Sing diucapaké lan ditindakaké sawisé nglakoni dosa
Setelan maca
عِنْدَ فِعْلِ الذَّنْبِ أَوِ ارْتِكَابِ الْمَعْصِيَةِ
كَمَا أَخْبَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ((مَا مِنْ عَبْدٍ يُذْنِبُ ذَنْبًا فَيَتَوَضَّأُ فَيُحْسِنُ الطُّهُورَ، ثُمَّ يَقُومُ فَيُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ ، ثُمَّ يَسْتَغْفِرُ اللَّهَ لِذَلِكَ الذَّنْبِ إِلَّا غُفِرَ لَهُ )).Nalika nindakké dosa utawa maksiat
Kaya kang diandharaké Rasulullah, muga Allah paring salawat lan salam marang panjenengané: Ora ana sawijining abdi kang nindakké dosa, banjur wudu lan ngresiki awak kanthi becik, banjur ngadeg lan salat rong rakaat, banjur nyuwun pangapura marang Allah kanggo dosa iku, kajaba dhèwèké bakal diapura.
Panjelasan lan sumber
تخريج الذكر
روى أبو بكر عن النبي ﷺ حديث التطهر والصلاة والاستغفار بعد الذنب، وفي ألفاظ الروايات اختلاف يسير.