Zikrên êvarê
Ji Xweda pê ve tu xweda nînin, bê şirîk. Desthilatdarî ji Wî re ye û pesn û pesn ji wî re ye û ew bi her tiştî re dikare.
Yê ku di rojekê de sed caran vê bibêje, xelata wî mîna azadkirina deh koleyan e. Sed qencî ji wî re tên nivîsîn, sed gunehên wî tên jêbirin û di wê rojê de heta êvarê ev zikr wî ji şeytan diparêze.
Ravekirin û çavkanî
فَإِنَّ قَوْلَ: لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ ... قَدْ ثَبَتَ فِيهِ قَوْلُهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: مَنْ قَالَ إِذَا أَصْبَحَ: لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ كَانَ لَهُ عَدْلُ رَقَبَةٍ مِنْ وَلَدِ إِسْمَاعِيلَ، وَكُتِبَ لَهُ عَشْرُ حَسَنَاتٍ وَحُطَّ عَنْهُ عَشْرُ سَيِّئَاتٍ، وَرُفِعَ لَهُ عَشْرُ دَرَجَاتٍ وَكَانَ فِي حِرْزٍ مِنَ الشَّيْطَانِ حَتَّى يُمْسِيَ، وَإِنْ قَالَهَا إِذَا أَمْسَى كَانَ لَهُ مِثْلُ ذَلِكَ حَتَّى يُصْبِحَ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَصَحَّحَهُ الْأَلْبَانِيُّ.
وَهَذَا الْحَدِيثُ لَمْ يُخَصِّصِ الذِّكْرَ الْمَذْكُورَ بِعَدَدٍ مُعَيَّنٍ وَلَكِنَّهُ ثَبَتَ التَّرْغِيبُ فِي الْإِتْيَانِ بِهَذَا الذِّكْرِ عَشْرَ مَرَّاتٍ بَعْدَ صَلَاةِ الْفَجْرِ وَالْمَغْرِبِ مُبَاشَرَةً، وَثَبَتَ التَّرْغِيبُ فِي الْإِتْيَانِ بِهِ عَشْرَ مَرَّاتٍ بَعْدَ صَلَاةِ الْفَجْرِ فَقَطْ، كَمَا ثَبَتَ التَّرْغِيبُ فِي الْإِتْيَانِ بِهِ مِائَةَ مَرَّةٍ فِي الْيَوْمِ غَيْرَ مُقَيَّدٍ بِوَقْتٍ، فَفِي الصَّحِيحَيْنِ مِنْ حَدِيثِ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: مَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ فِي يَوْمٍ مِائَةَ مَرَّةٍ كَانَتْ لَهُ عَدْلَ عَشْرِ رِقَابٍ، وَكُتِبَتْ لَهُ مِائَةُ حَسَنَةٍ، وَمُحِيَتْ عَنْهُ مِائَةُ سَيِّئَةٍ، وَكَانَتْ لَهُ حِرْزًا مِنَ الشَّيْطَانِ يَوْمَهُ ذَلِكَ حَتَّى يُمْسِيَ، وَلَمْ يَأْتِ أَحَدٌ بِأَفْضَلَ مِمَّا جَاءَ بِهِ إِلَّا أَحَدٌ عَمِلَ أَكْثَرَ مِنْ ذَلِكَ.
وَفِي الْحَدِيثِ: مَنْ قَالَ : لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ بَعْدَ مَا يُصَلِّي الْغَدَاةَ عَشْرَ مَرَّاتٍ كَتَبَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لَهُ عَشْرَ حَسَنَاتٍ وَمَحَا عَنْهُ عَشْرَ سَيِّئَاتٍ وَرَفَعَ لَهُ عَشْرَ دَرَجَاتٍ وَكُنَّ لَهُ بِعَدْلِ عِتْقِ رَقَبَتَيْنِ مِنْ وَلَدِ إِسْمَاعِيلَ، فَإِنْ قَالَهَا حِينَ يُمْسِي كَانَ لَهُ مِثْلُ ذَلِكَ وَكُنَّ لَهُ حِجَابًا مِنَ الشَّيْطَانِ حَتَّى يُصْبِحَ. أَخْرَجَهُ الْخَطِيبُ، وَصَحَّحَهُ الْأَلْبَانِيُّ فِي السِّلْسِلَةِ الصَّحِيحَةِ.
وَفِي الْحَدِيثِ: مَنْ قَالَ قَبْلَ أَنْ يَنْصَرِفَ وَيَثْنِيَ رِجْلَيْهِ مِنْ صَلَاةِ الْمَغْرِبِ وَالصُّبْحِ: لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ يُحْيِي وَيُمِيتُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ عَشْرَ مَرَّاتٍ كَتَبَ اللَّهُ لَهُ بِكُلِّ وَاحِدَةٍ عَشْرَ حَسَنَاتٍ وَمَحَا عَنْهُ عَشْرَ سَيِّئَاتٍ وَرَفَعَ لَهُ عَشْرَ دَرَجَاتٍ، وَكَانَتْ لَهُ حِرْزًا مِنْ كُلِّ مَكْرُوهٍ وَحِرْزًا مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، وَلَمْ يَحِلَّ لِذَنْبٍ أَنْ يُدْرِكَهُ إِلَّا الشِّرْكَ، وَكَانَ مِنْ أَفْضَلِ النَّاسِ عَمَلًا؛ إِلَّا رَجُلًا يَفْضُلُهُ بِقَوْلِهِ أَفْضَلَ مِمَّا قَالَ. رَوَاهُ أَحْمَدُ وَقَالَ الْهَيْثَمِيُّ وَالْمُنْذِرِيُّ: رِجَالُهُ رِجَالُ الصَّحِيحِ غَيْرَ شَهْرِ بْنِ حَوْشَبٍ. وَقَالَ الْأَلْبَانِيُّ: حَسَنٌ لِغَيْرِهِ.
وَقَدْ بَوَّبَ ابْنُ السُّنِّيِّ وَالْمُنْذِرِيُّ وَالْهَيْثَمِيُّ عَلَى الْإِتْيَانِ بِهَذَا الذِّكْرِ بَعْدَ الصَّلَاةِ وَذَكَرُوا هَذَا الْحَدِيثَ فِي ذَلِكَ. فَظَاهِرُ الْأَحَادِيثِ هُوَ حُصُولُ هَذَا الْفَضْلِ لِمَنْ عَمِلَ بِأَيِّ وَاحِدٍ مِنَ الْأَحَادِيثِ الْمَذْكُورَةِ، وَالْأَوْلَى هُوَ الْمُوَاظَبَةُ عَلَى إِكْمَالِ الْمِائَةِ، سَوَاءٌ فَرَّقَهَا أَوْ جَمَعَهَا، وَالْأَوْلَى أَنْ تَكُونَ أَوَّلَ النَّهَارِ مَعَ الْمُوَاظَبَةِ عَلَى الْعَشْرِ الَّتِي تُقَالُ بَعْدَ الْفَجْرِ وَالْمَغْرِبِ.
قَالَ النَّوَوِيُّ فِي شَرْحِهِ عَلَى قَوْلِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: مَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ، وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ، لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ، وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ. فِي يَوْمٍ مِائَةَ مَرَّةٍ كَانَتْ لَهُ عَدْلَ عَشْرِ رِقَابٍ، وَكُتِبَتْ لَهُ مِائَةُ حَسَنَةٍ، وَمُحِيَتْ عَنْهُ مِائَةُ سَيِّئَةٍ، وَكَانَتْ لَهُ حِرْزًا مِنَ الشَّيْطَانِ يَوْمَهُ ذَلِكَ حَتَّى يُمْسِيَ، وَلَمْ يَأْتِ أَحَدٌ أَفْضَلَ مِمَّا جَاءَ بِهِ إِلَّا أَحَدٌ عَمِلَ أَكْثَرَ مِنْ ذَلِكَ، وَمَنْ قَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ فِي يَوْمٍ مِائَةَ مَرَّةٍ حُطَّتْ خَطَايَاهُ وَلَوْ كَانَتْ مِثْلَ زَبَدِ الْبَحْرِ.
قَالَ رَحِمَهُ اللَّهُ: وَظَاهِرُ إِطْلَاقِ الْحَدِيثِ أَنَّهُ يُحَصِّلُ هَذَا الْأَجْرَ الْمَذْكُورَ فِي هَذَا الْحَدِيثِ مَنْ قَالَ هَذَا التَّهْلِيلَ مِائَةَ مَرَّةٍ فِي يَوْمِهِ، سَوَاءٌ قَالَهُ مُتَوَالِيَةً أَوْ مُتَفَرِّقَةً، فِي مَجَالِسَ، أَوْ بَعْضَهَا أَوَّلَ النَّهَارِ، وَبَعْضَهَا آخِرَهُ، لَكِنَّ الْأَفْضَلَ أَنْ يَأْتِيَ بِهَا مُتَوَالِيَةً فِي أَوَّلِ النَّهَارِ لِيَكُونَ حِرْزًا لَهُ فِي جَمِيعِ نَهَارِهِ.
Hemd ji Xweda re, selam û selam li ser Resûlê Xwedê û malbat û hevalên wî be. Ji bo tiştên jêrîn:
Gotina: Ji Xwedê pê ve tu xweda tune, bê şirîk, di gotina wî de hatiye îspatkirin: Kesê ku serê sibê bêje: Ji Xwedê pê ve tu xweda tune, bê şirîk. Desthilatdarî ji Wî re ye û pesn û pesn ji wî re ye û ew bi her tiştî re dikare. Wek koleyekî ji zuriyeta Îsmaîl mafên wî yên wekhev hebûn û jê re deh qencî hatin nivîsandin û deh xerabî jê hatin derxistin û deh derece hat bilindkirin û heta êvarê li hember Şeytan nobedar bû û eger êvarê bigota wê heta sibê tiştekî wilo hebe. Ji hêla Ebû Dawûd ve hatî vegotin û ji hêla El-Albanî ve hatî pejirandin.
Di vê hedîsê de jimareke diyarkirî ya zikrên ku hatine behs kirin diyar nekiriye, lê xwesteka ku piştî nimêjê deh caran ev zikre were kirin destnîşan kiriye. Nimêja Fecr û Mexribê di cih de ye, û hatiye îspatkirin ku tenê piştî nimêja Fecrê deh caran tê teşwîqkirin, û her weha hatiye îspatkirin ku di rojê de sed carî îda sed caran hatiye tewsiyekirin. Di du pirtûkên sehîh de, ji hedîsa Ebû Hureyre (Xuda jê razî be) ku Pêxember (dirûd û silavên Xuda lê bin) gotiye: Kesê ku bêje: Ji Xwedê pê ve tu Xwedayek bi tenê û bê şirîk nîne, serdestî ji wî re ye û pesn û pesn jê re ye û her rojê sed carî li ser her tiştî desthilatdar e. Xelata wî deh koleyan heye û sed qencî jê re tê nivîsandin û sed xerabî jê tê paqijkirin û di wê rojê de ji Şeytan re parastinek bû. Heya êvarê, ji bilî yekî ku ji wî zêdetir kir, tu kesî tiştek ji wî çêtir neanî.
Û di hedîsê de: Kî dibêje: Ji Xweda pê ve tu Xwedayek bi tenê û bê şirîk tune, desthilatdarî ji wî re ye û pesn û pesn ji wî re heye û piştî nimêjê jî ew bi her tiştî dikare. Xwedê Teala deh caran serê sibê jê re deh qencî tomar kirin, deh xerabî jê re derxistin, deh derece jê re bilind kirin û tedbîrek dadperwer jê re kir. Du kole ji neviyên Îsmaîl. Heger êvarê bêje, wê ji wî re wisa be û ji Şeytan heta sibê ji wî re bibe perde. Ew ji hêla El-Xetîb ve, û ji hêla Al-Albani ve di rêza Sahih de hate pejirandin.
Û di hedîsê de: Kî berî ku ji nimêja mecrîb û fecrê derkeve û lingên xwe bitewîne bêje: Ji Xweda pê ve tu Xweda tune, şirîkê wî tune. Desthilatdarî ji Wî re ye û pesn û pesn jê re ye. Ew jiyan dike û dimire û li ser her tiştî desthilatdar e. Xwedê deh caran jê re deh qencî tomar kirine û deh qencî jê re kirine. kirinên neqenc û deh derece bilind kir û ew ji bo wî ji her nefretê parast û ji şeytanê lanetkirî parast bû û ne destûr e ku guneh bi ser wî de bigire. Ji xeynî şirkê û ew ji kesên herî baş di kirinan de bû. Ji xeynî zilamekî ku ji gotina wî çêtir tiştek gotiye. Ji Ehmed rîwayet kiriye û Heysemiyê û Mundirî gotiye: Merivên wê ji bilî Şehr Bin Hewşeb, zilamên Sahih in. Elbanî got: Ji kesên din re baş e.
Piştî nimêjê îbn el-Sunnî, Mundirî û Heysemî jî ev zikrê gotine û di wî warî de behsa vê hedîsê kirine. Wateya eşkere ya hedîsan ew e ku ev fezîlet ji bo her kesê ku li ser yek ji wan hedîsên navborî tevbigere tê û ya herî baş ew e ku di kirina wê de bi xîret be. Temamkirina sed, çi ji hev veqetandî be, çi bi hev re, û çêtir e ku ew di destpêka rojê de be û deh rojên ku piştî spêdeyê têne gotin berdewam bikin. Û Fas.
Newewî di ravekirina gotina xwe ya silavên Xwedê û silavên Xuda lê bin de wiha got: Kî bêje ji Xwedê pê ve tu Xweda nîn e, bi tenê wî tu şirîk nîne, desthilatdarî ji wî re ye û hemd ji wî re ye. Û ew li ser her tiştî xwedî hêz e. Di rojekê de sed carî dê deh kole azad bikira, sed qencî jê re bihata nivîsandin û sed xerabî jê bihata paqijkirin û ew jî bibin wî. Wê rojê heta êvarê ji şeytan parastiye û ji bilî yekî ku ji wê zêdetir kiriye, ji şeytan xweştir tu kes nehat û di rojê de sed carî bi pesndana Xwedê jê re bêje, gunehên wî tên efûkirin, eger wek kefa deryayê jî bin.
Rehma Xwedê lê be, gotiye: Mebesta xûya ji gotina hedîsê ew e ku ewê bigihîje vê xelata ku di vê hedîsê de hatiye gotin, kî vê tehlîlê sed carî bixwîne. Di rojê de carekê, çi li pey hev, çi ji hev cuda, di komcivînan de, yan hinekê di serê rojê de û hinek jî di dawiya rojê de gotibe, lê çêtir e ku di destpêka rojê de li pey hev bîne, da ku ji bo wî di tevahiya rojê de bibe parastinek.
