Fezîleta zikrê

Mîhengên xwendinê

کات لەسەر بنەمای دەقی پیشاندراو خەمڵێنراوە. کاتێک ئامادەیت پەخش بکە.

ژماردنی خۆکار

إِنَّ مِنْ أَفْضَلِ الْأَعْمَالِ الصَّالِحَةِ الْيَسِيرَةِ الَّتِي تُقَرِّبُ الْمُسْلِمَ إِلَى رَبِّهِ جَلَّ وَعَلَا الذِّكْرَ.

آيَاتٌ وَأَحَادِيثُ فِي فَضْلِ الذِّكْرِ وَالدُّعَاءِ وَالْحَثِّ عَلَيْهَا

وَرَدَ فِي فَضْلِ الذِّكْرِ وَالدُّعَاءِ وَالْحَثِّ عَلَيْهَا آيَاتٌ كَثِيرَةٌ، وَأَحَادِيثُ صَحِيحَةٌ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، نَذْكُرُ مَا تَيَسَّرَ مِنْهَا.

قَالَ تَعَالَى : "وَلَذِكۡرُ ٱللَّهِ أَكۡبَرُۗ".

وَقَالَ تَعَالَى : "وَسَبِّحُوهُ بُكۡرَةٗ وَأَصِيلًا⁠".

وَقَالَ تَعَالَى : "فَٱذۡكُرُونِيٓ أَذۡكُرۡكُمۡ وَٱشۡكُرُواْ لِي وَلَا تَكۡفُرُونِ⁠".

وَقَالَ تَعَالَى : "يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱذۡكُرُواْ ٱللَّهَ ذِكۡرٗا كَثِيرٗا⁠".

وَقَالَ تَعَالَى : "وَٱلذَّٰكِرِينَ ٱللَّهَ كَثِيرٗا وَٱلذَّٰكِرَٰتِ أَعَدَّ ٱللَّهُ لَهُم مَّغۡفِرَةٗ وَأَجۡرًا عَظِيمٗا⁠".

وَقَالَ تَعَالَى : "وَٱذۡكُر رَّبَّكَ كَثِيرٗا وَسَبِّحۡ بِٱلۡعَشِيِّ وَٱلۡإِبۡكَٰرِ⁠".

وَقَالَ تَعَالَى : "ٱلَّذِينَ يَذۡكُرُونَ ٱللَّهَ قِيَٰمٗا وَقُعُودٗا وَعَلَىٰ جُنُوبِهِمۡ".

وَقَالَ تَعَالَى : "فَإِذَا قَضَيۡتُم مَّنَٰسِكَكُمۡ فَٱذۡكُرُواْ ٱللَّهَ كَذِكۡرِكُمۡ ءَابَآءَكُمۡ أَوۡ أَشَدَّ ذِكۡرٗاۗ".

وَقَالَ تَعَالَى : "يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تُلۡهِكُمۡ أَمۡوَٰلُكُمۡ وَلَآ أَوۡلَٰدُكُمۡ عَن ذِكۡرِ ٱللَّهِۚ".

وَقَالَ تَعَالَى : "وَٱذۡكُر رَّبَّكَ فِي نَفۡسِكَ تَضَرُّعٗا وَخِيفَةٗ وَدُونَ ٱلۡجَهۡرِ مِنَ ٱلۡقَوۡلِ بِٱلۡغُدُوِّ وَٱلۡأٓصَالِ وَلَا تَكُن مِّنَ ٱلۡغَٰفِلِينَ⁠".

و قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "مَثَلُ الَّذِي يَذْكُرُ رَبَّهُ و الَّذِي لَا يَذْكُرُ رَبَّهُ مَثَلُ الْحَيِّ و الْمَيِّتِ".

و قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "أَلَا أُنَبِّئُكُمْ بِخَيْرِ أَعْمَالِكُمْ و أَزْكَاهَا عِنْدَ مَلِيكِكُمْ و أَرْفَعِهَا فِي دَرَجَاتِكُمْ و خَيْرٍ لَكُمْ مِنْ إِنْفَاقِ الذَّهَبِ و الْوَرِقِ و خَيْرٍ لَكُمْ مِنْ أَنْ تَلْقَوْا عَدُوَّكُمْ فَتَضْرِبُوا أَعْنَاقَهُمْ و يَضْرِبُوا أَعْنَاقَكُمْ؟ " قَالُوا بَلَى . قَالَ : (ذِكْرُ اللَّهِ تَعَالَى).

و قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "يَقُولُ اللَّهُ تَعَالَى : أَنَا عِنْدَ ظَنِّ عَبْدِي بِي , و أَنَا مَعَهُ إِذَا ذَكَرَنِي , فَإِنْ ذَكَرَنِي فِي نَفْسِهِ ذَكَرْتُهُ فِي نَفْسِي و إِنْ ذَكَرَنِي فِي مَلَإٍ ذَكَرْتُهُ فِي مَلَإٍ خَيْرٍ مِنْهُمْ , و إِنْ تَقَرَّبَ إِلَيَّ شِبْرًا تَقَرَّبْتُ إِلَيْهِ ذِرَاعًا و إِنْ تَقَرَّبَ إِلَيَّ ذِرَاعًا تَقَرَّبْتُ إِلَيْهِ بَاعًا و إِنْ أَتَانِي يَمْشِي أَتَيْتُهُ هَرْوَلَةً."

و قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "مَنْ قَعَدَ مَقْعَدًا لَمْ يَذْكُرِ اللَّهَ فِيهِ كَانَتْ عَلَيْهِ مِنَ اللَّهِ تِرَةٌ , و مَنِ اضْطَجَعَ مَضْجَعًا لَمْ يَذْكُرْ فِيهِ اللَّهَ كَانَتْ عَلَيْهِ تِرَةٌ".

و قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "مَا جَلَسَ قَوْمٌ مَجْلِسًا لَمْ يَذْكُرُوا اللَّهَ فِيهِ , و لَمْ يُصَلُّوا عَلَى نَبِيِّهِمْ إِلَّا كَانَ عَلَيْهِمْ تِرَةٌ فَإِنْ شَاءَ عَذَّبَهُمْ و إِنْ شَاءَ غَفَرَ لَهُمْ".

و قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "مَا مِنْ قَوْمٍ يَقُومُونَ مِنْ مَجْلِسٍ لَا يَذْكُرُونَ اللَّهَ فِيهِ إِلَّا قَامُوا عَنْ مِثْلِ جِيفَةِ حِمَارٍ و كَانَ لَهُمْ حَسْرَةً".

فَضَائِلُ الذِّكْرِ لِلْإِمَامِ ابْنِ الْقَيِّمِ الْجَوْزِيَّةِ

أَنَّهُ يَطْرُدُ الشَّيْطَانَ وَيَقْمَعُهُ وَيَكْسِرُهُ.

أَنَّهُ يُرْضِي الرَّحْمَنَ عَزَّ وَجَلَّ.

أَنَّهُ يُزِيلُ الْهَمَّ وَالْغَمَّ عَنِ الْقَلْبِ.

أَنَّهُ يَجْلِبُ لِلْقَلْبِ الْفَرَحَ وَالسُّرُورَ وَالْبَسْطَ.

أَنَّهُ يَجْلِبُ الرِّزْقَ.

أَنَّهُ يَكْسُو الذَّاكِرَ الْمَهَابَةَ وَالْحَلَاوَةَ وَالنَّضْرَةَ.

أَنَّهُ يُورِثُهُ الْمَحَبَّةَ الَّتِي هِيَ رُوحُ الْإِسْلَامِ وَقُطْبُ رَحَى الدِّينِ وَمَدَارُ السَّعَادَةِ وَالنَّجَاةِ وَقَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِكُلِّ شَيْءٍ سَبَبًا وَجَعَلَ سَبَبَ الْمَحَبَّةِ دَوَامَ الذِّكْرِ فَمَنْ أَرَادَ أَنْ يَنَالَ مَحَبَّةَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَلْيَلْهَجْ بِذِكْرِهِ فَإِنَّهُ الدَّرْسُ وَالْمُذَاكَرَةُ كَمَا أَنَّهُ بَابُ الْعِلْمِ فَالذِّكْرُ بَابُ الْمَحَبَّةِ وَشَارِعُهَا الْأَعْظَمُ وَصِرَاطُهَا الْأَقْوَمُ.

أَنَّهُ يُورِثُهُ الْمُرَاقَبَةَ حَتَّى يُدْخِلَهُ فِي بَابِ الْإِحْسَانِ فَيَعْبُدُ اللَّهَ كَأَنَّهُ يَرَاهُ وَلَا سَبِيلَ لِلْغَافِلِ عَنِ الذِّكْرِ إِلَى مَقَامِ الْإِحْسَانِ كَمَا لَا سَبِيلَ لِلْقَاعِدِ إِلَى الْوُصُولِ إِلَى الْبَيْتِ.

أَنَّهُ يُورِثُهُ الْإِنَابَةَ وَهِيَ الرُّجُوعُ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَمَتَى أَكْثَرَ الرُّجُوعَ إِلَيْهِ بِذِكْرِهِ أَوْرَثَهُ ذَلِكَ رُجُوعَهُ بِقَلْبِهِ إِلَيْهِ فِي كُلِّ أَحْوَالِهِ فَيَبْقَى اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ مَفْزَعَهُ وَمَلْجَأَهُ وَمَلَاذَهُ وَمَعَاذَهُ وَقِبْلَةَ قَلْبِهِ وَمَهْرَبَهُ عِنْدَ النَّوَازِلِ وَالْبَلَايَا.

أَنَّهُ يُورِثُ الْهَيْبَةَ لِرَبِّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَإِجْلَالَهُ لِشِدَّةِ اسْتِيلَائِهِ عَلَى قَلْبِهِ وَحُضُورِهِ مَعَ اللَّهِ تَعَالَى بِخِلَافِ الْغَافِلِ فَإِنَّ حِجَابَ الْهَيْبَةِ رَقِيقٌ فِي قَلْبِهِ.

أَنَّهُ يُورِثُهُ ذِكْرَ اللَّهِ تَعَالَى لَهُ كَمَا قَالَ تَعَالَى: (فَٱذۡكُرُونِيٓ أَذۡكُرۡكُمۡ) وَلَوْ لَمْ يَكُنْ فِي الذِّكْرِ إِلَّا هَذِهِ وَحْدَهَا لَكَفَى بِهَا فَضْلًا وَشَرَفًا وَقَالَ فِيمَا يُرْوَى عَنْ رَبِّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى . ( مَنْ ذَكَرَنِي فِي نَفْسِهِ ذَكَرْتُهُ فِي نَفْسِي وَمَنْ ذَكَرَنِي فِي مَلَإٍ ذَكَرْتُهُ فِي مَلَإٍ خَيْرٍ مِنْهُمْ) . رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ وَمُسْلِمٌ.

أَنَّهُ يَحُطُّ الْخَطَايَا وَيُذْهِبُهَا فَإِنَّهُ مِنْ أَعْظَمِ الْحَسَنَاتِ وَالْحَسَنَاتُ يُذْهِبْنَ السَّيِّئَاتِ.

أَنَّهُ يُزِيلُ الْوَحْشَةَ بَيْنَ الْعَبْدِ وَبَيْنَ رَبِّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى فَإِنَّ الْغَافِلَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَحْشَةٌ لَا تَزُولُ إِلَّا بِالذِّكْرِ.

أَنَّ الْعَبْدَ إِذَا تَعَرَّفَ إِلَى اللَّهِ تَعَالَى بِذِكْرِهِ فِي الرَّخَاءِ عَرَفَهُ فِي الشِّدَّةِ وَقَدْ جَاءَ أَثَرٌ مَعْنَاهُ أَنَّ الْعَبْدَ الْمُطِيعَ الذَّاكِرَ لِلَّهِ تَعَالَى إِذَا أَصَابَتْهُ شِدَّةٌ أَوْ سَأَلَ اللَّهَ تَعَالَى حَاجَةً قَالَتِ الْمَلَائِكَةُ يَا رَبِّ صَوْتٌ مَعْرُوفٌ مِنْ عَبْدٍ مَعْرُوفٍ وَالْغَافِلُ الْمُعْرِضُ عَنِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ إِذَا دَعَاهُ وَسَأَلَهُ قَالَتِ الْمَلَائِكَةُ يَا رَبِّ صَوْتٌ مُنْكَرٌ مِنْ عَبْدٍ مُنْكَرٍ – وَحَدِيثُ ابْنِ عَبَّاسٍ تَعَرَّفْ إِلَى اللَّهِ فِي الرَّخَاءِ يَعْرِفْكَ فِي الشِّدَّةِ – رَوَاهُ الْإِمَامُ أَحْمَدُ

أَنَّهُ يُنْجِي مِنْ عَذَابِ اللَّهِ تَعَالَى كَمَا قَالَ مُعَاذٌ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَيُرْوَى مَرْفُوعًا (مَا عَمِلَ آدَمِيٌّ عَمَلًا أَنْجَى مِنْ عَذَابِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ مِنْ ذِكْرِ اللَّهِ تَعَالَى ). رَوَاهُ أَحْمَدُ وَمَالِكٌ وَابْنُ مَاجَةَ وَالتِّرْمِذِيُّ.

أَنَّهُ سَبَبُ تَنْزِيلِ السَّكِينَةِ وَغِشْيَانِ الرَّحْمَةِ وَحُفُوفِ الْمَلَائِكَةِ بِالذَّاكِرِ كَمَا أَخْبَرَ بِهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ . – الْحَدِيثُ : ( لَا يَقْعُدُ قَوْمٌ يَذْكُرُونَ اللَّهَ إِلَّا حَفَّتْهُمُ الْمَلَائِكَةُ وَغَشِيَتْهُمُ الرَّحْمَةُ وَنَزَلَتْ عَلَيْهِمُ السَّكِينَةُ وَذَكَرَهُمُ اللَّهُ فِيمَنْ عِنْدَهُ ) رَوَاهُ مُسْلِمٌ.

أَنَّهُ سَبَبُ اشْتِغَالِ اللِّسَانِ عَنِ الْغِيبَةِ وَالنَّمِيمَةِ وَالْكَذِبِ وَالْفُحْشِ وَالْبَاطِلِ فَإِنَّ الْعَبْدَ لَا بُدَّ لَهُ مِنْ أَنْ يَتَكَلَّمَ فَإِنْ لَمْ يَتَكَلَّمْ بِذِكْرِ اللَّهِ تَعَالَى وَذِكْرِ أَوَامِرِهِ تَكَلَّمَ بِهَذِهِ الْمُحَرَّمَاتِ أَوْ بَعْضِهَا وَلَا سَبِيلَ إِلَى السَّلَامَةِ مِنْهَا الْبَتَّةَ إِلَّا بِذِكْرِ اللَّهِ تَعَالَى وَالْمُشَاهَدَةُ وَالتَّجْرِبَةُ شَاهِدَانِ بِذَلِكَ فَمَنْ عَوَّدَ لِسَانَهُ ذِكْرَ اللَّهِ صَانَ لِسَانَهُ عَنِ الْبَاطِلِ وَاللَّغْوِ وَمَنْ يَبِسَ لِسَانُهُ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ تَعَالَى تَرَطَّبَ بِكُلِّ بَاطِلٍ وَلَغْوٍ وَفُحْشٍ وَلَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ.

أَنَّهُ يُؤْمِنُ الْعَبْدَ مِنَ الْحَسْرَةِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَإِنَّ كُلَّ مَجْلِسٍ لَا يَذْكُرُ الْعَبْدُ فِيهِ رَبَّهُ تَعَالَى كَانَ عَلَيْهِ حَسْرَةً وَتِرَةً يَوْمَ الْقِيَامَةِ.

أَنَّهُ أَيْسَرُ الْعِبَادَاتِ وَهُوَ مِنْ أَجَلِّهَا وَأَفْضَلِهَا فَإِنَّ حَرَكَةَ اللِّسَانِ أَخَفُّ حَرَكَاتِ الْجَوَارِحِ وَأَيْسَرُهَا وَلَوْ تَحَرَّكَ عُضْوٌ مِنَ الْإِنْسَانِ فِي الْيَوْمِ وَاللَّيْلَةِ بِقَدْرِ حَرَكَةِ لِسَانِهِ لَشَقَّ عَلَيْهِ غَايَةَ الْمَشَقَّةِ بَلْ لَا يُمْكِنُهُ ذَلِكَ . وَفِي الْحَدِيثِ : ( كَلِمَتَانِ خَفِيفَتَانِ عَلَى اللِّسَانِ ثَقِيلَتَانِ فِي الْمِيزَانِ حَبِيبَتَانِ إِلَى الرَّحْمَنِ : سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ سُبْحَانَ اللَّهِ الْعَظِيمِ ).

أَنَّهُ غِرَاسُ الْجَنَّةِ. فِي التِّرْمِذِيِّ مِنْ حَدِيثِ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ عَنِ النَّبِيِّ قَالَ : ( مَنْ قَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ غُرِسَتْ لَهُ نَخْلَةٌ فِي الْجَنَّةِ ) قَالَ التِّرْمِذِيُّ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ، وَصَحَّحَهُ الْأَلْبَانِيُّ فِي صَحِيحِ الْجَامِعِ - 6429.

أَنَّ الْعَطَاءَ وَالْفَضْلَ الَّذِي رُتِّبَ عَلَيْهِ لَمْ يُرَتَّبْ عَلَى غَيْرِهِ مِنَ الْأَعْمَالِ فَفِي الصَّحِيحَيْنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ قَالَ : ( مَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ فِي يَوْمٍ مِائَةَ مَرَّةٍ كَانَتْ لَهُ عَدْلَ عَشْرِ رِقَابٍ وَكُتِبَتْ لَهُ مِائَةُ حَسَنَةٍ وَمُحِيَتْ عَنْهُ مِائَةُ سَيِّئَةٍ وَكَانَتْ لَهُ حِرْزًا مِنَ الشَّيْطَانِ يَوْمَهُ ذَلِكَ حَتَّى يُمْسِيَ و لَمْ يَأْتِ أَحَدٌ بِأَفْضَلَ مِمَّا جَاءَ بِهِ إِلَّا رَجُلٌ عَمِلَ أَكْثَرَ مِنْهُ وَمَنْ قَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ فِي يَوْمٍ مِائَةَ مَرَّةٍ حُطَّتْ خَطَايَاهُ وَإِنْ كَانَتْ مِثْلَ زَبَدِ الْبَحْرِ ) وَفِي صَحِيحِ مُسْلِمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ لَأَنْ أَقُولَ سُبْحَانَ اللَّهِ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ وَلَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَاللَّهُ أَكْبَرُ أَحَبُّ إِلَيَّ مِمَّا طَلَعَتْ عَلَيْهِ الشَّمْسُ ).

أَنَّ دَوَامَ ذِكْرِ الرَّبِّ تَبَارَكَ وَتَعَالَى يُوجِبُ الْأَمَانَ مِنْ نِسْيَانِهِ الَّذِي هُوَ سَبَبُ شَقَاءِ الْعَبْدِ فِي مَعَاشِهِ وَمَعَادِهِ فَإِنَّ نِسْيَانَ الرَّبِّ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى يُوجِبُ نِسْيَانَ نَفْسِهِ وَمَصَالِحِهَا قَالَ تَعَالَى : (وَلَا تَكُونُواْ كَٱلَّذِينَ نَسُواْ ٱللَّهَ فَأَنسَىٰهُمۡ أَنفُسَهُمۡۚ أُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡفَٰسِقُونَ⁠) وَإِذَا نَسِيَ الْعَبْدُ نَفْسَهُ أَعْرَضَ عَنْ مَصَالِحِهَا وَنَسِيَهَا وَاشْتَغَلَ عَنْهَا فَهَلَكَتْ وَفَسَدَتْ وَلَا بُدَّ. فَمَنْ نَسِيَ اللَّهَ تَعَالَى أَنْسَاهُ نَفْسَهُ فِي الدُّنْيَا وَنَسِيَهُ فِي الْعَذَابِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ قَالَ تَعَالَى (وَمَنۡ أَعۡرَضَ عَن ذِكۡرِي فَإِنَّ لَهُۥ مَعِيشَةٗ ضَنكٗا وَنَحۡشُرُهُۥ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ أَعۡمَىٰ⁠ قَالَ رَبِّ لِمَ حَشَرۡتَنِيٓ أَعۡمَىٰ وَقَدۡ كُنتُ بَصِيرٗا⁠ قَالَ كَذَٰلِكَ أَتَتۡكَ ءَايَٰتُنَا فَنَسِيتَهَاۖ وَكَذَٰلِكَ ٱلۡيَوۡمَ تُنسَىٰ⁠) أَيْ تُنْسَى فِي الْعَذَابِ كَمَا نَسِيتَ آيَاتِي فَلَمْ تَذْكُرْهَا وَلَمْ تَعْمَلْ بِهَا.

أَنَّ الذِّكْرَ نُورٌ لِلذَّاكِرِ فِي الدُّنْيَا وَنُورٌ لَهُ فِي قَبْرِهِ وَنُورٌ لَهُ فِي مَعَادِهِ يَسْعَى بَيْنَ يَدَيْهِ عَلَى الصِّرَاطِ فَمَا اسْتَنَارَتِ الْقُلُوبُ وَالْقُبُورُ بِمِثْلِ ذِكْرِ اللَّهِ تَعَالَى قَالَ اللَّهُ تَعَالَى : (أَوَمَن كَانَ مَيۡتٗا فَأَحۡيَيۡنَٰهُ وَجَعَلۡنَا لَهُۥ نُورٗا يَمۡشِي بِهِۦ فِي ٱلنَّاسِ كَمَن مَّثَلُهُۥ فِي ٱلظُّلُمَٰتِ لَيۡسَ بِخَارِجٖ مِّنۡهَاۚ) فَالْأَوَّلُ هُوَ الْمُؤْمِنُ اسْتَنَارَ بِالْإِيمَانِ بِاللَّهِ وَمَحَبَّتِهِ وَمَعْرِفَتِهِ وَذِكْرِهِ وَالْآخَرُ هُوَ الْغَافِلُ عَنِ اللَّهِ تَعَالَى الْمُعْرِضُ عَنْ ذِكْرِهِ وَمَحَبَّتِهِ وَالشَّأْنُ كُلُّ الشَّأْنِ وَالْفَلَاحُ كُلُّ الْفَلَاحِ فِي النُّورِ وَالشَّقَاءُ كُلُّ الشَّقَاءِ فِي فَوَاتِهِ.

أَنَّ الذِّكْرَ يَجْمَعُ الْمُتَفَرِّقَ و يُفَرِّقُ الْمُجْتَمِعَ وَيُقَرِّبُ الْبَعِيدَ وَيُبْعِدُ الْقَرِيبَ

أَنَّ فِي الْقَلْبِ قَسْوَةً لَا يُذِيبُهَا إِلَّا ذِكْرُ اللَّهِ تَعَالَى فَيَنْبَغِي لِلْعَبْدِ أَنْ يُدَاوِيَ قَسْوَةَ قَلْبِهِ بِذِكْرِ اللَّهِ تَعَالَى وَذَكَرَ حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنِ الْمُعَلَّى ابْنِ زِيَادٍ أَنَّ رَجُلًا قَالَ لِلْحَسَنِ يَا أَبَا سَعِيدٍ أَشْكُو إِلَيْكَ قَسْوَةَ قَلْبٍ قَالَ أَذِبْهُ بِالذِّكْرِ وَهَذَا لِأَنَّ الْقَلْبَ كُلَّمَا اشْتَدَّتْ بِهِ الْغَفْلَةُ اشْتَدَّتْ بِهِ الْقَسْوَةُ فَإِذَا ذَكَرَ اللَّهَ تَعَالَى ذَابَتْ تِلْكَ الْقَسْوَةُ كَمَا يَذُوبُ الرَّصَاصُ فِي النَّارِ فَمَا أُذِيبَتْ قَسْوَةُ الْقُلُوبِ بِمِثْلِ ذِكْرِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ.

أَنَّ الذِّكْرَ يُوجِبُ صَلَاةَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَمَلَائِكَتِهِ عَلَى الذَّاكِرِ وَمَنْ صَلَّى اللَّهُ تَعَالَى عَلَيْهِ وَمَلَائِكَتُهُ فَقَدْ أَفْلَحَ كُلَّ الْفَلَاحِ وَفَازَ كُلَّ الْفَوْزِ قَالَ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى : (يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱذۡكُرُواْ ٱللَّهَ ذِكۡرٗا كَثِيرٗا⁠ وَسَبِّحُوهُ بُكۡرَةٗ وَأَصِيلًا⁠ هُوَ ٱلَّذِي يُصَلِّي عَلَيۡكُمۡ وَمَلَٰٓئِكَتُهُۥ لِيُخۡرِجَكُم مِّنَ ٱلظُّلُمَٰتِ إِلَى ٱلنُّورِۚ وَكَانَ بِٱلۡمُؤۡمِنِينَ رَحِيمٗا⁠).

أَنَّ مَجَالِسَ الذِّكْرِ مَجَالِسُ الْمَلَائِكَةِ فَلَيْسَ مِنْ مَجَالِسِ الدُّنْيَا لَهُمْ مَجْلِسٌ إِلَّا مَجْلِسٌ يُذْكَرُ اللَّهُ تَعَالَى فِيهِ كَمَا أَخْرَجَا فِي الصَّحِيحَيْنِ مِنْ حَدِيثِ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ إِنَّ لِلَّهِ مَلَائِكَةً فُضُلًا عَنْ كُتَّابِ النَّاسِ يَطُوفُونَ فِي الطُّرُقِ يَلْتَمِسُونَ أَهْلَ الذِّكْرِ فَإِذَا وَجَدُوا قَوْمًا يَذْكُرُونَ اللَّهَ تَعَالَى تَنَادَوْا هَلُمُّوا إِلَى حَاجَتِكُمْ قَالَ فَيَحُفُّونَهُمْ بِأَجْنِحَتِهِمْ إِلَى السَّمَاءِ الدُّنْيَا فَيَسْأَلُهُمْ رَبُّهُمْ تَعَالَى وَهُوَ أَعْلَمُ بِهِمْ مَا يَقُولُ عِبَادِي قَالَ يَقُولُونَ يُسَبِّحُونَكَ وَيُكَبِّرُونَكَ وَيَحْمَدُونَكَ قَالَ فَيَقُولُ هَلْ رَأَوْنِي قَالَ فَيَقُولُونَ لَا وَاللَّهِ مَا رَأَوْكَ قَالَ فَيَقُولُ كَيْفَ لَوْ رَأَوْنِي قَالَ فَيَقُولُونَ لَوْ رَأَوْكَ كَانُوا أَشَدَّ لَكَ عِبَادَةً وَأَشَدَّ لَكَ تَحْمِيدًا وَتَمْجِيدًا وَأَكْثَرَ لَكَ تَسْبِيحًا قَالَ فَيَقُولُ مَا يَسْأَلُونِي قَالَ يَسْأَلُونَكَ الْجَنَّةَ قَالَ يَقُولُ وَهَلْ رَأَوْهَا قَالَ يَقُولُونَ لَا وَاللَّهِ يَا رَبِّ مَا رَأَوْهَا قَالَ فَيَقُولُ فَكَيْفَ لَوْ أَنَّهُمْ رَأَوْهَا قَالَ يَقُولُونَ لَوْ أَنَّهُمْ رَأَوْهَا كَانُوا أَشَدَّ عَلَيْهَا حِرْصًا وَأَشَدَّ لَهَا طَلَبًا وَأَعْظَمَ فِيهَا رَغْبَةً فَيَقُولُ فَمِمَّ يَتَعَوَّذُونَ قَالَ يَقُولُونَ مِنَ النَّارِ قَالَ يَقُولُ وَهَلْ رَأَوْهَا قَالَ يَقُولُونَ لَا وَاللَّهِ يَا رَبِّ مَا رَأَوْهَا قَالَ يَقُولُ فَكَيْفَ لَوْ رَأَوْهَا قَالَ يَقُولُونَ لَوْ رَأَوْهَا كَانُوا أَشَدَّ مِنْهَا فِرَارًا وَأَشَدَّ لَهَا مَخَافَةً قَالَ يَقُولُ فَأُشْهِدُكُمْ أَنِّي قَدْ غَفَرْتُ لَهُمْ فَيَقُولُ مَلَكٌ مِنَ الْمَلَائِكَةِ فِيهِمْ فُلَانٌ لَيْسَ مِنْهُمْ و إِنَّمَا جَاءَ لِحَاجَةٍ قَالَ هُمُ الْجُلَسَاءُ لَا يَشْقَى بِهِمْ جَلِيسُهُمْ ) فَهَذَا مِنْ بَرَكَتِهِمْ عَلَى نُفُوسِهِمْ وَعَلَى جَلِيسِهِمْ فَلَهُمْ نَصِيبٌ مِنْ قَوْلِهِ وَجَعَلَنِي مُبَارَكًا أَيۡنَ مَا كُنتُ فَهَكَذَا الْمُؤْمِنُ مُبَارَكٌ أَيْنَ حَلَّ وَالْفَاجِرُ مَشْؤُومٌ أَيْنَ حَلَّ فَمَجَالِسُ الذِّكْرِ مَجَالِسُ الْمَلَائِكَةِ وَمَجَالِسُ الْغَفْلَةِ مَجَالِسُ الشَّيَاطِينِ وَكُلٌّ مُضَافٌ إِلَى شَكْلِهِ وَأَشْبَاهِهِ وَكُلُّ امْرِئٍ يَصِيرُ إِلَى مَا يُنَاسِبُهُ.

أَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يُبَاهِي بِالذَّاكِرِينَ مَلَائِكَتَهُ كَمَا رَوَى مُسْلِمٌ فِي صَحِيحِهِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ خَرَجَ مُعَاوِيَةُ عَلَى حَلْقَةٍ فِي الْمَسْجِدِ فَقَالَ مَا أَجْلَسَكُمْ قَالُوا جَلَسْنَا نَذْكُرُ اللَّهَ تَعَالَى قَالَ آللَّهِ مَا أَجْلَسَكُمْ إِلَّا ذَاكَ قَالُوا وَاللَّهِ مَا أَجْلَسَنَا إِلَّا ذَاكَ قَالَ أَمَا إِنِّي لَمْ أَسْتَحْلِفْكُمْ تُهْمَةً لَكُمْ وَمَا كَانَ أَحَدٌ بِمَنْزِلَتِي مِنْ رَسُولِ اللَّهِ أَقَلَّ عَنْهُ حَدِيثًا مِنِّي وَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ خَرَجَ عَلَى حَلْقَةٍ مِنْ أَصْحَابِهِ فَقَالَ : ( مَا أَجْلَسَكُمْ قَالُوا جَلَسْنَا نَذْكُرُ اللَّهَ تَعَالَى وَنَحْمَدُهُ عَلَى مَا هَدَانَا لِلْإِسْلَامِ وَمَنَّ عَلَيْنَا بِكَ قَالَ آللَّهِ مَا أَجْلَسَكُمْ إِلَّا ذَاكَ قَالُوا وَاللَّهِ مَا أَجْلَسَنَا إِلَّا ذَاكَ قَالَ أَمَا إِنِّي لَمْ أَسْتَحْلِفْكُمْ تُهْمَةً لَكُمْ وَلَكِنَّهُ أَتَانِي جِبْرِيلُ فَأَخْبَرَنِي أَنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى يُبَاهِي بِكُمُ الْمَلَائِكَةَ ) فَهَذِهِ الْمُبَاهَاةُ مِنَ الرَّبِّ تَبَارَكَ وَتَعَالَى دَلِيلٌ عَلَى شَرَفِ الذِّكْرِ عِنْدَهُ وَمَحَبَّتِهِ لَهُ وَأَنَّ لَهُ مَزِيَّةً عَلَى غَيْرِهِ مِنَ الْأَعْمَالِ.

أَنَّ جَمِيعَ الْأَعْمَالِ إِنَّمَا شُرِعَتْ إِقَامَةً لِذِكْرِ اللَّهِ تَعَالَى وَالْمَقْصُودُ بِهَا تَحْصِيلُ ذِكْرِ اللَّهِ تَعَالَى قَالَ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى : (أَقِمِ ٱلصَّلَوٰةَ لِذِكۡرِيٓ⁠).

أَنَّ ذِكْرَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ يُسَهِّلُ الصَّعْبَ وَيُيَسِّرُ الْعَسِيرَ وَيُخَفِّفُ الْمَشَاقَّ فَمَا ذُكِرَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَلَى صَعْبٍ إِلَّا هَانَ وَلَا عَلَى عَسِيرٍ إِلَّا تَيَسَّرَ وَلَا مَشَقَّةٍ إِلَّا خَفَّتْ وَلَا شِدَّةٍ إِلَّا زَالَتْ وَلَا كُرْبَةٍ إِلَّا انْفَرَجَتْ فَذِكْرُ اللَّهِ تَعَالَى هُوَ الْفَرَجُ بَعْدَ الشِّدَّةِ وَالْيُسْرُ بَعْدَ الْعُسْرِ وَالْفَرَجُ بَعْدَ الْغَمِّ وَالْهَمِّ يُوَضِّحُهُ.

أَنَّ كَثْرَةَ ذِكْرِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ أَمَانٌ مِنَ النِّفَاقِ فَإِنَّ الْمُنَافِقِينَ قَلِيلُو الذِّكْرِ لِلَّهِ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فِي الْمُنَافِقِينَ وَلَا يَذۡكُرُونَ ٱللَّهَ إِلَّا قَلِيلٗا⁠ وَقَالَ كَعْبٌ مَنْ أَكْثَرَ ذِكْرَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ بَرِئَ مِنَ النِّفَاقِ وَلِهَذَا وَاللَّهُ أَعْلَمُ خَتَمَ اللَّهُ تَعَالَى سُورَةَ الْمُنَافِقِينَ بِقَوْلِهِ تَعَالَى : (يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تُلۡهِكُمۡ أَمۡوَٰلُكُمۡ وَلَآ أَوۡلَٰدُكُمۡ عَن ذِكۡرِ ٱللَّهِۚ وَمَن يَفۡعَلۡ ذَٰلِكَ فَأُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡخَٰسِرُونَ⁠) فَإِنَّ فِي ذَلِكَ تَحْذِيرًا مِنْ فِتْنَةِ الْمُنَافِقِينَ الَّذِينَ غَفَلُوا عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَوَقَعُوا فِي النِّفَاقِ.

Yek ji qenciyên herî baş ew e ku misliman nêzî Rebbê wî be.

Ayet û hedîsên li ser fezîleta bîr û dua û teşwîqkirina wan

Gelek ayet û hedîsên rast li ser Resûlê Xuda [dirûd û silavên Xuda lê bin] hatine rîwayetkirin û em behsa tiştên mumkin dikin. Ji wê.

Xwedê Teala got: “Û zikrê Xwedê mezintir e.”

Û Xwedayê Te’ala got: “Û sibe û êvarê rûmeta Wî bikin”.

Û Xuda Teala got: “Îdî Min bi bîr bîne, ez jî te bi bîr tînim û spasîya min bike, lê kafir nebe.”

Û Xwedê Teala got: “Gelî ewanê ku îman anîne, Xwedê gelek caran bînin bîra xwe”.

Û Xwedayê Teala got: “Ewên ku Xwedê pir bi bîr tînin û yên mêr jî, Xwedê ji wan re bexişandin û xelateke mezin amade kiriye.”

Û Xuda Teala got: "Û Rebbê xwe pir caran bi bîr bîne û êvar û serê sibê jê re mezin bike."

Û Xwedayê Te’ala got: “Ewên ku Xwedê di rawestan û rûniştî û li ser milên xwe de tînin bîra xwe.”

Û Xwedayê Teala got: “Îdî gava we ayînên xwe temam kir, Xwedê jî wekî ku hûn bav û kalên xwe bi bîr tînin, an jî bi awayekî xurttir bînin bîra xwe.”

Û Xwedayê Te’ala gotîye: “Gelî ewanê ku îman anîne, mal û zarên we, we ji zikrê Xwedê nehêlin”.

Û Xwedayê Teala got: “Û Rebbê xwe di nava xwe de bi nermî û bi tirs û sibeh û danê nîvro bi dengekî bilind bi bîr bîne û nebin ji agadaran.”

Resûlê Xuda [dirûd û silavên Xuda lê bin] got: «Mesela kesê ku Rebbê xwe bi bîr tîne û yê ku Rebbê xwe bîr nake, mesela zindi û mirî ye».

Resûlê Xuda [dirûd û silavên Xuda lê bin] got: «Gelo ez we bi qenctirîn kirinên we, li cem Padîşahê we paqijtirîn, di rêzên we de yên herî bilind û ji bo we çêtirîn agahdar bikim?» Ji xerckirina zêr û zîv û ji bo te çêtir e ku tu bi dijminê xwe re rû bi rû bibî û li stûyê wan bikî û ew jî li stûyê te bixin.” Wan got: "Belê." Got: (Bîra Xwedayê Teala).

Resûlê Xuda [dirûd û silavên Xuda lê bin] gotiye: «Xwedê Teala dibêje: Dema ku evdê min li min difikire ez im û dema behsa min dike ez pê re me, ez wî di canê xwe de bi bîr tînim û eger di civatekê de behsa min bike, ez wî di civateke ji wan de çêtir bi bîr tînim û eger ew bi destê xwe nêzîkî min bibe, heta destê min jî bigihîje destê min. bi dirêjahiya milê min, ez bi dirêjahî nêzîkî wî dibim, û eger ew bi rêve were ba min, ez bi trotê têm cem wî.»

Resûlê Xuda [dirûd û silavên Xuda lê bin] got: «Kî li ser kursiyekê rûne û Xwedê tê de bibîr neke, ji Xwedê re riswatî jê re tê û kî razê be û nekeve wî, dibêje ku Xwedê pê re tengasiyek hebûye.»

Resûlê Xuda [dirûd û silavên Xuda lê bin] gotiye: “Miletek qet li civatekê rûneniştiye ku tê de behsa Xwedê nekiriye û ji pêxemberê xwe re dua nekirine ji bilî ku barekî giran li ser wan hatiye kirin. Eger bixwaze dê wan ceza bike û eger bixwaze dê wan efû bike.»

Resûlê Xuda [dirûd û silavên Xuda lê bin] got: “Tu kes ji civata ku tê de Xwedê bi bîr neynin radibin, ji bilî ku wek keriyê kerê radibin, ji bo wan xem e.

Fezîletên Bîrnebûnê ji aliyê Îmam Îbnul-Qeyîm el-Cewziye ve

Şeytan derdixe, wî ditepisîne û wî têk dibe.

Ew ji Xwedayê Rehman, Xwedayê mezin razî ye.

Xem û kederê ji dil derdixe.

Dil xweş, bextewarî û bextewariyê tîne.

rizqê tîne.

Ew bîranînê bi heybetî, şîrînî û tazebûnê vedigire.

Evîna ku ruhê Îslamê ye, stûna milê olê û çerxa bextewarî û rizgariyê ye, jê re wesiyet dike. Xwedê ji her tiştî re sedem çêkiriye û sedemê hezkirinê jî bîranîna berdewam e. Kî dixwaze bigihêje hezkirina Xwedayê Te’ala, bila li ser zikrê xwe hizir bike, ji ber ku ew xwendin û xwendin e, çawa ku dergehê zanînê ye, lewra jî bîranîn dergehê evînê ye, kolana wê ya herî mezin û rêya wê ya herî rast e.

Ji wî re wesiyet dike ku heta ku ew bikeve dergehê qenciyê, îbadetê ji Xwedê re dike, mîna ku wî dibîne, û kesê ku ji bîranînê bêhiş be, tu rê nade ku bigihîje meqamê. Îhsan jî wek kesê rûniştî rê tune ku bigihîje malê.

Ew ji wî re wesiyet dike, ku ew vegere li cem Xwedayê Teala, lewra dema ku ew çend caran bi bîranîna Wî vegere, ji wî re wesiyet dike û ew jî vegera bi dilê xwe ye. Di her şert û mercên wî de ji wî re dimîne û Xwedayê Te’ala di dema belayan de sitargeh, pena, pena, xeleka wî, ramûsana dilê wî û reva wî dimîne. Û felaket.

Ew ji ber giraniya desthilatdariya dilê xwe û hebûna xwe ya li cem Xwedayê mezin, ji Xwedayê xwe yê mezin wesiyet û qedr û hurmetê ji Xwedayê xwe yê mezin û mezin re wesiyet dike.

Ewî ji wî ra wesiyet dike ku zikrê Xuda Teala ji bona wî ra wesiyet dike, wekî ku Xwedayê Teala gotîye: (Îdî min bi bîr bînin, ezê we jî bi bîr bînim.) Û heke di bîranînê da ji vê pêve nebûna, bes e. Fezîlet û namûsa wê heye û tişta ku ji Xwedayê xwe yê pîroz û bilind hatiye rîwayetkirin gotiye. (Kî ji xwe re behsa min bike, ezê wî di nav xwe de bibîr bînim û kî di civatekê de min bibîr bîne, ezê wî di civateke ji wan çêtir bibîr bikim.) Buxarî û Muslim rîwayet kirine.

Ew gunehan ji holê radike û ji holê radike, ji ber ku ew yek ji qenciyên herî mezin e û qencî jî xerabiyan ji holê radike.

Ew tenêtiya di navbera bende û Xwedayê wî yê pîroz û bilind de ji holê radike, ji ber ku kesê bêhiş di navbera wî û Xwedayê Te’ala de tenêtîyek heye ku tenê ji holê radibe. Bi behs kirin.

Heger bendeyê Xwedê Teala bi bextewariyê behs bike, wê di tengahiyê de Wî nas bike û bandorek çêbibe ku ew bendeyê ku Xwedayê Teala bi bîr tîne, gava tengasiyek tê serê wî an jî ji Xwedayê Teala hewcedarîyekê bixwaze, melaîket dibêjin: Ya Rebbî, dengekî nenas û ji bendeyê bênasname dûr dikeve. Li ser Xwedayê Te’ala, gava gazî Wî dike û jê dipirse, firişte dibêjin: “Ya Rebbî”, dengekî nankor ji bendeyekî nankor - û hedîsa Îbnî Ebbas: Wî Xweda nas kir. Di bextewariyê de we di tengahiyê de nas dike - Îmam Ehmed rîwayet kiriye

Ew ji ezabê Xuda Teala rizgar dike, herwekî Muadh, Xuda jê razî be, gotîye, û bi zincîreyek hatîye rîwayet kirin, ku ji Pêxemberê (Qasiyûnê) hatîye rîwayet kirin (Tu mirovî karekî ku wî ji ezabê Xuda Teala rizgar bike. Ji zikrê Xwedayê Te'ala) nekiriye. Ehmed, Malîk, Îbnî Mace û Tirmizî rîwayet kirine.

Sedema nazilbûna aramiyê, rijandina merhemetê û melaîketên dorberê yên ku bi bîr tînin, wek ku Pêxemberê Xuda lê bin, jê re gotiye. Hedîs: (Tu kes li ser bîranîna Xwedê rûnenin, ji bilî ku melaîket dora wan girtine û dilovanî li wan dipêçe û aramî bi ser wan de tê û Xwedê wan di nav wan kesên ku bi xwe re bi bîr tîne) ji Muslim rîwayet kiriye.

Sedema dûrketina ziman ji paşgotinî, gotegot, derew, fehş û derewan e. Divê xulam biaxive. Ne behsa bîranîna Xwedayê Te’ala û ne jî fermanên Wî kir. Wî behsa van tiştên heram an jî hinek ji wan kir û ji bilî bîranîna Xwedayê Teala tu rê ji wan heram namîne û dîtin û serpêhatî şahidê wê ye. Îcar kî ku zimanê xwe bi bîranîna Xwedê bike adetî, zimanê wî ji derew û gotinên pûç parastî ye. Û kî bi zikrê Xwedayê Teala zimanê xwe ziwa bibe, ew bi hemû derew û gotinên pûç û heramîyê şil dibe. Ji Xwedê pê ve tu hêz û qewet tune.

Ew ê di roja qiyametê de bendeyê ji dilşikestina xwe biparêze, ji ber ku her civînek ku tê de bendeyê Rebbê xwe yê mezin bi bîr neke, wê roja qiyametê jê re bibe cihê xemgîniyê. Dîsa jîyandin.

Ew îbadetên herî hêsan e û ji wan îbadetan e û ya herî baş e, ji ber ku livîna ziman ji hereketên lingan siviktirîn û hêsantir e, tevî ku yek ji wan bilivîne. Liv û tevgera mirov bi şev û roj bi qasî tevgera zimanê wî zehmet e, lê ne pêkan e. Û di hedîsê de: (Du peyvên ku li ser ziman sivik in û li ser terazûyê giran in, li cem Xwedayê Rehman ezîz in: Hemd ji Xweda re û bi hemd û hemd û şanazî Xwedayê mezin.)

Nebata cennetê ye. Di El-Tirmizî de ji hedîsa Ebû El-Zubeyr li ser Cabir li ser Pêxember wiha gotiye: (Kî dibêje, rumeta Xwedê ye û bi hemd û hurmeta wî, li cennetê jê re dara xurmê tê çandin) got. Tirmizî hedîseke hesen û resen e û Elbanî jî di Sahih El-Camî- 6429 de ew tesdîq kiriye.

Dayîn û fezîleta ku ji bo wê hatiye berhevkirin, ne ji kirinên din re bûye. Di her du pirtûkên sahihê de ji Ebû Hureyre (Xuda jê razî be) hatiye rîwayetkirin ku Resûlê Xwedê di rojekê de sed carî dibêje: Ji Xwedê pê ve tu Xwedayek bi tenê û bê şirîk tune ye, serdestî ji wî re ye û pesn û pesn jê re heye û li ser her tiştî desthilatdar e. Mafê wî yê deh koleyan hebû, sed qencî jê re hatin nivîsandin, sed xerabî jê hatin paqijkirin û di wê rojê de ji Şeytan re parastinek bû. Yanî heya êvarê tê û ji bilî mirovekî ku ji wî zêdetir kar kiriye û ji wî re gotiye: “Rumet û hemd di roja qiyametê de” tu kes ji ya ku aniye çêtir nayne. Sed carî gunehên wî hatin efûkirin, her çend wek kefa behrê bin jî.) Û di Sehîh Muslim de li ser Ebû Hureyre gotiye: Resûlê Xwedê gotiye: “Ji ber ku ez dibêjim rumeta Xwedê ye, hemd ji Xwedê re, ji Xwedê pê ve tu xweda tune û Xwedê ji her tiştî ku roj li ser min hiltê mezintir û hezkirîtir e.)

Bi domdarî bibîranîna Rebbê Xwezî û Herî Berz, ewlekarî ji jibîrkirina Wî hewce dike, ku ev jî dibe sedema bextreşiya evdê di jiyan û paşeroja wî de. Jibîrkirina Rebbê Herî Berz, ji bîrkirina xwe û berjewendîyên xwe hewce dike. Xuda Teala got: (Û hûn nebin wek wan ên ku Xwedê ji bîr kirine û wî canê wan ji bîr kiriye. Ewanan ew xisarkar in.) Û heke bend xwe ji bîr bike, ji berjewendîyên xwe bizivire û ji bîr bike û jê bêpar bibe, wê gavê ew dê helak bibe û fesad bibe. Îcar kî Xwedayê Teala ji bîr bike, ewê xwe li dinyayê ji bîr bike û di ezabê roja qiyametê de jî wî ji bîr bike. Xuda Teala gotîye: "Kî ku ji bîranîna min rû bide, bi rastî jînekî belengaz e û emê wî di roja qiyametê de kor bicivînin. Ewê bêje: "Rebbê min, te çima ez kor civandiye, dema ku ez dibînim?" Ewê bêje: “Bi vî awayî beratên me ji we re hatin. Ji ber vê yekê min ew ji bîr kir û îro jî ew ji bîr kir.) Yanî di ezabê de jî ew ê were jibîrkirin, çawa ku we ayetên min ji bîr kir û ne anî bîra wan û ne jî li gorî wan tevbigerin.

Bi rasti zikir ji bo zikirkeran di dinyaye da ronahiyek e, ji bona wi ra di gora wi da ronahiyek e, ji bona wi ra di dema dahata wi da ronahiyek e. Ewa di rê da di berya wî da tekoşînê dike, îdî dilan qet ronî nabin. Û gor jî wek bîranîna Xwedayê Teala ne. Xuda Teala got: (Gelo ewê ku mirî bû û me ew jiyan kir û ji wî re ronahiyek çêkir ku di nav xelkê de mîna yekî mîna wî di nav xelkê de bimeşe, ji tarîtiyê dernakeve. Ya yekem ew e ku bawermend bi îmana bi Xwedê, hezkirin û zanîna wî û bi bîranîna Wî ronak bûye û ya dawî ew e ku ji Xwedayê mezin bêhiş û ji Xwedayê karîndar û ji hemû hezkiriyan dizivirîne. mesele, û hemî serkeftin di ronahiyê de ye, û hemî bextreşî hemî bextreşî ye ku Wî ew ji dest da.

Bîranîn yên belavbûyî tîne cem hev, civakê parçe dike, yên dûr nêzî hev dike, yên nêzîk ji hev dûr dixe.

Di dil de serhişkiyek heye ku encax bi zikrê Xwedayê Teala sivik dibe, lewma divê bend jî serhişkiya dilê xwe bi bîranîna Xwedê Teala derman bike. Hemmed Bin Zeyd li ser zarê El-Mu'ella Îbn Ziyad behs kiriye ku zilamek ji Hesen re gotiye: "Ya Ebû Seîd, ez ji serhişkiya dilê xwe ji te re gilî dikim." Wî got: "Wî bi bîr bînin." Ji ber ku bêhişiya dil her ku zêde dibe, zulm jî zêdetir dibe. Îcar gava ku Xwedayê Te’ala tê bîranînê, ew zulm çawa ku di agir de dihele, dihele, lê serhişkiya dilan tu carî wekî zarê Xwedayê Teala neheliyaye.

Ji bîrkirinê rehmeta Xwedayê Te’ala û melaîketên Wî li ser zikirker lazim e û Xwedayê Te’ala ji kê razî bike û milyaketên wî li ser wî bin, hemû serkeftin bi ser ketine û hemû jî bi ser ketine. Serkeftin. Xuda Teala got: (Gelî ewanê ku we bawer kirîye, Xwedayê mezin bi bîr bînin û sibe û êvarê rûmeta Wî bikin. Ewê ku we pîroz dike. Û melaîketên wî we ji tarîtîyê derdixin nav ronahiyê û ew bi bawermendan re dilovan e.)

Civatên zikirê civatên firiştan in û ji wan civatan pê ve tu civatên dinê nînin, ku tê de Xwedayê Te'ala tê bîranînê, çawa ku wan ferman kiriye. Resûlê Xuda [dirûd û silavên Xuda lê bin] ji hedîsa El-A’meş li ser Ebû Salih û li ser Ebû Hureyre wiha gotiye: “Bi rastî Xwedê ji xeynî katibên mirovan melaîket jî hene, ku li ser rêyan digerin.” Ewan li ehlê zikirê digerin û gava ew komalekî ku Xwedayê Teala bibîr tînin, ji wan re gazî dikin: “Werin li ser hewcedariya we.” Wî got, û ew dora wan girtin. Bi baskên wan ber bi bihuşta herî jêr ve, Rebbê wan ê mezin ji wan dipirse û bendeyên min bi wan çêtir dizane. Got: “Dibêjin: “Te bi rûmet bike.” Û te bi rûmet û pesnê te didin. Wî got, Ew dibêje: "Ma wan ez dîtim?" Got: Na, bi Xwedê, wan tu nedîtî. Wî got: "Eger wan ez bibînim dê çawa be?" Wî got. Dibêjin: “Eger te bidîtana, dê zêdetir ji te re îbadet bikirana, pesnê te bidaya, te bilind bikira û te bilind bikira. Wî got: "Ew ji min çi dipirsin?" Wî got. Ew ji te bihiştê dixwazin. Wî got: "Û wan ew dît?" Wî got: "Na, bi Xwedê, ya Xudan, wan ew nedît." Wî got: "Nexwe eger wan ew dîtiba çawa?" Got: Dibêjin ger wan ew bidîta, dê ji bo wê pirtir bibûya, bêtir li wê geriyabana û xwesteka wan zêdetir bûya. Paşê dibêje: Ew ji çi xwe diparêzin? Got: Ewan (aha) dibejin: "Ji agir." Wî got: "Û wan ew dît?" Wî got: "Na, bi Xwedê, ya Xudan, wan ew nedît." Wî got: "Eger wan ew dîtiba çi?" Wî got, "Ew dibêjin." Ger wan ew bidîta, dê ji wê bêtir bireviyana û bêtir jê bitirsiyana. Wî got: "Ji ber vê yekê ez we gazî şahidiyê dikim ku min wan efû kiriye." Paşê yek ji melaîketan dibêje: Di nav wan de filan kes hebûn ku ne ji wan bû, lê ji bo hewcedariyê hatibû. Got: “Ew bi wan re rûniştine, hevalbendên wan ji wan aciz nabin.” Ev beşek ji bereketa wan li ser giyanê wan e. Û li ser yên ku bi wan re rûnin, ji wan re parek ji gotina Wî heye: "Û ez li ku derê bim, ez pîroz kirim." Ji ber vê yekê, bawermendek weha li ku bimîne bextewar e û yê nepak li ku be lanet lê tê kirin. Civatên bîrê civînên firîşteyan in û civatên bêhişmendiyê civînên şeytanan in û her kes li şiklê xwe û şeklê xwe zêde bûye û her kes ewa ku jê re tê de ye.

Xwedê Teala bi melayîketên xwe yên ku bîr dikin serbilind e, wekî ku Mislim di Sehîha xwe de ji Ebû Seîd El-Xudrî rîwayet kiriye û gotiye: Muawiye di nav mizgeftê de derketiye xelekê. Got: “Me tu rûniştî ne”. Gotin: “Em ji bo bîranîna Xwedayê Teala rûniştine.” Got: “Em ji wî pê ve tu rûniştî ne”. Gotin: “Bi Xwedê em ji bilî vê bi tu kesî re rûniştine. Got: “Min tu bi tawanek li ser te sond nexwaribû û di cihê min de li cem Resûlê Xwedê ji min kêmtir li ser wî nepeyivî û Resûlê Xwedê li hember min serî hilda. Komek ji hevalên wî û got: (Çi tu rûniştî? Gotin: Em rûniştin, em bi bîr anîna Xwedayê Teala û pesnê wî didin, ji bo ku me bi Îslamê re rêberî kiriye û bi saya we bereket daye me.) Got bi Xwedê, em ji wî pê ve bi we re rûniştin. Gotin: Bi Xwedê em ji wî pê ve bi te re rûniştine. Wî got: "Min ji te nexwest ku tu li ser sûcdarkirina te sond bixwî, lê ew hat ba min." Cebraîl ji min re got ku Xwedayê Teala û Berz bi te pesnê melaîketan dide. Ev pesnê Xudanê Xwezî û Herî Berz delîla rûmeta wî ye. Bîranîn li cem Wî û hezkirina wî ye û ji kirinên din sûdmend e.

Hemû emel tenê ji bo tesîskirina zikrê Xwedayê Te’ala hatine ferzkirin û armanca wan jî gihandina zikrê Xwedayê Te’ala ye. Xuda Teala got: (Nimêjê ji bo bîranîna min bike.

Zikkirna Xwedaye Teala zehmetiyan hesan dike, zehmetiyan sivik dike, zehmetiyan sivik dike. Xwedayê mezin û mezin ji bilî hêsaniyê behsa tiştekî dijwar nake û ji tiştekî re jî zehmetiyê nakişîne. Ne rehetî heye, ne zehmetî heye ku sivik nabe, ne tengahî heye ku ji holê ranabe, ji ber vê yekê bibîranîna Xwedayê mezin li dû zehmetî û sivikatî ye. Piştî zor û zehmetiyê, li dû xem û xemê, rave dike.

Pir caran bibîranîna Xwedayê Te’ala parastina ji durûtiyê ye, ji ber ku durû pir kêm Xwedayê Te’ala bi bîr tînin. Xwedayê Teala di derbarê minafiqan de got: Ew ji bilî hindikekî Xwedê bi bîr tînin û Ka’b got: Kî herî zêde Xwedayê Teala bi bîr bîne, ji durûtiyê bêpar e û ji ber vê yekê û Xweda jî çêtir dizane, Xwedayê Te’ala sûrê Munafiq li gor gotina Xwedayê Teala mohr kir: (Gelî yên ku îman anîyen, bila zarokên we ji we re mal û milkê bîr nekin. Ma ew ên ku xisar in.) Bi rastî di vê yekê de hişyariyek e li hember ceribandina wan durûyên ku ji bîrkirina Xwedayê Teala paşguh kirine û ketine durûtiyê.

Zikrê min lê zêde bike

Tenê hûn dikarin van zikran bibînin. Di hesabê we de têne tomarkirin.

Dema xwendinêDema tu amade bî
0 / 0

Xwendinên te yên qediyayî dê li vir xuya bibin.

Xwendin rawestiyaye

Ravekirin û çavkanî

Zikrê parve bike

WhatsApp Telegram Facebook X
Nivîsa ji bo parvekirinê

Dîsa dest pê bike?

Ev hejmarên niha û cihê tomarkirî yê vê beşê paqij dike. Dîroka xwendinên qediyayî parastî dimîne.

Ji pirtûkxaneya hedîsê

Hedîs
This hadith has been narrated on the authority of Abu Salama with the same chain of transmitters.
Sahih Muslim

Reference : Sahih Muslim 2373 b In-book reference : Book 43, Hadith 210 USC-MSA web (English) reference : Book 30, Hadith 5853 (deprecated numbering scheme)

Hedîs û çavkaniyê bixwîne
This hadith has been narrated on the authority of 'Ubaidullah with the same chain of transmitters.
Sahih Muslim

Reference : Sahih Muslim 1943 d In-book reference : Book 34, Hadith 59 USC-MSA web (English) reference : Book 21, Hadith 4786 (deprecated numbering scheme)

Hedîs û çavkaniyê bixwîne