Duaya dema zewacê an kirîna heywanekî siwariyê
Mîhengên xwendinê
دُعَاءُ الْمُتَزَوِّجِ لِنَفْسِهِ
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ خَيْرَهَا وَخَيْرَ مَا جَبَلْتَهَا عَلَيْهِ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّهَا وَشَرِّ مَا جَبَلْتَهَا عَلَيْهِ ، وَإِذَا اشْتَرَى بَعِيرًا فَلْيَأْخُذْ بِذُرْوَةِ سَنَامِهِ وَلْيَقُلْ مِثْلَ ذَلِكَDuaya kesê zewicî ji bo xwe
Xwedêyo, ez ji te xêra wê û xêra ya ku te wê li ser afirandiye dixwazim, û ez ji xerabiya wê û xerabiya ya ku te wê li ser afirandiye penahê ber te digirim. Heke ew deveyekê bikire, bila serê kopara wê bigire û heman tiştî bibêje.
Ravekirin û çavkanî
تخريج الذكر
في سنن أبي داود دعاء من تزوج، وتتبعه جملة في دعاء شراء البعير؛ وهذه الجملة من سياق الحديث وليست جزءًا من دعاء الزواج.
