Kechki zikrlar
أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ
اللَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ ۚ لَا تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَلَا نَوْمٌ ۚ لَّهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ ۗ مَن ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِندَهُ إِلَّا بِإِذْنِهِ ۚ يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ ۖ وَلَا يُحِيطُونَ بِشَيْءٍ مِّنْ عِلْمِهِ إِلَّا بِمَا شَاءَ ۚ وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ ۖ وَلَا يَئُودُهُ حِفْظُهُمَا ۚ وَهُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ. [آيَةُ الْكُرْسِيِّ - الْبَقَرَةُ 255].Quvilgan shaytondan Allohdan panoh tilayman
Alloh — Undan o‘zga iloh yo‘q, U tirik va barcha narsani tutib turuvchidir. Uni na mudroq, na uyqu tutadi. Osmonlaru yerdagi barcha narsa Unikidir. Uning huzurida iznisiz kim shafoat qila oladi? U ularning oldidagi va ortidagi narsani biladi. Ular esa Uning ilmidan U xohlaganidan boshqasini qamrab ololmaydilar. Uning Kursisi osmonlar va yerni qamrab olgan, ularni saqlash Uni toliqtirmaydi. U yuksak va ulug‘dir. [Oyatul Kursiy — Baqara surasi, 255-oyat].مَنْ قَالَهَا حِينَ يُصْبِحُ أُجِيرَ مِنَ الْجِنِّ حَتَّى يُمْسِيَ وَمَنْ قَالَهَا حِينَ يُمْسِي أُجِيرَ مِنَ الْجِنِّ حَتَّى يُصْبِحَ.
Uni ertalab aytgan kishi kechgacha jinlardan himoya qilinadi, kechqurun aytgan kishi esa tonggacha jinlardan himoya qilinadi.
Izoh va manba
هَلْ مِنَ الْوَاجِبِ أَنْ يَبْدَأَ مَنْ أَرَادَ قِرَاءَةَ الْقُرْآنِ بِقَوْلِ: (بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ) حَتَّى إِذَا كَانَ مِنْ وَسَطِ السُّورَةِ، وَأَحْيَانًا يُرِيدُ الْوَاحِدُ مِنَّا أَنْ يُرَدِّدَ بَعْضَ السُّوَرِ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ، هَلْ عَلَيْهِ أَنْ يَقُولَ فِي كُلِّ مَرَّةٍ: ( بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ)، أَمْ مَرَّةٌ وَاحِدَةٌ تَكْفِي؟
السُّنَّةُ لِلْمُؤْمِنِ وَالْمُؤْمِنَةِ الْبَدَاءَةُ بِالْبَسْمَلَةِ فِي أَوَّلِ كُلِّ سُورَةٍ وَإِنْ كَرَّرَهَا ذَلِكَ يُكَرِّرُ التَّسْمِيَةَ ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ فِي أَوَّلِ كُلِّ سُورَةٍ، كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا قَرَأَ السُّورَةَ بَدَأَهَا بِبِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ، وَقَدْ أَنْزَلَ اللَّهُ ذَلِكَ مَعَ كُلِّ سُورَةٍ، كُلُّ سُورَةٍ نَزَلَ مَعَهَا بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ إِلَّا سُورَةَ بَرَاءَةَ، فَإِنَّهُ تَوَقَّفَ عُثْمَانُ وَالصَّحَابَةُ لَمَّا جَمَعُوا الْقُرْآنَ هَلْ هِيَ سُورَةٌ وَاحِدَةٌ مَعَ الْأَنْفَالِ، أَوْ مُنْفَصِلَةٌ؟، فَلِهَذَا لَمْ يَكْتُبُوا بَيْنَهُمَا آيَةَ التَّسْمِيَةِ، وَأَمَّا مَا سِوَاهَا مِنَ السُّوَرِ، فَالْمَشْرُوعُ لِلْقَارِئِ أَنْ يَقْرَأَ التَّسْمِيَةَ، وَإِذَا كَرَّرَ السُّوَرَ يُكَرِّرُ التَّسْمِيَةَ، أَمَّا إِذَا كَانَتِ الْبَدَاءَةُ أَثْنَاءَ السُّورَةِ فَإِنَّهُ يَبْدَأُ بِالتَّعَوُّذِ يَقُولُ : أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ يَكْفِي، وَإِنْ سَمَّى فَلَا بَأْسَ لَكِنْ يَكْفِي التَّعَوُّذُ؛ لِقَوْلِ اللَّهِ جَلَّ وَعَلَا { فَإِذَا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ } [سُورَةُ النَّحْلِ - 98]، فَإِذَا كَانَتِ الْبِدَايَةُ مِنْ أَثْنَاءِ السُّورَةِ يَتَعَوَّذُ وَيَكْفِي، أَمَّا مِنْ أَوَّلِهَا، فَإِنَّهُ يَتَعَوَّذُ وَيُسَمِّي جَمِيعًا، وَإِذَا أَعَادَهَا أَعَادَ التَّسْمِيَةَ فَقَطْ، وَلَا يُعِيدُ التَّعَوُّذَ يَكْفِيهِ إِعَادَةُ التَّسْمِيَةِ فَقَطْ.
السُّنَّةُ لِلْمُؤْمِنِ وَالْمُؤْمِنَةِ الْبَدَاءَةُ بِالْبَسْمَلَةِ فِي أَوَّلِ كُلِّ سُورَةٍ وَإِنْ كَرَّرَهَا ذَلِكَ يُكَرِّرُ التَّسْمِيَةَ ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ فِي أَوَّلِ كُلِّ سُورَةٍ، كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا قَرَأَ السُّورَةَ بَدَأَهَا بِبِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ، وَقَدْ أَنْزَلَ اللَّهُ ذَلِكَ مَعَ كُلِّ سُورَةٍ، كُلُّ سُورَةٍ نَزَلَ مَعَهَا بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ إِلَّا سُورَةَ بَرَاءَةَ، فَإِنَّهُ تَوَقَّفَ عُثْمَانُ وَالصَّحَابَةُ لَمَّا جَمَعُوا الْقُرْآنَ هَلْ هِيَ سُورَةٌ وَاحِدَةٌ مَعَ الْأَنْفَالِ، أَوْ مُنْفَصِلَةٌ؟، فَلِهَذَا لَمْ يَكْتُبُوا بَيْنَهُمَا آيَةَ التَّسْمِيَةِ، وَأَمَّا مَا سِوَاهَا مِنَ السُّوَرِ، فَالْمَشْرُوعُ لِلْقَارِئِ أَنْ يَقْرَأَ التَّسْمِيَةَ، وَإِذَا كَرَّرَ السُّوَرَ يُكَرِّرُ التَّسْمِيَةَ، أَمَّا إِذَا كَانَتِ الْبَدَاءَةُ أَثْنَاءَ السُّورَةِ فَإِنَّهُ يَبْدَأُ بِالتَّعَوُّذِ يَقُولُ : أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ يَكْفِي، وَإِنْ سَمَّى فَلَا بَأْسَ لَكِنْ يَكْفِي التَّعَوُّذُ؛ لِقَوْلِ اللَّهِ جَلَّ وَعَلَا { فَإِذَا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ } [سُورَةُ النَّحْلِ - 98]، فَإِذَا كَانَتِ الْبِدَايَةُ مِنْ أَثْنَاءِ السُّورَةِ يَتَعَوَّذُ وَيَكْفِي، أَمَّا مِنْ أَوَّلِهَا، فَإِنَّهُ يَتَعَوَّذُ وَيُسَمِّي جَمِيعًا، وَإِذَا أَعَادَهَا أَعَادَ التَّسْمِيَةَ فَقَطْ، وَلَا يُعِيدُ التَّعَوُّذَ يَكْفِيهِ إِعَادَةُ التَّسْمِيَةِ فَقَطْ.
Qur’on o‘qimoqchi bo‘lgan kishi, hatto suraning o‘rtasidan boshlasa ham, “Mehribon va rahmli Alloh nomi bilan” deyishi shartmi? Ba’zan birimiz ayrim suralarni uch marta takrorlamoqchi bo‘lamiz: har safar bismilloh aytish kerakmi yoki bir marta kifoyami?
Mo‘min erkak va ayol uchun har bir surani bismilloh bilan boshlash va uni takrorlasa bismillohni ham takrorlash sunnatdir. Payg‘ambar ﷺ surani o‘qisalar, uni “Mehribon va rahmli Alloh nomi bilan” deb boshlardilar. Alloh buni har bir sura bilan nozil qilgan, faqat Baroat surasi bundan mustasno. Usmon va sahobalar Qur’onni jamlaganlarida, u Anfol bilan bir surami yoki alohidami, degan masalada to‘xtab qoldilar. Shuning uchun ikkisining orasiga bismilloh oyatini yozmadilar. Boshqa suralarning boshida o‘quvchi bismillohni aytadi va surani takrorlasa uni ham takrorlaydi. Agar suraning o‘rtasidan boshlasa, “Quvilgan shaytondan Allohdan panoh tilayman” deb panoh so‘rashi kifoya. Bismilloh desa ham zarari yo‘q, ammo panoh so‘rash yetarli. Chunki Alloh taolo aytgan: “Qur’on o‘qisang, quvilgan shaytondan Allohdan panoh so‘ra” [Nahl surasi, 98-oyat]. Sura o‘rtasidan boshlaganda panoh so‘rash kifoya; boshidan boshlaganda esa panoh so‘rash bilan bismillohni birga aytadi. Uni qayta o‘qiganda faqat bismillohni takrorlaydi, panoh so‘rashni takrorlamaydi; bismillohni takrorlashning o‘zi yetarli.
Mo‘min erkak va ayol uchun har bir surani bismilloh bilan boshlash va uni takrorlasa bismillohni ham takrorlash sunnatdir. Payg‘ambar ﷺ surani o‘qisalar, uni “Mehribon va rahmli Alloh nomi bilan” deb boshlardilar. Alloh buni har bir sura bilan nozil qilgan, faqat Baroat surasi bundan mustasno. Usmon va sahobalar Qur’onni jamlaganlarida, u Anfol bilan bir surami yoki alohidami, degan masalada to‘xtab qoldilar. Shuning uchun ikkisining orasiga bismilloh oyatini yozmadilar. Boshqa suralarning boshida o‘quvchi bismillohni aytadi va surani takrorlasa uni ham takrorlaydi. Agar suraning o‘rtasidan boshlasa, “Quvilgan shaytondan Allohdan panoh tilayman” deb panoh so‘rashi kifoya. Bismilloh desa ham zarari yo‘q, ammo panoh so‘rash yetarli. Chunki Alloh taolo aytgan: “Qur’on o‘qisang, quvilgan shaytondan Allohdan panoh so‘ra” [Nahl surasi, 98-oyat]. Sura o‘rtasidan boshlaganda panoh so‘rash kifoya; boshidan boshlaganda esa panoh so‘rash bilan bismillohni birga aytadi. Uni qayta o‘qiganda faqat bismillohni takrorlaydi, panoh so‘rashni takrorlamaydi; bismillohni takrorlashning o‘zi yetarli.
