Mga dhikr sa gabi
لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ، لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ.
Walang karapat-dapat sambahin maliban kay Allah, na Nag-iisa at walang katambal. Sa Kanya ang paghahari at ang papuri, at Siya ay may kakayahan sa lahat ng bagay.
كَانَتْ لَهُ عَدْلَ عَشْرِ رِقَابٍ، وَكُتِبَتْ لَهُ مِئَةُ حَسَنَةٍ، وَمُحِيَتْ عَنْهُ مِئَةُ سَيِّئَةٍ، وَكَانَتْ لَهُ حِرْزًا مِنَ الشَّيْطَانِ.
Ito ay katumbas ng pagpapalaya ng sampung alipin para sa kanya; itatala ang isang daang mabubuting gawa, buburahin ang isang daang masasamang gawa at ito ay magiging pananggalang niya laban kay Satanas.
Paliwanag at sanggunian
الْحَمْدُ لِلَّهِ وَالصَّلَاةُ وَالسَّلَامُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ وَعَلَى آلِهِ وَصَحْبِهِ، أَمَّا بَعْدُ:
فَإِنَّ قَوْلَ: لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ ... قَدْ ثَبَتَ فِيهِ قَوْلُهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: مَنْ قَالَ إِذَا أَصْبَحَ: لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ كَانَ لَهُ عَدْلُ رَقَبَةٍ مِنْ وَلَدِ إِسْمَاعِيلَ، وَكُتِبَ لَهُ عَشْرُ حَسَنَاتٍ وَحُطَّ عَنْهُ عَشْرُ سَيِّئَاتٍ، وَرُفِعَ لَهُ عَشْرُ دَرَجَاتٍ وَكَانَ فِي حِرْزٍ مِنَ الشَّيْطَانِ حَتَّى يُمْسِيَ، وَإِنْ قَالَهَا إِذَا أَمْسَى كَانَ لَهُ مِثْلُ ذَلِكَ حَتَّى يُصْبِحَ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَصَحَّحَهُ الْأَلْبَانِيُّ.
وَهَذَا الْحَدِيثُ لَمْ يُخَصِّصِ الذِّكْرَ الْمَذْكُورَ بِعَدَدٍ مُعَيَّنٍ وَلَكِنَّهُ ثَبَتَ التَّرْغِيبُ فِي الْإِتْيَانِ بِهَذَا الذِّكْرِ عَشْرَ مَرَّاتٍ بَعْدَ صَلَاةِ الْفَجْرِ وَالْمَغْرِبِ مُبَاشَرَةً، وَثَبَتَ التَّرْغِيبُ فِي الْإِتْيَانِ بِهِ عَشْرَ مَرَّاتٍ بَعْدَ صَلَاةِ الْفَجْرِ فَقَطْ، كَمَا ثَبَتَ التَّرْغِيبُ فِي الْإِتْيَانِ بِهِ مِائَةَ مَرَّةٍ فِي الْيَوْمِ غَيْرَ مُقَيَّدٍ بِوَقْتٍ، فَفِي الصَّحِيحَيْنِ مِنْ حَدِيثِ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: مَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ فِي يَوْمٍ مِائَةَ مَرَّةٍ كَانَتْ لَهُ عَدْلَ عَشْرِ رِقَابٍ، وَكُتِبَتْ لَهُ مِائَةُ حَسَنَةٍ، وَمُحِيَتْ عَنْهُ مِائَةُ سَيِّئَةٍ، وَكَانَتْ لَهُ حِرْزًا مِنَ الشَّيْطَانِ يَوْمَهُ ذَلِكَ حَتَّى يُمْسِيَ، وَلَمْ يَأْتِ أَحَدٌ بِأَفْضَلَ مِمَّا جَاءَ بِهِ إِلَّا أَحَدٌ عَمِلَ أَكْثَرَ مِنْ ذَلِكَ.
وَفِي الْحَدِيثِ: مَنْ قَالَ : لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ بَعْدَ مَا يُصَلِّي الْغَدَاةَ عَشْرَ مَرَّاتٍ كَتَبَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لَهُ عَشْرَ حَسَنَاتٍ وَمَحَا عَنْهُ عَشْرَ سَيِّئَاتٍ وَرَفَعَ لَهُ عَشْرَ دَرَجَاتٍ وَكُنَّ لَهُ بِعَدْلِ عِتْقِ رَقَبَتَيْنِ مِنْ وَلَدِ إِسْمَاعِيلَ، فَإِنْ قَالَهَا حِينَ يُمْسِي كَانَ لَهُ مِثْلُ ذَلِكَ وَكُنَّ لَهُ حِجَابًا مِنَ الشَّيْطَانِ حَتَّى يُصْبِحَ. أَخْرَجَهُ الْخَطِيبُ، وَصَحَّحَهُ الْأَلْبَانِيُّ فِي السِّلْسِلَةِ الصَّحِيحَةِ.
وَفِي الْحَدِيثِ: مَنْ قَالَ قَبْلَ أَنْ يَنْصَرِفَ وَيَثْنِيَ رِجْلَيْهِ مِنْ صَلَاةِ الْمَغْرِبِ وَالصُّبْحِ: لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ يُحْيِي وَيُمِيتُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ عَشْرَ مَرَّاتٍ كَتَبَ اللَّهُ لَهُ بِكُلِّ وَاحِدَةٍ عَشْرَ حَسَنَاتٍ وَمَحَا عَنْهُ عَشْرَ سَيِّئَاتٍ وَرَفَعَ لَهُ عَشْرَ دَرَجَاتٍ، وَكَانَتْ لَهُ حِرْزًا مِنْ كُلِّ مَكْرُوهٍ وَحِرْزًا مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، وَلَمْ يَحِلَّ لِذَنْبٍ أَنْ يُدْرِكَهُ إِلَّا الشِّرْكَ، وَكَانَ مِنْ أَفْضَلِ النَّاسِ عَمَلًا؛ إِلَّا رَجُلًا يَفْضُلُهُ بِقَوْلِهِ أَفْضَلَ مِمَّا قَالَ. رَوَاهُ أَحْمَدُ وَقَالَ الْهَيْثَمِيُّ وَالْمُنْذِرِيُّ: رِجَالُهُ رِجَالُ الصَّحِيحِ غَيْرَ شَهْرِ بْنِ حَوْشَبٍ. وَقَالَ الْأَلْبَانِيُّ: حَسَنٌ لِغَيْرِهِ.
وَقَدْ بَوَّبَ ابْنُ السُّنِّيِّ وَالْمُنْذِرِيُّ وَالْهَيْثَمِيُّ عَلَى الْإِتْيَانِ بِهَذَا الذِّكْرِ بَعْدَ الصَّلَاةِ وَذَكَرُوا هَذَا الْحَدِيثَ فِي ذَلِكَ. فَظَاهِرُ الْأَحَادِيثِ هُوَ حُصُولُ هَذَا الْفَضْلِ لِمَنْ عَمِلَ بِأَيِّ وَاحِدٍ مِنَ الْأَحَادِيثِ الْمَذْكُورَةِ، وَالْأَوْلَى هُوَ الْمُوَاظَبَةُ عَلَى إِكْمَالِ الْمِائَةِ، سَوَاءٌ فَرَّقَهَا أَوْ جَمَعَهَا، وَالْأَوْلَى أَنْ تَكُونَ أَوَّلَ النَّهَارِ مَعَ الْمُوَاظَبَةِ عَلَى الْعَشْرِ الَّتِي تُقَالُ بَعْدَ الْفَجْرِ وَالْمَغْرِبِ.
قَالَ النَّوَوِيُّ فِي شَرْحِهِ عَلَى قَوْلِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: مَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ، وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ، لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ، وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ. فِي يَوْمٍ مِائَةَ مَرَّةٍ كَانَتْ لَهُ عَدْلَ عَشْرِ رِقَابٍ، وَكُتِبَتْ لَهُ مِائَةُ حَسَنَةٍ، وَمُحِيَتْ عَنْهُ مِائَةُ سَيِّئَةٍ، وَكَانَتْ لَهُ حِرْزًا مِنَ الشَّيْطَانِ يَوْمَهُ ذَلِكَ حَتَّى يُمْسِيَ، وَلَمْ يَأْتِ أَحَدٌ أَفْضَلَ مِمَّا جَاءَ بِهِ إِلَّا أَحَدٌ عَمِلَ أَكْثَرَ مِنْ ذَلِكَ، وَمَنْ قَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ فِي يَوْمٍ مِائَةَ مَرَّةٍ حُطَّتْ خَطَايَاهُ وَلَوْ كَانَتْ مِثْلَ زَبَدِ الْبَحْرِ.
قَالَ رَحِمَهُ اللَّهُ: وَظَاهِرُ إِطْلَاقِ الْحَدِيثِ أَنَّهُ يُحَصِّلُ هَذَا الْأَجْرَ الْمَذْكُورَ فِي هَذَا الْحَدِيثِ مَنْ قَالَ هَذَا التَّهْلِيلَ مِائَةَ مَرَّةٍ فِي يَوْمِهِ، سَوَاءٌ قَالَهُ مُتَوَالِيَةً أَوْ مُتَفَرِّقَةً، فِي مَجَالِسَ، أَوْ بَعْضَهَا أَوَّلَ النَّهَارِ، وَبَعْضَهَا آخِرَهُ، لَكِنَّ الْأَفْضَلَ أَنْ يَأْتِيَ بِهَا مُتَوَالِيَةً فِي أَوَّلِ النَّهَارِ لِيَكُونَ حِرْزًا لَهُ فِي جَمِيعِ نَهَارِهِ.
فَإِنَّ قَوْلَ: لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ ... قَدْ ثَبَتَ فِيهِ قَوْلُهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: مَنْ قَالَ إِذَا أَصْبَحَ: لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ كَانَ لَهُ عَدْلُ رَقَبَةٍ مِنْ وَلَدِ إِسْمَاعِيلَ، وَكُتِبَ لَهُ عَشْرُ حَسَنَاتٍ وَحُطَّ عَنْهُ عَشْرُ سَيِّئَاتٍ، وَرُفِعَ لَهُ عَشْرُ دَرَجَاتٍ وَكَانَ فِي حِرْزٍ مِنَ الشَّيْطَانِ حَتَّى يُمْسِيَ، وَإِنْ قَالَهَا إِذَا أَمْسَى كَانَ لَهُ مِثْلُ ذَلِكَ حَتَّى يُصْبِحَ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَصَحَّحَهُ الْأَلْبَانِيُّ.
وَهَذَا الْحَدِيثُ لَمْ يُخَصِّصِ الذِّكْرَ الْمَذْكُورَ بِعَدَدٍ مُعَيَّنٍ وَلَكِنَّهُ ثَبَتَ التَّرْغِيبُ فِي الْإِتْيَانِ بِهَذَا الذِّكْرِ عَشْرَ مَرَّاتٍ بَعْدَ صَلَاةِ الْفَجْرِ وَالْمَغْرِبِ مُبَاشَرَةً، وَثَبَتَ التَّرْغِيبُ فِي الْإِتْيَانِ بِهِ عَشْرَ مَرَّاتٍ بَعْدَ صَلَاةِ الْفَجْرِ فَقَطْ، كَمَا ثَبَتَ التَّرْغِيبُ فِي الْإِتْيَانِ بِهِ مِائَةَ مَرَّةٍ فِي الْيَوْمِ غَيْرَ مُقَيَّدٍ بِوَقْتٍ، فَفِي الصَّحِيحَيْنِ مِنْ حَدِيثِ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: مَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ فِي يَوْمٍ مِائَةَ مَرَّةٍ كَانَتْ لَهُ عَدْلَ عَشْرِ رِقَابٍ، وَكُتِبَتْ لَهُ مِائَةُ حَسَنَةٍ، وَمُحِيَتْ عَنْهُ مِائَةُ سَيِّئَةٍ، وَكَانَتْ لَهُ حِرْزًا مِنَ الشَّيْطَانِ يَوْمَهُ ذَلِكَ حَتَّى يُمْسِيَ، وَلَمْ يَأْتِ أَحَدٌ بِأَفْضَلَ مِمَّا جَاءَ بِهِ إِلَّا أَحَدٌ عَمِلَ أَكْثَرَ مِنْ ذَلِكَ.
وَفِي الْحَدِيثِ: مَنْ قَالَ : لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ بَعْدَ مَا يُصَلِّي الْغَدَاةَ عَشْرَ مَرَّاتٍ كَتَبَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لَهُ عَشْرَ حَسَنَاتٍ وَمَحَا عَنْهُ عَشْرَ سَيِّئَاتٍ وَرَفَعَ لَهُ عَشْرَ دَرَجَاتٍ وَكُنَّ لَهُ بِعَدْلِ عِتْقِ رَقَبَتَيْنِ مِنْ وَلَدِ إِسْمَاعِيلَ، فَإِنْ قَالَهَا حِينَ يُمْسِي كَانَ لَهُ مِثْلُ ذَلِكَ وَكُنَّ لَهُ حِجَابًا مِنَ الشَّيْطَانِ حَتَّى يُصْبِحَ. أَخْرَجَهُ الْخَطِيبُ، وَصَحَّحَهُ الْأَلْبَانِيُّ فِي السِّلْسِلَةِ الصَّحِيحَةِ.
وَفِي الْحَدِيثِ: مَنْ قَالَ قَبْلَ أَنْ يَنْصَرِفَ وَيَثْنِيَ رِجْلَيْهِ مِنْ صَلَاةِ الْمَغْرِبِ وَالصُّبْحِ: لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ يُحْيِي وَيُمِيتُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ عَشْرَ مَرَّاتٍ كَتَبَ اللَّهُ لَهُ بِكُلِّ وَاحِدَةٍ عَشْرَ حَسَنَاتٍ وَمَحَا عَنْهُ عَشْرَ سَيِّئَاتٍ وَرَفَعَ لَهُ عَشْرَ دَرَجَاتٍ، وَكَانَتْ لَهُ حِرْزًا مِنْ كُلِّ مَكْرُوهٍ وَحِرْزًا مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، وَلَمْ يَحِلَّ لِذَنْبٍ أَنْ يُدْرِكَهُ إِلَّا الشِّرْكَ، وَكَانَ مِنْ أَفْضَلِ النَّاسِ عَمَلًا؛ إِلَّا رَجُلًا يَفْضُلُهُ بِقَوْلِهِ أَفْضَلَ مِمَّا قَالَ. رَوَاهُ أَحْمَدُ وَقَالَ الْهَيْثَمِيُّ وَالْمُنْذِرِيُّ: رِجَالُهُ رِجَالُ الصَّحِيحِ غَيْرَ شَهْرِ بْنِ حَوْشَبٍ. وَقَالَ الْأَلْبَانِيُّ: حَسَنٌ لِغَيْرِهِ.
وَقَدْ بَوَّبَ ابْنُ السُّنِّيِّ وَالْمُنْذِرِيُّ وَالْهَيْثَمِيُّ عَلَى الْإِتْيَانِ بِهَذَا الذِّكْرِ بَعْدَ الصَّلَاةِ وَذَكَرُوا هَذَا الْحَدِيثَ فِي ذَلِكَ. فَظَاهِرُ الْأَحَادِيثِ هُوَ حُصُولُ هَذَا الْفَضْلِ لِمَنْ عَمِلَ بِأَيِّ وَاحِدٍ مِنَ الْأَحَادِيثِ الْمَذْكُورَةِ، وَالْأَوْلَى هُوَ الْمُوَاظَبَةُ عَلَى إِكْمَالِ الْمِائَةِ، سَوَاءٌ فَرَّقَهَا أَوْ جَمَعَهَا، وَالْأَوْلَى أَنْ تَكُونَ أَوَّلَ النَّهَارِ مَعَ الْمُوَاظَبَةِ عَلَى الْعَشْرِ الَّتِي تُقَالُ بَعْدَ الْفَجْرِ وَالْمَغْرِبِ.
قَالَ النَّوَوِيُّ فِي شَرْحِهِ عَلَى قَوْلِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: مَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ، وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ، لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ، وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ. فِي يَوْمٍ مِائَةَ مَرَّةٍ كَانَتْ لَهُ عَدْلَ عَشْرِ رِقَابٍ، وَكُتِبَتْ لَهُ مِائَةُ حَسَنَةٍ، وَمُحِيَتْ عَنْهُ مِائَةُ سَيِّئَةٍ، وَكَانَتْ لَهُ حِرْزًا مِنَ الشَّيْطَانِ يَوْمَهُ ذَلِكَ حَتَّى يُمْسِيَ، وَلَمْ يَأْتِ أَحَدٌ أَفْضَلَ مِمَّا جَاءَ بِهِ إِلَّا أَحَدٌ عَمِلَ أَكْثَرَ مِنْ ذَلِكَ، وَمَنْ قَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ فِي يَوْمٍ مِائَةَ مَرَّةٍ حُطَّتْ خَطَايَاهُ وَلَوْ كَانَتْ مِثْلَ زَبَدِ الْبَحْرِ.
قَالَ رَحِمَهُ اللَّهُ: وَظَاهِرُ إِطْلَاقِ الْحَدِيثِ أَنَّهُ يُحَصِّلُ هَذَا الْأَجْرَ الْمَذْكُورَ فِي هَذَا الْحَدِيثِ مَنْ قَالَ هَذَا التَّهْلِيلَ مِائَةَ مَرَّةٍ فِي يَوْمِهِ، سَوَاءٌ قَالَهُ مُتَوَالِيَةً أَوْ مُتَفَرِّقَةً، فِي مَجَالِسَ، أَوْ بَعْضَهَا أَوَّلَ النَّهَارِ، وَبَعْضَهَا آخِرَهُ، لَكِنَّ الْأَفْضَلَ أَنْ يَأْتِيَ بِهَا مُتَوَالِيَةً فِي أَوَّلِ النَّهَارِ لِيَكُونَ حِرْزًا لَهُ فِي جَمِيعِ نَهَارِهِ.
Ang papuri ay kay Allah, at ang pagpapala at kapayapaan ay sa Sugo ni Allah, sa kanyang pamilya at mga Kasamahan. Tungkol naman sa sumusunod:
Napatunayan tungkol sa pagsasabing Walang karapat-dapat sambahin maliban kay Allah, na Nag-iisa at walang katambal: sinabi ng Propeta, nawa ay pagpalain siya ni Allah at bigyan ng kapayapaan, na ang sinumang magsabi nito sa umaga — sa Kanya ang paghahari at papuri, at Siya ay may kakayahan sa lahat ng bagay — ay magkakaroon ng gantimpalang katumbas ng isang alipin mula sa mga anak ni Ismail. Itatala para sa kanya ang sampung kabutihan, aalisin ang sampung kasamaan, itataas siya ng sampung antas at mapangangalagaan siya laban kay Satanas hanggang sa gabi. Kung sabihin niya ito sa gabi ay matatamo niya ang gayon hanggang sa umaga. Iniulat ni Abu Dawud at itinuring na tunay ni Al-Albani.
Ang hadith na ito ay hindi nagtukoy ng bilang para sa nabanggit na pag-alaala. Subalit napatunayan ang paghikayat na bigkasin ito nang sampung ulit kaagad matapos ang mga panalangin sa Fajr at Maghrib, at ang paghikayat ding bigkasin ito nang sampung ulit matapos ang Fajr lamang. Napatunayan din ang paghikayat na bigkasin ito nang isang daang ulit sa isang araw na hindi nakatali sa isang oras. Sa dalawang Sahih, ayon kay Abu Hurayrah, nawa ay kalugdan siya ni Allah, sinabi ng Propeta na ang sinumang bumigkas ng Walang karapat-dapat sambahin maliban kay Allah, na Nag-iisa at walang katambal; sa Kanya ang paghahari at papuri, at Siya ay may kakayahan sa lahat ng bagay, nang isang daang ulit sa isang araw ay magkakaroon ng katumbas ng sampung alipin, itatala ang isang daang mabubuting gawa at buburahin ang isang daang masasamang gawa. Magiging pananggalang ito laban kay Satanas sa araw na iyon hanggang sa gabi, at walang makagagawa ng higit dito maliban sa gumawa nang higit pa.
Sa isang hadith: Ang sinumang sabihin ang pag-alaalang ito nang sampung ulit matapos ang panalangin sa umaga ay itatala ni Allah para sa kanya ang sampung mabubuting gawa, buburahin ang sampung masasamang gawa, itataas siya ng sampung antas at magkakaroon siya ng katumbas ng pagpapalaya ng dalawang alipin mula sa mga anak ni Ismail. Kung sabihin niya ito sa gabi, magkakaroon siya ng katulad nito, at magiging pananggalang ang mga ito laban kay Satanas hanggang sa umaga. Iniulat ni Al-Khatib at itinuring na tunay ni Al-Albani sa As-Silsilah As-Sahihah.
Sa isa pang hadith: Ang sinumang magsabi bago umalis at baguhin ang pagkakaupo matapos ang Maghrib at Fajr ng Walang karapat-dapat sambahin maliban kay Allah, na Nag-iisa at walang katambal; sa Kanya ang paghahari at papuri; Siya ang nagbibigay-buhay at nagbibigay-kamatayan, at Siya ay may kakayahan sa lahat ng bagay, nang sampung ulit, ay itatala ni Allah para sa bawat isa ang sampung mabubuting gawa, buburahin ang sampung masasamang gawa at itataas siya ng sampung antas. Ito ay magiging pananggalang sa bawat kinamumuhian at kay Satanas na isinumpa; walang kasalanang makaaabot sa kanya maliban sa pagtatambal kay Allah. Siya ay magiging kabilang sa pinakamabuti sa mga tao sa gawain maliban sa taong nagsabi ng higit. Iniulat ni Ahmad. Sinabi nina Al-Haythami at Al-Mundhiri na ang mga tagapag-ulat nito ay mga tagapag-ulat ng Sahih maliban kay Shahr ibn Hawshab; sinabi ni Al-Albani na ito ay hasan dahil sa mga sumusuportang ulat.
Inilagay nina Ibn As-Sunni, Al-Mundhiri at Al-Haythami ang hadith na ito sa mga kabanata tungkol sa pagbigkas ng pag-alaalang ito matapos ang panalangin. Waring ipinahihiwatig ng mga hadith na matatamo ang kabutihang ito ng sinumang sumunod sa alinman sa mga nabanggit. Higit na mainam ang palagiang pagkumpleto ng isang daan, magkakahiwalay man o magkakasunod ang mga ito, at higit na mainam na gawin ito sa simula ng araw kasabay ng pagpapanatili sa sampung ulit matapos ang Fajr at Maghrib.
Binanggit ni An-Nawawi sa kanyang paliwanag ang hadith tungkol sa pagsasabi ng pag-alaalang ito nang isang daang ulit sa isang araw at ang gantimpalang katumbas ng sampung alipin, isang daang mabubuting gawa, pagbura ng isang daang masasamang gawa at pananggalang kay Satanas hanggang gabi; walang hihigit sa kanya maliban sa gumawa nang higit pa. Binanggit din niya na ang sinumang magsabi ng Subhan Allahi wa bihamdihi nang isang daang ulit sa isang araw ay mapapawi ang kanyang mga kasalanan kahit maging kasindami ng bula ng dagat.
Sinabi niya, nawa ay kaawaan siya ni Allah: Ang pangkalahatang pananalita ng hadith ay nagpapahiwatig na matatamo ng bumigkas ng isang daang ulit sa araw ang gantimpalang ito, sabihin man nang magkakasunod o magkahiwalay sa iba-ibang pagtitipon, o ang ilan sa umaga at ang ilan sa huli ng araw. Ngunit higit na mainam na bigkasin nang magkakasunod sa simula ng araw upang maging pananggalang niya ito sa buong araw.
Napatunayan tungkol sa pagsasabing Walang karapat-dapat sambahin maliban kay Allah, na Nag-iisa at walang katambal: sinabi ng Propeta, nawa ay pagpalain siya ni Allah at bigyan ng kapayapaan, na ang sinumang magsabi nito sa umaga — sa Kanya ang paghahari at papuri, at Siya ay may kakayahan sa lahat ng bagay — ay magkakaroon ng gantimpalang katumbas ng isang alipin mula sa mga anak ni Ismail. Itatala para sa kanya ang sampung kabutihan, aalisin ang sampung kasamaan, itataas siya ng sampung antas at mapangangalagaan siya laban kay Satanas hanggang sa gabi. Kung sabihin niya ito sa gabi ay matatamo niya ang gayon hanggang sa umaga. Iniulat ni Abu Dawud at itinuring na tunay ni Al-Albani.
Ang hadith na ito ay hindi nagtukoy ng bilang para sa nabanggit na pag-alaala. Subalit napatunayan ang paghikayat na bigkasin ito nang sampung ulit kaagad matapos ang mga panalangin sa Fajr at Maghrib, at ang paghikayat ding bigkasin ito nang sampung ulit matapos ang Fajr lamang. Napatunayan din ang paghikayat na bigkasin ito nang isang daang ulit sa isang araw na hindi nakatali sa isang oras. Sa dalawang Sahih, ayon kay Abu Hurayrah, nawa ay kalugdan siya ni Allah, sinabi ng Propeta na ang sinumang bumigkas ng Walang karapat-dapat sambahin maliban kay Allah, na Nag-iisa at walang katambal; sa Kanya ang paghahari at papuri, at Siya ay may kakayahan sa lahat ng bagay, nang isang daang ulit sa isang araw ay magkakaroon ng katumbas ng sampung alipin, itatala ang isang daang mabubuting gawa at buburahin ang isang daang masasamang gawa. Magiging pananggalang ito laban kay Satanas sa araw na iyon hanggang sa gabi, at walang makagagawa ng higit dito maliban sa gumawa nang higit pa.
Sa isang hadith: Ang sinumang sabihin ang pag-alaalang ito nang sampung ulit matapos ang panalangin sa umaga ay itatala ni Allah para sa kanya ang sampung mabubuting gawa, buburahin ang sampung masasamang gawa, itataas siya ng sampung antas at magkakaroon siya ng katumbas ng pagpapalaya ng dalawang alipin mula sa mga anak ni Ismail. Kung sabihin niya ito sa gabi, magkakaroon siya ng katulad nito, at magiging pananggalang ang mga ito laban kay Satanas hanggang sa umaga. Iniulat ni Al-Khatib at itinuring na tunay ni Al-Albani sa As-Silsilah As-Sahihah.
Sa isa pang hadith: Ang sinumang magsabi bago umalis at baguhin ang pagkakaupo matapos ang Maghrib at Fajr ng Walang karapat-dapat sambahin maliban kay Allah, na Nag-iisa at walang katambal; sa Kanya ang paghahari at papuri; Siya ang nagbibigay-buhay at nagbibigay-kamatayan, at Siya ay may kakayahan sa lahat ng bagay, nang sampung ulit, ay itatala ni Allah para sa bawat isa ang sampung mabubuting gawa, buburahin ang sampung masasamang gawa at itataas siya ng sampung antas. Ito ay magiging pananggalang sa bawat kinamumuhian at kay Satanas na isinumpa; walang kasalanang makaaabot sa kanya maliban sa pagtatambal kay Allah. Siya ay magiging kabilang sa pinakamabuti sa mga tao sa gawain maliban sa taong nagsabi ng higit. Iniulat ni Ahmad. Sinabi nina Al-Haythami at Al-Mundhiri na ang mga tagapag-ulat nito ay mga tagapag-ulat ng Sahih maliban kay Shahr ibn Hawshab; sinabi ni Al-Albani na ito ay hasan dahil sa mga sumusuportang ulat.
Inilagay nina Ibn As-Sunni, Al-Mundhiri at Al-Haythami ang hadith na ito sa mga kabanata tungkol sa pagbigkas ng pag-alaalang ito matapos ang panalangin. Waring ipinahihiwatig ng mga hadith na matatamo ang kabutihang ito ng sinumang sumunod sa alinman sa mga nabanggit. Higit na mainam ang palagiang pagkumpleto ng isang daan, magkakahiwalay man o magkakasunod ang mga ito, at higit na mainam na gawin ito sa simula ng araw kasabay ng pagpapanatili sa sampung ulit matapos ang Fajr at Maghrib.
Binanggit ni An-Nawawi sa kanyang paliwanag ang hadith tungkol sa pagsasabi ng pag-alaalang ito nang isang daang ulit sa isang araw at ang gantimpalang katumbas ng sampung alipin, isang daang mabubuting gawa, pagbura ng isang daang masasamang gawa at pananggalang kay Satanas hanggang gabi; walang hihigit sa kanya maliban sa gumawa nang higit pa. Binanggit din niya na ang sinumang magsabi ng Subhan Allahi wa bihamdihi nang isang daang ulit sa isang araw ay mapapawi ang kanyang mga kasalanan kahit maging kasindami ng bula ng dagat.
Sinabi niya, nawa ay kaawaan siya ni Allah: Ang pangkalahatang pananalita ng hadith ay nagpapahiwatig na matatamo ng bumigkas ng isang daang ulit sa araw ang gantimpalang ito, sabihin man nang magkakasunod o magkahiwalay sa iba-ibang pagtitipon, o ang ilan sa umaga at ang ilan sa huli ng araw. Ngunit higit na mainam na bigkasin nang magkakasunod sa simula ng araw upang maging pananggalang niya ito sa buong araw.
