ზიქრის ღირსება

კითხვის პარამეტრები

დრო გამოითვლება ნაჩვენები ტექსტის მიხედვით. მზადყოფნისას დააჭირეთ დაკვრას.

ავტომატური დათვლა

إِنَّ مِنْ أَفْضَلِ الْأَعْمَالِ الصَّالِحَةِ الْيَسِيرَةِ الَّتِي تُقَرِّبُ الْمُسْلِمَ إِلَى رَبِّهِ جَلَّ وَعَلَا الذِّكْرَ.

آيَاتٌ وَأَحَادِيثُ فِي فَضْلِ الذِّكْرِ وَالدُّعَاءِ وَالْحَثِّ عَلَيْهَا

وَرَدَ فِي فَضْلِ الذِّكْرِ وَالدُّعَاءِ وَالْحَثِّ عَلَيْهَا آيَاتٌ كَثِيرَةٌ، وَأَحَادِيثُ صَحِيحَةٌ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، نَذْكُرُ مَا تَيَسَّرَ مِنْهَا.

قَالَ تَعَالَى : "وَلَذِكۡرُ ٱللَّهِ أَكۡبَرُۗ".

وَقَالَ تَعَالَى : "وَسَبِّحُوهُ بُكۡرَةٗ وَأَصِيلًا⁠".

وَقَالَ تَعَالَى : "فَٱذۡكُرُونِيٓ أَذۡكُرۡكُمۡ وَٱشۡكُرُواْ لِي وَلَا تَكۡفُرُونِ⁠".

وَقَالَ تَعَالَى : "يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱذۡكُرُواْ ٱللَّهَ ذِكۡرٗا كَثِيرٗا⁠".

وَقَالَ تَعَالَى : "وَٱلذَّٰكِرِينَ ٱللَّهَ كَثِيرٗا وَٱلذَّٰكِرَٰتِ أَعَدَّ ٱللَّهُ لَهُم مَّغۡفِرَةٗ وَأَجۡرًا عَظِيمٗا⁠".

وَقَالَ تَعَالَى : "وَٱذۡكُر رَّبَّكَ كَثِيرٗا وَسَبِّحۡ بِٱلۡعَشِيِّ وَٱلۡإِبۡكَٰرِ⁠".

وَقَالَ تَعَالَى : "ٱلَّذِينَ يَذۡكُرُونَ ٱللَّهَ قِيَٰمٗا وَقُعُودٗا وَعَلَىٰ جُنُوبِهِمۡ".

وَقَالَ تَعَالَى : "فَإِذَا قَضَيۡتُم مَّنَٰسِكَكُمۡ فَٱذۡكُرُواْ ٱللَّهَ كَذِكۡرِكُمۡ ءَابَآءَكُمۡ أَوۡ أَشَدَّ ذِكۡرٗاۗ".

وَقَالَ تَعَالَى : "يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تُلۡهِكُمۡ أَمۡوَٰلُكُمۡ وَلَآ أَوۡلَٰدُكُمۡ عَن ذِكۡرِ ٱللَّهِۚ".

وَقَالَ تَعَالَى : "وَٱذۡكُر رَّبَّكَ فِي نَفۡسِكَ تَضَرُّعٗا وَخِيفَةٗ وَدُونَ ٱلۡجَهۡرِ مِنَ ٱلۡقَوۡلِ بِٱلۡغُدُوِّ وَٱلۡأٓصَالِ وَلَا تَكُن مِّنَ ٱلۡغَٰفِلِينَ⁠".

و قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "مَثَلُ الَّذِي يَذْكُرُ رَبَّهُ و الَّذِي لَا يَذْكُرُ رَبَّهُ مَثَلُ الْحَيِّ و الْمَيِّتِ".

و قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "أَلَا أُنَبِّئُكُمْ بِخَيْرِ أَعْمَالِكُمْ و أَزْكَاهَا عِنْدَ مَلِيكِكُمْ و أَرْفَعِهَا فِي دَرَجَاتِكُمْ و خَيْرٍ لَكُمْ مِنْ إِنْفَاقِ الذَّهَبِ و الْوَرِقِ و خَيْرٍ لَكُمْ مِنْ أَنْ تَلْقَوْا عَدُوَّكُمْ فَتَضْرِبُوا أَعْنَاقَهُمْ و يَضْرِبُوا أَعْنَاقَكُمْ؟ " قَالُوا بَلَى . قَالَ : (ذِكْرُ اللَّهِ تَعَالَى).

و قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "يَقُولُ اللَّهُ تَعَالَى : أَنَا عِنْدَ ظَنِّ عَبْدِي بِي , و أَنَا مَعَهُ إِذَا ذَكَرَنِي , فَإِنْ ذَكَرَنِي فِي نَفْسِهِ ذَكَرْتُهُ فِي نَفْسِي و إِنْ ذَكَرَنِي فِي مَلَإٍ ذَكَرْتُهُ فِي مَلَإٍ خَيْرٍ مِنْهُمْ , و إِنْ تَقَرَّبَ إِلَيَّ شِبْرًا تَقَرَّبْتُ إِلَيْهِ ذِرَاعًا و إِنْ تَقَرَّبَ إِلَيَّ ذِرَاعًا تَقَرَّبْتُ إِلَيْهِ بَاعًا و إِنْ أَتَانِي يَمْشِي أَتَيْتُهُ هَرْوَلَةً."

و قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "مَنْ قَعَدَ مَقْعَدًا لَمْ يَذْكُرِ اللَّهَ فِيهِ كَانَتْ عَلَيْهِ مِنَ اللَّهِ تِرَةٌ , و مَنِ اضْطَجَعَ مَضْجَعًا لَمْ يَذْكُرْ فِيهِ اللَّهَ كَانَتْ عَلَيْهِ تِرَةٌ".

و قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "مَا جَلَسَ قَوْمٌ مَجْلِسًا لَمْ يَذْكُرُوا اللَّهَ فِيهِ , و لَمْ يُصَلُّوا عَلَى نَبِيِّهِمْ إِلَّا كَانَ عَلَيْهِمْ تِرَةٌ فَإِنْ شَاءَ عَذَّبَهُمْ و إِنْ شَاءَ غَفَرَ لَهُمْ".

و قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "مَا مِنْ قَوْمٍ يَقُومُونَ مِنْ مَجْلِسٍ لَا يَذْكُرُونَ اللَّهَ فِيهِ إِلَّا قَامُوا عَنْ مِثْلِ جِيفَةِ حِمَارٍ و كَانَ لَهُمْ حَسْرَةً".

فَضَائِلُ الذِّكْرِ لِلْإِمَامِ ابْنِ الْقَيِّمِ الْجَوْزِيَّةِ

أَنَّهُ يَطْرُدُ الشَّيْطَانَ وَيَقْمَعُهُ وَيَكْسِرُهُ.

أَنَّهُ يُرْضِي الرَّحْمَنَ عَزَّ وَجَلَّ.

أَنَّهُ يُزِيلُ الْهَمَّ وَالْغَمَّ عَنِ الْقَلْبِ.

أَنَّهُ يَجْلِبُ لِلْقَلْبِ الْفَرَحَ وَالسُّرُورَ وَالْبَسْطَ.

أَنَّهُ يَجْلِبُ الرِّزْقَ.

أَنَّهُ يَكْسُو الذَّاكِرَ الْمَهَابَةَ وَالْحَلَاوَةَ وَالنَّضْرَةَ.

أَنَّهُ يُورِثُهُ الْمَحَبَّةَ الَّتِي هِيَ رُوحُ الْإِسْلَامِ وَقُطْبُ رَحَى الدِّينِ وَمَدَارُ السَّعَادَةِ وَالنَّجَاةِ وَقَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِكُلِّ شَيْءٍ سَبَبًا وَجَعَلَ سَبَبَ الْمَحَبَّةِ دَوَامَ الذِّكْرِ فَمَنْ أَرَادَ أَنْ يَنَالَ مَحَبَّةَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَلْيَلْهَجْ بِذِكْرِهِ فَإِنَّهُ الدَّرْسُ وَالْمُذَاكَرَةُ كَمَا أَنَّهُ بَابُ الْعِلْمِ فَالذِّكْرُ بَابُ الْمَحَبَّةِ وَشَارِعُهَا الْأَعْظَمُ وَصِرَاطُهَا الْأَقْوَمُ.

أَنَّهُ يُورِثُهُ الْمُرَاقَبَةَ حَتَّى يُدْخِلَهُ فِي بَابِ الْإِحْسَانِ فَيَعْبُدُ اللَّهَ كَأَنَّهُ يَرَاهُ وَلَا سَبِيلَ لِلْغَافِلِ عَنِ الذِّكْرِ إِلَى مَقَامِ الْإِحْسَانِ كَمَا لَا سَبِيلَ لِلْقَاعِدِ إِلَى الْوُصُولِ إِلَى الْبَيْتِ.

أَنَّهُ يُورِثُهُ الْإِنَابَةَ وَهِيَ الرُّجُوعُ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَمَتَى أَكْثَرَ الرُّجُوعَ إِلَيْهِ بِذِكْرِهِ أَوْرَثَهُ ذَلِكَ رُجُوعَهُ بِقَلْبِهِ إِلَيْهِ فِي كُلِّ أَحْوَالِهِ فَيَبْقَى اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ مَفْزَعَهُ وَمَلْجَأَهُ وَمَلَاذَهُ وَمَعَاذَهُ وَقِبْلَةَ قَلْبِهِ وَمَهْرَبَهُ عِنْدَ النَّوَازِلِ وَالْبَلَايَا.

أَنَّهُ يُورِثُ الْهَيْبَةَ لِرَبِّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَإِجْلَالَهُ لِشِدَّةِ اسْتِيلَائِهِ عَلَى قَلْبِهِ وَحُضُورِهِ مَعَ اللَّهِ تَعَالَى بِخِلَافِ الْغَافِلِ فَإِنَّ حِجَابَ الْهَيْبَةِ رَقِيقٌ فِي قَلْبِهِ.

أَنَّهُ يُورِثُهُ ذِكْرَ اللَّهِ تَعَالَى لَهُ كَمَا قَالَ تَعَالَى: (فَٱذۡكُرُونِيٓ أَذۡكُرۡكُمۡ) وَلَوْ لَمْ يَكُنْ فِي الذِّكْرِ إِلَّا هَذِهِ وَحْدَهَا لَكَفَى بِهَا فَضْلًا وَشَرَفًا وَقَالَ فِيمَا يُرْوَى عَنْ رَبِّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى . ( مَنْ ذَكَرَنِي فِي نَفْسِهِ ذَكَرْتُهُ فِي نَفْسِي وَمَنْ ذَكَرَنِي فِي مَلَإٍ ذَكَرْتُهُ فِي مَلَإٍ خَيْرٍ مِنْهُمْ) . رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ وَمُسْلِمٌ.

أَنَّهُ يَحُطُّ الْخَطَايَا وَيُذْهِبُهَا فَإِنَّهُ مِنْ أَعْظَمِ الْحَسَنَاتِ وَالْحَسَنَاتُ يُذْهِبْنَ السَّيِّئَاتِ.

أَنَّهُ يُزِيلُ الْوَحْشَةَ بَيْنَ الْعَبْدِ وَبَيْنَ رَبِّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى فَإِنَّ الْغَافِلَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَحْشَةٌ لَا تَزُولُ إِلَّا بِالذِّكْرِ.

أَنَّ الْعَبْدَ إِذَا تَعَرَّفَ إِلَى اللَّهِ تَعَالَى بِذِكْرِهِ فِي الرَّخَاءِ عَرَفَهُ فِي الشِّدَّةِ وَقَدْ جَاءَ أَثَرٌ مَعْنَاهُ أَنَّ الْعَبْدَ الْمُطِيعَ الذَّاكِرَ لِلَّهِ تَعَالَى إِذَا أَصَابَتْهُ شِدَّةٌ أَوْ سَأَلَ اللَّهَ تَعَالَى حَاجَةً قَالَتِ الْمَلَائِكَةُ يَا رَبِّ صَوْتٌ مَعْرُوفٌ مِنْ عَبْدٍ مَعْرُوفٍ وَالْغَافِلُ الْمُعْرِضُ عَنِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ إِذَا دَعَاهُ وَسَأَلَهُ قَالَتِ الْمَلَائِكَةُ يَا رَبِّ صَوْتٌ مُنْكَرٌ مِنْ عَبْدٍ مُنْكَرٍ – وَحَدِيثُ ابْنِ عَبَّاسٍ تَعَرَّفْ إِلَى اللَّهِ فِي الرَّخَاءِ يَعْرِفْكَ فِي الشِّدَّةِ – رَوَاهُ الْإِمَامُ أَحْمَدُ

أَنَّهُ يُنْجِي مِنْ عَذَابِ اللَّهِ تَعَالَى كَمَا قَالَ مُعَاذٌ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَيُرْوَى مَرْفُوعًا (مَا عَمِلَ آدَمِيٌّ عَمَلًا أَنْجَى مِنْ عَذَابِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ مِنْ ذِكْرِ اللَّهِ تَعَالَى ). رَوَاهُ أَحْمَدُ وَمَالِكٌ وَابْنُ مَاجَةَ وَالتِّرْمِذِيُّ.

أَنَّهُ سَبَبُ تَنْزِيلِ السَّكِينَةِ وَغِشْيَانِ الرَّحْمَةِ وَحُفُوفِ الْمَلَائِكَةِ بِالذَّاكِرِ كَمَا أَخْبَرَ بِهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ . – الْحَدِيثُ : ( لَا يَقْعُدُ قَوْمٌ يَذْكُرُونَ اللَّهَ إِلَّا حَفَّتْهُمُ الْمَلَائِكَةُ وَغَشِيَتْهُمُ الرَّحْمَةُ وَنَزَلَتْ عَلَيْهِمُ السَّكِينَةُ وَذَكَرَهُمُ اللَّهُ فِيمَنْ عِنْدَهُ ) رَوَاهُ مُسْلِمٌ.

أَنَّهُ سَبَبُ اشْتِغَالِ اللِّسَانِ عَنِ الْغِيبَةِ وَالنَّمِيمَةِ وَالْكَذِبِ وَالْفُحْشِ وَالْبَاطِلِ فَإِنَّ الْعَبْدَ لَا بُدَّ لَهُ مِنْ أَنْ يَتَكَلَّمَ فَإِنْ لَمْ يَتَكَلَّمْ بِذِكْرِ اللَّهِ تَعَالَى وَذِكْرِ أَوَامِرِهِ تَكَلَّمَ بِهَذِهِ الْمُحَرَّمَاتِ أَوْ بَعْضِهَا وَلَا سَبِيلَ إِلَى السَّلَامَةِ مِنْهَا الْبَتَّةَ إِلَّا بِذِكْرِ اللَّهِ تَعَالَى وَالْمُشَاهَدَةُ وَالتَّجْرِبَةُ شَاهِدَانِ بِذَلِكَ فَمَنْ عَوَّدَ لِسَانَهُ ذِكْرَ اللَّهِ صَانَ لِسَانَهُ عَنِ الْبَاطِلِ وَاللَّغْوِ وَمَنْ يَبِسَ لِسَانُهُ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ تَعَالَى تَرَطَّبَ بِكُلِّ بَاطِلٍ وَلَغْوٍ وَفُحْشٍ وَلَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ.

أَنَّهُ يُؤْمِنُ الْعَبْدَ مِنَ الْحَسْرَةِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَإِنَّ كُلَّ مَجْلِسٍ لَا يَذْكُرُ الْعَبْدُ فِيهِ رَبَّهُ تَعَالَى كَانَ عَلَيْهِ حَسْرَةً وَتِرَةً يَوْمَ الْقِيَامَةِ.

أَنَّهُ أَيْسَرُ الْعِبَادَاتِ وَهُوَ مِنْ أَجَلِّهَا وَأَفْضَلِهَا فَإِنَّ حَرَكَةَ اللِّسَانِ أَخَفُّ حَرَكَاتِ الْجَوَارِحِ وَأَيْسَرُهَا وَلَوْ تَحَرَّكَ عُضْوٌ مِنَ الْإِنْسَانِ فِي الْيَوْمِ وَاللَّيْلَةِ بِقَدْرِ حَرَكَةِ لِسَانِهِ لَشَقَّ عَلَيْهِ غَايَةَ الْمَشَقَّةِ بَلْ لَا يُمْكِنُهُ ذَلِكَ . وَفِي الْحَدِيثِ : ( كَلِمَتَانِ خَفِيفَتَانِ عَلَى اللِّسَانِ ثَقِيلَتَانِ فِي الْمِيزَانِ حَبِيبَتَانِ إِلَى الرَّحْمَنِ : سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ سُبْحَانَ اللَّهِ الْعَظِيمِ ).

أَنَّهُ غِرَاسُ الْجَنَّةِ. فِي التِّرْمِذِيِّ مِنْ حَدِيثِ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ عَنِ النَّبِيِّ قَالَ : ( مَنْ قَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ غُرِسَتْ لَهُ نَخْلَةٌ فِي الْجَنَّةِ ) قَالَ التِّرْمِذِيُّ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ، وَصَحَّحَهُ الْأَلْبَانِيُّ فِي صَحِيحِ الْجَامِعِ - 6429.

أَنَّ الْعَطَاءَ وَالْفَضْلَ الَّذِي رُتِّبَ عَلَيْهِ لَمْ يُرَتَّبْ عَلَى غَيْرِهِ مِنَ الْأَعْمَالِ فَفِي الصَّحِيحَيْنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ قَالَ : ( مَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ فِي يَوْمٍ مِائَةَ مَرَّةٍ كَانَتْ لَهُ عَدْلَ عَشْرِ رِقَابٍ وَكُتِبَتْ لَهُ مِائَةُ حَسَنَةٍ وَمُحِيَتْ عَنْهُ مِائَةُ سَيِّئَةٍ وَكَانَتْ لَهُ حِرْزًا مِنَ الشَّيْطَانِ يَوْمَهُ ذَلِكَ حَتَّى يُمْسِيَ و لَمْ يَأْتِ أَحَدٌ بِأَفْضَلَ مِمَّا جَاءَ بِهِ إِلَّا رَجُلٌ عَمِلَ أَكْثَرَ مِنْهُ وَمَنْ قَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ فِي يَوْمٍ مِائَةَ مَرَّةٍ حُطَّتْ خَطَايَاهُ وَإِنْ كَانَتْ مِثْلَ زَبَدِ الْبَحْرِ ) وَفِي صَحِيحِ مُسْلِمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ لَأَنْ أَقُولَ سُبْحَانَ اللَّهِ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ وَلَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَاللَّهُ أَكْبَرُ أَحَبُّ إِلَيَّ مِمَّا طَلَعَتْ عَلَيْهِ الشَّمْسُ ).

أَنَّ دَوَامَ ذِكْرِ الرَّبِّ تَبَارَكَ وَتَعَالَى يُوجِبُ الْأَمَانَ مِنْ نِسْيَانِهِ الَّذِي هُوَ سَبَبُ شَقَاءِ الْعَبْدِ فِي مَعَاشِهِ وَمَعَادِهِ فَإِنَّ نِسْيَانَ الرَّبِّ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى يُوجِبُ نِسْيَانَ نَفْسِهِ وَمَصَالِحِهَا قَالَ تَعَالَى : (وَلَا تَكُونُواْ كَٱلَّذِينَ نَسُواْ ٱللَّهَ فَأَنسَىٰهُمۡ أَنفُسَهُمۡۚ أُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡفَٰسِقُونَ⁠) وَإِذَا نَسِيَ الْعَبْدُ نَفْسَهُ أَعْرَضَ عَنْ مَصَالِحِهَا وَنَسِيَهَا وَاشْتَغَلَ عَنْهَا فَهَلَكَتْ وَفَسَدَتْ وَلَا بُدَّ. فَمَنْ نَسِيَ اللَّهَ تَعَالَى أَنْسَاهُ نَفْسَهُ فِي الدُّنْيَا وَنَسِيَهُ فِي الْعَذَابِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ قَالَ تَعَالَى (وَمَنۡ أَعۡرَضَ عَن ذِكۡرِي فَإِنَّ لَهُۥ مَعِيشَةٗ ضَنكٗا وَنَحۡشُرُهُۥ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ أَعۡمَىٰ⁠ قَالَ رَبِّ لِمَ حَشَرۡتَنِيٓ أَعۡمَىٰ وَقَدۡ كُنتُ بَصِيرٗا⁠ قَالَ كَذَٰلِكَ أَتَتۡكَ ءَايَٰتُنَا فَنَسِيتَهَاۖ وَكَذَٰلِكَ ٱلۡيَوۡمَ تُنسَىٰ⁠) أَيْ تُنْسَى فِي الْعَذَابِ كَمَا نَسِيتَ آيَاتِي فَلَمْ تَذْكُرْهَا وَلَمْ تَعْمَلْ بِهَا.

أَنَّ الذِّكْرَ نُورٌ لِلذَّاكِرِ فِي الدُّنْيَا وَنُورٌ لَهُ فِي قَبْرِهِ وَنُورٌ لَهُ فِي مَعَادِهِ يَسْعَى بَيْنَ يَدَيْهِ عَلَى الصِّرَاطِ فَمَا اسْتَنَارَتِ الْقُلُوبُ وَالْقُبُورُ بِمِثْلِ ذِكْرِ اللَّهِ تَعَالَى قَالَ اللَّهُ تَعَالَى : (أَوَمَن كَانَ مَيۡتٗا فَأَحۡيَيۡنَٰهُ وَجَعَلۡنَا لَهُۥ نُورٗا يَمۡشِي بِهِۦ فِي ٱلنَّاسِ كَمَن مَّثَلُهُۥ فِي ٱلظُّلُمَٰتِ لَيۡسَ بِخَارِجٖ مِّنۡهَاۚ) فَالْأَوَّلُ هُوَ الْمُؤْمِنُ اسْتَنَارَ بِالْإِيمَانِ بِاللَّهِ وَمَحَبَّتِهِ وَمَعْرِفَتِهِ وَذِكْرِهِ وَالْآخَرُ هُوَ الْغَافِلُ عَنِ اللَّهِ تَعَالَى الْمُعْرِضُ عَنْ ذِكْرِهِ وَمَحَبَّتِهِ وَالشَّأْنُ كُلُّ الشَّأْنِ وَالْفَلَاحُ كُلُّ الْفَلَاحِ فِي النُّورِ وَالشَّقَاءُ كُلُّ الشَّقَاءِ فِي فَوَاتِهِ.

أَنَّ الذِّكْرَ يَجْمَعُ الْمُتَفَرِّقَ و يُفَرِّقُ الْمُجْتَمِعَ وَيُقَرِّبُ الْبَعِيدَ وَيُبْعِدُ الْقَرِيبَ

أَنَّ فِي الْقَلْبِ قَسْوَةً لَا يُذِيبُهَا إِلَّا ذِكْرُ اللَّهِ تَعَالَى فَيَنْبَغِي لِلْعَبْدِ أَنْ يُدَاوِيَ قَسْوَةَ قَلْبِهِ بِذِكْرِ اللَّهِ تَعَالَى وَذَكَرَ حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنِ الْمُعَلَّى ابْنِ زِيَادٍ أَنَّ رَجُلًا قَالَ لِلْحَسَنِ يَا أَبَا سَعِيدٍ أَشْكُو إِلَيْكَ قَسْوَةَ قَلْبٍ قَالَ أَذِبْهُ بِالذِّكْرِ وَهَذَا لِأَنَّ الْقَلْبَ كُلَّمَا اشْتَدَّتْ بِهِ الْغَفْلَةُ اشْتَدَّتْ بِهِ الْقَسْوَةُ فَإِذَا ذَكَرَ اللَّهَ تَعَالَى ذَابَتْ تِلْكَ الْقَسْوَةُ كَمَا يَذُوبُ الرَّصَاصُ فِي النَّارِ فَمَا أُذِيبَتْ قَسْوَةُ الْقُلُوبِ بِمِثْلِ ذِكْرِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ.

أَنَّ الذِّكْرَ يُوجِبُ صَلَاةَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَمَلَائِكَتِهِ عَلَى الذَّاكِرِ وَمَنْ صَلَّى اللَّهُ تَعَالَى عَلَيْهِ وَمَلَائِكَتُهُ فَقَدْ أَفْلَحَ كُلَّ الْفَلَاحِ وَفَازَ كُلَّ الْفَوْزِ قَالَ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى : (يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱذۡكُرُواْ ٱللَّهَ ذِكۡرٗا كَثِيرٗا⁠ وَسَبِّحُوهُ بُكۡرَةٗ وَأَصِيلًا⁠ هُوَ ٱلَّذِي يُصَلِّي عَلَيۡكُمۡ وَمَلَٰٓئِكَتُهُۥ لِيُخۡرِجَكُم مِّنَ ٱلظُّلُمَٰتِ إِلَى ٱلنُّورِۚ وَكَانَ بِٱلۡمُؤۡمِنِينَ رَحِيمٗا⁠).

أَنَّ مَجَالِسَ الذِّكْرِ مَجَالِسُ الْمَلَائِكَةِ فَلَيْسَ مِنْ مَجَالِسِ الدُّنْيَا لَهُمْ مَجْلِسٌ إِلَّا مَجْلِسٌ يُذْكَرُ اللَّهُ تَعَالَى فِيهِ كَمَا أَخْرَجَا فِي الصَّحِيحَيْنِ مِنْ حَدِيثِ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ إِنَّ لِلَّهِ مَلَائِكَةً فُضُلًا عَنْ كُتَّابِ النَّاسِ يَطُوفُونَ فِي الطُّرُقِ يَلْتَمِسُونَ أَهْلَ الذِّكْرِ فَإِذَا وَجَدُوا قَوْمًا يَذْكُرُونَ اللَّهَ تَعَالَى تَنَادَوْا هَلُمُّوا إِلَى حَاجَتِكُمْ قَالَ فَيَحُفُّونَهُمْ بِأَجْنِحَتِهِمْ إِلَى السَّمَاءِ الدُّنْيَا فَيَسْأَلُهُمْ رَبُّهُمْ تَعَالَى وَهُوَ أَعْلَمُ بِهِمْ مَا يَقُولُ عِبَادِي قَالَ يَقُولُونَ يُسَبِّحُونَكَ وَيُكَبِّرُونَكَ وَيَحْمَدُونَكَ قَالَ فَيَقُولُ هَلْ رَأَوْنِي قَالَ فَيَقُولُونَ لَا وَاللَّهِ مَا رَأَوْكَ قَالَ فَيَقُولُ كَيْفَ لَوْ رَأَوْنِي قَالَ فَيَقُولُونَ لَوْ رَأَوْكَ كَانُوا أَشَدَّ لَكَ عِبَادَةً وَأَشَدَّ لَكَ تَحْمِيدًا وَتَمْجِيدًا وَأَكْثَرَ لَكَ تَسْبِيحًا قَالَ فَيَقُولُ مَا يَسْأَلُونِي قَالَ يَسْأَلُونَكَ الْجَنَّةَ قَالَ يَقُولُ وَهَلْ رَأَوْهَا قَالَ يَقُولُونَ لَا وَاللَّهِ يَا رَبِّ مَا رَأَوْهَا قَالَ فَيَقُولُ فَكَيْفَ لَوْ أَنَّهُمْ رَأَوْهَا قَالَ يَقُولُونَ لَوْ أَنَّهُمْ رَأَوْهَا كَانُوا أَشَدَّ عَلَيْهَا حِرْصًا وَأَشَدَّ لَهَا طَلَبًا وَأَعْظَمَ فِيهَا رَغْبَةً فَيَقُولُ فَمِمَّ يَتَعَوَّذُونَ قَالَ يَقُولُونَ مِنَ النَّارِ قَالَ يَقُولُ وَهَلْ رَأَوْهَا قَالَ يَقُولُونَ لَا وَاللَّهِ يَا رَبِّ مَا رَأَوْهَا قَالَ يَقُولُ فَكَيْفَ لَوْ رَأَوْهَا قَالَ يَقُولُونَ لَوْ رَأَوْهَا كَانُوا أَشَدَّ مِنْهَا فِرَارًا وَأَشَدَّ لَهَا مَخَافَةً قَالَ يَقُولُ فَأُشْهِدُكُمْ أَنِّي قَدْ غَفَرْتُ لَهُمْ فَيَقُولُ مَلَكٌ مِنَ الْمَلَائِكَةِ فِيهِمْ فُلَانٌ لَيْسَ مِنْهُمْ و إِنَّمَا جَاءَ لِحَاجَةٍ قَالَ هُمُ الْجُلَسَاءُ لَا يَشْقَى بِهِمْ جَلِيسُهُمْ ) فَهَذَا مِنْ بَرَكَتِهِمْ عَلَى نُفُوسِهِمْ وَعَلَى جَلِيسِهِمْ فَلَهُمْ نَصِيبٌ مِنْ قَوْلِهِ وَجَعَلَنِي مُبَارَكًا أَيۡنَ مَا كُنتُ فَهَكَذَا الْمُؤْمِنُ مُبَارَكٌ أَيْنَ حَلَّ وَالْفَاجِرُ مَشْؤُومٌ أَيْنَ حَلَّ فَمَجَالِسُ الذِّكْرِ مَجَالِسُ الْمَلَائِكَةِ وَمَجَالِسُ الْغَفْلَةِ مَجَالِسُ الشَّيَاطِينِ وَكُلٌّ مُضَافٌ إِلَى شَكْلِهِ وَأَشْبَاهِهِ وَكُلُّ امْرِئٍ يَصِيرُ إِلَى مَا يُنَاسِبُهُ.

أَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يُبَاهِي بِالذَّاكِرِينَ مَلَائِكَتَهُ كَمَا رَوَى مُسْلِمٌ فِي صَحِيحِهِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ خَرَجَ مُعَاوِيَةُ عَلَى حَلْقَةٍ فِي الْمَسْجِدِ فَقَالَ مَا أَجْلَسَكُمْ قَالُوا جَلَسْنَا نَذْكُرُ اللَّهَ تَعَالَى قَالَ آللَّهِ مَا أَجْلَسَكُمْ إِلَّا ذَاكَ قَالُوا وَاللَّهِ مَا أَجْلَسَنَا إِلَّا ذَاكَ قَالَ أَمَا إِنِّي لَمْ أَسْتَحْلِفْكُمْ تُهْمَةً لَكُمْ وَمَا كَانَ أَحَدٌ بِمَنْزِلَتِي مِنْ رَسُولِ اللَّهِ أَقَلَّ عَنْهُ حَدِيثًا مِنِّي وَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ خَرَجَ عَلَى حَلْقَةٍ مِنْ أَصْحَابِهِ فَقَالَ : ( مَا أَجْلَسَكُمْ قَالُوا جَلَسْنَا نَذْكُرُ اللَّهَ تَعَالَى وَنَحْمَدُهُ عَلَى مَا هَدَانَا لِلْإِسْلَامِ وَمَنَّ عَلَيْنَا بِكَ قَالَ آللَّهِ مَا أَجْلَسَكُمْ إِلَّا ذَاكَ قَالُوا وَاللَّهِ مَا أَجْلَسَنَا إِلَّا ذَاكَ قَالَ أَمَا إِنِّي لَمْ أَسْتَحْلِفْكُمْ تُهْمَةً لَكُمْ وَلَكِنَّهُ أَتَانِي جِبْرِيلُ فَأَخْبَرَنِي أَنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى يُبَاهِي بِكُمُ الْمَلَائِكَةَ ) فَهَذِهِ الْمُبَاهَاةُ مِنَ الرَّبِّ تَبَارَكَ وَتَعَالَى دَلِيلٌ عَلَى شَرَفِ الذِّكْرِ عِنْدَهُ وَمَحَبَّتِهِ لَهُ وَأَنَّ لَهُ مَزِيَّةً عَلَى غَيْرِهِ مِنَ الْأَعْمَالِ.

أَنَّ جَمِيعَ الْأَعْمَالِ إِنَّمَا شُرِعَتْ إِقَامَةً لِذِكْرِ اللَّهِ تَعَالَى وَالْمَقْصُودُ بِهَا تَحْصِيلُ ذِكْرِ اللَّهِ تَعَالَى قَالَ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى : (أَقِمِ ٱلصَّلَوٰةَ لِذِكۡرِيٓ⁠).

أَنَّ ذِكْرَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ يُسَهِّلُ الصَّعْبَ وَيُيَسِّرُ الْعَسِيرَ وَيُخَفِّفُ الْمَشَاقَّ فَمَا ذُكِرَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَلَى صَعْبٍ إِلَّا هَانَ وَلَا عَلَى عَسِيرٍ إِلَّا تَيَسَّرَ وَلَا مَشَقَّةٍ إِلَّا خَفَّتْ وَلَا شِدَّةٍ إِلَّا زَالَتْ وَلَا كُرْبَةٍ إِلَّا انْفَرَجَتْ فَذِكْرُ اللَّهِ تَعَالَى هُوَ الْفَرَجُ بَعْدَ الشِّدَّةِ وَالْيُسْرُ بَعْدَ الْعُسْرِ وَالْفَرَجُ بَعْدَ الْغَمِّ وَالْهَمِّ يُوَضِّحُهُ.

أَنَّ كَثْرَةَ ذِكْرِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ أَمَانٌ مِنَ النِّفَاقِ فَإِنَّ الْمُنَافِقِينَ قَلِيلُو الذِّكْرِ لِلَّهِ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فِي الْمُنَافِقِينَ وَلَا يَذۡكُرُونَ ٱللَّهَ إِلَّا قَلِيلٗا⁠ وَقَالَ كَعْبٌ مَنْ أَكْثَرَ ذِكْرَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ بَرِئَ مِنَ النِّفَاقِ وَلِهَذَا وَاللَّهُ أَعْلَمُ خَتَمَ اللَّهُ تَعَالَى سُورَةَ الْمُنَافِقِينَ بِقَوْلِهِ تَعَالَى : (يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تُلۡهِكُمۡ أَمۡوَٰلُكُمۡ وَلَآ أَوۡلَٰدُكُمۡ عَن ذِكۡرِ ٱللَّهِۚ وَمَن يَفۡعَلۡ ذَٰلِكَ فَأُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡخَٰسِرُونَ⁠) فَإِنَّ فِي ذَلِكَ تَحْذِيرًا مِنْ فِتْنَةِ الْمُنَافِقِينَ الَّذِينَ غَفَلُوا عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَوَقَعُوا فِي النِّفَاقِ.

ერთ-ერთი საუკეთესო სიკეთე არის უბრალო საქმე, რომელიც აახლოებს მუსლიმს თავის უფალთან, დიდება მას.

ლექსები და ჰადისები ხსოვნისა და ვედრების სათნოების შესახებ და მათ დაჟინებას

არსებობს მრავალი აიათი და ავთენტური ჰადისი, რომელიც მოთხრობილია ღვთის მოციქულის, კურთხევით და მშვიდობით, და ჩვენ აღვნიშნავთ იმას, რაც შესაძლებელია. მისგან.

ყოვლისშემძლე ღმერთმა თქვა: "და ღვთის ხსენება უფრო დიდია".

და ყოვლისშემძლე ღმერთმა თქვა: "და განადიდეთ იგი დილით და საღამოს."

და ყოვლისშემძლე ღმერთმა თქვა: "მაშ, გამიხსენე მე და მე გაგახსენდები შენ და მადლობელი მხდი, მაგრამ არ დაიჯერო".

და ყოვლისშემძლე ღმერთმა თქვა: "ო, ვინც ირწმუნეთ, ხშირად გაიხსენეთ ალლაჰი."

და ყოვლისშემძლე ღმერთმა თქვა: "და მათ, ვინც ბევრს ახსოვს ალლაჰი და მამრობითი სქესის, მათთვის ალლაჰმა მოამზადა პატიება და დიდი ჯილდო."

და ყოვლისშემძლე ღმერთმა თქვა: "და იხსენე შენი უფალი ხშირად და განადიდე მას საღამოს და დილით ადრე."

და ყოვლისშემძლე ღმერთმა თქვა: „ვისაც ახსოვს ღმერთი, დგანან, მჯდომარესა და გვერდებზე“.

და ყოვლისშემძლე ღმერთმა თქვა: ”ასე რომ, როდესაც დაასრულებთ თქვენს რიტუალებს, გაიხსენეთ ღმერთი ისე, როგორც იხსენებთ თქვენს მამებს, ან უფრო ძლიერად.”

და ყოვლისშემძლე ღმერთმა თქვა: „ო, ვინც ირწმუნეთ, ნუ მოგაშორებთ თქვენს სიმდიდრეს და შვილებს ღმერთის ხსოვნისგან“.

და ყოვლისშემძლე ღმერთმა თქვა: "და გაიხსენე შენი უფალი შენს თავში თავმდაბლობითა და შიშით, დილა-საღამოს ხმამაღლა ლაპარაკის გარეშე და ნუ იქნები უყურადღებო".

ღმრთის მოციქულმა, კურთხევა და მშვიდობა მასზე, თქვა: „იგავა იმისა, ვინც იხსენებს თავის უფალს და ვინც არ ახსოვს თავისი უფალი, არის იგავი ცოცხლებისა და მკვდრების შესახებ“.

ღვთის მოციქულმა, კურთხევა და მშვიდობა მასზე, თქვა: „არ შეგატყობინოთ თქვენი საუკეთესო საქმეების შესახებ, ყველაზე წმინდას თქვენი მეფის თვალში, თქვენს წოდებებში ყველაზე მაღალს და თქვენთვის საუკეთესოს? ოქროსა და ვერცხლის დახარჯვა და შენთვის უკეთესია, ვიდრე შეხვდე შენს მტერს, დაარტყი კისერს, და ისინი კისერს მოგარტყავენ“. მათ თქვეს: "დიახ". მან თქვა: (ყოვლისშემძლე ღმერთის ხსენება).

ღვთის მოციქული, კურთხევა და მშვიდობა მასზე ამბობს: „ყოვლისშემძლე ღმერთი ამბობს: მე ვარ, როცა ჩემი მსახური ფიქრობს ჩემზე და მე მასთან ვარ, როცა ახსენებს, სულში ვიხსენებ მას და თუ კრებაზე მომიხსენიებს, მათზე უკეთეს კრებულში ვიხსენებ და თუ მკლავის სიგრძეზეც კი მომიახლოვდება. მკლავის სიგრძით ვუახლოვდები მას და თუ ის ჩემთან მოდის ფეხით, მე ტროტით მოვდივარ მასთან.

ღვთის მოციქულმა თქვა: „ვინც სავარძელში ჯდება და მასში ღმერთი არ ახსოვს, ღვთისგან საყვედური იქნება მისთვის, ხოლო ვინც დაწოლა და არ იწვება, ის აღნიშნავს, რომ ღმერთს უჭირდა მასთან“.

ღვთის მოციქული, კურთხევა და მშვიდობა მას ღმერთმა, თქვა: "ხალხი არასოდეს იჯდა შეკრებაზე, სადაც ისინი არ ახსენებდნენ ღმერთს და არ ლოცულობდნენ თავიანთი წინასწარმეტყველისთვის, გარდა იმისა, რომ მათზე ტვირთი იყო". თუ მოინდომებს, დასჯის მათ და თუ მოინდომებს, აპატიებს მათ“.

ღვთის მოციქულმა თქვა: „არ არსებობს ხალხი, რომელიც დგება იმ შეკრებიდან, რომელშიც ღმერთი არ ახსოვთ, გარდა იმისა, რომ ისინი დგებიან როგორც ვირის ლეში“, „ეს მათთვის მწუხარებაა“.

იმამ იბნ ალ-ქაიმ ალ-ჯაუზიას მიერ ხსოვნის სათნოებები

ის განდევნის სატანას, თრგუნავს მას და ამარცხებს.

ეს სიამოვნებს ყველაზე მოწყალეს, ყოვლისშემძლეს.

გულიდან აშორებს წუხილს და მწუხარებას.

მას მოაქვს სიხარული, ბედნიერება და კმაყოფილება გულში.

მას მოაქვს სარჩო.

იგი ფარავს ხსოვნას საზეიმოდ, სიტკბოებითა და სიახლეებით.

ის უანდერძებს მას სიყვარულს, რომელიც არის ისლამის სული, რელიგიის წისქვილის პოლუსი და ბედნიერებისა და ხსნის ორბიტა. ღმერთმა ყველაფრის მიზეზი შექმნა და სიყვარულის მიზეზი მუდმივი ხსოვნაა. ვისაც სურს მიაღწიოს ყოვლისშემძლე ღმერთის სიყვარულს, დაე, იფიქროს მის ხსოვნაზე, რადგან ეს არის სწავლა და სწავლა, რადგან ეს არის კარიბჭე ცოდნისაკენ, ასევე ხსოვნა არის კარიბჭე სიყვარულისკენ, მისი უდიდესი ქუჩა და მისი ყველაზე სწორი გზა.

სიკეთის კარში შესვლამდე უანდერძებს მას ზედამხედველობას, ამიტომ თაყვანს სცემს ღმერთს, თითქოს მას ხედავს და ხსენების უყურადღებოდ მიღწეული გზა არ აქვს. იჰსანი ისეთივეა, როგორც მჯდომს სახლში მისასვლელი გზა არ აქვს.

მას უანდერძებს მონანიება, რაც ყოვლისშემძლე ღმერთთან დაბრუნებაა, ასე რომ, როცა ის არაერთხელ უბრუნდება მას მისი გახსენებით, უანდერძებს მას და ეს არის მისი დაბრუნება მისი გულით. მისთვის ყველა ვითარებაში და ყოვლისშემძლე ღმერთი რჩება მის თავშესაფარად, მის თავშესაფარად, თავშესაფარად, თავშესაფარად, მისი გულის კოცნა და უბედურების დროს გაქცევა. და უბედურებები.

იგი უანდერძებს პრესტიჟს და პატივისცემას თავის უფალს, ყოვლისშემძლე და დიდებულს, გულზე მისი კონტროლის სიძლიერის და ყოვლისშემძლე ღმერთთან ყოფნის გამო, უყურადღებო ადამიანისგან განსხვავებით, რადგან პრესტიჟის ფარდა მის გულში თხელია.

უანდერძებს მას ყოვლისშემძლე ღმერთის ხსოვნას, როგორც ყოვლისშემძლე ღმერთმა თქვა: (მაშ, გამიხსენე მე და მე გაგიხსენო.) და თუ არ იყო ხსენება მხოლოდ ამის გარდა, საკმარისი იქნებოდა. მას აქვს სათნოება და პატივი და თქვა ის, რაც მოთხრობილია მისი უფლისგან, ნეტარისა და უზენაესისგან. (ვინც მე მომიხსენებს თავისთვის, მე თვითონ ვიმახსოვრებ მას ჩემს თავში, ხოლო ვინც მე მახსენდება კრებაზე, მათზე უკეთეს კრებულში გავიხსენებ.) გადმოცემულია ალ-ბუხარი და მუსლიმი.

ის ხსნის ცოდვებს და აშორებს მათ, რადგან ეს არის ერთ-ერთი უდიდესი სიკეთე, ხოლო კეთილი საქმეები აშორებს ცუდ საქმეებს.

ის ხსნის მარტოობას მსახურსა და მის უფალს, ნეტარსა და უზენაესს შორის, რადგან უყურადღებო ადამიანს აქვს მარტოობა მასსა და ყოვლისშემძლე ღმერთს შორის, რომელიც მხოლოდ გაქრება. ხსენებით.

თუ მსახური შეიცნობს ყოვლისშემძლე ღმერთს კეთილდღეობაში ხსენებით, ის იცნობს მას გაჭირვებაში და დადგა შედეგი, რაც ნიშნავს, რომ მორჩილი მსახური, რომელიც ახსოვს ღმერთი ყოვლისშემძლე ღმერთს, როდესაც მას უბედურება შეემთხვევა ან ყოვლისშემძლე ღმერთს საჭიროებას სთხოვს, ანგელოზები ამბობენ: უფალო, ცნობილ მსახურს, აშორებს ცნობილ მსახურს. ყოვლისშემძლე ღმერთის ავტორიტეტით, როდესაც ის მოუწოდებს მას და სთხოვს მას, ანგელოზები ამბობენ: "უფალო", უმადური ხმა უმადური მსახურისგან - და იბნ აბასის ჰადისი: მან იცნო ღმერთი. კეთილდღეობაში ის გიცნობს გაჭირვებაში - მოთხრობილია იმამ აჰმედის მიერ

იგი იხსნის მას ყოვლისშემძლე ღმერთის სასჯელისგან, როგორც თქვა მუადმა, ღმერთმა კმაყოფილი იყოს მასზე, და გადმოცემულია წინასწარმეტყველამდე მიკვლეული გადმოცემის ჯაჭვით (არცერთ ადამიანს არ გაუკეთებია რაიმე საქმე, რომელიც იხსნის მას ყოვლისშემძლე ღმერთის სასჯელისგან. ყოვლისშემძლე ღმერთის ხსოვნისგან). გადმოცემულია აჰმედის, მალიქის, იბნ მაჯას და ალ-თირმიდის მიერ.

ეს არის სიმშვიდის გამოცხადების მიზეზი, მოწყალების გადაჭარბება და ანგელოზების გარშემო მყოფი, ვინც ახსოვს, როგორც უთხრა მას წინასწარმეტყველმა. - ჰადისი: (არ ზის ხალხი ღმერთის მოსახსენებლად, გარდა იმისა, რომ ანგელოზები გარს ეხვევიან მათ და წყალობა ფარავს მათ და სიმშვიდე ეცემა მათზე და ღმერთი ახსოვს მათ შორის, ვინც მასთანაა) მოთხრობილი მუსლიმის მიერ.

ეს არის მიზეზი იმისა, რომ ენა სცილდება სიტყვიერებას, ჭორაობას, ტყუილს, უხამსობასა და სიცრუეს. მსახურმა უნდა ისაუბროს. ის არ ლაპარაკობდა ყოვლისშემძლე ღმერთის ხსოვნასა და მის ბრძანებებზე. მან ისაუბრა ამ აკრძალულ ნივთებზე ან ზოგიერთ მათგანზე და მათგან თავის დასაცავად აბსოლუტურად არავითარი გზა არ არსებობს, გარდა ყოვლისშემძლე ღმერთის ხსოვნისა, და დაკვირვება და გამოცდილება ამას მოწმობს. ასე რომ, ვინც ენას აჩვევს ღმერთის გახსენებას, მისი ენა დაცული იქნება სიცრუისა და უაზრო ლაპარაკისგან. და ვინც ყოვლისშემძლე ღმერთის ხსოვნისას ენას აშრობს, ის სველდება ყოველგვარი სიცრუით, უსაქმური ლაპარაკით და უხამსობით. არ არსებობს ძალა და ძალა გარდა ღმერთისა.

იგი დაიცავს მსახურს აღდგომის დღეს გულისწყრომისგან, რადგან ყოველი შეკრება, რომელშიც მსახური არ იხსენებს თავის უფალს ყოვლისშემძლე, მისთვის მწუხარების წყარო იქნება აღდგომის დღეს. აღდგომა.

ეს არის უადვილესი თაყვანისცემა, და მათ შორისაა და საუკეთესოა, რადგან ენის მოძრაობა კიდურების მოძრაობათაგან ყველაზე მსუბუქი და მარტივია, თუნდაც ერთ-ერთი კიდური მოძრაობდეს. ადამიანის მოძრაობა დღე-ღამის განმავლობაში ისეთივე რთულია, როგორც ენის მოძრაობა, მაგრამ ეს არ შეიძლება. და ჰადისში: (ორი სიტყვა, რომელიც ენაზე მსუბუქია და სასწორზე მძიმე, ძვირფასია ყველაზე მოწყალესთვის: დიდება ღმერთს და მისი დიდება, დიდება დიდებულ ღმერთს.)

ის სამოთხის მცენარეა. ალ-თირმიდში, აბუ ალ-ზუბაირის ჰადიდიდან, ჯაბირის ავტორიტეტით, წინასწარმეტყველის უფლებამოსილებით, მან თქვა: (ვინც ამბობს, დიდება ღმერთს და მისი დიდებით, სამოთხეში მას პალმა დაირგვება) თქვა. ალ-თირმიდი არის ჰასანი და ავთენტური ჰადისი, და ალბანმა დაადასტურა ის საჰიჰ ალ-ჯამიში - 6429.

გაცემა და მისთვის დარიცხული სათნოება არ დაერიცხა სხვა საქმეებს. ორ საჰიჰ წიგნში მოთხრობილია აბუ ჰურეირას, ღმერთი იყოს კმაყოფილი მასზე, რომ მოციქულმა ღმერთმა თქვა: (ვინც ამბობს: არ არის ღმერთი გარდა ღმერთისა, ყოველგვარი პარტნიორის გარეშე, მას ეკუთვნის ბატონობა და მას ქება, და მას აქვს ძალა ყველაფერზე) დღეში ასჯერ. მას ჰქონდა ათი მონის უფლება, ასი სიკეთე დაუწერეს, ასი ცუდი საქმე წაშალა და ეს იყო მისთვის დაცვა სატანისგან იმ დღეს. ეს არის საღამომდე და არავის მოაქვს იმაზე უკეთესი, რაც მოიტანა, გარდა კაცისა, რომელმაც მასზე მეტი საქმე გააკეთა და თქვა: დიდება ღმერთს და დიდება მას განკითხვის დღეს. ასჯერ აპატიეს მისი ცოდვები, თუნდაც ზღვის ქაფს ჰგავდნენ.) და საჰიჰ მუსლიმში, აბუ ჰურეირას ავტორიტეტით, მან თქვა: ღვთის მოციქულმა თქვა: „რადგან მე ვამბობ დიდება ღმერთს, დიდება ღმერთს, ღმერთის გარდა ღმერთი არ არის და ღმერთი უფრო დიდია, უფრო საყვარელია, ვიდრე მზე ამოდის.

უფლის, ნეტარისა და უზენაესის მუდმივი ხსენება მოითხოვს უსაფრთხოებას მისი დავიწყებისაგან, რაც არის მსახურის უბედურების მიზეზი მის ცხოვრებაში და მომავალში. უფლის, დიდება მას, უზენაესის დავიწყება, საჭიროებს საკუთარი თავის და ინტერესების დავიწყებას. ყოვლისშემძლემ თქვა: (და ნუ დაემსგავსებით მათ, ვინც დაივიწყა ღმერთი და მან დაივიწყა მათი სულები. ესენი არიან დამნაშავეები.) და თუ მსახური დაივიწყებს საკუთარ თავს, შორდება მის ინტერესებს, დაივიწყებს მას და განადგურდება, მაშინ ის აუცილებლად დაიღუპება და გაფუჭდება. ასე რომ, ვინც დაივიწყებს ყოვლისშემძლე ღმერთს, ის თავის თავს დაივიწყებს ამქვეყნად და დაივიწყებს მას ტანჯვაში აღდგომის დღეს. ყოვლისშემძლე ღმერთმა თქვა: „ვინც ჩემს ხსოვნას გადაუხვევს, ჭეშმარიტად გაჭირვებული ცხოვრობს და აღდგომის დღეს ბრმად შევკრებთ მას, იტყვის: „უფალო ჩემო, რატომ შემკრიბე ბრმა, როცა ვხედავდი? ის იტყვის: „ასე მოვიდა თქვენთან ჩვენი ნიშნები“. ასე დამავიწყდა და დღესაც ასეა დავიწყებული.) ანუ ის დაივიწყება ტანჯვაში, როგორც შენ დაივიწყე ჩემი ლექსები და არ გაიხსენე ისინი და არ იმოქმედე მათზე.

მართლაც, მოგონება არის ნათელი ამქვეყნად მოხსენიებისთვის, ნათელია მისთვის მის საფლავში და ნათელია მისთვის თავის მომავალ დროს. ის მის წინ იბრძვის გზაზე, ამიტომ გულები არასოდეს ნათდება. საფლავები კი ყოვლისშემძლე ღმერთის ხსოვნას ჰგავს. ყოვლისშემძლე ღმერთმა თქვა: (ანუ ის, ვინც მკვდარი იყო და ჩვენ გავაცოცხლეთ და გავუკეთეთ მას შუქი, რომლითაც ის დადის ხალხში, როგორც მისი მსგავსი, სიბნელეებიდან გამოსავალი არ არის? პირველი არის მორწმუნე, რომელიც განინათლება ღმერთის რწმენით, მისი სიყვარულით, ცოდნით და მისი ხსენებით, და უკანასკნელი არის ის, ვინც უყურადღებოა ღმერთის ხსენება, ყოვლისშემძლე და ყოვლისშემძლე. მნიშვნელობა აქვს, და ყველა წარმატება სინათლეშია და ყველა უბედურება მთელი უბედურებაა იმაში, რომ მან გამოტოვა იგი.

ხსოვნა აერთიანებს გაფანტულებს, ყოფს საზოგადოებას, აახლოებს შორს და განდევნის ახლობლებს.

გულში არის სიმტკიცე, რომლის შემსუბუქება მხოლოდ ყოვლისშემძლე ღმერთის ხსენებით შეიძლება, ამიტომ მსახურმა ყოვლისშემძლე ღმერთის ხსენებით უნდა განკურნოს გულის სიმტკიცე. ჰამად ბინ ზაიდმა ახსენა ალ-მუალა იბნ ზიადის ავტორიტეტით, რომ ერთმა კაცმა უთხრა ალ-ჰასანს: „ო, აბუ საიდ, მე გიჩივლებ ჩემი გულის სიმძიმეს“. მან თქვა: "გაიხსენეთ იგი". ეს იმიტომ, რომ რაც უფრო ძლიერდება გულის უყურადღებობა, მით უფრო ძლიერდება ის სისასტიკით. ასე რომ, როდესაც ყოვლისშემძლე ღმერთი იხსენებენ, ეს სისასტიკე დნება, როგორც ტყვია დნება ცეცხლში, მაგრამ გულების სიმტკიცე არასოდეს დნება, როგორც ყოვლისშემძლე ღმერთის ხსოვნა.

ხსოვნა მოითხოვს ყოვლისშემძლე ღმერთის და მისი ანგელოზების კურთხევას მოხსენიებულზე, და ვისაც ყოვლისშემძლე ღმერთი აკურთხებს და მის ანგელოზებს მასზე, ყველა წარმატებამ მიაღწია წარმატებას და ყველა გაიმარჯვა. გამარჯვება. ყოვლისშემძლე ღმერთმა თქვა: (ო, ვინც ირწმუნეთ, უხვად მოიხსენიეთ ალლაჰი და ადიდეთ იგი დილა-საღამოს. ის არის, ვინც გაკურთხებთ თქვენ. და მისი ანგელოზები გამოგიყვანენ სიბნელიდან სინათლეში და ის მოწყალეა მორწმუნეების მიმართ).

ხსოვნის შეკრებები ანგელოზთა შეკრებაა და ამქვეყნიური კრება არ არის მათთვის, გარდა კრებულისა, რომელშიც ახსოვთ ყოვლისშემძლე ღმერთი, ისევე როგორც მათ მიმართეს. ორ საჰიჰში, ალ-ამაშის ჰადიდიდან, აბუ სალიჰის, აბუ ჰურაირას ავტორიტეტით, ღვთის მოციქულმა თქვა: "ჭეშმარიტად, ღმერთს ჰყავს ანგელოზები ხალხის მწიგნობრების გარდა, რომლებიც დადიან გზებზე." ისინი ეძებენ ხსოვნის ხალხს და როდესაც იპოვიან ხალხს, ვინც ახსოვს ყოვლისშემძლე ღმერთი, მოუწოდებენ მათ: „მოდით, რაც გჭირდებათ“. თქვა მან და გარს შემოუვლეს. მათი ფრთებით დაბალ ცისკენ, მათი უფალი ყოვლისშემძლე იკითხავს მათ და მან ყველაზე კარგად იცის მათ შესახებ, რას ამბობენ ჩემი მსახურები. მან თქვა: „ისინი ამბობენ: „გადიდებ შენ““ და გადიდებენ და გაქებენ. მან თქვა: ის ამბობს: "დამინახეს?" მან თქვა: „არა, ღმერთო, მათ არ დაგინახეს“. მან თქვა: "როგორ იქნებოდა, რომ დამინახეს?" თქვა მან. ისინი ამბობენ: „შენ რომ გენახათ, უფრო მეტ თაყვანს მოგცემდნენ, უფრო გადიდებდნენ, უფრო გადიდებდნენ და უფრო გადიდებდნენ“. მან თქვა: "რას მეკითხებიან?" თქვა მან. სამოთხეს გთხოვენ. მან თქვა: "და მათ დაინახეს?" მან თქვა: „არა, ღმერთო, უფალო, მათ ეს არ უნახავთ“. მან თქვა: "მაშ, როგორ თუ ენახათ?" მან თქვა: ამბობენ, რომ ენახათ, უფრო მოწადინებული იქნებოდნენ, უფრო ეძებდნენ და მეტი სურვილი ექნებათ. შემდეგ ის ამბობს: რისგან ეძებენ თავშესაფარს? მან თქვა: ისინი ამბობენ: "ცეცხლიდან". მან თქვა: "და მათ დაინახეს?" მან თქვა: „არა, ღმერთო, უფალო, მათ ეს არ უნახავთ“. მან თქვა: "მერე რა, რომ ენახათ?" მან თქვა: "ისინი ამბობენ". რომ ენახათ, მასზე მეტად გაიქცეოდნენ და უფრო ეშინოდათ. მან თქვა: "ასე რომ, მე მოგიწოდებთ მოწმედ, რომ მე ვაპატიე მათ." შემდეგ ერთ-ერთი ანგელოზი ამბობს: მათ შორის იყო ესე და ის, ვინც მათგან არ იყო, მაგრამ საჭიროებისთვის იყო მოსული. მან თქვა: "ისინი არიან, ვინც მათთან ერთად სხედან, მათი თანამგზავრები არ შეწუხდებიან მათგან". ეს მათი სულების კურთხევის ნაწილია. და ვინც მათთან ერთად ზის, მათ ექნებათ წილი მისი ნათქვამიდან: „და მან მაკურთხა, სადაც არ უნდა ვიყო“. ამგვარად, ასეთი მორწმუნე, სადაც ცხოვრობს, კურთხეულია, ხოლო უღმერთო იქ, სადაც ცხოვრობს, დაწყევლილია. ხსოვნის კრება არის ანგელოზთა კრება, უყურადღებობის კრება კი ეშმაკთა შეკრებაა და ყოველი ადამიანი ემატება მის ფორმასა და მსგავსებას, და ყოველი ადამიანი ხდება ის, რაც მას შეეფერება.

ყოვლისშემძლე ღმერთი ამაყობს თავისი ანგელოზებით, რომლებიც ახსოვს, როგორც მუსლიმმა თქვა თავის საჰიჰში აბუ საიდ ალ-ხუდრის ავტორიტეტით, რომელმაც თქვა: მუავია წრეში გამოვიდა მეჩეთში. მან თქვა: "ჩვენ არ დაგვსხედით". მათ თქვეს: „დავსხედით ყოვლისშემძლე ღმერთის მოსახსენებლად“. მან თქვა: „ამ ერთის გარდა ჩვენ არ დაგვსხედით“. მათ თქვეს: „ღმერთს გმადლობთ, ამის გარდა არავისთან არ დავჯექით“. მან თქვა: „მე არ დაგიფიცებივარ შენს წინააღმდეგ წაყენებული ბრალდების გამო და ჩემს თანამდებობაზე არავის ლაპარაკობდა მასზე ჩემზე ნაკლები და ღვთის მოციქული აჯანყდა ჩემს წინააღმდეგ“. მისი თანამგზავრების ჯგუფმა და მან თქვა: (რამ დაგიჯდათ? მათ უთხრეს: ჩვენ ვიჯექით ყოვლისშემძლე ღმერთის ხსოვნას და ვადიდებდით მას, რაც მან ისლამში მიგვიყვანა და თქვენი მეშვეობით კურთხევა მოგვცა. მათ თქვეს: ღმერთო, ჩვენ შენთან არ ვიჯექით, გარდა ერთისა. მან თქვა: „მე არ მითხოვია შენს წინააღმდეგ ბრალდების დაფიცება, მაგრამ ის ჩემთან მოვიდა“. გაბრიელმა მითხრა, რომ ღმერთი, კურთხეული და უზენაესი, შენით იკვეხნის ანგელოზებთან. ეს ტრაბახი უფლისგან, კურთხეულისა და უზენაესისგან, მისი ღირსების დასტურია. ხსოვნა არის მას და მის სიყვარულს და რომ მას აქვს უპირატესობა სხვა საქმეებზე.

ყველა საქმე მხოლოდ ყოვლისშემძლე ღმერთის ხსოვნის დასამყარებლად არის დადგენილი და მათი მიზანია ყოვლისშემძლე ღმერთის ხსოვნის მიღწევა. ყოვლისშემძლემ თქვა: ( აღადგინეთ ლოცვა ჩემი ხსოვნისთვის.

ყოვლისშემძლე ღმერთის ხსენება რთულს აადვილებს, რთულს აადვილებს და ამსუბუქებს გაჭირვებას. ყოვლისშემძლე და დიდებული ღმერთი არ ახსენებს რაიმე რთულს, გარდა მარტივად, და არც აადვილებს რაიმეს. არ არსებობს სიმსუბუქე, არ არსებობს გაჭირვება, რომელიც არ ამსუბუქებს, არ არის გაჭირვება, რომელიც არ გაქრება და არ არის გასაჭირი, რომელიც არ ამსუბუქებს, ამიტომ ყოვლისშემძლე ღმერთის გახსენება არის შვება გაჭირვების შემდეგ და სიმსუბუქე. გაჭირვებისა და შვების შემდეგ, მწუხარების და წუხილის შემდეგ, განმარტავს.

ყოვლისშემძლე ღმერთის ხშირი გახსენება ფარისევლობისგან დაცვაა, რადგან ფარისევლები იშვიათად ახსოვთ ყოვლისშემძლე ღმერთს. ყოვლისშემძლე ღმერთმა თქვა თვალთმაქცებთან დაკავშირებით: ისინი ღმერთს ახსოვთ, გარდა მცირედით, და ქააბმა თქვა: ვინც ყველაზე მეტად ახსოვს ყოვლისშემძლე ღმერთი, ის თავისუფალია თვალთმაქცობისგან, და ამიტომ, ღმერთმა ყველაზე უკეთ იცის, ყოვლისშემძლე ღმერთმა ბეჭედი დაბეჭდა სურა ფარისევლები, ყოვლისშემძლე სიტყვის მიხედვით: (ო, ვინც ირწმუნეთ, ნურც თქვენმა შვილებმა შეგახსენებთ თქვენს სიმდიდრეს? ისინი არიან დამარცხებულები.) მართლაც, ამაში არის გაფრთხილება თვალთმაქცთა ცდუნების წინააღმდეგ, რომლებმაც უგულებელყვეს ყოვლისშემძლე ღმერთის ხსოვნა და თვალთმაქცობაში ჩავარდნენ.

ჩემი ზიქრის დამატება

ამ აზქარებს მხოლოდ თქვენ ხედავთ. ისინი თქვენს ანგარიშში ინახება.

კითხვის დროდაიწყეთ, როცა მზად იქნებით
0 / 0

აქ გამოჩნდება თქვენი დასრულებული კითხვები.

კითხვა შეჩერებულია

განმარტება და წყარო

ზიქრის გაზიარება

WhatsApp Telegram Facebook X
გასაზიარებელი ტექსტი

თავიდან დავიწყოთ?

ეს წაშლის ამ კატეგორიის მიმდინარე მრიცხველებსა და შენახულ ადგილს. დასრულებული კითხვების ისტორია შენარჩუნდება.

ჰადისების ბიბლიოთეკიდან

ჰადისი
Jabir b. 'Abdullah reported that a person from the emigrants struck the back of an Ansari. He came to Allah's Apostle (ﷺ) and asked for compensation. Thereupon Allah's Apostle (ﷺ) said: Leave it. for it is something disgusting. Ibn Mansur said that in the narration transmitted on the authority of Amr (these words are also found):" I heard Jabir."
Hafsa reported: Never did I see the Messenger of Allah (ﷺ) observing supererogatory prayer sitting till one year before his death when he would observe Nafl prayer in a sitting position, and he would recite the Surah (of the Qur'an) in such a slow-measured tone (that duration of its recital) became more lengthy than the one longer than this.