Doa nganggo baju, nganggo baju anyar, ningali nu nganggo baju anyar, atanapi ngalaanan baju

Setélan bacaan
دُعَاءُ لُبْسِ الثَّوْبِ
الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي كَسَانِي هَذَا (الثَّوْبَ) وَرَزَقَنِيهِ مِنْ غَيْرِ حَوْلٍ مِنِّي وَلَا قُوَّةٍ.
Doa nalika nganggo papakéan
Sagala puji kagungan Allah anu parantos maparin ieu papakéan ka abdi sareng masihan éta ka abdi tanpa daya sareng kakuatan ti abdi.
Panjelasan sareng sumber

تخريج الذكر

تفصيل في اللفظ أو الثبوت

روى أبو داود هذا الحمد عند لبس الثوب. وفي تخريج الألباني للحديث حَسَّنَه دون زيادة «وما تأخر» في الأجر، وهي غير موجودة في نص الذكر هنا.

دُعَاءُ لُبْسِ الثَّوْبِ الْجَدِيدِ
اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ أَنْتَ كَسَوْتَنِيهِ، أَسْأَلُكَ مِنْ خَيْرِهِ وَخَيْرِ مَا صُنِعَ لَهُ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّهِ وَشَرِّ مَا صُنِعَ لَهُ.

Doa pikeun maké baju anyar

Ya Allah, puji ka Anjeun, Anjeun geus ngagem kuring jeung eta. Abdi nyuhunkeun kasaéan ieu anggoan ka Gusti. Abdi ogé nyuhunkeun kasaéan tina tujuan ieu anggoan didamel. Abdi nyuhunkeun panyalindungan ka Gusti tina kagorénganana sareng kagoréngan tujuan ieu anggoan didamel.

Panjelasan sareng sumber

تخريج الذكر

روى أبو سعيد الخدري أن النبي ﷺ كان يقول هذا الدعاء إذا لبس ثوبًا جديدًا ويسميه باسمه.

تَهْنِئَةُ مَنْ لَبِسَ ثَوْبًا جَدِيدًا
تُبْلِي وَيُخْلِفُ اللَّهُ تَعَالَى.
Ngucapkeun salamet ka jalma nu maké baju anyar
Mugia éta anggoan dianggo dugi ka butut, teras Allah Nu Maha Luhur maparin gagantina.
Panjelasan sareng sumber

تخريج الذكر

قال أبو نضرة: كان أصحاب النبي ﷺ يقولون ذلك لمن لبس ثوبًا جديدًا.

الدُّعَاءُ لِمَنْ لَبِسَ ثَوْبًا جَدِيدًا
الْبَسْ جَدِيدًا، وَعِشْ حَمِيدًا، وَمُتْ شَهِيدًا.
Doa pikeun jalma nu maké baju anyar
Anggo papakéan anyar, hirup sing pinuji, sareng mugia maot salaku syahid.
Panjelasan sareng sumber

تخريج الذكر

دعا النبي ﷺ لعمر بهذا عند رؤية ثوبه؛ اختلف أهل العلم في ثبوت بعض طرق الحديث. ترقيم نسخة المكتبة ٣٦٨٧، وفي ترقيم آخر ٣٥٥٨.

مَا يُقَالُ عِنْدَ وَضْعِ الثَّوْبِ
بِسْمِ اللَّهِ.
Nu diucapkeun nalika ngalaanan baju
Kalayan asma Allah.
Panjelasan sareng sumber

تخريج الذكر

ذكرها حصن المسلم عند وضع الثوب؛ وحديث الترمذي في التسمية عند دخول الخلاء، وقال عن إسناده: ليس بذاك القوي.