Donga nalika mlebu désa utawa kutha
Setelan maca
اللَّهُمَّ رَبَّ السَّمَاوَاتِ السَّبْعِ وَمَا أَظْلَلْنَ، وَرَبَّ الْأَرَضِينَ السَّبْعِ وَمَا أَقْلَلْنَ، وَرَبَّ الشَّيَاطِينِ وَمَا أَضْلَلْنَ، وَرَبَّ الرِّيَاحِ وَمَا ذَرَيْنَ، فَإِنَّا نَسْأَلُكَ خَيْرَ هَذِهِ الْقَرْيَةِ وَخَيْرَ أَهْلِهَا، وَنَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّهَا وَشَرِّ أَهْلِهَا، وَشَرِّ مَا فِيهَا.
Dhuh Allah, Pangéraning langit pitu lan samubarang ing sangandhapipun, Pangéraning bumi pitu lan sedaya ingkang dipunsanggi, Pangéraning para setan lan tiyang ingkang dipunsasaraken, Pangéraning angin lan samubarang ingkang dipunsebaraken. Kawula sedaya nyuwun kasaénaning désa punika lan kasaénaning warga. Kawula nyuwun pangayoman Paduka saking alanipun désa punika, warga lan samubarang ingkang wonten ing lebetipun.
Panjelasan lan sumber
تخريج الذكر
دعاء دخول القرية بلفظ المستدرك؛ وصحح الحاكم إسناده.