رقیه شرعی از قرآن و سنت

تنظیمات خواندن

زمان از متن نمایش‌داده‌شده تخمین می‌شود. هنگام آمادگی پخش را بزنید.

شمارش خودکار

الرُّقْيَةُ الشَّرْعِيَّةُ كَامِلَةٌ مِنَ الْقُرْآنِ وَالسُّنَّةِ

الرُّقْيَةُ الشَّرْعِيَّةُ أَسْبَابٌ شَرْعِيَّةٌ لِلْعِلَاجِ وَالِاسْتِشْفَاءِ وَالشِّفَاءُ مِنَ اللَّهِ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى وَلَا يَمْلِكُ أَحَدٌ مِنَ الْخَلْقِ ضَرًّا وَلَا نَفْعًا ، وَلِذَلِكَ يَجِبُ اللُّجُوءُ إِلَى اللَّهِ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى دُونَ سَائِرِ الْخَلْقِ.

إِرْشَادَاتٌ عَامَّةٌ يَجِبُ أَنْ تُرَاعَى عِنْدَ الرُّقْيَةِ الشَّرْعِيَّةِ

* أَنْ لَا يَعْتَقِدَ الرَّاقِي أَنَّ الرُّقْيَةَ تُؤَثِّرُ بِذَاتِهَا بَلْ بِذَاتِ اللَّهِ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى.

* كَوْنُ الرَّاقِي وَالْمَرْقِيِّ عَلَى طَهَارَةٍ تَامَّةٍ.

* اسْتِقْبَالُ الرَّاقِي الْقِبْلَةَ.

* لُزُومُ تَدَبُّرِ الرَّاقِي وَالْمَرْقِيِّ لِنُصُوصِ الرُّقْيَةِ، فَلَا يَقُولُهَا الرَّاقِي دُونَ تَفَكُّرٍ بِمَعَانِيهَا، وَلَا يَسْتَمِعُهَا الْمَرْقِيُّ إِلَّا وَقَدِ اجْتَهَدَ فِي تَدَبُّرِهَا، وَاسْتَحْضَرَ كِلَاهُمَا الْخُشُوعَ فِي أَثْنَاءِ الرُّقْيَةِ بِتَعَلُّقِ الْقَلْبِ بِعَظِيمِ قُدْرَةِ اللَّهِ -تَعَالَى- وَحُسْنِ الِاسْتِعَانَةِ بِهِ سُبْحَانَهُ.

* بِإِمْكَانِ الرَّاقِي الِاقْتِصَارُ فِي الرُّقْيَةِ عَلَى الْآيَاتِ الْقُرْآنِيَّةِ أَوِ التَّعَوُّذَاتِ النَّبَوِيَّةِ، لَكِنَّ الْأَكْمَلَ فِي ذَلِكَ أَنْ يَجْمَعَ بَيْنَهَا.

* بِإِمْكَانِ الرَّاقِي أَنْ يَخْتَارَ مَا يُنَاسِبُ حَسْبَمَا يَتَّسِعُ لَهُ وَلِلْمَرْقِيِّ الْوَقْتُ، كَمَا أَنَّ لَهُ الِاخْتِصَارَ فِي الرُّقْيَةِ، بِحَيْثُ يَخْتَارُ مِنْهَا مَا يُنَاسِبُ حَالَ الْمَرْقِيِّ، وَلِلرَّاقِي كَذَلِكَ قِرَاءَةُ الرُّقْيَةِ عَلَى مَرَاحِلَ، بِحَيْثُ يَسْتَرِيحُ الْمَرِيضُ بَيْنَهَا.

* النَّفْثُ - وَهُوَ نَفْخٌ لَطِيفٌ مَعَ بَعْضِ رِيقٍ - فِي أَثْنَاءِ الْقِرَاءَةِ وَبَعْدَهَا، وَلَا بَأْسَ بِتَرْكِهِ.

* اسْتِحْسَانُ وَضْعِ الْيَدِ فِي أَثْنَاءِ الْقِرَاءَةِ عَلَى النَّاصِيَةِ أَوْ عَلَى مَوْضِعِ الْأَلَمِ، مَعَ مُلَاحَظَةِ عَدَمِ جَوَازِ مَسِّ النِّسَاءِ مِنْ غَيْرِ الْمَحَارِمِ.

* إِنْ لَاحَظَ الرَّاقِي تَأَثُّرَ الْمَرِيضِ بِبَعْضِ الْآيَاتِ فِي أَثْنَاءِ الرُّقْيَةِ، فَلَا بَأْسَ بِتَكْرَارِهَا ثَلَاثًا، أَوْ خَمْسًا، أَوْ سَبْعَ مِرَارٍ، حَسْبَ الْحَاجَةِ وَمُلَاحَظَةِ دَرَجَةِ الِاسْتِجَابَةِ.

* أَنْ يَنْوِيَ الرَّاقِي بِرُقْيَتِهِ نَفْعَ أَخِيهِ، وَمَحَبَّةَ أَنْ يَشْفِيَهُ اللَّهُ وَيُخَفِّفَ عَنْهُ، وَكَذَلِكَ تَوَخِّي هِدَايَتِهِ، بَلْ إِنْ تَيَقَّنَ الرَّاقِي وُجُودَ جِنِّيٍّ مُتَلَبِّسٍ، حَرَصَ عِنْدَئِذٍ عَلَى تَخْلِيصِ الْمَرْقِيِّ مِنْ ذَلِكَ التَّلَبُّسِ، مَعَ حِرْصِهِ كَذَلِكَ عَلَى دَعْوَةِ ذَلِكَ الْجِنِّيِّ إِلَى التَّقْوَى وَالِاسْتِقَامَةِ، وَهَذَا مَطْلَبٌ مُهِمٌّ جِدًّا يَنْبَغِي لِلرَّاقِي مُلَاحَظَتُهُ؛ ذَلِكَ أَنَّ هَمَّ الْمُسْلِمِ الْأَعْظَمَ الدَّعْوَةُ إِلَى اللَّهِ -تَعَالَى- لِقَوْلِ الْمَوْلَى - عَزَّ وَجَلَّ -: ﴿ قُلۡ هَٰذِهِۦ سَبِيلِيٓ أَدۡعُوٓاْ إِلَى ٱللَّهِۚ عَلَىٰ بَصِيرَةٍ أَنَا۠ وَمَنِ ٱتَّبَعَنِيۖ ﴾ [يُوسُفَ: 108]، فَالْمُسْلِمُ دَاعِيَةٌ فِي الْمَقَامِ الْأَوَّلِ؛ فَحَرِيٌّ بِهِ أَنْ يُبَاشِرَ رُقْيَتَهُ وَهُوَ يَحْمِلُ فِي صَدْرِهِ هَاتَيْنِ النِّيَّتَيْنِ (الشِّفَاءَ، وَمَحَبَّةَ الْهِدَايَةِ)، وَلِيَتَنَبَّهِ الرَّاقِي إِلَى أَنَّهُ لَا يَنْبَغِي لَهُ أَنْ يَسْعَى إِلَى أَذِيَّةِ الْجِنِّيِّ ابْتِدَاءً، إِلَّا إِذَا اسْتَعْصَتْ عَلَيْهِ سُبُلُ هِدَايَتِهِ، فَكَمْ مِنْ جِنِّيٍّ مُتَلَبِّسٍ تَابَ وَأَنَابَ عَلَى يَدِ رَاقٍ، بَلْ كَمْ مِنْ شَيْطَانٍ مَارِدٍ أَسْلَمَ عَلَى يَدَيْهِ، فَكَتَبَ اللَّهُ -تَعَالَى- شِفَاءً لِلْمَرِيضِ وَهِدَايَةً لِلْجِنِّيِّ.

* مُرَاعَاةُ لَفْظِ الرُّقْيَةِ الْمُنَاسِبِ لِلْمَقَامِ عِنْدَ الْقِرَاءَةِ فَيَقُولُ: (أَرْقِي نَفْسِي)، (أَرْقِيكَ) أَوْ (أَرْقِيكِ)، أَوْ (أَرْقِيكُمْ)، وَذَلِكَ بِحَسَبِ الْحَالِ.

* قَدْ تَسْتَمِرُّ الرُّقْيَةُ لِمُدَّةِ أُسْبُوعٍ كَامِلٍ، وَرُبَّمَا كَانَتْ أَقَلَّ مِنْ ذَلِكَ، أَوْ أَكْثَرَ، وَذَلِكَ بِحَسَبِ حَالِ الْمَرِيضِ وَمَدَى اسْتِجَابَتِهِ لِلْعِلَاجِ، حَتَّى يَتِمَّ الشِّفَاءُ بِإِذْنِ اللَّهِ.

* إِذَا جَزَمَ الرَّاقِي بِأَنَّ الْمَرْقِيَّ يُعَانِي مِنْ سِحْرٍ - وَالْعِيَاذُ بِاللَّهِ - فَإِنَّهُ مِنَ الْمُهِمِّ لِلْغَايَةِ أَنْ يُرَكِّزَ فِي رُقْيَتِهِ عَلَى الْآيَاتِ الَّتِي ذُكِرَ فِيهَا السِّحْرُ، مَعَ تَكْرَارِ قِرَاءَتِهَا عَلَى الْمَسْحُورِ، وَبِخَاصَّةِ الْمُعَوِّذَتَيْنِ، فَفِي ذَلِكَ تَأْثِيرٌ بَالِغٌ عَلَى فَكِّ السِّحْرِ، وَدَفْعِ الْأَذَى، بِإِذْنِ اللَّهِ.

* إِنَّ لِلرَّاقِي الْقِرَاءَةَ جَهْرًا أَوْ سِرًّا، وَالْجَهْرُ أَوْلَى، وَذَلِكَ بِصَوْتٍ مُعْتَدِلٍ يَتَمَكَّنُ مَعَهُ الْمَرْقِيُّ مِنْ سَمَاعِهِ؛ فَيَزْدَادُ بِذَلِكَ تَأَثُّرُهُ بِالرُّقْيَةِ وَانْتِفَاعُهُ بِهَا.

رقیه شرعی از قرآن و سنت کامل است.

رقیه شرعی وسیله معالجه و شفا و بهبودی از جانب خداوند متعال است و احدی از مخلوقات حق ضرر و زیان و منفعت ندارد و لذا رجوع به خداوند متعال است نه بقیه خلق.

دستورات کلی که در اجرای رقیه شرعی باید رعایت شود

* رقیه کننده نباید معتقد باشد که رقیه به خودی خود تأثیر دارد، بلکه در ذات خداوند متعال تأثیر دارد.

* بالنده و بالنده باید کاملاً پاک باشد.

* آقا رو به قبله است.

* لازم است رقیه در متون رقیه تدبر کند. رقیه‌کننده نباید بدون تأمل در معانی آن‌ها را بگوید و رقیه‌کننده نیز نباید آن‌ها را گوش کند، مگر اینکه تلاش کرده باشد. در تأمّل آن، هر دو در هنگام رقیه، با دلبستگی به قدرت عظیم خداوند متعال و خیرخواهی از او، تواضع می کردند. منزه است او.

* رقیه‌کننده می‌تواند رقیه‌اش را به آیات قرآنی یا صلوات نبوی محدود کند، ولی کامل‌تر از آن جمع کردن آنهاست.

* رقیه‌کننده می‌تواند متناسب با وقت خود و رقیه‌کننده را انتخاب کند و در رقیه نیز اختصار داشته باشد، بنابراین برخی از آنها را متناسب با حال رقیه‌کننده انتخاب می‌کند و رقیه‌کننده نیز می‌تواند رقیه را بین آنها بخواند تا بیمار در مرحله استراحت کند.

* دمیدن آرام - که دمیدن آرام با مقداری آب دهان است - در هنگام خواندن و بعد از خواندن، و ترک آن اشکالی ندارد.

* مستحب است هنگام مطالعه دست را بر روی قفل یا ناحیه دردناک بگذارند، ضمن اینکه دست زدن به زنان بدون محرم جایز نیست.

* اگر در هنگام رقیه متوجه شود که بیمار تحت تأثیر برخی از آیات قرار گرفته است، بنا بر نیاز و رعایت درجه استجابت، سه یا پنج یا هفت مرتبه آن را تکرار کند اشکالی ندارد.

* اینکه رقیه دهنده با رقیه خود قصد سود رساندن به برادرش را داشته باشد و بخواهد که خداوند او را شفا دهد و بار او را سبک کند و نیز به دنبال هدایت او باشد. فال‌گو به حضور جن در این عمل یقین پیدا کرد و سپس مشتاق بود که فال‌گو را از این سردرگمی خلاص کند و در عین حال مراقب دعوت آن شخص بود. کسى که طالب تقوا و درستکارى است و این لازمه بسیار مهمى است که عارف باید بدان توجه کند. زیرا بزرگ ترین دغدغه مسلمان، دعوت به سوی خداوند متعال است، چنان که پروردگار متعال می فرماید: «قُلْ أَنْ هُوَ یَسْتَعِینَ فَأَدْعُوا بِاللَّهِ وَ الَّذِینَ یَتْبِعُونَ بصیر» [یوسف: 108]، پس مسلمان اولاً دعوت کننده است; بهتر است رقیه خود را در حالی آغاز کند که این دو نیّت (شفا و دوست داشتن هدایت) را در دل دارد و توجه رقیه به جنّیان، اولاً در صدد آسیب رساندن به جن نباشد، مگر اینکه وسیله هدایت او برایش دشوار باشد. چند جن در عمل هستند؟ توبه کرد و به دست راقی رو به راقی کرد. به راستی چه بسیار شیاطین سرکش به دست او نجات یافتند، پس خداوند متعال شفای بیمار و هدایت جن را مقرر فرمود.

* توجه به صیغه رقیه متناسب با موقعیت در هنگام قرائت، گفتن: (من خود را رقیه می کنم)، (من رقیه می کنم) یا (من شما را رقیه می کنم)، یا (من شما را رقیه می کنم)، و آن مطابق حال است.

* رقیه ممکن است یک هفته کامل یا کمتر از آن یا بیشتر باشد، بسته به وضعیت بیمار و میزان رقیه. پاسخ او به درمان، تا بهبودی کامل، انشاالله.

* اگر رقیه تأیید کند که رقیه دچار سحر است - خدای ناکرده - برای او بسیار مهم است که رقیه خود را بر آیات متمرکز کند: که در آنها سحر ذکر شده است، با خواندن مکرر آن بر شخص مسحور، به ویژه دو جن گیر، تأثیر زیادی در شکستن سحر دارد. و ان شاء الله ضرر را دفع کنید.

* بلندگو می تواند بلند یا مخفیانه بخواند، ولی بلند بهتر است و با صدای معتدل انجام شود تا شخص نشاط آور او را بشنود. این امر باعث افزایش نفوذ او در رقیه و بهره مندی او از آن می شود.

الرُّقْيَةُ الشَّرْعِيَّةُ مِنَ الْقُرْآنِ الْكَرِيمِ

* بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ⁠ ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ⁠ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ⁠ مَٰلِكِ يَوۡمِ ٱلدِّينِ⁠ إِيَّاكَ نَعۡبُدُ وَإِيَّاكَ نَسۡتَعِينُ⁠ ٱهۡدِنَا ٱلصِّرَٰطَ ٱلۡمُسۡتَقِيمَ⁠ صِرَٰطَ ٱلَّذِينَ أَنۡعَمۡتَ عَلَيۡهِمۡ غَيۡرِ ٱلۡمَغۡضُوبِ عَلَيۡهِمۡ وَلَا ٱلضَّآلِّينَ⁠ [الْفَاتِحَةِ: 1-7]

* الٓمٓ⁠ ذَٰلِكَ ٱلۡكِتَٰبُ لَا رَيۡبَۛ فِيهِۛ هُدٗى لِّلۡمُتَّقِينَ⁠ ٱلَّذِينَ يُؤۡمِنُونَ بِٱلۡغَيۡبِ وَيُقِيمُونَ ٱلصَّلَوٰةَ وَمِمَّا رَزَقۡنَٰهُمۡ يُنفِقُونَ⁠ وَٱلَّذِينَ يُؤۡمِنُونَ بِمَآ أُنزِلَ إِلَيۡكَ وَمَآ أُنزِلَ مِن قَبۡلِكَ وَبِٱلۡأٓخِرَةِ هُمۡ يُوقِنُونَ⁠ أُوْلَٰٓئِكَ عَلَىٰ هُدٗى مِّن رَّبِّهِمۡۖ وَأُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡمُفۡلِحُونَ⁠ [الْبَقَرَةِ: 1-5]

* ٱللَّهُ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ٱلۡحَيُّ ٱلۡقَيُّومُۚ لَا تَأۡخُذُهُۥ سِنَةٞ وَلَا نَوۡمٞۚ لَّهُۥ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَمَا فِي ٱلۡأَرۡضِۗ مَن ذَا ٱلَّذِي يَشۡفَعُ عِندَهُۥٓ إِلَّا بِإِذۡنِهِۦۚ يَعۡلَمُ مَا بَيۡنَ أَيۡدِيهِمۡ وَمَا خَلۡفَهُمۡۖ وَلَا يُحِيطُونَ بِشَيۡءٖ مِّنۡ عِلۡمِهِۦٓ إِلَّا بِمَا شَآءَۚ وَسِعَ كُرۡسِيُّهُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَۖ وَلَا يَـُٔودُهُۥ حِفۡظُهُمَاۚ وَهُوَ ٱلۡعَلِيُّ ٱلۡعَظِيمُ⁠ [آيَةُ الْكُرْسِيِّ - الْبَقَرَةِ 255]

* لِّلَّهِ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَمَا فِي ٱلۡأَرۡضِۗ وَإِن تُبۡدُواْ مَا فِيٓ أَنفُسِكُمۡ أَوۡ تُخۡفُوهُ يُحَاسِبۡكُم بِهِ ٱللَّهُۖ فَيَغۡفِرُ لِمَن يَشَآءُ وَيُعَذِّبُ مَن يَشَآءُۗ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٌ⁠ ءَامَنَ ٱلرَّسُولُ بِمَآ أُنزِلَ إِلَيۡهِ مِن رَّبِّهِۦ وَٱلۡمُؤۡمِنُونَۚ كُلٌّ ءَامَنَ بِٱللَّهِ وَمَلَٰٓئِكَتِهِۦ وَكُتُبِهِۦ وَرُسُلِهِۦ لَا نُفَرِّقُ بَيۡنَ أَحَدٖ مِّن رُّسُلِهِۦۚ وَقَالُواْ سَمِعۡنَا وَأَطَعۡنَاۖ غُفۡرَانَكَ رَبَّنَا وَإِلَيۡكَ ٱلۡمَصِيرُ⁠ لَا يُكَلِّفُ ٱللَّهُ نَفۡسًا إِلَّا وُسۡعَهَاۚ لَهَا مَا كَسَبَتۡ وَعَلَيۡهَا مَا ٱكۡتَسَبَتۡۗ رَبَّنَا لَا تُؤَاخِذۡنَآ إِن نَّسِينَآ أَوۡ أَخۡطَأۡنَاۚ رَبَّنَا وَلَا تَحۡمِلۡ عَلَيۡنَآ إِصۡرٗا كَمَا حَمَلۡتَهُۥ عَلَى ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِنَاۚ رَبَّنَا وَلَا تُحَمِّلۡنَا مَا لَا طَاقَةَ لَنَا بِهِۦۖ وَٱعۡفُ عَنَّا وَٱغۡفِرۡ لَنَا وَٱرۡحَمۡنَآۚ أَنتَ مَوۡلَىٰنَا فَٱنصُرۡنَا عَلَى ٱلۡقَوۡمِ ٱلۡكَٰفِرِينَ⁠[الْبَقَرَةِ: 284-286]

* قُلۡ يَٰٓأَيُّهَا ٱلۡكَٰفِرُونَ⁠ لَآ أَعۡبُدُ مَا تَعۡبُدُونَ⁠ وَلَآ أَنتُمۡ عَٰبِدُونَ مَآ أَعۡبُدُ⁠ وَلَآ أَنَا۠ عَابِدٞ مَّا عَبَدتُّمۡ⁠ وَلَآ أَنتُمۡ عَٰبِدُونَ مَآ أَعۡبُدُ⁠ لَكُمۡ دِينُكُمۡ وَلِيَ دِينِ⁠ [الْكَافِرُونَ]

* قُلۡ هُوَ ٱللَّهُ أَحَدٌ⁠ ٱللَّهُ ٱلصَّمَدُ⁠ لَمۡ يَلِدۡ وَلَمۡ يُولَدۡ⁠ وَلَمۡ يَكُن لَّهُۥ كُفُوًا أَحَدُۢ⁠[الْإِخْلَاصِ]

* قُلۡ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلۡفَلَقِ⁠ مِن شَرِّ مَا خَلَقَ⁠ وَمِن شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ⁠ وَمِن شَرِّ ٱلنَّفَّٰثَٰتِ فِي ٱلۡعُقَدِ⁠ وَمِن شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ⁠ [الْفَلَقِ]

* قُلۡ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلنَّاسِ⁠ مَلِكِ ٱلنَّاسِ⁠ إِلَٰهِ ٱلنَّاسِ⁠ مِن شَرِّ ٱلۡوَسۡوَاسِ ٱلۡخَنَّاسِ⁠ ٱلَّذِي يُوَسۡوِسُ فِي صُدُورِ ٱلنَّاسِ⁠ مِنَ ٱلۡجِنَّةِ وَٱلنَّاسِ⁠ [النَّاسِ]

رقیه شرعی از قرآن کریم

* به نام الله، بخشنده مهربان (۱). ستایش از آن الله، پروردگار جهانیان است (۲)، بخشنده مهربان (۳)، مالک روز جزا (۴). تنها تو را می‌پرستیم و تنها از تو یاری می‌خواهیم (۵). ما را به راه راست هدایت کن (۶)، راه کسانی که به آنان نعمت داده‌ای، نه آنان که بر ایشان خشم گرفته شده و نه گمراهان (۷). [فاتحه، ۱–۷]

* الم (۱). این کتابی است که در آن تردیدی نیست و برای پرهیزکاران هدایت است (۲)، آنان که به غیب ایمان می‌آورند و نماز را برپا می‌دارند و از آنچه روزی‌شان کرده‌ایم انفاق می‌کنند (۳)، و آنان که به آنچه بر تو نازل شده و آنچه پیش از تو نازل شده ایمان می‌آورند و به آخرت یقین دارند (۴). آنان بر هدایتی از پروردگارشان هستند و آنان رستگاران‌اند (۵). [بقره، ۱–۵]

* الله، معبودی جز او نیست، زنده و پاینده است؛ نه چرتی او را فرا می‌گیرد و نه خوابی. آنچه در آسمان‌ها و زمین است از آن اوست. کیست که جز به اجازه او نزدش شفاعت کند؟ آنچه پیش روی آنان و آنچه پشت سر آنان است می‌داند و آنان به چیزی از دانش او جز آنچه بخواهد احاطه ندارند. کرسی او آسمان‌ها و زمین را فراگرفته و نگهداری آن دو بر او دشوار نیست؛ و او بلندمرتبه و بزرگ است. [آیةالکرسی، بقره ۲۵۵]

* آنچه در آسمان‌ها و زمین است از آن الله است و اگر آنچه را در دل دارید آشکار یا پنهان کنید الله شما را بر اساس آن محاسبه می‌کند؛ پس هر که را بخواهد می‌آمرزد و هر که را بخواهد عذاب می‌کند و الله بر هر چیز تواناست (۲۸۴). پیامبر به آنچه از سوی پروردگارش بر او نازل شده ایمان آورد و مؤمنان نیز؛ همگی به الله و فرشتگان و کتاب‌ها و پیامبران او ایمان آوردند و گفتند: میان هیچ‌یک از پیامبران او تفاوت نمی‌گذاریم. و گفتند: شنیدیم و اطاعت کردیم؛ پروردگارا آمرزش تو را می‌خواهیم و بازگشت به سوی توست (۲۸۵). الله هیچ‌کس را جز به اندازه توانش مکلف نمی‌کند؛ آنچه از نیکی به دست آورده به سود او و آنچه از بدی به دست آورده بر زیان اوست. پروردگارا اگر فراموش کردیم یا خطا کردیم ما را مؤاخذه مکن؛ پروردگارا بار سنگینی بر ما مگذار چنان‌که بر پیشینیان ما گذاشتی؛ پروردگارا آنچه توانش را نداریم بر ما تحمیل مکن، از ما درگذر، ما را بیامرز و بر ما رحم کن. تو سرپرست مایی، پس ما را بر گروه کافران پیروز گردان (۲۸۶). [بقره، ۲۸۴–۲۸۶]

* بگو ای کافران (۱)، آنچه را شما می‌پرستید نمی‌پرستم (۲) و شما نیز پرستنده آنچه من می‌پرستم نیستید (۳) و من پرستنده آنچه شما پرستیده‌اید نیستم (۴) و شما نیز پرستنده آنچه من می‌پرستم نیستید (۵). دین شما برای شما و دین من برای من است (۶). [کافرون]

* بگو: او الله یگانه است (۱)، الله بی‌نیاز است (۲)، نه زاده است و نه زاده شده است (۳) و هیچ‌کس همتای او نیست (۴). [اخلاص]

* بگو: به پروردگار سپیده‌دم پناه می‌برم (۱)، از شر آنچه آفریده است (۲)، از شر تاریکی چون فرا رسد (۳)، از شر دمندگان در گره‌ها (۴) و از شر حسود آنگاه که حسد ورزد (۵). [فلق]

* بگو: به پروردگار مردم پناه می‌برم (۱)، فرمانروای مردم (۲)، معبود مردم (۳)، از شر وسوسه‌گر واپس‌رونده (۴)، آن که در سینه‌های مردم وسوسه می‌کند (۵)، از جن و انسان (۶). [ناس]

الرُّقْيَةُ الشَّرْعِيَّةُ مِنَ السُّنَّةِ النَّبَوِيَّةِ

* أَعُوذُ بِاللَّهِ الْعَظِيمِ، وَبِوَجْهِهِ الْكَرِيمِ، وَسُلْطَانِهِ الْقَدِيمِ، مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ.

* أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، مِنْ هَمْزِهِ وَنَفْخِهِ وَنَفْثِهِ.

* أَعُوذُ بِكَلِمَاتِ اللَّهِ التَّامَّةِ ، مِنْ كُلِّ شَيْطَانٍ وَهَامَّةٍ ، وَمِنْ كُلِّ عَيْنٍ لَامَّةٍ.

* أَعُوذُ بِكَلِمَاتِ اللَّهِ التَّامَّاتِ مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ.

* بِسْمِ اللَّهِ أَرْقِيكَ، مِنْ كُلِّ شَيْءٍ يُؤْذِيكَ، مِنْ شَرِّ كُلِّ نَفْسٍ أَوْ عَيْنِ حَاسِدٍ، اللَّهُ يَشْفِيكَ، بِسْمِ اللَّهِ أَرْقِيكَ.

* بِسْمِ اللَّهِ (ثَلَاثًا)، أَعُوذُ بِاللَّهِ وَقُدْرَتِهِ مِنْ شَرِّ مَا أَجِدُ وَأُحَاذِرُ (سَبْعَ مَرَّاتٍ).

* أَسْأَلُ اللَّهَ الْعَظِيمَ رَبَّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ، أَنْ يُعَافِيَكَ وَيَشْفِيَكَ.

* اللَّهُمَّ رَبَّ النَّاسِ، أَذْهِبِ الْبَأْسَ، وَاشْفِ، أَنْتَ الشَّافِي لَا شِفَاءَ إِلَّا شِفَاؤُكَ، شِفَاءً لَا يُغَادِرُ سَقَمًا.

* اللَّهُمَّ اشْفِ عَبْدَكَ، وَصَدِّقْ رَسُولَكَ.

* اللَّهُمَّ بَارِكْ عَلَيْهِ، وَأَذْهِبْ عَنْهُ حَرَّ الْعَيْنِ وَبَرْدَهَا وَوَصَبَهَا.

* اللَّهُمَّ إِنَّا نَسْأَلُكَ مِنْ خَيْرِ مَا سَأَلَكَ مِنْهُ نَبِيُّكَ مُحَمَّدٌ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَنَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا اسْتَعَاذَ مِنْهُ نَبِيُّكَ مُحَمَّدٌ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنْتَ الْمُسْتَعَانُ، وَعَلَيْكَ الْبَلَاغُ، وَلَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ.

* لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ الْعَظِيمُ الْحَلِيمُ، لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ رَبُّ الْعَرْشِ الْكَرِيمِ، لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَرَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ.

* رَبَّنَا اللَّهُ الَّذِي فِي السَّمَاءِ، تَقَدَّسَ اسْمُكَ، أَمْرُكَ فِي السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ، كَمَا رَحْمَتُكَ فِي السَّمَاءِ فَاجْعَلْ رَحْمَتَكَ فِي الْأَرْضِ، اغْفِرْ لَنَا حُوبَنَا وَخَطَايَانَا، أَنْتَ رَبُّ الطَّيِّبِينَ، أَنْزِلْ رَحْمَةً مِنْ رَحْمَتِكَ، وَشِفَاءً مِنْ شِفَائِكَ عَلَى هَذَا الْوَجَعِ، فَيَبْرَأَ. (ثَلَاثَ مَرَّاتٍ).

* أَعُوذُ بِوَجْهِ اللَّهِ الْكَرِيمِ، وَبِكَلِمَاتِ اللَّهِ التَّامَّاتِ، اللَّاتِي لَا يُجَاوِزُهُنَّ بَرٌّ وَلَا فَاجِرٌ، مِنْ شَرِّ مَا يَنْزِلُ مِنَ السَّمَاءِ وَشَرِّ مَا يَعْرُجُ فِيهَا، وَشَرِّ مَا ذَرَأَ فِي الْأَرْضِ وَشَرِّ مَا يَخْرُجُ مِنْهَا، وَمِنْ فِتَنِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ، وَمِنْ طَوَارِقِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ، إِلَّا طَارِقًا يَطْرُقُ بِخَيْرٍ يَا رَحْمَنُ .

* بِسْـمِ اللَّهِ الَّذِي لَا يَضُـرُّ مَعَ اسْمِـهِ شَيْءٌ فِي الْأَرْضِ وَلَا فِي السَّمَـاءِ وَهُـوَ السَّمِـيعُ الْعَلِـيمُ. (ثَلَاثَ مَرَّاتٍ).

* أَعُوذُ بِكَلِمَاتِ اللَّهِ التَّامَّةِ مِنْ غَضَبِهِ وَعِقَابِهِ ، وَشَرِّ عِبَادِهِ ، وَمِنْ هَمَزَاتِ الشَّيَاطِينِ ، وَأَنْ يَحْضُرُونِ.

* بِسْمِ اللَّهِ الْعَظِيمِ ، أَعُوذُ بِاللَّهِ الْكَبِيرِ مِنْ شَرِّ كُلِّ عِرْقٍ نَعَّارٍ ، وَمِنْ شَرِّ حَرِّ النَّارِ.

* بِسْمِ اللَّهِ تُرْبَةُ أَرْضِنَا، بِرِيقَةِ بَعْضِنَا، يُشْفَى سَقِيمُنَا، بِإِذْنِ رَبِّنَا.

* اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِأَنَّ لَكَ الْحَمْدَ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ، الْمَنَّانُ يَا بَدِيعَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ، يَا ذَا الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ، يَا حَيُّ يَا قَيُّومُ.

* اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِأَنِّي أَشْهَدُ أَنَّكَ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ، الْأَحَدُ، الصَّمَدُ، الَّذِي لَمْ يَلِدْ، وَلَمْ يُولَدْ، وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُوًا أَحَدٌ.

* أَسْأَلُ اللَّهَ الْعَظِيمَ رَبَّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ، أَنْ يُعَافِيَكَ وَيَشْفِيَكَ. (سَبْعَ مَرَّاتٍ).

* اللَّهُمَّ بَرِّدْ قَلْبِي بِالثَّلْجِ وَالْبَرَدِ وَالْمَاءِ الْبَارِدِ ، اللَّهُمَّ نَقِّ قَلْبِي مِنَ الْخَطَايَا كَمَا نَقَّيْتَ الثَّوْبَ الْأَبْيَضَ مِنَ الدَّنَسِ.

* اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِوَجْهِكَ الْكَرِيمِ وَكَلِمَاتِكَ التَّامَّةِ مِنْ شَرِّ مَا أَنْتَ آخِذٌ بِنَاصِيَتِهِ، اللَّهُمَّ أَنْتَ تَكْشِفُ الْمَغْرَمَ وَالْمَأْثَمَ، اللَّهُمَّ لَا يُهْزَمُ جُنْدُكَ، وَلَا يُخْلَفُ وَعْدُكَ، وَلَا يَنْفَعُ ذَا الْجَدِّ مِنْكَ الْجَدُّ، سُبْحَانَكَ وَبِحَمْدِكَ.

* بِاسْمِ اللَّهِ يُبْرِيكَ، وَمِنْ كُلِّ دَاءٍ يَشْفِيكَ، وَمِنْ شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ، وَشَرِّ كُلِّ ذِي عَيْنٍ.

* اللَّهُمَّ اشْفِ عَبْدَكَ يَنْكَأُ لَكَ عَدُوًّا ، أَوْ يَمْشِي لَكَ إِلَى صَلَاةٍ.

* اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِ مُحَمَّدٍ كَمَا صَلَّيْتَ عَلَى إِبْرَاهِيمَ وَعَلَى آلِ إِبْرَاهِيمَ إِنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ، اللَّهُمَّ بَارِكْ عَلَى مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِ مُحَمَّدٍ كَمَا بَارَكْتَ عَلَى إِبْرَاهِيمَ وَعَلَى آلِ إِبْرَاهِيمَ فِي الْعَالَمِينَ إِنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ.

رقیه شرعی از سنت نبوی

* به الله بزرگ و به وجه کریم او و سلطنت دیرین او از شیطان رانده‌شده پناه می‌برم.

* از شیطان رانده‌شده، از وسوسه و دمیدن و افسون او به الله پناه می‌برم.

* به کلمات کامل الله از هر شیطان و جانور گزنده و از هر چشم بد پناه می‌برم.

* به کلمات کامل الله از شر آنچه آفریده است پناه می‌برم.

* به نام الله برای تو رقیه می‌خوانم، از هر چیزی که تو را می‌آزارد و از شر هر نفس یا چشم حسود. الله تو را شفا می‌دهد؛ به نام الله برای تو رقیه می‌خوانم.

* به نام الله، سه بار. به الله و قدرت او از شر آنچه احساس می‌کنم و از آن بیم دارم پناه می‌برم، هفت بار.

* از الله بزرگ، پروردگار عرش بزرگ، می‌خواهم که به تو عافیت و شفا دهد.

* خدایا ای پروردگار مردم، رنج را برطرف کن و شفا بده؛ تو شفادهنده‌ای و هیچ شفایی جز شفای تو نیست؛ شفایی که هیچ بیماری‌ای باقی نگذارد.

* خدایا بنده خود را شفا بده و پیامبرت را تصدیق کن.

* خدایا بر او برکت قرار بده و گرمی و سردی و رنج چشم‌زخم را از او دور کن.

* خدایا از بهترین چیزی که پیامبرت محمد صلی الله علیه وسلم از تو خواسته است از تو می‌خواهیم و از شر آنچه پیامبرت محمد صلی الله علیه وسلم از آن به تو پناه برده است به تو پناه می‌بریم؛ تویی که از تو یاری خواسته می‌شود و رساندن به مقصود با توست و هیچ توان و نیرویی جز به الله نیست.

* هیچ معبودی جز الله بزرگ و بردبار نیست؛ هیچ معبودی جز الله، پروردگار عرش کریم، نیست؛ هیچ معبودی جز الله، پروردگار آسمان‌ها و پروردگار عرش بزرگ، نیست.

* پروردگار ما الله است که در آسمان است؛ نامت پاک است، فرمانت در آسمان و زمین جاری است. همان‌گونه که رحمتت در آسمان است، رحمتت را در زمین قرار بده؛ گناهان و خطاهایمان را بیامرز، تو پروردگار پاکانی. رحمتی از رحمت خود و شفایی از شفای خود بر این درد نازل کن تا بهبود یابد. سه بار.

* به وجه کریم الله و کلمات کامل الله که هیچ نیکوکار یا بدکاری از آنها فراتر نمی‌رود پناه می‌برم، از شر آنچه از آسمان فرود می‌آید و آنچه به آن بالا می‌رود، از شر آنچه در زمین پراکنده کرده و آنچه از آن بیرون می‌آید، از فتنه‌های شب و روز و از پیشامدهای شب و روز، مگر پیشامدی که با خیر بیاید، ای رحمان.

* به نام الله که با نام او هیچ چیز در زمین و آسمان زیان نمی‌رساند و او شنوای داناست. سه بار.

* به کلمات کامل الله از خشم و کیفر او، شر بندگانش و وسوسه‌های شیطان‌ها و از حاضر شدن آنان پناه می‌برم.

* به نام الله بزرگ؛ به الله بزرگ از شر هر رگ تپنده و از شر گرمای آتش پناه می‌برم.

* به نام الله، خاک زمین ما با اندکی از آب دهان برخی از ما، بیمار ما به اذن پروردگارمان شفا می‌یابد.

* خدایا از تو می‌خواهم به اینکه ستایش از آن توست و هیچ معبودی جز تو نیست؛ ای بسیار بخشنده، پدیدآورنده آسمان‌ها و زمین، صاحب جلال و بزرگواری، ای زنده و پاینده.

* خدایا از تو می‌خواهم با این گواهی که تو الله هستی و هیچ معبودی جز تو نیست، یگانه و بی‌نیازی که نه زاده‌ای و نه زاده شده‌ای و هیچ‌کس همتای تو نیست.

* از الله بزرگ، پروردگار عرش بزرگ، می‌خواهم که به تو عافیت و شفا دهد. هفت بار.

* خدایا دلم را با برف و تگرگ و آب سرد خنک کن؛ خدایا دلم را از خطاها پاک کن چنان‌که لباس سفید را از آلودگی پاک کردی.

* خدایا به وجه کریم تو و کلمات کامل تو از شر آنچه اختیارش در دست توست پناه می‌برم. خدایا تو بدهکاری و گناه را برطرف می‌کنی؛ سپاه تو شکست نمی‌خورد و وعده تو خلاف نمی‌شود و دارایی توانگر در برابر تو به او سود نمی‌رساند؛ تو را پاک می‌دانم و می‌ستایم.

* به نام الله تو را بهبود می‌بخشد و از هر بیماری شفا می‌دهد و از شر حسود هنگامی که حسد ورزد و شر هر چشم‌زننده نگاه می‌دارد.

* خدایا بنده‌ات را شفا بده تا به خاطر تو دشمنی را آسیب رساند یا به سوی نمازی برود.

* خدایا بر محمد و خاندان محمد درود بفرست چنان‌که بر ابراهیم و خاندان ابراهیم درود فرستادی؛ همانا تو ستوده و بزرگواری. خدایا بر محمد و خاندان محمد برکت بده چنان‌که بر ابراهیم و خاندان ابراهیم در جهانیان برکت دادی؛ همانا تو ستوده و بزرگواری.

افزودن ذکر من

فقط شما این اذکار را می‌بینید. آن‌ها در حساب شما ذخیره می‌شوند.

زمان خواندنآماده خواندن
0 / 0

خواندن‌های تکمیل‌شده شما در اینجا نشان داده می‌شوند.

خواندن موقتاً متوقف است

توضیح و منبع

شریک‌کردن ذکر

WhatsApp Telegram Facebook X
متن برای شریک‌کردن

از نو شروع شود؟

شمارنده‌های فعلی و جای ذخیره‌شده این دسته پاک می‌شوند. تاریخچه خواندن‌های تکمیل‌شده حفظ خواهد شد.

از کتابخانه حدیث

حدیث
Narrated Abu Mus'ud: The Prophet (ﷺ) said, "One of the sayings of the prophets which the people have got is, 'If you do not feel ashamed, then do whatever you like."
Sahih al-Bukhari

Reference : Sahih al-Bukhari 3484 In-book reference : Book 60, Hadith 151 USC-MSA web (English) reference : Vol. 4, Book 55, Hadith 691 (deprecated numbering scheme)

خواندن حدیث و منبع آن
Jabir reported Allah's Messenger (ﷺ) as saying: He who amongst you is afraid that he may not be able to get up at the end of the night should observe Witr (in the first part) and then sleep, and he who is confident of getting up and praying at night (i. e. Tahajjud prayer) should observe it at the end of it, for the recitation at the end of the night is witnessed*, and that is better. *: meaning, "by angels" (Sharh an-Nawawi)
Sahih Muslim

Reference : Sahih Muslim 755 b In-book reference : Book 6, Hadith 196 USC-MSA web (English) reference : Book 4, Hadith 1651 (deprecated numbering scheme)

خواندن حدیث و منبع آن