Ohun tí a ń sọ nígbà tí a bá wọ aṣọ, wọ aṣọ tuntun, rí ẹni tí ó wọ aṣọ tuntun tàbí bọ́ aṣọ

Ètò kíka
دُعَاءُ لُبْسِ الثَّوْبِ
الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي كَسَانِي هَذَا (الثَّوْبَ) وَرَزَقَنِيهِ مِنْ غَيْرِ حَوْلٍ مِنِّي وَلَا قُوَّةٍ.
Àdúrà nígbà wíwọ aṣọ
Gbogbo ìyìn jẹ́ ti Ọlọ́hun tí Ó wọ aṣọ yìí fún mi, tí Ó sì fún mi ní i láìsí agbára tàbí okun kankan láti ọ̀dọ̀ mi.
Àlàyé àti orísun

تخريج الذكر

تفصيل في اللفظ أو الثبوت

روى أبو داود هذا الحمد عند لبس الثوب. وفي تخريج الألباني للحديث حَسَّنَه دون زيادة «وما تأخر» في الأجر، وهي غير موجودة في نص الذكر هنا.

دُعَاءُ لُبْسِ الثَّوْبِ الْجَدِيدِ
اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ أَنْتَ كَسَوْتَنِيهِ، أَسْأَلُكَ مِنْ خَيْرِهِ وَخَيْرِ مَا صُنِعَ لَهُ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّهِ وَشَرِّ مَا صُنِعَ لَهُ.

Ẹbẹ fun wọ aṣọ tuntun

Olorun, iyin ni fun O, O ti fi mi laso. Mo beere lọwọ Rẹ fun oore rẹ. Mo tún ń bẹ̀ Ọ́ fún oore ìdí tí a fi ṣe aṣọ yìí. Mo ń wá ààbò lọ́dọ̀ Rẹ lọ́wọ́ ibi rẹ̀ àti ibi ìdí tí a fi ṣe é.

Àlàyé àti orísun

تخريج الذكر

روى أبو سعيد الخدري أن النبي ﷺ كان يقول هذا الدعاء إذا لبس ثوبًا جديدًا ويسميه باسمه.

تَهْنِئَةُ مَنْ لَبِسَ ثَوْبًا جَدِيدًا
تُبْلِي وَيُخْلِفُ اللَّهُ تَعَالَى.
Kíki ẹni tí ó wọ aṣọ tuntun
Kí o wọ aṣọ yìí títí yóò fi gbó, kí Ọlọ́hun Ọba Gíga sì fi ẹlòmíràn rọ́pò rẹ̀ fún ọ.
Àlàyé àti orísun

تخريج الذكر

قال أبو نضرة: كان أصحاب النبي ﷺ يقولون ذلك لمن لبس ثوبًا جديدًا.

الدُّعَاءُ لِمَنْ لَبِسَ ثَوْبًا جَدِيدًا
الْبَسْ جَدِيدًا، وَعِشْ حَمِيدًا، وَمُتْ شَهِيدًا.
Àdúrà fún ẹni tí ó wọ aṣọ tuntun
Wọ aṣọ tuntun, gbé ìgbésí ayé tí ó yẹ fún ìyìn, kí o sì kú gẹ́gẹ́ bí ajẹ́rìíkú.
Àlàyé àti orísun

تخريج الذكر

دعا النبي ﷺ لعمر بهذا عند رؤية ثوبه؛ اختلف أهل العلم في ثبوت بعض طرق الحديث. ترقيم نسخة المكتبة ٣٦٨٧، وفي ترقيم آخر ٣٥٥٨.

مَا يُقَالُ عِنْدَ وَضْعِ الثَّوْبِ
بِسْمِ اللَّهِ.
Ohun tí a máa ń sọ nígbà tí a bá ń bọ́ aṣọ
Ni oruko Olorun.
Àlàyé àti orísun

تخريج الذكر

ذكرها حصن المسلم عند وضع الثوب؛ وحديث الترمذي في التسمية عند دخول الخلاء، وقال عن إسناده: ليس بذاك القوي.