Mga dhikr sa umaga
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ، اللَّهُ الصَّمَدُ، لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ، وَلَمْ يَكُن لَّهُ كُفُوًا أَحَدٌ.Sa ngalan ni Allah, ang Pinakamaawain, ang Maawain
Sabihin: Siya si Allah, ang Nag-iisa. Si Allah, ang walang hinihingan at hinihingan ng lahat. Hindi Siya nagkaanak at hindi ipinanganak, at walang sinumang katulad Niya.مَنْ قَالَهَا حِينَ يُصْبِحُ وَحِينَ يُمْسِي كَفَتْهُ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ (الْإِخْلَاصِ وَالْمُعَوِّذَتَيْنِ).
Ang sinumang bumigkas ng mga ito sa umaga at sa gabi ay sasapatan laban sa lahat ng bagay: Al-Ikhlas at ang dalawang surah ng pagpapakupkop.
Paliwanag at sanggunian
فِي أَذْكَارِ الصَّبَاحِ وَالْمَسَاءِ نَقْرَأُ سُوَرَ الْإِخْلَاصِ، وَالْمُعَوِّذَتَيْنِ. ثَلَاثَ مَرَّاتٍ.
هَلْ نَقْرَأُ كُلَّ سُورَةٍ ثَلَاثًا، أَمْ نَقْرَأُ الْإِخْلَاصَ مَرَّةً ثُمَّ الْفَلَقَ مَرَّةً، ثُمَّ النَّاسَ مَرَّةً، ثُمَّ نُكَرِّرُ مَرَّتَيْنِ؟
فَلَمْ نَطَّلِعْ عَلَى نَصٍّ فِي الْمَسْأَلَةِ يُعَيِّنُ أَحَدَ الْأَمْرَيْنِ، وَلَكِنَّ الظَّاهِرَ أَنَّ الْأَوْلَى أَنْ تَقْرَأَ السُّوَرَ الثَّلَاثَ مَرَّةً ثُمَّ تُعِيدَ قِرَاءَتَهَا مَعَ بَعْضٍ مَرَّتَيْنِ، وَيَدُلُّ لِهَذَا أَنَّهُ ثَبَتَ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي أَذْكَارِ النَّوْمِ أَنَّهُ كَانَ إِذَا أَوَى إِلَى فِرَاشِهِ كُلَّ لَيْلَةٍ جَمَعَ كَفَّيْهِ ثُمَّ نَفَثَ فِيهِمَا فَقَرَأَ فِيهِمَا: قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ، وَقُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ، وَقُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ، ثُمَّ يَمْسَحُ بِهِمَا مَا اسْتَطَاعَ مِنْ جَسَدِهِ يَبْدَأُ بِهِمَا عَلَى رَأْسِهِ وَوَجْهِهِ، وَمَا أَقْبَلَ مِنْ جَسَدِهِ. يَفْعَلُ ذَلِكَ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ. رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ
وَثَبَتَ عَنْهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ لِفُقَرَاءِ الْمُهَاجِرِينَ: تُسَبِّحُونَ وَتَحْمَدُونَ وَتُكَبِّرُونَ خَلْفَ كُلِّ صَلَاةٍ ثَلَاثًا وَثَلَاثِينَ. مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ.
وَقَالَ أَبُو صَالِحٍ الرَّاوِي عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ لَمَّا سُئِلَ عَنْ كَيْفِيَّةِ ذِكْرِهِنَّ قَالَ: يَقُولُ: سُبْحَانَ اللَّهِ، وَالْحَمْدُ لِلَّهِ، وَاللَّهُ أَكْبَرُ. حَتَّى يَكُونَ مِنْهُنَّ كُلِّهِنَّ ثَلَاثًا وَثَلَاثِينَ، كَذَا فِي الصَّحِيحِ عَنِ ابْنِ صَالِحٍ.
وَقَدْ رَجَّحَ ابْنُ حَجَرٍ أَنَّ كِلَا الْأَمْرَيْنِ حَسَنٌ وَمَالَ إِلَى أَفْضَلِيَّةِ الْإِفْرَادِ، وَذَكَرَ فِي ذَلِكَ حُجَجًا مِنْهَا حَدِيثُ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ: أُمِرْنَا أَنْ نُسَبِّحَ فِي دُبُرِ كُلِّ صَلَاةٍ ثَلَاثًا وَثَلَاثِينَ، وَنَحْمَدَ ثَلَاثًا وَثَلَاثِينَ، وَنُكَبِّرَ أَرْبَعًا وَثَلَاثِينَ. وَالْحَدِيثُ رَوَاهُ الْحَاكِمُ وَصَحَّحَهُ وَوَافَقَهُ الذَّهَبِيُّ. وَفِي حَدِيثِ مُسْلِمٍ: مَنْ سَبَّحَ فِي دُبُرِ كُلِّ صَلَاةٍ ثَلَاثًا وَثَلَاثِينَ، وَحَمِدَ اللَّهَ ثَلَاثًا وَثَلَاثِينَ، وَكَبَّرَ اللَّهَ ثَلَاثًا وَثَلَاثِينَ، وَقَالَ تَمَامَ الْمِائَةِ: لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ، لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ. غُفِرَتْ خَطَايَاهُ وَإِنْ كَانَتْ مِثْلَ زَبَدِ الْبَحْرِ.
فَحَدِيثُ أَذْكَارِ النَّوْمِ السَّابِقُ فِي الْمُعَوِّذَاتِ ظَاهِرُهُ الْجَمْعُ بَيْنَ السُّوَرِ، وَإِعَادَتُهَا مَجْمُوعَةً ثَلَاثًا، وَأَمَّا أَحَادِيثُ التَّسْبِيحَاتِ فَالظَّاهِرُ أَنَّ الْأَفْضَلَ هُوَ تَفْرِيقُهَا، فَلَوْ أَنَّ الْإِنْسَانَ جَمَعَ أَوْ فَرَّقَ فَالظَّاهِرُ أَنَّ الْكُلَّ لَا حَرَجَ فِيهِ، وَالْأَوْلَى إِلْحَاقُ الْمُعَوِّذَاتِ مَسَاءً وَصَبَاحًا بِالْمُعَوِّذَاتِ فِي أَذْكَارِ النَّوْمِ.
هَلْ نَقْرَأُ كُلَّ سُورَةٍ ثَلَاثًا، أَمْ نَقْرَأُ الْإِخْلَاصَ مَرَّةً ثُمَّ الْفَلَقَ مَرَّةً، ثُمَّ النَّاسَ مَرَّةً، ثُمَّ نُكَرِّرُ مَرَّتَيْنِ؟
فَلَمْ نَطَّلِعْ عَلَى نَصٍّ فِي الْمَسْأَلَةِ يُعَيِّنُ أَحَدَ الْأَمْرَيْنِ، وَلَكِنَّ الظَّاهِرَ أَنَّ الْأَوْلَى أَنْ تَقْرَأَ السُّوَرَ الثَّلَاثَ مَرَّةً ثُمَّ تُعِيدَ قِرَاءَتَهَا مَعَ بَعْضٍ مَرَّتَيْنِ، وَيَدُلُّ لِهَذَا أَنَّهُ ثَبَتَ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي أَذْكَارِ النَّوْمِ أَنَّهُ كَانَ إِذَا أَوَى إِلَى فِرَاشِهِ كُلَّ لَيْلَةٍ جَمَعَ كَفَّيْهِ ثُمَّ نَفَثَ فِيهِمَا فَقَرَأَ فِيهِمَا: قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ، وَقُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ، وَقُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ، ثُمَّ يَمْسَحُ بِهِمَا مَا اسْتَطَاعَ مِنْ جَسَدِهِ يَبْدَأُ بِهِمَا عَلَى رَأْسِهِ وَوَجْهِهِ، وَمَا أَقْبَلَ مِنْ جَسَدِهِ. يَفْعَلُ ذَلِكَ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ. رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ
وَثَبَتَ عَنْهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ لِفُقَرَاءِ الْمُهَاجِرِينَ: تُسَبِّحُونَ وَتَحْمَدُونَ وَتُكَبِّرُونَ خَلْفَ كُلِّ صَلَاةٍ ثَلَاثًا وَثَلَاثِينَ. مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ.
وَقَالَ أَبُو صَالِحٍ الرَّاوِي عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ لَمَّا سُئِلَ عَنْ كَيْفِيَّةِ ذِكْرِهِنَّ قَالَ: يَقُولُ: سُبْحَانَ اللَّهِ، وَالْحَمْدُ لِلَّهِ، وَاللَّهُ أَكْبَرُ. حَتَّى يَكُونَ مِنْهُنَّ كُلِّهِنَّ ثَلَاثًا وَثَلَاثِينَ، كَذَا فِي الصَّحِيحِ عَنِ ابْنِ صَالِحٍ.
وَقَدْ رَجَّحَ ابْنُ حَجَرٍ أَنَّ كِلَا الْأَمْرَيْنِ حَسَنٌ وَمَالَ إِلَى أَفْضَلِيَّةِ الْإِفْرَادِ، وَذَكَرَ فِي ذَلِكَ حُجَجًا مِنْهَا حَدِيثُ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ: أُمِرْنَا أَنْ نُسَبِّحَ فِي دُبُرِ كُلِّ صَلَاةٍ ثَلَاثًا وَثَلَاثِينَ، وَنَحْمَدَ ثَلَاثًا وَثَلَاثِينَ، وَنُكَبِّرَ أَرْبَعًا وَثَلَاثِينَ. وَالْحَدِيثُ رَوَاهُ الْحَاكِمُ وَصَحَّحَهُ وَوَافَقَهُ الذَّهَبِيُّ. وَفِي حَدِيثِ مُسْلِمٍ: مَنْ سَبَّحَ فِي دُبُرِ كُلِّ صَلَاةٍ ثَلَاثًا وَثَلَاثِينَ، وَحَمِدَ اللَّهَ ثَلَاثًا وَثَلَاثِينَ، وَكَبَّرَ اللَّهَ ثَلَاثًا وَثَلَاثِينَ، وَقَالَ تَمَامَ الْمِائَةِ: لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ، لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ. غُفِرَتْ خَطَايَاهُ وَإِنْ كَانَتْ مِثْلَ زَبَدِ الْبَحْرِ.
فَحَدِيثُ أَذْكَارِ النَّوْمِ السَّابِقُ فِي الْمُعَوِّذَاتِ ظَاهِرُهُ الْجَمْعُ بَيْنَ السُّوَرِ، وَإِعَادَتُهَا مَجْمُوعَةً ثَلَاثًا، وَأَمَّا أَحَادِيثُ التَّسْبِيحَاتِ فَالظَّاهِرُ أَنَّ الْأَفْضَلَ هُوَ تَفْرِيقُهَا، فَلَوْ أَنَّ الْإِنْسَانَ جَمَعَ أَوْ فَرَّقَ فَالظَّاهِرُ أَنَّ الْكُلَّ لَا حَرَجَ فِيهِ، وَالْأَوْلَى إِلْحَاقُ الْمُعَوِّذَاتِ مَسَاءً وَصَبَاحًا بِالْمُعَوِّذَاتِ فِي أَذْكَارِ النَّوْمِ.
Sa mga pag-alaala sa umaga at gabi, binabasa natin ang Al-Ikhlas at ang dalawang surah ng pagpapakupkop nang tatlong beses.
Babasahin ba ang bawat surah nang tatlong ulit, o babasahin ang Al-Ikhlas, Al-Falaq at An-Nas nang tig-iisang beses, saka uulitin ang tatlo nang dalawang ulit?
Wala kaming natagpuang teksto tungkol dito na nagtatakda ng isa sa dalawang paraan. Gayunman, ang tila higit na mainam ay basahin ang tatlong surah nang magkakasama at ulitin ang mga ito nang magkakasama nang dalawang ulit pa. Bilang patunay, napatunayan tungkol sa Propeta, nawa ay pagpalain siya ni Allah at bigyan ng kapayapaan, sa mga pag-alaala bago matulog, na tuwing hihiga siya sa gabi ay pinagdidikit niya ang kanyang mga palad, saka marahang hinihipan ang mga iyon at binabasa sa mga iyon ang Sabihin: Siya si Allah, ang Nag-iisa; Sabihin: Nagpapakupkop ako sa Panginoon ng pagbubukang-liwayway; at Sabihin: Nagpapakupkop ako sa Panginoon ng mga tao. Pagkatapos ay ipinapahid niya ang mga palad sa abot ng kanyang katawan, simula sa ulo, mukha at harap ng katawan. Ginagawa niya ito nang tatlong ulit. Iniulat ni Al-Bukhari.
Napatunayan din na sinabi niya sa mahihirap sa mga Muhajirun: Luwalhatiin ninyo si Allah, purihin Siya at dakilain Siya nang tig-tatatlumpu at tatlong beses matapos ang bawat panalangin. Napagkaisahan ang ulat na ito.
Nang tanungin si Abu Salih, ang tagapag-ulat mula kay Abu Hurayrah, kung paano ito bibigkasin, sinabi niya: Sasabihin niya ang Subhan Allah, Alhamdu lillah at Allahu Akbar hanggang ang bawat isa ay mabigkas nang tatlumpu at tatlong ulit. Gayon ang nasa Sahih mula kay Ibn Salih.
Itinuring ni Ibn Hajar na mabuti ang parehong paraan, bagaman mas pinili niyang bigkasin ang bawat uri nang magkakahiwalay. Kabilang sa kanyang mga patunay ang hadith ni Zayd ibn Thabit: Iniutos sa amin na luwalhatiin si Allah nang tatlumpu at tatlong ulit, purihin Siya nang tatlumpu at tatlong ulit, at dakilain Siya nang tatlumpu at apat na ulit pagkatapos ng bawat panalangin. Iniulat ito ni Al-Hakim at itinuring niyang tunay, at sumang-ayon si Adh-Dhahabi. Sa hadith ni Muslim, ang sinumang lumuwalhati kay Allah nang tatlumpu at tatlong ulit, pumuri sa Kanya nang tatlumpu at tatlong ulit at dumakila sa Kanya nang tatlumpu at tatlong ulit matapos ang bawat panalangin, at bumuo sa isang daan sa pagsasabing Walang karapat-dapat sambahin maliban kay Allah, na Nag-iisa at walang katambal; sa Kanya ang paghahari at papuri, at Siya ay may kakayahan sa lahat ng bagay, ay patatawarin sa kanyang mga kasalanan kahit maging kasindami ng bula ng dagat.
Ang nabanggit na hadith sa mga surah ng pagpapakupkop bago matulog ay nagpapahiwatig na pinagsasama ang mga surah at inuulit nang magkakasama nang tatlong ulit. Tungkol naman sa mga hadith ng pagluwalhati, waring higit na mainam na paghiwalayin ang mga ito. Gayunman, kung pagsasamahin o paghihiwalayin ng tao, waring walang masama sa alinman, at higit na mainam na itulad ang pagbigkas ng mga surah ng pagpapakupkop sa umaga at gabi sa pagbigkas ng mga ito bago matulog.
Babasahin ba ang bawat surah nang tatlong ulit, o babasahin ang Al-Ikhlas, Al-Falaq at An-Nas nang tig-iisang beses, saka uulitin ang tatlo nang dalawang ulit?
Wala kaming natagpuang teksto tungkol dito na nagtatakda ng isa sa dalawang paraan. Gayunman, ang tila higit na mainam ay basahin ang tatlong surah nang magkakasama at ulitin ang mga ito nang magkakasama nang dalawang ulit pa. Bilang patunay, napatunayan tungkol sa Propeta, nawa ay pagpalain siya ni Allah at bigyan ng kapayapaan, sa mga pag-alaala bago matulog, na tuwing hihiga siya sa gabi ay pinagdidikit niya ang kanyang mga palad, saka marahang hinihipan ang mga iyon at binabasa sa mga iyon ang Sabihin: Siya si Allah, ang Nag-iisa; Sabihin: Nagpapakupkop ako sa Panginoon ng pagbubukang-liwayway; at Sabihin: Nagpapakupkop ako sa Panginoon ng mga tao. Pagkatapos ay ipinapahid niya ang mga palad sa abot ng kanyang katawan, simula sa ulo, mukha at harap ng katawan. Ginagawa niya ito nang tatlong ulit. Iniulat ni Al-Bukhari.
Napatunayan din na sinabi niya sa mahihirap sa mga Muhajirun: Luwalhatiin ninyo si Allah, purihin Siya at dakilain Siya nang tig-tatatlumpu at tatlong beses matapos ang bawat panalangin. Napagkaisahan ang ulat na ito.
Nang tanungin si Abu Salih, ang tagapag-ulat mula kay Abu Hurayrah, kung paano ito bibigkasin, sinabi niya: Sasabihin niya ang Subhan Allah, Alhamdu lillah at Allahu Akbar hanggang ang bawat isa ay mabigkas nang tatlumpu at tatlong ulit. Gayon ang nasa Sahih mula kay Ibn Salih.
Itinuring ni Ibn Hajar na mabuti ang parehong paraan, bagaman mas pinili niyang bigkasin ang bawat uri nang magkakahiwalay. Kabilang sa kanyang mga patunay ang hadith ni Zayd ibn Thabit: Iniutos sa amin na luwalhatiin si Allah nang tatlumpu at tatlong ulit, purihin Siya nang tatlumpu at tatlong ulit, at dakilain Siya nang tatlumpu at apat na ulit pagkatapos ng bawat panalangin. Iniulat ito ni Al-Hakim at itinuring niyang tunay, at sumang-ayon si Adh-Dhahabi. Sa hadith ni Muslim, ang sinumang lumuwalhati kay Allah nang tatlumpu at tatlong ulit, pumuri sa Kanya nang tatlumpu at tatlong ulit at dumakila sa Kanya nang tatlumpu at tatlong ulit matapos ang bawat panalangin, at bumuo sa isang daan sa pagsasabing Walang karapat-dapat sambahin maliban kay Allah, na Nag-iisa at walang katambal; sa Kanya ang paghahari at papuri, at Siya ay may kakayahan sa lahat ng bagay, ay patatawarin sa kanyang mga kasalanan kahit maging kasindami ng bula ng dagat.
Ang nabanggit na hadith sa mga surah ng pagpapakupkop bago matulog ay nagpapahiwatig na pinagsasama ang mga surah at inuulit nang magkakasama nang tatlong ulit. Tungkol naman sa mga hadith ng pagluwalhati, waring higit na mainam na paghiwalayin ang mga ito. Gayunman, kung pagsasamahin o paghihiwalayin ng tao, waring walang masama sa alinman, at higit na mainam na itulad ang pagbigkas ng mga surah ng pagpapakupkop sa umaga at gabi sa pagbigkas ng mga ito bago matulog.
