Keutamaan zikir

Setelan maca

Wektu dikira saka teks sing ditampilake. Pencet puter yen wis siyap.

Ngetung otomatis

إِنَّ مِنْ أَفْضَلِ الْأَعْمَالِ الصَّالِحَةِ الْيَسِيرَةِ الَّتِي تُقَرِّبُ الْمُسْلِمَ إِلَى رَبِّهِ جَلَّ وَعَلَا الذِّكْرَ.

آيَاتٌ وَأَحَادِيثُ فِي فَضْلِ الذِّكْرِ وَالدُّعَاءِ وَالْحَثِّ عَلَيْهَا

وَرَدَ فِي فَضْلِ الذِّكْرِ وَالدُّعَاءِ وَالْحَثِّ عَلَيْهَا آيَاتٌ كَثِيرَةٌ، وَأَحَادِيثُ صَحِيحَةٌ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، نَذْكُرُ مَا تَيَسَّرَ مِنْهَا.

قَالَ تَعَالَى : "وَلَذِكۡرُ ٱللَّهِ أَكۡبَرُۗ".

وَقَالَ تَعَالَى : "وَسَبِّحُوهُ بُكۡرَةٗ وَأَصِيلًا⁠".

وَقَالَ تَعَالَى : "فَٱذۡكُرُونِيٓ أَذۡكُرۡكُمۡ وَٱشۡكُرُواْ لِي وَلَا تَكۡفُرُونِ⁠".

وَقَالَ تَعَالَى : "يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱذۡكُرُواْ ٱللَّهَ ذِكۡرٗا كَثِيرٗا⁠".

وَقَالَ تَعَالَى : "وَٱلذَّٰكِرِينَ ٱللَّهَ كَثِيرٗا وَٱلذَّٰكِرَٰتِ أَعَدَّ ٱللَّهُ لَهُم مَّغۡفِرَةٗ وَأَجۡرًا عَظِيمٗا⁠".

وَقَالَ تَعَالَى : "وَٱذۡكُر رَّبَّكَ كَثِيرٗا وَسَبِّحۡ بِٱلۡعَشِيِّ وَٱلۡإِبۡكَٰرِ⁠".

وَقَالَ تَعَالَى : "ٱلَّذِينَ يَذۡكُرُونَ ٱللَّهَ قِيَٰمٗا وَقُعُودٗا وَعَلَىٰ جُنُوبِهِمۡ".

وَقَالَ تَعَالَى : "فَإِذَا قَضَيۡتُم مَّنَٰسِكَكُمۡ فَٱذۡكُرُواْ ٱللَّهَ كَذِكۡرِكُمۡ ءَابَآءَكُمۡ أَوۡ أَشَدَّ ذِكۡرٗاۗ".

وَقَالَ تَعَالَى : "يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تُلۡهِكُمۡ أَمۡوَٰلُكُمۡ وَلَآ أَوۡلَٰدُكُمۡ عَن ذِكۡرِ ٱللَّهِۚ".

وَقَالَ تَعَالَى : "وَٱذۡكُر رَّبَّكَ فِي نَفۡسِكَ تَضَرُّعٗا وَخِيفَةٗ وَدُونَ ٱلۡجَهۡرِ مِنَ ٱلۡقَوۡلِ بِٱلۡغُدُوِّ وَٱلۡأٓصَالِ وَلَا تَكُن مِّنَ ٱلۡغَٰفِلِينَ⁠".

و قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "مَثَلُ الَّذِي يَذْكُرُ رَبَّهُ و الَّذِي لَا يَذْكُرُ رَبَّهُ مَثَلُ الْحَيِّ و الْمَيِّتِ".

و قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "أَلَا أُنَبِّئُكُمْ بِخَيْرِ أَعْمَالِكُمْ و أَزْكَاهَا عِنْدَ مَلِيكِكُمْ و أَرْفَعِهَا فِي دَرَجَاتِكُمْ و خَيْرٍ لَكُمْ مِنْ إِنْفَاقِ الذَّهَبِ و الْوَرِقِ و خَيْرٍ لَكُمْ مِنْ أَنْ تَلْقَوْا عَدُوَّكُمْ فَتَضْرِبُوا أَعْنَاقَهُمْ و يَضْرِبُوا أَعْنَاقَكُمْ؟ " قَالُوا بَلَى . قَالَ : (ذِكْرُ اللَّهِ تَعَالَى).

و قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "يَقُولُ اللَّهُ تَعَالَى : أَنَا عِنْدَ ظَنِّ عَبْدِي بِي , و أَنَا مَعَهُ إِذَا ذَكَرَنِي , فَإِنْ ذَكَرَنِي فِي نَفْسِهِ ذَكَرْتُهُ فِي نَفْسِي و إِنْ ذَكَرَنِي فِي مَلَإٍ ذَكَرْتُهُ فِي مَلَإٍ خَيْرٍ مِنْهُمْ , و إِنْ تَقَرَّبَ إِلَيَّ شِبْرًا تَقَرَّبْتُ إِلَيْهِ ذِرَاعًا و إِنْ تَقَرَّبَ إِلَيَّ ذِرَاعًا تَقَرَّبْتُ إِلَيْهِ بَاعًا و إِنْ أَتَانِي يَمْشِي أَتَيْتُهُ هَرْوَلَةً."

و قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "مَنْ قَعَدَ مَقْعَدًا لَمْ يَذْكُرِ اللَّهَ فِيهِ كَانَتْ عَلَيْهِ مِنَ اللَّهِ تِرَةٌ , و مَنِ اضْطَجَعَ مَضْجَعًا لَمْ يَذْكُرْ فِيهِ اللَّهَ كَانَتْ عَلَيْهِ تِرَةٌ".

و قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "مَا جَلَسَ قَوْمٌ مَجْلِسًا لَمْ يَذْكُرُوا اللَّهَ فِيهِ , و لَمْ يُصَلُّوا عَلَى نَبِيِّهِمْ إِلَّا كَانَ عَلَيْهِمْ تِرَةٌ فَإِنْ شَاءَ عَذَّبَهُمْ و إِنْ شَاءَ غَفَرَ لَهُمْ".

و قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "مَا مِنْ قَوْمٍ يَقُومُونَ مِنْ مَجْلِسٍ لَا يَذْكُرُونَ اللَّهَ فِيهِ إِلَّا قَامُوا عَنْ مِثْلِ جِيفَةِ حِمَارٍ و كَانَ لَهُمْ حَسْرَةً".

فَضَائِلُ الذِّكْرِ لِلْإِمَامِ ابْنِ الْقَيِّمِ الْجَوْزِيَّةِ

أَنَّهُ يَطْرُدُ الشَّيْطَانَ وَيَقْمَعُهُ وَيَكْسِرُهُ.

أَنَّهُ يُرْضِي الرَّحْمَنَ عَزَّ وَجَلَّ.

أَنَّهُ يُزِيلُ الْهَمَّ وَالْغَمَّ عَنِ الْقَلْبِ.

أَنَّهُ يَجْلِبُ لِلْقَلْبِ الْفَرَحَ وَالسُّرُورَ وَالْبَسْطَ.

أَنَّهُ يَجْلِبُ الرِّزْقَ.

أَنَّهُ يَكْسُو الذَّاكِرَ الْمَهَابَةَ وَالْحَلَاوَةَ وَالنَّضْرَةَ.

أَنَّهُ يُورِثُهُ الْمَحَبَّةَ الَّتِي هِيَ رُوحُ الْإِسْلَامِ وَقُطْبُ رَحَى الدِّينِ وَمَدَارُ السَّعَادَةِ وَالنَّجَاةِ وَقَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِكُلِّ شَيْءٍ سَبَبًا وَجَعَلَ سَبَبَ الْمَحَبَّةِ دَوَامَ الذِّكْرِ فَمَنْ أَرَادَ أَنْ يَنَالَ مَحَبَّةَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَلْيَلْهَجْ بِذِكْرِهِ فَإِنَّهُ الدَّرْسُ وَالْمُذَاكَرَةُ كَمَا أَنَّهُ بَابُ الْعِلْمِ فَالذِّكْرُ بَابُ الْمَحَبَّةِ وَشَارِعُهَا الْأَعْظَمُ وَصِرَاطُهَا الْأَقْوَمُ.

أَنَّهُ يُورِثُهُ الْمُرَاقَبَةَ حَتَّى يُدْخِلَهُ فِي بَابِ الْإِحْسَانِ فَيَعْبُدُ اللَّهَ كَأَنَّهُ يَرَاهُ وَلَا سَبِيلَ لِلْغَافِلِ عَنِ الذِّكْرِ إِلَى مَقَامِ الْإِحْسَانِ كَمَا لَا سَبِيلَ لِلْقَاعِدِ إِلَى الْوُصُولِ إِلَى الْبَيْتِ.

أَنَّهُ يُورِثُهُ الْإِنَابَةَ وَهِيَ الرُّجُوعُ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَمَتَى أَكْثَرَ الرُّجُوعَ إِلَيْهِ بِذِكْرِهِ أَوْرَثَهُ ذَلِكَ رُجُوعَهُ بِقَلْبِهِ إِلَيْهِ فِي كُلِّ أَحْوَالِهِ فَيَبْقَى اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ مَفْزَعَهُ وَمَلْجَأَهُ وَمَلَاذَهُ وَمَعَاذَهُ وَقِبْلَةَ قَلْبِهِ وَمَهْرَبَهُ عِنْدَ النَّوَازِلِ وَالْبَلَايَا.

أَنَّهُ يُورِثُ الْهَيْبَةَ لِرَبِّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَإِجْلَالَهُ لِشِدَّةِ اسْتِيلَائِهِ عَلَى قَلْبِهِ وَحُضُورِهِ مَعَ اللَّهِ تَعَالَى بِخِلَافِ الْغَافِلِ فَإِنَّ حِجَابَ الْهَيْبَةِ رَقِيقٌ فِي قَلْبِهِ.

أَنَّهُ يُورِثُهُ ذِكْرَ اللَّهِ تَعَالَى لَهُ كَمَا قَالَ تَعَالَى: (فَٱذۡكُرُونِيٓ أَذۡكُرۡكُمۡ) وَلَوْ لَمْ يَكُنْ فِي الذِّكْرِ إِلَّا هَذِهِ وَحْدَهَا لَكَفَى بِهَا فَضْلًا وَشَرَفًا وَقَالَ فِيمَا يُرْوَى عَنْ رَبِّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى . ( مَنْ ذَكَرَنِي فِي نَفْسِهِ ذَكَرْتُهُ فِي نَفْسِي وَمَنْ ذَكَرَنِي فِي مَلَإٍ ذَكَرْتُهُ فِي مَلَإٍ خَيْرٍ مِنْهُمْ) . رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ وَمُسْلِمٌ.

أَنَّهُ يَحُطُّ الْخَطَايَا وَيُذْهِبُهَا فَإِنَّهُ مِنْ أَعْظَمِ الْحَسَنَاتِ وَالْحَسَنَاتُ يُذْهِبْنَ السَّيِّئَاتِ.

أَنَّهُ يُزِيلُ الْوَحْشَةَ بَيْنَ الْعَبْدِ وَبَيْنَ رَبِّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى فَإِنَّ الْغَافِلَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَحْشَةٌ لَا تَزُولُ إِلَّا بِالذِّكْرِ.

أَنَّ الْعَبْدَ إِذَا تَعَرَّفَ إِلَى اللَّهِ تَعَالَى بِذِكْرِهِ فِي الرَّخَاءِ عَرَفَهُ فِي الشِّدَّةِ وَقَدْ جَاءَ أَثَرٌ مَعْنَاهُ أَنَّ الْعَبْدَ الْمُطِيعَ الذَّاكِرَ لِلَّهِ تَعَالَى إِذَا أَصَابَتْهُ شِدَّةٌ أَوْ سَأَلَ اللَّهَ تَعَالَى حَاجَةً قَالَتِ الْمَلَائِكَةُ يَا رَبِّ صَوْتٌ مَعْرُوفٌ مِنْ عَبْدٍ مَعْرُوفٍ وَالْغَافِلُ الْمُعْرِضُ عَنِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ إِذَا دَعَاهُ وَسَأَلَهُ قَالَتِ الْمَلَائِكَةُ يَا رَبِّ صَوْتٌ مُنْكَرٌ مِنْ عَبْدٍ مُنْكَرٍ – وَحَدِيثُ ابْنِ عَبَّاسٍ تَعَرَّفْ إِلَى اللَّهِ فِي الرَّخَاءِ يَعْرِفْكَ فِي الشِّدَّةِ – رَوَاهُ الْإِمَامُ أَحْمَدُ

أَنَّهُ يُنْجِي مِنْ عَذَابِ اللَّهِ تَعَالَى كَمَا قَالَ مُعَاذٌ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَيُرْوَى مَرْفُوعًا (مَا عَمِلَ آدَمِيٌّ عَمَلًا أَنْجَى مِنْ عَذَابِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ مِنْ ذِكْرِ اللَّهِ تَعَالَى ). رَوَاهُ أَحْمَدُ وَمَالِكٌ وَابْنُ مَاجَةَ وَالتِّرْمِذِيُّ.

أَنَّهُ سَبَبُ تَنْزِيلِ السَّكِينَةِ وَغِشْيَانِ الرَّحْمَةِ وَحُفُوفِ الْمَلَائِكَةِ بِالذَّاكِرِ كَمَا أَخْبَرَ بِهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ . – الْحَدِيثُ : ( لَا يَقْعُدُ قَوْمٌ يَذْكُرُونَ اللَّهَ إِلَّا حَفَّتْهُمُ الْمَلَائِكَةُ وَغَشِيَتْهُمُ الرَّحْمَةُ وَنَزَلَتْ عَلَيْهِمُ السَّكِينَةُ وَذَكَرَهُمُ اللَّهُ فِيمَنْ عِنْدَهُ ) رَوَاهُ مُسْلِمٌ.

أَنَّهُ سَبَبُ اشْتِغَالِ اللِّسَانِ عَنِ الْغِيبَةِ وَالنَّمِيمَةِ وَالْكَذِبِ وَالْفُحْشِ وَالْبَاطِلِ فَإِنَّ الْعَبْدَ لَا بُدَّ لَهُ مِنْ أَنْ يَتَكَلَّمَ فَإِنْ لَمْ يَتَكَلَّمْ بِذِكْرِ اللَّهِ تَعَالَى وَذِكْرِ أَوَامِرِهِ تَكَلَّمَ بِهَذِهِ الْمُحَرَّمَاتِ أَوْ بَعْضِهَا وَلَا سَبِيلَ إِلَى السَّلَامَةِ مِنْهَا الْبَتَّةَ إِلَّا بِذِكْرِ اللَّهِ تَعَالَى وَالْمُشَاهَدَةُ وَالتَّجْرِبَةُ شَاهِدَانِ بِذَلِكَ فَمَنْ عَوَّدَ لِسَانَهُ ذِكْرَ اللَّهِ صَانَ لِسَانَهُ عَنِ الْبَاطِلِ وَاللَّغْوِ وَمَنْ يَبِسَ لِسَانُهُ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ تَعَالَى تَرَطَّبَ بِكُلِّ بَاطِلٍ وَلَغْوٍ وَفُحْشٍ وَلَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ.

أَنَّهُ يُؤْمِنُ الْعَبْدَ مِنَ الْحَسْرَةِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَإِنَّ كُلَّ مَجْلِسٍ لَا يَذْكُرُ الْعَبْدُ فِيهِ رَبَّهُ تَعَالَى كَانَ عَلَيْهِ حَسْرَةً وَتِرَةً يَوْمَ الْقِيَامَةِ.

أَنَّهُ أَيْسَرُ الْعِبَادَاتِ وَهُوَ مِنْ أَجَلِّهَا وَأَفْضَلِهَا فَإِنَّ حَرَكَةَ اللِّسَانِ أَخَفُّ حَرَكَاتِ الْجَوَارِحِ وَأَيْسَرُهَا وَلَوْ تَحَرَّكَ عُضْوٌ مِنَ الْإِنْسَانِ فِي الْيَوْمِ وَاللَّيْلَةِ بِقَدْرِ حَرَكَةِ لِسَانِهِ لَشَقَّ عَلَيْهِ غَايَةَ الْمَشَقَّةِ بَلْ لَا يُمْكِنُهُ ذَلِكَ . وَفِي الْحَدِيثِ : ( كَلِمَتَانِ خَفِيفَتَانِ عَلَى اللِّسَانِ ثَقِيلَتَانِ فِي الْمِيزَانِ حَبِيبَتَانِ إِلَى الرَّحْمَنِ : سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ سُبْحَانَ اللَّهِ الْعَظِيمِ ).

أَنَّهُ غِرَاسُ الْجَنَّةِ. فِي التِّرْمِذِيِّ مِنْ حَدِيثِ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ عَنِ النَّبِيِّ قَالَ : ( مَنْ قَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ غُرِسَتْ لَهُ نَخْلَةٌ فِي الْجَنَّةِ ) قَالَ التِّرْمِذِيُّ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ، وَصَحَّحَهُ الْأَلْبَانِيُّ فِي صَحِيحِ الْجَامِعِ - 6429.

أَنَّ الْعَطَاءَ وَالْفَضْلَ الَّذِي رُتِّبَ عَلَيْهِ لَمْ يُرَتَّبْ عَلَى غَيْرِهِ مِنَ الْأَعْمَالِ فَفِي الصَّحِيحَيْنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ قَالَ : ( مَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ فِي يَوْمٍ مِائَةَ مَرَّةٍ كَانَتْ لَهُ عَدْلَ عَشْرِ رِقَابٍ وَكُتِبَتْ لَهُ مِائَةُ حَسَنَةٍ وَمُحِيَتْ عَنْهُ مِائَةُ سَيِّئَةٍ وَكَانَتْ لَهُ حِرْزًا مِنَ الشَّيْطَانِ يَوْمَهُ ذَلِكَ حَتَّى يُمْسِيَ و لَمْ يَأْتِ أَحَدٌ بِأَفْضَلَ مِمَّا جَاءَ بِهِ إِلَّا رَجُلٌ عَمِلَ أَكْثَرَ مِنْهُ وَمَنْ قَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ فِي يَوْمٍ مِائَةَ مَرَّةٍ حُطَّتْ خَطَايَاهُ وَإِنْ كَانَتْ مِثْلَ زَبَدِ الْبَحْرِ ) وَفِي صَحِيحِ مُسْلِمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ لَأَنْ أَقُولَ سُبْحَانَ اللَّهِ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ وَلَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَاللَّهُ أَكْبَرُ أَحَبُّ إِلَيَّ مِمَّا طَلَعَتْ عَلَيْهِ الشَّمْسُ ).

أَنَّ دَوَامَ ذِكْرِ الرَّبِّ تَبَارَكَ وَتَعَالَى يُوجِبُ الْأَمَانَ مِنْ نِسْيَانِهِ الَّذِي هُوَ سَبَبُ شَقَاءِ الْعَبْدِ فِي مَعَاشِهِ وَمَعَادِهِ فَإِنَّ نِسْيَانَ الرَّبِّ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى يُوجِبُ نِسْيَانَ نَفْسِهِ وَمَصَالِحِهَا قَالَ تَعَالَى : (وَلَا تَكُونُواْ كَٱلَّذِينَ نَسُواْ ٱللَّهَ فَأَنسَىٰهُمۡ أَنفُسَهُمۡۚ أُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡفَٰسِقُونَ⁠) وَإِذَا نَسِيَ الْعَبْدُ نَفْسَهُ أَعْرَضَ عَنْ مَصَالِحِهَا وَنَسِيَهَا وَاشْتَغَلَ عَنْهَا فَهَلَكَتْ وَفَسَدَتْ وَلَا بُدَّ. فَمَنْ نَسِيَ اللَّهَ تَعَالَى أَنْسَاهُ نَفْسَهُ فِي الدُّنْيَا وَنَسِيَهُ فِي الْعَذَابِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ قَالَ تَعَالَى (وَمَنۡ أَعۡرَضَ عَن ذِكۡرِي فَإِنَّ لَهُۥ مَعِيشَةٗ ضَنكٗا وَنَحۡشُرُهُۥ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ أَعۡمَىٰ⁠ قَالَ رَبِّ لِمَ حَشَرۡتَنِيٓ أَعۡمَىٰ وَقَدۡ كُنتُ بَصِيرٗا⁠ قَالَ كَذَٰلِكَ أَتَتۡكَ ءَايَٰتُنَا فَنَسِيتَهَاۖ وَكَذَٰلِكَ ٱلۡيَوۡمَ تُنسَىٰ⁠) أَيْ تُنْسَى فِي الْعَذَابِ كَمَا نَسِيتَ آيَاتِي فَلَمْ تَذْكُرْهَا وَلَمْ تَعْمَلْ بِهَا.

أَنَّ الذِّكْرَ نُورٌ لِلذَّاكِرِ فِي الدُّنْيَا وَنُورٌ لَهُ فِي قَبْرِهِ وَنُورٌ لَهُ فِي مَعَادِهِ يَسْعَى بَيْنَ يَدَيْهِ عَلَى الصِّرَاطِ فَمَا اسْتَنَارَتِ الْقُلُوبُ وَالْقُبُورُ بِمِثْلِ ذِكْرِ اللَّهِ تَعَالَى قَالَ اللَّهُ تَعَالَى : (أَوَمَن كَانَ مَيۡتٗا فَأَحۡيَيۡنَٰهُ وَجَعَلۡنَا لَهُۥ نُورٗا يَمۡشِي بِهِۦ فِي ٱلنَّاسِ كَمَن مَّثَلُهُۥ فِي ٱلظُّلُمَٰتِ لَيۡسَ بِخَارِجٖ مِّنۡهَاۚ) فَالْأَوَّلُ هُوَ الْمُؤْمِنُ اسْتَنَارَ بِالْإِيمَانِ بِاللَّهِ وَمَحَبَّتِهِ وَمَعْرِفَتِهِ وَذِكْرِهِ وَالْآخَرُ هُوَ الْغَافِلُ عَنِ اللَّهِ تَعَالَى الْمُعْرِضُ عَنْ ذِكْرِهِ وَمَحَبَّتِهِ وَالشَّأْنُ كُلُّ الشَّأْنِ وَالْفَلَاحُ كُلُّ الْفَلَاحِ فِي النُّورِ وَالشَّقَاءُ كُلُّ الشَّقَاءِ فِي فَوَاتِهِ.

أَنَّ الذِّكْرَ يَجْمَعُ الْمُتَفَرِّقَ و يُفَرِّقُ الْمُجْتَمِعَ وَيُقَرِّبُ الْبَعِيدَ وَيُبْعِدُ الْقَرِيبَ

أَنَّ فِي الْقَلْبِ قَسْوَةً لَا يُذِيبُهَا إِلَّا ذِكْرُ اللَّهِ تَعَالَى فَيَنْبَغِي لِلْعَبْدِ أَنْ يُدَاوِيَ قَسْوَةَ قَلْبِهِ بِذِكْرِ اللَّهِ تَعَالَى وَذَكَرَ حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنِ الْمُعَلَّى ابْنِ زِيَادٍ أَنَّ رَجُلًا قَالَ لِلْحَسَنِ يَا أَبَا سَعِيدٍ أَشْكُو إِلَيْكَ قَسْوَةَ قَلْبٍ قَالَ أَذِبْهُ بِالذِّكْرِ وَهَذَا لِأَنَّ الْقَلْبَ كُلَّمَا اشْتَدَّتْ بِهِ الْغَفْلَةُ اشْتَدَّتْ بِهِ الْقَسْوَةُ فَإِذَا ذَكَرَ اللَّهَ تَعَالَى ذَابَتْ تِلْكَ الْقَسْوَةُ كَمَا يَذُوبُ الرَّصَاصُ فِي النَّارِ فَمَا أُذِيبَتْ قَسْوَةُ الْقُلُوبِ بِمِثْلِ ذِكْرِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ.

أَنَّ الذِّكْرَ يُوجِبُ صَلَاةَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَمَلَائِكَتِهِ عَلَى الذَّاكِرِ وَمَنْ صَلَّى اللَّهُ تَعَالَى عَلَيْهِ وَمَلَائِكَتُهُ فَقَدْ أَفْلَحَ كُلَّ الْفَلَاحِ وَفَازَ كُلَّ الْفَوْزِ قَالَ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى : (يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱذۡكُرُواْ ٱللَّهَ ذِكۡرٗا كَثِيرٗا⁠ وَسَبِّحُوهُ بُكۡرَةٗ وَأَصِيلًا⁠ هُوَ ٱلَّذِي يُصَلِّي عَلَيۡكُمۡ وَمَلَٰٓئِكَتُهُۥ لِيُخۡرِجَكُم مِّنَ ٱلظُّلُمَٰتِ إِلَى ٱلنُّورِۚ وَكَانَ بِٱلۡمُؤۡمِنِينَ رَحِيمٗا⁠).

أَنَّ مَجَالِسَ الذِّكْرِ مَجَالِسُ الْمَلَائِكَةِ فَلَيْسَ مِنْ مَجَالِسِ الدُّنْيَا لَهُمْ مَجْلِسٌ إِلَّا مَجْلِسٌ يُذْكَرُ اللَّهُ تَعَالَى فِيهِ كَمَا أَخْرَجَا فِي الصَّحِيحَيْنِ مِنْ حَدِيثِ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ إِنَّ لِلَّهِ مَلَائِكَةً فُضُلًا عَنْ كُتَّابِ النَّاسِ يَطُوفُونَ فِي الطُّرُقِ يَلْتَمِسُونَ أَهْلَ الذِّكْرِ فَإِذَا وَجَدُوا قَوْمًا يَذْكُرُونَ اللَّهَ تَعَالَى تَنَادَوْا هَلُمُّوا إِلَى حَاجَتِكُمْ قَالَ فَيَحُفُّونَهُمْ بِأَجْنِحَتِهِمْ إِلَى السَّمَاءِ الدُّنْيَا فَيَسْأَلُهُمْ رَبُّهُمْ تَعَالَى وَهُوَ أَعْلَمُ بِهِمْ مَا يَقُولُ عِبَادِي قَالَ يَقُولُونَ يُسَبِّحُونَكَ وَيُكَبِّرُونَكَ وَيَحْمَدُونَكَ قَالَ فَيَقُولُ هَلْ رَأَوْنِي قَالَ فَيَقُولُونَ لَا وَاللَّهِ مَا رَأَوْكَ قَالَ فَيَقُولُ كَيْفَ لَوْ رَأَوْنِي قَالَ فَيَقُولُونَ لَوْ رَأَوْكَ كَانُوا أَشَدَّ لَكَ عِبَادَةً وَأَشَدَّ لَكَ تَحْمِيدًا وَتَمْجِيدًا وَأَكْثَرَ لَكَ تَسْبِيحًا قَالَ فَيَقُولُ مَا يَسْأَلُونِي قَالَ يَسْأَلُونَكَ الْجَنَّةَ قَالَ يَقُولُ وَهَلْ رَأَوْهَا قَالَ يَقُولُونَ لَا وَاللَّهِ يَا رَبِّ مَا رَأَوْهَا قَالَ فَيَقُولُ فَكَيْفَ لَوْ أَنَّهُمْ رَأَوْهَا قَالَ يَقُولُونَ لَوْ أَنَّهُمْ رَأَوْهَا كَانُوا أَشَدَّ عَلَيْهَا حِرْصًا وَأَشَدَّ لَهَا طَلَبًا وَأَعْظَمَ فِيهَا رَغْبَةً فَيَقُولُ فَمِمَّ يَتَعَوَّذُونَ قَالَ يَقُولُونَ مِنَ النَّارِ قَالَ يَقُولُ وَهَلْ رَأَوْهَا قَالَ يَقُولُونَ لَا وَاللَّهِ يَا رَبِّ مَا رَأَوْهَا قَالَ يَقُولُ فَكَيْفَ لَوْ رَأَوْهَا قَالَ يَقُولُونَ لَوْ رَأَوْهَا كَانُوا أَشَدَّ مِنْهَا فِرَارًا وَأَشَدَّ لَهَا مَخَافَةً قَالَ يَقُولُ فَأُشْهِدُكُمْ أَنِّي قَدْ غَفَرْتُ لَهُمْ فَيَقُولُ مَلَكٌ مِنَ الْمَلَائِكَةِ فِيهِمْ فُلَانٌ لَيْسَ مِنْهُمْ و إِنَّمَا جَاءَ لِحَاجَةٍ قَالَ هُمُ الْجُلَسَاءُ لَا يَشْقَى بِهِمْ جَلِيسُهُمْ ) فَهَذَا مِنْ بَرَكَتِهِمْ عَلَى نُفُوسِهِمْ وَعَلَى جَلِيسِهِمْ فَلَهُمْ نَصِيبٌ مِنْ قَوْلِهِ وَجَعَلَنِي مُبَارَكًا أَيۡنَ مَا كُنتُ فَهَكَذَا الْمُؤْمِنُ مُبَارَكٌ أَيْنَ حَلَّ وَالْفَاجِرُ مَشْؤُومٌ أَيْنَ حَلَّ فَمَجَالِسُ الذِّكْرِ مَجَالِسُ الْمَلَائِكَةِ وَمَجَالِسُ الْغَفْلَةِ مَجَالِسُ الشَّيَاطِينِ وَكُلٌّ مُضَافٌ إِلَى شَكْلِهِ وَأَشْبَاهِهِ وَكُلُّ امْرِئٍ يَصِيرُ إِلَى مَا يُنَاسِبُهُ.

أَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يُبَاهِي بِالذَّاكِرِينَ مَلَائِكَتَهُ كَمَا رَوَى مُسْلِمٌ فِي صَحِيحِهِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ خَرَجَ مُعَاوِيَةُ عَلَى حَلْقَةٍ فِي الْمَسْجِدِ فَقَالَ مَا أَجْلَسَكُمْ قَالُوا جَلَسْنَا نَذْكُرُ اللَّهَ تَعَالَى قَالَ آللَّهِ مَا أَجْلَسَكُمْ إِلَّا ذَاكَ قَالُوا وَاللَّهِ مَا أَجْلَسَنَا إِلَّا ذَاكَ قَالَ أَمَا إِنِّي لَمْ أَسْتَحْلِفْكُمْ تُهْمَةً لَكُمْ وَمَا كَانَ أَحَدٌ بِمَنْزِلَتِي مِنْ رَسُولِ اللَّهِ أَقَلَّ عَنْهُ حَدِيثًا مِنِّي وَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ خَرَجَ عَلَى حَلْقَةٍ مِنْ أَصْحَابِهِ فَقَالَ : ( مَا أَجْلَسَكُمْ قَالُوا جَلَسْنَا نَذْكُرُ اللَّهَ تَعَالَى وَنَحْمَدُهُ عَلَى مَا هَدَانَا لِلْإِسْلَامِ وَمَنَّ عَلَيْنَا بِكَ قَالَ آللَّهِ مَا أَجْلَسَكُمْ إِلَّا ذَاكَ قَالُوا وَاللَّهِ مَا أَجْلَسَنَا إِلَّا ذَاكَ قَالَ أَمَا إِنِّي لَمْ أَسْتَحْلِفْكُمْ تُهْمَةً لَكُمْ وَلَكِنَّهُ أَتَانِي جِبْرِيلُ فَأَخْبَرَنِي أَنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى يُبَاهِي بِكُمُ الْمَلَائِكَةَ ) فَهَذِهِ الْمُبَاهَاةُ مِنَ الرَّبِّ تَبَارَكَ وَتَعَالَى دَلِيلٌ عَلَى شَرَفِ الذِّكْرِ عِنْدَهُ وَمَحَبَّتِهِ لَهُ وَأَنَّ لَهُ مَزِيَّةً عَلَى غَيْرِهِ مِنَ الْأَعْمَالِ.

أَنَّ جَمِيعَ الْأَعْمَالِ إِنَّمَا شُرِعَتْ إِقَامَةً لِذِكْرِ اللَّهِ تَعَالَى وَالْمَقْصُودُ بِهَا تَحْصِيلُ ذِكْرِ اللَّهِ تَعَالَى قَالَ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى : (أَقِمِ ٱلصَّلَوٰةَ لِذِكۡرِيٓ⁠).

أَنَّ ذِكْرَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ يُسَهِّلُ الصَّعْبَ وَيُيَسِّرُ الْعَسِيرَ وَيُخَفِّفُ الْمَشَاقَّ فَمَا ذُكِرَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَلَى صَعْبٍ إِلَّا هَانَ وَلَا عَلَى عَسِيرٍ إِلَّا تَيَسَّرَ وَلَا مَشَقَّةٍ إِلَّا خَفَّتْ وَلَا شِدَّةٍ إِلَّا زَالَتْ وَلَا كُرْبَةٍ إِلَّا انْفَرَجَتْ فَذِكْرُ اللَّهِ تَعَالَى هُوَ الْفَرَجُ بَعْدَ الشِّدَّةِ وَالْيُسْرُ بَعْدَ الْعُسْرِ وَالْفَرَجُ بَعْدَ الْغَمِّ وَالْهَمِّ يُوَضِّحُهُ.

أَنَّ كَثْرَةَ ذِكْرِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ أَمَانٌ مِنَ النِّفَاقِ فَإِنَّ الْمُنَافِقِينَ قَلِيلُو الذِّكْرِ لِلَّهِ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فِي الْمُنَافِقِينَ وَلَا يَذۡكُرُونَ ٱللَّهَ إِلَّا قَلِيلٗا⁠ وَقَالَ كَعْبٌ مَنْ أَكْثَرَ ذِكْرَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ بَرِئَ مِنَ النِّفَاقِ وَلِهَذَا وَاللَّهُ أَعْلَمُ خَتَمَ اللَّهُ تَعَالَى سُورَةَ الْمُنَافِقِينَ بِقَوْلِهِ تَعَالَى : (يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تُلۡهِكُمۡ أَمۡوَٰلُكُمۡ وَلَآ أَوۡلَٰدُكُمۡ عَن ذِكۡرِ ٱللَّهِۚ وَمَن يَفۡعَلۡ ذَٰلِكَ فَأُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡخَٰسِرُونَ⁠) فَإِنَّ فِي ذَلِكَ تَحْذِيرًا مِنْ فِتْنَةِ الْمُنَافِقِينَ الَّذِينَ غَفَلُوا عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَوَقَعُوا فِي النِّفَاقِ.

Salah sawijine amal sing paling apik yaiku amal sing prasaja sing ndadekake wong muslim luwih cedhak karo Pangerane, Maha Suci.

Ayat lan hadits bab kautaman dzikir lan panyuwun lan ndesek

Kathah ayat-ayat saha hadits-hadits sahih ingkang dipunriwayataken saking utusanipun Kanjeng Nabi, mugi-mugi Allah paring kanugrahan lan katentreman, saha ingkang saged kita sebutaken. Saka dheweke.

Allah SWT ngandika: "Lan eling marang Allah iku luwih gedhe."

Lan Gusti Allah SWT ngandika: "Lan padha memujia Panjenengane esuk lan sore."

Lan Allah Ta'ala ngandika: "Mulane padha elinga marang Ingsun, Ingsun bakal eling marang sira, lan padha saos sokur marang Ingsun, nanging aja sira padha kafir".

Lan Allah SWT ngandika: "He wong-wong sing padha iman, padha elinga Allah."

Lan Allah SWT ngandika: "Lan wong-wong sing akeh eling marang Allah, lan wong lanang, Allah wis nyawisake pangapura lan ganjaran gedhe."

Lan Allah SWT ngandika: "Lan padha elinga Pangeranira, lan memujia ing wayah sore lan esuk".

Lan Gusti Allah SWT ngandika: "Wong-wong sing eling marang Allah, ngadeg lan lungguh lan ing sisih.

Lan Gusti Allah SWT ngandika: "Mulane yen sampeyan wis rampung ibadah sampeyan, elinga Allah kaya sampeyan elinga leluhurmu, utawa kanthi cara sing luwih kuat."

Lan Allah Ta'ala ngandika: "He wong-wong sing padha iman, aja nganti bandhanira lan anak-anakira nyingkur sira saka dzikir Allah".

Lan Allah Ta'ala ngandika: "Lan elinga Pangéranmu ing batinmu kanthi andhap asor lan wedi, lan aja ngucap kanthi sora ing wayah esuk lan ing wayah awan, lan aja dadi wong sing lali".

Kanjeng Nabi dawuh: “Pasemone wong kang eling marang Pangerane lan wong kang ora eling marang Pangerane, iku pasemone wong urip lan wong mati”.

Utusaning Allah, muga-muga Gusti Allah mberkahi lan paring katentreman, ngandika: "Apa aku ora bakal ngandhani sampeyan apa sing paling apik saka tumindak sampeyan, sing paling suci ing ngarsane Raja sampeyan, sing paling dhuwur ing pangkat sampeyan, lan sing paling apik kanggo sampeyan?" Anggonmu ngentekake emas lan salaka, iku luwih becik tumrap kowe katimbang nemoni mungsuhmu lan nggebugi gulune lan nggebugi gulumu.” Padha mangsuli, "Ya." Dhawuhe: (Eling marang Gusti Allah SWT).

Utusaning Allah, muga-muga Gusti Allah mberkahi dheweke lan menehi tentrem, ngandika: "Gusti Allah Ta'ala ngandika: Ingsun iki nalika abdi-Ku nganggep marang Ingsun, lan Ingsun nunggil karo wong nalika nyebut Ingsun, Ingsun eling marang Ingsun, lan yen nyebut Ingsun ing majelis, Ingsun eling marang ing kumpulan kang luwih becik tinimbang wong-wong mau, lan yen nyedhaki Ingsun sanajan dawa lengen, ing dawa ing lengen Ingsun nyedhak marang Ingsun. dawa, lan manawa dheweke marani Ingsun lumampah, Ingsun bakal marani dheweke kanthi mlaku-mlaku."

Kanjeng Nabi صلى الله عليه وسلم ngandika: "Sapa sing lungguh ing lenggahan lan ora eling marang Allah ing kono, iku bakal dicela dening Allah kanggo dheweke, lan sing sapa aling-aling lan ora nyebataken bilih Allah kagungan mangsa kasusahan."

Kanjeng Nabi Muhammad SAW ngendika: “Ora nate ana sawijining kaum lenggah ing majelis kang ora nyebut Allah lan ora ndedonga marang Nabine, kajaba mung ana beban kang abot”. Manawa Panjenengané kersa, Panjenengané bakal ngukum wong-wong mau, lan manawa Panjenengané kersa, Panjenengané bakal ngapura.”

Kanjeng Nabi Muhammad saw, ngendika: “Ora ana wong kang jumeneng saka kumpulan kang ora eling marang Allah, kajaba mung njedhul kaya bangkai kuldi, “Iku susah kanggo wong-wong mau.

Kautaman Dzikir dening Imam Ibnul Qayyim al-Jawziyyah

Iku nundhung Iblis, ngusir dheweke, lan ngalahake dheweke.

Nyenengke Ingkang Maha Asih, Kang Maha Kuwasa.

Ngilangake rasa kuwatir lan sedhih saka ati.

Iku nuwuhake rasa seneng, seneng lan marem ing ati.

Iku nggawa rezeki.

Isine pangeling-eling kanthi khidmat, manis, lan seger.

Dhèwèké nurunaké katresnan, yaiku roh Islam, kutub gilingan agama, lan orbité kabagyan lan kawilujengan. Gusti Allah wis nggawe alesan kanggo kabeh lan nggawe Alesan kanggo katresnan iku tansah eling. Sapa sing kepengin nggayuh katresnane Gusti Allah Ta’ala, mulane eling-eling marang dheweke, amarga iku sinau lan sinau minangka lawanging kawruh, mula dzikir iku lawanging katresnan, dalan sing paling gedhe, lan dalan sing paling lurus.

Dhèwèké paring wasiyat marang dhèwèké nganti mlebu ing lawang kabecikan, mula dhèwèké manembah marang Allah kaya-kaya weruh dhèwèké, lan ora ana dalan kanggo wong sing ora nggatèkaké dzikir kanggo nggayuh posisi. Ihsan iku kaya wong lungguh ora bisa tekan omah.

Iku nuwuhake tobat marang dheweke, yaiku bali marang Gusti Allah SWT, mula yen bola-bali bali marang Panjenengane kanthi eling marang Panjenengane, banjur diwarisake marang dheweke, yaiku bali kanthi ati. Dhumateng panjenenganipun ing sadaya kawontenanipun, lan Gusti Ingkang Maha Kuwaos tetep pangayomanipun, pangayomanipun, pangayomanipun, pangayomanipun, ambunging manahipun, lan uwalipun nalika kacilakan. Lan musibah.

Dhèwèké nurunaké gengsi lan kurmat marang Pangérané kang Maha Kuwasa lan Maha Agung, awit saka kuwating pangwasané marang atiné lan ana ing ngarsané Gusti Allah Kang Maha Kuwasa, ora kaya wong kang culika, awit jilbabé pamor iku tipis ing atine.

Dhèwèké paring eling marang Allah Ta’ala marang dhèwèké, kaya déné Allah Ta’ala ngendika: (Mulané padha elinga marang Ingsun lan Ingsun bakal eling marang sira). Dheweke duwe kabecikan lan kamulyan, lan dheweke ujar apa sing dicritakake saka Pangerane, Ingkang Maha Suci lan Mahaluhur. (Sing sapa nyebut Ingsun marang awake dhewe, Ingsun bakal eling marang Ingsun, lan sapa sing eling marang Ingsun ana ing majelis, Ingsun bakal ngelingi dheweke ana ing majelis kang luwih becik tinimbang dheweke.) Riwayat Al-Bukhari lan Muslim.

Iku mbusak dosa lan mbusak, amarga iku salah siji saka tumindak becik sing paling gedhe, lan tumindak becik mbusak tumindak ala.

Ngilangi kasepen ing antarane abdi lan Pangerane kang Maha Suci lan Maha Luhur, awit wong kang lali iku kasepen ing antarane dheweke lan Gusti Kang Maha Kuwasa kang mung bakal sirna. Kanthi nyebutake.

Manawa abdi mau wanuh marang Gusti Kang Maha Kuwasa kanthi nyebut marang Panjenengane ana ing kasugengan, bakal ngakoni Panjenengane ing sajroning kasangsaran, lan ana efek kang ateges abdi kang manut kang eling marang Gusti Allah Kang Maha Kuwasa, nalika nandhang kasusahan utawa nyuwun marang Gusti kang Maha Kuwasa, mula para malaekat matur, dhuh Pangeran, suwanten ingkang kondhang saking abdi ingkang kondhang, nuli nyingkiri. Ing panguwasa Allah SWT, nalika Panjenengané nyebut marang Panjenengané lan takon marang Panjenengané, para malaekat matur, "Dhuh Pangéran," swara kufur saka abdi sing ora ngucap syukur - lan hadits Ibnu Abbas: Dheweke ngakoni Gusti Allah. Ing kamakmuran, Panjenengané pirsa kowé ing kasusahan - Riwayat dening Imam Ahmad

Iku nylametaké dhèwèké saka siksané Allah SWT, kaya sing dikandhakake Muadh, muga-muga Allah ridha, lan dicritakake kanthi sanad sing bisa ditelusuri marang Nabi (Ora ana manungsa sing nindakake karya sing nylametake dheweke saka siksa Allah SWT. Saka eling marang Allah SWT). Diriwayataké déning Ahmad, Malik, Ibnu Majah, lan At-Tirmidzi.

Inggih punika wahyaning katentreman, limpahan welas asih, miwah para malaikat ingkang ngenget-enget, kados ingkang dawuhipun Kanjeng Nabi. - Hadits: (Ora ana wong lungguh ngelingi Allah kajaba malaikat ngubengi dheweke, lan welas asih, lan katentreman mudhun marang dheweke, lan Allah ngelingi dheweke ing antarane wong-wong sing karo dheweke) diriwayatkan dening Muslim.

Punika sababipun ilat kesasar saking gosip, gosip, goroh, saru, lan goroh. Pelayan kudu ngomong. Dheweke ora ngomong babagan eling marang Gusti Allah SWT utawa dhawuhe. Dheweke ngomong babagan perkara sing dilarang utawa sawetara, lan pancen ora ana cara kanggo aman saka dheweke kajaba Ing eling marang Gusti Allah SWT, lan pengamatan lan pengalaman dadi saksi. Dadi sing sapa ndadèkaké ilaté ngéling-éling marang Allah, lathiné bakal kajaga saka goroh lan omongan kang ora ana guna. Lan sapa wonge kang nglambrang ilat nalika eling marang Allah Ta'ala, iku bakal teles ing sakehing goroh, omong kosong lan saru. Ora ana daya lan kekuwatan kajaba mung ing Gusti Allah.

Iku bakal nglindhungi abdi saka lara ati ing dina kiyamat, amarga saben kumpul kang abdi ora eling marang Gusti Kang Maha Agung bakal dadi sumber susah kanggo wong ing dina kiyamat. Wunguné.

Inggih punika ingkang paling gampil anggenipun nindakaken pangibadah, inggih punika ing antawisipun lan ingkang sae, awit obahipun ilat punika ingkang paling ènthèng lan paling gampil obahipun anggota badan, sanajan salah satunggaling perangan obah. Obahe wong ing wayah awan lan wengi iku angel banget kaya obahe ilat, nanging ora bisa ditindakake. Lan ing hadits: (Karo tembung sing entheng ing ilat lan abot ing timbangan, iku ditresnani dening Ingkang-Mahamurah: Mahasuci Allah lan puji-pujian, Maha Suci Allah kang Maha Agung).

Iku tanduran Paradise. Ing Al-Tirmidzi, saka hadits Abu Zubair, ing panguwasa Jabir, ing panguwasa Nabi, piyambakipun ngandika: (Sing sapa ngucap, Mahasuci Allah lan memuji marang Panjenengane, wit kurma bakal ditandur kanggo dheweke ing suwarga) ngandika. Al-Tirmidzi iku hadits hasan lan shahih, lan Al-Albani dishahihake ing Sahih Al-Jami’ - 6429.

Menehi lan kabecikan sing dipikolehi ora ditampa kanggo tumindak liyane. Wonten ing kitab Shahih kalih kacariyosaken saking Abu Hurairah, mugi-mugi Allah ridha dhateng piyambakipun, bilih Kanjeng Nabi Allah dhawuh: (Sing sapa ngendika: Ora ana sesembahan kajaba mung Gusti Allah, ora ana sekutu, iku kagungane panguwasa, lan kagungane Panjenengane iku puji, lan Panjenengane iku kuwasa marang samubarang) kaping satus ing sedina. Dhèwèké nduwèni hak sepuluh budak, satus amal apik dicathet kanggo dhèwèké, satus tumindak ala dibusak saka dhèwèké, lan iku minangka pangayoman marang Iblis ing dina iku. Yaiku nganti tumeka ing wayah sore, lan ora ana wong kang nggawa barang kang luwih becik tinimbang apa kang digawa, kajaba wong kang nindakake pakaryan luwih akeh tinimbang dheweke lan wong kang ngucap, Mahasuci Allah lan puji marang Panjenengane ing dina kiyamat. Tikel satus, dosa-dosane diampuni, sanajan kaya umpluk ing segara.) Lan ing Shahih Muslim, saka panguwasa Abu Hurairah, dheweke ngandika: Rasulullah ngandika, "Amarga aku matur Maha Suci Allah, puji kagungane Allah, ora ana sesembahan kajaba Allah, lan Allah iku luwih agung, luwih tresna marang aku tinimbang apa-apa sing srengenge munggah).

Eling marang Pangeran kang Maha Mulya lan Ingkang Maha Agung, iku mbutuhake kaslametan supaya ora lali marang Panjenengane, kang dadi sababe sang abdi ing urip lan masa depane. Nglalekake Pangeran, Mahasuci, Kang Mahaluhur, ndadekake kudu lali marang awake dhewe lan kepentingane. Kang Maha Kuwasa ngandika: (Lan aja padha kaya wong-wong kang lali marang Allah, lan Panjenengane ndadèkaké nyawané padha lali. Wong-wong iku wong-wong kang durhaka.) Lan manawa abdiné iku lali marang awaké dhéwé, nyingkur marang kapinterané, lali marang dhèwèké, banjur kesasar saka iku, mesthi bakal sirna lan rusak. Dadi sing sapa lali marang Gusti Kang Maha Kuwasa, mesthi bakal lali marang awake dhewe ing donya lan bakal lali ing siksa ing dina kiyamat. Allah Ta'ala ngandika, "Lan sapa sing ingkar saka eling marang Ingsun, satemene uripe sengsara, lan Ingsun bakal nglumpukake wong wuta ing dina kiyamat, banjur calathu: "Dhuh Pangeran kawula, kenging punapa Paduka nglempakaken kawula wuta, dene kawula saged ningali?" Panjenengané bakal calathu: "Mangkono mukjijat-mukjijat Ingsun wus tumeka marang sira." Dadi Ingsun lali, lan ing dina iki uga lali.) Tegese, iku bakal dilalekake ing siksa kayadene sira lali marang ayat-ayat Ingsun lan ora eling lan ora nindakake.

Satemene dzikir iku dadi pepadhang tumrap wong kang ngeling-eling ing donya iki, dadi pepadhang tumrape ing kubure, lan dadi pepadhang tumrap wong kang eling ing alam donya. Dheweke ngupayakake dalan ing ngarepe, mula ati ora bakal padhang. Lan kuburan iku kaya eling marang Gusti Allah SWT. Allah Ta’ala ngandika: (Apa wong kang wus mati lan Ingsun paringi urip sarta Ingsun paringi pepadhang, kang lumaku ing antarane manungsa kaya wong kang kaya wong iku ing pepeteng iku ora ana dalan metu saka pepeteng. Kang kapisan yaiku wong mukmin kang kapadhangan dening iman marang Allah, tresna, kawruh, lan eling marang Panjenengane, lan kang pungkasan iku wong kang lali marang Allah Ta’ala, kang padha nyingkur marang Allah Ta’ala, lan ngedohi sakabehe, kang padha nginget-inget marang Panjenengane, lan nginget-nginget marang samubarang. lan kabeh sukses ana ing pepadhang, lan kabeh kasangsaran iku kabeh kasangsaran ing Panjenengané ora kejawab iku.

Eling-eling iku ngumpulake wong-wong sing bubar, misahake masyarakat, ndadekke sing adoh bebarengan, lan ngusir sing cedhak.

Wonten atose manah ingkang namung saged dipun uwalaken kanthi dzikir dhateng Allah SWT, mila hamba kedah ngruwat atose manahipun kanthi dzikir dhateng Allah SWT. Hammad bin Zayd nyebataken saking Al-Mu'alla bin Ziyad bilih wonten satunggaling priya ingkang matur dhateng Al-Hasan, "Dhuh Abu Sa'id, kula sambat dhateng panjenengan saking kerasipun manah kula". Panjenengané ngandika, "Tampanana karo elinga." Iki amarga luwih akeh ora nggatekake ati, luwih kejem. Mula yen dieling-eling marang Gusti Kang Maha Kuwasa, kekejeman iku lebur kaya Timbal lebur ing geni, nanging atose ati ora tau lebur kaya eling marang Gusti Allah SWT.

Dzikir punika mbetahaken berkahipun Gusti Allah SWT lan para malaikatipun dhateng tiyang ingkang emut, saha ingkang dipun paringi berkah dening Allah SWT lan para malaikatipun, sedaya kasil sukses lan sedaya menang. kamenangan. Allah Ta’ala ngendika: (He wong-wong kang padha iman, padha elinga marang Allah ing sajroning dzikir, lan ngluhurake Panjenengane esuk lan sore. Panjenengane iku kang paring berkah marang sira, lan para malaekat-malaekat-Nya ngirid sira saka pepeteng marang pepadhang, lan Panjenengane iku welas asih marang para mukmin.)

Majelis dzikir iku kumpulane para malaikat, lan ora ana siji-sijine majelis ing donya iki kanggo dheweke, kajaba mung kumpulan sing dieling-eling marang Allah SWT, kaya sing didhawuhake. Ing shahih kalih, saking hadits Al-A’mash, saking Abu Shalih, saking Abu Hurairah, Rasulullah dawuh, “Satemene Allah iku kagungan malaekat kajawi para ahli kitab, kang padha ngumbara ing dalan”. Wong-wong mau padha nggolèki wong-wong sing ngeling-eling, lan bareng ketemu wong sing eling marang Allah Ta'ala, banjur padha nguwuh-uwuh marang wong-wong mau: "Ayo padha nyukupi kabutuhanmu." Dheweke ngandika, lan padha ngubengi wong-wong mau. Kanthi swiwine nganti tekan langit sing paling ngisor, Pangérané Kang Mahakwasa bakal takon marang dhèwèké, lan Panjenengané iku luwih nguningani apa kang diucapaké déning para kawulaningsun. Panjenengané kandha, ”Wong-wong padha kandha, ’Nluhuraké kowé.’” Lan padha ngluhuraké kowé lan memuji kowé. Dheweke kandha, "Apa padha ndeleng Aku?" Dheweke kandha, "Ora, demi Allah, dheweke ora weruh sampeyan." Dheweke kandha, "Kepriye yen dheweke ndeleng aku?" Dheweke ngandika. Wong-wong mau kandha, ”Saupama padha ndeleng Panjenengan, mesthi bakal luwih nyembah marang Panjenengan, luwih ngalem marang Panjenengan, luwih ngluhurake Panjenengan, lan luwih ngluhurake Panjenengan.” Dheweke kandha, "Apa sing padha takon marang aku?" Dheweke ngandika. Padha njaluk sampeyan kanggo Paradise. Panjenengané banjur ngandika, "Lan apa padha weruh?" Dhèwèké kandha, ”Ora, demi Allah, dhuh Pangéran, wong-wong kuwi ora weruh.” Dheweke kandha, "Dadi kepiye yen dheweke ndeleng?" Pangandikané: "Wong-wong mau padha kandha, yèn wis weruh, mesthi bakal luwih sregep, luwih nggolèki, lan luwih seneng. Banjur Panjenengané ngandika: Saka apa padha ngungsi? Panjenengané banjur ngandika: "Saka geni." Panjenengané banjur ngandika, "Lan apa padha weruh?" Dhèwèké kandha, ”Ora, demi Allah, dhuh Pangéran, wong-wong kuwi ora weruh.” Dhèwèké kandha, ”Lah kepriyé yèn dhèwèké padha weruh?” Dheweke kandha, "Dheweke ujar." Yen padha ndeleng dheweke, mesthine padha mlayu tinimbang dheweke lan luwih wedi marang dheweke. Panjenengané banjur ngandika, "Mulané aku nimbali kowé dadi saksi yèn Aku wis ngapura wong-wong mau." Banjur salah siji saka malaekat ngandika: Ing antarane wong-wong mau ana si fulan, sing ora kalebu, nanging teka kanggo kabutuhan. Panjenengané ngandika, "Wong-wong iku sing lungguh bebarengan karo wong-wong mau, kanca-kancane ora bakal susah." Iki minangka bagean saka berkahe marang jiwane. Lan marang wong-wong kang padha lenggah bebarengan karo wong-wong mau, bakal padha olèh panduman saka pangandikané, "Lan Panjenengané ndadèkaké aku rahayu ing ngendi waé aku." Dadi wong mukmin sing kaya ngono kuwi diberkahi nang endi wae panggonane, lan wong duraka dilaknat nang endi wae. Majelis dzikir iku kumpulane malaikat, lan kumpulane wong lalai iku kumpulane setan, lan saben wong ditambahi rupa lan rupane, lan saben wong dadi sesuai karo dheweke.

Allah Ta’ala bangga marang malaikat-malaikat-Nya sing eling, kaya sing dicritakake Muslim ing Sahih-Nya saka Abu Said Al-Khudri, sing ngendika: Muawiyah metu ing bunderan ing masjid. Dheweke kandha, "Kowe durung njagong." Wong-wong mau kandha, ”Kula sami lenggah mring Allah Kang Mahakwasa.” Panjenengané ngandika, "Kula mboten naté nglungguhi panjenengan kejawi namung punika." Wong-wong mau padha matur, "Demi Allah, kawula mboten nate lenggah kaliyan tiyang sanes kajawi punika." Panjenengané ngandika, "Aku ora ndadèkaké supata marang kowé, lan ora ana wong siji-sijia ing posisiku karo utusan Allah sing kurang ngomong babagan dheweke tinimbang aku, lan Rasulullah mbrontak marang aku." Sagolongan saka kanca-kancane banjur calathu: (Apa sing ndadekake kowe lenggah? Wong-wong mau padha calathu: Aku padha lungguh ngeling-eling marang Allah Ta’ala lan memuji marang Panjenengane awit saka apa kang wus paring pituduh marang aku Islam lan anggone paring berkah marang aku lumantar kowe.) Dheweke ngendika, Demi Allah, aku ora lenggah bebarengan karo kowe kajaba mung wong iku. Wong-wong mau padha matur, "Demi Allah, kawula mboten nate lenggah wonten ing ngarsanipun panjenengan kejawi punika." Dhèwèké kandha, ”Aku ora njaluk sumpah marang kowé, nanging dhèwèké marani aku.” Gabriel kandha marang aku, manawa Gusti Allah, Kang Mahaluhur lan Mahaluhur, ngegungake sampeyan marang para malaekat. Panyuwunan saka Gusti, Rahayu lan Mahaluhur, iki minangka bukti kamulyan. Eling iku karo Panjenengane lan tresna marang iku lan iku duwe kaluwihan saka amal liyane.

Kabeh amal iku mung disyari'ake kanggo netepake dzikir marang Allah SWT, lan tujuane kanggo ngelingi Allah SWT. Kang Mahakuwasa ngandika: (Adegake shalat kanggo ngeling-eling marang Ingsun.

Eling marang Gusti Kang Maha Kuwasa ndadekake kangelan dadi gampang, ndadekake kangelan dadi gampang, lan ngenthengake kangelan. Gusti Allah Ingkang Maha Kuwasa lan Maha Agung ora nyebataken samubarang kang angel kajaba kanthi gampang, lan uga ora nggampangake samubarang kang angel. Ora ana gampang, ora ana kangelan kang ora gampang, ora ana kangelan kang ora sirna, lan ora ana kangelan kang ora ngenthengake, mula eling marang Gusti Kang Murbeng Dumadi iku dadi lega sawise susah lan gampang. Sawise susah lan lega, sawise susah lan kuwatir, dheweke nerangake.

Sing kerep eling marang Gusti Kang Maha Kuwasa minangka pangayoman saka sifat munafik, amarga wong munafik iku arang banget eling marang Gusti Allah SWT. Allah Ta'ala ngandika tumrap wong-wong munafik, padha eling marang Allah kajaba mung sathithik, lan Ka'b ngandika: "Sapa sing paling eling marang Allah Ta'ala, iku bebas saka kemunafikan, lan mulane Allah iku luwih ngerti, Allah Ta'ala nutup surah wong-wong Munafik, miturut pangandikane Kang Maha Kuwasa: (He wong-wong kang padha iman, aja padha ngeling-eling marang Allah marang anak-anakmu. wong-wong kang padha kapitunan.) Satemene ing kono iku ana pepenget tumrap godaane wong-wong munafik kang padha nglirwakake dzikir marang Allah Ta’ala lan banjur padha kemunafikan.

Tambah zikirku

Mung sampeyan sing bisa ndeleng zikir iki. Disimpen ing akun sampeyan.

Wektu macaSiap nalika sampeyan siap
0 / 0

Maca sing wis rampung bakal katon ing kéné.

Maca diaso

Panjelasan lan sumber

Nuduhake zikir

WhatsApp Telegram Facebook X
Teks sing arep dibagèkaké

Miwiti manèh?

Iki mbusak penghitung lan panggonan sing disimpen kanggo kategori iki. Riwayat maca sing wis rampung tetep disimpen.

Saka perpustakaan hadis

Hadis
'Abdullah b. 'Umar reported: A man stood up and said. Messenger of Allah, how is the night prayer? The Messenger of Allah (ﷺ) said: The night prayer consists of pair, but if you apprehend the rise of dawn, make it odd number by observing one rak'ah.
Sahih Muslim

Reference : Sahih Muslim 749 c In-book reference : Book 6, Hadith 179 USC-MSA web (English) reference : Book 4, Hadith 1634 (deprecated numbering scheme)

Waca hadis lan sumberé
Ibn 'Umar (Allah be pleased with them) reported Allah's Messenger (ﷺ) as saying,: He who bought foodgrain should not sell it until he had taken possession of it.
Sahih Muslim

Reference : Sahih Muslim 1526 d In-book reference : Book 21, Hadith 44 USC-MSA web (English) reference : Book 10, Hadith 3648 (deprecated numbering scheme)

Waca hadis lan sumberé