Dhikri i mbrëmjes
أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ
اللَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ ۚ لَا تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَلَا نَوْمٌ ۚ لَّهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ ۗ مَن ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِندَهُ إِلَّا بِإِذْنِهِ ۚ يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ ۖ وَلَا يُحِيطُونَ بِشَيْءٍ مِّنْ عِلْمِهِ إِلَّا بِمَا شَاءَ ۚ وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ ۖ وَلَا يَئُودُهُ حِفْظُهُمَا ۚ وَهُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ. [آيَةُ الْكُرْسِيِّ - الْبَقَرَةُ 255].Kërkoj mbrojtje tek Allahu nga shejtani i mallkuar
Allahu, nuk ka të adhuruar me të drejtë përveç Tij, të Gjallit, Mbajtësit të gjithçkaje. Atë nuk e kap as kotje as gjumë. Atij i përket çfarë është në qiej dhe çfarë është në tokë. Kush mund të ndërmjetësojë tek Ai pa lejen e Tij? Ai di çfarë është para tyre dhe çfarë është pas tyre; ata nuk përfshijnë asgjë nga dija e Tij përveç asaj që Ai dëshiron. Kursiu i Tij përfshin qiejt dhe tokën dhe ruajtja e tyre nuk e lodh. Ai është i Larti, i Madhërishmi. [Ajeti i Kursisë – El-Bekare, 255]مَنْ قَالَهَا حِينَ يُصْبِحُ أُجِيرَ مِنَ الْجِنِّ حَتَّى يُمْسِيَ وَمَنْ قَالَهَا حِينَ يُمْسِي أُجِيرَ مِنَ الْجِنِّ حَتَّى يُصْبِحَ.
Kush e thotë në mëngjes mbrohet nga xhindët deri në mbrëmje dhe kush e thotë në mbrëmje mbrohet nga xhindët deri në mëngjes.
Shpjegimi dhe burimi
هَلْ مِنَ الْوَاجِبِ أَنْ يَبْدَأَ مَنْ أَرَادَ قِرَاءَةَ الْقُرْآنِ بِقَوْلِ: (بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ) حَتَّى إِذَا كَانَ مِنْ وَسَطِ السُّورَةِ، وَأَحْيَانًا يُرِيدُ الْوَاحِدُ مِنَّا أَنْ يُرَدِّدَ بَعْضَ السُّوَرِ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ، هَلْ عَلَيْهِ أَنْ يَقُولَ فِي كُلِّ مَرَّةٍ: ( بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ)، أَمْ مَرَّةٌ وَاحِدَةٌ تَكْفِي؟
السُّنَّةُ لِلْمُؤْمِنِ وَالْمُؤْمِنَةِ الْبَدَاءَةُ بِالْبَسْمَلَةِ فِي أَوَّلِ كُلِّ سُورَةٍ وَإِنْ كَرَّرَهَا ذَلِكَ يُكَرِّرُ التَّسْمِيَةَ ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ فِي أَوَّلِ كُلِّ سُورَةٍ، كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا قَرَأَ السُّورَةَ بَدَأَهَا بِبِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ، وَقَدْ أَنْزَلَ اللَّهُ ذَلِكَ مَعَ كُلِّ سُورَةٍ، كُلُّ سُورَةٍ نَزَلَ مَعَهَا بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ إِلَّا سُورَةَ بَرَاءَةَ، فَإِنَّهُ تَوَقَّفَ عُثْمَانُ وَالصَّحَابَةُ لَمَّا جَمَعُوا الْقُرْآنَ هَلْ هِيَ سُورَةٌ وَاحِدَةٌ مَعَ الْأَنْفَالِ، أَوْ مُنْفَصِلَةٌ؟، فَلِهَذَا لَمْ يَكْتُبُوا بَيْنَهُمَا آيَةَ التَّسْمِيَةِ، وَأَمَّا مَا سِوَاهَا مِنَ السُّوَرِ، فَالْمَشْرُوعُ لِلْقَارِئِ أَنْ يَقْرَأَ التَّسْمِيَةَ، وَإِذَا كَرَّرَ السُّوَرَ يُكَرِّرُ التَّسْمِيَةَ، أَمَّا إِذَا كَانَتِ الْبَدَاءَةُ أَثْنَاءَ السُّورَةِ فَإِنَّهُ يَبْدَأُ بِالتَّعَوُّذِ يَقُولُ : أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ يَكْفِي، وَإِنْ سَمَّى فَلَا بَأْسَ لَكِنْ يَكْفِي التَّعَوُّذُ؛ لِقَوْلِ اللَّهِ جَلَّ وَعَلَا { فَإِذَا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ } [سُورَةُ النَّحْلِ - 98]، فَإِذَا كَانَتِ الْبِدَايَةُ مِنْ أَثْنَاءِ السُّورَةِ يَتَعَوَّذُ وَيَكْفِي، أَمَّا مِنْ أَوَّلِهَا، فَإِنَّهُ يَتَعَوَّذُ وَيُسَمِّي جَمِيعًا، وَإِذَا أَعَادَهَا أَعَادَ التَّسْمِيَةَ فَقَطْ، وَلَا يُعِيدُ التَّعَوُّذَ يَكْفِيهِ إِعَادَةُ التَّسْمِيَةِ فَقَطْ.
السُّنَّةُ لِلْمُؤْمِنِ وَالْمُؤْمِنَةِ الْبَدَاءَةُ بِالْبَسْمَلَةِ فِي أَوَّلِ كُلِّ سُورَةٍ وَإِنْ كَرَّرَهَا ذَلِكَ يُكَرِّرُ التَّسْمِيَةَ ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ فِي أَوَّلِ كُلِّ سُورَةٍ، كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا قَرَأَ السُّورَةَ بَدَأَهَا بِبِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ، وَقَدْ أَنْزَلَ اللَّهُ ذَلِكَ مَعَ كُلِّ سُورَةٍ، كُلُّ سُورَةٍ نَزَلَ مَعَهَا بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ إِلَّا سُورَةَ بَرَاءَةَ، فَإِنَّهُ تَوَقَّفَ عُثْمَانُ وَالصَّحَابَةُ لَمَّا جَمَعُوا الْقُرْآنَ هَلْ هِيَ سُورَةٌ وَاحِدَةٌ مَعَ الْأَنْفَالِ، أَوْ مُنْفَصِلَةٌ؟، فَلِهَذَا لَمْ يَكْتُبُوا بَيْنَهُمَا آيَةَ التَّسْمِيَةِ، وَأَمَّا مَا سِوَاهَا مِنَ السُّوَرِ، فَالْمَشْرُوعُ لِلْقَارِئِ أَنْ يَقْرَأَ التَّسْمِيَةَ، وَإِذَا كَرَّرَ السُّوَرَ يُكَرِّرُ التَّسْمِيَةَ، أَمَّا إِذَا كَانَتِ الْبَدَاءَةُ أَثْنَاءَ السُّورَةِ فَإِنَّهُ يَبْدَأُ بِالتَّعَوُّذِ يَقُولُ : أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ يَكْفِي، وَإِنْ سَمَّى فَلَا بَأْسَ لَكِنْ يَكْفِي التَّعَوُّذُ؛ لِقَوْلِ اللَّهِ جَلَّ وَعَلَا { فَإِذَا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ } [سُورَةُ النَّحْلِ - 98]، فَإِذَا كَانَتِ الْبِدَايَةُ مِنْ أَثْنَاءِ السُّورَةِ يَتَعَوَّذُ وَيَكْفِي، أَمَّا مِنْ أَوَّلِهَا، فَإِنَّهُ يَتَعَوَّذُ وَيُسَمِّي جَمِيعًا، وَإِذَا أَعَادَهَا أَعَادَ التَّسْمِيَةَ فَقَطْ، وَلَا يُعِيدُ التَّعَوُّذَ يَكْفِيهِ إِعَادَةُ التَّسْمِيَةِ فَقَطْ.
A është e detyrueshme që ai që dëshiron të lexojë Kuranin të fillojë me «Me emrin e Allahut, të Gjithëmëshirshmit, Mëshirëplotit», edhe kur fillon nga mesi i sures? Ndonjëherë dikush dëshiron të përsërisë disa sure tri herë; a duhet ta thotë atë çdo herë, apo mjafton një herë?
Suneti për besimtarin dhe besimtaren është të fillojnë me besmele në fillim të çdo sureje; edhe nëse e përsërisin suren, e përsërisin besmelen: «Me emrin e Allahut, të Gjithëmëshirshmit, Mëshirëplotit». Kur Profeti, paqja dhe bekimi i Allahut qofshin mbi të, lexonte një sure, e fillonte me besmele. Allahu e zbriti atë me çdo sure përveç sures Berae: kur Othmani dhe shokët e Profetit mblodhën Kuranin, u ndalën te çështja nëse ajo ishte një sure me El-Enfalin apo e ndarë prej saj, prandaj nuk e shkruan besmelen ndërmjet tyre. Për suret e tjera, lexuesit i lejohet të lexojë besmelen dhe, nëse i përsërit suret, e përsërit edhe atë. Nëse fillon gjatë sures, mjafton të kërkojë mbrojtje duke thënë: «Kërkoj mbrojtje tek Allahu nga shejtani i mallkuar». Nëse thotë edhe besmelen, nuk ka pengesë, por kërkimi i mbrojtjes mjafton, sipas fjalës së Allahut të Lartësuar: «Kur ta lexosh Kuranin, kërko mbrojtje tek Allahu nga shejtani i mallkuar» [En-Nahl, 98]. Pra, kur fillon në mes të sures, mjafton kërkimi i mbrojtjes; kur fillon nga fillimi i saj, i thotë të dyja, kërkimin e mbrojtjes dhe besmelen. Nëse e përsërit suren, përsërit vetëm besmelen dhe nuk e përsërit kërkimin e mbrojtjes.
Suneti për besimtarin dhe besimtaren është të fillojnë me besmele në fillim të çdo sureje; edhe nëse e përsërisin suren, e përsërisin besmelen: «Me emrin e Allahut, të Gjithëmëshirshmit, Mëshirëplotit». Kur Profeti, paqja dhe bekimi i Allahut qofshin mbi të, lexonte një sure, e fillonte me besmele. Allahu e zbriti atë me çdo sure përveç sures Berae: kur Othmani dhe shokët e Profetit mblodhën Kuranin, u ndalën te çështja nëse ajo ishte një sure me El-Enfalin apo e ndarë prej saj, prandaj nuk e shkruan besmelen ndërmjet tyre. Për suret e tjera, lexuesit i lejohet të lexojë besmelen dhe, nëse i përsërit suret, e përsërit edhe atë. Nëse fillon gjatë sures, mjafton të kërkojë mbrojtje duke thënë: «Kërkoj mbrojtje tek Allahu nga shejtani i mallkuar». Nëse thotë edhe besmelen, nuk ka pengesë, por kërkimi i mbrojtjes mjafton, sipas fjalës së Allahut të Lartësuar: «Kur ta lexosh Kuranin, kërko mbrojtje tek Allahu nga shejtani i mallkuar» [En-Nahl, 98]. Pra, kur fillon në mes të sures, mjafton kërkimi i mbrojtjes; kur fillon nga fillimi i saj, i thotë të dyja, kërkimin e mbrojtjes dhe besmelen. Nëse e përsërit suren, përsërit vetëm besmelen dhe nuk e përsërit kërkimin e mbrojtjes.
