საღამოს ზიქრები

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ
اللَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ ۚ لَا تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَلَا نَوْمٌ ۚ لَّهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ ۗ مَن ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِندَهُ إِلَّا بِإِذْنِهِ ۚ يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ ۖ وَلَا يُحِيطُونَ بِشَيْءٍ مِّنْ عِلْمِهِ إِلَّا بِمَا شَاءَ ۚ وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ ۖ وَلَا يَئُودُهُ حِفْظُهُمَا ۚ وَهُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ. [آيَةُ الْكُرْسِيِّ - الْبَقَرَةُ 255].

ალლაჰს შევეფარები დაწყევლილი ეშმაკისგან.

ალლაჰი — არ არსებობს ღვთაება მის გარდა; ის არის მარადცოცხალი, თვითმყოფი. მას არ იპყრობს არც თვლემა და არც ძილი. მას ეკუთვნის ყოველივე, რაც ცათა შინა და მიწაზეა. ვინ არის ის, ვინც მის წინაშე მისი ნებართვის გარეშე იშუამდგომლებს? მან იცის ის, რაც მათ წინ არის და რაც მათ უკანაა; ისინი ვერაფერს მოიცავენ მისი ცოდნიდან, გარდა იმისა, რაც მან ინება. მისი კურსი მოიცავს ცათა და მიწას და მათი დაცვა მას არ ამძიმებს. ის არის უზენაესი, დიდებული. [აიათ ალ-ქურსი — ალ-ბაქარა 255].

مَنْ قَالَهَا حِينَ يُصْبِحُ أُجِيرَ مِنَ الْجِنِّ حَتَّى يُمْسِيَ وَمَنْ قَالَهَا حِينَ يُمْسِي أُجِيرَ مِنَ الْجِنِّ حَتَّى يُصْبِحَ.

ვინც ამას დილით იტყვის, საღამომდე დაცული იქნება ჯინისაგან, ხოლო ვინც ამას საღამოს იტყვის, დილამდე დაცული იქნება ჯინისაგან.

განმარტება და წყარო

هَلْ مِنَ الْوَاجِبِ أَنْ يَبْدَأَ مَنْ أَرَادَ قِرَاءَةَ الْقُرْآنِ بِقَوْلِ: (بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ) حَتَّى إِذَا كَانَ مِنْ وَسَطِ السُّورَةِ، وَأَحْيَانًا يُرِيدُ الْوَاحِدُ مِنَّا أَنْ يُرَدِّدَ بَعْضَ السُّوَرِ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ، هَلْ عَلَيْهِ أَنْ يَقُولَ فِي كُلِّ مَرَّةٍ: ( بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ)، أَمْ مَرَّةٌ وَاحِدَةٌ تَكْفِي؟

السُّنَّةُ لِلْمُؤْمِنِ وَالْمُؤْمِنَةِ الْبَدَاءَةُ بِالْبَسْمَلَةِ فِي أَوَّلِ كُلِّ سُورَةٍ وَإِنْ كَرَّرَهَا ذَلِكَ يُكَرِّرُ التَّسْمِيَةَ ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ فِي أَوَّلِ كُلِّ سُورَةٍ، كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا قَرَأَ السُّورَةَ بَدَأَهَا بِبِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ، وَقَدْ أَنْزَلَ اللَّهُ ذَلِكَ مَعَ كُلِّ سُورَةٍ، كُلُّ سُورَةٍ نَزَلَ مَعَهَا بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ إِلَّا سُورَةَ بَرَاءَةَ، فَإِنَّهُ تَوَقَّفَ عُثْمَانُ وَالصَّحَابَةُ لَمَّا جَمَعُوا الْقُرْآنَ هَلْ هِيَ سُورَةٌ وَاحِدَةٌ مَعَ الْأَنْفَالِ، أَوْ مُنْفَصِلَةٌ؟، فَلِهَذَا لَمْ يَكْتُبُوا بَيْنَهُمَا آيَةَ التَّسْمِيَةِ، وَأَمَّا مَا سِوَاهَا مِنَ السُّوَرِ، فَالْمَشْرُوعُ لِلْقَارِئِ أَنْ يَقْرَأَ التَّسْمِيَةَ، وَإِذَا كَرَّرَ السُّوَرَ يُكَرِّرُ التَّسْمِيَةَ، أَمَّا إِذَا كَانَتِ الْبَدَاءَةُ أَثْنَاءَ السُّورَةِ فَإِنَّهُ يَبْدَأُ بِالتَّعَوُّذِ يَقُولُ : أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ يَكْفِي، وَإِنْ سَمَّى فَلَا بَأْسَ لَكِنْ يَكْفِي التَّعَوُّذُ؛ لِقَوْلِ اللَّهِ جَلَّ وَعَلَا { فَإِذَا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ } [سُورَةُ النَّحْلِ - 98]، فَإِذَا كَانَتِ الْبِدَايَةُ مِنْ أَثْنَاءِ السُّورَةِ يَتَعَوَّذُ وَيَكْفِي، أَمَّا مِنْ أَوَّلِهَا، فَإِنَّهُ يَتَعَوَّذُ وَيُسَمِّي جَمِيعًا، وَإِذَا أَعَادَهَا أَعَادَ التَّسْمِيَةَ فَقَطْ، وَلَا يُعِيدُ التَّعَوُّذَ يَكْفِيهِ إِعَادَةُ التَّسْمِيَةِ فَقَطْ.

არის თუ არა სავალდებულო, ვისაც ყურანის წაკითხვა სურს, დაიწყოს შემდეგი სიტყვებით: (ღვთის სახელით, ყველაზე მოწყალე, ყველაზე მოწყალე), თუნდაც ეს სურას შუაში იყოს? ხანდახან რომელიმე ჩვენგანს სურს რამდენიმე სურა სამჯერ გაიმეოროს. ყოველ ჯერზე უნდა თქვას: (ღვთის სახელით, მოწყალე, მოწყალე), თუ ერთხელ? ერთი საკმარისია?

მორწმუნე კაცისა და ქალის სუნატი უნდა დაიწყოს ბასმალათ ყოველი სურას დასაწყისში და თუ ის გაიმეორებს მას, იმეორებს გამოცხადებას, ღვთის სახელით, ყველაზე მოწყალე. ყველაზე მოწყალე ყოველი სურას დასაწყისში, როცა წინასწარმეტყველი, კურთხევა და მშვიდობა, კითხულობდა სურას, ის იწყებდა მას "ღვთის სახელით, ყველაზე მოწყალე, ყველაზე მოწყალე" და ღმერთმა გამოავლინა ეს ეხება ყველა სურას, ყველა სურას, რომელიც გამოცხადდა მასთან, გარდა ღვთის სახელით, უმოწყალე, უმოწყალე, სურა. ამხანაგები შეჩერდნენ, როცა ყურანი შეკრიბეს. ეს ერთი სურაა ანფალთან ერთად, თუ ცალკე? ამიტომაც არ დაუწერიათ მათ შორის დასახელების ლექსი. რაც შეეხება დანარჩენს, სურას, ნებადართულია წაკითხვისთვის სახელის წაკითხვა, ხოლო თუ სურას გაიმეორებს, უნდა გაიმეოროს დასახელება, მაგრამ თუ დასაწყისი სურაშია, თავშესაფრის ძიებით იწყებს და ამბობს: ღმერთს ვეფარები დაწყევლილი სატანისგან. საკმარისია და თუ ის ამბობს, მაშინ პრობლემა არ არის, მაგრამ თავშესაფრის ძებნა საკმარისია. ყოვლისშემძლე ღმერთის სიტყვების მიხედვით {ასე რომ, როცა კითხულობთ ყურანს, ეძიეთ თავი ღმერთს დაწყევლილი სატანისგან} [სურა ან-ნაჰლი - 98], ასე რომ, თუ ეს დასაწყისი იყო სურაში, ის თავს აფარებს და ეს საკმარისია. რაც შეეხება მის დასაწყისს, თავს აფარებს და ყველას ასახელებს. თუ იმეორებს, მხოლოდ სახელებს იმეორებს და სახელს არ იმეორებს. თავშესაფრის მოსაძებნად საკმარისია მხოლოდ სახელის გადარქმევა.