Vrijednost spominjanja Allaha

Postavke čitanja

Vrijeme se procjenjuje prema prikazanom tekstu. Pokrenite kada budete spremni.

Automatsko brojanje

إِنَّ مِنْ أَفْضَلِ الْأَعْمَالِ الصَّالِحَةِ الْيَسِيرَةِ الَّتِي تُقَرِّبُ الْمُسْلِمَ إِلَى رَبِّهِ جَلَّ وَعَلَا الذِّكْرَ.

آيَاتٌ وَأَحَادِيثُ فِي فَضْلِ الذِّكْرِ وَالدُّعَاءِ وَالْحَثِّ عَلَيْهَا

وَرَدَ فِي فَضْلِ الذِّكْرِ وَالدُّعَاءِ وَالْحَثِّ عَلَيْهَا آيَاتٌ كَثِيرَةٌ، وَأَحَادِيثُ صَحِيحَةٌ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، نَذْكُرُ مَا تَيَسَّرَ مِنْهَا.

قَالَ تَعَالَى : "وَلَذِكۡرُ ٱللَّهِ أَكۡبَرُۗ".

وَقَالَ تَعَالَى : "وَسَبِّحُوهُ بُكۡرَةٗ وَأَصِيلًا⁠".

وَقَالَ تَعَالَى : "فَٱذۡكُرُونِيٓ أَذۡكُرۡكُمۡ وَٱشۡكُرُواْ لِي وَلَا تَكۡفُرُونِ⁠".

وَقَالَ تَعَالَى : "يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱذۡكُرُواْ ٱللَّهَ ذِكۡرٗا كَثِيرٗا⁠".

وَقَالَ تَعَالَى : "وَٱلذَّٰكِرِينَ ٱللَّهَ كَثِيرٗا وَٱلذَّٰكِرَٰتِ أَعَدَّ ٱللَّهُ لَهُم مَّغۡفِرَةٗ وَأَجۡرًا عَظِيمٗا⁠".

وَقَالَ تَعَالَى : "وَٱذۡكُر رَّبَّكَ كَثِيرٗا وَسَبِّحۡ بِٱلۡعَشِيِّ وَٱلۡإِبۡكَٰرِ⁠".

وَقَالَ تَعَالَى : "ٱلَّذِينَ يَذۡكُرُونَ ٱللَّهَ قِيَٰمٗا وَقُعُودٗا وَعَلَىٰ جُنُوبِهِمۡ".

وَقَالَ تَعَالَى : "فَإِذَا قَضَيۡتُم مَّنَٰسِكَكُمۡ فَٱذۡكُرُواْ ٱللَّهَ كَذِكۡرِكُمۡ ءَابَآءَكُمۡ أَوۡ أَشَدَّ ذِكۡرٗاۗ".

وَقَالَ تَعَالَى : "يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تُلۡهِكُمۡ أَمۡوَٰلُكُمۡ وَلَآ أَوۡلَٰدُكُمۡ عَن ذِكۡرِ ٱللَّهِۚ".

وَقَالَ تَعَالَى : "وَٱذۡكُر رَّبَّكَ فِي نَفۡسِكَ تَضَرُّعٗا وَخِيفَةٗ وَدُونَ ٱلۡجَهۡرِ مِنَ ٱلۡقَوۡلِ بِٱلۡغُدُوِّ وَٱلۡأٓصَالِ وَلَا تَكُن مِّنَ ٱلۡغَٰفِلِينَ⁠".

و قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "مَثَلُ الَّذِي يَذْكُرُ رَبَّهُ و الَّذِي لَا يَذْكُرُ رَبَّهُ مَثَلُ الْحَيِّ و الْمَيِّتِ".

و قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "أَلَا أُنَبِّئُكُمْ بِخَيْرِ أَعْمَالِكُمْ و أَزْكَاهَا عِنْدَ مَلِيكِكُمْ و أَرْفَعِهَا فِي دَرَجَاتِكُمْ و خَيْرٍ لَكُمْ مِنْ إِنْفَاقِ الذَّهَبِ و الْوَرِقِ و خَيْرٍ لَكُمْ مِنْ أَنْ تَلْقَوْا عَدُوَّكُمْ فَتَضْرِبُوا أَعْنَاقَهُمْ و يَضْرِبُوا أَعْنَاقَكُمْ؟ " قَالُوا بَلَى . قَالَ : (ذِكْرُ اللَّهِ تَعَالَى).

و قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "يَقُولُ اللَّهُ تَعَالَى : أَنَا عِنْدَ ظَنِّ عَبْدِي بِي , و أَنَا مَعَهُ إِذَا ذَكَرَنِي , فَإِنْ ذَكَرَنِي فِي نَفْسِهِ ذَكَرْتُهُ فِي نَفْسِي و إِنْ ذَكَرَنِي فِي مَلَإٍ ذَكَرْتُهُ فِي مَلَإٍ خَيْرٍ مِنْهُمْ , و إِنْ تَقَرَّبَ إِلَيَّ شِبْرًا تَقَرَّبْتُ إِلَيْهِ ذِرَاعًا و إِنْ تَقَرَّبَ إِلَيَّ ذِرَاعًا تَقَرَّبْتُ إِلَيْهِ بَاعًا و إِنْ أَتَانِي يَمْشِي أَتَيْتُهُ هَرْوَلَةً."

و قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "مَنْ قَعَدَ مَقْعَدًا لَمْ يَذْكُرِ اللَّهَ فِيهِ كَانَتْ عَلَيْهِ مِنَ اللَّهِ تِرَةٌ , و مَنِ اضْطَجَعَ مَضْجَعًا لَمْ يَذْكُرْ فِيهِ اللَّهَ كَانَتْ عَلَيْهِ تِرَةٌ".

و قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "مَا جَلَسَ قَوْمٌ مَجْلِسًا لَمْ يَذْكُرُوا اللَّهَ فِيهِ , و لَمْ يُصَلُّوا عَلَى نَبِيِّهِمْ إِلَّا كَانَ عَلَيْهِمْ تِرَةٌ فَإِنْ شَاءَ عَذَّبَهُمْ و إِنْ شَاءَ غَفَرَ لَهُمْ".

و قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "مَا مِنْ قَوْمٍ يَقُومُونَ مِنْ مَجْلِسٍ لَا يَذْكُرُونَ اللَّهَ فِيهِ إِلَّا قَامُوا عَنْ مِثْلِ جِيفَةِ حِمَارٍ و كَانَ لَهُمْ حَسْرَةً".

فَضَائِلُ الذِّكْرِ لِلْإِمَامِ ابْنِ الْقَيِّمِ الْجَوْزِيَّةِ

أَنَّهُ يَطْرُدُ الشَّيْطَانَ وَيَقْمَعُهُ وَيَكْسِرُهُ.

أَنَّهُ يُرْضِي الرَّحْمَنَ عَزَّ وَجَلَّ.

أَنَّهُ يُزِيلُ الْهَمَّ وَالْغَمَّ عَنِ الْقَلْبِ.

أَنَّهُ يَجْلِبُ لِلْقَلْبِ الْفَرَحَ وَالسُّرُورَ وَالْبَسْطَ.

أَنَّهُ يَجْلِبُ الرِّزْقَ.

أَنَّهُ يَكْسُو الذَّاكِرَ الْمَهَابَةَ وَالْحَلَاوَةَ وَالنَّضْرَةَ.

أَنَّهُ يُورِثُهُ الْمَحَبَّةَ الَّتِي هِيَ رُوحُ الْإِسْلَامِ وَقُطْبُ رَحَى الدِّينِ وَمَدَارُ السَّعَادَةِ وَالنَّجَاةِ وَقَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِكُلِّ شَيْءٍ سَبَبًا وَجَعَلَ سَبَبَ الْمَحَبَّةِ دَوَامَ الذِّكْرِ فَمَنْ أَرَادَ أَنْ يَنَالَ مَحَبَّةَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَلْيَلْهَجْ بِذِكْرِهِ فَإِنَّهُ الدَّرْسُ وَالْمُذَاكَرَةُ كَمَا أَنَّهُ بَابُ الْعِلْمِ فَالذِّكْرُ بَابُ الْمَحَبَّةِ وَشَارِعُهَا الْأَعْظَمُ وَصِرَاطُهَا الْأَقْوَمُ.

أَنَّهُ يُورِثُهُ الْمُرَاقَبَةَ حَتَّى يُدْخِلَهُ فِي بَابِ الْإِحْسَانِ فَيَعْبُدُ اللَّهَ كَأَنَّهُ يَرَاهُ وَلَا سَبِيلَ لِلْغَافِلِ عَنِ الذِّكْرِ إِلَى مَقَامِ الْإِحْسَانِ كَمَا لَا سَبِيلَ لِلْقَاعِدِ إِلَى الْوُصُولِ إِلَى الْبَيْتِ.

أَنَّهُ يُورِثُهُ الْإِنَابَةَ وَهِيَ الرُّجُوعُ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَمَتَى أَكْثَرَ الرُّجُوعَ إِلَيْهِ بِذِكْرِهِ أَوْرَثَهُ ذَلِكَ رُجُوعَهُ بِقَلْبِهِ إِلَيْهِ فِي كُلِّ أَحْوَالِهِ فَيَبْقَى اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ مَفْزَعَهُ وَمَلْجَأَهُ وَمَلَاذَهُ وَمَعَاذَهُ وَقِبْلَةَ قَلْبِهِ وَمَهْرَبَهُ عِنْدَ النَّوَازِلِ وَالْبَلَايَا.

أَنَّهُ يُورِثُ الْهَيْبَةَ لِرَبِّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَإِجْلَالَهُ لِشِدَّةِ اسْتِيلَائِهِ عَلَى قَلْبِهِ وَحُضُورِهِ مَعَ اللَّهِ تَعَالَى بِخِلَافِ الْغَافِلِ فَإِنَّ حِجَابَ الْهَيْبَةِ رَقِيقٌ فِي قَلْبِهِ.

أَنَّهُ يُورِثُهُ ذِكْرَ اللَّهِ تَعَالَى لَهُ كَمَا قَالَ تَعَالَى: (فَٱذۡكُرُونِيٓ أَذۡكُرۡكُمۡ) وَلَوْ لَمْ يَكُنْ فِي الذِّكْرِ إِلَّا هَذِهِ وَحْدَهَا لَكَفَى بِهَا فَضْلًا وَشَرَفًا وَقَالَ فِيمَا يُرْوَى عَنْ رَبِّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى . ( مَنْ ذَكَرَنِي فِي نَفْسِهِ ذَكَرْتُهُ فِي نَفْسِي وَمَنْ ذَكَرَنِي فِي مَلَإٍ ذَكَرْتُهُ فِي مَلَإٍ خَيْرٍ مِنْهُمْ) . رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ وَمُسْلِمٌ.

أَنَّهُ يَحُطُّ الْخَطَايَا وَيُذْهِبُهَا فَإِنَّهُ مِنْ أَعْظَمِ الْحَسَنَاتِ وَالْحَسَنَاتُ يُذْهِبْنَ السَّيِّئَاتِ.

أَنَّهُ يُزِيلُ الْوَحْشَةَ بَيْنَ الْعَبْدِ وَبَيْنَ رَبِّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى فَإِنَّ الْغَافِلَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَحْشَةٌ لَا تَزُولُ إِلَّا بِالذِّكْرِ.

أَنَّ الْعَبْدَ إِذَا تَعَرَّفَ إِلَى اللَّهِ تَعَالَى بِذِكْرِهِ فِي الرَّخَاءِ عَرَفَهُ فِي الشِّدَّةِ وَقَدْ جَاءَ أَثَرٌ مَعْنَاهُ أَنَّ الْعَبْدَ الْمُطِيعَ الذَّاكِرَ لِلَّهِ تَعَالَى إِذَا أَصَابَتْهُ شِدَّةٌ أَوْ سَأَلَ اللَّهَ تَعَالَى حَاجَةً قَالَتِ الْمَلَائِكَةُ يَا رَبِّ صَوْتٌ مَعْرُوفٌ مِنْ عَبْدٍ مَعْرُوفٍ وَالْغَافِلُ الْمُعْرِضُ عَنِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ إِذَا دَعَاهُ وَسَأَلَهُ قَالَتِ الْمَلَائِكَةُ يَا رَبِّ صَوْتٌ مُنْكَرٌ مِنْ عَبْدٍ مُنْكَرٍ – وَحَدِيثُ ابْنِ عَبَّاسٍ تَعَرَّفْ إِلَى اللَّهِ فِي الرَّخَاءِ يَعْرِفْكَ فِي الشِّدَّةِ – رَوَاهُ الْإِمَامُ أَحْمَدُ

أَنَّهُ يُنْجِي مِنْ عَذَابِ اللَّهِ تَعَالَى كَمَا قَالَ مُعَاذٌ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَيُرْوَى مَرْفُوعًا (مَا عَمِلَ آدَمِيٌّ عَمَلًا أَنْجَى مِنْ عَذَابِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ مِنْ ذِكْرِ اللَّهِ تَعَالَى ). رَوَاهُ أَحْمَدُ وَمَالِكٌ وَابْنُ مَاجَةَ وَالتِّرْمِذِيُّ.

أَنَّهُ سَبَبُ تَنْزِيلِ السَّكِينَةِ وَغِشْيَانِ الرَّحْمَةِ وَحُفُوفِ الْمَلَائِكَةِ بِالذَّاكِرِ كَمَا أَخْبَرَ بِهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ . – الْحَدِيثُ : ( لَا يَقْعُدُ قَوْمٌ يَذْكُرُونَ اللَّهَ إِلَّا حَفَّتْهُمُ الْمَلَائِكَةُ وَغَشِيَتْهُمُ الرَّحْمَةُ وَنَزَلَتْ عَلَيْهِمُ السَّكِينَةُ وَذَكَرَهُمُ اللَّهُ فِيمَنْ عِنْدَهُ ) رَوَاهُ مُسْلِمٌ.

أَنَّهُ سَبَبُ اشْتِغَالِ اللِّسَانِ عَنِ الْغِيبَةِ وَالنَّمِيمَةِ وَالْكَذِبِ وَالْفُحْشِ وَالْبَاطِلِ فَإِنَّ الْعَبْدَ لَا بُدَّ لَهُ مِنْ أَنْ يَتَكَلَّمَ فَإِنْ لَمْ يَتَكَلَّمْ بِذِكْرِ اللَّهِ تَعَالَى وَذِكْرِ أَوَامِرِهِ تَكَلَّمَ بِهَذِهِ الْمُحَرَّمَاتِ أَوْ بَعْضِهَا وَلَا سَبِيلَ إِلَى السَّلَامَةِ مِنْهَا الْبَتَّةَ إِلَّا بِذِكْرِ اللَّهِ تَعَالَى وَالْمُشَاهَدَةُ وَالتَّجْرِبَةُ شَاهِدَانِ بِذَلِكَ فَمَنْ عَوَّدَ لِسَانَهُ ذِكْرَ اللَّهِ صَانَ لِسَانَهُ عَنِ الْبَاطِلِ وَاللَّغْوِ وَمَنْ يَبِسَ لِسَانُهُ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ تَعَالَى تَرَطَّبَ بِكُلِّ بَاطِلٍ وَلَغْوٍ وَفُحْشٍ وَلَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ.

أَنَّهُ يُؤْمِنُ الْعَبْدَ مِنَ الْحَسْرَةِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَإِنَّ كُلَّ مَجْلِسٍ لَا يَذْكُرُ الْعَبْدُ فِيهِ رَبَّهُ تَعَالَى كَانَ عَلَيْهِ حَسْرَةً وَتِرَةً يَوْمَ الْقِيَامَةِ.

أَنَّهُ أَيْسَرُ الْعِبَادَاتِ وَهُوَ مِنْ أَجَلِّهَا وَأَفْضَلِهَا فَإِنَّ حَرَكَةَ اللِّسَانِ أَخَفُّ حَرَكَاتِ الْجَوَارِحِ وَأَيْسَرُهَا وَلَوْ تَحَرَّكَ عُضْوٌ مِنَ الْإِنْسَانِ فِي الْيَوْمِ وَاللَّيْلَةِ بِقَدْرِ حَرَكَةِ لِسَانِهِ لَشَقَّ عَلَيْهِ غَايَةَ الْمَشَقَّةِ بَلْ لَا يُمْكِنُهُ ذَلِكَ . وَفِي الْحَدِيثِ : ( كَلِمَتَانِ خَفِيفَتَانِ عَلَى اللِّسَانِ ثَقِيلَتَانِ فِي الْمِيزَانِ حَبِيبَتَانِ إِلَى الرَّحْمَنِ : سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ سُبْحَانَ اللَّهِ الْعَظِيمِ ).

أَنَّهُ غِرَاسُ الْجَنَّةِ. فِي التِّرْمِذِيِّ مِنْ حَدِيثِ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ عَنِ النَّبِيِّ قَالَ : ( مَنْ قَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ غُرِسَتْ لَهُ نَخْلَةٌ فِي الْجَنَّةِ ) قَالَ التِّرْمِذِيُّ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ، وَصَحَّحَهُ الْأَلْبَانِيُّ فِي صَحِيحِ الْجَامِعِ - 6429.

أَنَّ الْعَطَاءَ وَالْفَضْلَ الَّذِي رُتِّبَ عَلَيْهِ لَمْ يُرَتَّبْ عَلَى غَيْرِهِ مِنَ الْأَعْمَالِ فَفِي الصَّحِيحَيْنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ قَالَ : ( مَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ فِي يَوْمٍ مِائَةَ مَرَّةٍ كَانَتْ لَهُ عَدْلَ عَشْرِ رِقَابٍ وَكُتِبَتْ لَهُ مِائَةُ حَسَنَةٍ وَمُحِيَتْ عَنْهُ مِائَةُ سَيِّئَةٍ وَكَانَتْ لَهُ حِرْزًا مِنَ الشَّيْطَانِ يَوْمَهُ ذَلِكَ حَتَّى يُمْسِيَ و لَمْ يَأْتِ أَحَدٌ بِأَفْضَلَ مِمَّا جَاءَ بِهِ إِلَّا رَجُلٌ عَمِلَ أَكْثَرَ مِنْهُ وَمَنْ قَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ فِي يَوْمٍ مِائَةَ مَرَّةٍ حُطَّتْ خَطَايَاهُ وَإِنْ كَانَتْ مِثْلَ زَبَدِ الْبَحْرِ ) وَفِي صَحِيحِ مُسْلِمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ لَأَنْ أَقُولَ سُبْحَانَ اللَّهِ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ وَلَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَاللَّهُ أَكْبَرُ أَحَبُّ إِلَيَّ مِمَّا طَلَعَتْ عَلَيْهِ الشَّمْسُ ).

أَنَّ دَوَامَ ذِكْرِ الرَّبِّ تَبَارَكَ وَتَعَالَى يُوجِبُ الْأَمَانَ مِنْ نِسْيَانِهِ الَّذِي هُوَ سَبَبُ شَقَاءِ الْعَبْدِ فِي مَعَاشِهِ وَمَعَادِهِ فَإِنَّ نِسْيَانَ الرَّبِّ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى يُوجِبُ نِسْيَانَ نَفْسِهِ وَمَصَالِحِهَا قَالَ تَعَالَى : (وَلَا تَكُونُواْ كَٱلَّذِينَ نَسُواْ ٱللَّهَ فَأَنسَىٰهُمۡ أَنفُسَهُمۡۚ أُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡفَٰسِقُونَ⁠) وَإِذَا نَسِيَ الْعَبْدُ نَفْسَهُ أَعْرَضَ عَنْ مَصَالِحِهَا وَنَسِيَهَا وَاشْتَغَلَ عَنْهَا فَهَلَكَتْ وَفَسَدَتْ وَلَا بُدَّ. فَمَنْ نَسِيَ اللَّهَ تَعَالَى أَنْسَاهُ نَفْسَهُ فِي الدُّنْيَا وَنَسِيَهُ فِي الْعَذَابِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ قَالَ تَعَالَى (وَمَنۡ أَعۡرَضَ عَن ذِكۡرِي فَإِنَّ لَهُۥ مَعِيشَةٗ ضَنكٗا وَنَحۡشُرُهُۥ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ أَعۡمَىٰ⁠ قَالَ رَبِّ لِمَ حَشَرۡتَنِيٓ أَعۡمَىٰ وَقَدۡ كُنتُ بَصِيرٗا⁠ قَالَ كَذَٰلِكَ أَتَتۡكَ ءَايَٰتُنَا فَنَسِيتَهَاۖ وَكَذَٰلِكَ ٱلۡيَوۡمَ تُنسَىٰ⁠) أَيْ تُنْسَى فِي الْعَذَابِ كَمَا نَسِيتَ آيَاتِي فَلَمْ تَذْكُرْهَا وَلَمْ تَعْمَلْ بِهَا.

أَنَّ الذِّكْرَ نُورٌ لِلذَّاكِرِ فِي الدُّنْيَا وَنُورٌ لَهُ فِي قَبْرِهِ وَنُورٌ لَهُ فِي مَعَادِهِ يَسْعَى بَيْنَ يَدَيْهِ عَلَى الصِّرَاطِ فَمَا اسْتَنَارَتِ الْقُلُوبُ وَالْقُبُورُ بِمِثْلِ ذِكْرِ اللَّهِ تَعَالَى قَالَ اللَّهُ تَعَالَى : (أَوَمَن كَانَ مَيۡتٗا فَأَحۡيَيۡنَٰهُ وَجَعَلۡنَا لَهُۥ نُورٗا يَمۡشِي بِهِۦ فِي ٱلنَّاسِ كَمَن مَّثَلُهُۥ فِي ٱلظُّلُمَٰتِ لَيۡسَ بِخَارِجٖ مِّنۡهَاۚ) فَالْأَوَّلُ هُوَ الْمُؤْمِنُ اسْتَنَارَ بِالْإِيمَانِ بِاللَّهِ وَمَحَبَّتِهِ وَمَعْرِفَتِهِ وَذِكْرِهِ وَالْآخَرُ هُوَ الْغَافِلُ عَنِ اللَّهِ تَعَالَى الْمُعْرِضُ عَنْ ذِكْرِهِ وَمَحَبَّتِهِ وَالشَّأْنُ كُلُّ الشَّأْنِ وَالْفَلَاحُ كُلُّ الْفَلَاحِ فِي النُّورِ وَالشَّقَاءُ كُلُّ الشَّقَاءِ فِي فَوَاتِهِ.

أَنَّ الذِّكْرَ يَجْمَعُ الْمُتَفَرِّقَ و يُفَرِّقُ الْمُجْتَمِعَ وَيُقَرِّبُ الْبَعِيدَ وَيُبْعِدُ الْقَرِيبَ

أَنَّ فِي الْقَلْبِ قَسْوَةً لَا يُذِيبُهَا إِلَّا ذِكْرُ اللَّهِ تَعَالَى فَيَنْبَغِي لِلْعَبْدِ أَنْ يُدَاوِيَ قَسْوَةَ قَلْبِهِ بِذِكْرِ اللَّهِ تَعَالَى وَذَكَرَ حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنِ الْمُعَلَّى ابْنِ زِيَادٍ أَنَّ رَجُلًا قَالَ لِلْحَسَنِ يَا أَبَا سَعِيدٍ أَشْكُو إِلَيْكَ قَسْوَةَ قَلْبٍ قَالَ أَذِبْهُ بِالذِّكْرِ وَهَذَا لِأَنَّ الْقَلْبَ كُلَّمَا اشْتَدَّتْ بِهِ الْغَفْلَةُ اشْتَدَّتْ بِهِ الْقَسْوَةُ فَإِذَا ذَكَرَ اللَّهَ تَعَالَى ذَابَتْ تِلْكَ الْقَسْوَةُ كَمَا يَذُوبُ الرَّصَاصُ فِي النَّارِ فَمَا أُذِيبَتْ قَسْوَةُ الْقُلُوبِ بِمِثْلِ ذِكْرِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ.

أَنَّ الذِّكْرَ يُوجِبُ صَلَاةَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَمَلَائِكَتِهِ عَلَى الذَّاكِرِ وَمَنْ صَلَّى اللَّهُ تَعَالَى عَلَيْهِ وَمَلَائِكَتُهُ فَقَدْ أَفْلَحَ كُلَّ الْفَلَاحِ وَفَازَ كُلَّ الْفَوْزِ قَالَ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى : (يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱذۡكُرُواْ ٱللَّهَ ذِكۡرٗا كَثِيرٗا⁠ وَسَبِّحُوهُ بُكۡرَةٗ وَأَصِيلًا⁠ هُوَ ٱلَّذِي يُصَلِّي عَلَيۡكُمۡ وَمَلَٰٓئِكَتُهُۥ لِيُخۡرِجَكُم مِّنَ ٱلظُّلُمَٰتِ إِلَى ٱلنُّورِۚ وَكَانَ بِٱلۡمُؤۡمِنِينَ رَحِيمٗا⁠).

أَنَّ مَجَالِسَ الذِّكْرِ مَجَالِسُ الْمَلَائِكَةِ فَلَيْسَ مِنْ مَجَالِسِ الدُّنْيَا لَهُمْ مَجْلِسٌ إِلَّا مَجْلِسٌ يُذْكَرُ اللَّهُ تَعَالَى فِيهِ كَمَا أَخْرَجَا فِي الصَّحِيحَيْنِ مِنْ حَدِيثِ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ إِنَّ لِلَّهِ مَلَائِكَةً فُضُلًا عَنْ كُتَّابِ النَّاسِ يَطُوفُونَ فِي الطُّرُقِ يَلْتَمِسُونَ أَهْلَ الذِّكْرِ فَإِذَا وَجَدُوا قَوْمًا يَذْكُرُونَ اللَّهَ تَعَالَى تَنَادَوْا هَلُمُّوا إِلَى حَاجَتِكُمْ قَالَ فَيَحُفُّونَهُمْ بِأَجْنِحَتِهِمْ إِلَى السَّمَاءِ الدُّنْيَا فَيَسْأَلُهُمْ رَبُّهُمْ تَعَالَى وَهُوَ أَعْلَمُ بِهِمْ مَا يَقُولُ عِبَادِي قَالَ يَقُولُونَ يُسَبِّحُونَكَ وَيُكَبِّرُونَكَ وَيَحْمَدُونَكَ قَالَ فَيَقُولُ هَلْ رَأَوْنِي قَالَ فَيَقُولُونَ لَا وَاللَّهِ مَا رَأَوْكَ قَالَ فَيَقُولُ كَيْفَ لَوْ رَأَوْنِي قَالَ فَيَقُولُونَ لَوْ رَأَوْكَ كَانُوا أَشَدَّ لَكَ عِبَادَةً وَأَشَدَّ لَكَ تَحْمِيدًا وَتَمْجِيدًا وَأَكْثَرَ لَكَ تَسْبِيحًا قَالَ فَيَقُولُ مَا يَسْأَلُونِي قَالَ يَسْأَلُونَكَ الْجَنَّةَ قَالَ يَقُولُ وَهَلْ رَأَوْهَا قَالَ يَقُولُونَ لَا وَاللَّهِ يَا رَبِّ مَا رَأَوْهَا قَالَ فَيَقُولُ فَكَيْفَ لَوْ أَنَّهُمْ رَأَوْهَا قَالَ يَقُولُونَ لَوْ أَنَّهُمْ رَأَوْهَا كَانُوا أَشَدَّ عَلَيْهَا حِرْصًا وَأَشَدَّ لَهَا طَلَبًا وَأَعْظَمَ فِيهَا رَغْبَةً فَيَقُولُ فَمِمَّ يَتَعَوَّذُونَ قَالَ يَقُولُونَ مِنَ النَّارِ قَالَ يَقُولُ وَهَلْ رَأَوْهَا قَالَ يَقُولُونَ لَا وَاللَّهِ يَا رَبِّ مَا رَأَوْهَا قَالَ يَقُولُ فَكَيْفَ لَوْ رَأَوْهَا قَالَ يَقُولُونَ لَوْ رَأَوْهَا كَانُوا أَشَدَّ مِنْهَا فِرَارًا وَأَشَدَّ لَهَا مَخَافَةً قَالَ يَقُولُ فَأُشْهِدُكُمْ أَنِّي قَدْ غَفَرْتُ لَهُمْ فَيَقُولُ مَلَكٌ مِنَ الْمَلَائِكَةِ فِيهِمْ فُلَانٌ لَيْسَ مِنْهُمْ و إِنَّمَا جَاءَ لِحَاجَةٍ قَالَ هُمُ الْجُلَسَاءُ لَا يَشْقَى بِهِمْ جَلِيسُهُمْ ) فَهَذَا مِنْ بَرَكَتِهِمْ عَلَى نُفُوسِهِمْ وَعَلَى جَلِيسِهِمْ فَلَهُمْ نَصِيبٌ مِنْ قَوْلِهِ وَجَعَلَنِي مُبَارَكًا أَيۡنَ مَا كُنتُ فَهَكَذَا الْمُؤْمِنُ مُبَارَكٌ أَيْنَ حَلَّ وَالْفَاجِرُ مَشْؤُومٌ أَيْنَ حَلَّ فَمَجَالِسُ الذِّكْرِ مَجَالِسُ الْمَلَائِكَةِ وَمَجَالِسُ الْغَفْلَةِ مَجَالِسُ الشَّيَاطِينِ وَكُلٌّ مُضَافٌ إِلَى شَكْلِهِ وَأَشْبَاهِهِ وَكُلُّ امْرِئٍ يَصِيرُ إِلَى مَا يُنَاسِبُهُ.

أَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يُبَاهِي بِالذَّاكِرِينَ مَلَائِكَتَهُ كَمَا رَوَى مُسْلِمٌ فِي صَحِيحِهِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ خَرَجَ مُعَاوِيَةُ عَلَى حَلْقَةٍ فِي الْمَسْجِدِ فَقَالَ مَا أَجْلَسَكُمْ قَالُوا جَلَسْنَا نَذْكُرُ اللَّهَ تَعَالَى قَالَ آللَّهِ مَا أَجْلَسَكُمْ إِلَّا ذَاكَ قَالُوا وَاللَّهِ مَا أَجْلَسَنَا إِلَّا ذَاكَ قَالَ أَمَا إِنِّي لَمْ أَسْتَحْلِفْكُمْ تُهْمَةً لَكُمْ وَمَا كَانَ أَحَدٌ بِمَنْزِلَتِي مِنْ رَسُولِ اللَّهِ أَقَلَّ عَنْهُ حَدِيثًا مِنِّي وَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ خَرَجَ عَلَى حَلْقَةٍ مِنْ أَصْحَابِهِ فَقَالَ : ( مَا أَجْلَسَكُمْ قَالُوا جَلَسْنَا نَذْكُرُ اللَّهَ تَعَالَى وَنَحْمَدُهُ عَلَى مَا هَدَانَا لِلْإِسْلَامِ وَمَنَّ عَلَيْنَا بِكَ قَالَ آللَّهِ مَا أَجْلَسَكُمْ إِلَّا ذَاكَ قَالُوا وَاللَّهِ مَا أَجْلَسَنَا إِلَّا ذَاكَ قَالَ أَمَا إِنِّي لَمْ أَسْتَحْلِفْكُمْ تُهْمَةً لَكُمْ وَلَكِنَّهُ أَتَانِي جِبْرِيلُ فَأَخْبَرَنِي أَنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى يُبَاهِي بِكُمُ الْمَلَائِكَةَ ) فَهَذِهِ الْمُبَاهَاةُ مِنَ الرَّبِّ تَبَارَكَ وَتَعَالَى دَلِيلٌ عَلَى شَرَفِ الذِّكْرِ عِنْدَهُ وَمَحَبَّتِهِ لَهُ وَأَنَّ لَهُ مَزِيَّةً عَلَى غَيْرِهِ مِنَ الْأَعْمَالِ.

أَنَّ جَمِيعَ الْأَعْمَالِ إِنَّمَا شُرِعَتْ إِقَامَةً لِذِكْرِ اللَّهِ تَعَالَى وَالْمَقْصُودُ بِهَا تَحْصِيلُ ذِكْرِ اللَّهِ تَعَالَى قَالَ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى : (أَقِمِ ٱلصَّلَوٰةَ لِذِكۡرِيٓ⁠).

أَنَّ ذِكْرَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ يُسَهِّلُ الصَّعْبَ وَيُيَسِّرُ الْعَسِيرَ وَيُخَفِّفُ الْمَشَاقَّ فَمَا ذُكِرَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَلَى صَعْبٍ إِلَّا هَانَ وَلَا عَلَى عَسِيرٍ إِلَّا تَيَسَّرَ وَلَا مَشَقَّةٍ إِلَّا خَفَّتْ وَلَا شِدَّةٍ إِلَّا زَالَتْ وَلَا كُرْبَةٍ إِلَّا انْفَرَجَتْ فَذِكْرُ اللَّهِ تَعَالَى هُوَ الْفَرَجُ بَعْدَ الشِّدَّةِ وَالْيُسْرُ بَعْدَ الْعُسْرِ وَالْفَرَجُ بَعْدَ الْغَمِّ وَالْهَمِّ يُوَضِّحُهُ.

أَنَّ كَثْرَةَ ذِكْرِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ أَمَانٌ مِنَ النِّفَاقِ فَإِنَّ الْمُنَافِقِينَ قَلِيلُو الذِّكْرِ لِلَّهِ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فِي الْمُنَافِقِينَ وَلَا يَذۡكُرُونَ ٱللَّهَ إِلَّا قَلِيلٗا⁠ وَقَالَ كَعْبٌ مَنْ أَكْثَرَ ذِكْرَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ بَرِئَ مِنَ النِّفَاقِ وَلِهَذَا وَاللَّهُ أَعْلَمُ خَتَمَ اللَّهُ تَعَالَى سُورَةَ الْمُنَافِقِينَ بِقَوْلِهِ تَعَالَى : (يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تُلۡهِكُمۡ أَمۡوَٰلُكُمۡ وَلَآ أَوۡلَٰدُكُمۡ عَن ذِكۡرِ ٱللَّهِۚ وَمَن يَفۡعَلۡ ذَٰلِكَ فَأُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡخَٰسِرُونَ⁠) فَإِنَّ فِي ذَلِكَ تَحْذِيرًا مِنْ فِتْنَةِ الْمُنَافِقِينَ الَّذِينَ غَفَلُوا عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَوَقَعُوا فِي النِّفَاقِ.

Jedno od najboljih dobrih djela su ona jednostavna koja muslimana približavaju njegovom Gospodaru, slavljen neka je.

Ajeti i hadisi o vrlini sjećanja i dove i nagovaranja na njih

Mnogo je ajeta i vjerodostojnih hadisa prenesenih od strane Božijeg Poslanika, a.s., a mi spominjemo ono što je moguće. Od nje.

Svemogući Bog je rekao: “I sjećanje na Boga je veće.”

I reče Svemogući Bog: “I slavite Ga ujutro i uveče.”

I reče Uzvišeni Bog: “Sjećajte se Mene, i ja ću vas se sjetiti, i zahvaljujte Mi, ali nemojte nevjerovati.”

A Uzvišeni Bog reče: "O vjernici, često se Allaha spominjajte."

I reče Uzvišeni Bog: “A onima koji se Allaha mnogo sjećaju, i muškarcima, za njih je Allah pripremio oprost i veliku nagradu.”

I reče Uzvišeni Bog: “I spominji se često Gospodara svoga i slavi Ga uveče i rano ujutro.”

I reče Svemogući Bog: "Oni koji se sjećaju Boga, stojeći i sjedeći i na boku."

I Svemogući Bog je rekao: "Zato, kada završite svoje rituale, sjetite se Boga kao što se sjećate svojih očeva, ili na jači način."

I Svemogući Bog je rekao: “O vjernici, ne dozvolite da vas vaše bogatstvo ili vaša djeca odvrate od sjećanja na Boga.”

I reče Uzvišeni Bog: “I spominji se Gospodara svoga u sebi, sa poniznošću i strahom, i bez govora ujutru i popodne, i ne budi bezobziran.”

Božiji Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, je rekao: “Prispodoba o onome koji se sjeća svog Gospodara i onome koji se ne sjeća svog Gospodara je parabola o živima i mrtvima.”

Božiji Poslanik, a.s., je rekao: „Zar da te ne obavijestim o najboljim tvojim djelima, najčistijim u očima tvoga Kralja, najvišim u tvojim redovima i najboljima za tebe?“ Da trošiš zlato i srebro, i bolje ti je nego da se sretneš sa svojim neprijateljem i udariš mu vrat, a oni ti vrate.” Rekli su: "Da." Rekao je: (Sjećanje na Svemogućeg Boga).

Božiji Poslanik, a.s., je rekao: „Uzvišeni Allah kaže: Ja sam kada Moj sluga misli na Mene, i Ja sam s njim kada Me pomene. Sjećam ga se u duši svojoj, a ako me pomene u skupštini, sjetim ga se u boljem društvu od njih, a ako mi se približi čak i na jednu ruku, približio mi se. na dužini ruke, približavam mu se za dužinu, a ako mi dođe hodajući, dolazim mu u kasu.”

Božiji Poslanik, pomilovao ga Allah i spasio, je rekao: “Ko sjedne na stolicu i ne sjeti se Boga u njoj, biće mu sramota od Boga, a ko legne i ne pominje da je Bog imao nevolju s njim.”

Božiji Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, je rekao: “Nikad narod nije sjedio na skupu na kojem nije spominjao Boga i nije molio za svog Poslanika osim što je na njima bio teret.” Ako hoće, kazniće ih, a ako hoće, oprostiće im.”

Božiji Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, je rekao: “Nema ljudi koji se dižu sa skupa na kojem se ne sjećaju Boga osim što se dižu kao lešina magarca.” “To je tuga za njih.”

Vrline sjećanja od strane imama Ibn al-Qayyima al-Jawziyyaha

Ona protjeruje Sotonu, potiskuje ga i pobjeđuje.

To se sviđa Najmilosrdnijem, Svemogućem.

Uklanja brigu i tugu iz srca.

Unosi radost, sreću i zadovoljstvo u srce.

Donosi hranu.

Prekriva sjećanje svečanošću, slatkoćom i svježinom.

On mu ostavlja ljubav, koja je duh islama, stub mlina vjere i orbita sreće i spasa. Bog je stvorio razlog za sve i stvorio Razlog ljubavi je stalno sjećanje. Ko želi da postigne ljubav Svemogućeg Boga, neka meditira o svom sjećanju, jer to je proučavanje i učenje, kao što je to kapija znanja, tako je sjećanje kapija ljubavi, njena najveća ulica i njen najispravniji put.

On mu zavještava nadzor sve dok ne uđe na vrata dobrote, pa se klanja Bogu kao da Ga vidi, i nema načina da onaj ko se ne obazire na Sjećanje dođe do položaja. Ihsan je kao što osoba koja sjedi nema načina da dođe do kuće.

To mu zavještava pokajanje, koje se vraća Svemogućem Bogu, pa kada mu se više puta vraća sjećanjem na Njega, on mu zavještava, a to je njegov povratak srcem. Njemu u svim njegovim okolnostima, i Svemogući Bog ostaje njegovo sklonište, njegovo utočište, njegovo utočište, njegovo utočište, poljubac njegovog srca i njegovo bijeg tokom nesreća. I nesreće.

On zavještava prestiž i poštovanje svome Gospodaru, Svemogućem i Veličanstvenom, zbog intenziteta njegove kontrole nad njegovim srcem i njegovog prisustva sa Svemogućim Bogom, za razliku od nepažljive osobe, jer je veo prestiža tanak u njegovom srcu.

On mu ostavlja u amanet sjećanje na Svemogućeg Boga na njega, kao što je Allah Svemogući rekao: (Sjetite se Mene i ja ću se sjetiti vas.) I da nije bilo u sjećanju osim ovoga, bilo bi dovoljno. Ima vrlinu i čast, a on je rekao ono što se prenosi od njegovog Gospodara, Blaženi i Uzvišeni. (Ko Me spomene u sebi, Ja ću ga se sjetiti u Sebi, a ko Me se sjeti na saboru, Ja ću ga se sjetiti u boljem saboru od njih.) Prenosi El-Buhari i Muslim.

Ona otklanja grijehe i otklanja ih, jer je to jedno od najvećih dobrih djela, a dobra djela otklanjaju zla djela.

Otklanja usamljenost između sluge i njegovog Gospodara, Blaženog i Svevišnjeg, jer nemarna osoba ima usamljenost između sebe i Svemogućeg Boga koja će samo nestati. Pominjanjem.

Ako sluga upozna Boga Svemogućeg spominjući ga u blagostanju, prepoznaće Ga u nevolji, a došlo je do efekta da se poslušni sluga koji se sjeti Boga Svemogućeg, kada ga zadesi nevolja ili zamoli Boga Svemogućeg za neku potrebu, anđeli kažu, Gospode, poznati sluga i odvrati poznati sluga od dobrog. Po ovlasti Uzvišenog Boga, kada Ga zazove i zamoli Ga, meleki kažu: "O Gospodaru", nezahvalni glas nezahvalnog sluge - i hadis Ibn Abbasa: Prepoznao je Boga. U blagostanju, On te poznaje u nevolji - prenosi imam Ahmad

Spašava ga od kazne Svemogućeg Boga, kako je rekao Muad, neka je Bog zadovoljan njime, i prenosi se lancem prenosa koji se može pratiti do Poslanika (Nijedno ljudsko biće nije uradilo bilo kakvo djelo koje ga spašava od kazne Svemogućeg Boga. Od sjećanja na Svemogućeg Boga). Bilježe Ahmed, Malik, Ibn Madže i Al-Tirmizi.

To je razlog otkrivanja spokoja, prelivanja milosti i meleka koji okružuju onoga ko se sjeća, kako mu je rekao Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem. - Hadis: (Ne sjede ljudi sjećajući se Boga osim što ih meleki okružuju, i milost ih obavija, i spokoj se spusti na njih, i Bog ih se sjeća među onima koji su sa njim) prenosi Muslim.

To je razlog zašto se jezik odvraća od psovanja, ogovaranja, laži, opscenosti i laži. Sluga mora govoriti. Nije govorio o sjećanju na Svemogućeg Boga ili Njegovih naredbi. Govorio je o ovim zabranjenim stvarima ili nekima od njih, i nema apsolutno nikakvog načina da budemo sigurni od njih osim u sjećanju na Svemogućeg Boga, a zapažanje i iskustvo svjedoče o tome. Dakle, ko navikne svoj jezik na sjećanje na Boga, njegov će jezik biti zaštićen od laži i praznoslovlja. A ko osuši jezik od sjećanja na Svemogućeg Boga, on postaje mokar od svake laži, praznoslovlja i bezobrazluka. Nema moći ni snage osim u Bogu.

Zaštitiće slugu od slomljenog srca na Sudnjem danu, jer će svako okupljanje na kojem se sluga ne sjeća svog Gospodara svemogućeg biti izvor žalosti za njega na Sudnjem danu. Uskrsnuće.

To je najlakši od ibadeta, a među njima je i najbolji, jer je pokret jezika najlakši i najlakši pokret udova, čak i ako se jedan od udova pomjeri. Čovjekovo kretanje danju i noću je teško kao i kretanje njegovog jezika, ali mu to nije moguće. I u hadisu: (Dvije riječi koje su lake na jeziku i teške na vagi su drage Milostivom: Slava Bogu i hvala Njegovom, Slava Bogu Velikom.)

To je rajska biljka. U Al-Tirmizi, iz hadisa od Ebu Al-Zubejra, na osnovu Džabira, na osnovu Poslanikovog, on je rekao: (Ko kaže, Slava Bogu i uz Njegovu pohvalu, posadiće mu se palma u Džennetu) Rekao je. Al-Tirmizi je hasen i vjerodostojan hadis, a Al-Albani ga je potvrdio u Sahihu Al-Jami’-6429.

Davanje i vrlina koja je za to pripisana nisu pripisana drugim djelima. U dvije knjige sahiha prenosi se na autoritetu Ebu Hurejre, radijallahu anhu, da je Allahov Poslanik rekao: (Ko kaže: Nema boga osim Boga samoga, bez ikakvog partnera, Njemu pripada vlast, i Njemu je hvala, i On ima moć nad svim stvarima) stotinu puta u danu. Imao je pravo na deset robova, stotinu dobrih djela mu je zapisano, sto loših djela mu je izbrisano i to mu je bila zaštita od šejtane tog dana. Tako je sve dok ne dođe veče, i niko ne donese ništa bolje od onoga što je doneo osim čoveka koji je uradio više od njega i onoga koji je rekao: Slava Bogu i hvala Mu na Sudnjem danu. Sto puta su mu grijesi bili oprošteni, čak i ako su bili poput morske pjene.) A u Sahihu Muslimu, po autoritetu Ebu Hurejre, rekao je: „Zato što kažem Slava Bogu, hvala Bogu, nema boga osim Boga, a Bog je veći, draži mi izlazi od bilo čega.)

Stalno sjećanje na Gospoda, Blaženog i Svevišnjeg, zahtijeva sigurnost od zaborava na Njega, što je uzrok bijede sluge u njegovom životu i budućnosti. Zaboravljanje Gospoda, slava Njemu, Svevišnjem, čini neophodnim zaboraviti sebe i svoje interese. Uzvišeni je rekao: (I ne budite kao oni koji su Boga zaboravili, a On je učinio da zaborave njihove duše. To su oni prestupnici.) A ako se sluga zaboravi, odvrati od svojih interesa, zaboravi ga i odvrati se od njega, onda će neminovno propasti i pokvariti se. Pa ko zaboravi Boga Svemogućeg, On će sebe učiniti zaboravnim na ovome svijetu i zaboraviće ga u mukama na Sudnjem danu. Uzvišeni Allah je rekao: "A ko se od spomena Moga odvrati - zaista je bijedan, a Mi ćemo ga slijepog sabrati na Sudnjem danu. On će reći: "Gospodaru moj, zašto si me slijepog okupio dok sam vidio?" On će reći: "Tako su vam došli Naši znaci." Tako sam zaboravio, a i danas je zaboravljen.) Odnosno, biće zaboravljen u mukama kao što si ti zaboravio Moje stihove i nisi ih zapamtio niti po njima postupao.

Zaista, sjećanje je svjetlo za onoga koji se sjeća na ovom svijetu, svjetlo za njega u njegovom mezaru, i svjetlo za njega u njegovom vremenu koje dolazi. On se bori ispred njega na putu, tako da srca nikada nisu prosvijetljena. A grobovi su kao sjećanje na Svemogućeg Boga. Uzvišeni Bog je rekao: (Da li je to onaj koji je bio mrtav, a Mi smo mu dali život i načinili mu svjetlo po kojem hoda među ljudima kao neko poput njega u Nema izlaza iz tame. Prvi je vjernik koji je prosvijetljen vjerom u Boga, Njegovom ljubavlju, znanjem i sjećanjem na Njega, a posljednji je Onaj koji je nepažljiv prema Uzvišenom Allahu i koji odvraća sve ljubavi od Njegove, stvari, i sav uspjeh je u svjetlu, a sav jad je sav jad u On je to propustio.

Sjećanje okuplja rasute, dijeli zajednicu, približava daleko i tjera bliže.

U srcu postoji tvrdoća koja se može ublažiti samo sjećanjem na Svemogućeg Boga, pa sluga treba da izliječi tvrdoću svog srca sjećanjem na Svemogućeg Boga. Hammad bin Zeyd je spomenuo po autoritetu Al-Mu'alla Ibn Zijada da je jedan čovjek rekao Al-Hasanu: "O Ebu Sa'ide, žalim ti se na tvrdoću mog srca." Rekao je: "Uzmite ga sa uspomenom." To je zato što što se više nepažnja srca pojačava, to se više pojačava okrutnost. Dakle, kada se sjeti Boga Svemogućeg, ta okrutnost se topi kao što se Olovo topi u vatri, ali tvrdoća srca se nikada nije otopila kao sjećanje na Boga Svemogućeg.

Sjećanje zahtijeva blagoslove Svemogućeg Boga i Njegovih anđela na sjećatelja, i koga god Svemogući Bog blagoslovi i Njegovi anđeli na njemu, svi uspjesi su uspjeli i svi su pobijedili. Pobjeda. Uzvišeni Bog je rekao: (O vjernici, spominjite Allaha obilato, i slavite Ga ujutro i uveče. On vas blagosilja. I Njegovi meleki da vas iz tame izvedu na svjetlo, a On je milostiv prema vjernicima.)

Skupovi sjećanja su skupovi anđela, i nijedan od sabora ovoga svijeta nije za njih osim skupa u kojem se spominje Svemogući Bog, kao što su ih oni uputili. U dva sahiha, iz hadisa El-A’maša, na osnovu Ebu Saliha, na osnovu Ebu Hurejre, Božiji Poslanik je rekao: “Zaista, Bog ima meleke pored književnika ljudi, koji lutaju putevima.” Traže ljude koji se sjećaju, a kada nađu ljude koji se sjećaju Svemogućeg Boga, dozivaju ih: "Dođite šta vam treba." Rekao je, a oni ih okružuju. Sa njihovim krilima do najnižeg neba, pitaće ih Svemogući njihov Gospodar, a On najbolje zna o njima šta govore Moje sluge. On je rekao: “Oni govore: 'Slavi te'.” I oni te slave i hvale. On je rekao, On kaže, "Jesu li me vidjeli?" Rekao je: "Ne, bogami, nisu te vidjeli." Rekao je: "Kako bi bilo da me vide?" rekao je. Kažu: “Da su te vidjeli, više bi te obožavali, više bi te hvalili, više te slavili i još više slavili.” Rekao je: "Šta me pitaju?" rekao je. Traže od tebe raj. Rekao je: "A jesu li to vidjeli?" Rekao je: "Ne, tako mi Boga, Gospode, oni to nisu videli." Rekao je: "Pa kako da su to vidjeli?" Rekao je: Kažu da su to vidjeli, bili bi željniji, više tražili i imali bi veću želju za tim. Zatim On kaže: Od čega traže utočište? Rekao je: Kažu: "Iz Vatre." Rekao je: "A jesu li to vidjeli?" Rekao je: "Ne, tako mi Boga, Gospode, oni to nisu videli." Rekao je: "Pa šta ako su to vidjeli?" Rekao je: "Oni kažu." Da su je vidjeli, pobjegli bi više od nje i više bi je se bojali. On je rekao: "Zato vas pozivam kao svjedoka da sam im oprostio." Zatim jedan od meleka kaže: Među njima je bio taj i taj koji nije bio jedan od njih, nego je došao zbog potrebe. Rekao je: "Oni su ti koji sjede s njima. Njihovi drugovi neće biti uznemireni zbog njih." Ovo je dio njihovog blagoslova na njihove duše. A na one koji sjede s njima, oni će imati udio u Njegovoj izreci: "I učinio me blagoslovljenim gdje god da sam." Dakle, takav vjernik je blagoslovljen gdje god da živi, ​​a bezbožnik je proklet gdje god da živi. Skupovi sjećanja su skupovi anđela, a skupovi bezbrižnosti su skupštine đavola, i svaka osoba je dodana svom obličju i obličju, i svaka osoba postaje ono što joj odgovara.

Svemogući Bog se ponosi Svojim anđelima koji se sjećaju, kao što Muslim prenosi u svom Sahihu na autoritet Abu Saeed Al-Khudrija, koji je rekao: Muawiyah je izašao u krug u džamiji. Rekao je: "Nismo vas sjeli." Rekli su: “Sjeli smo da se sjetimo Svemogućeg Boga.” Rekao je: "Nismo vas posjeli osim onog." Rekli su: "Tako mi Boga, mi nismo seli ni sa kim osim s tim." Rekao je: “Nisam te natjerao da se zakuneš zbog optužbi protiv tebe, i niko na mom položaju kod Božijeg Poslanika nije govorio manje o njemu od mene, a Božiji Poslanik se pobunio protiv mene.” Grupa njegovih ashaba i on je rekao: (Šta vas je natjeralo da sjednete? Rekli su: Sjedili smo sjećajući se Uzvišenog Boga i hvalili Ga za ono što nas je uputio u islam i što nas je blagoslovio kroz vas.) Rekao je tako mi Boga, mi nismo sjedili s vama osim onog. Rekoše: Bogami, nismo s tobom sjedili osim onog. Rekao je: "Nisam tražio da se zakuneš na optužbi protiv tebe, ali je došao kod mene." Gavrilo mi je rekao da se Bog, Blaženi i Svevišnji, hvali tobom pred anđelima. Ovo hvalisanje od Gospoda, Blaženog i Svevišnjeg, dokaz je njegove časti. Sjećanje je kod Njega i Njegove ljubavi prema njemu i da ima prednost u odnosu na druga djela.

Sva djela su propisana samo za uspostavljanje sjećanja na Svemogućeg Boga, a njihova svrha je postizanje sjećanja na Svemogućeg Boga. Uzvišeni je rekao: (Uspostavi namaz u spomen na Mene.

Sjećanje na Svemogućeg Boga čini teško lakim, teško čini lakim i olakšava teškoće. Svemogući i Veličanstveni Bog ne spominje ništa teško osim sa lakoćom, niti olakšava nešto teško. Nema lakoće, nema teškoće koja ne olakšava, nema nevolje koja ne nestaje, i nema nevolje koja ne ublažava, pa je sjećanje na Svemogućeg Boga olakšanje za teškoćom i lakoćom. Nakon nevolje i olakšanja, nakon tuge i brige, on to objašnjava.

Često sjećanje na Svemogućeg Boga je zaštita od licemjerja, jer se licemjeri rijetko sjećaju Svemogućeg Boga. Uzvišeni Bog je za licemjere rekao: "Oni se Boga sjećaju samo malo, a Ka'b je rekao: Ko se najviše sjeća Boga Svemogućeg je bez licemjerja, i iz tog razloga, a Bog najbolje zna, Svemogući Bog je zapečatio suru Licemjeri, prema Uzvišenoj rečenici: (O vi koji vjerujemo, a ne odvraćajte od Boga vašu djecu. da su oni ti koji su gubitnici.) Zaista, u tome je upozorenje protiv iskušenja licemjera koji su zanemarili sjećanje na Svemogućeg Boga i pali u licemjerje.

Dodaj moj zikr

Samo vi možete vidjeti ove zikrove. Spremljeni su na vašem računu.

Vrijeme čitanjaSpremno za čitanje
0 / 0

Vaša završena čitanja bit će prikazana ovdje.

Čitanje je pauzirano

Objašnjenje i izvor

Podijeli zikr

WhatsApp Telegram Facebook X
Tekst za dijeljenje

Početi ponovo?

Ovo briše trenutne brojače i sačuvano mjesto u ovoj kategoriji. Historija završenih čitanja ostaje sačuvana.

Iz biblioteke hadisa

Hadis
This hadith has been narrated on the authority of Anas but with this addition: " Allah gathered the clouds and as we (were obliged) to stay back I saw that even the strong man, impelled by a desire to go to his family, (could not do so)."
Sahih Muslim

Reference : Sahih Muslim 897 d In-book reference : Book 9, Hadith 12 USC-MSA web (English) reference : Book 4, Hadith 1958 (deprecated numbering scheme)

Pročitaj hadis i izvor
It is reported on the authority of Hasan: A person belonging to the people of the past suffered from a boil, when it pained him, he drew out an arrow from the quiver and pierced it. And the bleeding did not stop till he died. Your Lord said: I forbade his entrance into Paradise. Then he (Hasan) stretched his hand towards the mosque and said: By God, Jundab transmitted this hadith to me from the Messenger of Allah (ﷺ) in this very mosque.
Sahih Muslim

Reference : Sahih Muslim 113 a In-book reference : Book 1, Hadith 214 USC-MSA web (English) reference : Book 1, Hadith 207 (deprecated numbering scheme)

Pročitaj hadis i izvor