Falalar ambaton Allah

Saitunan karatu

Ana ƙididdige lokaci daga rubutun da aka nuna. Danna kunnawa idan ka shirya.

Ƙirga ta atomatik

إِنَّ مِنْ أَفْضَلِ الْأَعْمَالِ الصَّالِحَةِ الْيَسِيرَةِ الَّتِي تُقَرِّبُ الْمُسْلِمَ إِلَى رَبِّهِ جَلَّ وَعَلَا الذِّكْرَ.

آيَاتٌ وَأَحَادِيثُ فِي فَضْلِ الذِّكْرِ وَالدُّعَاءِ وَالْحَثِّ عَلَيْهَا

وَرَدَ فِي فَضْلِ الذِّكْرِ وَالدُّعَاءِ وَالْحَثِّ عَلَيْهَا آيَاتٌ كَثِيرَةٌ، وَأَحَادِيثُ صَحِيحَةٌ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، نَذْكُرُ مَا تَيَسَّرَ مِنْهَا.

قَالَ تَعَالَى : "وَلَذِكۡرُ ٱللَّهِ أَكۡبَرُۗ".

وَقَالَ تَعَالَى : "وَسَبِّحُوهُ بُكۡرَةٗ وَأَصِيلًا⁠".

وَقَالَ تَعَالَى : "فَٱذۡكُرُونِيٓ أَذۡكُرۡكُمۡ وَٱشۡكُرُواْ لِي وَلَا تَكۡفُرُونِ⁠".

وَقَالَ تَعَالَى : "يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱذۡكُرُواْ ٱللَّهَ ذِكۡرٗا كَثِيرٗا⁠".

وَقَالَ تَعَالَى : "وَٱلذَّٰكِرِينَ ٱللَّهَ كَثِيرٗا وَٱلذَّٰكِرَٰتِ أَعَدَّ ٱللَّهُ لَهُم مَّغۡفِرَةٗ وَأَجۡرًا عَظِيمٗا⁠".

وَقَالَ تَعَالَى : "وَٱذۡكُر رَّبَّكَ كَثِيرٗا وَسَبِّحۡ بِٱلۡعَشِيِّ وَٱلۡإِبۡكَٰرِ⁠".

وَقَالَ تَعَالَى : "ٱلَّذِينَ يَذۡكُرُونَ ٱللَّهَ قِيَٰمٗا وَقُعُودٗا وَعَلَىٰ جُنُوبِهِمۡ".

وَقَالَ تَعَالَى : "فَإِذَا قَضَيۡتُم مَّنَٰسِكَكُمۡ فَٱذۡكُرُواْ ٱللَّهَ كَذِكۡرِكُمۡ ءَابَآءَكُمۡ أَوۡ أَشَدَّ ذِكۡرٗاۗ".

وَقَالَ تَعَالَى : "يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تُلۡهِكُمۡ أَمۡوَٰلُكُمۡ وَلَآ أَوۡلَٰدُكُمۡ عَن ذِكۡرِ ٱللَّهِۚ".

وَقَالَ تَعَالَى : "وَٱذۡكُر رَّبَّكَ فِي نَفۡسِكَ تَضَرُّعٗا وَخِيفَةٗ وَدُونَ ٱلۡجَهۡرِ مِنَ ٱلۡقَوۡلِ بِٱلۡغُدُوِّ وَٱلۡأٓصَالِ وَلَا تَكُن مِّنَ ٱلۡغَٰفِلِينَ⁠".

و قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "مَثَلُ الَّذِي يَذْكُرُ رَبَّهُ و الَّذِي لَا يَذْكُرُ رَبَّهُ مَثَلُ الْحَيِّ و الْمَيِّتِ".

و قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "أَلَا أُنَبِّئُكُمْ بِخَيْرِ أَعْمَالِكُمْ و أَزْكَاهَا عِنْدَ مَلِيكِكُمْ و أَرْفَعِهَا فِي دَرَجَاتِكُمْ و خَيْرٍ لَكُمْ مِنْ إِنْفَاقِ الذَّهَبِ و الْوَرِقِ و خَيْرٍ لَكُمْ مِنْ أَنْ تَلْقَوْا عَدُوَّكُمْ فَتَضْرِبُوا أَعْنَاقَهُمْ و يَضْرِبُوا أَعْنَاقَكُمْ؟ " قَالُوا بَلَى . قَالَ : (ذِكْرُ اللَّهِ تَعَالَى).

و قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "يَقُولُ اللَّهُ تَعَالَى : أَنَا عِنْدَ ظَنِّ عَبْدِي بِي , و أَنَا مَعَهُ إِذَا ذَكَرَنِي , فَإِنْ ذَكَرَنِي فِي نَفْسِهِ ذَكَرْتُهُ فِي نَفْسِي و إِنْ ذَكَرَنِي فِي مَلَإٍ ذَكَرْتُهُ فِي مَلَإٍ خَيْرٍ مِنْهُمْ , و إِنْ تَقَرَّبَ إِلَيَّ شِبْرًا تَقَرَّبْتُ إِلَيْهِ ذِرَاعًا و إِنْ تَقَرَّبَ إِلَيَّ ذِرَاعًا تَقَرَّبْتُ إِلَيْهِ بَاعًا و إِنْ أَتَانِي يَمْشِي أَتَيْتُهُ هَرْوَلَةً."

و قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "مَنْ قَعَدَ مَقْعَدًا لَمْ يَذْكُرِ اللَّهَ فِيهِ كَانَتْ عَلَيْهِ مِنَ اللَّهِ تِرَةٌ , و مَنِ اضْطَجَعَ مَضْجَعًا لَمْ يَذْكُرْ فِيهِ اللَّهَ كَانَتْ عَلَيْهِ تِرَةٌ".

و قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "مَا جَلَسَ قَوْمٌ مَجْلِسًا لَمْ يَذْكُرُوا اللَّهَ فِيهِ , و لَمْ يُصَلُّوا عَلَى نَبِيِّهِمْ إِلَّا كَانَ عَلَيْهِمْ تِرَةٌ فَإِنْ شَاءَ عَذَّبَهُمْ و إِنْ شَاءَ غَفَرَ لَهُمْ".

و قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "مَا مِنْ قَوْمٍ يَقُومُونَ مِنْ مَجْلِسٍ لَا يَذْكُرُونَ اللَّهَ فِيهِ إِلَّا قَامُوا عَنْ مِثْلِ جِيفَةِ حِمَارٍ و كَانَ لَهُمْ حَسْرَةً".

فَضَائِلُ الذِّكْرِ لِلْإِمَامِ ابْنِ الْقَيِّمِ الْجَوْزِيَّةِ

أَنَّهُ يَطْرُدُ الشَّيْطَانَ وَيَقْمَعُهُ وَيَكْسِرُهُ.

أَنَّهُ يُرْضِي الرَّحْمَنَ عَزَّ وَجَلَّ.

أَنَّهُ يُزِيلُ الْهَمَّ وَالْغَمَّ عَنِ الْقَلْبِ.

أَنَّهُ يَجْلِبُ لِلْقَلْبِ الْفَرَحَ وَالسُّرُورَ وَالْبَسْطَ.

أَنَّهُ يَجْلِبُ الرِّزْقَ.

أَنَّهُ يَكْسُو الذَّاكِرَ الْمَهَابَةَ وَالْحَلَاوَةَ وَالنَّضْرَةَ.

أَنَّهُ يُورِثُهُ الْمَحَبَّةَ الَّتِي هِيَ رُوحُ الْإِسْلَامِ وَقُطْبُ رَحَى الدِّينِ وَمَدَارُ السَّعَادَةِ وَالنَّجَاةِ وَقَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِكُلِّ شَيْءٍ سَبَبًا وَجَعَلَ سَبَبَ الْمَحَبَّةِ دَوَامَ الذِّكْرِ فَمَنْ أَرَادَ أَنْ يَنَالَ مَحَبَّةَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَلْيَلْهَجْ بِذِكْرِهِ فَإِنَّهُ الدَّرْسُ وَالْمُذَاكَرَةُ كَمَا أَنَّهُ بَابُ الْعِلْمِ فَالذِّكْرُ بَابُ الْمَحَبَّةِ وَشَارِعُهَا الْأَعْظَمُ وَصِرَاطُهَا الْأَقْوَمُ.

أَنَّهُ يُورِثُهُ الْمُرَاقَبَةَ حَتَّى يُدْخِلَهُ فِي بَابِ الْإِحْسَانِ فَيَعْبُدُ اللَّهَ كَأَنَّهُ يَرَاهُ وَلَا سَبِيلَ لِلْغَافِلِ عَنِ الذِّكْرِ إِلَى مَقَامِ الْإِحْسَانِ كَمَا لَا سَبِيلَ لِلْقَاعِدِ إِلَى الْوُصُولِ إِلَى الْبَيْتِ.

أَنَّهُ يُورِثُهُ الْإِنَابَةَ وَهِيَ الرُّجُوعُ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَمَتَى أَكْثَرَ الرُّجُوعَ إِلَيْهِ بِذِكْرِهِ أَوْرَثَهُ ذَلِكَ رُجُوعَهُ بِقَلْبِهِ إِلَيْهِ فِي كُلِّ أَحْوَالِهِ فَيَبْقَى اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ مَفْزَعَهُ وَمَلْجَأَهُ وَمَلَاذَهُ وَمَعَاذَهُ وَقِبْلَةَ قَلْبِهِ وَمَهْرَبَهُ عِنْدَ النَّوَازِلِ وَالْبَلَايَا.

أَنَّهُ يُورِثُ الْهَيْبَةَ لِرَبِّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَإِجْلَالَهُ لِشِدَّةِ اسْتِيلَائِهِ عَلَى قَلْبِهِ وَحُضُورِهِ مَعَ اللَّهِ تَعَالَى بِخِلَافِ الْغَافِلِ فَإِنَّ حِجَابَ الْهَيْبَةِ رَقِيقٌ فِي قَلْبِهِ.

أَنَّهُ يُورِثُهُ ذِكْرَ اللَّهِ تَعَالَى لَهُ كَمَا قَالَ تَعَالَى: (فَٱذۡكُرُونِيٓ أَذۡكُرۡكُمۡ) وَلَوْ لَمْ يَكُنْ فِي الذِّكْرِ إِلَّا هَذِهِ وَحْدَهَا لَكَفَى بِهَا فَضْلًا وَشَرَفًا وَقَالَ فِيمَا يُرْوَى عَنْ رَبِّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى . ( مَنْ ذَكَرَنِي فِي نَفْسِهِ ذَكَرْتُهُ فِي نَفْسِي وَمَنْ ذَكَرَنِي فِي مَلَإٍ ذَكَرْتُهُ فِي مَلَإٍ خَيْرٍ مِنْهُمْ) . رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ وَمُسْلِمٌ.

أَنَّهُ يَحُطُّ الْخَطَايَا وَيُذْهِبُهَا فَإِنَّهُ مِنْ أَعْظَمِ الْحَسَنَاتِ وَالْحَسَنَاتُ يُذْهِبْنَ السَّيِّئَاتِ.

أَنَّهُ يُزِيلُ الْوَحْشَةَ بَيْنَ الْعَبْدِ وَبَيْنَ رَبِّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى فَإِنَّ الْغَافِلَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَحْشَةٌ لَا تَزُولُ إِلَّا بِالذِّكْرِ.

أَنَّ الْعَبْدَ إِذَا تَعَرَّفَ إِلَى اللَّهِ تَعَالَى بِذِكْرِهِ فِي الرَّخَاءِ عَرَفَهُ فِي الشِّدَّةِ وَقَدْ جَاءَ أَثَرٌ مَعْنَاهُ أَنَّ الْعَبْدَ الْمُطِيعَ الذَّاكِرَ لِلَّهِ تَعَالَى إِذَا أَصَابَتْهُ شِدَّةٌ أَوْ سَأَلَ اللَّهَ تَعَالَى حَاجَةً قَالَتِ الْمَلَائِكَةُ يَا رَبِّ صَوْتٌ مَعْرُوفٌ مِنْ عَبْدٍ مَعْرُوفٍ وَالْغَافِلُ الْمُعْرِضُ عَنِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ إِذَا دَعَاهُ وَسَأَلَهُ قَالَتِ الْمَلَائِكَةُ يَا رَبِّ صَوْتٌ مُنْكَرٌ مِنْ عَبْدٍ مُنْكَرٍ – وَحَدِيثُ ابْنِ عَبَّاسٍ تَعَرَّفْ إِلَى اللَّهِ فِي الرَّخَاءِ يَعْرِفْكَ فِي الشِّدَّةِ – رَوَاهُ الْإِمَامُ أَحْمَدُ

أَنَّهُ يُنْجِي مِنْ عَذَابِ اللَّهِ تَعَالَى كَمَا قَالَ مُعَاذٌ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَيُرْوَى مَرْفُوعًا (مَا عَمِلَ آدَمِيٌّ عَمَلًا أَنْجَى مِنْ عَذَابِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ مِنْ ذِكْرِ اللَّهِ تَعَالَى ). رَوَاهُ أَحْمَدُ وَمَالِكٌ وَابْنُ مَاجَةَ وَالتِّرْمِذِيُّ.

أَنَّهُ سَبَبُ تَنْزِيلِ السَّكِينَةِ وَغِشْيَانِ الرَّحْمَةِ وَحُفُوفِ الْمَلَائِكَةِ بِالذَّاكِرِ كَمَا أَخْبَرَ بِهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ . – الْحَدِيثُ : ( لَا يَقْعُدُ قَوْمٌ يَذْكُرُونَ اللَّهَ إِلَّا حَفَّتْهُمُ الْمَلَائِكَةُ وَغَشِيَتْهُمُ الرَّحْمَةُ وَنَزَلَتْ عَلَيْهِمُ السَّكِينَةُ وَذَكَرَهُمُ اللَّهُ فِيمَنْ عِنْدَهُ ) رَوَاهُ مُسْلِمٌ.

أَنَّهُ سَبَبُ اشْتِغَالِ اللِّسَانِ عَنِ الْغِيبَةِ وَالنَّمِيمَةِ وَالْكَذِبِ وَالْفُحْشِ وَالْبَاطِلِ فَإِنَّ الْعَبْدَ لَا بُدَّ لَهُ مِنْ أَنْ يَتَكَلَّمَ فَإِنْ لَمْ يَتَكَلَّمْ بِذِكْرِ اللَّهِ تَعَالَى وَذِكْرِ أَوَامِرِهِ تَكَلَّمَ بِهَذِهِ الْمُحَرَّمَاتِ أَوْ بَعْضِهَا وَلَا سَبِيلَ إِلَى السَّلَامَةِ مِنْهَا الْبَتَّةَ إِلَّا بِذِكْرِ اللَّهِ تَعَالَى وَالْمُشَاهَدَةُ وَالتَّجْرِبَةُ شَاهِدَانِ بِذَلِكَ فَمَنْ عَوَّدَ لِسَانَهُ ذِكْرَ اللَّهِ صَانَ لِسَانَهُ عَنِ الْبَاطِلِ وَاللَّغْوِ وَمَنْ يَبِسَ لِسَانُهُ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ تَعَالَى تَرَطَّبَ بِكُلِّ بَاطِلٍ وَلَغْوٍ وَفُحْشٍ وَلَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ.

أَنَّهُ يُؤْمِنُ الْعَبْدَ مِنَ الْحَسْرَةِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَإِنَّ كُلَّ مَجْلِسٍ لَا يَذْكُرُ الْعَبْدُ فِيهِ رَبَّهُ تَعَالَى كَانَ عَلَيْهِ حَسْرَةً وَتِرَةً يَوْمَ الْقِيَامَةِ.

أَنَّهُ أَيْسَرُ الْعِبَادَاتِ وَهُوَ مِنْ أَجَلِّهَا وَأَفْضَلِهَا فَإِنَّ حَرَكَةَ اللِّسَانِ أَخَفُّ حَرَكَاتِ الْجَوَارِحِ وَأَيْسَرُهَا وَلَوْ تَحَرَّكَ عُضْوٌ مِنَ الْإِنْسَانِ فِي الْيَوْمِ وَاللَّيْلَةِ بِقَدْرِ حَرَكَةِ لِسَانِهِ لَشَقَّ عَلَيْهِ غَايَةَ الْمَشَقَّةِ بَلْ لَا يُمْكِنُهُ ذَلِكَ . وَفِي الْحَدِيثِ : ( كَلِمَتَانِ خَفِيفَتَانِ عَلَى اللِّسَانِ ثَقِيلَتَانِ فِي الْمِيزَانِ حَبِيبَتَانِ إِلَى الرَّحْمَنِ : سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ سُبْحَانَ اللَّهِ الْعَظِيمِ ).

أَنَّهُ غِرَاسُ الْجَنَّةِ. فِي التِّرْمِذِيِّ مِنْ حَدِيثِ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ عَنِ النَّبِيِّ قَالَ : ( مَنْ قَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ غُرِسَتْ لَهُ نَخْلَةٌ فِي الْجَنَّةِ ) قَالَ التِّرْمِذِيُّ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ، وَصَحَّحَهُ الْأَلْبَانِيُّ فِي صَحِيحِ الْجَامِعِ - 6429.

أَنَّ الْعَطَاءَ وَالْفَضْلَ الَّذِي رُتِّبَ عَلَيْهِ لَمْ يُرَتَّبْ عَلَى غَيْرِهِ مِنَ الْأَعْمَالِ فَفِي الصَّحِيحَيْنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ قَالَ : ( مَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ فِي يَوْمٍ مِائَةَ مَرَّةٍ كَانَتْ لَهُ عَدْلَ عَشْرِ رِقَابٍ وَكُتِبَتْ لَهُ مِائَةُ حَسَنَةٍ وَمُحِيَتْ عَنْهُ مِائَةُ سَيِّئَةٍ وَكَانَتْ لَهُ حِرْزًا مِنَ الشَّيْطَانِ يَوْمَهُ ذَلِكَ حَتَّى يُمْسِيَ و لَمْ يَأْتِ أَحَدٌ بِأَفْضَلَ مِمَّا جَاءَ بِهِ إِلَّا رَجُلٌ عَمِلَ أَكْثَرَ مِنْهُ وَمَنْ قَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ فِي يَوْمٍ مِائَةَ مَرَّةٍ حُطَّتْ خَطَايَاهُ وَإِنْ كَانَتْ مِثْلَ زَبَدِ الْبَحْرِ ) وَفِي صَحِيحِ مُسْلِمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ لَأَنْ أَقُولَ سُبْحَانَ اللَّهِ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ وَلَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَاللَّهُ أَكْبَرُ أَحَبُّ إِلَيَّ مِمَّا طَلَعَتْ عَلَيْهِ الشَّمْسُ ).

أَنَّ دَوَامَ ذِكْرِ الرَّبِّ تَبَارَكَ وَتَعَالَى يُوجِبُ الْأَمَانَ مِنْ نِسْيَانِهِ الَّذِي هُوَ سَبَبُ شَقَاءِ الْعَبْدِ فِي مَعَاشِهِ وَمَعَادِهِ فَإِنَّ نِسْيَانَ الرَّبِّ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى يُوجِبُ نِسْيَانَ نَفْسِهِ وَمَصَالِحِهَا قَالَ تَعَالَى : (وَلَا تَكُونُواْ كَٱلَّذِينَ نَسُواْ ٱللَّهَ فَأَنسَىٰهُمۡ أَنفُسَهُمۡۚ أُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡفَٰسِقُونَ⁠) وَإِذَا نَسِيَ الْعَبْدُ نَفْسَهُ أَعْرَضَ عَنْ مَصَالِحِهَا وَنَسِيَهَا وَاشْتَغَلَ عَنْهَا فَهَلَكَتْ وَفَسَدَتْ وَلَا بُدَّ. فَمَنْ نَسِيَ اللَّهَ تَعَالَى أَنْسَاهُ نَفْسَهُ فِي الدُّنْيَا وَنَسِيَهُ فِي الْعَذَابِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ قَالَ تَعَالَى (وَمَنۡ أَعۡرَضَ عَن ذِكۡرِي فَإِنَّ لَهُۥ مَعِيشَةٗ ضَنكٗا وَنَحۡشُرُهُۥ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ أَعۡمَىٰ⁠ قَالَ رَبِّ لِمَ حَشَرۡتَنِيٓ أَعۡمَىٰ وَقَدۡ كُنتُ بَصِيرٗا⁠ قَالَ كَذَٰلِكَ أَتَتۡكَ ءَايَٰتُنَا فَنَسِيتَهَاۖ وَكَذَٰلِكَ ٱلۡيَوۡمَ تُنسَىٰ⁠) أَيْ تُنْسَى فِي الْعَذَابِ كَمَا نَسِيتَ آيَاتِي فَلَمْ تَذْكُرْهَا وَلَمْ تَعْمَلْ بِهَا.

أَنَّ الذِّكْرَ نُورٌ لِلذَّاكِرِ فِي الدُّنْيَا وَنُورٌ لَهُ فِي قَبْرِهِ وَنُورٌ لَهُ فِي مَعَادِهِ يَسْعَى بَيْنَ يَدَيْهِ عَلَى الصِّرَاطِ فَمَا اسْتَنَارَتِ الْقُلُوبُ وَالْقُبُورُ بِمِثْلِ ذِكْرِ اللَّهِ تَعَالَى قَالَ اللَّهُ تَعَالَى : (أَوَمَن كَانَ مَيۡتٗا فَأَحۡيَيۡنَٰهُ وَجَعَلۡنَا لَهُۥ نُورٗا يَمۡشِي بِهِۦ فِي ٱلنَّاسِ كَمَن مَّثَلُهُۥ فِي ٱلظُّلُمَٰتِ لَيۡسَ بِخَارِجٖ مِّنۡهَاۚ) فَالْأَوَّلُ هُوَ الْمُؤْمِنُ اسْتَنَارَ بِالْإِيمَانِ بِاللَّهِ وَمَحَبَّتِهِ وَمَعْرِفَتِهِ وَذِكْرِهِ وَالْآخَرُ هُوَ الْغَافِلُ عَنِ اللَّهِ تَعَالَى الْمُعْرِضُ عَنْ ذِكْرِهِ وَمَحَبَّتِهِ وَالشَّأْنُ كُلُّ الشَّأْنِ وَالْفَلَاحُ كُلُّ الْفَلَاحِ فِي النُّورِ وَالشَّقَاءُ كُلُّ الشَّقَاءِ فِي فَوَاتِهِ.

أَنَّ الذِّكْرَ يَجْمَعُ الْمُتَفَرِّقَ و يُفَرِّقُ الْمُجْتَمِعَ وَيُقَرِّبُ الْبَعِيدَ وَيُبْعِدُ الْقَرِيبَ

أَنَّ فِي الْقَلْبِ قَسْوَةً لَا يُذِيبُهَا إِلَّا ذِكْرُ اللَّهِ تَعَالَى فَيَنْبَغِي لِلْعَبْدِ أَنْ يُدَاوِيَ قَسْوَةَ قَلْبِهِ بِذِكْرِ اللَّهِ تَعَالَى وَذَكَرَ حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنِ الْمُعَلَّى ابْنِ زِيَادٍ أَنَّ رَجُلًا قَالَ لِلْحَسَنِ يَا أَبَا سَعِيدٍ أَشْكُو إِلَيْكَ قَسْوَةَ قَلْبٍ قَالَ أَذِبْهُ بِالذِّكْرِ وَهَذَا لِأَنَّ الْقَلْبَ كُلَّمَا اشْتَدَّتْ بِهِ الْغَفْلَةُ اشْتَدَّتْ بِهِ الْقَسْوَةُ فَإِذَا ذَكَرَ اللَّهَ تَعَالَى ذَابَتْ تِلْكَ الْقَسْوَةُ كَمَا يَذُوبُ الرَّصَاصُ فِي النَّارِ فَمَا أُذِيبَتْ قَسْوَةُ الْقُلُوبِ بِمِثْلِ ذِكْرِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ.

أَنَّ الذِّكْرَ يُوجِبُ صَلَاةَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَمَلَائِكَتِهِ عَلَى الذَّاكِرِ وَمَنْ صَلَّى اللَّهُ تَعَالَى عَلَيْهِ وَمَلَائِكَتُهُ فَقَدْ أَفْلَحَ كُلَّ الْفَلَاحِ وَفَازَ كُلَّ الْفَوْزِ قَالَ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى : (يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱذۡكُرُواْ ٱللَّهَ ذِكۡرٗا كَثِيرٗا⁠ وَسَبِّحُوهُ بُكۡرَةٗ وَأَصِيلًا⁠ هُوَ ٱلَّذِي يُصَلِّي عَلَيۡكُمۡ وَمَلَٰٓئِكَتُهُۥ لِيُخۡرِجَكُم مِّنَ ٱلظُّلُمَٰتِ إِلَى ٱلنُّورِۚ وَكَانَ بِٱلۡمُؤۡمِنِينَ رَحِيمٗا⁠).

أَنَّ مَجَالِسَ الذِّكْرِ مَجَالِسُ الْمَلَائِكَةِ فَلَيْسَ مِنْ مَجَالِسِ الدُّنْيَا لَهُمْ مَجْلِسٌ إِلَّا مَجْلِسٌ يُذْكَرُ اللَّهُ تَعَالَى فِيهِ كَمَا أَخْرَجَا فِي الصَّحِيحَيْنِ مِنْ حَدِيثِ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ إِنَّ لِلَّهِ مَلَائِكَةً فُضُلًا عَنْ كُتَّابِ النَّاسِ يَطُوفُونَ فِي الطُّرُقِ يَلْتَمِسُونَ أَهْلَ الذِّكْرِ فَإِذَا وَجَدُوا قَوْمًا يَذْكُرُونَ اللَّهَ تَعَالَى تَنَادَوْا هَلُمُّوا إِلَى حَاجَتِكُمْ قَالَ فَيَحُفُّونَهُمْ بِأَجْنِحَتِهِمْ إِلَى السَّمَاءِ الدُّنْيَا فَيَسْأَلُهُمْ رَبُّهُمْ تَعَالَى وَهُوَ أَعْلَمُ بِهِمْ مَا يَقُولُ عِبَادِي قَالَ يَقُولُونَ يُسَبِّحُونَكَ وَيُكَبِّرُونَكَ وَيَحْمَدُونَكَ قَالَ فَيَقُولُ هَلْ رَأَوْنِي قَالَ فَيَقُولُونَ لَا وَاللَّهِ مَا رَأَوْكَ قَالَ فَيَقُولُ كَيْفَ لَوْ رَأَوْنِي قَالَ فَيَقُولُونَ لَوْ رَأَوْكَ كَانُوا أَشَدَّ لَكَ عِبَادَةً وَأَشَدَّ لَكَ تَحْمِيدًا وَتَمْجِيدًا وَأَكْثَرَ لَكَ تَسْبِيحًا قَالَ فَيَقُولُ مَا يَسْأَلُونِي قَالَ يَسْأَلُونَكَ الْجَنَّةَ قَالَ يَقُولُ وَهَلْ رَأَوْهَا قَالَ يَقُولُونَ لَا وَاللَّهِ يَا رَبِّ مَا رَأَوْهَا قَالَ فَيَقُولُ فَكَيْفَ لَوْ أَنَّهُمْ رَأَوْهَا قَالَ يَقُولُونَ لَوْ أَنَّهُمْ رَأَوْهَا كَانُوا أَشَدَّ عَلَيْهَا حِرْصًا وَأَشَدَّ لَهَا طَلَبًا وَأَعْظَمَ فِيهَا رَغْبَةً فَيَقُولُ فَمِمَّ يَتَعَوَّذُونَ قَالَ يَقُولُونَ مِنَ النَّارِ قَالَ يَقُولُ وَهَلْ رَأَوْهَا قَالَ يَقُولُونَ لَا وَاللَّهِ يَا رَبِّ مَا رَأَوْهَا قَالَ يَقُولُ فَكَيْفَ لَوْ رَأَوْهَا قَالَ يَقُولُونَ لَوْ رَأَوْهَا كَانُوا أَشَدَّ مِنْهَا فِرَارًا وَأَشَدَّ لَهَا مَخَافَةً قَالَ يَقُولُ فَأُشْهِدُكُمْ أَنِّي قَدْ غَفَرْتُ لَهُمْ فَيَقُولُ مَلَكٌ مِنَ الْمَلَائِكَةِ فِيهِمْ فُلَانٌ لَيْسَ مِنْهُمْ و إِنَّمَا جَاءَ لِحَاجَةٍ قَالَ هُمُ الْجُلَسَاءُ لَا يَشْقَى بِهِمْ جَلِيسُهُمْ ) فَهَذَا مِنْ بَرَكَتِهِمْ عَلَى نُفُوسِهِمْ وَعَلَى جَلِيسِهِمْ فَلَهُمْ نَصِيبٌ مِنْ قَوْلِهِ وَجَعَلَنِي مُبَارَكًا أَيۡنَ مَا كُنتُ فَهَكَذَا الْمُؤْمِنُ مُبَارَكٌ أَيْنَ حَلَّ وَالْفَاجِرُ مَشْؤُومٌ أَيْنَ حَلَّ فَمَجَالِسُ الذِّكْرِ مَجَالِسُ الْمَلَائِكَةِ وَمَجَالِسُ الْغَفْلَةِ مَجَالِسُ الشَّيَاطِينِ وَكُلٌّ مُضَافٌ إِلَى شَكْلِهِ وَأَشْبَاهِهِ وَكُلُّ امْرِئٍ يَصِيرُ إِلَى مَا يُنَاسِبُهُ.

أَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يُبَاهِي بِالذَّاكِرِينَ مَلَائِكَتَهُ كَمَا رَوَى مُسْلِمٌ فِي صَحِيحِهِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ خَرَجَ مُعَاوِيَةُ عَلَى حَلْقَةٍ فِي الْمَسْجِدِ فَقَالَ مَا أَجْلَسَكُمْ قَالُوا جَلَسْنَا نَذْكُرُ اللَّهَ تَعَالَى قَالَ آللَّهِ مَا أَجْلَسَكُمْ إِلَّا ذَاكَ قَالُوا وَاللَّهِ مَا أَجْلَسَنَا إِلَّا ذَاكَ قَالَ أَمَا إِنِّي لَمْ أَسْتَحْلِفْكُمْ تُهْمَةً لَكُمْ وَمَا كَانَ أَحَدٌ بِمَنْزِلَتِي مِنْ رَسُولِ اللَّهِ أَقَلَّ عَنْهُ حَدِيثًا مِنِّي وَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ خَرَجَ عَلَى حَلْقَةٍ مِنْ أَصْحَابِهِ فَقَالَ : ( مَا أَجْلَسَكُمْ قَالُوا جَلَسْنَا نَذْكُرُ اللَّهَ تَعَالَى وَنَحْمَدُهُ عَلَى مَا هَدَانَا لِلْإِسْلَامِ وَمَنَّ عَلَيْنَا بِكَ قَالَ آللَّهِ مَا أَجْلَسَكُمْ إِلَّا ذَاكَ قَالُوا وَاللَّهِ مَا أَجْلَسَنَا إِلَّا ذَاكَ قَالَ أَمَا إِنِّي لَمْ أَسْتَحْلِفْكُمْ تُهْمَةً لَكُمْ وَلَكِنَّهُ أَتَانِي جِبْرِيلُ فَأَخْبَرَنِي أَنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى يُبَاهِي بِكُمُ الْمَلَائِكَةَ ) فَهَذِهِ الْمُبَاهَاةُ مِنَ الرَّبِّ تَبَارَكَ وَتَعَالَى دَلِيلٌ عَلَى شَرَفِ الذِّكْرِ عِنْدَهُ وَمَحَبَّتِهِ لَهُ وَأَنَّ لَهُ مَزِيَّةً عَلَى غَيْرِهِ مِنَ الْأَعْمَالِ.

أَنَّ جَمِيعَ الْأَعْمَالِ إِنَّمَا شُرِعَتْ إِقَامَةً لِذِكْرِ اللَّهِ تَعَالَى وَالْمَقْصُودُ بِهَا تَحْصِيلُ ذِكْرِ اللَّهِ تَعَالَى قَالَ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى : (أَقِمِ ٱلصَّلَوٰةَ لِذِكۡرِيٓ⁠).

أَنَّ ذِكْرَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ يُسَهِّلُ الصَّعْبَ وَيُيَسِّرُ الْعَسِيرَ وَيُخَفِّفُ الْمَشَاقَّ فَمَا ذُكِرَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَلَى صَعْبٍ إِلَّا هَانَ وَلَا عَلَى عَسِيرٍ إِلَّا تَيَسَّرَ وَلَا مَشَقَّةٍ إِلَّا خَفَّتْ وَلَا شِدَّةٍ إِلَّا زَالَتْ وَلَا كُرْبَةٍ إِلَّا انْفَرَجَتْ فَذِكْرُ اللَّهِ تَعَالَى هُوَ الْفَرَجُ بَعْدَ الشِّدَّةِ وَالْيُسْرُ بَعْدَ الْعُسْرِ وَالْفَرَجُ بَعْدَ الْغَمِّ وَالْهَمِّ يُوَضِّحُهُ.

أَنَّ كَثْرَةَ ذِكْرِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ أَمَانٌ مِنَ النِّفَاقِ فَإِنَّ الْمُنَافِقِينَ قَلِيلُو الذِّكْرِ لِلَّهِ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فِي الْمُنَافِقِينَ وَلَا يَذۡكُرُونَ ٱللَّهَ إِلَّا قَلِيلٗا⁠ وَقَالَ كَعْبٌ مَنْ أَكْثَرَ ذِكْرَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ بَرِئَ مِنَ النِّفَاقِ وَلِهَذَا وَاللَّهُ أَعْلَمُ خَتَمَ اللَّهُ تَعَالَى سُورَةَ الْمُنَافِقِينَ بِقَوْلِهِ تَعَالَى : (يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تُلۡهِكُمۡ أَمۡوَٰلُكُمۡ وَلَآ أَوۡلَٰدُكُمۡ عَن ذِكۡرِ ٱللَّهِۚ وَمَن يَفۡعَلۡ ذَٰلِكَ فَأُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡخَٰسِرُونَ⁠) فَإِنَّ فِي ذَلِكَ تَحْذِيرًا مِنْ فِتْنَةِ الْمُنَافِقِينَ الَّذِينَ غَفَلُوا عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَوَقَعُوا فِي النِّفَاقِ.

Yana daga cikin mafifitan ayyuka masu sauki wadanda suke kusantar musulmi zuwa ga Ubangijinsa, tsarki ya tabbata a gare shi.

Ayoyi da hadisai dangane da falalar zikiri da addu'a da kwadaitar da su

Akwai ayoyi da hadisai ingantattu da yawa da aka ruwaito daga manzon Allah tsira da amincin Allah su tabbata a gare shi, kuma mun ambaci abin da zai yiwu. Daga ita.

Allah Ta’ala ya ce: “Kuma ambaton Allah shi ne mafi girma”.

Kuma Allah Ta’ala ya ce: “Kuma ku yi tasbihi a safiya da maraice”.

Kuma Allah Ta’ala Ya ce: “Saboda haka ku ambace ni, in ambace ku, kuma ku gode mini, amma kada ku kafirta”.

Kuma Allah Ta’ala ya ce: “Ya ku waxanda suka yi imani, ku yawaita ambaton Allah”.

Kuma Allah Ta’ala ya ce: “Kuma waxanda suke ambaton Allah da yawa, da maza, Allah ya yi musu tattalin gafara da lada mai girma”.

Kuma Allah Ta’ala ya ce: “Kuma ka ambaci Ubangijinka da yawa, kuma ka yi tasbihi a marece da safiya”.

Kuma Allah Ta’ala ya ce: “Wadanda suke ambaton Allah a tsaye da a zaune da kuma a gefensu”.

Kuma Allah Ta’ala Ya ce: “To, idan kun gama ayyukanku, to ku ambaci Allah kamar yadda kuke ambaton ubanninku, ko kuma mafi qarfi”.

Kuma Allah Ta’ala ya ce: “Ya ku waxanda suka yi imani, kada dukiyoyinku ko ‘ya’yanku su shagaltar da ku daga ambaton Allah.

Kuma Allah Ta’ala ya ce: “Kuma ka ambaci Ubangijinka a cikin ranka da qanqan da kai da tsoro, kuma ba da kabbatuwa ba da safe da maraice, kuma kada ka kasance daga gafalallu”.

Manzon Allah tsira da amincin Allah su tabbata a gare shi ya ce: “Misalin wanda yake ambaton Ubangijinsa da wanda ba ya ambaton Ubangijinsa, misalin rayayye da matacce ne.

Manzon Allah tsira da amincin Allah su tabbata a gare shi ya ce: “Shin ba zan ba ku labarin mafi alherin ayyukanku ba, mafi tsarki a wurin Sarkinku, mafi daukakar darajojinku, kuma mafi alheri a gare ku? Na kashe zinariya da azurfa, kuma yana da kyau a gare ku da ku sadu da maƙiyanku, ku bugi wuyõyinsu, su bugi wuyanku.” Suka ce, "Na'am." Ya ce: (Ambaton Allah Ta’ala).

Manzon Allah (s. tsawo, kuma idan ya zo mini yana tafiya, sai in zo masa a kan karkata.

Manzon Allah tsira da amincin Allah su tabbata a gare shi ya ce: “Duk wanda ya zauna a kan kujera bai ambaci Allah a cikinta ba, to, akwai zargi daga Allah a kansa, kuma wanda ya kwanta kuma bai ambaci cewa Allah ya yi masa wata masifa ba”.

Manzon Allah tsira da amincin Allah su tabbata a gare shi ya ce: “Wasu mutane ba su tava zama a wani majalisin da ba sa ambaton Allah a cikinsa, kuma ba su yi wa Annabinsu salati ba face akwai wani nauyi a kansu”. Idan Ya so sai Ya azabta su, kuma idan Ya so sai Ya gafarta musu”.

Manzon Allah tsira da amincin Allah su tabbata a gare shi ya ce: “Babu wasu mutane da suke tashi daga wani taro da ba sa ambaton Allah a cikinsa face sun tashi kamar gawar jaki, “abin bakin ciki ne a gare su”.

Falalar Zikiri na Imam Ibn al-Qayyim al-Jawziyyah

Yana korar Shaiɗan, yana danne shi, kuma yana cin nasara a kansa.

Yana faranta wa Mai rahama, Mai girma.

Yana kawar da damuwa da bacin rai daga zuciya.

Yana kawo farin ciki, farin ciki da gamsuwa ga zuciya.

Yana kawo guzuri.

Yana rufe zikiri da lamurra, da dadi, da sabo.

Yana yi masa wasiyya da soyayya, wadda ita ce ruhin Musulunci, da sandar tukin addini, da kewayen jin dadi da tsira. Allah ya sanya dalili akan komai kuma yasa dalilin soyayya shine zikiri. Duk wanda yake son samun soyayyar Allah Madaukakin Sarki, to ya yi tadabburin ambatonsa, domin ita ce karatu da nazari kamar yadda ita ce kofar ilimi, don haka zikiri shi ne kofar soyayya, mafi girman titinsa, kuma mafi madaidaiciyar tafarkinsa.

Yana yi masa wasiyya da kulawa har sai ya shiga qofar alheri, sai ya bauta wa Allah kamar yana ganinSa, kuma babu yadda za a yi wanda ya gafala daga ambaton ya kai ga matsayi. Ihsan kamar yadda mutum zaune ya rasa hanyar zuwa gida.

Tana yi masa wasiyya da tuba, wadda ita ce komawa zuwa ga Allah Ta’ala, don haka idan ya yawaita komawa zuwa gare shi da ambatonsa, sai ya yi masa wasici, kuma ita ce komawarsa da zuciyarsa. A gare shi a cikin dukkan al’amuransa, kuma Allah Ta’ala ya kasance matsuguninsa, da mafakarsa, da mafakarsa, da sumbatar zuciyarsa, da kubutawarsa a lokacin bala’o’i. Da masifu.

Yana yin wasiyya da girma da taqawa ga Ubangijinsa mabuwayi da xaukaka, saboda tsananin ikon da take da shi a kan zuciyarsa da kasancewarsa a wurin Allah Ta’ala, ba kamar gafalallu ba, domin shi Labulen Daraja sirara ce a cikin zuciyarsa.

Yana yi masa wasiyya da ambaton Allah Ta’ala, kamar yadda Allah Ta’ala Ya ce: ((To ku ​​tuna da ni, in ambace ku) Kuma da ba a cikin ambaton face wannan kadai, da ya wadatar. Tana da falala da daraja, kuma ya faxi abin da aka ruwaito daga Ubangijinsa, Mai albarka, Mai girma da xaukaka. (Duk wanda ya ambace ni a ransa, zan ambace shi a cikin kaina, kuma wanda ya ambace ni a cikin majami'a, zan ambace shi a cikin majalissar da ta fi su.) Bukhari da Muslim suka ruwaito.

Yana kankare zunubai kuma yana kankare su, domin yana daga cikin mafi girman ayyukan alheri, kuma aikin kwarai yana kawar da munanan ayyuka.

Yana gusar da kadaita tsakanin bawa da Ubangijinsa, Mai albarka da daukaka, domin kuwa gafala yana da kadaici tsakaninsa da Allah Madaukakin Sarki wanda ba zai gushe ba. Da ambaton.

Idan bawa ya san Allah Madaukakin Sarki da ambatonsa a cikin wadata, zai gane shi a cikin wahala, kuma wani sakamako ya zo da cewa bawan da yake ambaton Allah Madaukakin Sarki, idan damuwa ta same shi ko ya roki Allah Madaukakin Sarki wata bukata, sai mala’iku su ce: “Ya Ubangiji, sananniyar murya daga wani sanannen bawa, kuma gafalallu ya juya baya. An karbo daga Allah madaukakin sarki idan ya roke shi ya roke shi, Mala’iku suna cewa: “Ya Ubangiji,” muryar kafircin bawan nan mai kafirci – da hadisin Ibn Abbas: Ya gane Allah. A cikin wadata, Ya san ku cikin wahala – Imamu Ahmad ya ruwaito

Yana kubutar da shi daga azabar Allah Madaukakin Sarki kamar yadda Mu’az Radhiyallahu Anhu ya ce, kuma an ruwaito shi da isnadi mai isar da sako ga Annabi (Babu wani mutum da ya aikata wani aiki da zai kubutar da shi daga azabar Allah madaukaki. Daga ambaton Allah madaukaki). Ahmad da Malik da Ibn Majah da Tirmizi suka ruwaito.

Shi ne dalilin bayyanar da natsuwa, da ambaton rahama, da mala'iku da suke kewaye da wanda ya tuna, kamar yadda Manzon Allah Sallallahu Alaihi Wasallama ya gaya masa. - Hadisi: (Babu wani mutane da suke zaune suna ambaton Allah face mala'iku sun kewaye su, kuma rahama ta lullube su, kuma natsuwa ta sauka a kansu, kuma Allah yana ambaton su a cikin wadanda suke tare da shi) Muslim ya ruwaito.

Shi ne dalilin shagaltuwar harshe daga gulma, gulma, qarya, batsa, da qarya. Dole bawa yayi magana. Bai yi magana a kan ambaton Allah Madaukakin Sarki ko umarninSa ba. Ya yi magana a kan wadannan haramun ko wasu daga cikinsu, kuma babu yadda za a yi a tsira daga gare su, face ambaton Allah Madaukakin Sarki, lura da gogewa sun shaida hakan. Don haka duk wanda ya saba wa harshensa da ambaton Allah, harshensa zai kiyaye shi daga karya da zancen banza. Kuma wanda ya katse harshensa ga ambaton Allah Ta’ala, to ya jike da dukkan qarya, da maganganun banza, da alfasha. Babu wani ƙarfi kuma babu ƙarfi sai ga Allah.

Kuma hakan zai kare bawa daga bacin rai a ranar kiyama, domin duk taron da bawa baya ambaton Ubangijinsa mai girma da daukaka zai zama bakin ciki a gare shi ranar kiyama. Tashin Kiyama.

Ita ce mafi saukin ibada, kuma tana cikin su kuma mafifici, domin motsin harshe shi ne mafi sauki da saukin motsin gabobi, ko da daya daga cikin gabobi ya motsa. Motsin mutum dare da rana yana da wahala kamar motsin harshensa, amma ba zai yiwu ya yi haka ba. Kuma a cikin hadisin: ((Kalmomi biyu masu saukin harshe da nauyi a kan sikeli soyuwa ne ga mai rahama: Tsarki ya tabbata ga Allah da godiyarSa, Tsarki ya tabbata ga Allah mai girma).

Ita ce shukar Aljanna. A cikin Tirmiziy, daga hadisin Abu Al-Zubayr, daga Jabir, daga Manzon Allah (Sallallahu Alaihi Wasallam) ya ce: (Duk wanda ya ce: Tsarki ya tabbata ga Allah da godiyarSa, za a dasa masa bishiyar dabino a Aljanna) ya ce. Tirmizi hadisi ne ingantacce, kuma Albani ya inganta shi a cikin Sahih Al-Jami’ – 6429.

Bayarwa da falalar da aka tara dominsa ba a taru a wasu ayyuka ba. A cikin littafan Sahihai guda biyu an karbo daga Abu Hurairah, Allah Ya yarda da shi, ya ce: Manzon Allah (Sallallahu Alaihi Wasallam) ya ce: (Duk wanda ya ce: “Babu abin bautawa face Allah Shi kadai, ba tare da abokin tarayya ba, to Shi mulki nasa ne, kuma godiya ta tabbata a gare Shi, kuma Shi Mai ikon yi ne a kan komai) sau dari a rana. Yana da hakkin bayi goma, an rubuta masa kyawawan ayyuka dari, aka shafe masa munanan ayyuka dari, kuma ya kasance kariya gare shi daga Shaidan a ranar. Wato har magariba ta yi, ba wanda ya zo da wani abu mafi alheri sai abin da ya zo da shi sai wani mutum da ya fi shi aiki da wanda ya ce: Tsarki ya tabbata ga Allah da godiya a ranar sakamako. Sau dari ana gafarta masa zunubansa ko da sun kasance kamar kumfar teku.) Kuma a cikin Sahih Muslim daga Abu Hurairata ya ce: “Manzon Allah (Sallallahu Alaihi Wasallam) ya ce: “Saboda na ce tsarki ya tabbata ga Allah, godiya ta tabbata ga Allah, babu abin bautawa da gaskiya sai Allah, kuma Allah shi ne mafi girma, mafi soyuwa a gare ni fiye da duk abin da rana ta fito a kansa).

Zikirin Ubangiji, Mai albarka da Maɗaukakin Sarki, yana wajabta aminci daga manta da shi, wanda shi ne sanadin kuncin bawa a rayuwarsa da makomarsa. Manta Ubangiji, tsarki ya tabbata a gare shi, Maɗaukakin Sarki, ya wajaba a manta da kai da maslaha. Madaukaki Ya ce: (Kuma kada ku kasance kamar wadanda suka manta Allah, kuma Ya mantar da rayukansu, wadannan su ne azzalumai). Don haka duk wanda ya manta Allah Ta’ala, zai mantar da kansa a nan duniya, kuma ya manta da shi a cikin azaba ranar kiyama. Allah Ta’ala ya ce: “Kuma wanda ya bijire daga ambatoNa, to, lalle ne, rayayye ne na bakin ciki, kuma Mu tara shi a ranar kiyama yana makaho, sai ya ce: “Ya Ubangiji! Ya ce: "Kamar wancan ne ãyõyinMu suka je muku." Don haka na manta da shi, haka ma a yau an manta da shi) Wato za a manta da shi a cikin azaba kamar yadda kuka manta ayoyiNa, ba ku tuna su ba, kuma ba ku yi aiki da su ba.

Lallai zikiri haske ne ga mai ambaton a nan duniya, haske ne a gare shi a cikin kabarinsa, kuma haske ne a gare shi a lahira. Yana gwagwarmaya a gabansa a kan hanya, don haka zukata ba su haskakawa. Kuma kabari kamar ambaton Allah madaukaki ne. Allah Ta’ala ya ce: (Shin wanda ya mutu kuma Muka rayar da shi, kuma Muka sanya masa wani haske da yake tafiya a cikin mutane da shi, kamar wanda yake a cikinsa, babu mafita daga duffai, na farko shi ne mumini wanda ya haskaka da imani da Allah da sonsa da iliminsa da ambatonSa, kuma na karshe shi ne wanda ya gafala daga Allah Madaukakin Sarki, wanda ya bijire daga ambatonSa, kuma dukkan al’amuransa suna cikin al’amarinsa, kuma ambatonSa ne, kuma dukkan al’amarinsa yana cikin al’amarinsa, kuma dukkan al’amuransa suna cikin al’amurra. haske, kuma dukkan zullumi duk zullumi ne a cikinsa.

Zikiri yana tara tarwatsewa, yana rarraba al'umma, yana hada na kusa, yana korar na kusa.

Akwai taurin zuciya da ambaton Allah Madaukakin Sarki ba ya ragewa, don haka bawa ya warkar da taurin zuciyarsa ta hanyar ambaton Allah Madaukakin Sarki. Hammad bin Zaid ya ruwaito daga Al-Mu’alla Ibn Ziyad cewa, wani mutum ya ce wa Al-Hasan: “Ya Abu Sa’id, ina kai karar kaurin zuciyata”. Ya ce: "Ku kama shi da ambato." Domin kuwa yadda gafalawar zuciya ke karuwa, sai kuma zaluncin ya tsananta. Don haka idan aka tuna da Allah Ta’ala, wannan zalunci ya narke kamar yadda gubar ke narkewa da wuta, amma taurin zukata ba ta narke kamar ambaton Allah Madaukakin Sarki.

Zikiri yana wajabta albarkar Allah Madaukakin Sarki da Mala'ikunSa ga mai ambaton, kuma duk wanda Allah Madaukakin Sarki Ya yi wa albarka da Mala'ikunSa a gare shi, dukkan nasarori sun yi nasara kuma dukkansu sun yi nasara. Nasara. Allah Ta’ala ya ce: (Ya ku waxanda suka yi imani, ku yawaita ambaton Allah, kuma ku yi tasbihi a safiya da maraice, kuma shi ne yake yi muku salati, da mala’ikunSa domin su fitar da ku daga duffai zuwa ga haske, kuma shi ne mai rahama ga muminai).

Majalisun zikiri su ne majalissar mala'iku, kuma babu wata majalissar duniya da ke gare su sai majalissar da ake ambaton Allah Ta'ala a cikinta, kamar yadda suka shiryar da su. A cikin Sahihai guda biyu, daga hadisin Al-A’mash, daga Abu Salih, daga Abu Hurairah, daga Abu Hurairah, Manzon Allah (saww) ya ce: “Lallai Allah yana da mala’iku ban da marubutan mutane, masu yawo a hanyoyi. Suna neman ma'abuta ambato, kuma idan suka sami wasu mutane masu ambaton Allah Ta'ala, sai su kira su: "Ku zo zuwa ga abin da kuke bukata." Ya ce, sai suka kewaye su. Da fikafikansu zuwa ga mafi ƙasƙanci sammai Ubangijinsu Ta’ala zai tambaye su, kuma Shi ne Mafi sani game da abin da bayiNa ke faɗa. Ya ce: “Suna cewa: ‚Ku tsarkake ku. Ya ce, Ya ce: “Shin sun gan ni?” Ya ce: A’a wallahi ba su gan ka ba. Ya ce, "Yaya zai kasance idan sun gan ni?" Yace. Suka ce, “Da sun gan ka, da sun ƙara bauta maka, da yabonka, da ɗaukaka ka, da ɗaukaka.” Ya ce, "Me suke tambayata?" Yace. Suna tambayar ka Aljanna. Ya ce: "Kuma sun gani?" Ya ce, “A’a, wallahi, ya Ubangiji, ba su gani ba. Ya ce: "To, yaya idan sun gani?" Ya ce: Sun ce da sun gan ta, da sun fi kwadayinsa, da nemansa, kuma sun fi sonsa. Sai Ya ce: Daga me suke neman tsari? Ya ce: "Suna cewa: "Daga Wuta." Ya ce: "Kuma sun gani?" Ya ce, “A’a, wallahi, ya Ubangiji, ba su gani ba. Ya ce: "To da sun gan ta fa?" Ya ce: "Sun ce." Da sun gan ta, da sun fi ta gudu da tsoronta. Ya ce: "To, ina kiran ka, lalle ne, na gãfarta musu." Sai wani Mala'iku ya ce: Daga cikinsu akwai wani da-wani wanda ba ya cikinsu, amma ya zo da wata bukata. Sai ya ce: “Su ne wadanda suke zaune tare da su, sahabbai ba za su damu da su ba. Wannan yana daga cikin ni'imarsu ga rayukansu. Kuma a kan waɗanda suke zaune tare da su, suna da rabo daga fadinSa: "Kuma Ya sanya ni albarka a duk inda na kasance." Don haka, irin wannan mumini yana da albarka a duk inda yake zaune, kuma a duk inda ya ke za a tsinewa wanda ba ya tsoron Allah. Majalisun zikiri su ne majalissar mala'iku, kuma majalissar gafala taron shaidanu ne, kuma kowane mutum ya kara masa siffarsa da kamanninsa, kuma kowane mutum ya zama abin da ya dace da shi.

Allah Ta’ala yana alfahari da mala’ikunsa masu tunawa, kamar yadda Muslim ya ruwaito a cikin sahihinsa daga Abu Sa’eed Al-Khudri, ya ce: “Muawiyah ya fita dawafi a cikin masallaci. Ya ce: "Ba mu zaunar da ku ba." Suka ce: "Mun zauna don ambaton Allah Madaukaki." Ya ce: "Ba mu zaunar da ku ba sai wannan." Suka ce: "Wallahi ba mu zauna da kowa ba face wannan." Ya ce: “Ban sa ka rantse da wani laifi a kanku ba, kuma babu wanda yake matsayi na a wurin Manzon Allah da ya rage magana a kansa face ni, sai Manzon Allah ya yi mini tawaye”. Sai wani rukuni daga cikin sahabbansa ya ce: (Me ya sanya ku zama? Sai suka ce: Mun zauna muna ambaton Allah Madaukakin Sarki, muna kuma gode masa a kan abin da Ya shiryar da mu zuwa ga Musulunci da kuma ni’ima a gare mu ta hanyarka) Ya ce: Wallahi ba mu zauna tare da ku ba sai waccan. Suka ce: Wallahi ba mu zauna da kai ba sai waccan. Ya ce: "Ban tambaye ka ka rantse a kan wani zargi da ake yi maka ba, amma ya zo gare ni." Jibrilu ya gaya mani cewa Allah mai albarka da daukaka yana alfahari da kai ga mala'iku. Wannan fahariya daga wurin Ubangiji, Mai albarka da Maɗaukaki, shaida ce ta darajarsa. Zikiri yana wurinsa da sonsa da cewa yana da falala akan sauran ayyuka.

Dukkan ayyuka an shar'anta su ne kawai domin tabbatar da ambaton Allah madaukaki, kuma manufarsu ita ce samun ambaton Allah madaukaki. Madaukaki Ya ce: ((Ku tsai da salla don ambatona).

Ambaton Allah madaukakin sarki yana saukaka mai tsanani, yana saukaka mai tsanani, kuma yana saukaka wahala. Allah Madaukakin Sarki da daukaka ba ya ambaton wani abu mai wahala sai da sauki, kuma ba ya saukaka wa wani abu mai wahala. Babu sauki, babu kunci da ba ya sassautawa, babu kunci da ba ya gushewa, kuma babu kuncin da ba ya yayewa, don haka ambaton Allah Madaukakin Sarki shi ne sauki bayan wahala da sauki. Bayan wahala da annashuwa, bayan bakin ciki da damuwa, sai ya bayyana shi.

yawaita ambaton Allah madaukakin sarki kariya ne daga munafunci, domin munafikai ba kasafai suke ambaton Allah madaukaki ba. Allah Ta’ala ya ce dangane da munafukai, “Suna ambaton Allah sai kadan, sai Ka’ab ya ce: “Wanda ya fi ambaton Allah Madaukakin Sarki ya barranta daga munafunci, saboda haka, kuma Allah ne Mafi sani, Allah Ta’ala ya sanya hatimi a cikin Suratul Munafikai, kamar yadda fadinSa Madaukaki: (Ya ku wadanda kuka yi imani, kada dukiyoyinku da ’ya’yanku su shagaltar da ku daga ambaton Allah, kuma su wane ne suke yin hasarar) a cikin masu yin gargadi. fitinar munafukan da suka yi watsi da ambaton Allah Madaukakin Sarki, suka fada cikin munafunci.

Ƙara zikirina

Kai kaɗai za ka iya ganin waɗannan azkar. Ana adana su a asusunka.

Lokacin karatuA shirye don karatu
0 / 0

Karatun da ka kammala zai bayyana a nan.

An dakatar da karatu

Bayani da tushe

Raba zikiri

WhatsApp Telegram Facebook X
Rubutun da za a raba

A sake farawa?

Wannan zai share ƙidayar yanzu da inda aka tsaya a wannan rukuni. Tarihin kammala karatu zai kasance a adane.

Daga ɗakin hadisai

Hadisi
Narrated Abu Huraira: The Prophet (ﷺ) asked some people to take an oath, and they hurried for it. The Prophet (ﷺ) ordered that lots should be drawn amongst them as to who would take an oath first.
Sahih al-Bukhari

Reference : Sahih al-Bukhari 2674 In-book reference : Book 52, Hadith 36 USC-MSA web (English) reference : Vol. 3, Book 48, Hadith 840 (deprecated numbering scheme)

Karanta hadisi da tushensa
Hudhaifa reported that the people of Najran came to Allah's Messenger (ﷺ) and said: Allah's Messenger, send along with us a man of trust; whereupon he said: I would definitely send to you a man of trust, a man of trust in the true sense of the term. Thereupon his Companions looked up eagerly and he sent Abu Ubaida b. Jarrah.
Sahih Muslim

Reference : Sahih Muslim 2420 a In-book reference : Book 44, Hadith 84 USC-MSA web (English) reference : Book 31, Hadith 5949 (deprecated numbering scheme)

Karanta hadisi da tushensa