Donga nalika wedi marang tumindak zalim saka panguwasa

Setelan maca
اللَّهُمَّ رَبَّ السَّمَاوَاتِ السَّبْعِ، وَرَبَّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ، كُنْ لِي جَارًا مِنْ فُلَانِ بْنِ فُلَانٍ وَأَحْزَابِهِ مِنْ خَلَائِقِكَ، أَنْ يَفْرُطَ عَلَيَّ أَحَدٌ مِنْهُمْ أَوْ يَطْغَى، عَزَّ جَارُكَ، وَجَلَّ ثَنَاؤُكَ، وَلَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ.
Dhuh Allah, Pangéraning langit pitu lan Arasy ingkang agung, ayomana kawula saking tiyang punika putranipun tiyang punika lan para panyengkuyungipun ing antawising titah Paduka, sampun ngantos wonten ingkang nganiaya kawula utawi nglangkungi wates. Mulya tiyang ingkang Paduka ayomi, luhur puji dhumateng Paduka. Boten wonten sesembahan kajawi Paduka.
Panjelasan lan sumber

تخريج الذكر

أثر عن عبد الله بن مسعود رضي الله عنه، وليس حديثًا مرفوعًا في هذه الرواية؛ لم يُعثر على نصه في نسخة المكتبة الحالية.

اللَّهُ أَكْبَرُ، اللَّهُ أَعَزُّ مِنْ خَلْقِهِ جَمِيعًا، اللَّهُ أَعَزُّ مِمَّا أَخَافُ وَأَحْذَرُ، أَعُوذُ بِاللَّهِ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ، الْمُمْسِكِ السَّمَاوَاتِ السَّبْعِ أَنْ يَقَعْنَ عَلَى الْأَرْضِ إِلَّا بِإِذْنِهِ، مِنْ شَرِّ عَبْدِكَ فُلَانٍ، وَجُنُودِهِ وَأَتْبَاعِهِ وَأَشْيَاعِهِ مِنَ الْجِنِّ وَالْإِنْسِ، اللَّهُمَّ كُنْ لِي جَارًا مِنْ شَرِّهِمْ، جَلَّ ثَنَاؤُكَ، وَعَزَّ جَارُكَ، وَتَبَارَكَ اسْمُكَ، وَلَا إِلَهَ غَيْرُكَ.
Allah Maha Agung. Allah luwih prakosa tinimbang sakabehing titah lan luwih prakosa tinimbang apa kang dakwedeni lan dakkuwatiraké. Aku nyuwun pangayoman marang Allah kang ora ana sesembahan kajaba Panjenenganipun, kang njaga langit pitu supaya ora tiba ing bumi kajaba kanthi idinipun. Aku nyuwun pangayoman saka alaning abdi Paduka si fulan, para prajurit, pandherek lan sekutunipun saka bangsa jin lan manungsa. Dhuh Allah, ayomana kawula saking alanipun. Luhur puji Paduka, mulya ingkang Paduka ayomi lan kebak berkah asma Paduka. Boten wonten sesembahan kajawi Paduka.
Panjelasan lan sumber

تخريج الذكر

ذُكر في الأدب المفرد ضمن آثار الدعاء عند الخوف من السلطان؛ نص الرواية في المكتبة الحالية غير متاح للمراجعة.