تسبیحات و اذکار بزرگ
سُبْحَانَ اللَّهِ ، وَالْحَمْدُ لِلَّهِ ، وَلَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ ، وَاللَّهُ أَكْبَرُ ، اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ، اللَّهُمَّ ارْحَمْنِي ، اللَّهُمَّ ارْزُقْنِي.
خدا پاک است، ستایش از آنِ خداست، معبودی جز خدا نیست و خدا بزرگ‌تر است. خدایا، مرا بیامرز؛ خدایا، بر من رحم کن؛ خدایا، به من روزی ده.
خَيْرُ الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ
خیر دنیا و آخرت.
توضیح و منبع
جَاءَ أَعْرَابِيٌّ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ، فَقَالَ : يَا رَسُولَ اللَّهِ ، عَلِّمْنِي خَيْرًا ، فَأَخَذَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِيَدِهِ ، فَقَالَ : " قُلْ سُبْحَانَ اللَّهِ ، وَالْحَمْدُ لِلَّهِ ، وَلَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ ، وَاللَّهُ أَكْبَرُ " ، قَالَ : فَعَقَدَ الْأَعْرَابِيُّ عَلَى يَدِهِ وَمَضَى فَتَفَكَّرَ ، ثُمَّ رَجَعَ فَتَبَسَّمَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ، قَالَ : تَفَكَّرَ الْبَائِسُ فَجَاءَ ، فَقَالَ : يَا رَسُولَ اللَّهِ ، سُبْحَانَ اللَّهِ ، وَالْحَمْدُ لِلَّهِ ، وَلَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ ، وَاللَّهُ أَكْبَرُ هَذَا لِلَّهِ فَمَا لِي ؟ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : يَا أَعْرَابِيُّ ، " إِذَا قُلْتَ : سُبْحَانَ اللَّهِ ، قَالَ اللَّهُ : صَدَقْتَ ، وَإِذَا قُلْتَ : الْحَمْدُ لِلَّهِ ، قَالَ اللَّهُ : صَدَقْتَ ، وَإِذَا قُلْتَ : لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ ، قَالَ اللَّهُ : صَدَقْتَ ، وَإِذَا قُلْتَ : اللَّهُ أَكْبَرُ ، قَالَ اللَّهُ : صَدَقْتَ ، وَإِذَا قُلْتَ : اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ، قَالَ اللَّهُ : قَدْ فَعَلْتُ ، وَإِذَا قُلْتَ : اللَّهُمَّ ارْحَمْنِي ، قَالَ اللَّهُ : فَعَلْتُ ، وَإِذَا قُلْتَ : اللَّهُمَّ ارْزُقْنِي ، قَالَ اللَّهُ : قَدْ فَعَلْتُ " ، قَالَ : فَعَقَدَ الْأَعْرَابِيُّ عَلَى سَبْعٍ فِي يَدِهِ ثُمَّ وَلَّى .
مردی بادیه‌نشین نزد پیامبر ﷺ آمد و گفت: ای فرستادهٔ خدا! خیری به من بیاموز. پیامبر ﷺ دست او را گرفت و فرمود: «بگو خدا پاک است، ستایش از آنِ خداست، معبودی جز خدا نیست و خدا بزرگ‌تر است.» مرد بادیه‌نشین آنها را با انگشتان دستش شمرد و رفت، سپس اندیشید و بازگشت. پیامبر ﷺ لبخند زد و فرمود: «این مرد نیازمند اندیشید و بازگشت.» مرد گفت: ای فرستادهٔ خدا! گفتن خدا پاک است، ستایش از آنِ خداست، معبودی جز خدا نیست و خدا بزرگ‌تر است، برای خداست؛ پس برای من چیست؟ پیامبر ﷺ فرمود: «ای مرد بادیه‌نشین! هنگامی که بگویی خدا پاک است، خدا می‌فرماید راست گفتی. هنگامی که بگویی ستایش از آنِ خداست، خدا می‌فرماید راست گفتی. هنگامی که بگویی معبودی جز خدا نیست، خدا می‌فرماید راست گفتی. هنگامی که بگویی خدا بزرگ‌تر است، خدا می‌فرماید راست گفتی. هنگامی که بگویی خدایا مرا بیامرز، خدا می‌فرماید آمرزیدم. هنگامی که بگویی خدایا بر من رحم کن، خدا می‌فرماید رحم کردم. و هنگامی که بگویی خدایا به من روزی ده، خدا می‌فرماید روزی دادم.» مرد بادیه‌نشین هفت ذکر را با انگشتانش شمرد و سپس رفت.
