Ihe mmadụ kwesịrị ikwu na ime mgbe o mehiere

Ntọala ọgụgụ
عِنْدَ فِعْلِ الذَّنْبِ أَوِ ارْتِكَابِ الْمَعْصِيَةِ
كَمَا أَخْبَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ((مَا مِنْ عَبْدٍ يُذْنِبُ ذَنْبًا فَيَتَوَضَّأُ فَيُحْسِنُ الطُّهُورَ، ثُمَّ يَقُومُ فَيُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ ، ثُمَّ يَسْتَغْفِرُ اللَّهَ لِذَلِكَ الذَّنْبِ إِلَّا غُفِرَ لَهُ )).
Mgbe e mere mmehie ma ọ bụ nupụ isi
Dị ka Onye Ozi Allah ﷺ gwara anyị: ‘Ọ dịghị ohu ga-eme mmehie, mee Wudu ma sachaa onwe ya nke ọma, bilie kpee rak'ah abụọ, wee rịọ Allah mgbaghara maka mmehie ahụ, ma e wezụga na a ga-agbaghara ya.’
Nkọwa na isi mmalite

تخريج الذكر

روى أبو بكر عن النبي ﷺ حديث التطهر والصلاة والاستغفار بعد الذنب، وفي ألفاظ الروايات اختلاف يسير.