Zikir ésuk

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ، اللَّهُ الصَّمَدُ، لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ، وَلَمْ يَكُن لَّهُ كُفُوًا أَحَدٌ.
Kanthi asma Allah, Ingkang Maha Welas Asih, Maha Asih. Kandhakna: Panjenenganipun Allah ingkang Maha Esa. Allah ingkang dados papan nyuwun sedaya makhluk. Panjenenganipun boten kagungan putra lan boten dipunlairaken. Lan boten wonten satunggal-satunggala ingkang sami kaliyan Panjenenganipun.
مَنْ قَرَأَ سُوَرَ الْإِخْلَاصِ وَالْفَلَقِ وَالنَّاسِ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ صَبَاحًا وَمَسَاءً كَفَتْهُ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ.

Sapa sing maca surah Al-Ikhlas, Al-Falaq lan An-Nas ping telu ing wayah esuk lan ping telu ing wayah sore, surah-surah iku bakal nyukupi dheweke tumrap samubarang.

Sources for this dhikr

Reported for the morning

Surah al-Ikhlas kalebu Al-Qur’an. Abdullah bin Khubayb nyritakake yèn Nabi ﷺ mulang dhèwèké maca al-Ikhlas, al-Falaq lan an-Nas ping telu ing esuk lan sore, lan surah-surah iku bakal nyukupi dhèwèké saka samubarang. At-Tirmidhi nyebut hadits iki hasan sahih gharib saka jalur iki.

References cited in the explanation

فِي أَذْكَارِ الصَّبَاحِ وَالْمَسَاءِ نَقْرَأُ سُوَرَ الْإِخْلَاصِ، وَالْمُعَوِّذَتَيْنِ. ثَلَاثَ مَرَّاتٍ.
هَلْ نَقْرَأُ كُلَّ سُورَةٍ ثَلَاثًا، أَمْ نَقْرَأُ الْإِخْلَاصَ مَرَّةً ثُمَّ الْفَلَقَ مَرَّةً، ثُمَّ النَّاسَ مَرَّةً، ثُمَّ نُكَرِّرُ مَرَّتَيْنِ؟

فَلَمْ نَطَّلِعْ عَلَى نَصٍّ فِي الْمَسْأَلَةِ يُعَيِّنُ أَحَدَ الْأَمْرَيْنِ، وَلَكِنَّ الظَّاهِرَ أَنَّ الْأَوْلَى أَنْ تَقْرَأَ السُّوَرَ الثَّلَاثَ مَرَّةً ثُمَّ تُعِيدَ قِرَاءَتَهَا مَعَ بَعْضٍ مَرَّتَيْنِ، وَيَدُلُّ لِهَذَا أَنَّهُ ثَبَتَ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي أَذْكَارِ النَّوْمِ أَنَّهُ كَانَ إِذَا أَوَى إِلَى فِرَاشِهِ كُلَّ لَيْلَةٍ جَمَعَ كَفَّيْهِ ثُمَّ نَفَثَ فِيهِمَا فَقَرَأَ فِيهِمَا: قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ، وَقُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ، وَقُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ، ثُمَّ يَمْسَحُ بِهِمَا مَا اسْتَطَاعَ مِنْ جَسَدِهِ يَبْدَأُ بِهِمَا عَلَى رَأْسِهِ وَوَجْهِهِ، وَمَا أَقْبَلَ مِنْ جَسَدِهِ. يَفْعَلُ ذَلِكَ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ. رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ

وَثَبَتَ عَنْهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ لِفُقَرَاءِ الْمُهَاجِرِينَ: تُسَبِّحُونَ وَتَحْمَدُونَ وَتُكَبِّرُونَ خَلْفَ كُلِّ صَلَاةٍ ثَلَاثًا وَثَلَاثِينَ. مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ.

وَقَالَ أَبُو صَالِحٍ الرَّاوِي عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ لَمَّا سُئِلَ عَنْ كَيْفِيَّةِ ذِكْرِهِنَّ قَالَ: يَقُولُ: سُبْحَانَ اللَّهِ، وَالْحَمْدُ لِلَّهِ، وَاللَّهُ أَكْبَرُ. حَتَّى يَكُونَ مِنْهُنَّ كُلِّهِنَّ ثَلَاثًا وَثَلَاثِينَ، كَذَا فِي الصَّحِيحِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ.

وَقَدْ رَجَّحَ ابْنُ حَجَرٍ أَنَّ كِلَا الْأَمْرَيْنِ حَسَنٌ وَمَالَ إِلَى أَفْضَلِيَّةِ الْإِفْرَادِ، وَذَكَرَ فِي ذَلِكَ حُجَجًا مِنْهَا حَدِيثُ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ: أُمِرْنَا أَنْ نُسَبِّحَ فِي دُبُرِ كُلِّ صَلَاةٍ ثَلَاثًا وَثَلَاثِينَ، وَنَحْمَدَ ثَلَاثًا وَثَلَاثِينَ، وَنُكَبِّرَ أَرْبَعًا وَثَلَاثِينَ. وَالْحَدِيثُ رَوَاهُ الْحَاكِمُ وَصَحَّحَهُ وَوَافَقَهُ الذَّهَبِيُّ. وَفِي حَدِيثِ مُسْلِمٍ: مَنْ سَبَّحَ فِي دُبُرِ كُلِّ صَلَاةٍ ثَلَاثًا وَثَلَاثِينَ، وَحَمِدَ اللَّهَ ثَلَاثًا وَثَلَاثِينَ، وَكَبَّرَ اللَّهَ ثَلَاثًا وَثَلَاثِينَ، وَقَالَ تَمَامَ الْمِائَةِ: لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ، لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ. غُفِرَتْ خَطَايَاهُ وَإِنْ كَانَتْ مِثْلَ زَبَدِ الْبَحْرِ.

فَحَدِيثُ أَذْكَارِ النَّوْمِ السَّابِقُ فِي الْمُعَوِّذَاتِ ظَاهِرُهُ الْجَمْعُ بَيْنَ السُّوَرِ، وَإِعَادَتُهَا مَجْمُوعَةً ثَلَاثًا، وَأَمَّا أَحَادِيثُ التَّسْبِيحَاتِ فَالظَّاهِرُ أَنَّ الْأَفْضَلَ هُوَ تَفْرِيقُهَا، فَلَوْ أَنَّ الْإِنْسَانَ جَمَعَ أَوْ فَرَّقَ فَالظَّاهِرُ أَنَّ الْكُلَّ لَا حَرَجَ فِيهِ، وَالْأَوْلَى إِلْحَاقُ الْمُعَوِّذَاتِ مَسَاءً وَصَبَاحًا بِالْمُعَوِّذَاتِ فِي أَذْكَارِ النَّوْمِ.

Ing zikir esuk lan sore, surah Al-Ikhlas lan rong surah kanggo nyuwun pangayoman, yaiku Al-Falaq lan An-Nas, diwaca ping telu.

Apa saben surah kudu diwaca ping telu dhisik, utawa maca Al-Ikhlas, Al-Falaq lan An-Nas saben-saben sepisan, banjur mbaleni urutan mau kaping pindho maneh?

Kita ora nemokake nas sing nemtokake mung siji saka rong cara iku. Sing katon luwih utama yaiku maca telung surah mau saputaran, banjur mbaleni saputaran mau kaping pindho maneh. Al-Bukhari nyariyosaken, saben dalu nalika mapan ing paturon, Nabi ﷺ ngraketake epek-epek kekalihipun, nyebul alon ing epek-epek wau lan maos Al-Ikhlas, Al-Falaq lan An-Nas. Banjur panjenengane ngusapi perangan badan sabisane, diwiwiti saka sirah, pasuryan lan ngarep badan. Iki ditindakake ping telu.

Nabi ﷺ ngendika marang para Muhajirin sing mlarat supaya sawise saben salat padha maca tasbih, tahmid lan takbir ping 33. Hadis iki diriwayatake dening Al-Bukhari lan Muslim.

Nalika Abu Salih, sing nampa riwayat iki saka Abu Hurairah, ditakoni carane, dheweke nerangake kanthi ngucap «Subhanallah, alhamdulillah, Allahu akbar» kanthi urut nganti cacahe tekan 33.

Miturut Ibnu Hajar, rong cara iku padha apike, nanging dheweke luwih milih ngrampungake itungan saben ukara dhewe-dhewe. Salah sawijining dalile yaiku hadis Zaid bin Tsabit: «Kita didhawuhi maca tasbih ping 33, tahmid ping 33 lan takbir ping 34 sawise saben salat.» Al-Hakim meriwayatake lan nyahihake hadis iki, lan Adz-Dzahabi nyarujuki.

Muslim meriwayatake menawa sapa sing maca tasbih ping 33, tahmid ping 33 lan takbir ping 33 sawise saben salat, banjur nggenepi dadi satus kanthi maca «Lā ilāha illallāhu waḥdahū lā syarīka lah, lahul-mulku wa lahul-ḥamdu wa huwa ‘alā kulli syai’in qadīr», dosa-dosane bakal diapura sanadyan akehe kaya buih ing segara.

Hadis bab zikir sadurunge turu kasebut nuduhake menawa telung surah iku diwaca bebarengan lan diulang nganti telung puteran. Dene zikir sawise salat, sing katon luwih becik yaiku maca saben ukara dhewe-dhewe, nanging kaloro cara mau diwenangake. Nalika esuk lan sore, luwih becik maca surah-surah iku kanthi cara kaya nalika arep turu.