Jeneng-jeneng Allah sing éndah

Setelan maca

Wektu dikira saka teks sing ditampilake. Pencet puter yen wis siyap.

Ngetung otomatis
اللَّهُ
وَهُوَ الِاسْمُ الْأَعْظَمُ الَّذِي تَفَرَّدَ بِهِ الْحَقُّ سُبْحَانَهُ وَخَصَّ بِهِ نَفْسَهُ وَجَعَلَهُ أَوَّلَ أَسْمَائِهِ، وَأَضَافَهَا كُلَّهَا إِلَيْهِ فَهُوَ عَلَمٌ عَلَى ذَاتِهِ سُبْحَانَهُ.
الرَّحْمَنُ
كَثِيرُ الرَّحْمَةِ وَهُوَ اسْمٌ مَقْصُورٌ عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَلَا يَجُوزُ أَنْ يُقَالَ رَحْمَنُ لِغَيْرِ اللَّهِ، وَذَلِكَ لِأَنَّ رَحْمَتَهُ وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍ وَهُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ.
الرَّحِيمُ
هُوَ الْمُنْعِمُ أَبَدًا، الْمُتَفَضِّلُ دَوْمًا، فَرَحْمَتُهُ لَا تَنْتَهِي.
الْمَلِكُ
هُوَ اللَّهُ، مَلِكُ الْمُلُوكِ، لَهُ الْمُلْكُ، وَهُوَ مَالِكُ يَوْمِ الدِّينِ، وَمَلِيكُ الْخَلْقِ فَهُوَ الْمَالِكُ الْمُطْلَقُ.
الْقُدُّوسُ
هُوَ الطَّاهِرُ الْمُنَزَّهُ عَنِ الْعُيُوبِ وَالنَّقَائِصِ وَعَنْ كُلِّ مَا تُحِيطُ بِهِ الْعُقُولُ.
السَّلَامُ
هُوَ نَاشِرُ السَّلَامِ بَيْنَ الْأَنَامِ وَهُوَ الَّذِي سَلِمَتْ ذَاتُهُ مِنَ النَّقْصِ وَالْعَيْبِ وَالْفَنَاءِ.
الْمُؤْمِنُ
هُوَ الَّذِي سَلَّمَ أَوْلِيَاءَهُ مِنْ عَذَابِهِ، وَالَّذِي يَصْدُقُ عِبَادَهُ مَا وَعَدَهُمْ.
الْمُهَيْمِنُ
هُوَ الرَّقِيبُ الْحَافِظُ لِكُلِّ شَيْءٍ، الْقَائِمُ عَلَى خَلْقِهِ بِأَعْمَالِهِمْ، وَأَرْزَاقِهِمْ وَآجَالِهِمْ، الْمَسْؤُولُ عَنْهُمْ بِالرِّعَايَةِ وَالْوِقَايَةِ وَالصِّيَانَةِ.
الْعَزِيزُ
هُوَ الْمُنْفَرِدُ بِالْعِزَّةِ، الظَّاهِرُ الَّذِي لَا يُقْهَرُ، الْقَوِيُّ الْمُمْتَنِعُ فَلَا يَغْلِبُهُ شَيْءٌ وَهُوَ غَالِبُ كُلِّ شَيْءٍ.
الْجَبَّارُ
هُوَ الَّذِي تَنْفُذُ مَشِيئَتُهُ، وَلَا يَخْرُجُ أَحَدٌ عَنْ تَقْدِيرِهِ، وَهُوَ الْقَاهِرُ لِخَلْقِهِ عَلَى مَا أَرَادَ.
الْمُتَكَبِّرُ
هُوَ الْمُتَعَالِي عَنْ صِفَاتِ الْخَلْقِ الْمُنْفَرِدُ بِالْعَظَمَةِ وَالْكِبْرِيَاءِ.
الْخَالِقُ
هُوَ الْفَاطِرُ الْمُبْدِعُ لِكُلِّ شَيْءٍ، وَالْمُقَدِّرُ لَهُ وَالْمُوجِدُ لِلْأَشْيَاءِ مِنَ الْعَدَمِ، فَهُوَ خَالِقُ كُلِّ صَانِعٍ وَصَنْعَتِهِ.
الْبَارِئُ
هُوَ الَّذِي خَلَقَ الْخَلْقَ بِقُدْرَتِهِ لَا عَنْ مِثَالٍ سَابِقٍ، الْقَادِرُ عَلَى إِبْرَازِ مَا قَدَّرَهُ إِلَى الْوُجُودِ.
الْمُصَوِّرُ
هُوَ الَّذِي صَوَّرَ جَمِيعَ الْمَوْجُودَاتِ، وَرَتَّبَهَا فَأَعْطَى كُلَّ شَيْءٍ مِنْهَا صُورَةً خَاصَّةً، وَهَيْئَةً مُنْفَرِدَةً، يَتَمَيَّزُ بِهَا عَلَى اخْتِلَافِهَا وَكَثْرَتِهَا.
الْغَفَّارُ
هُوَ وَحْدَهُ الَّذِي يَغْفِرُ الذُّنُوبَ وَيَسْتُرُ الْعُيُوبَ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ.
الْقَهَّارُ
هُوَ الْغَالِبُ الَّذِي قَهَرَ خَلْقَهُ بِسُلْطَانِهِ وَقُدْرَتِهِ، وَصَرَفَهُمْ عَلَى مَا أَرَادَ طَوْعًا وَكَرْهًا، وَخَضَعَ لِجَلَالِهِ كُلُّ شَيْءٍ.
الْوَهَّابُ
هُوَ الْمُنْعِمُ عَلَى الْعِبَادِ، الَّذِي يَهَبُ بِغَيْرِ عِوَضٍ وَيُعْطِي الْحَاجَةَ بِغَيْرِ سُؤَالٍ، كَثِيرُ النِّعَمِ، دَائِمُ الْعَطَاءِ.
الرَّزَّاقُ
هُوَ الَّذِي خَلَقَ الْأَرْزَاقَ وَأَعْطَى كُلَّ الْخَلَائِقِ أَرْزَاقَهَا، وَيُمِدُّ كُلَّ كَائِنٍ لِمَا يَحْتَاجُهُ، وَيَحْفَظُ عَلَيْهِ حَيَاتَهُ وَيُصْلِحُهُ.
الْفَتَّاحُ
هُوَ الَّذِي يَفْتَحُ مُغْلَقَ الْأُمُورِ، وَيُسَهِّلُ الْعَسِيرَ، وَبِيَدِهِ مَفَاتِيحُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ.
الْعَلِيمُ
هُوَ الَّذِي يَعْلَمُ تَفَاصِيلَ الْأُمُورِ، وَدَقَائِقَ الْأَشْيَاءِ وَخَفَايَا الضَّمَائِرِ، وَالنُّفُوسِ، لَا يَغْرُبُ عَنْ مُلْكِهِ مِثْقَالُ ذَرَّةٍ، فَعِلْمُهُ يُحِيطُ بِجَمِيعِ الْأَشْيَاءِ.
الْقَابِضُ
هُوَ الَّذِي يَقْبِضُ الرِّزْقَ عَمَّنْ يَشَاءُ مِنَ الْخَلْقِ بِعَدْلِهِ، وَالَّذِي يُوَسِّعُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ بِجُودِهِ وَرَحْمَتِهِ فَهُوَ سُبْحَانَهُ الْقَابِضُ الْبَاسِطُ.
الْبَاسِطُ
هُوَ الَّذِي يَقْبِضُ الرِّزْقَ عَمَّنْ يَشَاءُ مِنَ الْخَلْقِ بِعَدْلِهِ، وَالَّذِي يُوَسِّعُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ بِجُودِهِ وَرَحْمَتِهِ فَهُوَ سُبْحَانَهُ الْقَابِضُ الْبَاسِطُ.
الْخَافِضُ
هُوَ الَّذِي يَخْفِضُ بِالْإِذْلَالِ كُلَّ مَنْ طَغَى وَتَجَبَّرَ وَخَرَجَ عَلَى شَرِيعَتِهِ وَتَمَرَّدَ، وَهُوَ الَّذِي يَرْفَعُ عِبَادَهُ الْمُؤْمِنِينَ بِالطَّاعَاتِ وَهُوَ رَافِعُ السَّمَاوَاتِ.
الرَّافِعُ
هُوَ الَّذِي يَخْفِضُ بِالْإِذْلَالِ كُلَّ مَنْ طَغَى وَتَجَبَّرَ وَخَرَجَ عَلَى شَرِيعَتِهِ وَتَمَرَّدَ، وَهُوَ الَّذِي يَرْفَعُ عِبَادَهُ الْمُؤْمِنِينَ بِالطَّاعَاتِ وَهُوَ رَافِعُ السَّمَاوَاتِ.
الْمُعِزُّ
هُوَ الَّذِي يَهَبُ الْقُوَّةَ وَالْغَلَبَةَ وَالشِّدَّةَ لِمَنْ شَاءَ فَيُعِزُّهُ، وَيَنْزِعُهَا عَمَّنْ يَشَاءُ فَيُذِلُّهُ.
الْمُذِلُّ
هُوَ الَّذِي يَهَبُ الْقُوَّةَ وَالْغَلَبَةَ وَالشِّدَّةَ لِمَنْ شَاءَ فَيُعِزُّهُ، وَيَنْزِعُهَا عَمَّنْ يَشَاءُ فَيُذِلُّهُ.
السَّمِيعُ
هُوَ الَّذِي لَا يَخْفَى عَلَيْهِ شَيْءٌ فِي الْأَرْضِ وَلَا فِي السَّمَاءِ وَهُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ.
الْبَصِيرُ
هُوَ الَّذِي يَرَى الْأَشْيَاءَ كُلَّهَا ظَاهِرَهَا وَبَاطِنَهَا وَهُوَ الْمُحِيطُ بِكُلِّ شَيْءٍ عِلْمًا.
الْحَكَمُ
هُوَ الَّذِي يَفْصِلُ بَيْنَ مَخْلُوقَاتِهِ بِمَا شَاءَ وَيَفْصِلُ بَيْنَ الْحَقِّ وَالْبَاطِلِ لَا رَادَّ لِقَضَائِهِ وَلَا مُعَقِّبَ لِحُكْمِهِ.
الْعَدْلُ
هُوَ الَّذِي حَرَّمَ الظُّلْمَ عَلَى نَفْسِهِ، وَجَعَلَهُ عَلَى عِبَادِهِ مُحَرَّمًا، فَهُوَ الْمُنَزَّهُ عَنِ الظُّلْمِ وَالْجَوْرِ فِي أَحْكَامِهِ وَأَفْعَالِهِ الَّذِي يُعْطِي كُلَّ ذِي حَقٍّ حَقَّهُ.
اللَّطِيفُ
هُوَ الْبَرُّ الرَّفِيقُ بِعِبَادِهِ، يَرْزُقُ وَيُيَسِّرُ وَيُحْسِنُ إِلَيْهِمْ، وَيَرْفُقُ بِهِمْ وَيَتَفَضَّلُ عَلَيْهِمْ.
الْخَبِيرُ
هُوَ الْعَلِيمُ بِدَقَائِقِ الْأُمُورِ، لَا تَخْفَى عَلَيْهِ خَافِيَةٌ، وَلَا يَغِيبُ عَنْ عِلْمِهِ شَيْءٌ فَهُوَ الْعَالِمُ بِمَا كَانَ وَيَكُونُ.
الْحَلِيمُ
هُوَ الصَّبُورُ الَّذِي يُمْهِلُ وَلَا يُهْمِلُ، وَيَسْتُرُ الذُّنُوبَ، وَيُؤَخِّرُ الْعُقُوبَةَ، فَيَرْزُقُ الْعَاصِيَ كَمَا يَرْزُقُ الْمُطِيعَ.
الْعَظِيمُ
هُوَ الَّذِي لَيْسَ لِعَظَمَتِهِ بِدَايَةٌ وَلَا لِجَلَالِهِ نِهَايَةٌ، وَلَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ.
الْغَفُورُ
هُوَ السَّاتِرُ لِذُنُوبِ عِبَادِهِ الْمُتَجَاوِزُ عَنْ خَطَايَاهُمْ وَذُنُوبِهِمْ.
الشَّكُورُ
هُوَ الَّذِي يَزْكُو عِنْدَهُ الْقَلِيلُ مِنْ أَعْمَالِ الْعِبَادِ، فَيُضَاعِفُ لَهُمُ الْجَزَاءَ، وَشُكْرُهُ لِعِبَادِهِ مَغْفِرَتُهُ لَهُمْ.
الْعَلِيُّ
هُوَ الرَّفِيعُ الْقَدْرِ فَلَا يُحِيطُ بِهِ وَصْفُ الْوَاصِفِينَ الْمُتَعَالِي عَنِ الْأَنْدَادِ وَالْأَضْدَادِ، فَكُلُّ مَعَانِي الْعُلُوِّ ثَابِتَةٌ لَهُ ذَاتًا وَقَهْرًا وَشَأْنًا.
الْكَبِيرُ
هُوَ الْعَظِيمُ الْجَلِيلُ ذُو الْكِبْرِيَاءِ فِي صِفَاتِهِ وَأَفْعَالِهِ فَلَا يَحْتَاجُ إِلَى شَيْءٍ وَلَا يُعْجِزُهُ شَيْءٌ (لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ).
الْحَفِيظُ
هُوَ الَّذِي لَا يَغْرُبُ عَنْ حِفْظِهِ شَيْءٌ وَلَوْ كَمِثْقَالِ الذَّرِّ فَحِفْظُهُ لَا يَتَبَدَّلُ وَلَا يَزُولُ وَلَا يَعْتَرِيهِ التَّبْدِيلُ.
الْمُقِيتُ
هُوَ الْمُتَكَفِّلُ بِإِيصَالِ أَقْوَاتِ الْخَلْقِ إِلَيْهِمْ وَهُوَ الْحَفِيظُ وَالْمُقْتَدِرُ وَالْقَدِيرُ وَالْمُقَدِّرُ وَالْمُمَدِّدُ.
الْحَسِيبُ
هُوَ الْكَافِي الَّذِي مِنْهُ كِفَايَةُ الْعِبَادِ وَهُوَ الَّذِي عَلَيْهِ الِاعْتِمَادُ يَكْفِي الْعِبَادَ بِفَضْلِهِ.
الْجَلِيلُ
هُوَ الْعَظِيمُ الْمُطْلَقُ الْمُتَّصِفُ بِجَمِيعِ صِفَاتِ الْكَمَالِ وَالْمَنْعُوتُ بِكَمَالِهَا الْمُنَزَّهُ عَنْ كُلِّ نَقْصٍ.
الْكَرِيمُ
هُوَ الْكَثِيرُ الْخَيْرِ الْجَوَادُ الْمُعْطِي الَّذِي لَا يَنْفَدُ عَطَاؤُهُ وَهُوَ الْكَرِيمُ الْمُطْلَقُ الْجَامِعُ لِأَنْوَاعِ الْخَيْرِ وَالشَّرَفِ وَالْفَضَائِلِ الْمَحْمُودُ بِفِعَالِهِ.
الرَّقِيبُ
هُوَ الرَّقِيبُ الَّذِي يُرَاقِبُ أَحْوَالَ الْعِبَادِ وَيَعْلَمُ أَقْوَالَهُمْ وَيُحْصِي أَعْمَالَهُمْ وَهُوَ الْحَافِظُ الَّذِي لَا يَغِيبُ عَنْهُ شَيْءٌ.
الْمُجِيبُ
هُوَ الَّذِي يُجِيبُ دُعَاءَ مَنْ دَعَاهُ، وَسُؤَالَ مَنْ سَأَلَهُ، وَيُقَابِلُهُ بِالْعَطَاءِ وَالْقَبُولِ، وَلَا يُسْأَلُ أَحَدٌ سِوَاهُ.
الْوَاسِعُ
هُوَ الَّذِي وَسِعَ رِزْقُهُ جَمِيعَ خَلْقِهِ، وَسِعَتْ رَحْمَتُهُ كُلَّ شَيْءٍ الْمُحِيطُ بِكُلِّ شَيْءٍ.
الْحَكِيمُ
هُوَ الْمُحِقُّ فِي تَدْبِيرِهِ اللَّطِيفُ فِي تَقْدِيرِهِ الْخَبِيرُ بِحَقَائِقِ الْأُمُورِ الْعَلِيمُ بِحُكْمِهِ الْمَقْدُورِ فَجَمِيعُ خَلْقِهِ وَقَضَائِهِ خَيْرٌ وَحِكْمَةٌ وَعَدْلٌ.
الْوَدُودُ
هُوَ الْمُحِبُّ لِعِبَادِهِ، وَالْمَحْبُوبُ فِي قُلُوبِ أَوْلِيَائِهِ.
الْمَجِيدُ
هُوَ الْبَالِغُ النِّهَايَةِ فِي الْمَجْدِ، الْكَثِيرُ الْإِحْسَانِ الْجَزِيلُ الْعَطَاءِ الْعَظِيمُ الْبِرِّ.
الْبَاعِثُ
هُوَ بَاعِثُ الْخَلْقِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ، وَبَاعِثُ رُسُلِهِ إِلَى الْعِبَادِ، وَبَاعِثُ الْمَعُونَةِ إِلَى الْعَبْدِ.
الشَّهِيدُ
هُوَ الْحَاضِرُ الَّذِي لَا يَغِيبُ عَنْهُ شَيْءٌ، فَهُوَ الْمُطَّلِعُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ مُشَاهِدٌ لَهُ عَلِيمٌ بِتَفَاصِيلِهِ.
الْحَقُّ
هُوَ الَّذِي يُحِقُّ الْحَقَّ بِكَلِمَاتِهِ وَيُؤَيِّدُ أَوْلِيَاءَهُ فَهُوَ الْمُسْتَحِقُّ لِلْعِبَادَةِ.
الْوَكِيلُ
هُوَ الْكَفِيلُ بِالْخَلْقِ الْقَائِمُ بِأُمُورِهِمْ فَمَنْ تَوَكَّلَ عَلَيْهِ تَوَلَّاهُ وَكَفَاهُ، وَمَنِ اسْتَغْنَى بِهِ أَغْنَاهُ وَأَرْضَاهُ.
الْقَوِيُّ
هُوَ صَاحِبُ الْقُدْرَةِ التَّامَّةِ الْبَالِغَةِ الْكَمَالَ غَالِبٌ لَا يُغْلَبُ فَقُوَّتُهُ فَوْقَ كُلِّ قُوَّةٍ.
الْمَتِينُ
هُوَ الشَّدِيدُ الَّذِي لَا يَحْتَاجُ فِي إِمْضَاءِ حُكْمِهِ إِلَى جُنْدٍ أَوْ مَدَدٍ وَلَا إِلَى مُعِينٍ.
الْوَلِيُّ
هُوَ الْمُحِبُّ النَّاصِرُ لِمَنْ أَطَاعَهُ، يَنْصُرُ أَوْلِيَاءَهُ، وَيَقْهَرُ أَعْدَاءَهُ، وَالْمُتَوَلِّي أُمُورَ الْخَلَائِقِ وَيَحْفَظُهُمْ.
الْحَمِيدُ
هُوَ الْمُسْتَحِقُّ لِلْحَمْدِ وَالثَّنَاءِ، الَّذِي لَا يُحْمَدُ عَلَى مَكْرُوهٍ سِوَاهُ.
الْمُحْصِي
هُوَ الَّذِي أَحْصَى كُلَّ شَيْءٍ بِعِلْمِهِ، فَلَا يَفُوتُهُ مِنْهَا دَقِيقٌ وَلَا جَلِيلٌ.
الْمُبْدِئُ
هُوَ الَّذِي أَنْشَأَ الْأَشْيَاءَ، وَاخْتَرَعَهَا ابْتِدَاءً مِنْ غَيْرِ سَابِقِ مِثَالٍ.
الْمُعِيدُ
هُوَ الَّذِي يُعِيدُ الْخَلْقَ بَعْدَ الْحَيَاةِ إِلَى الْمَمَاتِ فِي الدُّنْيَا، وَبَعْدَ الْمَمَاتِ إِلَى الْحَيَاةِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ.
الْمُحْيِي
هُوَ خَالِقُ الْحَيَاةِ وَمُعْطِيهَا لِمَنْ شَاءَ، يُحْيِي الْخَلْقَ مِنَ الْعَدَمِ ثُمَّ يُحْيِيهِمْ بَعْدَ الْمَوْتِ.
الْمُمِيتُ
هُوَ مُقَدِّرُ الْمَوْتِ عَلَى كُلِّ مَنْ أَمَاتَهُ وَلَا مُمِيتَ سِوَاهُ، قَهَرَ عِبَادَهُ بِالْمَوْتِ مَتَى شَاءَ وَكَيْفَ شَاءَ.
الْحَيُّ
هُوَ الْمُتَّصِفُ بِالْحَيَاةِ الْأَبَدِيَّةِ الَّتِي لَا بِدَايَةَ لَهَا وَلَا نِهَايَةَ فَهُوَ الْبَاقِي أَزَلًا وَأَبَدًا وَهُوَ الْحَيُّ الَّذِي لَا يَمُوتُ.
الْقَيُّومُ
هُوَ الْقَائِمُ بِنَفْسِهِ، الْغَنِيُّ عَنْ غَيْرِهِ، وَهُوَ الْقَائِمُ بِتَدْبِيرِ أَمْرِ خَلْقِهِ فِي إِنْشَائِهِمْ وَرِزْقِهِمْ.
الْوَاجِدُ
هُوَ الَّذِي لَا يَعُوزُهُ شَيْءٌ وَلَا يُعْجِزُهُ شَيْءٌ يَجِدُ كُلَّ مَا يَطْلُبُهُ، وَيُدْرِكُ كُلَّ مَا يُرِيدُهُ.
الْمَاجِدُ
هُوَ الَّذِي لَهُ الْكَمَالُ الْمُتَنَاهِي وَالْعِزُّ الْبَاهِي، لَهُ الْعِزُّ فِي الْأَوْصَافِ وَالْأَفْعَالِ الَّذِي يُعَامِلُ الْعِبَادَ بِالْجُودِ وَالرَّحْمَةِ.
الْوَاحِدُ
هُوَ الْفَرْدُ الْمُتَفَرِّدُ فِي ذَاتِهِ وَصِفَاتِهِ وَأَفْعَالِهِ، وَاحِدٌ فِي مُلْكِهِ لَا يُنَازِعُهُ أَحَدٌ، لَا شَرِيكَ لَهُ سُبْحَانَهُ.
الصَّمَدُ
هُوَ الْمُطَاعُ الَّذِي لَا يُقْضَى دُونَهُ أَمْرٌ، الَّذِي يُقْصَدُ إِلَيْهِ فِي الْحَوَائِجِ فَهُوَ مَقْصِدُ عِبَادِهِ فِي مُهِمَّاتِ دِينِهِمْ وَدُنْيَاهُمْ.
الْقَادِرُ
هُوَ الَّذِي يَقْدِرُ عَلَى إِيجَادِ الْمَعْدُومِ وَإِعْدَامِ الْمَوْجُودِ عَلَى قَدْرِ مَا تَقْتَضِي الْحِكْمَةُ، لَا زَائِدًا عَلَيْهِ وَلَا نَاقِصًا عَنْهُ.
الْمُقْتَدِرُ
هُوَ الَّذِي يَقْدِرُ عَلَى إِصْلَاحِ الْخَلَائِقِ عَلَى وَجْهٍ لَا يَقْدِرُ عَلَيْهِ غَيْرُهُ.
الْمُقَدِّمُ
هُوَ الَّذِي يُقَدِّمُ الْأَشْيَاءَ وَيَضَعُهَا فِي مَوَاضِعِهَا، فَمَنِ اسْتَحَقَّ التَّقْدِيمَ قَدَّمَهُ.
الْمُؤَخِّرُ
هُوَ الَّذِي يُؤَخِّرُ الْأَشْيَاءَ فَيَضَعُهَا فِي مَوَاضِعِهَا الْمُؤَخِّرُ لِمَنْ شَاءَ مِنَ الْفُجَّارِ وَالْكُفَّارِ وَكُلِّ مَنْ يَسْتَحِقُّ التَّأْخِيرَ.
الْأَوَّلُ
هُوَ الَّذِي لَمْ يَسْبِقْهُ فِي الْوُجُودِ شَيْءٌ فَهُوَ أَوَّلُ قَبْلَ الْوُجُودِ.
الْآخِرُ
هُوَ الْبَاقِي بَعْدَ فَنَاءِ خَلْقِهِ، الْبَقَاءَ الْأَبَدِيَّ يَفْنَى الْكُلُّ وَلَهُ الْبَقَاءُ وَحْدَهُ، فَلَيْسَ بَعْدَهُ شَيْءٌ.
الظَّاهِرُ
هُوَ الَّذِي ظَهَرَ فَوْقَ كُلِّ شَيْءٍ وَعَلَا عَلَيْهِ، الظَّاهِرُ وُجُودُهُ لِكَثْرَةِ دَلَائِلِهِ.
الْبَاطِنُ
هُوَ الْعَالِمُ بِبَوَاطِنِ الْأُمُورِ وَخَفَايَاهَا، وَهُوَ أَقْرَبُ إِلَيْنَا مِنْ حَبْلِ الْوَرِيدِ.
الْوَالِي
هُوَ الْمَالِكُ لِلْأَشْيَاءِ الْمُتَصَرِّفُ فِيهَا بِمَشِيئَتِهِ وَحِكْمَتِهِ، يَنْفُذُ فِيهَا أَمْرُهُ، وَيَجْرِي عَلَيْهَا حُكْمُهُ.
الْمُتَعَالِ
هُوَ الَّذِي جَلَّ عَنْ إِفْكِ الْمُفْتَرِينَ، وَتَنَزَّهَ عَنْ وَسَاوِسِ الْمُتَحَيِّرِينَ.
الْبَرُّ
هُوَ الْعَطُوفُ عَلَى عِبَادِهِ بِبِرِّهِ وَلُطْفِهِ، وَمَنَّ عَلَى السَّائِلِينَ بِحُسْنِ عَطَائِهِ، وَهُوَ الصِّدْقُ فِيمَا وَعَدَ.
التَّوَّابُ
هُوَ الَّذِي يُوَفِّقُ عِبَادَهُ لِلتَّوْبَةِ حَتَّى يَتُوبَ عَلَيْهِمْ وَيَقْبَلَ تَوْبَتَهُمْ فَيُقَابِلُ الدُّعَاءَ بِالْعَطَاءِ، وَالتَّوْبَةَ بِغُفْرَانِ الذُّنُوبِ.
الْمُنْتَقِمُ
هُوَ الَّذِي يَقْصِمُ ظُهُورَ الطُّغَاةِ، وَيُشَدِّدُ الْعُقُوبَةَ عَلَى الْعُصَاةِ، وَذَلِكَ بَعْدَ الْإِعْذَارِ وَالْإِنْذَارِ.
الْعَفُوُّ
هُوَ الَّذِي يَتْرُكُ الْمُؤَاخَذَةَ عَلَى الذُّنُوبِ وَلَا يُذَكِّرُكَ بِالْعُيُوبِ فَهُوَ يَمْحُو السَّيِّئَاتِ وَيَتَجَاوَزُ عَنِ الْمَعَاصِي.
الرَّءُوفُ
هُوَ الْمُتَعَطِّفُ عَلَى الْمُذْنِبِينَ بِالتَّوْبَةِ، الَّذِي جَادَ بِلُطْفِهِ وَمَنَّ بِتَعَطُّفِهِ، يَسْتُرُ الْعُيُوبَ ثُمَّ يَعْفُو عَنْهَا.
مَالِكُ الْمُلْكِ
هُوَ الْمُتَصَرِّفُ فِي مُلْكِهِ كَيْفَ يَشَاءُ لَا رَادَّ لِحُكْمِهِ، وَلَا مُعَقِّبَ لِأَمْرِهِ.
ذُو الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ
هُوَ الْمُنْفَرِدُ بِصِفَاتِ الْجَلَالِ وَالْكَمَالِ وَالْعَظَمَةِ، الْمُخْتَصُّ بِالْإِكْرَامِ وَالْكَرَامَةِ وَهُوَ أَهْلٌ لِأَنْ يُجَلَّ.
الْمُقْسِطُ
هُوَ الْعَادِلُ فِي حُكْمِهِ، الَّذِي يَنْتَصِفُ لِلْمَظْلُومِ مِنَ الظَّالِمِ، ثُمَّ يُكْمِلُ عَدْلَهُ فَيُرْضِي الظَّالِمَ بَعْدَ إِرْضَاءِ الْمَظْلُومِ.
الْجَامِعُ
هُوَ الَّذِي جَمَعَ الْكَمَالَاتِ كُلَّهَا، ذَاتًا وَوَصْفًا وَفِعْلًا، الَّذِي يَجْمَعُ بَيْنَ الْخَلَائِقِ الْمُتَمَاثِلَةِ وَالْمُتَبَايِنَةِ، وَالَّذِي يَجْمَعُ الْأَوَّلِينَ وَالْآخِرِينَ.
الْغَنِيُّ
هُوَ الَّذِي لَا يَحْتَاجُ إِلَى شَيْءٍ، وَهُوَ الْمُسْتَغْنِي عَنْ كُلِّ مَا سِوَاهُ، الْمُفْتَقِرُ إِلَيْهِ كُلُّ مَنْ عَادَاهُ.
الْمُغْنِي
هُوَ مُعْطِي الْغِنَى لِعِبَادِهِ، يُغْنِي مَنْ يَشَاءُ غِنَاهُ، وَهُوَ الْكَافِي لِمَنْ شَاءَ مِنْ عِبَادِهِ.
الْمَانِعُ
هُوَ الَّذِي أَعْطَى كُلَّ شَيْءٍ، وَيَمْنَعُ الْعَطَاءَ عَمَّنْ يَشَاءُ ابْتِلَاءً أَوْ حِمَايَةً.
الضَّارُّ
هُوَ الْمُقَدِّرُ لِلضُّرِّ عَلَى مَنْ أَرَادَ كَيْفَ أَرَادَ، وَالْمُقَدِّرُ النَّفْعَ وَالْخَيْرَ لِمَنْ أَرَادَ كَيْفَ أَرَادَ كُلُّ ذَلِكَ عَلَى مُقْتَضَى حِكْمَتِهِ سُبْحَانَهُ.
النَّافِعُ
هُوَ الْمُقَدِّرُ لِلضُّرِّ عَلَى مَنْ أَرَادَ كَيْفَ أَرَادَ، وَالْمُقَدِّرُ النَّفْعَ وَالْخَيْرَ لِمَنْ أَرَادَ كَيْفَ أَرَادَ كُلُّ ذَلِكَ عَلَى مُقْتَضَى حِكْمَتِهِ سُبْحَانَهُ.
النُّورُ
هُوَ الْهَادِي الرَّشِيدُ الَّذِي يُرْشِدُ بِهِدَايَتِهِ مَنْ يَشَاءُ فَيُبَيِّنُ لَهُ الْحَقَّ، وَيُلْهِمُهُ اتِّبَاعَهُ، الظَّاهِرُ فِي ذَاتِهِ، الْمُظْهِرُ لِغَيْرِهِ.
الْهَادِي
هُوَ الْمُبَيِّنُ لِلْخَلْقِ طَرِيقَ الْحَقِّ بِكَلَامِهِ يَهْدِي الْقُلُوبَ إِلَى مَعْرِفَتِهِ، وَالنُّفُوسَ إِلَى طَاعَتِهِ.
الْبَدِيعُ
هُوَ الَّذِي لَا يُمَاثِلُهُ أَحَدٌ فِي صِفَاتِهِ وَلَا فِي حُكْمٍ مِنْ أَحْكَامِهِ، أَوْ أَمْرٍ مِنْ أُمُورِهِ، فَهُوَ الْمُحْدِثُ الْمُوجِدُ عَلَى غَيْرِ مِثَالٍ.
الْبَاقِي
هُوَ وَحْدَهُ لَهُ الْبَقَاءُ، الدَّائِمُ الْوُجُودِ الْمَوْصُوفُ بِالْبَقَاءِ الْأَزَلِيِّ، غَيْرُ قَابِلٍ لِلْفَنَاءِ فَهُوَ الْبَاقِي بِلَا انْتِهَاءٍ.
الْوَارِثُ
هُوَ الْأَبْقَى الدَّائِمُ الَّذِي يَرِثُ الْخَلَائِقَ بَعْدَ فَنَاءِ الْخَلْقِ، وَهُوَ يَرِثُ الْأَرْضَ وَمَنْ عَلَيْهَا.
الرَّشِيدُ
هُوَ الَّذِي أَسْعَدَ مَنْ شَاءَ بِإِرْشَادِهِ، وَأَشْقَى مَنْ شَاءَ بِإِبْعَادِهِ، عَظِيمُ الْحِكْمَةِ بَالِغُ الرَّشَادِ.
الصَّبُورُ
هُوَ الْحَلِيمُ الَّذِي لَا يُعَاجِلُ الْعُصَاةَ بِالنِّقْمَةِ، بَلْ يَعْفُو وَيُؤَخِّرُ، وَلَا يُسْرِعُ بِالْفِعْلِ قَبْلَ أَوَانِهِ.
اللَّهُ — Allah
Allah iku asma kang paling agung, kang mung kagungané Allah Kang Mahabener. Panjenengané milih asma iki kanggo Dzaté, ndadèkaké asma iki kang kapisan, lan nyandhakaké kabèh asma-Né marang asma iki. Iki asma mligi kang nuduhaké Dzaté. Mahasuci Panjenengané.
الرَّحْمَنُ — Ar-Rahman
Rahmaté jembar banget. Asma Ar-Rahman iku mligi kanggo Allah Kang Mahamulia. Saliyané Allah ora kena disebut Ar-Rahman, amarga rahmaté nyakup samubarang lan Panjenengané kang paling asih ing antarané kabèh kang asih.
الرَّحِيمُ — Ar-Rahim
Panjenengané tansah paring nikmat lan kanugrahan. Rahmaté ora ana entèké.
الْمَلِكُ — Al-Malik
Panjenengané iku Allah, Ratu ing sadhuwuré para ratu. Sakabèhé karajan iku kagungané. Panjenengané kang nguwasani Dina Piwales lan ngratoni sakabèhé titah. Panguwasané tanpa wates.
الْقُدُّوسُ — Al-Quddus
Panjenengané Mahasuci saka sakabèhé cacad lan kakurangan. Akal ora bisa nyakup hakikaté.
السَّلَامُ — As-Salam
Panjenengané nyebar katentreman ing antarané para titah. Dzaté luput saka sakabèhé kakurangan, cacad, lan karusakan.
الْمُؤْمِنُ — Al-Mumin
Panjenengané paring kaslametan marang para wali-Né saka siksa-Né lan netepi janji-Né marang para kawula-Né.
الْمُهَيْمِنُ — Al-Muhaymin
Panjenengané tansah ngawasi lan ngreksa samubarang. Panjenengané ngurusi para titah, kalebu tumindak, rejeki, lan ajalé, sarta njaga lan ngayomi wong-wong mau.
الْعَزِيزُ — Al-Aziz
Mung Panjenengané kang kagungan kamulyan kang sampurna. Panjenengané Mahakuwasa lan ora bisa dikalahaké. Ora ana kang bisa ngalahaké Panjenengané, lan Panjenengané nguwasani samubarang.
الْجَبَّارُ — Al-Jabbar
Karsané mesthi kaleksanan. Ora ana kang bisa metu saka pepesthèné. Panjenengané nguwasani para titah miturut karsané.
الْمُتَكَبِّرُ — Al-Mutakabbir
Panjenengané Mahaluhur, adoh saka sipat-sipaté titah. Mung Panjenengané kang kagungan kaagungan lan kaluhuran kang mutlak.
الْخَالِقُ — Al-Khaliq
Panjenengané miwiti lan nyipta samubarang, nemtokaké ukurane, lan ndadèkaké ana saka kang mauné ora ana. Panjenengané nitahaké saben wong kang gawé sawijining barang lan apa kang digawé.
الْبَارِئُ — Al-Bari
Panjenengané nitahaké para titah kanthi pangwasané tanpa tuladha sadurungé. Apa kang wis ditetepaké bisa Panjenengané wujudaké.
الْمُصَوِّرُ — Al-Musawwir
Panjenengané maringi wujud lan nata sakabèhé kang ana. Sanajan akèh lan manéka warna, saben titah pinaringan rupa lan wujud mirunggan kang mbédakaké saka liyané.
الْغَفَّارُ — Al-Ghaffar
Mung Panjenengané kang ngapura dosa lan nutupi cacad ing donya lan ing akhirat.
الْقَهَّارُ — Al-Qahhar
Panjenengané nguwasani para titah kanthi kuwasa lan kekiyatané, lan ngatur miturut karsané, seneng utawa kapeksa. Samubarang tumungkul marang kaagungané.
الْوَهَّابُ — Al-Wahhab
Panjenengané paring nikmat marang para kawula tanpa njaluk piwales lan nyukupi kabutuhan sadurungé disuwun. Nikmaté akèh lan peparingé ora kendhat.
الرَّزَّاقُ — Ar-Razzaq
Panjenengané nyiptakaké rejeki lan maringi rejeki marang saben titah. Panjenengané nyukupi kabutuhané, njaga uripé, lan ndadèkaké becik kahanané.
الْفَتَّاحُ — Al-Fattah
Panjenengané mbukak prakara kang katutup lan nggampangaké kang angèl. Kunci-kunci langit lan bumi ana ing panguwasané.
الْعَلِيمُ — Al-Alim
Panjenengané nguningani samubarang nganti kang alus dhéwé lan kang kasimpen ing ati lan jiwa. Sanajan mung sabobot zarah, ora ana kang luput saka kawruhé. Kawruhé nyakup samubarang.
الْقَابِضُ — Al-Qabid
Panjenengané nyempitaké rejekiné sapa kang dikarsakaké kanthi kaadilané, lan njembaraké rejekiné sapa kang dikarsakaké kanthi loma lan rahmaté. Panjenengané iku Al-Qabid lan Al-Basit.
الْبَاسِطُ — Al-Basit
Panjenengané nyempitaké rejekiné sapa kang dikarsakaké kanthi kaadilané, lan njembaraké rejekiné sapa kang dikarsakaké kanthi loma lan rahmaté. Panjenengané iku Al-Qabid lan Al-Basit.
الْخَافِضُ — Al-Khafid
Panjenengané ngasoraké wong kang ngluwihi wates, umuk, lan mbrontak marang syariaté. Panjenengané ngluhuraké para kawula mukmin amarga ketaatané. Panjenengané uga kang ngunggahaké langit.
الرَّافِعُ — Ar-Rafi
Panjenengané ngasoraké wong kang ngluwihi wates, umuk, lan mbrontak marang syariaté. Panjenengané ngluhuraké para kawula mukmin amarga ketaatané. Panjenengané uga kang ngunggahaké langit.
الْمُعِزُّ — Al-Muizz
Panjenengané paring kekiyatan, kamenangan, lan kakuwatan marang sapa kang dikarsakaké, mula wong iku dadi mulya. Panjenengané bisa mundhut kuwi saka sapa kang dikarsakaké, mula wong iku dadi asor.
الْمُذِلُّ — Al-Mudhill
Panjenengané paring kekiyatan, kamenangan, lan kakuwatan marang sapa kang dikarsakaké, mula wong iku dadi mulya. Panjenengané bisa mundhut kuwi saka sapa kang dikarsakaké, mula wong iku dadi asor.
السَّمِيعُ — As-Sami
Ora ana apa-apa ing bumi utawa ing langit kang kasamaran tumrap Panjenengané. Panjenengané Maha Miyarsa, Maha Mirsani.
الْبَصِيرُ — Al-Basir
Panjenengané mirsani samubarang, kang katon lan kang ndhelik. Kawruhé nyakup samubarang.
الْحَكَمُ — Al-Hakam
Panjenengané mutusaké perkara ing antarané para titah miturut karsané lan mbédakaké kang bener saka kang batil. Ora ana kang bisa nulak pepesthèné utawa mbatalaké putusané.
الْعَدْلُ — Al-Adl
Panjenengané nglarang tumindak zalim tumrap Dzaté lan uga nglarang para kawula nindakaké kuwi. Panjenengané suci saka tumindak ora adil ing saben putusan lan pakaryané, lan maringi hak marang saben wong kang nduwé hak.
اللَّطِيفُ — Al-Latif
Panjenengané becik lan lembut marang para kawula. Panjenengané maringi rejeki, nggampangaké urusané, ngayomi, lan paring kanugrahan.
الْخَبِيرُ — Al-Khabir
Panjenengané nguningani prakara kang saalus-alusé. Ora ana kang kasamaran utawa luput saka kawruhé. Panjenengané nguningani apa kang wis kelakon lan apa kang bakal kelakon.
الْحَلِيمُ — Al-Halim
Panjenengané Maha Sabar lan ora kesusu ngukum. Panjenengané paring wektu tanpa nglalèkaké tumindaké para kawula, nutupi dosa lan nundha paukuman. Wong kang duraka uga diparingi rejeki, kaya déné kang taat.
الْعَظِيمُ — Al-Azim
Kaagungané ora ana wiwitané lan kaluhurané ora ana pungkasané. Ora ana apa-apa kang madhani Panjenengané.
الْغَفُورُ — Al-Ghafur
Panjenengané nutupi dosa-dosané para kawula lan ngapura kaluputan lan dosa-dosané.
الشَّكُورُ — Ash-Shakur
Sanajan amalané para kawula mung sathithik, Panjenengané nggedhèkaké ganjarané nganti tikel-tikel. Salah sawijining wujud pangaji-Né marang para kawula yaiku pangapurané.
الْعَلِيُّ — Al-Ali
Kalenggahané Mahaluhur. Katrangan sapa waé ora kuwawa nyakup Panjenengané. Ora ana tandhing utawa lawané. Dzaté, panguwasané, lan kalenggahané kabèh Mahaluhur.
الْكَبِيرُ — Al-Kabir
Panjenengané Mahaagung lan Mahaluhur. Kaagungané dumunung ing sipat lan pakaryané. Panjenengané ora mbutuhaké apa-apa, lan ora ana kang ngluwihi kuwasané. Ora ana apa-apa kang madhani Panjenengané.
الْحَفِيظُ — Al-Hafiz
Ora ana barang kang luput saka pangreksané, sanajan mung sabobot zarah. Pangreksané tansah lestari, ora owah lan ora sirna.
الْمُقِيتُ — Al-Muqit
Panjenengané kang nanggung tekane pangan marang saben titah. Panjenengané ngreksa, Mahakuwasa, nemtokaké kadarané, lan njangkepi kabutuhané.
الْحَسِيبُ — Al-Hasib
Panjenengané nyukupi para kawula kanthi kanugrahané. Mung Panjenengané kang dadi papané para kawula gumantung.
الْجَلِيلُ — Al-Jalil
Panjenengané Mahaagung kanthi mutlak. Sakabèhé sipat kasampurnan iku kagungané, lan Panjenengané suci saka saben kakurangan.
الْكَرِيمُ — Al-Karim
Kabecikané akèh. Panjenengané Mahaloma lan peparingé ora bakal entèk. Saben kabecikan, kamulyan, lan kautaman kang sampurna iku kagungané. Panjenengané pantes dialem awit saka pakaryané.
الرَّقِيبُ — Ar-Raqib
Panjenengané ngawasi kahanané para kawula, nguningani apa kang padha diucapaké, lan ngetung sakabèhé amalané. Panjenengané ngreksa lan ora ana kang luput saka Panjenengané.
الْمُجِيبُ — Al-Mujib
Panjenengané njawab dongané wong kang padha ndedonga lan panyuwuné wong kang padha nyuwun kanthi nampa lan maringi. Mung Panjenengané kang disuwuni.
الْوَاسِعُ — Al-Wasi
Rejekiné tumeka marang sakabèhé titah lan rahmaté nyakup samubarang. Ora ana kang ana ing sanjabaning kawruhé.
الْحَكِيمُ — Al-Hakim
Pangaturané mesthi bener, lan pepesthèné lumaku kanthi alus. Panjenengané nguningani hakikat sakabèhé prakara lan kawicaksanan ing saben pepesthen. Saben ciptaan lan putusané ngemu kabecikan, kawicaksanan, lan kaadilan.
الْوَدُودُ — Al-Wadud
Panjenengané nresnani para kawula, lan para wali-Né nresnani Panjenengané sajroning atiné.
الْمَجِيدُ — Al-Majid
Kamulyané sampurna. Panjenengané akèh kabecikané, lubèr peparingé, lan agung sih-rahmaté.
الْبَاعِثُ — Al-Baith
Panjenengané nguripaké manèh para titah ing Dina Kiamat, ngutus para rasul marang para kawula, lan ngirim pitulungan marang kawula-Né.
الشَّهِيدُ — Ash-Shahid
Ora ana barang kang ora diseksèni Panjenengané. Panjenengané mirsani samubarang lan nguningani saben rinciané.
الْحَقُّ — Al-Haqq
Panjenengané ngukuhaké kayektèn kanthi pangandikané lan nyengkuyung para wali-Né. Panjenengané kang pantes disembah.
الْوَكِيلُ — Al-Wakil
Panjenengané nanggung lan ngurusi para titah. Sapa kang tawakal marang Panjenengané bakal direksa lan dicukupi. Sapa kang nganggep Panjenengané cukup kanggo dhèwèké bakal diparingi kecukupan lan karélaan.
الْقَوِيُّ — Al-Qawi
Panjenengané kagungan kakuwatan kang sampurna. Panjenengané tansah menang lan ora bisa dikalahaké. Kakuwatané ngluwihi sakabèhé kakuwatan.
الْمَتِينُ — Al-Matin
Panguwasané kukuh. Kanggo nindakaké putusané, Panjenengané ora mbutuhaké bala, pasukan tambahan, utawa pitulungané sapa waé.
الْوَلِيُّ — Al-Wali
Panjenengané nresnani lan mitulungi wong kang taat marang Panjenengané. Panjenengané mitulungi para wali-Né lan ngalahaké para mungsuhé, sarta ngurusi lan ngreksa para titah.
الْحَمِيدُ — Al-Hamid
Panjenengané pantes dipuji lan dialem. Sanajan nalika kedadéan kang ora disenengi, mung Panjenengané kang tetep dipuji.
الْمُحْصِي — Al-Muhsi
Kawruhé ngétung sakabèhé. Ora ana barang cilik utawa gedhé kang luput.
الْمُبْدِئُ — Al-Mubdi
Panjenengané miwiti lan nyipta samubarang tanpa tuladha sadurungé.
الْمُعِيدُ — Al-Muid
Panjenengané mbalèkaké para titah saka urip marang pati ing donya, lan saka pati marang urip manèh ing Dina Kiamat.
الْمُحْيِي — Al-Muhyi
Panjenengané nyiptakaké urip lan maringaké urip marang sapa kang dikarsakaké. Panjenengané nguripaké titah kang mauné ora ana, banjur nguripaké manèh sawisé mati.
الْمُمِيتُ — Al-Mumit
Panjenengané nemtokaké pati saben titah kang dipatèni. Mung Panjenengané kang ndadèkaké mati. Para kawula tundhuk marang pati kapan lan kanthi cara kang dikarsakaké.
الْحَيُّ — Al-Hayy
Panjenengané kagungan urip langgeng, tanpa wiwitan lan tanpa pungkasan. Panjenengané tansah ana lan ora bakal mati.
الْقَيُّومُ — Al-Qayyum
Panjenengané jumeneng kanthi Dzaté lan ora mbutuhaké sapa waé. Panjenengané kang ngatur para titah, wiwit saka nitahaké nganti maringi rejeki.
الْوَاجِدُ — Al-Wajid
Panjenengané ora kekurangan apa-apa, lan ora ana kang ngluwihi kuwasané. Apa kang dikersakaké mesthi Panjenengané gayuh lan wujudaké.
الْمَاجِدُ — Al-Maajid
Panjenengané kagungan kasampurnan kang tanpa wates lan kamulyan kang linuhung, ing sipat lan ing pakaryané. Panjenengané ngasihi para kawula kanthi loma lan welas asih.
الْوَاحِدُ — Al-Wahid
Panjenengané Mahaésa ing Dzat, sipat, lan pakaryané. Ora ana kang bisa nandhingi pangwasa-Né utawa dadi sekuthuné. Mahasuci Panjenengané.
الصَّمَدُ — As-Samad
Panjenengané kang ditaati. Ora ana prakara kang bisa diputus tanpa Panjenengané. Para kawula sowan lan nyuwun marang Panjenengané ing kabutuhan agama lan donyané.
الْقَادِرُ — Al-Qadir
Panjenengané kuwasa ndadèkaké ana kang mauné ora ana, lan nyirnakaké kang ana, kanthi kadar kang cocog karo kawicaksanané, ora luwih lan ora kurang.
الْمُقْتَدِرُ — Al-Muqtadir
Panjenengané kuwasa mbecikaké kahanan para titah kanthi cara kang ora bisa ditindakaké déning sapa waé saliyané Panjenengané.
الْمُقَدِّمُ — Al-Muqaddim
Panjenengané ndhisikaké samubarang lan nyelehaké ing papan kang samesthiné. Sapa kang pantes didhisikaké, Panjenengané ndhisikaké.
الْمُؤَخِّرُ — Al-Muakhkhir
Panjenengané ngakhiraké samubarang lan nyelehaké ing papan kang samesthiné. Miturut karsané, Panjenengané ngakhiraké wong duraka, wong kafir, lan sapa waé kang pantes diakhiraké.
الْأَوَّلُ — Al-Awwal
Ora ana apa-apa kang ana sadurungé Panjenengané. Panjenengané kang Wiwitan, sadurungé samubarang kang ana.
الْآخِرُ — Al-Akhir
Panjenengané tetep ana sawisé para titah sirna. Sakabèhé bakal sirna, lan mung Panjenengané kang langgeng. Ora ana apa-apa sawisé Panjenengané.
الظَّاهِرُ — Az-Zahir
Panjenengané Mahaluhur ing sadhuwuré samubarang. Anané Panjenengané cetha amarga akèhé tandha-tandha kang nuduhaké.
الْبَاطِنُ — Al-Batin
Panjenengané nguningani apa kang kasimpen lan sinamar ing saben prakara. Panjenengané luwih cedhak marang kita tinimbang urat gulu kita.
الْوَالِي — Al-Waali
Panjenengané kagungan samubarang, lan ngatur miturut karsa lan kawicaksanané. Dhawuhé kaleksanan lan putusané lumaku tumrap sakabèhé.
الْمُتَعَالِ — Al-Mutaali
Panjenengané Mahaluhur ngungkuli paido gorohé wong kang gawé fitnah. Panjenengané Mahasuci saka waswasé wong kang bingung.
الْبَرُّ — Al-Barr
Panjenengané ngasihi para kawula kanthi kabecikan lan kelembutané. Panjenengané paring ganjaran kang becik marang wong kang nyuwun, lan mesthi netepi janji-Né.
التَّوَّابُ — At-Tawwab
Panjenengané maringi pitulungan supaya para kawula bisa mratobat, banjur nampani tobaté. Panjenengané njawab panyuwun kanthi peparing lan mbales tobat kanthi pangapuraning dosa.
الْمُنْتَقِمُ — Al-Muntaqim
Panjenengané ngremuk panguwasané wong-wong kang sawenang-wenang lan maringi paukuman abot marang wong duraka, sawisé alesan wis diterangaké lan pepéling wis diwènèhaké.
الْعَفُوُّ — Al-Afuww
Panjenengané ngapura dosa lan ora ngungkit-ungkit cacad. Panjenengané ngilangi kaluputan lan ngapura tumindak maksiat.
الرَّءُوفُ — Ar-Rauf
Panjenengané welas asih marang wong dosa kanthi mbukak dalané tobat. Panjenengané loma lan alus, nutupi cacad, banjur ngapura.
مَالِكُ الْمُلْكِ — Malik-al-Mulk
Panjenengané ngatur karajané miturut karsané. Ora ana kang bisa nulak putusané utawa mbatalaké dhawuhé.
ذُو الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ — Dhul-Jalali-wal-Ikram
Mung Panjenengané kang kagungan sipat kaluhuran, kasampurnan, lan kaagungan kang mutlak. Panjenengané kang kagungan lan paring kamulyan, lan pantes diagungaké.
الْمُقْسِطُ — Al-Muqsit
Panjenengané adil ing putusané. Panjenengané mbélani haké wong kang dizalimi marang kang nganiaya. Kanthi kaadilané kang sampurna, sawisé wong kang dizalimi rila, wong kang nganiaya uga didadèkaké rila.
الْجَامِعُ — Al-Jami
Panjenengané kagungan sakabèhé kasampurnan ing Dzat, sipat, lan pakaryané. Panjenengané nglumpukaké para titah, kang padha lan kang béda, uga kang urip luwih dhisik lan kang pungkasan.
الْغَنِيُّ — Al-Ghani
Panjenengané ora mbutuhaké apa-apa. Panjenengané ora gumantung marang liyané, déné sakabèhé saliyané Panjenengané gumantung marang Panjenengané.
الْمُغْنِي — Al-Mughni
Panjenengané maringi kecukupan marang para kawula. Panjenengané maringi kasugihan lan nyukupi sapa waé kang dikarsakaké.
الْمَانِعُ — Al-Mani
Panjenengané kang maringi samubarang. Panjenengané nyegah peparing saka sapa kang dikarsakaké, minangka pacoban utawa pangayoman.
الضَّارُّ — Ad-Darr
Panjenengané netepaké bilai tumrap sapa lan kanthi cara kang dikarsakaké. Panjenengané uga netepaké paédah lan kabecikan tumrap sapa lan kanthi cara kang dikarsakaké. Kabèh iku miturut kawicaksanané. Mahasuci Panjenengané.
النَّافِعُ — An-Nafi
Panjenengané netepaké bilai tumrap sapa lan kanthi cara kang dikarsakaké. Panjenengané uga netepaké paédah lan kabecikan tumrap sapa lan kanthi cara kang dikarsakaké. Kabèh iku miturut kawicaksanané. Mahasuci Panjenengané.
النُّورُ — An-Nur
Panjenengané paring pituduh marang sapa waé kang dikarsakaké. Panjenengané njlentrehaké kayektèn lan nuntun ati supaya manut marang kayektèn iku. Anané Panjenengané cetha, lan Panjenengané kang ndadèkaké liyané katon.
الْهَادِي — Al-Hadi
Panjenengané njlentrehaké dalaning kayektèn marang para titah kanthi pangandikané. Panjenengané nuntun ati supaya wanuh marang Panjenengané lan nuntun jiwa supaya taat marang Panjenengané.
الْبَدِيعُ — Al-Badi
Ora ana kang madhani Panjenengané ing sipat, putusan, utawa urusané. Panjenengané miwiti lan nyipta tanpa tuladha sadurungé.
الْبَاقِي — Al-Baqi
Mung Panjenengané kang tetep ana salawasé. Anané langgeng lan ora bakal sirna. Ora ana pungkasan kanggo kelanggengané.
الْوَارِثُ — Al-Warith
Panjenengané langgeng lan tetep ana sawisé para titah sirna. Panjenengané kang marisi bumi lan sakabèhé kang ana ing bumi.
الرَّشِيدُ — Ar-Rashid
Panjenengané ndadèkaké sapa kang dikarsakaké begja kanthi pituduhé, lan ndadèkaké sapa kang dikarsakaké cilaka kanthi ngadohaké saka pituduh. Kawicaksanané agung lan pituduhé sampurna.
الصَّبُورُ — As-Sabur
Panjenengané Maha Sabar. Panjenengané ora enggal-enggal ngukum wong duraka, nanging paring pangapura lan wektu. Panjenengané ora tumindak sadurungé wektuné.

الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَى فِي الْقُرْآنِ

قَالَ تَعَالَى : "وَلِلَّهِ ٱلۡأَسۡمَآءُ ٱلۡحُسۡنَىٰ فَٱدۡعُوهُ بِهَاۖ وَذَرُواْ ٱلَّذِينَ يُلۡحِدُونَ فِيٓ أَسۡمَٰٓئِهِۦۚ سَيُجۡزَوۡنَ مَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ⁠". [الْأَعْرَافِ - 180]

وَقَالَ تَعَالَى : "قُلِ ٱدۡعُواْ ٱللَّهَ أَوِ ٱدۡعُواْ ٱلرَّحۡمَٰنَۖ أَيّٗا مَّا تَدۡعُواْ فَلَهُ ٱلۡأَسۡمَآءُ ٱلۡحُسۡنَىٰۚ وَلَا تَجۡهَرۡ بِصَلَاتِكَ وَلَا تُخَافِتۡ بِهَا وَٱبۡتَغِ بَيۡنَ ذَٰلِكَ سَبِيلٗا⁠". [الْإِسْرَاءِ - 110]

وَقَالَ تَعَالَى : "ٱللَّهُ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَۖ لَهُ ٱلۡأَسۡمَآءُ ٱلۡحُسۡنَىٰ⁠". [طه - 8]

وَقَالَ تَعَالَى : "هُوَ ٱللَّهُ ٱلۡخَٰلِقُ ٱلۡبَارِئُ ٱلۡمُصَوِّرُۖ لَهُ ٱلۡأَسۡمَآءُ ٱلۡحُسۡنَىٰۚ يُسَبِّحُ لَهُۥ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۖ وَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡحَكِيمُ⁠". [الْحَشْرِ - 24]

الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَى فِي الْحَدِيثِ

قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : "إِنَّ لِلَّهِ تِسْعَةً وَتِسْعِينَ اسْمًا مِائَةً إِلَّا وَاحِدًا مَنْ أَحْصَاهَا دَخَلَ الْجَنَّةَ".

Asma-asma sing paling becik ing Al-Quran. Allah Kang Maha Dhuwur ngandika: Kagem Allah asma-asma sing paling becik, mula nyuwuna marang Panjenengane nganggo asma-asma iku, lan tinggalen wong-wong sing nyimpang ing asma-asma-Nya. Dheweke bakal diwales amarga apa sing wis ditindakake. [Al-Araf: 180]. Lan Panjenengane ngandika: Kandhaa, serua Allah utawa serua Ar-Rahman; kanthi jeneng endi wae sing kowe seru, Panjenengane kagungan asma-asma sing paling becik. Aja mbanterake salatmu lan aja uga nglirihake, nanging goleka dalan ing antarane loro iku. [Al-Isra: 110]. Lan Panjenengane ngandika: Allah, ora ana sesembahan sing pantes disembah kajaba Panjenengane. Panjenengane kagungan asma-asma sing paling becik. [Taha: 8]. Lan Panjenengane ngandika: Panjenengane iku Allah, Kang Nyiptakake, Kang Ngadakake, Kang Mbentuk Rupa. Panjenengane kagungan asma-asma sing paling becik. Apa wae sing ana ing langit lan bumi ngluhurake Panjenengane, lan Panjenengane Maha Perkasa, Maha Wicaksana. [Al-Hashr: 24]. Asma-asma sing paling becik ing hadis. Rasulullah, mugi salawat lan salam kasilimpahake marang panjenengane, ngandika: Satemene Allah kagungan sangang puluh sanga asma, satus kurang siji. Sapa sing ngitung lan njaga asma-asma iku bakal mlebu swarga.
Tambah zikirku

Mung sampeyan sing bisa ndeleng zikir iki. Disimpen ing akun sampeyan.

Wektu macaSiap nalika sampeyan siap
0 / 0

Maca sing wis rampung bakal katon ing kéné.

Maca diaso

Panjelasan lan sumber

Nuduhake zikir

Teks sing arep dibagèkaké

Miwiti manèh?

Iki mbusak penghitung lan panggonan sing disimpen kanggo kategori iki. Riwayat maca sing wis rampung tetep disimpen.

Saka perpustakaan hadis

Hadis
Anas added: The ring of the Prophet (ﷺ) was in his hand, and after him, in Abu Bakr's hand, and then in `Umar's hand after Abu Bakr. When `Uthman was the Caliph, once he was sitting at the well of Aris. He removed the ring from his hand and while he was trifling with it, dropped into the well. We kept on going to the well with `Uthman for three days looking for the ring, and finally the well was drained, but the ring was not found.
Sahih al-Bukhari

Reference : Sahih al-Bukhari 5879 In-book reference : Book 77, Hadith 96 USC-MSA web (English) reference : Vol. 7, Book 72, Hadith 767 (deprecated numbering scheme)

Waca hadis lan sumberé