Falalar surorin Alƙur’ani

Saitunan karatu

فَضْلُ سُورَةِ الْفَاتِحَةِ

الْأَحَادِيثُ الصَّحِيحَةُ الَّتِي وَرَدَتْ فِي فَضْلِ سُورَةِ الْفَاتِحَةِ

عَنْ أَبِي سَعِيدِ بْنِ الْمُعَلَّى رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، قَالَ: قَالَ لِيَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: أَلَا أُعَلِّمُكَ أَعْظَمَ سُورَةٍ فِي الْقُرْآنِ قَبْلَ أَنْ أَخْرُجَ مِنَ الْمَسْجِدِ". فَذَهَبَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِيَخْرُجَ مِنَ الْمَسْجِدِ فَذَكَّرْتُهُ، فَقَالَ: "(الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ). هِيَ السَّبْعُ الْمَثَانِي، وَالْقُرْآنُ الْعَظِيمُ الَّذِي أُوتِيتُهُ». رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ (6/ 4474)، وَأَحْمَدُ (24/ 15730).

وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا، قَالَ: بَيْنَمَا جِبْرِيلُ قَاعِدٌ عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، سَمِعَ نَقِيضًا مِنْ فَوْقِهِ، فَرَفَعَ رَأْسَهُ، فَقَالَ: "هَذَا بَابٌ مِنَ السَّمَاءِ فُتِحَ الْيَوْمَ لَمْ يُفْتَحْ قَطُّ إِلَّا الْيَوْمَ، فَنَزَلَ مِنْهُ مَلَكٌ، فَقَالَ: هَذَا مَلَكٌ نَزَلَ إِلَى الْأَرْضِ لَمْ يَنْزِلْ قَطُّ إِلَّا الْيَوْمَ، فَسَلَّمَ، وَقَالَ: أَبْشِرْ بِنُورَيْنِ أُوتِيتَهُمَا لَمْ يُؤْتَهُمَا نَبِيٌّ قَبْلَكَ: فَاتِحَةُ الْكِتَابِ، وَخَوَاتِيمُ سُورَةِ الْبَقَرَةِ، لَنْ تَقْرَأَ بِحَرْفٍ مِنْهُمَا إِلَّا أُعْطِيتَهُ". رَوَاهُ مُسْلِمٌ (1/ 806)، وَالنَّسَائِيُّ (2/ 912).

وَعَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، قَالَ: قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَا أَنْزَلَ اللَّهُ فِي التَّوْرَاةِ وَالْإِنْجِيلِ مِثْلَ أُمِّ الْقُرْآنِ، وَهِيَ السَّبْعُ الْمَثَانِي". قَالَ اللَّهُ: «وَهِيَ مَقْسُومَةٌ بَيْنِي وَبَيْنَ عَبْدِي، وَلِعَبْدِي مَا سَأَلَ". رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ (5/ 3125) وَصَحَّحَهُ، وَالنَّسَائِيُّ (2/ 914).

عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ: كُنَّا فِي مَسِيرٍ لَنَا، فَنَزَلْنَا، فَجَاءَتْ جَارِيَةٌ فَقَالَتْ: إِنَّ سَيِّدَ الْحَيِّ سَلِيمٌ، وَإِنَّ نَفَرَنَا غُيَّبٌ، فَهَلْ مِنْكُمْ رَاقٍ؟ فَقَامَ مَعَهَا رَجُلٌ مَا كُنَّا نَأْبُنُهُ بِرُقْيَةٍ، فَرَقَاهُ فَبَرَأَ، فَأَمَرَ لَهُ بِثَلَاثِينَ شَاةً وَسَقَانَا لَبَنًا فَلَمَّا رَجَعَ قُلْنَا لَهُ أَكُنْتَ تُحْسِنُ رُقْيَةً أَوْ كُنْتَ تَرْقِي قَالَ: مَا رَقَيْتُ إِلَّا بِأُمِّ الْكِتَابِ قُلْنَا. لَا تُحْدِثُوا شَيْئًا حَتَّى نَأْتِيَ أَوْ نَسْأَلَ النَّبِيَّ -صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ-، فَلَمَّا قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ ذَكَرْنَاهُ لِلنَّبِيِّ -صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ- فَقَالَ: "وَمَا كَانَ يُدْرِيهِ أَنَّهَا رُقْيَةٌ؟ اقْسِمُوا وَاضْرِبُوا لِي بِسَهْمٍ".

الْأَحَادِيثُ الضَّعِيفَةُ الَّتِي وَرَدَتْ فِي فَضْلِ سُورَةِ الْفَاتِحَةِ

هَامٌّ جِدًّا: تَمَّ وَضْعُ الْأَحَادِيثِ الضَّعِيفَةِ هُنَا لِكَيْ لَا يُؤْخَذَ بِهَا وَ يَعْلَمَ النَّاسُ أَنَّهَا ضَعِيفَةٌ.

* فَاتِحَةُ الْكِتَابِ تَجْزِي مَا لَا يَجْزِي شَيْءٌ مِنَ الْقُرْآنِ، وَلَوْ أَنَّ فَاتِحَةَ الْكِتَابِ جُعِلَتْ فِي كِفَّةِ الْمِيزَانِ، وَجُعِلَ الْقُرْآنُ فِي الْكِفَّةِ الْأُخْرَى، لَفَضَلَتْ فَاتِحَةُ الْكِتَابِ عَلَى الْقُرْآنِ سَبْعَ مَرَّاتٍ. [((ضَعِيفٌ جِدًّا))/سِلْسِلَةُ الْأَحَادِيثِ الضَّعِيفَةِ 3996].

* فَاتِحَةُ الْكِتَابِ شِفَاءٌ مِنَ السَّمِّ. [سِلْسِلَةُ الْأَحَادِيثِ الضَّعِيفَةِ 3997].

* إِذَا وَضَعْتَ جَنْبَكَ عَلَى الْفِرَاشِ وَقَرَأْتَ {فَاتِحَةَ الْكِتَابِ} وَ {قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ} فَقَدْ أَمِنْتَ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ إِلَّا الْمَوْتَ. [ضَعِيفٌ/ ضَعِيفُ التَّرْغِيبِ وَ التَّرْهِيبِ 347].

* فَاتِحَةُ الْكِتَابِ وَآيَةُ الْكُرْسِيِّ لَا يَقْرَؤُهُمَا عَبْدٌ فِي دَارٍ فَيُصِيبَهُمْ ذَلِكَ الْيَوْمَ عَيْنُ إِنْسٍ وَجِنٍّ. [ضَعِيفٌ/ضَعِيفُ الْجَامِعِ الصَّغِيرِ 3952].

* فَاتِحَةُ الْكِتَابِ شِفَاءٌ مِنْ كُلِّ دَاءٍ. [(ضَعِيفٌ) / ضَعِيفُ الْجَامِعِ الصَّغِيرِ 3951].

* فَاتِحَةُ الْكِتَابِ تَعْدِلُ بِثُلُثَيِ الْقُرْآنِ. [(ضَعِيفٌ) / ضَعِيفُ الْجَامِعِ الصَّغِيرِ 3949].

Falalar Suratul Fatiha

Ingantattun hadisai da aka ruwaito game da falalar Suratul Fatiha

Daga Abu Sa’id bin al-Mu’alla, Allah Ya yarda da shi, ya ce: Annabi, tsira da amincin Allah su tabbata gare shi, ya ce mini: Shin ba zan koya maka sura mafi girma a Alƙur’ani ba kafin in fita daga masallaci? Da Annabi ya yi niyyar fita sai na tunatar da shi, sai ya ce: Alhamdu lillahi Rabbil-alamin; ita ce ayoyi bakwai da ake maimaitawa da kuma Alƙur’ani mai girma da aka ba ni. Bukhari (6/4474) da Ahmad (24/15730) suka ruwaito.

Daga Abdullah bin Abbas, Allah Ya yarda da su, ya ce: Yayin da Jibril yake zaune tare da Annabi, tsira da amincin Allah su tabbata gare shi, ya ji sauti daga samansa, sai ya ɗaga kansa ya ce: Wannan wata ƙofa ce ta sama da aka buɗe yau, ba a taɓa buɗe ta ba sai yau. Sai mala’ika ya sauko ta cikinta; ya ce: Wannan mala’ika ne ya sauko ƙasa, bai taɓa saukowa ba sai yau. Sai ya yi sallama ya ce: Yi bishara da haske biyu da aka ba ka waɗanda ba a ba wani annabi kafin ka ba: Fatiha da ƙarshen Suratul Baƙara. Ba za ka karanta harafi ɗaya daga cikinsu ba face an ba ka abin da ka roƙa da shi. Muslim (1/806) da Nasa’i (2/912) suka ruwaito.

Daga Ubayy bin Ka’ab, Allah Ya yarda da shi, ya ce: Annabi, tsira da amincin Allah su tabbata gare shi, ya ce: Allah bai saukar da kwatankwacin Ummul Alƙur’ani a Attaura ko Injila ba; ita ce ayoyi bakwai da ake maimaitawa. Allah Ya ce: An raba ta tsakanina da bawana, kuma bawana zai sami abin da ya roƙa. Tirmidhi (5/3125) ya ruwaito kuma ya inganta shi, da Nasa’i (2/914).

Daga Abu Sa’id al-Khudri ya ce: Muna tafiya muka sauka. Sai wata yarinya ta zo ta ce: Shugaban ƙabilar ya kamu da cizon mai dafi, mutanenmu kuma ba sa nan. Shin akwai mai yin ruƙya a cikinku? Sai wani mutum da ba mu san yana yin ruƙya ba ya tafi tare da ita, ya yi masa ruƙya, sai ya warke. Sai ya ba da umarnin a ba shi tumaki talatin kuma ya shayar da mu madara. Da ya dawo muka tambaye shi: Kana iya ruƙya ne ko kana yi? Ya ce: Ban yi masa ruƙya da komai ba sai Ummul Kitab. Muka ce: Kada ku yi komai har sai mun je ko mun tambayi Annabi, tsira da amincin Allah su tabbata gare shi. Da muka isa Madina muka gaya wa Annabi, sai ya ce: Ta yaya ya san cewa ruƙya ce? Ku raba kuma ku ba ni rabo.

Hadisai masu rauni da aka ruwaito game da falalar Suratul Fatiha

Mai muhimmanci ƙwarai: An kawo hadisai masu rauni a nan ne domin kada a ɗauke su a matsayin hujja, kuma mutane su san cewa masu rauni ne.

* Fatiha tana wadatar da abin da babu wani abu daga Alƙur’ani da yake wadatawa; da a sanya Fatiha a ɗaya ɓangaren ma’auni, a sanya Alƙur’ani a ɗayan, da Fatiha ta fi Alƙur’ani sau bakwai. [Mai rauni ƙwarai; Silsilat al-Ahadith ad-Da’ifa 3996].

* Fatiha waraka ce daga guba. [Silsilat al-Ahadith ad-Da’ifa 3997].

* Idan ka kwanta a kan shimfiɗa ka karanta Fatiha da Qul huwa Allahu ahad, ka aminta daga kowane abu sai mutuwa. [Mai rauni; Da’if at-Targhib wat-Tarhib 347].

* Bawa ba zai karanta Fatiha da Ayatul Kursiyyu a gida ba sannan idon mutum ko aljani ya same su a wannan ranar. [Mai rauni; Da’if al-Jami’ as-Saghir 3952].

* Fatiha waraka ce daga kowace cuta. [Mai rauni; Da’if al-Jami’ as-Saghir 3951].

* Fatiha ta yi daidai da sulusi biyu na Alƙur’ani. [Mai rauni; Da’if al-Jami’ as-Saghir 3949].

فَضْلُ سُورَةِ الْبَقَرَةِ

الْأَحَادِيثُ الصَّحِيحَةُ الَّتِي وَرَدَتْ فِي فَضْلِ سُورَةِ الْبَقَرَةِ

عَنْ أَبِي أُمَامَةَ الْبَاهِلِيِّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: "اقْرَؤُوا سُورَةَ الْبَقَرَةِ، فَإِنَّ أَخْذَهَا بَرَكَةٌ، وَتَرْكَهَا حَسْرَةٌ، وَلَا تَسْتَطِيعُهَا الْبَطَلَةُ". رَوَاهُ مُسْلِمٌ (1/ 804)، وَأَحْمَدُ فِي "الْمُسْنَدِ" (36/ 22146).

وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ: "إِنَّ الشَّيْطَانَ يَنْفِرُ مِنَ الْبَيْتِ الَّذِي تُقْرَأُ فِيهِ سُورَةُ الْبَقَرَةِ". رَوَاهُ مُسْلِمٌ (1/ 780)، وَالتِّرْمِذِيُّ (5/ 2877).

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ: .لَا تَجْعَلُوا بُيُوتَكُمْ مَقَابِرَ، إِنَّ الشَّيْطَانَ يَنْفِرُ مِنَ الْبَيْتِ الَّذِي تُقْرَأُ فِيهِ سُورَةُ الْبَقَرَةِ. رَوَاهُ مُسْلِمٌ (780)

عَنِ ‏ ‏النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ ‏ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ‏ ‏صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ‏ ‏قَالَ: ‏‏"إِنَّ اللَّهَ كَتَبَ كِتَابًا قَبْلَ أَنْ يَخْلُقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ بِأَلْفَيْ عَامٍ فَأَنْزَلَ مِنْهُ آيَتَيْنِ فَخَتَمَ بِهِمَا سُورَةَ ‏ ‏الْبَقَرَةِ ‏ ‏وَلَا يُقْرَآنِ فِي دَارٍ ثَلَاثَ لَيَالٍ فَيَقْرَبَهَا الشَّيْطَانُ". أَحْمَدُ (4/274 ، رَقْمُ 18438) ، وَالتِّرْمِذِيُّ (5/159 ، رَقْمُ 2882).

عَنْ أَبِي أُمَامَةَ الْبَاهِلِيِّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، يَقُولُ: "اقْرَؤُوا الزَّهْرَاوَيْنِ: الْبَقَرَةَ وَسُورَةَ آلِ عِمْرَانَ، فَإِنَّهُمَا تَأْتِيَانِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ كَأَنَّهُمَا غَمَامَتَانِ، تُحَاجَّانِ عَنْ أَصْحَابِهِمَا". رَوَاهُ مُسْلِمٌ (1/ 840)، وَأَحْمَدُ فِي "الْمُسْنَدِ" (36/ 22193).

فَضْلُ آيَةِ الْكُرْسِيِّ

عَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "يَا أَبَا الْمُنْذِرِ، أَتَدْرِي أَيُّ آيَةٍ مِنْ كِتَابِ اللَّهِ مَعَكَ أَعْظَمُ؟" قَالَ: قُلْتُ: اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ. قَالَ: "يَا أَبَا الْمُنْذِرِ أَتَدْرِي أَيُّ آيَةٍ مِنْ كِتَابِ اللَّهِ مَعَكَ أَعْظَمُ؟" قَالَ: قُلْتُ: {اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ} [الْبَقَرَةِ: 255]. قَالَ: فَضَرَبَ فِي صَدْرِي، وَقَالَ: «وَاللَّهِ؛ لِيَهْنِكَ الْعِلْمُ أَبَا الْمُنْذِرِ". رَوَاهُ مُسْلِمٌ (1/ 810)، وَأَبُو دَاوُدَ (2/ 1460).

وَعَنْ أَبِي أُمَامَةَ الْبَاهِلِيِّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "مَنْ قَرَأَ آيَةَ الْكُرْسِيِّ فِي دُبُرِ كُلِّ صَلَاةٍ مَكْتُوبَةٍ، لَمْ يَمْنَعْهُ مِنْ دُخُولِ الْجَنَّةِ إِلَّا أَنْ يَمُوتَ". رَوَاهُ النَّسَائِيُّ فِي "السُّنَنِ الْكُبْرَى" (9/ 9848)، وَالطَّبَرَانِيُّ فِي "الْمُعْجَمِ الْكَبِيرِ" (8/ 7523).

فَضْلُ الْآيَتَيْنِ مِنْ آخِرِ سُورَةِ الْبَقَرَةِ

عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ الْأَنْصَارِيِّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، قَالَ: قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "مَنْ قَرَأَ بِالْآيَتَيْنِ مِنْ آخِرِ سُورَةِ الْبَقَرَةِ فِي لَيْلَةٍ، كَفَتَـاهُ". رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ (6/ 5008، 5009)، وَمُسْلِمٌ (1/ 808).

الْأَحَادِيثُ الضَّعِيفَةُ الَّتِي وَرَدَتْ فِي فَضْلِ سُورَةِ الْبَقَرَةِ

* آيَتَانِ هُمَا قُرْآنٌ، وَهُمَا يَشْفَعَانِ، وَهُمَا مِمَّا يُحِبُّهُمَا اللَّهُ، الْآيَتَانِ فِي آخِرِ سُورَةِ الْبَقَرَةِ. [سِلْسِلَةُ الْأَحَادِيثِ الضَّعِيفَةِ/154].

* مَنْ قَرَأَ سُورَةَ الْبَقَرَةِ تُوِّجَ بِتَاجٍ فِي الْجَنَّةِ.((مَوْضُوعٌ)) [سِلْسِلَةُ الْأَحَادِيثِ الضَّعِيفَةِ/4633].

* "إِنَّ لِكُلِّ شَيْءٍ سَنَامًا، وَإِنَّ سَنَامَ الْقُرْآنِ، سُورَةُ الْبَقَرَةِ ، مَنْ قَرَأَهَا فِي بَيْتِهِ لَيْلًا لَمْ يَدْخُلْهُ الشَّيْطَانُ ثَلَاثَ لَيَالٍ، وَمَنْ قَرَأَهَا فِي بَيْتِهِ نَهَارًا لَمْ يَدْخُلْهُ الشَّيْطَانُ ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ".

Falalar Surar al-Baqarah

Sahihan hadisai da aka ruwaito game da falalar Surar al-Baqarah

Daga Abu Umamah al-Bahili (Allah Ya yarda da shi), ya ce: Na ji Manzon Allah (tsira da amincin Allah su tabbata a gare shi) yana cewa: “Ku karanta Surar al-Baqarah. Riƙonta albarka ne, barinta hasara ne, kuma masu sihiri ba sa iya rinjayarta.” Muslim (1/804) da Ahmad a al-Musnad (36/22146) ne suka ruwaito.

Daga Abu Hurairah (Allah Ya yarda da shi), Manzon Allah (tsira da amincin Allah su tabbata a gare shi) ya ce: “Lalle shaiɗan yana gudu daga gidan da ake karanta Surar al-Baqarah a cikinsa.” Muslim (1/780) da Tirmidhi (5/2877) ne suka ruwaito.

Daga Abu Hurairah, Manzon Allah (tsira da amincin Allah su tabbata a gare shi) ya ce: “Kada ku mayar da gidajenku makabartu. Lalle shaiɗan yana gudu daga gidan da ake karanta Surar al-Baqarah a cikinsa.” Muslim (780) ne ya ruwaito.

Daga Nu‘man ibn Bashir (Allah Ya yarda da shi), Manzon Allah (tsira da amincin Allah su tabbata a gare shi) ya ce: “Allah Ya rubuta wani littafi shekaru dubu biyu kafin Ya halicci sammai da ƙasa, Ya saukar da ayoyi biyu daga gare shi, Ya kuma kammala Surar al-Baqarah da su. Ba za a karanta su a gida dare uku ba, shaiɗan ya kusance shi.” Ahmad (4/274, lamba 18438) da Tirmidhi (5/159, lamba 2882) ne suka ruwaito.

Daga Abu Umamah al-Bahili (Allah Ya yarda da shi), ya ce: Na ji Manzon Allah (tsira da amincin Allah su tabbata a gare shi) yana cewa: “Ku karanta surori biyu masu haske: al-Baqarah da Al Imran. Za su zo a Ranar Alƙiyama kamar girgije biyu suna kare masu karanta su.” Muslim (1/840) da Ahmad a al-Musnad (36/22193) ne suka ruwaito.

Falalar Ayatul Kursiy

Daga Ubayy ibn Ka‘b (Allah Ya yarda da shi), ya ce: Manzon Allah (tsira da amincin Allah su tabbata a gare shi) ya ce: “Ya Abal Mundhir, ka san wace aya ce mafi girma daga Littafin Allah da kake da shi?” Na ce: “Allah da Manzonsa ne suka fi sani.” Ya sake tambaya: “Ya Abal Mundhir, ka san wace aya ce mafi girma daga Littafin Allah da kake da shi?” Na ce: “Allah, babu abin bautawa sai Shi, Rayayye, Mai tsayuwa da komai.” [al-Baqarah: 255.] Sai ya taɓa ƙirjina ya ce: “Wallahi, ilimi ya yi maka daɗi, ya Abal Mundhir.” Muslim (1/810) da Abu Dawud (2/1460) ne suka ruwaito.

Daga Abu Umamah al-Bahili (Allah Ya yarda da shi), Manzon Allah (tsira da amincin Allah su tabbata a gare shi) ya ce: “Duk wanda ya karanta Ayatul Kursiy bayan kowace sallar farilla, babu abin da ya hana shi shiga Aljanna sai mutuwa.” Nasa’i a as-Sunan al-Kubra (9/9848) da Tabarani a al-Mu‘jam al-Kabir (8/7523) ne suka ruwaito.

Falalar ayoyi biyu na ƙarshen Surar al-Baqarah

Daga Abu Mas‘ud al-Ansari (Allah Ya yarda da shi), Annabi (tsira da amincin Allah su tabbata a gare shi) ya ce: “Duk wanda ya karanta ayoyi biyu na ƙarshen Surar al-Baqarah a cikin dare, sun ishe shi.” Bukhari (6/5008, 5009) da Muslim (1/808) ne suka ruwaito.

Raunanan hadisai da aka ruwaito game da falalar Surar al-Baqarah

* “Ayoyi biyu suna daga Alƙur’ani, suna yin ceto, kuma Allah Yana son su: ayoyi biyu na ƙarshen Surar al-Baqarah.” [Silsilat al-Ahadith ad-Da‘ifah/154.]

* “Duk wanda ya karanta Surar al-Baqarah, za a sanya masa rawani a Aljanna.” [Ƙirƙirarre; Silsilat al-Ahadith ad-Da‘ifah/4633.]

* “Kowane abu yana da ƙoli, kuma ƙolin Alƙur’ani Surar al-Baqarah ce. Duk wanda ya karanta ta a gidansa da dare, shaiɗan ba zai shiga cikinsa dare uku ba; wanda ya karanta ta da rana, shaiɗan ba zai shiga cikinsa kwana uku ba.”

فَضْلُ سُورَةِ آلِ عِمْرَانَ

الْأَحَادِيثُ الصَّحِيحَةُ الَّتِي وَرَدَتْ فِي فَضْلِ سُورَةِ آلِ عِمْرَانَ

عَنْ أَبِي أُمَامَةَ الْبَاهِلِيِّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، يَقُولُ: "اقْرَؤُوا الزَّهْرَاوَيْنِ: الْبَقَرَةَ وَسُورَةَ آلِ عِمْرَانَ، فَإِنَّهُمَا تَأْتِيَانِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ كَأَنَّهُمَا غَمَامَتَانِ، تُحَاجَّانِ عَنْ أَصْحَابِهِمَا". رَوَاهُ مُسْلِمٌ (1/ 840)، وَأَحْمَدُ فِي "الْمُسْنَدِ" (36/ 22193).

الْأَحَادِيثُ الضَّعِيفَةُ الَّتِي وَرَدَتْ فِي فَضْلِ سُورَةِ آلِ عِمْرَانَ

* "مَنْ قَرَأَ السُّورَةَ الَّتِي يُذْكَرُ فِيهَا آلِ عِمْرَانَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ ، صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ مَلَائِكَتُهُ حَتَّى تَجِبَ الشَّمْسُ". (مَوْضُوعٌ) [سِلْسِلَةُ الْأَحَادِيثِ الضَّعِيفَةِ/ 415].

* اسْمُ اللَّهِ الْأَعْظَمُ الَّذِي إِذَا دُعِيَ بِهِ أَجَابَ فِي هَذِهِ الْآيَةِ مِنْ آلِ عِمْرَانَ: "قُلِ اللَّهُمَّ مَالِكَ الْمُلْكِ تُؤْتِي الْمُلْكَ مَنْ تَشَاءُ" إِلَى آخِرِهِ. [سِلْسِلَةُ الْأَحَادِيثِ الضَّعِيفَةِ /2772].

* الشِّرْكُ أَخْفَى فِي أُمَّتِي مِنْ دَبِيبِ النَّمْلِ عَلَى الصَّفَا فِي اللَّيْلَةِ الظَّلْمَاءِ، وَأَدْنَاهُ أَنْ تُحِبَّ عَلَى شَيْءٍ مِنَ الْجَوْرِ أَوْ تُبْغِضَ عَلَى شَيْءٍ مِنَ الْعَدْلِ، وَهَلِ الدِّينُ إِلَّا الْحُبُّ فِي اللَّهِ وَالْبُغْضُ فِي اللَّهِ؟ قَالَ اللَّهُ -تَعَالَى-: {قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ} (آلِ عِمْرَانَ: 31). [سِلْسِلَةُ الْأَحَادِيثِ الضَّعِيفَةِ/3755].

* مَنْ قَرَأَ آخِرَ "آلِ عِمْرَانَ فِي لَيْلَةٍ كُتِبَ لَهُ قِيَامُ لَيْلَةٍ". [ضَعِيفُ مِشْكَاةِ الْمَصَابِيحِ 2112].

* "مَنْ قَرَأَ سُورَةَ آلِ عِمْرَانَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ صَلَّتْ عَلَيْهِ الْمَلَائِكَةُ إِلَى اللَّيْلِ". [ضَعِيفُ مِشْكَاةِ الْمَصَابِيحِ 2113].

* مَا مِنْ رَجُلٍ يَكُونُ عَلَى دَابَّةٍ صَعْبَةٍ فَيَقُولُ فِي أُذُنِهَا: "أَفَغَيْرَ دِينِ اللَّهِ يَبْغُونَ وَلَهُ أَسْلَمَ مَنْ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ طَوْعًا وَكَرْهًا وَإِلَيْهِ يُرْجَعُونَ" (آلِ عِمْرَانَ: 83) إِلَّا وَقَفَتْ لِإِذْنِ اللَّهِ تَعَالَى. [ضَعِيفُ الْكَلِمِ الطَّيِّبِ 177].

* مَا خَيَّبَ اللَّهُ تَعَالَى عَبْدًا قَامَ فِي جَوْفِ اللَّيْلِ، فَافْتَتَحَ سُورَةَ (الْبَقَرَةِ) وَ(آلِ عِمْرَانَ)، وَنِعْمَ كَنْزُ الْمَرْءِ (الْبَقَرَةُ) وَ(آلِ عِمْرَانَ). [ضَعِيفُ الْجَامِعِ الصَّغِيرِ 5063].

Falalar Suratu Ali Imran

Ingantattun hadisai da aka ruwaito game da falalar Suratu Ali Imran

Daga Abu Umama Al-Bahili, Allah Ya yarda da shi, ya ce: Na ji Manzon Allah, tsira da amincin Allah su tabbata a gare shi, yana cewa: “Ku karanta surori biyu masu haske: Al-Baqara da Ali Imran; za su zo a Ranar Alƙiyama kamar girgije biyu suna kare masu karanta su.” Muslim (1/840) da Ahmad a Al-Musnad (36/22193) suka ruwaito.

Raunanan hadisai da aka ruwaito game da falalar Suratu Ali Imran

* “Wanda ya karanta surar da aka ambaci Ali Imran a cikinta ranar Juma’a, Allah da mala’ikunsa za su yi masa salati har rana ta faɗi.” (Ƙirƙirarre) [Silsilat Al-Ahadith Ad-Daifa 415].

* Sunan Allah mafi girma da idan an kira Shi da shi yake amsawa yana cikin wannan ayar ta Ali Imran: “Ka ce: Ya Allah Ma’abucin mulki, Kana ba da mulki ga wanda Kake so,” har ƙarshenta. [Silsilat Al-Ahadith Ad-Daifa 2772].

* Shirka a al’ummata ta fi ɓoyuwa fiye da tafiyar tururuwa a kan dutse mai santsi a dare mai duhu. Mafi ƙanƙantarta ita ce ka yi ƙauna saboda wani zalunci ko ka yi ƙiyayya saboda wani adalci. Shin addini ba ƙauna don Allah da ƙiyayya don Allah ba ne? Allah Ya ce: “Ka ce: Idan kuna ƙaunar Allah ku bi ni, Allah zai ƙaunace ku.” [Ali Imran 3:31; Silsilat Al-Ahadith Ad-Daifa 3755].

* Wanda ya karanta ƙarshen Ali Imran a dare za a rubuta masa tsayuwar dare. [Dhaif Mishkat Al-Masabih 2112].

* “Wanda ya karanta Suratu Ali Imran ranar Juma’a mala’iku za su yi masa salati har dare.” [Dhaif Mishkat Al-Masabih 2113].

* Babu mutumin da yake kan dabba mai wahalar sarrafawa ya karanta a kunnenta: “Shin wani addini wanin na Allah suke nema, alhali waɗanda ke sammai da ƙasa sun miƙa wuya gare Shi da yardarsu ko tilas, kuma gare Shi za a mayar da su?” face ta tsaya da izinin Allah. [Ali Imran 3:83; Dhaif Al-Kalim At-Tayyib 177].

* Allah bai taɓa kunyatar da bawan da ya tashi tsakiyar dare ya fara Suratul Baƙara da Ali Imran ba; Al-Baqara da Ali Imran madalla da taskar mutum. [Dhaif Al-Jami As-Saghir 5063].

فَضْلُ سُورَةِ الْكَهْفِ

الْأَحَادِيثُ الصَّحِيحَةُ الَّتِي وَرَدَتْ فِي فَضْلِ سُورَةِ الْكَهْفِ

عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: "مَنْ حَفِظَ عَشْرَ آيَاتٍ مِنْ أَوَّلِ الْكَهْفِ، عُصِمَ مِنْ فِتْنَةِ الدَّجَّالِ". رَوَاهُ مُسْلِمٌ (1/ 809)، وَأَبُو دَاوُدَ (4/ 4323)، وَالتِّرْمِذِيُّ (5/ 2886).

عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ النَّبِيَّ قَالَ: مَنْ قَرَأَ سُورَةَ الْكَهْفِ فِي يَوْمِ الْجُمُعَةِ أَضَاءَ لَهُ مِنَ النُّورِ مَا بَيْنَ الْجُمُعَتَيْنِ. [صَحَّحَهُ الْأَلْبَانِيُّ فِي صَحِيحِ التَّرْغِيبِ وَالتَّرْهِيبِ/736].

عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ النَّبِيَّ قَالَ: مَنْ قَرَأَ سُورَةَ الْكَهْفِ لَيْلَةَ الْجُمُعَةِ أَضَاءَ لَهُ مِنَ النُّورِ فِيمَا بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْبَيْتِ الْعَتِيقِ. [صَحَّحَهُ الْأَلْبَانِيُّ فِي صَحِيحِ التَّرْغِيبِ وَالتَّرْهِيبِ/736].

الْأَحَادِيثُ الضَّعِيفَةُ الَّتِي وَرَدَتْ فِي فَضْلِ سُورَةِ الْكَهْفِ

* أَلَا أُخْبِرُكُمْ بِسُورَةٍ مَلَأَتْ عَظَمَتُهَا مَا بَيْنَ السَّمَاءِ وَ الْأَرْضِ؟ وَ لِقَارِئِهَا مِنَ الْأَجْرِ مِثْلُ ذَلِكَ، وَ مَنْ قَرَأَهَا غُفِرَ لَهُ مَا بَيْنَهُ وَ بَيْنَ الْجُمُعَةِ الْأُخْرَى، وَزِيَادَةُ ثَلَاثَةِ أَيَّامٍ؟ قَالُوا: بَلَى قَالَ: سُورَةُ الْكَهْفِ. [ضَعِيفٌ جِدًّا/ضَعِيفُ الْجَامِعِ الصَّغِيرِ/ 2160].

* سُورَةُ الْكَهْفِ تُدْعَى فِي التَّوْرَاةِ: الْحَائِلَةَ تَحُولُ بَيْنَ قَارِئِهَا وَبَيْنَ النَّارِ. [سِلْسِلَةُ الْأَحَادِيثِ الضَّعِيفَةِ/ 3259].

* مَنْ قَرَأَ ثَلَاثَ آيَاتٍ مِنْ أَوَّلِ الْكَهْفِ عُصِمَ مِنْ فِتْنَةِ الدَّجَّالِ. [ضَعِيفُ مِشْكَاةِ الْمَصَابِيحِ/ 2088].

Falalar Suratul Kahf

Ingantattun hadisai da aka ruwaito game da falalar Suratul Kahf

Daga Abu Darda, Allah Ya yarda da shi, daga Annabi, tsira da amincin Allah su tabbata a gare shi, ya ce: “Wanda ya haddace ayoyi goma na farkon Kahf za a tsare shi daga fitinar Dajjal.” Muslim (1/809), Abu Dawud (4/4323) da Tirmizi (5/2886) ne suka ruwaito.

Daga Abu Sa’id Al-Khudri, Allah Ya yarda da shi, cewa Annabi ya ce: Wanda ya karanta Suratul Kahf a ranar Juma’a za a haskaka masa tsakanin Juma’o’i biyu. [Albani ya inganta shi a Sahih At-Targhib wat-Tarhib 736].

Daga Abu Sa’id Al-Khudri, Allah Ya yarda da shi, cewa Annabi ya ce: Wanda ya karanta Suratul Kahf a daren Juma’a za a haskaka masa tsakanin shi da Ɗaki na Dā. [Albani ya inganta shi a Sahih At-Targhib wat-Tarhib 736].

Raunanan hadisai da aka ruwaito game da falalar Suratul Kahf

* Shin in ba ku labarin wata sura wadda girmanta ya cika tsakanin sama da ƙasa? Mai karanta ta yana da irin wannan lada, kuma wanda ya karanta ta za a gafarta masa tsakanin shi da Juma’a ta gaba da ƙarin kwana uku. Suka ce: Ƙwarai. Ya ce: Suratul Kahf. [Mai rauni ƙwarai; Dhaif Al-Jami As-Saghir 2160].

* Ana kiran Suratul Kahf a Attaura mai shamaki, tana shamakance tsakanin mai karanta ta da Wuta. [Silsilat Al-Ahadith Ad-Daifa 3259].

* Wanda ya karanta ayoyi uku na farkon Kahf za a tsare shi daga fitinar Dajjal. [Dhaif Mishkat Al-Masabih 2088].

فَضْلُ سُورَةِ الْمُلْكِ

الْأَحَادِيثُ الصَّحِيحَةُ الَّتِي وَرَدَتْ فِي فَضْلِ سُورَةِ الْمُلْكِ

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: "سُورَةٌ مِنَ الْقُرْآنِ ثَلَاثُونَ آيَةً، تَشْفَعُ لِصَاحِبِهَا حَتَّى يُغْفَرَ لَهُ: (تَبَارَكَ الَّذِي بِيَدِهِ الْمُلْكُ)". رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ (2/ 1400)، وَالتِّرْمِذِيُّ (5/ 2891)، وَقَالَ: "حَدِيثٌ حَسَنٌ".

عَنْ جَابِرٍ، قَالَ: "كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَنَامُ حَتَّى يَقْرَأَ الم تَنْزِيلُ السَّجْدَةَ، وَتَبَارَكَ الَّذِي بِيَدِهِ الْمُلْكُ". [رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَصَحَّحَهُ الْأَلْبَانِيُّ /2316].

Falalar Suratul Mulk

Ingantattun hadisai da aka ruwaito game da falalar Suratul Mulk

Daga Abu Huraira, Allah Ya yarda da shi, daga Annabi, tsira da amincin Allah su tabbata a gare shi, ya ce: “Akwai wata sura daga Alƙur’ani mai ayoyi talatin wadda take ceton mai karanta ta har a gafarta masa: Tabarakallazi biyadihil-mulk.” Abu Dawud (2/1400) da Tirmizi (5/2891) ne suka ruwaito, kuma Tirmizi ya ce hadisi ne hasan.

Daga Jabir, ya ce: “Manzon Allah, tsira da amincin Allah su tabbata a gare shi, bai kasance yana barci ba sai ya karanta Alif Lam Mim Tanzil, Suratus Sajda, da Tabarakallazi biyadihil-mulk.” [Tirmizi ya ruwaito kuma Albani ya inganta shi /2316].

فَضْلُ سُورَةِ الْكَافِرُونَ

الْأَحَادِيثُ الصَّحِيحَةُ الَّتِي وَرَدَتْ فِي فَضْلِ سُورَةِ الْكَافِرُونَ

عَنْ نَوْفَلٍ الْأَشْجَعِيِّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، أَنَّهُ أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ عَلِّمْنِي شَيْئًا أَقُولُهُ إِذَا أَوَيْتُ إِلَى فِرَاشِي، قَالَ: "اقْرَأْ: (قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ) فَإِنَّهَا بَرَاءَةٌ مِنَ الشِّرْكِ". رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ (4/ 5055)، وَالتِّرْمِذِيُّ (5/ 3403) وَصَحَّحَهُ.

Falalar Suratul Kafirun

Ingantattun hadisai da aka ruwaito game da falalar Suratul Kafirun

Daga Naufal Al-Ashja’i, Allah Ya yarda da shi, cewa ya zo wurin Annabi, tsira da amincin Allah su tabbata a gare shi, ya ce: Ya Manzon Allah, ka koya mini abin da zan faɗa idan na kwanta. Sai ya ce: “Karanta Qul ya ayyuhal-kafirun, domin ita barranta ce daga shirka.” Abu Dawud (4/5055) da Tirmizi (5/3403) ne suka ruwaito, kuma Tirmizi ya inganta shi.

فَضْلُ سُورَةِ الْإِخْلاَصِ

الْأَحَادِيثُ الصَّحِيحَةُ الَّتِي وَرَدَتْ فِي فَضْلِ سُورَةِ الْإِخْلاَصِ

عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "أَيَعْجِزُ أَحَدُكُمْ أَنْ يَقْرَأَ كُلَّ لَيْلَةٍ ثُلُثَ الْقُرْآنِ؟" قَالُوا: وَمَنْ يُطِيقُ ذَلِكَ؟ قَالَ: "بَلَى؛ (قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ)". رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ (6/ 5015)، وَمُسْلِمٌ (1/ 811)، وَأَحْمَدُ (14/ 11053).

وَعَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، قَالَ: جَاءَ رَجُلٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: إِنِّي أُحِبُّ هَذِهِ السُّورَةَ: (قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ). فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "حُبُّكَ إِيَّاهَا أَدْخَلَكَ الْجَنَّةَ". رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ (1/ ص155) تَعْلِيقًا، وَالتِّرْمِذِيُّ (5/ 2901) وَحَسَّنَهُ.

عَنْ مُعَاذِ بْنِ أَنَسٍ الْجُهَنِيِّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: مَنْ قَرَأَ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ حَتَّى يَخْتِمَهَا عَشْرَ مَرَّاتٍ بَنَى اللَّهُ لَهُ قَصْرًا فِي الْجَنَّةِ ، فَقَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ : إِذَنْ أَسْتَكْثِرَ يَا رَسُولَ اللَّهِ ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : اللَّهُ أَكْثَرُ وَأَطْيَبُ. رَوَاهُ أَحْمَدُ (15057) ، وَصَحَّحَهُ الْأَلْبَانِيُّ فِي صَحِيحِ الْجَامِعِ (6472).

عَنْ مُعَاذِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ خُبَيْبٍ ، عَنْ أَبِيهِ ، قَالَ: خَرَجْنَا فِي لَيْلَةٍ مَطِيرَةٍ ، وَظُلْمَةٍ شَدِيدَةٍ ، نَطْلُبُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي لَنَا ، قَالَ : فَأَدْرَكْتُهُ ، فَقَالَ : قُلْ : فَلَمْ أَقُلْ شَيْئًا ، ثُمَّ قَالَ : قُلْ : فَلَمْ أَقُلْ شَيْئًا ، قَالَ : قُلْ ، فَقُلْتُ : مَا أَقُولُ ؟ قَالَ : قُلْ : " قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ , وَالْمُعَوِّذَتَيْنِ حِينَ تُمْسِي وَتُصْبِحُ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ تَكْفِيكَ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ". [رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَصَحَّحَهُ الْأَلْبَانِيُّ /2829].

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: أَقْبَلْتُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَمِعَ رَجُلاً يَقْرَأُ "قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ، اللَّهُ الصَّمَدُ" ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : وَجَبَتْ قُلْتُ : وَمَا وَجَبَتْ ؟ قَالَ : الْجَنَّةُ. [رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَصَحَّحَ الْأَلْبَانِيُّ /2320].

عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ قَالَ لَقِيتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لِي: يَا عُقْبَةُ بْنَ عَامِرٍ أَلَا أُعَلِّمُكَ سُوَرًا مَا أُنْزِلَتْ فِي التَّوْرَاةِ وَلَا فِي الزَّبُورِ وَ لَا فِي الْإِنْجِيلِ وَلَا فِي الْفُرْقَانِ مِثْلُهُنَّ لَا يَأْتِيَنَّ عَلَيْكَ لَيْلَةٌ إِلَّا قَرَأْتَهُنَّ فِيهَا قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ وَقُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ وَقُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ قَالَ عُقْبَةُ فَمَا أَتَتْ عَلَيَّ لَيْلَةٌ إِلَّا قَرَأْتُهُنَّ فِيهَا وَحُقَّ لِي أَنْ لَا أَدَعَهُنَّ وَقَدْ أَمَرَنِي بِهِنَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ. [سِلْسِلَةُ الْأَحَادِيثِ الصَّحِيحَةِ/2861]

الْأَحَادِيثُ الضَّعِيفَةُ الَّتِي وَرَدَتْ فِي فَضْلِ سُورَةِ الْإِخْلاَصِ

* "مَنْ قَرَأَ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ فِي مَرَضِهِ الَّذِي يَمُوتُ فِيهِ، لَمْ يُفْتَنْ فِي قَبْرِهِ، وَأَمِنَ مِنْ ضَغْطَةِ الْقَبْرِ، وَ حَمَلَتْهُ الْمَلَائِكَةُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ بِأَكُفِّهَا حَتَّى تُجِيزَهُ مِنَ الصِّرَاطِ إِلَى الْجَنَّةِ". (مَوْضُوعٌ) [سِلْسِلَةُ الْأَحَادِيثِ الضَّعِيفَةِ/301].

* "مَنْ قَرَأَ (قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ) عِشْرِينَ مَرَّةً بَنَى اللَّهُ لَهُ قَصْرًا فِي الْجَنَّةِ". [سِلْسِلَةُ الْأَحَادِيثِ الضَّعِيفَةِ/1351].

* "مَنْ قَرَأَ {قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ} مِائَتَيْ مَرَّةٍ، غُفِرَتْ لَهُ ذُنُوبُ مِائَتَيْ سَنَةٍ". [سِلْسِلَةُ الْأَحَادِيثِ الضَّعِيفَةِ/295].

* "مَنْ قَرَأَ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ مِائَتَيْ مَرَّةٍ كَتَبَ اللَّهُ لَهُ أَلْفًا وَ خَمْسَمِائَةِ حَسَنَةٍ، إِلَّا أَنْ يَكُونَ عَلَيْهِ دَيْنٌ". [سِلْسِلَةُ الْأَحَادِيثِ الضَّعِيفَةِ/300].

* "مَنْ مَرَّ بِالْمَقَابِرِ فَقَرَأَ (قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ) إِحْدَى عَشْرَةَ مَرَّةً، ثُمَّ وَهَبَ أَجْرَهُ لِلْأَمْوَاتِ، أُعْطِيَ مِنَ الْأَجْرِ بِعَدَدِ الْأَمْوَاتِ". [سِلْسِلَةُ الْأَحَادِيثِ الضَّعِيفَةِ/1290].

* "مَنْ صَلَّى الصُّبْحَ ثُمَّ قَرَأَ (قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ) مِائَةَ مَرَّةٍ قَبْلَ أَنْ يَتَكَلَّمَ، فَكُلَّمَا قَرَأَ (قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ) غُفِرَ لَهُ ذَنْبُ سَنَةٍ". [سِلْسِلَةُ الْأَحَادِيثِ الضَّعِيفَةِ/405].

* "مَنْ مَرَّ عَلَى الْمَقَابِرِ فَقَرَأَ فِيهَا إِحْدَى عَشْرَةَ مَرَّةً: {قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ} ثُمَّ وَهَبَ أَجْرَهُ لِلْأَمْوَاتِ أُعْطِيَ مِنَ الْأَجْرِ بِعَدَدِ الْأَمْوَاتِ". [سِلْسِلَةُ الْأَحَادِيثِ الضَّعِيفَةِ /3277].

* "مَنْ قَرَأَ بَعْدَ صَلَاةِ الْجُمُعَةِ {قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ} وَ{قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ} وَ{قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ} سَبْعَ مَرَّاتٍ أَجَارَهُ اللَّهُ بِهَا مِنَ السُّوءِ إِلَى الْجُمُعَةِ الْأُخْرَى". [سِلْسِلَةُ الْأَحَادِيثِ الضَّعِيفَةِ /4129].

Virtue of Surah Al-Ikhlas

Authentic hadiths concerning its virtue

‘Abdullah ibn Mas‘ud, may Allah be pleased with him, reported that the Messenger of Allah, peace and blessings be upon him, said: ‘Is one of you unable to recite a third of the Quran every night?’ They asked: ‘Who can manage that?’ He said: ‘Indeed, “Say: He is Allah, the One.”’ Al-Bukhari (6/5015); Muslim (1/811); Ahmad (14/11053).

Anas ibn Malik reported: A man told the Messenger of Allah: ‘I love this surah, “Say: He is Allah, the One.”’ He replied: ‘Your love for it has admitted you to Paradise.’ Al-Bukhari (1/p.155), in a suspended report; At-Tirmidhi (5/2901), who graded it sound.

Mu‘adh ibn Anas Al-Juhani reported that the Prophet said: ‘Whoever recites “Say: He is Allah, the One” to its end ten times, Allah builds a palace for him in Paradise.’ ‘Umar ibn Al-Khattab said: ‘Then I will do much of it, Messenger of Allah.’ He replied: ‘Allah has more and better.’ Ahmad (15057); authenticated by Al-Albani in Sahih Al-Jami‘ (6472).

Mu‘adh ibn ‘Abdullah ibn Khubayb reported from his father: We went out on a rainy, very dark night seeking the Messenger of Allah to lead us in prayer. I reached him, and he said: ‘Say.’ I said nothing. He repeated it, and I said nothing. He said: ‘Say.’ I asked: ‘What should I say?’ He replied: ‘“Say: He is Allah, the One,” and the two surahs of refuge three times in the evening and morning will suffice you against everything.’ At-Tirmidhi; authenticated by Al-Albani, 2829.

Abu Hurayrah reported: I came with the Prophet and he heard a man reciting: ‘Say: He is Allah, the One. Allah, the Eternal Refuge.’ The Messenger of Allah said: ‘It has become assured.’ I asked: ‘What has become assured?’ He replied: ‘Paradise.’ At-Tirmidhi; authenticated by Al-Albani, 2320.

‘Uqbah ibn ‘Amir said: I met the Messenger of Allah, and he said: ‘‘Uqbah ibn ‘Amir, shall I teach you surahs whose like has not been revealed in the Torah, Psalms, Gospel, or Criterion? Let no night pass without reciting them: “Say: He is Allah, the One,” “Say: I seek refuge in the Lord of daybreak,” and “Say: I seek refuge in the Lord of humankind.”’ ‘Uqbah said: No night passed without my reciting them, and rightly I should never abandon them, for the Messenger of Allah commanded me to recite them. Silsilat Al-Ahadith As-Sahihah 2861.

Weak reports concerning Al-Ikhlas

• ‘Whoever recites Al-Ikhlas during the illness in which he dies will not be tested or squeezed in his grave, and angels will carry him in their palms on the Day of Resurrection across the bridge to Paradise.’ Fabricated—Silsilat Al-Ahadith Ad-Da‘ifah 301.
• ‘Whoever recites Al-Ikhlas twenty times, Allah builds a palace for him in Paradise.’ Silsilat Al-Ahadith Ad-Da‘ifah 1351.
• ‘Whoever recites Al-Ikhlas two hundred times has two hundred years of sins forgiven.’ Silsilat Al-Ahadith Ad-Da‘ifah 295.
• ‘Whoever recites Al-Ikhlas two hundred times receives fifteen hundred good deeds, unless he owes a debt.’ Silsilat Al-Ahadith Ad-Da‘ifah 300.
• ‘Whoever passes graves, recites Al-Ikhlas eleven times, and gives its reward to the dead receives reward equal to the number of the dead.’ Silsilat Al-Ahadith Ad-Da‘ifah 1290.
• ‘Whoever prays Fajr and recites Al-Ikhlas a hundred times before speaking has a year's sin forgiven for each recitation.’ Silsilat Al-Ahadith Ad-Da‘ifah 405.
• ‘Whoever passes graves, recites Al-Ikhlas there eleven times, and gives its reward to the dead receives reward equal to the number of the dead.’ Silsilat Al-Ahadith Ad-Da‘ifah 3277.
• ‘Whoever recites Al-Ikhlas, Al-Falaq, and An-Nas seven times after Friday prayer is protected by Allah from evil until the following Friday.’ Silsilat Al-Ahadith Ad-Da‘ifah 4129.

فَضْلُ سُورَةِ الْفَلَقِ وَالنَّاسِ (الْمُعَوِّذَتَيْنِ)

الْأَحَادِيثُ الصَّحِيحَةُ الَّتِي وَرَدَتْ فِي فَضْلِ سُورَةِ الْفَلَقِ وَالنَّاسِ (الْمُعَوِّذَتَيْنِ)

عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ الْجُهَنِيِّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "أَلَمْ تَرَ آيَاتٍ أُنْزِلَتِ اللَّيْلَةَ لَمْ يُرَ مِثْلُهُنَّ قَطُّ: (قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ) وَ (قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ)". رَوَاهُ مُسْلِمٌ (1/ 814)، وَأَبُو دَاوُدَ (2/ 1462).

وَعَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا، قَالَ: قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "اقْرَأْ يَا جَابِرُ". قُلْتُ: وَمَا أَقْرَأُ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي؟ قَالَ: "اقْـــرَأْ: (قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ) وَ (قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ). فَقَرَأْتُهُمَا، فَقَالَ: «اقْرَأْ بِهِمَا، وَلَنْ تَقْرَأَ بِمِثْلِهِمَا". رَوَاهُ النَّسَائِيُّ (8/ 5441)، وَابْنُ حِبَّانَ (3/ 796). وَهُوَ حَدِيثٌ حَسَنٌ.

عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ قَالَ لَقِيتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لِي: يَا عُقْبَةُ بْنَ عَامِرٍ أَلَا أُعَلِّمُكَ سُوَرًا مَا أُنْزِلَتْ فِي التَّوْرَاةِ وَلَا فِي الزَّبُورِ وَ لَا فِي الْإِنْجِيلِ وَلَا فِي الْفُرْقَانِ مِثْلُهُنَّ لَا يَأْتِيَنَّ عَلَيْكَ لَيْلَةٌ إِلَّا قَرَأْتَهُنَّ فِيهَا قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ وَقُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ وَقُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ قَالَ عُقْبَةُ فَمَا أَتَتْ عَلَيَّ لَيْلَةٌ إِلَّا قَرَأْتُهُنَّ فِيهَا وَحُقَّ لِي أَنْ لَا أَدَعَهُنَّ وَقَدْ أَمَرَنِي بِهِنَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ. [سِلْسِلَةُ الْأَحَادِيثِ الصَّحِيحَةِ/2861]

الْأَحَادِيثُ الضَّعِيفَةُ الَّتِي وَرَدَتْ فِي فَضْلِ سُورَةِ الْفَلَقِ وَالنَّاسِ (الْمُعَوِّذَتَيْنِ)

* "مَنْ قَرَأَ بَعْدَ صَلَاةِ الْجُمُعَةِ {قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ} وَ{قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ} وَ{قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ} سَبْعَ مَرَّاتٍ أَجَارَهُ اللَّهُ بِهَا مِنَ السُّوءِ إِلَى الْجُمُعَةِ الْأُخْرَى". [سِلْسِلَةُ الْأَحَادِيثِ الضَّعِيفَةِ /4129].

Falalar Suratul Falaƙi da Nasi

Ingantattun hadisai game da falalar Suratul Falaƙi da Nasi

Daga Uƙba ɗan Amir Al-Juhani, Allah Ya yarda da shi, ya ce: Manzon Allah, tsira da amincin Allah su tabbata a gare shi, ya ce: “Ba ka ga ayoyin da aka saukar a wannan dare ba, waɗanda ba a taɓa ganin kamarsu ba: Qul a’uzu birabbil-falaƙ da Qul a’uzu birabbin-nas?” Muslim (1/814) da Abu Dawud (2/1462) ne suka ruwaito.

Daga Jabir ɗan Abdullahi, Allah Ya yarda da su, ya ce: Manzon Allah, tsira da amincin Allah su tabbata a gare shi, ya ce mini: “Ka karanta ya Jabir.” Na ce: Mahaifina da mahaifiyata su zama fansarka, me zan karanta? Ya ce: “Karanta Qul a’uzu birabbil-falaƙ da Qul a’uzu birabbin-nas.” Na karanta su, sai ya ce: “Ka karanta da su; ba za ka karanta kamarsu ba.” Nasai (8/5441) da Ibn Hibban (3/796) suka ruwaito; hadisi ne hasan.

Daga Uƙba ɗan Amir, ya ce: Na haɗu da Manzon Allah, tsira da amincin Allah su tabbata a gare shi, sai ya ce mini: Ya Uƙba ɗan Amir, ba zan koya maka surori waɗanda ba a saukar da kamarsu a Attaura, Zabura, Injila ko Furƙani ba? Kada wani dare ya same ka face ka karanta su: Qul huwallahu ahad, Qul a’uzu birabbil-falaƙ da Qul a’uzu birabbin-nas. Uƙba ya ce: Babu daren da ya same ni bayan haka face na karanta su, kuma ya dace kada in bar su tunda Manzon Allah, tsira da amincin Allah su tabbata a gare shi, ya umarce ni da su. [Silsilat Al-Ahadith As-Sahiha 2861].

Raunanan hadisai game da falalar Suratul Falaƙi da Nasi

* “Wanda ya karanta Qul huwallahu ahad, Qul a’uzu birabbil-falaƙ da Qul a’uzu birabbin-nas sau bakwai bayan sallar Juma’a, Allah zai tsare shi da su daga sharri har zuwa Juma’a ta gaba.” [Silsilat Al-Ahadith Ad-Daifa 4129].

فَضْلُ سُورَةِ هُودٍ

الْأَحَادِيثُ الصَّحِيحَةُ الَّتِي وَرَدَتْ فِي فَضْلِ سُورَةِ هُودٍ

عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ: قَالَ أَبُو بَكْرٍ: يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ شِبْتَ، قَالَ: "شَيَّبَتْنِي هُودٌ، وَالْوَاقِعَةُ، وَالْمُرْسَلَاتُ، وَعَمَّ يَتَسَاءَلُونَ، وَإِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ". [رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَصَحَّحَهُ الْأَلْبَانِيُّ فِي صَحِيحِ الْجَامِعِ / 3723].

قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "شَيَّبَتْنِي هُودٌ وَأَخَوَاتُهَا قَبْلَ الْمَشِيبِ". [صَحِيحُ الْجَامِعِ الصَّغِيرِ/3721].

قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "شَيَّبَتْنِي هُودٌ وَأَخَوَاتُهَا مِنَ الْمُفَصَّلِ". [صَحِيحُ الْجَامِعِ الصَّغِيرِ/3722].

قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "قَدْ شَيَّبَتْنِي هُودٌ وَأَخَوَاتُهَا". [صَحِيحُ الشَّمَائِلِ الْمُحَمَّدِيَّةِ/35].

الْأَحَادِيثُ الضَّعِيفَةُ الَّتِي وَرَدَتْ فِي فَضْلِ سُورَةِ هُودٍ

* "شَيَّبَتْنِي (هُودٌ) وَأَخَوَاتُهَا، وَمَا فُعِلَ بِالْأُمَمِ قَبْلِي". [ضَعِيفُ الْجَامِعِ الصَّغِيرِ/3421].

* "اقْرَؤُوا سُورَةَ هُودٍ يَوْمَ الْجُمُعَةِ". [ضَعِيفُ الْجَامِعِ الصَّغِيرِ/1070].

* "شَيَّبَتْنِي (هُودٌ) وَأَخَوَاتُهَا، (الْوَاقِعَةُ) وَ(الْحَاقَّةُ) وَ(إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ)". [ضَعِيفُ الْجَامِعِ الصَّغِيرِ/ 3419].

* "شَيَّبَتْنِي سُورَةُ هُودٍ وَأَخَوَاتُهَا الْوَاقِعَةُ وَالْقَارِعَةُ وَالْحَاقَّةُ وَإِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ وَسَأَلَ سَائِلٌ". [ضَعِيفُ الْجَامِعِ الصَّغِيرِ/3418].

* "شَيَّبَتْنِي (هُودٌ) وَأَخَوَاتُهَا: ذِكْرُ يَوْمِ الْقِيَامَةِ ، وَ قَصَصُ الْأُمَمِ". [ضَعِيفُ الْجَامِعِ الصَّغِيرِ/3420].

Falalar Suratu Hud

Ingantattun hadisai da aka ruwaito game da falalar Suratu Hud

Daga Ibn Abbas, ya ce: Abu Bakr ya ce: Ya Manzon Allah, ka yi furfura. Sai ya ce: “Hud, Al-Waqia, Al-Mursalat, Amma yatasaalun da Idhash-shamsu kuwwirat sun sa ni furfura.” [Tirmizi ya ruwaito; Albani ya inganta a Sahih Al-Jami 3723].

Manzon Allah, tsira da amincin Allah su tabbata a gare shi, ya ce: “Hud da surori masu kama da ita sun sa ni furfura kafin tsufa.” [Sahih Al-Jami As-Saghir 3721].

Manzon Allah, tsira da amincin Allah su tabbata a gare shi, ya ce: “Hud da surori masu kama da ita daga Al-Mufassal sun sa ni furfura.” [Sahih Al-Jami As-Saghir 3722].

Manzon Allah, tsira da amincin Allah su tabbata a gare shi, ya ce: “Hud da surori masu kama da ita sun sa ni furfura.” [Sahih Ash-Shamail Al-Muhammadiyya 35].

Raunanan hadisai da aka ruwaito game da falalar Suratu Hud

* “Hud da surori masu kama da ita, da abin da aka yi wa al’ummomi kafin ni, sun sa ni furfura.” [Dhaif Al-Jami As-Saghir 3421].

* “Ku karanta Suratu Hud a ranar Juma’a.” [Dhaif Al-Jami As-Saghir 1070].

* “Hud da surori masu kama da ita—Al-Waqia, Al-Haqqa da Idhash-shamsu kuwwirat—sun sa ni furfura.” [Dhaif Al-Jami As-Saghir 3419].

* “Suratu Hud da surori masu kama da ita, Al-Waqia, Al-Qaria, Al-Haqqa, Idhash-shamsu kuwwirat da Saala sail, sun sa ni furfura.” [Dhaif Al-Jami As-Saghir 3418].

* “Hud da surori masu kama da ita—ambaton Ranar Alƙiyama da labaran al’ummomi—sun sa ni furfura.” [Dhaif Al-Jami As-Saghir 3420].

فَضْلُ سُورَةِ الْإِسْرَاءِ

الْأَحَادِيثُ الصَّحِيحَةُ الَّتِي وَرَدَتْ فِي فَضْلِ سُورَةِ الْإِسْرَاءِ

عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ: "كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَنَامُ حَتَّى يَقْرَأَ الزُّمَرَ ، وَبَنِي إِسْرَائِيلَ". [سِلْسِلَةُ الْأَحَادِيثِ الصَّحِيحَةِ/641].

عَنِ الْعِرْبَاضِ بْنِ سَارِيَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ ، أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "كَانَ لَا يَنَامُ حَتَّى يَقْرَأَ الْمُسَبِّحَاتِ ، وَيَقُولُ فِيهَا آيَةٌ خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ آيَةٍ". [رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَصَحَّحَهُ الْأَلْبَانِيُّ /2712].
الْمُسَبِّحَاتُ: هِيَ السُّوَرُ الَّتِي تُفْتَتَحُ بِقَوْلِهِ تَعَالَى "سَبَّحَ" أَوْ "يُسَبِّحُ" وَهُنَّ سُوَرُ الْإِسْرَاءِ، الْحَدِيدِ، الْحَشْرِ، الصَّفِّ، الْجُمُعَةِ ، التَّغَابُنِ، وَالْأَعْلَى.

Virtue of Surah Al-Isra’

Authentic hadiths concerning its virtue

‘A’ishah, may Allah be pleased with her, said: ‘The Prophet, peace and blessings be upon him, would not sleep until he recited Az-Zumar and Bani Isra’il [Al-Isra’].’ Silsilat Al-Ahadith As-Sahihah 641.

Al-‘Irbad ibn Sariyah, may Allah be pleased with him, reported that the Prophet ‘would not sleep until he recited the surahs of glorification, and he said that they contain a verse better than a thousand verses.’ At-Tirmidhi; authenticated by Al-Albani, 2712.
The surahs of glorification are those beginning with Allah's words of glorification, such as ‘He glorified’ or ‘He glorifies’: Al-Isra’, Al-Hadid, Al-Hashr, As-Saff, Al-Jumu‘ah, At-Taghabun, and Al-A‘la.

فَضْلُ سُورَةِ الْفَتْحِ

الْأَحَادِيثُ الصَّحِيحَةُ الَّتِي وَرَدَتْ فِي فَضْلِ سُورَةِ الْفَتْحِ

عَنْ ‏ ‏أَنَسٍ أَنَّهَا نَزَلَتْ عَلَى النَّبِيِّ ‏ ‏صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ‏ ‏مَرْجِعَهُ مِنْ ‏ ‏الْحُدَيْبِيَةِ ‏ ‏وَأَصْحَابُهُ يُخَالِطُونَ الْحُزْنَ وَالْكَآبَةَ وَقَدْ حِيلَ بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ مَسَاكِنِهِمْ وَنَحَرُوا ‏ ‏الْهَدْيَ ‏ ‏بِالْحُدَيْبِيَةِ ‏ ( إِنَّا فَتَحْنَا لَكَ فَتْحًا مُبِينًا ‏ ‏إِلَى قَوْلِهِ ( ‏ ‏صِرَاطًا مُسْتَقِيمًا ‏ ) ‏قَالَ : لَقَدْ ‏ ‏أُنْزِلَتْ عَلَيَّ آيَتَانِ هُمَا أَحَبُّ إِلَيَّ مِنَ الدُّنْيَا جَمِيعًا ) [ رَوَاهُ أَحْمَدُ وَصَحَّحَهُ الْأَلْبَانِيُّ فِي صَحِيحِ الْجَامِعِ / 5121].

Falalar Suratul Fath

Ingantattun hadisai da aka ruwaito game da falalar Suratul Fath

Daga Anas: An saukar da ita ga Annabi, tsira da amincin Allah su tabbata a gare shi, a lokacin da yake dawowa daga Hudaibiyya. Sahabbansa sun kasance cikin baƙin ciki da damuwa, an hana su isa gidajensu kuma sun soke hadaya a Hudaibiyya. Lokacin da aka saukar “Lalle Mun ba ka nasara bayyananniya” har zuwa “hanya madaidaiciya,” ya ce: “An saukar mini da ayoyi biyu waɗanda suka fi mini so fiye da duniya baki ɗaya.” [Ahmad ya ruwaito kuma Albani ya inganta a Sahih Al-Jami 5121].

الْأَحَادِيثُ الضَّعِيفَةُ الَّتِي وَرَدَتْ فِي فَضَائِلِ بَعْضِ السُّوَرِ

هَامٌّ جِدًّا: تَمَّ وَضْعُ الْأَحَادِيثِ الضَّعِيفَةِ هُنَا لِكَيْ لَا يُؤْخَذَ بِهَا وَ يَعْلَمَ النَّاسُ أَنَّهَا ضَعِيفَةٌ.

الْأَحَادِيثُ الضَّعِيفَةُ الَّتِي وَرَدَتْ فِي فَضْلِ سُورَةِ يس

جَمِيعُ الرِّوَايَاتِ الْوَارِدَةِ بِفَضْلِ سُورَةِ (يس) ضَعِيفَةٌ أَوْ مَوْضُوعَةٌ.

* (إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى قَرَأَ (طه) وَ(يس) قَبْلَ أَنْ يَخْلُقَ آدَمَ بِأَلْفَيْ عَامٍ، فَلَمَّا سَمِعَتِ الْمَلَائِكَةُ الْقُرْآنَ قَالُوا: طُوبَى لِأُمَّةٍ يَنْزِلُ هَذَا عَلَيْهِمْ، وَطُوبَى لِأَلْسُنٍ تَتَكَلَّمُ بِهَذَا، وَطُوبَى لِأَجْوَافٍ تَحْمِلُ هَذَا)[سِلْسِلَةُ الْأَحَادِيثِ الضَّعِيفَةِ/ 1248].

* (مَنْ دَخَلَ الْمَقَابِرَ فَقَرَأَ سُورَةَ (يس) خُفِّفَ عَنْهُمْ يَوْمَئِذٍ، وَكَانَ لَهُ بِعَدَدِ مَنْ فِيهَا حَسَنَاتٌ)[((مَوْضُوعٌ))/سِلْسِلَةُ الْأَحَادِيثِ الضَّعِيفَةِ/1246].

* (إِنَّ لِكُلِّ شَيْءٍ قَلْبًا، وَقَلْبُ الْقُرْآنِ (يس)، وَمَنْ قَرَأَ (يس) كَتَبَ اللَّهُ لَهُ بِقِرَاءَتِهَا قِرَاءَةَ الْقُرْآنِ عَشْرَ مَرَّاتٍ)[((مَوْضُوعٌ))/ضَعِيفُ التَّرْغِيبِ وَ التَّرْهِيبِ/885].

* مَنْ قَرَأَ (يس) ابْتِغَاءَ وَجْهِ اللَّهِ، غَفَرَ اللَّهُ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ، فَاقْرَؤُوهَا عِنْدَ مَوْتَاكُمْ)((ضَعِيفٌ))[ضَعِيفُ الْجَامِعِ الصَّغِيرِ/5785].

* (مَنْ قَرَأَ {يس} فِي صَدْرِ النَّهَارِ قُضِيَتْ حَوَائِجُهُ)[((ضَعِيفٌ))/ضَعِيفُ مِشْكَاةِ الْمَصَابِيحِ/2118].

الْأَحَادِيثُ الضَّعِيفَةُ الَّتِي وَرَدَتْ فِي فَضْلِ سُورَةِ الدُّخَانِ

* (مَنْ قَرَأَ سُورَةَ الدُّخَانِ فِي لَيْلَةِ الْجُمُعَةِ غُفِرَ لَهُ). [((ضَعِيفٌ جِدًّا)). سِلْسِلَةُ الْأَحَادِيثِ الضَّعِيفَةِ/4632].

* (مَنْ قَرَأَ سُورَةَ {الدُّخَانِ} فِي لَيْلَةٍ أَصْبَحَ يَسْتَغْفِرُ لَهُ سَبْعُونَ أَلْفَ مَلَكٍ). [((مَوْضُوعٌ))/ضَعِيفُ التَّرْغِيبِ وَ التَّرْهِيبِ/978].

* (مَنْ صَلَّى بِسُورَةِ الدُّخَانِ فِي لَيْلَةٍ بَاتَ يَسْتَغْفِرُ لَهُ سَبْعُونَ أَلْفَ مَلَكٍ). [ضَعِيفُ التَّرْغِيبِ وَالتَّرْهِيبِ/448].

* (مَنْ قَرَأَ {حم الدُّخَانِ} فِي لَيْلَةِ الْجُمُعَةِ أَوْ يَوْمِ الْجُمُعَةِ بَنَى اللَّهُ لَهُ بِهَا بَيْتًا فِي الْجَنَّةِ). [((ضَعِيفٌ جِدًّا))/ضَعِيفُ التَّرْغِيبِ وَالتَّرْهِيبِ/449].

* (مَنْ قَرَأَ سُورَةَ يس فِي لَيْلَةٍ أَصْبَحَ مَغْفُورًا لَهُ. وَمَنْ قَرَأَ الدُّخَانَ لَيْلَةَ الْجُمُعَةِ أَصْبَحَ مَغْفُورًا لَهُ). [ضَعِيفُ التَّرْغِيبِ وَ التَّرْهِيبِ/978].

الْأَحَادِيثُ الضَّعِيفَةُ الَّتِي وَرَدَتْ فِي فَضْلِ سُورَةِ غَافِرٍ

* (مَنْ قَرَأَ {الدُّخَانَ}كُلَّهَا، وَأَوَّلَ {حم غَافِرٍ} إِلَى {وَإِلَيْهِ الْمَصِيرُ}، وَ{آيَةَ الْكُرْسِيِّ} حِينَ يُمْسِي حُفِظَ بِهَا حَتَّى يُصْبِحَ، وَمَنْ قَرَأَهَا حِينَ يُصْبِحُ، حُفِظَ بِهَا حَتَّى يُمْسِيَ). [((ضَعِيفٌ))/ضَعِيفُ التَّرْغِيبِ وَالتَّرْهِيبِ/390].

الْأَحَادِيثُ الضَّعِيفَةُ الَّتِي وَرَدَتْ فِي فَضْلِ سُورَةِ الْحَشْرِ

* (مَنْ قَالَ حِينَ يُصْبِحُ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ: أَعُوذُ بِاللَّهِ السَّمِيعِ الْعَلِيمِ، مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، وَ قَرَأَ ثَلَاثَ آيَاتٍ مِنْ آخِرِ سُورَةِ (الْحَشْرِ)، وَكَّلَ اللَّهُ بِهِ سَبْعِينَ أَلْفَ مَلَكٍ، يُصَلُّونَ عَلَيْهِ حِينَ يُمْسِي، وَ إِنْ مَاتَ فِي ذَلِكَ الْيَوْمِ، مَاتَ شَهِيدًا، وَ مَنْ قَالَهَا حِينَ يُمْسِي كَانَ بِتِلْكَ الْمَنْزِلَةِ). [((ضَعِيفٌ))/ضَعِيفُ الْجَامِعِ الصَّغِيرِ/5732].

* (مَنْ قَرَأَ خَوَاتِيمَ (الْحَشْرِ) مِنْ لَيْلٍ أَوْ نَهَارٍ، فَقُبِضَ فِي ذَلِكَ الْيَوْمِ أَوِ اللَّيْلَةِ فَقَدْ أَوْجَبَ الْجَنَّةَ). [((ضَعِيفٌ))/ضَعِيفُ الْجَامِعِ الصَّغِيرِ/5770].

* (اسْمُ اللَّهِ الْأَعْظَمُ فِي سِتِّ آيَاتٍ مِنْ آخِرِ سُورَةِ الْحَشْرِ). [ضَعِيفُ الْجَامِعِ الصَّغِيرِ/ 853].

* (إِذَا أَخَذْتَ مَضْجَعَكَ فَاقْرَأْ سُورَةَ الْحَشْرِ، إِنْ مُتَّ مُتَّ شَهِيدًا). [ضَعِيفُ الْجَامِعِ الصَّغِيرِ/307].

الْأَحَادِيثُ الضَّعِيفَةُ الَّتِي وَرَدَتْ فِي فَضْلِ سُورَةِ الرَّحْمَنِ

* (لِكُلِّ شَيْءٍ عَرُوسٌ، وَعَرُوسُ الْقُرْآنِ الرَّحْمَنُ). [((ضَعِيفٌ))/ضَعِيفُ الْجَامِعِ الصَّغِيرِ/ 4729].

الْأَحَادِيثُ الضَّعِيفَةُ الَّتِي وَرَدَتْ فِي فَضْلِ سُورَةِ الْوَاقِعَةِ

* (عَلِّمُوا نِسَاءَكُمْ سُورَةَ {الْوَاقِعَةِ}، فَإِنَّهَا سُورَةُ الْغِنَى). [ضَعِيفُ الْجَامِعِ الصَّغِيرِ/3730].

* (مَنْ قَرَأَ سُورَةَ (الْوَاقِعَةِ وَ تَعَلَّمَهَا، لَمْ يُكْتَبْ مِنَ الْغَافِلِينَ، وَ لَمْ يَفْتَقِرْ هُوَ وَ أَهْلُ بَيْتِهِ). [سِلْسِلَةُ الْأَحَادِيثِ الضَّعِيفَةِ/291].

* (مَنْ قَرَأَ سُورَةَ (الْوَاقِعَةِ) فِي كُلِّ لَيْلَةٍ، لَمْ تُصِبْهُ فَاقَةٌ أَبَدًا). [((ضَعِيفٌ))/ضَعِيفُ الْجَامِعِ الصَّغِيرِ/5773].

الْأَحَادِيثُ الضَّعِيفَةُ الَّتِي وَرَدَتْ فِي فَضْلِ سُورَةِ الزَّلْزَلَةِ

* (إِذَا زُلْزِلَتْ تَعْدِلُ نِصْفَ الْقُرْآنِ). [((ضَعِيفٌ))/ضَعِيفُ التَّرْغِيبِ وَ التَّرْهِيبِ/889].

الْأَحَادِيثُ الضَّعِيفَةُ الَّتِي وَرَدَتْ فِي فَضْلِ سُورَةِ الشَّرْحِ وَسُــورَةِ الْفِيلِ

* (مَنْ قَرَأَ فِي الْفَجْرِ بِـ (أَلَمْ نَشْرَحْ) وَ (أَلَمْ تَرَ كَيْفَ) لَمْ يَرْمَدْ)[(((لَا أَصْلَ لَهُ)))/سِلْسِلَةُ الْأَحَادِيثِ الضَّعِيفَةِ/67].

الْأَحَادِيثُ الضَّعِيفَةُ الَّتِي وَرَدَتْ فِي فَضْلِ سُورَةِ الْقَدْرِ

* (قِرَاءَةُ (سُورَةِ إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ) عَقِبَ الْوُضُوءِ ). [سِلْسِلَةُ الْأَحَادِيثِ الضَّعِيفَةِ/68].

* (مَنْ قَرَأَ فِي إِثْرِ وُضُوئِهِ: {إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ } مَرَّةً وَاحِدَةً كَانَ مِنَ الصِّدِّيقِينَ، وَ مَنْ قَرَأَهَا مَرَّتَيْنِ كُتِبَ فِي دِيوَانِ الشُّهَدَاءِ ، وَمَنْ قَرَأَهَا ثَلَاثًا حَشَرَهُ اللَّهُ مَحْشَرَ الْأَنْبِيَاءِ). [سِلْسِلَةُ الْأَحَادِيثِ الضَّعِيفَةِ/1449].

Weak reports concerning the virtues of some surahs

Important: These weak reports are included so people know they are weak and do not rely on them.

Weak reports concerning Ya-Sin

All reports about the virtue of Ya-Sin are weak or fabricated.

• ‘Allah, Blessed and Exalted, recited Ta-Ha and Ya-Sin two thousand years before creating Adam. When the angels heard the Quran, they said: “Blessed is the nation to whom this is revealed, the tongues that speak it, and the hearts that carry it.”’ Silsilat Al-Ahadith Ad-Da‘ifah 1248.
• ‘Whoever enters a graveyard and recites Ya-Sin, its inhabitants have their punishment lightened that day, and he receives good deeds equal to their number.’ Fabricated—Silsilat Al-Ahadith Ad-Da‘ifah 1246.
• ‘Everything has a heart, and the heart of the Quran is Ya-Sin. Whoever recites it receives the reward of reciting the Quran ten times.’ Fabricated—Da‘if At-Targhib wa At-Tarhib 885.
• ‘Whoever recites Ya-Sin seeking Allah's Countenance has his previous sins forgiven, so recite it over your dying.’ Weak—Da‘if Al-Jami‘ As-Saghir 5785.
• ‘Whoever recites Ya-Sin at the beginning of the day has his needs fulfilled.’ Weak—Da‘if Mishkat Al-Masabih 2118.

Weak reports concerning Ad-Dukhan

• ‘Whoever recites Ad-Dukhan on the night before Friday is forgiven.’ Very weak—Silsilat Al-Ahadith Ad-Da‘ifah 4632.
• ‘Whoever recites Ad-Dukhan at night has seventy thousand angels seeking forgiveness for him by morning.’ Fabricated—Da‘if At-Targhib wa At-Tarhib 978.
• ‘Whoever prays with Ad-Dukhan at night has seventy thousand angels seeking forgiveness for him through the night.’ Da‘if At-Targhib wa At-Tarhib 448.
• ‘Whoever recites Ha-Mim Ad-Dukhan on the night before Friday or on Friday, Allah builds a house for him in Paradise.’ Very weak—Da‘if At-Targhib wa At-Tarhib 449.
• ‘Whoever recites Ya-Sin at night is forgiven by morning; whoever recites Ad-Dukhan on the night before Friday is forgiven by morning.’ Da‘if At-Targhib wa At-Tarhib 978.

Weak reports concerning Ghafir

• ‘Whoever recites all of Ad-Dukhan, the beginning of Ha-Mim Ghafir through “and to Him is the final return,” and Ayat al-Kursi in the evening is protected until morning, and whoever recites them in the morning is protected until evening.’ Weak—Da‘if At-Targhib wa At-Tarhib 390.

Weak reports concerning Al-Hashr

• ‘Whoever says three times in the morning, “I seek refuge in Allah, the All-Hearing, the All-Knowing, from Satan, the accursed,” and recites three verses from the end of Al-Hashr, Allah appoints seventy thousand angels to pray for him until evening. If he dies that day, he dies a martyr. Whoever says it in the evening has the same status.’ Weak—Da‘if Al-Jami‘ As-Saghir 5732.
• ‘Whoever recites the end of Al-Hashr by night or day and dies that day or night is assured Paradise.’ Weak—Da‘if Al-Jami‘ As-Saghir 5770.
• ‘Allah's greatest name is in six verses at the end of Al-Hashr.’ Da‘if Al-Jami‘ As-Saghir 853.
• ‘When you go to bed, recite Al-Hashr; if you die, you die a martyr.’ Da‘if Al-Jami‘ As-Saghir 307.

Weak reports concerning Ar-Rahman

• ‘Everything has a bride, and the bride of the Quran is Ar-Rahman.’ Weak—Da‘if Al-Jami‘ As-Saghir 4729.

Weak reports concerning Al-Waqi‘ah

• ‘Teach your women Al-Waqi‘ah, for it is the surah of wealth.’ Da‘if Al-Jami‘ As-Saghir 3730.
• ‘Whoever recites Al-Waqi‘ah and learns it is not recorded among the heedless, and neither he nor his household will become poor.’ Silsilat Al-Ahadith Ad-Da‘ifah 291.
• ‘Whoever recites Al-Waqi‘ah every night will never suffer poverty.’ Weak—Da‘if Al-Jami‘ As-Saghir 5773.

Weak reports concerning Az-Zalzalah

• ‘“When the earth is shaken” equals half the Quran.’ Weak—Da‘if At-Targhib wa At-Tarhib 889.

Weak reports concerning Ash-Sharh and Al-Fil

• ‘Whoever recites “Have We not expanded” and “Have you not seen how” at Fajr will not suffer eye inflammation.’ Baseless—Silsilat Al-Ahadith Ad-Da‘ifah 67.

Weak reports concerning Al-Qadr

• Reciting ‘We sent it down’ after ablution. Silsilat Al-Ahadith Ad-Da‘ifah 68.
• ‘Whoever recites “We sent it down on the Night of Decree” once after ablution is among the truthful; twice, he is recorded among the martyrs; three times, Allah raises him among the prophets.’ Silsilat Al-Ahadith Ad-Da‘ifah 1449.
Lokacin karatuA shirye don karatu
0 / 0

Karatun da ka kammala zai bayyana a nan.

An dakatar da karatu

Bayani da tushe

Raba zikiri

WhatsApp Telegram Facebook X
Rubutun da za a raba

A sake farawa?

Wannan zai share ƙidayar yanzu da inda aka tsaya a wannan rukuni. Tarihin kammala karatu zai kasance a adane.

Daga ɗakin hadisai

Hadisi
'Amra daughter of 'Abd al-Rahman reported: 'A'isha, wife of the Messenger of Allah (ﷺ) observed: When I was (in I'tikaf), I entered the house for the call of nature, and while passing I inquired after the health of the sick (in the. family), and when the Messenger of Allah (ﷺ) was (in I'tikaf), he put out his head towards me, while he himself was in the mosque, and I combed his hair; and he did not enter the house except for the call of nature so long as he was In I'tikaf; and Ibn Rumh stated: As long as they (the Prophet and his wives) were among the observers of I'tikaf.
Sahih Muslim

Reference : Sahih Muslim 297 b In-book reference : Book 3, Hadith 7 USC-MSA web (English) reference : Book 3, Hadith 583 (deprecated numbering scheme)

Karanta hadisi da tushensa