اذکار شام

تنظیمات خواندن
أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ
اللَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ ۚ لَا تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَلَا نَوْمٌ ۚ لَّهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ ۗ مَن ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِندَهُ إِلَّا بِإِذْنِهِ ۚ يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ ۖ وَلَا يُحِيطُونَ بِشَيْءٍ مِّنْ عِلْمِهِ إِلَّا بِمَا شَاءَ ۚ وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ ۖ وَلَا يَئُودُهُ حِفْظُهُمَا ۚ وَهُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ. [آيَةُ الْكُرْسِيِّ - الْبَقَرَةُ 255].
از شیطان رانده‌شده به الله پناه می‌برم.
الله، معبودی جز او نیست، زنده و پاینده است؛ نه چرتی او را فرا می‌گیرد و نه خوابی. آنچه در آسمان‌ها و زمین است از آن اوست. کیست که جز به اجازه او نزدش شفاعت کند؟ آنچه پیش روی آنان و آنچه پشت سر آنان است می‌داند و آنان به چیزی از دانش او جز آنچه بخواهد احاطه ندارند. کرسی او آسمان‌ها و زمین را فراگرفته و نگهداری آن دو بر او دشوار نیست؛ و او بلندمرتبه و بزرگ است. [آیةالکرسی، بقره ۲۵۵]
مَنْ قَالَهَا حِينَ يُصْبِحُ أُجِيرَ مِنَ الْجِنِّ حَتَّى يُمْسِيَ وَمَنْ قَالَهَا حِينَ يُمْسِي أُجِيرَ مِنَ الْجِنِّ حَتَّى يُصْبِحَ.
هر کس آن را صبح بخواند تا شام از جن محافظت می‌شود و هر کس شام بخواند تا صبح از جن محافظت می‌شود.
أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ
آمَنَ الرَّسُولُ بِمَا أُنزِلَ إِلَيْهِ مِن رَّبِّهِ وَالْمُؤْمِنُونَ ۚ كُلٌّ آمَنَ بِاللَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِّن رُّسُلِهِ ۚ وَقَالُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا ۖ غُفْرَانَكَ رَبَّنَا وَإِلَيْكَ الْمَصِيرُ. لَا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا ۚ لَهَا مَا كَسَبَتْ وَعَلَيْهَا مَا اكْتَسَبَتْ ۗ رَبَّنَا لَا تُؤَاخِذْنَا إِن نَّسِينَا أَوْ أَخْطَأْنَا ۚ رَبَّنَا وَلَا تَحْمِلْ عَلَيْنَا إِصْرًا كَمَا حَمَلْتَهُ عَلَى الَّذِينَ مِن قَبْلِنَا ۚ رَبَّنَا وَلَا تُحَمِّلْنَا مَا لَا طَاقَةَ لَنَا بِهِ ۖ وَاعْفُ عَنَّا وَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا ۚ أَنتَ مَوْلَانَا فَانصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ. [الْبَقَرَةُ 285 - 286].
از شیطان رانده‌شده به الله پناه می‌برم
پیامبر به آنچه از سوی پروردگارش بر او نازل شده ایمان آورد و مؤمنان نیز؛ همگی به الله و فرشتگان و کتاب‌ها و پیامبران او ایمان آوردند و گفتند: میان هیچ‌یک از پیامبران او تفاوت نمی‌گذاریم. و گفتند: شنیدیم و اطاعت کردیم؛ پروردگارا آمرزش تو را می‌خواهیم و بازگشت به سوی توست. الله هیچ‌کس را جز به اندازه توانش مکلف نمی‌کند؛ آنچه از نیکی به دست آورده به سود او و آنچه از بدی به دست آورده بر زیان اوست. پروردگارا اگر فراموش کردیم یا خطا کردیم ما را مؤاخذه مکن؛ پروردگارا بار سنگینی بر ما مگذار چنان‌که بر پیشینیان ما گذاشتی؛ پروردگارا آنچه توانش را نداریم بر ما تحمیل مکن، از ما درگذر، ما را بیامرز و بر ما رحم کن. تو سرپرست مایی، پس ما را بر گروه کافران پیروز گردان. [بقره، ۲۸۵–۲۸۶]
مَنْ قَرَأَ آيَتَيْنِ مِنْ آخِرِ سُورَةِ الْبَقَرَةِ فِي لَيْلَةٍ كَفَتَاهُ.
هر کس دو آیه آخر سوره بقره را در شبی بخواند، آن دو برای او کفایت می‌کنند.
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ، اللَّهُ الصَّمَدُ، لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ، وَلَمْ يَكُن لَّهُ كُفُوًا أَحَدٌ.
به نام الله، بخشنده مهربان
بگو: او الله یگانه است؛ الله بی‌نیاز است؛ نه زاده است و نه زاده شده است؛ و هیچ‌کس همتای او نیست.
مَنْ قَالَهَا حِينَ يُصْبِحُ وَحِينَ يُمْسِي كَفَتْهُ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ (الْإِخْلَاصِ وَالْمُعَوِّذَتَيْنِ).
هر کس آن را هنگام صبح و شام بخواند، او را از هر چیزی کفایت می‌کند؛ یعنی سوره اخلاص و دو سوره پناه‌جویی، فلق و ناس.
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ، مِن شَرِّ مَا خَلَقَ، وَمِن شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ، وَمِن شَرِّ النَّفَّاثَاتِ فِي الْعُقَدِ، وَمِن شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ.
به نام الله، بخشنده مهربان
بگو: به پروردگار سپیده‌دم پناه می‌برم، از شر آنچه آفریده است، و از شر تاریکی چون فرا رسد، و از شر دمندگان در گره‌ها، و از شر حسود آنگاه که حسد ورزد.
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ، مَلِكِ النَّاسِ، إِلَٰهِ النَّاسِ، مِن شَرِّ الْوَسْوَاسِ الْخَنَّاسِ، الَّذِي يُوَسْوِسُ فِي صُدُورِ النَّاسِ، مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ.
به نام الله، بخشنده مهربان
بگو: به پروردگار مردم پناه می‌برم، فرمانروای مردم، معبود مردم، از شر وسوسه‌گر واپس‌رونده، آن که در سینه‌های مردم وسوسه می‌کند، از جن و انسان.
أَمْسَيْنَا وَأَمْسَى الْمُلْكُ لِلَّهِ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ ، لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ، لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ، وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ، رَبِّ أَسْأَلُكَ خَيْرَ مَا فِي هَذِهِ اللَّيْلَةِ وَخَيْرَ مَا بَعْدَهَا ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا فِي هَذِهِ اللَّيْلَةِ وَشَرِّ مَا بَعْدَهَا ، رَبِّ أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْكَسَلِ وَسُوءِ الْكِبَرِ ، رَبِّ أَعُوذُ بِكَ مِنْ عَذَابٍ فِي النَّارِ وَعَذَابٍ فِي الْقَبْرِ.
شام کردیم و فرمانروایی از آن الله است و ستایش از آن الله است. معبودی جز الله یگانه بی‌شریک نیست؛ فرمانروایی و ستایش از آن اوست و بر هر چیز تواناست. پروردگارا، خیر این شب و خیر پس از آن را از تو می‌خواهم و از شر این شب و شر پس از آن به تو پناه می‌برم. پروردگارا، از تنبلی و بدی پیری به تو پناه می‌برم؛ پروردگارا، از عذاب آتش و عذاب قبر به تو پناه می‌برم.
اللَّهُمَّ أَنْتَ رَبِّي لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ ، خَلَقْتَنِي وَأَنَا عَبْدُكَ ، وَأَنَا عَلَى عَهْدِكَ وَوَعْدِكَ مَا اسْتَطَعْتُ ، أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا صَنَعْتُ ، أَبُوءُ لَكَ بِنِعْمَتِكَ عَلَيَّ وَأَبُوءُ بِذَنْبِي فَاغْفِرْ لِي فَإِنَّهُ لَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ .
خداوندا، تو پروردگار منی و معبودی جز تو نیست. مرا آفریدی و من بنده تو هستم و تا آنجا که بتوانم بر عهد و وعده تو پایبندم. از شر آنچه کرده‌ام به تو پناه می‌برم؛ به نعمتی که بر من بخشیده‌ای و به گناهم اعتراف می‌کنم، پس مرا بیامرز که جز تو کسی گناهان را نمی‌آمرزد.
مَنْ قَالَهَا مُوقِنًا بِهَا حِينَ يُمْسِي وَمَاتَ مِنْ لَيْلَتِهِ دَخَلَ الْجَنَّةَ وَكَذَلِكَ حِينَ يُصْبِحُ.
هر کس شامگاه با یقین آن را بگوید و در همان شب بمیرد به بهشت وارد می‌شود، و در صبح نیز چنین است.
رَضِيتُ بِاللَّهِ رَبًّا وَبِالْإِسْلَامِ دِينًا وَبِمُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَبِيًّا.
به الله به عنوان پروردگار، به اسلام به عنوان دین و به محمد صلی الله علیه وسلم به عنوان پیامبر خشنودم.
مَنْ قَالَهَا حِينَ يُصْبِحُ وَحِينَ يُمْسِي كَانَ حَقًّا عَلَى اللَّهِ أَنْ يُرْضِيَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ.
هر کس آن را صبح و شام بگوید، بر الله است که روز قیامت او را خشنود سازد.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَمْسَيْتُ أُشْهِدُكَ ، وَأُشْهِدُ حَمَلَةَ عَرْشِكَ ، وَمَلَائِكَتَكَ ، وَجَمِيعَ خَلْقِكَ ، أَنَّكَ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ وَحْدَكَ لَا شَرِيكَ لَكَ ، وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُكَ وَرَسُولُكَ.
خدایا شام کردم و تو را و حاملان عرشت و فرشتگانت و همه آفریدگانت را گواه می‌گیرم که تو الله هستی؛ هیچ معبودی جز تو نیست، یگانه‌ای و شریکی نداری، و محمد بنده و فرستاده توست.
مَنْ قَالَهَا أَعْتَقَهُ اللَّهُ مِنَ النَّارِ.
هر کس آن را بگوید الله او را از آتش آزاد می‌کند.
اللَّهُمَّ مَا أَمْسَى بِي مِنْ نِعْمَةٍ أَوْ بِأَحَدٍ مِنْ خَلْقِكَ ، فَمِنْكَ وَحْدَكَ لَا شَرِيكَ لَكَ ، فَلَكَ الْحَمْدُ وَلَكَ الشُّكْرُ.
خداوندا، هر نعمتی که شام به من یا هر یک از آفریدگانت رسیده، تنها از جانب توست و شریکی نداری؛ پس ستایش و سپاس از آن توست.
مَنْ قَالَهَا حِينَ يُمْسِي أَدَّى شُكْرَ يَوْمِهِ.
هر کس آن را شام بگوید شکر روزش را ادا کرده است.
حَسْبِيَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ.
الله مرا کافی است؛ هیچ معبودی جز او نیست، بر او توکل کردم و او پروردگار عرش بزرگ است.
مَنْ قَالَهَا كَفَاهُ اللَّهُ مَا أَهَمَّهُ مِنْ أَمْرِ الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ.
هر کس آن را بگوید الله او را در آنچه از امور دنیا و آخرت نگرانش می‌کند کفایت خواهد کرد.
بِسْمِ اللَّهِ الَّذِي لَا يَضُرُّ مَعَ اسْمِهِ شَيْءٌ فِي الْأَرْضِ وَلَا فِي السَّمَاءِ وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ.
به نام الله که با نام او هیچ چیزی در زمین و آسمان زیان نمی‌رساند و او شنوای داناست.
لَمْ يَضُرَّهُ مِنَ اللَّهِ شَيْءٌ.
چیزی از جانب الله به او زیان نمی‌رساند.
اللَّهُمَّ بِكَ أَمْسَيْنَا وَبِكَ أَصْبَحْنَا، وَبِكَ نَحْيَا وَبِكَ نَمُوتُ وَإِلَيْكَ الْمَصِيرُ.
خداوندا، با لطف تو شام کردیم و با لطف تو صبح کردیم، و به تو زنده می‌شویم و به تو می‌میریم و بازگشت به سوی توست.
أَمْسَيْنَا عَلَى فِطْرَةِ الْإِسْلَامِ، وَعَلَى كَلِمَةِ الْإِخْلَاصِ، وَعَلَى دِينِ نَبِيِّنَا مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، وَعَلَى مِلَّةِ أَبِينَا إِبْرَاهِيمَ حَنِيفًا مُسْلِمًا وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ.
شام کردیم بر فطرت اسلام، بر کلمه اخلاص، بر دین پیامبرمان محمد صلی الله علیه وسلم و بر آیین پدرمان ابراهیم که حق‌گرا و مسلمان بود و از مشرکان نبود.
سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ عَدَدَ خَلْقِهِ ، وَرِضَا نَفْسِهِ ، وَزِنَةَ عَرْشِهِ ، وَمِدَادَ كَلِمَاتِهِ.
الله را به شمار آفریدگانش و به اندازه خشنودی خودش و به سنگینی عرشش و به اندازه مرکب کلماتش پاک می‌دانم و می‌ستایم.
اللَّهُمَّ عَافِنِي فِي بَدَنِي ، اللَّهُمَّ عَافِنِي فِي سَمْعِي ، اللَّهُمَّ عَافِنِي فِي بَصَرِي ، لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ.
خداوندا، به بدنم عافیت بده؛ خداوندا، به شنوایی‌ام عافیت بده؛ خداوندا، به بینایی‌ام عافیت بده؛ معبودی جز تو نیست.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْكُفْرِ ، وَالْفَقْرِ ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ ، لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ.
خداوندا، از کفر و فقر به تو پناه می‌برم و از عذاب قبر به تو پناه می‌برم؛ معبودی جز تو نیست.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْعَفْوَ وَالْعَافِيَةَ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ ، اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْعَفْوَ وَالْعَافِيَةَ فِي دِينِي وَدُنْيَايَ وَأَهْلِي وَمَالِي ، اللَّهُمَّ اسْتُرْ عَوْرَاتِي وَآمِنْ رَوْعَاتِي ، اللَّهُمَّ احْفَظْنِي مِنْ بَيْنِ يَدَيَّ وَمِنْ خَلْفِي وَعَنْ يَمِينِي وَعَنْ شِمَالِي ، وَمِنْ فَوْقِي ، وَأَعُوذُ بِعَظَمَتِكَ أَنْ أُغْتَالَ مِنْ تَحْتِي.
خداوندا، از تو گذشت و عافیت در دنیا و آخرت می‌خواهم. خداوندا، در دین و دنیا و خانواده و دارایی‌ام از تو گذشت و عافیت می‌خواهم. خداوندا، عیب‌هایم را بپوشان و ترس‌هایم را ایمن ساز. خداوندا، از پیش رو و پشت سر و راست و چپ و بالای سرم مرا حفظ کن و به عظمتت پناه می‌برم از اینکه از زیر پایم غافلگیر شوم.
يَا حَيُّ يَا قَيُّومُ بِرَحْمَتِكَ أَسْتَغِيثُ أَصْلِحْ لِي شَأْنِي كُلَّهُ وَلَا تَكِلْنِي إِلَى نَفْسِي طَرْفَةَ عَيْنٍ.
ای زنده، ای پاینده، به رحمتت فریادرس می‌طلبم؛ همه کارهایم را برایم اصلاح کن و مرا یک چشم برهم زدن به خودم واگذار مکن.
أَمْسَيْنَا وَأَمْسَى الْمُلْكُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ، اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ خَيْرَ هَذِهِ اللَّيْلَةِ فَتْحَهَا وَنَصْرَهَا، وَنُورَهَا وَبَرَكَتَهَا، وَهُدَاهَا، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا فِيهَا وَشَرِّ مَا بَعْدَهَا.
شام کردیم و فرمانروایی از آن الله، پروردگار جهانیان است. خداوندا، خیر این شب، گشایش و یاری و نور و برکت و هدایت آن را از تو می‌خواهم و از شر آنچه در آن و پس از آن است به تو پناه می‌برم.
اللَّهُمَّ عَالِمَ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ فَاطِرَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ رَبَّ كُلِّ شَيْءٍ وَمَلِيكَهُ ، أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ ، أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ نَفْسِي وَمِنْ شَرِّ الشَّيْطَانِ وَشِرْكِهِ ، وَأَنْ أَقْتَرِفَ عَلَى نَفْسِي سُوءًا أَوْ أَجُرَّهُ إِلَى مُسْلِمٍ.
خداوندا، دانای غیب و آشکار، آفریننده آسمان‌ها و زمین، پروردگار و فرمانروای همه چیز، گواهی می‌دهم که معبودی جز تو نیست. از شر خودم و شر شیطان و شرک او و از اینکه به خود بدی کنم یا آن را به مسلمانی برسانم به تو پناه می‌برم.
أَعُوذُ بِكَلِمَاتِ اللَّهِ التَّامَّاتِ مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ.
به کلمات کامل الله از شر آنچه آفریده است پناه می‌برم.
اللَّهُمَّ إِنَّا نَعُوذُ بِكَ مِنْ أَنْ نُشْرِكَ بِكَ شَيْئًا نَعْلَمُهُ ، وَنَسْتَغْفِرُكَ لِمَا لَا نَعْلَمُهُ.
خداوندا، به تو پناه می‌بریم از اینکه آگاهانه چیزی را با تو شریک سازیم و برای آنچه نمی‌دانیم از تو آمرزش می‌خواهیم.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْهَمِّ وَالْحَزَنِ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنَ الْعَجْزِ وَالْكَسَلِ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنَ الْجُبْنِ وَالْبُخْلِ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ غَلَبَةِ الدَّيْنِ، وَقَهْرِ الرِّجَالِ.
خداوندا، از نگرانی و اندوه، از ناتوانی و تنبلی، از ترس و بخل، و از غلبه بدهکاری و چیرگی مردم به تو پناه می‌برم.
أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ الْعَظِيمَ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ، الْحَيَّ الْقَيُّومَ، وَأَتُوبُ إِلَيْهِ.
از الله بزرگ که معبودی جز او، زنده و پاینده، نیست آمرزش می‌خواهم و به سوی او توبه می‌کنم.
يَا رَبِّ , لَكَ الْحَمْدُ كَمَا يَنْبَغِي لِجَلَالِ وَجْهِكَ , وَلِعَظِيمِ سُلْطَانِكَ.
پروردگارا، تو را ستایش است چنان‌که شایسته شکوه روی تو و بزرگی فرمانروایی توست.
اللَّهُمَّ أَنْتَ رَبِّي لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ ، عَلَيْكَ تَوَكَّلْتُ ، وَأَنْتَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ , مَا شَاءَ اللَّهُ كَانَ ، وَمَا لَمْ يَشَأْ لَمْ يَكُنْ ، وَلَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيمِ , أَعْلَمُ أَنَّ اللَّهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ، وَأَنَّ اللَّهَ قَدْ أَحَاطَ بِكُلِّ شَيْءٍ عِلْمًا , اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ نَفْسِي ، وَمِنْ شَرِّ كُلِّ دَابَّةٍ أَنْتَ آخِذٌ بِنَاصِيَتِهَا ، إِنَّ رَبِّي عَلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ.
خداوندا، تو پروردگار منی و معبودی جز تو نیست؛ بر تو توکل کردم و تو پروردگار عرش بزرگ هستی. آنچه الله بخواهد می‌شود و آنچه نخواهد نمی‌شود و هیچ نیرو و توانی جز به الله بلندمرتبه بزرگ نیست. می‌دانم که الله بر هر چیز تواناست و دانش او بر همه چیز احاطه دارد. خداوندا، از شر خودم و از شر هر جنبنده‌ای که اختیارش در دست توست به تو پناه می‌برم؛ پروردگار من بر راه راست است.
ذِكْرٌ طَيِّبٌ.
ذکری نیکو است.
سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ.
الله را پاک می‌دانم و او را ستایش می‌کنم.
حُطَّتْ خَطَايَاهُ وَإِنْ كَانَتْ مِثْلَ زَبَدِ الْبَحْرِ. لَمْ يَأْتِ أَحَدٌ يَوْمَ الْقِيَامَةِ بِأَفْضَلَ مِمَّا جَاءَ بِهِ إِلَّا أَحَدٌ قَالَ مِثْلَ مَا قَالَ أَوْ زَادَ عَلَيْهِ.
گناهانش بخشیده می‌شود، هرچند مانند کف دریا باشد. روز قیامت کسی بهتر از آنچه او آورده نمی‌آورد مگر کسی که همانند او یا بیشتر گفته باشد.
اللَّهُمَّ صَلِّ وَسَلِّمْ وَبَارِكْ عَلَى نَبِيِّنَا مُحَمَّدٍ.
پروردگارا، بر پیامبر ما محمد درود و سلام و برکت بفرست.
مَنْ صَلَّى عَلَيَّ حِينَ يُصْبِحُ وَحِينَ يُمْسِي أَدْرَكَتْهُ شَفَاعَتِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ.
هر کس هنگام صبح و شام بر من درود بفرستد، شفاعتم در روز قیامت شامل حال او می‌شود.
لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ، لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ.
هیچ معبودی جز الله یگانه نیست؛ او شریکی ندارد، فرمانروایی و ستایش از آن اوست و او بر هر چیز تواناست.
كَانَتْ لَهُ عَدْلَ عَشْرِ رِقَابٍ، وَكُتِبَتْ لَهُ مِئَةُ حَسَنَةٍ، وَمُحِيَتْ عَنْهُ مِئَةُ سَيِّئَةٍ، وَكَانَتْ لَهُ حِرْزًا مِنَ الشَّيْطَانِ.
برای او برابر با آزاد کردن ده برده پاداش است، صد نیکی برایش نوشته و صد گناه از او پاک می‌شود و در برابر شیطان محفوظ می‌ماند.
زمان خواندنآماده خواندن
0 / 0

خواندن‌های تکمیل‌شده شما در اینجا نشان داده می‌شوند.

خواندن موقتاً متوقف است

توضیح و منبع

شریک‌کردن ذکر

WhatsApp Telegram Facebook X
متن برای شریک‌کردن

از نو شروع شود؟

شمارنده‌های فعلی و جای ذخیره‌شده این دسته پاک می‌شوند. تاریخچه خواندن‌های تکمیل‌شده حفظ خواهد شد.

از کتابخانه حدیث

حدیث
Yahya related to me from Malik from Nafi that Abdullah ibn Umar used to place his palms flat on the surface where he put his forehead. Nafi said, "I have seen him take his hands out from under his burnus on a very cold day and place them on the ground."
'Ubadah bin As-Samit (May Allah be pleased with him) said: The Messenger of Allah (ﷺ) said, "Whenever a Muslim supplicates Allah, He accepts his supplication or averts any similar kind of trouble from him until he prays for something sinful or something that may break the ties of kinship." Upon this someone of the Companions said: "Then we shall supplicate plenty." The Messenger of Allah (ﷺ) said, "Allah is more plentiful (in responding)."[At- Tirmidhi].