തസ്ബീഹ്, ജപമാല, മഹത്തായ ദിക്റുകൾ

ഒരു ഗ്രാമീണ അറബി നബിയുടെ (അദ്ദേഹത്തിന് അല്ലാഹുവിന്റെ അനുഗ്രഹവും സമാധാനവും ഉണ്ടാകട്ടെ) അടുത്തുവന്ന് പറഞ്ഞു: അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതരേ! എനിക്ക് ഒരു നന്മ പഠിപ്പിച്ചുതരണമേ. നബി അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൈ പിടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: പറയുക: അല്ലാഹു പരിശുദ്ധൻ, സ്തുതി അല്ലാഹുവിനാകുന്നു, അല്ലാഹുവല്ലാതെ ആരാധനയ്ക്ക് അർഹനായ ദൈവമില്ല, അല്ലാഹു ഏറ്റവും വലിയവൻ. അപ്പോൾ ആ അറബി കൈവിരലുകളിൽ എണ്ണിപ്പിടിച്ച് പോയി. പിന്നെ അദ്ദേഹം ചിന്തിച്ചശേഷം തിരിച്ചുവന്നു. നബി പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: ഈ സാധു ചിന്തിച്ചിരിക്കുന്നു. അദ്ദേഹം വന്നു പറഞ്ഞു: അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതരേ! അല്ലാഹു പരിശുദ്ധൻ, സ്തുതി അല്ലാഹുവിനാകുന്നു, അല്ലാഹുവല്ലാതെ ആരാധനയ്ക്ക് അർഹനായ ദൈവമില്ല, അല്ലാഹു ഏറ്റവും വലിയവൻ; ഇത് അല്ലാഹുവിനുള്ളതാണ്. എന്നാൽ എനിക്ക് എന്താണുള്ളത്? നബി അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞു: അറബീ! നീ "അല്ലാഹു പരിശുദ്ധൻ" എന്നു പറയുമ്പോൾ അല്ലാഹു പറയുന്നു: നീ സത്യം പറഞ്ഞു. നീ "സ്തുതി അല്ലാഹുവിനാകുന്നു" എന്നു പറയുമ്പോൾ അല്ലാഹു പറയുന്നു: നീ സത്യം പറഞ്ഞു. നീ "അല്ലാഹുവല്ലാതെ ആരാധനയ്ക്ക് അർഹനായ ദൈവമില്ല" എന്നു പറയുമ്പോൾ അല്ലാഹു പറയുന്നു: നീ സത്യം പറഞ്ഞു. നീ "അല്ലാഹു ഏറ്റവും വലിയവൻ" എന്നു പറയുമ്പോൾ അല്ലാഹു പറയുന്നു: നീ സത്യം പറഞ്ഞു. നീ "അല്ലാഹുവേ! എനിക്കു പൊറുത്തുതരണമേ" എന്നു പറയുമ്പോൾ അല്ലാഹു പറയുന്നു: ഞാൻ ചെയ്തിരിക്കുന്നു. നീ "അല്ലാഹുവേ! എന്നോട് കരുണ കാണിക്കണമേ" എന്നു പറയുമ്പോൾ അല്ലാഹു പറയുന്നു: ഞാൻ ചെയ്തിരിക്കുന്നു. നീ "അല്ലാഹുവേ! എനിക്ക് ഉപജീവനം നൽകണമേ" എന്നു പറയുമ്പോൾ അല്ലാഹു പറയുന്നു: ഞാൻ ചെയ്തിരിക്കുന്നു. അപ്പോൾ ആ അറബി തന്റെ കൈയിൽ ഏഴെണ്ണം എണ്ണിപ്പിടിച്ചശേഷം മടങ്ങിപ്പോയി.