آنچه هنگام پوشیدن لباس، پوشیدن لباس نو، دیدن لباس نو بر تن کسی و بیرون کردن لباس گفته می‌شود

ستایش از آن الله است که این لباس را به من پوشاند و بدون هیچ توان و نیرویی از جانب من آن را روزی من کرد.

خدایا ستایش از آن توست؛ تو آن را بر من پوشاندی، خیر آن را از تو می‌خواهم و نیز خیر آنچه را که برای آن ساخته شده است. از شرّ آن و شرّ آنچه برای آن ساخته شده است به تو پناه می‌برم.

آن‌قدر این جامه را بپوشی تا کهنه شود و خداوندِ بلندمرتبه جامه‌ای دیگر به جایش به تو بدهد.

جامۀ نو بپوش، ستوده زندگی کن و شهید از دنیا برو.

به نام الله.