Fezîletên sûreyan

Mîhengên xwendinê

کات لەسەر بنەمای دەقی پیشاندراو خەمڵێنراوە. کاتێک ئامادەیت پەخش بکە.

ژماردنی خۆکار

فَضْلُ سُورَةِ الْفَاتِحَةِ

الْأَحَادِيثُ الصَّحِيحَةُ الَّتِي وَرَدَتْ فِي فَضْلِ سُورَةِ الْفَاتِحَةِ

عَنْ أَبِي سَعِيدِ بْنِ الْمُعَلَّى رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، قَالَ: قَالَ لِيَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: أَلَا أُعَلِّمُكَ أَعْظَمَ سُورَةٍ فِي الْقُرْآنِ قَبْلَ أَنْ أَخْرُجَ مِنَ الْمَسْجِدِ". فَذَهَبَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِيَخْرُجَ مِنَ الْمَسْجِدِ فَذَكَّرْتُهُ، فَقَالَ: "(الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ). هِيَ السَّبْعُ الْمَثَانِي، وَالْقُرْآنُ الْعَظِيمُ الَّذِي أُوتِيتُهُ». رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ (6/ 4474)، وَأَحْمَدُ (24/ 15730).

وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا، قَالَ: بَيْنَمَا جِبْرِيلُ قَاعِدٌ عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، سَمِعَ نَقِيضًا مِنْ فَوْقِهِ، فَرَفَعَ رَأْسَهُ، فَقَالَ: "هَذَا بَابٌ مِنَ السَّمَاءِ فُتِحَ الْيَوْمَ لَمْ يُفْتَحْ قَطُّ إِلَّا الْيَوْمَ، فَنَزَلَ مِنْهُ مَلَكٌ، فَقَالَ: هَذَا مَلَكٌ نَزَلَ إِلَى الْأَرْضِ لَمْ يَنْزِلْ قَطُّ إِلَّا الْيَوْمَ، فَسَلَّمَ، وَقَالَ: أَبْشِرْ بِنُورَيْنِ أُوتِيتَهُمَا لَمْ يُؤْتَهُمَا نَبِيٌّ قَبْلَكَ: فَاتِحَةُ الْكِتَابِ، وَخَوَاتِيمُ سُورَةِ الْبَقَرَةِ، لَنْ تَقْرَأَ بِحَرْفٍ مِنْهُمَا إِلَّا أُعْطِيتَهُ". رَوَاهُ مُسْلِمٌ (1/ 806)، وَالنَّسَائِيُّ (2/ 912).

وَعَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، قَالَ: قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَا أَنْزَلَ اللَّهُ فِي التَّوْرَاةِ وَالْإِنْجِيلِ مِثْلَ أُمِّ الْقُرْآنِ، وَهِيَ السَّبْعُ الْمَثَانِي". قَالَ اللَّهُ: «وَهِيَ مَقْسُومَةٌ بَيْنِي وَبَيْنَ عَبْدِي، وَلِعَبْدِي مَا سَأَلَ". رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ (5/ 3125) وَصَحَّحَهُ، وَالنَّسَائِيُّ (2/ 914).

عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ: كُنَّا فِي مَسِيرٍ لَنَا، فَنَزَلْنَا، فَجَاءَتْ جَارِيَةٌ فَقَالَتْ: إِنَّ سَيِّدَ الْحَيِّ سَلِيمٌ، وَإِنَّ نَفَرَنَا غُيَّبٌ، فَهَلْ مِنْكُمْ رَاقٍ؟ فَقَامَ مَعَهَا رَجُلٌ مَا كُنَّا نَأْبُنُهُ بِرُقْيَةٍ، فَرَقَاهُ فَبَرَأَ، فَأَمَرَ لَهُ بِثَلَاثِينَ شَاةً وَسَقَانَا لَبَنًا فَلَمَّا رَجَعَ قُلْنَا لَهُ أَكُنْتَ تُحْسِنُ رُقْيَةً أَوْ كُنْتَ تَرْقِي قَالَ: مَا رَقَيْتُ إِلَّا بِأُمِّ الْكِتَابِ قُلْنَا. لَا تُحْدِثُوا شَيْئًا حَتَّى نَأْتِيَ أَوْ نَسْأَلَ النَّبِيَّ -صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ-، فَلَمَّا قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ ذَكَرْنَاهُ لِلنَّبِيِّ -صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ- فَقَالَ: "وَمَا كَانَ يُدْرِيهِ أَنَّهَا رُقْيَةٌ؟ اقْسِمُوا وَاضْرِبُوا لِي بِسَهْمٍ".

الْأَحَادِيثُ الضَّعِيفَةُ الَّتِي وَرَدَتْ فِي فَضْلِ سُورَةِ الْفَاتِحَةِ

هَامٌّ جِدًّا: تَمَّ وَضْعُ الْأَحَادِيثِ الضَّعِيفَةِ هُنَا لِكَيْ لَا يُؤْخَذَ بِهَا وَ يَعْلَمَ النَّاسُ أَنَّهَا ضَعِيفَةٌ.

* فَاتِحَةُ الْكِتَابِ تَجْزِي مَا لَا يَجْزِي شَيْءٌ مِنَ الْقُرْآنِ، وَلَوْ أَنَّ فَاتِحَةَ الْكِتَابِ جُعِلَتْ فِي كِفَّةِ الْمِيزَانِ، وَجُعِلَ الْقُرْآنُ فِي الْكِفَّةِ الْأُخْرَى، لَفَضَلَتْ فَاتِحَةُ الْكِتَابِ عَلَى الْقُرْآنِ سَبْعَ مَرَّاتٍ. [((ضَعِيفٌ جِدًّا))/سِلْسِلَةُ الْأَحَادِيثِ الضَّعِيفَةِ 3996].

* فَاتِحَةُ الْكِتَابِ شِفَاءٌ مِنَ السَّمِّ. [سِلْسِلَةُ الْأَحَادِيثِ الضَّعِيفَةِ 3997].

* إِذَا وَضَعْتَ جَنْبَكَ عَلَى الْفِرَاشِ وَقَرَأْتَ {فَاتِحَةَ الْكِتَابِ} وَ {قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ} فَقَدْ أَمِنْتَ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ إِلَّا الْمَوْتَ. [ضَعِيفٌ/ ضَعِيفُ التَّرْغِيبِ وَ التَّرْهِيبِ 347].

* فَاتِحَةُ الْكِتَابِ وَآيَةُ الْكُرْسِيِّ لَا يَقْرَؤُهُمَا عَبْدٌ فِي دَارٍ فَيُصِيبَهُمْ ذَلِكَ الْيَوْمَ عَيْنُ إِنْسٍ وَجِنٍّ. [ضَعِيفٌ/ضَعِيفُ الْجَامِعِ الصَّغِيرِ 3952].

* فَاتِحَةُ الْكِتَابِ شِفَاءٌ مِنْ كُلِّ دَاءٍ. [(ضَعِيفٌ) / ضَعِيفُ الْجَامِعِ الصَّغِيرِ 3951].

* فَاتِحَةُ الْكِتَابِ تَعْدِلُ بِثُلُثَيِ الْقُرْآنِ. [(ضَعِيفٌ) / ضَعِيفُ الْجَامِعِ الصَّغِيرِ 3949].

Fazîleta Sûreya Fatîhayê

Hedîsên sahîh ên li ser fazîleta Sûreya Fatîhayê

Ebû Seîd ibn el-Mu‘ellâ, bila Allah jê razî be, dibêje: Pêxember, silav û selamên Allah li ser bin, ji min re got: «Berî ku ez ji mizgeftê derkevim, ez sûreta herî mezin a Quranê hînî te nekim?» Dema Pêxember xwest ji mizgeftê derkeve, min ew bi bîra wî anî. Wî got: «Ew “Hemd ji Allah, Perwerdegarê hemû aleman re ye” ye. Ew heft ayetên ku tên dûbarekirin û Qurana mezin in ku hatine dayîn min.» رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ (6/ 4474)، وَأَحْمَدُ (24/ 15730).

Û ji Abdullah kurê Abbas, Allah ji wan herduyan razî be, tê vegotin ku wî got: Dema Cibrîl li cem Pêxember, silav û aştiya Allah li ser wî be, rûniştibû, wî dengekî qirqirê ji jorê xwe bihîst, serê xwe bilind kir û got: "Ev deriyek ji ezman e ku îro hate vekirin; berî îro qet nehatibû vekirin، Paşê melekek jê daket û wî got: Ev melekek e ku îro daketiye ser erdê; berî îro qet nehatibû، Paşê silav da û got: Mizgîniya du ronahiyan bistîne ku ji te re hatine dayîn û berî te ji tu pêxemberekî re nehatine dayîn: Fatîhetul Kitab û dawiya Sûreya Beqereyê. Tu dê ji wan duyan tu tîpek nexwînî bê ku ew ji te re were dayîn". رَوَاهُ مُسْلِمٌ (1/ 806)، وَالنَّسَائِيُّ (2/ 912).

Ûbeyy ibn Ke‘b, bila Allah jê razî be, vedigêre ku Pêxember, silav û selamên Allah li ser bin, got: «Allah ne di Tewratê de ne jî di Încîlê de tiştek mîna Dayika Quranê daxistiye. Ew heft ayetên dûbarekirî ne.» Allah got: «Ew di navbera Min û bendeyê Min de hatiye parvekirin, û ji bendeyê Min re ew heye ku wî xwestiye.» رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ (5/ 3125) وَصَحَّحَهُ، وَالنَّسَائِيُّ (2/ 914).

Ebû Seîd el-Xudrî got: «Em di rêwîtiyekê de bûn û li cihekî sekinîn. Keçikek hat û got: “Serokê êla me hatiye gezdan û mêrên me ne li vir in. Gelo yek ji we dikare bi xwendina duayê ruqyeyê bike?” Yek ji me, ku me nedizanî ku ruqyeyê dike, bi wê re çû. Wî li ser nexweş xwend û ew baş bû. Serokê êlê ji wî re sî pez dan û me şîr vexwar. Dema ew vegeriya, me pirsî: “Te ruqye dizanî, yan te berê ruqye dikir?” Wî got: “Min tenê Dayika Kitêbê, Fatîha, xwend.” Me got: “Heta em xwe bigihînin Pêxember û jê bipirsin, tu tiştek nekin.” Gava em gihîştin Medîneyê, me bûyer ji Pêxember re got. Wî got: “Wî çawa dizanî ku ew ruqye ye? Pez parve bikin û ji bo min jî parekê vebiqetînin.”»

Hedîsên zeîf ên li ser fazîleta Sûreya Fatîhayê

Pir girîng: Ev hedîsên zeîf li vir hatine danîn da ku bi wan neyê amel kirin û mirov bizanin ku ew zeîf in.

* (Riwayeteke pir lawaz) «Di tiştekî de Fatîha bes e ku tu beşeke din a Quranê tê de bes nake. Heke Fatîha di kefe yekê ya teraziyê de û beşa din a Quranê di kefeya din de bê danîn, Fatîha heft caran girantir dê bibe.» [((ضَعِيفٌ جِدًّا))/سِلْسِلَةُ الْأَحَادِيثِ الضَّعِيفَةِ 3996]

* (Riwayeteke lawaz) «Fatîha şifaya jehrê ye.» [سِلْسِلَةُ الْأَحَادِيثِ الضَّعِيفَةِ 3997]

* (Riwayeteke lawaz) «Dema tu li ser nivînê radizêyî, heke Fatîha û sûreta “Bêje: Ew Allahê yekane ye” bixwînî, ji her tiştî, ji bilî mirinê, di ewlehiyê de yî.» [ضَعِيفٌ/ ضَعِيفُ التَّرْغِيبِ وَ التَّرْهِيبِ 347]

* (Riwayeteke lawaz) «Heke bendeyek di malekê de Fatîha û Ayeta Kursî bixwîne, wê rojê çavê xerab ê mirovan û cinan nayê wan.» [ضَعِيفٌ/ضَعِيفُ الْجَامِعِ الصَّغِيرِ 3952]

* (Riwayeteke lawaz) «Fatîha ji bo her nexweşiyê şifa ye.» [(ضَعِيفٌ) / ضَعِيفُ الْجَامِعِ الصَّغِيرِ 3951]

* (Riwayeteke lawaz) «Fatîha bi du ji sê parên Quranê re wekhev e.» [(ضَعِيفٌ) / ضَعِيفُ الْجَامِعِ الصَّغِيرِ 3949]

فَضْلُ سُورَةِ الْبَقَرَةِ

الْأَحَادِيثُ الصَّحِيحَةُ الَّتِي وَرَدَتْ فِي فَضْلِ سُورَةِ الْبَقَرَةِ

عَنْ أَبِي أُمَامَةَ الْبَاهِلِيِّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: "اقْرَؤُوا سُورَةَ الْبَقَرَةِ، فَإِنَّ أَخْذَهَا بَرَكَةٌ، وَتَرْكَهَا حَسْرَةٌ، وَلَا تَسْتَطِيعُهَا الْبَطَلَةُ". رَوَاهُ مُسْلِمٌ (1/ 804)، وَأَحْمَدُ فِي "الْمُسْنَدِ" (36/ 22146).

وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ: "إِنَّ الشَّيْطَانَ يَنْفِرُ مِنَ الْبَيْتِ الَّذِي تُقْرَأُ فِيهِ سُورَةُ الْبَقَرَةِ". رَوَاهُ مُسْلِمٌ (1/ 780)، وَالتِّرْمِذِيُّ (5/ 2877).

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ: .لَا تَجْعَلُوا بُيُوتَكُمْ مَقَابِرَ، إِنَّ الشَّيْطَانَ يَنْفِرُ مِنَ الْبَيْتِ الَّذِي تُقْرَأُ فِيهِ سُورَةُ الْبَقَرَةِ. رَوَاهُ مُسْلِمٌ (780)

عَنِ ‏ ‏النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ ‏ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ‏ ‏صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ‏ ‏قَالَ: ‏‏"إِنَّ اللَّهَ كَتَبَ كِتَابًا قَبْلَ أَنْ يَخْلُقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ بِأَلْفَيْ عَامٍ فَأَنْزَلَ مِنْهُ آيَتَيْنِ فَخَتَمَ بِهِمَا سُورَةَ ‏ ‏الْبَقَرَةِ ‏ ‏وَلَا يُقْرَآنِ فِي دَارٍ ثَلَاثَ لَيَالٍ فَيَقْرَبَهَا الشَّيْطَانُ". أَحْمَدُ (4/274 ، رَقْمُ 18438) ، وَالتِّرْمِذِيُّ (5/159 ، رَقْمُ 2882).

عَنْ أَبِي أُمَامَةَ الْبَاهِلِيِّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، يَقُولُ: "اقْرَؤُوا الزَّهْرَاوَيْنِ: الْبَقَرَةَ وَسُورَةَ آلِ عِمْرَانَ، فَإِنَّهُمَا تَأْتِيَانِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ كَأَنَّهُمَا غَمَامَتَانِ، تُحَاجَّانِ عَنْ أَصْحَابِهِمَا". رَوَاهُ مُسْلِمٌ (1/ 840)، وَأَحْمَدُ فِي "الْمُسْنَدِ" (36/ 22193).

فَضْلُ آيَةِ الْكُرْسِيِّ

عَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "يَا أَبَا الْمُنْذِرِ، أَتَدْرِي أَيُّ آيَةٍ مِنْ كِتَابِ اللَّهِ مَعَكَ أَعْظَمُ؟" قَالَ: قُلْتُ: اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ. قَالَ: "يَا أَبَا الْمُنْذِرِ أَتَدْرِي أَيُّ آيَةٍ مِنْ كِتَابِ اللَّهِ مَعَكَ أَعْظَمُ؟" قَالَ: قُلْتُ: {ٱللَّهُ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ٱلۡحَيُّ ٱلۡقَيُّومُۚ} [الْبَقَرَةِ: 255]. قَالَ: فَضَرَبَ فِي صَدْرِي، وَقَالَ: «وَاللَّهِ؛ لِيَهْنِكَ الْعِلْمُ أَبَا الْمُنْذِرِ". رَوَاهُ مُسْلِمٌ (1/ 810)، وَأَبُو دَاوُدَ (2/ 1460).

وَعَنْ أَبِي أُمَامَةَ الْبَاهِلِيِّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "مَنْ قَرَأَ آيَةَ الْكُرْسِيِّ فِي دُبُرِ كُلِّ صَلَاةٍ مَكْتُوبَةٍ، لَمْ يَمْنَعْهُ مِنْ دُخُولِ الْجَنَّةِ إِلَّا أَنْ يَمُوتَ". رَوَاهُ النَّسَائِيُّ فِي "السُّنَنِ الْكُبْرَى" (9/ 9848)، وَالطَّبَرَانِيُّ فِي "الْمُعْجَمِ الْكَبِيرِ" (8/ 7523).

فَضْلُ الْآيَتَيْنِ مِنْ آخِرِ سُورَةِ الْبَقَرَةِ

عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ الْأَنْصَارِيِّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، قَالَ: قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "مَنْ قَرَأَ بِالْآيَتَيْنِ مِنْ آخِرِ سُورَةِ الْبَقَرَةِ فِي لَيْلَةٍ، كَفَتَـاهُ". رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ (6/ 5008، 5009)، وَمُسْلِمٌ (1/ 808).

الْأَحَادِيثُ الضَّعِيفَةُ الَّتِي وَرَدَتْ فِي فَضْلِ سُورَةِ الْبَقَرَةِ

* آيَتَانِ هُمَا قُرْآنٌ، وَهُمَا يَشْفَعَانِ، وَهُمَا مِمَّا يُحِبُّهُمَا اللَّهُ، الْآيَتَانِ فِي آخِرِ سُورَةِ الْبَقَرَةِ. [سِلْسِلَةُ الْأَحَادِيثِ الضَّعِيفَةِ/154].

* مَنْ قَرَأَ سُورَةَ الْبَقَرَةِ تُوِّجَ بِتَاجٍ فِي الْجَنَّةِ.((مَوْضُوعٌ)) [سِلْسِلَةُ الْأَحَادِيثِ الضَّعِيفَةِ/4633].

* "إِنَّ لِكُلِّ شَيْءٍ سَنَامًا، وَإِنَّ سَنَامَ الْقُرْآنِ، سُورَةُ الْبَقَرَةِ ، مَنْ قَرَأَهَا فِي بَيْتِهِ لَيْلًا لَمْ يَدْخُلْهُ الشَّيْطَانُ ثَلَاثَ لَيَالٍ، وَمَنْ قَرَأَهَا فِي بَيْتِهِ نَهَارًا لَمْ يَدْخُلْهُ الشَّيْطَانُ ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ".

Fazîleta sûreta El-Beqere

Hedîsên sahîh ên ku derbarê fazîleta sûreta El-Beqere de hatine vegotin

Ji Ebû Umame el-Bahilî, bila Allah jê razî be, tê vegotin ku wî got: Min ji Pêxemberê Allah, silav û aştiya Allah li ser wî be, bihîst ku digot: "Sûreta El-Beqere bixwînin; ji ber ku wergirtina wê bereket e û terka wê poşmanî ye, û sêhrbaz nikarin li hember wê bisekinin. Muslim (1/804) û Ehmed di Musnedê de (36/22146) vegotine.

Ji Ebû Hureyre, bila Allah jê razî be, tê vegotin ku Pêxemberê Allah, silav û aştiya Allah li ser wî be, got: "Bi rastî Şeytan ji mala ku sûreta El-Beqere tê de tê xwendin direve". Muslim (1/780) û Tirmizî (5/2877) vegotine.

Ji Ebû Hureyre tê vegotin ku Pêxemberê Allah, silav û aştiya Allah li ser wî be, got: .Malên xwe nekin goristan، Bi rastî Şeytan ji mala ku sûreta El-Beqere tê de tê xwendin direve. Muslim (780) vegotiye

Ji Nu'manê kurê Beşîr, bila Allah jê razî be, tê vegotin ku Pêxemberê Allah, silav û aştiya Allah li ser wî be, got: ‏‏"Bi rastî Allah du hezar sal berî afirandina ezman û erdê pirtûkek nivîsand. Wî ji wê du ayet daxist û sûreta El-Beqere bi wan bi dawî kir. Heke ew her du ayet di malekê de sê şevan werin xwendin, Şeytan nêzî wê nayê.". أَحْمَدُ (4/274 ، رَقْمُ 18438) ، وَالتِّرْمِذِيُّ (5/159 ، رَقْمُ 2882).

Ji Ebû Umame El-Bahilî, bila Allah jê razî be, tê vegotin ku wî got: Min ji Pêxemberê Allah, silav û aştiya Allah li ser wî be, bihîst ku digot: “Her du sûretên ronahî, El-Beqere û Al Îmran, bixwînin; ew ê roja qiyametê mîna du ewrî werin û ji xwediyên xwe re parêzvaniyê bikin.” Muslim (1/840) û Ehmed di Musnedê de (36/22193) vegotine.

Fazîleta Ayetul Kursî

Ji Ubeyyê kurê Ke'b, bila Allah jê razî be, tê vegotin ku wî got: Pêxemberê Allah, silav û aştiya Allah li ser wî be, got: "Ey Ebûl Munzir, gelo tu dizanî kîjan ayet ji Pirtûka Allahê ya ku li cem te ye mezintirîn e?" Wî got: Min got: Allah û Pêxemberê wî çêtir dizanin. قَالَ: "Ey Ebûl Munzir, gelo tu dizanî kîjan ayet ji Pirtûka Allahê ya ku li cem te ye mezintirîn e?" Wî got: Min got: {Allah, ji bilî Wî tu mabûdê biheq nîne; ew Zindî û Qayûm e.} [الْبَقَرَةِ: 255]. Wî got: Paşê wî li sînga min xist û got: «Bi Allahê, bila zanîn ji te re xweş be, ey Ebûl Munzir". Muslim (1/810) û Ebû Dawûd (2/1460) vegotine.

Ji Ebû Umame el-Bahilî, bila Allah jê razî be, tê vegotin ku wî got: Pêxemberê Allah, silav û aştiya Allah li ser wî be, got: "Her kes piştî her nimêja ferz Ayetul Kursî bixwîne, ji bilî mirinê tiştek wî ji ketina bihuştê nagire". رَوَاهُ النَّسَائِيُّ فِي "السُّنَنِ الْكُبْرَى" (9/ 9848)، وَالطَّبَرَانِيُّ فِي "الْمُعْجَمِ الْكَبِيرِ" (8/ 7523).

Fazîleta her du ayetên dawîn ên sûreta El-Beqere

Ji Ebû Mesûd el-Ensarî, bila Allah jê razî be, tê vegotin ku wî got: Pêxember, silav û aştiya Allah li ser wî be, got: "Her kes di şevekê de her du ayetên dawîn ên sûreta El-Beqere bixwîne, ew ê ji wî re bes bin". رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ (6/ 5008، 5009)، وَمُسْلِمٌ (1/ 808).

Hedîsên zeîf ên ku derbarê fazîleta sûreta El-Beqere de hatine vegotin

* (Riwayeteke lawaz) «Du ayet ji Quranê ne ku şefaetê dikin û Allah ji wan hez dike: ew du ayetên dawiya sûreta Beqere ne.» [سِلْسِلَةُ الْأَحَادِيثِ الضَّعِيفَةِ/154]

* Her kes sûreta El-Beqere bixwîne, di bihuştê de tacek li serê wî tê danîn. ((Çêkirî)) [سِلْسِلَةُ الْأَحَادِيثِ الضَّعِيفَةِ/4633].

* Her tişt xwedî lûtkeyekê ye û lûtkeya Quranê sûreta Beqere ye, Her kes wê bi şev di mala xwe de bixwîne, Şeytan sê şevan nakeve wê; û her kes wê bi roj di mala xwe de bixwîne, Şeytan sê rojan nakeve wê".

فَضْلُ سُورَةِ آلِ عِمْرَانَ

الْأَحَادِيثُ الصَّحِيحَةُ الَّتِي وَرَدَتْ فِي فَضْلِ سُورَةِ آلِ عِمْرَانَ

عَنْ أَبِي أُمَامَةَ الْبَاهِلِيِّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، يَقُولُ: "اقْرَؤُوا الزَّهْرَاوَيْنِ: الْبَقَرَةَ وَسُورَةَ آلِ عِمْرَانَ، فَإِنَّهُمَا تَأْتِيَانِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ كَأَنَّهُمَا غَمَامَتَانِ، تُحَاجَّانِ عَنْ أَصْحَابِهِمَا". رَوَاهُ مُسْلِمٌ (1/ 840)، وَأَحْمَدُ فِي "الْمُسْنَدِ" (36/ 22193).

الْأَحَادِيثُ الضَّعِيفَةُ الَّتِي وَرَدَتْ فِي فَضْلِ سُورَةِ آلِ عِمْرَانَ

* "مَنْ قَرَأَ السُّورَةَ الَّتِي يُذْكَرُ فِيهَا آلِ عِمْرَانَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ ، صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ مَلَائِكَتُهُ حَتَّى تَجِبَ الشَّمْسُ". (مَوْضُوعٌ) [سِلْسِلَةُ الْأَحَادِيثِ الضَّعِيفَةِ/ 415].

* اسْمُ اللَّهِ الْأَعْظَمُ الَّذِي إِذَا دُعِيَ بِهِ أَجَابَ فِي هَذِهِ الْآيَةِ مِنْ آلِ عِمْرَانَ: "قُلِ ٱللَّهُمَّ مَٰلِكَ ٱلۡمُلۡكِ تُؤۡتِي ٱلۡمُلۡكَ مَن تَشَآءُ" إِلَى آخِرِهِ. [سِلْسِلَةُ الْأَحَادِيثِ الضَّعِيفَةِ /2772].

* الشِّرْكُ أَخْفَى فِي أُمَّتِي مِنْ دَبِيبِ النَّمْلِ عَلَى الصَّفَا فِي اللَّيْلَةِ الظَّلْمَاءِ، وَأَدْنَاهُ أَنْ تُحِبَّ عَلَى شَيْءٍ مِنَ الْجَوْرِ أَوْ تُبْغِضَ عَلَى شَيْءٍ مِنَ الْعَدْلِ، وَهَلِ الدِّينُ إِلَّا الْحُبُّ فِي اللَّهِ وَالْبُغْضُ فِي اللَّهِ؟ قَالَ اللَّهُ -تَعَالَى-: {قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ} (آلِ عِمْرَانَ: 31). [سِلْسِلَةُ الْأَحَادِيثِ الضَّعِيفَةِ/3755].

* مَنْ قَرَأَ آخِرَ "آلِ عِمْرَانَ فِي لَيْلَةٍ كُتِبَ لَهُ قِيَامُ لَيْلَةٍ". [ضَعِيفُ مِشْكَاةِ الْمَصَابِيحِ 2112].

* "مَنْ قَرَأَ سُورَةَ آلِ عِمْرَانَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ صَلَّتْ عَلَيْهِ الْمَلَائِكَةُ إِلَى اللَّيْلِ". [ضَعِيفُ مِشْكَاةِ الْمَصَابِيحِ 2113].

* مَا مِنْ رَجُلٍ يَكُونُ عَلَى دَابَّةٍ صَعْبَةٍ فَيَقُولُ فِي أُذُنِهَا: "أَفَغَيۡرَ دِينِ ٱللَّهِ يَبۡغُونَ وَلَهُۥٓ أَسۡلَمَ مَن فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ طَوۡعٗا وَكَرۡهٗا وَإِلَيۡهِ يُرۡجَعُونَ" (آلِ عِمْرَانَ: 83) إِلَّا وَقَفَتْ لِإِذْنِ اللَّهِ تَعَالَى. [ضَعِيفُ الْكَلِمِ الطَّيِّبِ 177].

* مَا خَيَّبَ اللَّهُ تَعَالَى عَبْدًا قَامَ فِي جَوْفِ اللَّيْلِ، فَافْتَتَحَ سُورَةَ (الْبَقَرَةِ) وَ(آلِ عِمْرَانَ)، وَنِعْمَ كَنْزُ الْمَرْءِ (الْبَقَرَةُ) وَ(آلِ عِمْرَانَ). [ضَعِيفُ الْجَامِعِ الصَّغِيرِ 5063].

Fazîleta sûreta Al Îmran
Hedîsên sahîh ên ku derbarê fazîleta sûreta Al Îmran de hatine vegotin

Ji Ebû Umame El-Bahilî, bila Allah jê razî be, tê vegotin ku wî got: Min ji Pêxemberê Allah, silav û aştiya Allah li ser wî be, bihîst ku digot: “Her du sûretên ronahî, El-Beqere û Al Îmran, bixwînin; ew ê roja qiyametê mîna du ewrî werin û ji xwediyên xwe re parêzvaniyê bikin.” Muslim (1/840) û Ehmed di Musnedê de (36/22193) vegotine.

Hedîsên zeîf ên ku derbarê fazîleta sûreta Al Îmran de hatine vegotin

“Her kes roja înê sûreta ku Al Îmran tê de tê bîranîn bixwîne, Allah û melekên wî heta roj ava bibe li ser wî silavê dikin.” (Çêkirî) [Silsileta Hedîsên Zeîf/415.]

Navê herî mezin ê Allah ku dema bi wî navî jê bê xwestin ew bersiv dide, di vê ayeta ji Al Îmranê de ye: “Bibêje: Xwedêyo, xwediyê desthilatiyê, tu desthilatiyê didî yê ku tu bixwazî” heta dawiya wê. [Silsileta Hedîsên Zeîf/2772.]

Şirk di ummeta min de ji meşîna morikekê li ser kevirê saf di şeva tarî de veşartîtir e. Ya herî biçûk a wê ev e ku tu li ser tiştekî ji zordariyê hez bikî an li ser tiştekî ji dadmendiyê nefret bikî. Ma dîn ji hezkirin û nefretkirina ji bo Allah pê ve tiştekî din e? Allahê Bilind gotiye: “Bibêje: Ger hûn Allah hez dikin li pey min werin, da Allah ji we hez bike.” (Al Îmran 3:31). [Silsileta Hedîsên Zeîf/3755.]

“Her kes di şevekê de dawiya Al Îmranê bixwîne, ji wî re şevek îbadet tê nivîsandin.” [Zeîf Mişkat el-Mesabîh/2112.]

“Her kes roja înê sûreta Al Îmran bixwîne, melek heta êvarê li ser wî silavê dikin.” [Zeîf Mişkat el-Mesabîh/2113.]

Kesek li ser heywaneke dijwar binibe û di guhê wê de bibêje: “Ma ew ji dînê Allah pê ve dînekî din dixwazin, dema ku her kesê di ezmanan û erdê de ye bi dilxwazî an bi neçarî xwe radestî wî kiriye û ew ê ber bi wî ve werin vegerandin?” (Al Îmran 3:83), wê heywan bi destûra Allahê Bilind raweste. [Zeîf el-Kelim et-Teyyib/177.]

Allahê Bilind qet bendeyekî ku di nîvê şevê de rabe û bi sûretên El-Beqere û Al Îmran dest pê bike bêhêvî nahêle; El-Beqere û Al Îmran çi xezîneyeke baş in ji bo mirov. [Zeîf el-Cami‘ es-Sexîr/5063.]

فَضْلُ سُورَةِ الْكَهْفِ

الْأَحَادِيثُ الصَّحِيحَةُ الَّتِي وَرَدَتْ فِي فَضْلِ سُورَةِ الْكَهْفِ

عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: "مَنْ حَفِظَ عَشْرَ آيَاتٍ مِنْ أَوَّلِ الْكَهْفِ، عُصِمَ مِنْ فِتْنَةِ الدَّجَّالِ". رَوَاهُ مُسْلِمٌ (1/ 809)، وَأَبُو دَاوُدَ (4/ 4323)، وَالتِّرْمِذِيُّ (5/ 2886).

عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ النَّبِيَّ قَالَ: مَنْ قَرَأَ سُورَةَ الْكَهْفِ فِي يَوْمِ الْجُمُعَةِ أَضَاءَ لَهُ مِنَ النُّورِ مَا بَيْنَ الْجُمُعَتَيْنِ. [صَحَّحَهُ الْأَلْبَانِيُّ فِي صَحِيحِ التَّرْغِيبِ وَالتَّرْهِيبِ/736].

عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ النَّبِيَّ قَالَ: مَنْ قَرَأَ سُورَةَ الْكَهْفِ لَيْلَةَ الْجُمُعَةِ أَضَاءَ لَهُ مِنَ النُّورِ فِيمَا بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْبَيْتِ الْعَتِيقِ. [صَحَّحَهُ الْأَلْبَانِيُّ فِي صَحِيحِ التَّرْغِيبِ وَالتَّرْهِيبِ/736].

الْأَحَادِيثُ الضَّعِيفَةُ الَّتِي وَرَدَتْ فِي فَضْلِ سُورَةِ الْكَهْفِ

* أَلَا أُخْبِرُكُمْ بِسُورَةٍ مَلَأَتْ عَظَمَتُهَا مَا بَيْنَ السَّمَاءِ وَ الْأَرْضِ؟ وَ لِقَارِئِهَا مِنَ الْأَجْرِ مِثْلُ ذَلِكَ، وَ مَنْ قَرَأَهَا غُفِرَ لَهُ مَا بَيْنَهُ وَ بَيْنَ الْجُمُعَةِ الْأُخْرَى، وَزِيَادَةُ ثَلَاثَةِ أَيَّامٍ؟ قَالُوا: بَلَى قَالَ: سُورَةُ الْكَهْفِ. [ضَعِيفٌ جِدًّا/ضَعِيفُ الْجَامِعِ الصَّغِيرِ/ 2160].

* سُورَةُ الْكَهْفِ تُدْعَى فِي التَّوْرَاةِ: الْحَائِلَةَ تَحُولُ بَيْنَ قَارِئِهَا وَبَيْنَ النَّارِ. [سِلْسِلَةُ الْأَحَادِيثِ الضَّعِيفَةِ/ 3259].

* مَنْ قَرَأَ ثَلَاثَ آيَاتٍ مِنْ أَوَّلِ الْكَهْفِ عُصِمَ مِنْ فِتْنَةِ الدَّجَّالِ. [ضَعِيفُ مِشْكَاةِ الْمَصَابِيحِ/ 2088].

Fazîleta sûreta El-Kehf
Hedîsên sahîh ên ku derbarê fazîleta sûreta El-Kehf de hatine vegotin

Ji Ebû Derda, bila Allah jê razî be, ji Pêxember, silav û aştiya Allah li ser wî be, tê vegotin ku wî got: “Her kes deh ayetên ji destpêka El-Kehfê hifz bike, ji fitneya Decal tê parastin.” Muslim (1/809), Ebû Dawûd (4/4323) û Tirmizî (5/2886) vegotine.

Ji Ebû Seîd El-Xudrî, bila Allah jê razî be, tê vegotin ku Pêxember got: “Her kes roja înê sûreta El-Kehf bixwîne, ronahî di navbera her du înan de ji wî re dibiriqe.” [El-Albanî di Sehîh et-Terxîb wet-Terhîb/736 de sahîh hesibandiye.]

Ji Ebû Seîd El-Xudrî, bila Allah jê razî be, tê vegotin ku Pêxember got: “Her kes şeva înê sûreta El-Kehf bixwîne, ronahî di navbera wî û Mala Kevn de ji wî re dibiriqe.” [El-Albanî di Sehîh et-Terxîb wet-Terhîb/736 de sahîh hesibandiye.]

Hedîsên zeîf ên ku derbarê fazîleta sûreta El-Kehf de hatine vegotin

“Ma ez ji we re qala sûreteke ku mezinahiya wê navbera ezman û erdê dagirtiye nekim? Ji bo xwînerê wê jî ewqas xelat heye, û her kes wê bixwîne, heta îneya din û sê rojên zêde lê tê borîn.” Gotin: Erê. Wî got: “Sûreta El-Kehf e.” [Pir zeîf / Zeîf el-Cami‘ es-Sexîr / 2160.]

“Di Tewratê de sûreta El-Kehf bi navê astengker tê navkirin; ew di navbera xwînerê xwe û agir de dibe asteng.” [Silsileta Hedîsên Zeîf / 3259.]

“Her kes sê ayetên ji destpêka El-Kehfê bixwîne ji fitneya Decal tê parastin.” [Zeîf Mişkat el-Mesabîh / 2088.]

فَضْلُ سُورَةِ الْمُلْكِ

الْأَحَادِيثُ الصَّحِيحَةُ الَّتِي وَرَدَتْ فِي فَضْلِ سُورَةِ الْمُلْكِ

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: "سُورَةٌ مِنَ الْقُرْآنِ ثَلَاثُونَ آيَةً، تَشْفَعُ لِصَاحِبِهَا حَتَّى يُغْفَرَ لَهُ: (تَبَارَكَ الَّذِي بِيَدِهِ الْمُلْكُ)". رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ (2/ 1400)، وَالتِّرْمِذِيُّ (5/ 2891)، وَقَالَ: "حَدِيثٌ حَسَنٌ".

عَنْ جَابِرٍ، قَالَ: "كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَنَامُ حَتَّى يَقْرَأَ الم تَنْزِيلُ السَّجْدَةَ، وَتَبَارَكَ الَّذِي بِيَدِهِ الْمُلْكُ". [رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَصَحَّحَهُ الْأَلْبَانِيُّ /2316].

Fazîleta sûreta El-Mulk
Hedîsên sahîh ên ku derbarê fazîleta sûreta El-Mulk de hatine vegotin

Ji Ebû Hureyre, bila Allah jê razî be, ji Pêxember, silav û aştiya Allah li ser wî be, tê vegotin ku wî got: “Sûreteke ji Qur’anê ya sî ayetan heye ku ji bo xwediyê xwe şefaat dike heta ku lê tê borîn: Pîroz e ew ku desthilatî di destê wî de ye.” Ebû Dawûd (2/1400) û Tirmizî (5/2891) ew vegotine, û Tirmizî gotiye: “Hedîseke hesen e.”

Ji Cabir tê vegotin ku wî got: “Pêxemberê Allah, silav û aştiya Allah li ser wî be, berî ku Elif Lam Mîm Tenzîl, sûreta Es-Secde, û Pîroz e ew ku desthilatî di destê wî de ye bixwîne nediket xewê.” [Tirmizî vegotiye û El-Albanî ew sahîh hesibandiye /2316.]

فَضْلُ سُورَةِ الْكَافِرُونَ

الْأَحَادِيثُ الصَّحِيحَةُ الَّتِي وَرَدَتْ فِي فَضْلِ سُورَةِ الْكَافِرُونَ

عَنْ نَوْفَلٍ الْأَشْجَعِيِّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، أَنَّهُ أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ عَلِّمْنِي شَيْئًا أَقُولُهُ إِذَا أَوَيْتُ إِلَى فِرَاشِي، قَالَ: "اقْرَأْ: (قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ) فَإِنَّهَا بَرَاءَةٌ مِنَ الشِّرْكِ". رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ (4/ 5055)، وَالتِّرْمِذِيُّ (5/ 3403) وَصَحَّحَهُ.

Fazîleta sûreta El-Kafirûn
Hedîsên sahîh ên ku derbarê fazîleta sûreta El-Kafirûn de hatine vegotin

Ji Newfel El-Eşceî, bila Allah jê razî be, tê vegotin ku ew hat cem Pêxember, silav û aştiya Allah li ser wî be, û got: Ey Pêxemberê Allah, tiştekî bide min fêrkirin ku dema ez diçim nivîna xwe bibêjim. Wî got: “Bixwîne: Bibêje, ey bêbawer, ji ber ku ew dûrketineke ji şirkan e.” Ebû Dawûd (4/5055) û Tirmizî (5/3403) ew vegotine û Tirmizî ew sahîh hesibandiye.

فَضْلُ سُورَةِ الْإِخْلاَصِ

الْأَحَادِيثُ الصَّحِيحَةُ الَّتِي وَرَدَتْ فِي فَضْلِ سُورَةِ الْإِخْلاَصِ

عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "أَيَعْجِزُ أَحَدُكُمْ أَنْ يَقْرَأَ كُلَّ لَيْلَةٍ ثُلُثَ الْقُرْآنِ؟" قَالُوا: وَمَنْ يُطِيقُ ذَلِكَ؟ قَالَ: "بَلَى؛ (قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ)". رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ (6/ 5015)، وَمُسْلِمٌ (1/ 811)، وَأَحْمَدُ (14/ 11053).

وَعَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، قَالَ: جَاءَ رَجُلٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: إِنِّي أُحِبُّ هَذِهِ السُّورَةَ: (قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ). فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "حُبُّكَ إِيَّاهَا أَدْخَلَكَ الْجَنَّةَ". رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ (1/ ص155) تَعْلِيقًا، وَالتِّرْمِذِيُّ (5/ 2901) وَحَسَّنَهُ.

عَنْ مُعَاذِ بْنِ أَنَسٍ الْجُهَنِيِّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: مَنْ قَرَأَ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ حَتَّى يَخْتِمَهَا عَشْرَ مَرَّاتٍ بَنَى اللَّهُ لَهُ قَصْرًا فِي الْجَنَّةِ ، فَقَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ : إِذَنْ أَسْتَكْثِرَ يَا رَسُولَ اللَّهِ ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : اللَّهُ أَكْثَرُ وَأَطْيَبُ. رَوَاهُ أَحْمَدُ (15057) ، وَصَحَّحَهُ الْأَلْبَانِيُّ فِي صَحِيحِ الْجَامِعِ (6472).

عَنْ مُعَاذِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ خُبَيْبٍ ، عَنْ أَبِيهِ ، قَالَ: خَرَجْنَا فِي لَيْلَةٍ مَطِيرَةٍ ، وَظُلْمَةٍ شَدِيدَةٍ ، نَطْلُبُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي لَنَا ، قَالَ : فَأَدْرَكْتُهُ ، فَقَالَ : قُلْ : فَلَمْ أَقُلْ شَيْئًا ، ثُمَّ قَالَ : قُلْ : فَلَمْ أَقُلْ شَيْئًا ، قَالَ : قُلْ ، فَقُلْتُ : مَا أَقُولُ ؟ قَالَ : قُلْ : " قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ , وَالْمُعَوِّذَتَيْنِ حِينَ تُمْسِي وَتُصْبِحُ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ تَكْفِيكَ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ". [رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَصَحَّحَهُ الْأَلْبَانِيُّ /2829].

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: أَقْبَلْتُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَمِعَ رَجُلاً يَقْرَأُ "قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ، اللَّهُ الصَّمَدُ" ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : وَجَبَتْ قُلْتُ : وَمَا وَجَبَتْ ؟ قَالَ : الْجَنَّةُ. [رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَصَحَّحَ الْأَلْبَانِيُّ /2320].

عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ قَالَ لَقِيتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لِي: يَا عُقْبَةُ بْنَ عَامِرٍ أَلَا أُعَلِّمُكَ سُوَرًا مَا أُنْزِلَتْ فِي التَّوْرَاةِ وَلَا فِي الزَّبُورِ وَ لَا فِي الْإِنْجِيلِ وَلَا فِي الْفُرْقَانِ مِثْلُهُنَّ لَا يَأْتِيَنَّ عَلَيْكَ لَيْلَةٌ إِلَّا قَرَأْتَهُنَّ فِيهَا قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ وَقُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ وَقُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ قَالَ عُقْبَةُ فَمَا أَتَتْ عَلَيَّ لَيْلَةٌ إِلَّا قَرَأْتُهُنَّ فِيهَا وَحُقَّ لِي أَنْ لَا أَدَعَهُنَّ وَقَدْ أَمَرَنِي بِهِنَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ. [سِلْسِلَةُ الْأَحَادِيثِ الصَّحِيحَةِ/2861]

الْأَحَادِيثُ الضَّعِيفَةُ الَّتِي وَرَدَتْ فِي فَضْلِ سُورَةِ الْإِخْلاَصِ

* "مَنْ قَرَأَ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ فِي مَرَضِهِ الَّذِي يَمُوتُ فِيهِ، لَمْ يُفْتَنْ فِي قَبْرِهِ، وَأَمِنَ مِنْ ضَغْطَةِ الْقَبْرِ، وَ حَمَلَتْهُ الْمَلَائِكَةُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ بِأَكُفِّهَا حَتَّى تُجِيزَهُ مِنَ الصِّرَاطِ إِلَى الْجَنَّةِ". (مَوْضُوعٌ) [سِلْسِلَةُ الْأَحَادِيثِ الضَّعِيفَةِ/301].

* "مَنْ قَرَأَ (قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ) عِشْرِينَ مَرَّةً بَنَى اللَّهُ لَهُ قَصْرًا فِي الْجَنَّةِ". [سِلْسِلَةُ الْأَحَادِيثِ الضَّعِيفَةِ/1351].

* "مَنْ قَرَأَ {قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ} مِائَتَيْ مَرَّةٍ، غُفِرَتْ لَهُ ذُنُوبُ مِائَتَيْ سَنَةٍ". [سِلْسِلَةُ الْأَحَادِيثِ الضَّعِيفَةِ/295].

* "مَنْ قَرَأَ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ مِائَتَيْ مَرَّةٍ كَتَبَ اللَّهُ لَهُ أَلْفًا وَ خَمْسَمِائَةِ حَسَنَةٍ، إِلَّا أَنْ يَكُونَ عَلَيْهِ دَيْنٌ". [سِلْسِلَةُ الْأَحَادِيثِ الضَّعِيفَةِ/300].

* "مَنْ مَرَّ بِالْمَقَابِرِ فَقَرَأَ (قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ) إِحْدَى عَشْرَةَ مَرَّةً، ثُمَّ وَهَبَ أَجْرَهُ لِلْأَمْوَاتِ، أُعْطِيَ مِنَ الْأَجْرِ بِعَدَدِ الْأَمْوَاتِ". [سِلْسِلَةُ الْأَحَادِيثِ الضَّعِيفَةِ/1290].

* "مَنْ صَلَّى الصُّبْحَ ثُمَّ قَرَأَ (قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ) مِائَةَ مَرَّةٍ قَبْلَ أَنْ يَتَكَلَّمَ، فَكُلَّمَا قَرَأَ (قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ) غُفِرَ لَهُ ذَنْبُ سَنَةٍ". [سِلْسِلَةُ الْأَحَادِيثِ الضَّعِيفَةِ/405].

* "مَنْ مَرَّ عَلَى الْمَقَابِرِ فَقَرَأَ فِيهَا إِحْدَى عَشْرَةَ مَرَّةً: {قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ} ثُمَّ وَهَبَ أَجْرَهُ لِلْأَمْوَاتِ أُعْطِيَ مِنَ الْأَجْرِ بِعَدَدِ الْأَمْوَاتِ". [سِلْسِلَةُ الْأَحَادِيثِ الضَّعِيفَةِ /3277].

* "مَنْ قَرَأَ بَعْدَ صَلَاةِ الْجُمُعَةِ {قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ} وَ{قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ} وَ{قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ} سَبْعَ مَرَّاتٍ أَجَارَهُ اللَّهُ بِهَا مِنَ السُّوءِ إِلَى الْجُمُعَةِ الْأُخْرَى". [سِلْسِلَةُ الْأَحَادِيثِ الضَّعِيفَةِ /4129].

Fezîleta Sureya Îxlas

Hedîsên rast ên ku di fezîleta sûreya Îxlasê de hatine gotin

Li ser Ebdullah bîn Mesûd re got: Resûlê Xuda [dirûd û silavên Xuda lê bin] got: «Ma yek ji we nikare her şev bixwîne?» Sêyeka Quranê? Gotin: Kî dikare vê yekê ragire? Got: “Erê, (Bêje: Ew Xwedayê yek e). Buxarî (6/5015), Muslim (1/811) û Ehmed (14/11053) rîwayet kirine.

Ji Enes bîn Malîk, ku Xuda jê razî be, gotiye: Zilamek hat cem Resûlê Xuda [dirûd û silavên Xuda lê bin] û got: «Ez ji vê sûreyê hez dikim: (Bêje Xwedê, yek e.) Paşê Resûlê Xuda [dirûd û silavên Xuda lê bin] got: «Hezkirina te ya ji bo wê dê te bike bihiştê.» Buxarî (1/ r. 155) di tefsîrê de û Tirmizî (5/ 2901) ku ew wek Hesen destnîşan kiriye, rîwayet kiriye.

Li ser Muadh bîn Enes El-Cuhanî, ku Xweda jê razî be, ji Pêxemberê Xuda [dirûd û silavên Xuda lê bin] a. Gelek caran Xwedê jê re li cennetê qesrek çêkir û Omer îbn El-Xettab got: Paşê wê zêde bike ey Resûlê Xwedê. Ji ber vê yekê Resûlê Xuda [dirûd û silavên Xuda lê bin] û silavên Xuda lê bin got: Xwedê pir û dilovan e. Ehmed (15057) rîwayet kiriye û di Sahih El-Camî (6472) de ji aliye Elbanî ve hatiye rastkirin.

Li ser Muadh bin Abdullah bin Xubeyb ji bavê xwe re gotiye: Em di şevek baran û tarîtiya dijwar de derketin derve û em li Resûlê Xwedê (Silava Xudê lê bin) geriyan. Ew, silav û silav lê be, ji me re dua dike. Got: Ji ber vê yekê min ew girt. Got: Bibêje: Îcar min tiştek negot. Paşê got: Bibêje: Îcar min tiştek negot. Got: Bêje, îcar min got: Ez çi dibêjim? ? Got: Bibêje: Ew Xweda ye, yek e û her du duayên êvarê û sibê sê caran têra her tiştî dikin. [Tirmizî rîwayet kiriye û Elbanî jî rast kiriye / 2829].

Ji Ebû Hureyre (Xuda jê razî be) gotiye: Ez bi Pêxember re hatim û wî bihîst ku zilamek dixwend: “Bêje Xwedayê yek û Xwedayê ebedî” Resûlê Xuda [dirûd û silavên Xuda lê bin] got: Ev ferz e. Min got: Çi ferz e? Got: Bihişt. [Tirmizî rîwayet kiriye û Elbanî jî rast kiriye / 2320].

Li ser Uqba Bin Amir got: Min Resûlê Xuda lê bin û ji min re got: Ey Uqbe Bin Amir ma ez sûreyek ku di Tewratê de nehatîye hînî te nekim? Û ne di Zebûr de, ne di Încîl û ne di Qur’anê de û ne jî tiştekî wek wan tune ye. Şevek bi ser we de nayê ku hûn wan di wê şevê de nexwînin. Bibeje: "Ew Xwedaye yek e." Û bêje ez xwe dispêrim Rebbê afirandêr û bêje: Ez xwe dispêrim Xwedayê mirovan. Uqbe got: “Tu şev ji min re nehat, lê min ew xwendin û mafê min hebû ku dev ji wan bernedim û wî ferman li min kiribû. Resûlê Xwedê lê be. [Silsilah El-Hedîs / 2861]

Hedîsên qels ên ku li ser fezîleta sûreya Îxlasê hatine gotin

* "Kî di dema nexweşiya xwe ya ku tê de dimire Qul Huwa Ellah bixwîne, di gora xwe de nayê ceribandin û ji zexta gorê rizgar dibe û melaîket wî hildigirin." di roja qiyametê de bi lepên wê heya ku ew ji rêya bihiştê derbaz dibe.” (Mijar) [Sililah el-Ehedîs el-Daîfe/301].

* "Kî bîst caran (Qul Huwa Ellah) bixwîne, Xwedê ji wî re li cennetê qesrek ava dike." [Silsilah el-Ehadith el-Daîfe/1351].

* "Kî dused carî {Bibêje: Ew Xweda ye, Yek e} bixwîne, dused sal gunehên wî tê efûkirin." [Silsilah el-Ehadith el-Daîfe/295].

* "Kî ku Qul Huwa Ellahûyek dused carî bixwîne, Xwedê hezar û pêncsed qencî jê re tomar bike, heya ku deyndar be." [Silsilah el-Ehadith el-Daîfe/300].

* “Kî li ber goristanekê derbas bibe û yanzdeh caran bixwîne, paşê xelata xwe bide miriyan, dê bi qasî “mirî” xelat jê re were dayîn.

* "Kî nimêja Fecrê bike û berî ku biaxive sed carî (Qul Huwa Allah) bixwîne, her ku (Qul Huwa Allah Ahad) bixwîne gunehê wî tê efûkirin." [Silsilah el-Ehadith el-Daîfe/405].

* “Kî di ber goristanekê re derbas bibe û tê de yanzdeh caran bixwîne: {Bibêje Xweda yek e} û paşê xelata xwe bide miriyan, bi qasî “mirî” xelata wî tê dayîn.

* "Kî piştî nimêja înê {bibêje: Ew Xuda ye} û {bibêje: ez xwe ji Rebbê afirandêran digirim} û {bibêje: ez xwe ji Rebbê mirovan digirim} heft caran bixwîne, Xwedê xelata wî bide. Bi wê re ji xirabîyê heta îna din." [Rêze Hedîsên Qels / 4129].

فَضْلُ سُورَةِ الْفَلَقِ وَالنَّاسِ (الْمُعَوِّذَتَيْنِ)

الْأَحَادِيثُ الصَّحِيحَةُ الَّتِي وَرَدَتْ فِي فَضْلِ سُورَةِ الْفَلَقِ وَالنَّاسِ (الْمُعَوِّذَتَيْنِ)

عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ الْجُهَنِيِّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "أَلَمْ تَرَ آيَاتٍ أُنْزِلَتِ اللَّيْلَةَ لَمْ يُرَ مِثْلُهُنَّ قَطُّ: (قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ) وَ (قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ)". رَوَاهُ مُسْلِمٌ (1/ 814)، وَأَبُو دَاوُدَ (2/ 1462).

وَعَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا، قَالَ: قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "اقْرَأْ يَا جَابِرُ". قُلْتُ: وَمَا أَقْرَأُ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي؟ قَالَ: "اقْـــرَأْ: (قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ) وَ (قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ). فَقَرَأْتُهُمَا، فَقَالَ: «اقْرَأْ بِهِمَا، وَلَنْ تَقْرَأَ بِمِثْلِهِمَا". رَوَاهُ النَّسَائِيُّ (8/ 5441)، وَابْنُ حِبَّانَ (3/ 796). وَهُوَ حَدِيثٌ حَسَنٌ.

عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ قَالَ لَقِيتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لِي: يَا عُقْبَةُ بْنَ عَامِرٍ أَلَا أُعَلِّمُكَ سُوَرًا مَا أُنْزِلَتْ فِي التَّوْرَاةِ وَلَا فِي الزَّبُورِ وَ لَا فِي الْإِنْجِيلِ وَلَا فِي الْفُرْقَانِ مِثْلُهُنَّ لَا يَأْتِيَنَّ عَلَيْكَ لَيْلَةٌ إِلَّا قَرَأْتَهُنَّ فِيهَا قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ وَقُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ وَقُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ قَالَ عُقْبَةُ فَمَا أَتَتْ عَلَيَّ لَيْلَةٌ إِلَّا قَرَأْتُهُنَّ فِيهَا وَحُقَّ لِي أَنْ لَا أَدَعَهُنَّ وَقَدْ أَمَرَنِي بِهِنَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ. [سِلْسِلَةُ الْأَحَادِيثِ الصَّحِيحَةِ/2861]

الْأَحَادِيثُ الضَّعِيفَةُ الَّتِي وَرَدَتْ فِي فَضْلِ سُورَةِ الْفَلَقِ وَالنَّاسِ (الْمُعَوِّذَتَيْنِ)

* "مَنْ قَرَأَ بَعْدَ صَلَاةِ الْجُمُعَةِ {قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ} وَ{قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ} وَ{قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ} سَبْعَ مَرَّاتٍ أَجَارَهُ اللَّهُ بِهَا مِنَ السُّوءِ إِلَى الْجُمُعَةِ الْأُخْرَى". [سِلْسِلَةُ الْأَحَادِيثِ الضَّعِيفَةِ /4129].

Fazîleta sûretên El-Feleq û En-Nas (du sûretên penahxwestinê)
Hedîsên sahîh ên ku derbarê fazîleta El-Feleq û En-Nas de hatine vegotin

Ji Uqbe kurê Amîr El-Cuhenî, bila Allah jê razî be, tê vegotin ku Pêxemberê Allah, silav û aştiya Allah li ser wî be, got: “Ma te ayetên ku vê şevê hatine daxistin nedît? Qet mîna wan nehatine dîtin: Bibêje ez penahê ber Perwerdigarê sibehê digirim; û bibêje ez penahê ber Perwerdigarê mirovan digirim.” Muslim (1/814) û Ebû Dawûd (2/1462) vegotine.

Ji Cabir kurê Ebdullah, bila Allah ji wan her duyan razî be, tê vegotin ku wî got: Pêxemberê Allah, silav û aştiya Allah li ser wî be, ji min re got: “Ey Cabir, bixwîne.” Min got: Bav û diya min fîdayê te bin, ez çi bixwînim? Wî got: “Bixwîne: Bibêje ez penahê ber Perwerdigarê sibehê digirim; û bibêje ez penahê ber Perwerdigarê mirovan digirim.” Min ew her du xwendin, wî got: “Wan bixwîne; tu dê mîna wan nexwînî.” Nesayî (8/5441) û Îbn Hîbban (3/796) vegotine. Ew hedîseke hesen e.

Ji Uqbe kurê Amîr tê vegotin ku wî got: Min bi Pêxemberê Allah, silav û aştiya Allah li ser wî be, re hevdîtin kir û wî ji min re got: “Ey Uqbe kurê Amîr, ma ez sûretên ku di Tewrat, Zebûr, Încîl û Furqanê de mîna wan nehatine daxistin nedim te fêrkirin? Bila tu her şev wan bixwînî: Bibêje ew Allah yek e; bibêje ez penahê ber Perwerdigarê sibehê digirim; û bibêje ez penahê ber Perwerdigarê mirovan digirim.” Uqbe got: Ji wê demê şevek li min nehat ku min wan tê de nexwendibin; min diviya wan bernedim, ji ber ku Pêxemberê Allah, silav û aştiya Allah li ser wî be, min bi wan ferman kiribû. [Silsileta Hedîsên Sahîh /2861.]

Hedîsên zeîf ên ku derbarê fazîleta El-Feleq û En-Nas de hatine vegotin

“Her kes piştî nimêja înê Bibêje ew Allah yek e, Bibêje ez penahê ber Perwerdigarê sibehê digirim û Bibêje ez penahê ber Perwerdigarê mirovan digirim heft caran bixwîne, Allah bi wan wî heta îneya din ji xirabiyê diparêze.” [Silsileta Hedîsên Zeîf /4129.]

فَضْلُ سُورَةِ هُودٍ

الْأَحَادِيثُ الصَّحِيحَةُ الَّتِي وَرَدَتْ فِي فَضْلِ سُورَةِ هُودٍ

عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ: قَالَ أَبُو بَكْرٍ: يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ شِبْتَ، قَالَ: "شَيَّبَتْنِي هُودٌ، وَالْوَاقِعَةُ، وَالْمُرْسَلَاتُ، وَعَمَّ يَتَسَاءَلُونَ، وَإِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ". [رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَصَحَّحَهُ الْأَلْبَانِيُّ فِي صَحِيحِ الْجَامِعِ / 3723].

قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "شَيَّبَتْنِي هُودٌ وَأَخَوَاتُهَا قَبْلَ الْمَشِيبِ". [صَحِيحُ الْجَامِعِ الصَّغِيرِ/3721].

قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "شَيَّبَتْنِي هُودٌ وَأَخَوَاتُهَا مِنَ الْمُفَصَّلِ". [صَحِيحُ الْجَامِعِ الصَّغِيرِ/3722].

قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "قَدْ شَيَّبَتْنِي هُودٌ وَأَخَوَاتُهَا". [صَحِيحُ الشَّمَائِلِ الْمُحَمَّدِيَّةِ/35].

الْأَحَادِيثُ الضَّعِيفَةُ الَّتِي وَرَدَتْ فِي فَضْلِ سُورَةِ هُودٍ

* "شَيَّبَتْنِي (هُودٌ) وَأَخَوَاتُهَا، وَمَا فُعِلَ بِالْأُمَمِ قَبْلِي". [ضَعِيفُ الْجَامِعِ الصَّغِيرِ/3421].

* "اقْرَؤُوا سُورَةَ هُودٍ يَوْمَ الْجُمُعَةِ". [ضَعِيفُ الْجَامِعِ الصَّغِيرِ/1070].

* "شَيَّبَتْنِي (هُودٌ) وَأَخَوَاتُهَا، (الْوَاقِعَةُ) وَ(الْحَاقَّةُ) وَ(إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ)". [ضَعِيفُ الْجَامِعِ الصَّغِيرِ/ 3419].

* "شَيَّبَتْنِي سُورَةُ هُودٍ وَأَخَوَاتُهَا الْوَاقِعَةُ وَالْقَارِعَةُ وَالْحَاقَّةُ وَإِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ وَسَأَلَ سَائِلٌ". [ضَعِيفُ الْجَامِعِ الصَّغِيرِ/3418].

* "شَيَّبَتْنِي (هُودٌ) وَأَخَوَاتُهَا: ذِكْرُ يَوْمِ الْقِيَامَةِ ، وَ قَصَصُ الْأُمَمِ". [ضَعِيفُ الْجَامِعِ الصَّغِيرِ/3420].

Fazîleta sûreta Hûd
Hedîsên sahîh ên ku derbarê fazîleta sûreta Hûd de hatine vegotin

Ji Îbn Abbas tê vegotin ku wî got: Ebû Bekr got: Ey Pêxemberê Allah, porê te spî bûye. Wî got: “Hûd, El-Waqi‘e, El-Murselat, Emme Yetesaelûn û Ize'ş-Şemsu Kuwwiret porê min spî kirin.” [Tirmizî vegotiye û El-Albanî di Sehîh el-Cami‘/3723 de sahîh hesibandiye.]

Pêxemberê Allah, silav û aştiya Allah li ser wî be, got: “Hûd û xwişkên wê berî pîrbûnê porê min spî kirin.” [Sehîh el-Cami‘ es-Sexîr/3721.]

Pêxemberê Allah, silav û aştiya Allah li ser wî be, got: “Hûd û xwişkên wê ji Mufesselê porê min spî kirin.” [Sehîh el-Cami‘ es-Sexîr/3722.]

Pêxemberê Allah, silav û aştiya Allah li ser wî be, got: “Hûd û xwişkên wê porê min spî kirin.” [Sehîh eş-Şemaîl el-Muhemmediyye/35.]

Hedîsên zeîf ên ku derbarê fazîleta sûreta Hûd de hatine vegotin

“Hûd û xwişkên wê, û tiştên ku li gel ummetên berî min hatin kirin, porê min spî kirin.” [Zeîf el-Cami‘ es-Sexîr/3421.]

“Roja înê sûreta Hûd bixwînin.” [Zeîf el-Cami‘ es-Sexîr/1070.]

“Hûd û xwişkên wê, El-Waqi‘e, El-Haqqe û Ize'ş-Şemsu Kuwwiret porê min spî kirin.” [Zeîf el-Cami‘ es-Sexîr/3419.]

“Sûreta Hûd û xwişkên wê El-Waqi‘e, El-Qari‘e, El-Haqqe, Ize'ş-Şemsu Kuwwiret û Seele Saîlun porê min spî kirin.” [Zeîf el-Cami‘ es-Sexîr/3418.]

“Hûd û xwişkên wê: bîranîna roja qiyametê û çîrokên ummetan porê min spî kirin.” [Zeîf el-Cami‘ es-Sexîr/3420.]

فَضْلُ سُورَةِ الْإِسْرَاءِ

الْأَحَادِيثُ الصَّحِيحَةُ الَّتِي وَرَدَتْ فِي فَضْلِ سُورَةِ الْإِسْرَاءِ

عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ: "كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَنَامُ حَتَّى يَقْرَأَ الزُّمَرَ ، وَبَنِي إِسْرَائِيلَ". [سِلْسِلَةُ الْأَحَادِيثِ الصَّحِيحَةِ/641].

عَنِ الْعِرْبَاضِ بْنِ سَارِيَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ ، أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "كَانَ لَا يَنَامُ حَتَّى يَقْرَأَ الْمُسَبِّحَاتِ ، وَيَقُولُ فِيهَا آيَةٌ خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ آيَةٍ". [رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَصَحَّحَهُ الْأَلْبَانِيُّ /2712].
الْمُسَبِّحَاتُ: هِيَ السُّوَرُ الَّتِي تُفْتَتَحُ بِقَوْلِهِ تَعَالَى "سَبَّحَ" أَوْ "يُسَبِّحُ" وَهُنَّ سُوَرُ الْإِسْرَاءِ، الْحَدِيدِ، الْحَشْرِ، الصَّفِّ، الْجُمُعَةِ ، التَّغَابُنِ، وَالْأَعْلَى.

Fezîleta sûreya Îsra

Hedîsên rast ên ku di fezîleta sûreya Îsra de cih digirin

Li ser Aîşe ku Xweda jê razî be, gotiye: Pêxember heta ku sûreya Zumer û sûrê Benî Israîl (El-Îsra) nexwendibe, xew nedihat. [Rêze Hedîsên Sahih, 641].

Ji aliye El-Irbad bîn Sariya rehna Xwedê jê razî be ku Pêxember heta ku sûreya Musebbihat nexwendibe xew neke. Digot: Di wê de ayetek ji hezar ayetan çêtir e. [Tirmizî rîwayet kiriye û Elbanî jî rast kiriye, 2712].

El-Musebbihat ew sûret in ku bi gotina Sebbaha an Yusabbihu dest pê dikin. Ew sûreyên Îsra, Hedîd, Heşr, Es-Saff, Cûmûa, Et-Texabûn û El-Ala ne.

فَضْلُ سُورَةِ الْفَتْحِ

الْأَحَادِيثُ الصَّحِيحَةُ الَّتِي وَرَدَتْ فِي فَضْلِ سُورَةِ الْفَتْحِ

عَنْ ‏ ‏أَنَسٍ أَنَّهَا نَزَلَتْ عَلَى النَّبِيِّ ‏ ‏صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ‏ ‏مَرْجِعَهُ مِنْ ‏ ‏الْحُدَيْبِيَةِ ‏ ‏وَأَصْحَابُهُ يُخَالِطُونَ الْحُزْنَ وَالْكَآبَةَ وَقَدْ حِيلَ بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ مَسَاكِنِهِمْ وَنَحَرُوا ‏ ‏الْهَدْيَ ‏ ‏بِالْحُدَيْبِيَةِ ‏ ( إِنَّا فَتَحۡنَا لَكَ فَتۡحٗا مُّبِينٗا ‏ ‏إِلَى قَوْلِهِ ( ‏ ‏صِرَٰطٗا مُّسۡتَقِيمٗا ‏ ) ‏قَالَ : لَقَدْ ‏ ‏أُنْزِلَتْ عَلَيَّ آيَتَانِ هُمَا أَحَبُّ إِلَيَّ مِنَ الدُّنْيَا جَمِيعًا ) [ رَوَاهُ أَحْمَدُ وَصَحَّحَهُ الْأَلْبَانِيُّ فِي صَحِيحِ الْجَامِعِ / 5121].

Fezîleta Sureya Fethê

Hedîsên rast ên ku di fezîleta sûreya Fethê de hatine gotin

Li ser Enesê ku li ser Pêxemberê Xuda Teala hatiye hinartin. Ji Hudeybiyê vedigeriya û hevrêyên wî di nav xem û elemê de bûn. Û di navbera wan û malên wan de bergiriyek hebû û wan li Hudeybiyê qurbana serjê kirin. Sahih El-Camî / 5121].

الْأَحَادِيثُ الضَّعِيفَةُ الَّتِي وَرَدَتْ فِي فَضَائِلِ بَعْضِ السُّوَرِ

هَامٌّ جِدًّا: تَمَّ وَضْعُ الْأَحَادِيثِ الضَّعِيفَةِ هُنَا لِكَيْ لَا يُؤْخَذَ بِهَا وَ يَعْلَمَ النَّاسُ أَنَّهَا ضَعِيفَةٌ.

الْأَحَادِيثُ الضَّعِيفَةُ الَّتِي وَرَدَتْ فِي فَضْلِ سُورَةِ يس

جَمِيعُ الرِّوَايَاتِ الْوَارِدَةِ بِفَضْلِ سُورَةِ (يس) ضَعِيفَةٌ أَوْ مَوْضُوعَةٌ.

* (إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى قَرَأَ (طه) وَ(يس) قَبْلَ أَنْ يَخْلُقَ آدَمَ بِأَلْفَيْ عَامٍ، فَلَمَّا سَمِعَتِ الْمَلَائِكَةُ الْقُرْآنَ قَالُوا: طُوبَى لِأُمَّةٍ يَنْزِلُ هَذَا عَلَيْهِمْ، وَطُوبَى لِأَلْسُنٍ تَتَكَلَّمُ بِهَذَا، وَطُوبَى لِأَجْوَافٍ تَحْمِلُ هَذَا)[سِلْسِلَةُ الْأَحَادِيثِ الضَّعِيفَةِ/ 1248].

* (مَنْ دَخَلَ الْمَقَابِرَ فَقَرَأَ سُورَةَ (يس) خُفِّفَ عَنْهُمْ يَوْمَئِذٍ، وَكَانَ لَهُ بِعَدَدِ مَنْ فِيهَا حَسَنَاتٌ)[((مَوْضُوعٌ))/سِلْسِلَةُ الْأَحَادِيثِ الضَّعِيفَةِ/1246].

* (إِنَّ لِكُلِّ شَيْءٍ قَلْبًا، وَقَلْبُ الْقُرْآنِ (يس)، وَمَنْ قَرَأَ (يس) كَتَبَ اللَّهُ لَهُ بِقِرَاءَتِهَا قِرَاءَةَ الْقُرْآنِ عَشْرَ مَرَّاتٍ)[((مَوْضُوعٌ))/ضَعِيفُ التَّرْغِيبِ وَ التَّرْهِيبِ/885].

* مَنْ قَرَأَ (يس) ابْتِغَاءَ وَجْهِ اللَّهِ، غَفَرَ اللَّهُ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ، فَاقْرَؤُوهَا عِنْدَ مَوْتَاكُمْ)((ضَعِيفٌ))[ضَعِيفُ الْجَامِعِ الصَّغِيرِ/5785].

* (مَنْ قَرَأَ {يس} فِي صَدْرِ النَّهَارِ قُضِيَتْ حَوَائِجُهُ)[((ضَعِيفٌ))/ضَعِيفُ مِشْكَاةِ الْمَصَابِيحِ/2118].

الْأَحَادِيثُ الضَّعِيفَةُ الَّتِي وَرَدَتْ فِي فَضْلِ سُورَةِ الدُّخَانِ

* (مَنْ قَرَأَ سُورَةَ الدُّخَانِ فِي لَيْلَةِ الْجُمُعَةِ غُفِرَ لَهُ). [((ضَعِيفٌ جِدًّا)). سِلْسِلَةُ الْأَحَادِيثِ الضَّعِيفَةِ/4632].

* (مَنْ قَرَأَ سُورَةَ {الدُّخَانِ} فِي لَيْلَةٍ أَصْبَحَ يَسْتَغْفِرُ لَهُ سَبْعُونَ أَلْفَ مَلَكٍ). [((مَوْضُوعٌ))/ضَعِيفُ التَّرْغِيبِ وَ التَّرْهِيبِ/978].

* (مَنْ صَلَّى بِسُورَةِ الدُّخَانِ فِي لَيْلَةٍ بَاتَ يَسْتَغْفِرُ لَهُ سَبْعُونَ أَلْفَ مَلَكٍ). [ضَعِيفُ التَّرْغِيبِ وَالتَّرْهِيبِ/448].

* (مَنْ قَرَأَ {حم الدُّخَانَ} فِي لَيْلَةِ الْجُمُعَةِ أَوْ يَوْمِ الْجُمُعَةِ بَنَى اللَّهُ لَهُ بِهَا بَيْتًا فِي الْجَنَّةِ). [((ضَعِيفٌ جِدًّا))/ضَعِيفُ التَّرْغِيبِ وَالتَّرْهِيبِ/449].

* (مَنْ قَرَأَ سُورَةَ يس فِي لَيْلَةٍ أَصْبَحَ مَغْفُورًا لَهُ. وَمَنْ قَرَأَ الدُّخَانَ لَيْلَةَ الْجُمُعَةِ أَصْبَحَ مَغْفُورًا لَهُ). [ضَعِيفُ التَّرْغِيبِ وَ التَّرْهِيبِ/978].

الْأَحَادِيثُ الضَّعِيفَةُ الَّتِي وَرَدَتْ فِي فَضْلِ سُورَةِ غَافِرٍ

* (مَنْ قَرَأَ {الدُّخَانَ}كُلَّهَا، وَأَوَّلَ {حم غَافِرٍ} إِلَى {وَإِلَيْهِ الْمَصِيرُ}، وَ{آيَةَ الْكُرْسِيِّ} حِينَ يُمْسِي حُفِظَ بِهَا حَتَّى يُصْبِحَ، وَمَنْ قَرَأَهَا حِينَ يُصْبِحُ، حُفِظَ بِهَا حَتَّى يُمْسِيَ). [((ضَعِيفٌ))/ضَعِيفُ التَّرْغِيبِ وَالتَّرْهِيبِ/390].

الْأَحَادِيثُ الضَّعِيفَةُ الَّتِي وَرَدَتْ فِي فَضْلِ سُورَةِ الْحَشْرِ

* (مَنْ قَالَ حِينَ يُصْبِحُ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ: أَعُوذُ بِاللَّهِ السَّمِيعِ الْعَلِيمِ، مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، وَ قَرَأَ ثَلَاثَ آيَاتٍ مِنْ آخِرِ سُورَةِ (الْحَشْرِ)، وَكَّلَ اللَّهُ بِهِ سَبْعِينَ أَلْفَ مَلَكٍ، يُصَلُّونَ عَلَيْهِ حِينَ يُمْسِي، وَ إِنْ مَاتَ فِي ذَلِكَ الْيَوْمِ، مَاتَ شَهِيدًا، وَ مَنْ قَالَهَا حِينَ يُمْسِي كَانَ بِتِلْكَ الْمَنْزِلَةِ). [((ضَعِيفٌ))/ضَعِيفُ الْجَامِعِ الصَّغِيرِ/5732].

* (مَنْ قَرَأَ خَوَاتِيمَ (الْحَشْرِ) مِنْ لَيْلٍ أَوْ نَهَارٍ، فَقُبِضَ فِي ذَلِكَ الْيَوْمِ أَوِ اللَّيْلَةِ فَقَدْ أَوْجَبَ الْجَنَّةَ). [((ضَعِيفٌ))/ضَعِيفُ الْجَامِعِ الصَّغِيرِ/5770].

* (اسْمُ اللَّهِ الْأَعْظَمُ فِي سِتِّ آيَاتٍ مِنْ آخِرِ سُورَةِ الْحَشْرِ). [ضَعِيفُ الْجَامِعِ الصَّغِيرِ/ 853].

* (إِذَا أَخَذْتَ مَضْجَعَكَ فَاقْرَأْ سُورَةَ الْحَشْرِ، إِنْ مُتَّ مُتَّ شَهِيدًا). [ضَعِيفُ الْجَامِعِ الصَّغِيرِ/307].

الْأَحَادِيثُ الضَّعِيفَةُ الَّتِي وَرَدَتْ فِي فَضْلِ سُورَةِ الرَّحْمَنِ

* (لِكُلِّ شَيْءٍ عَرُوسٌ، وَعَرُوسُ الْقُرْآنِ الرَّحْمَنُ). [((ضَعِيفٌ))/ضَعِيفُ الْجَامِعِ الصَّغِيرِ/ 4729].

الْأَحَادِيثُ الضَّعِيفَةُ الَّتِي وَرَدَتْ فِي فَضْلِ سُورَةِ الْوَاقِعَةِ

* (عَلِّمُوا نِسَاءَكُمْ سُورَةَ {الْوَاقِعَةِ}، فَإِنَّهَا سُورَةُ الْغِنَى). [ضَعِيفُ الْجَامِعِ الصَّغِيرِ/3730].

* (مَنْ قَرَأَ سُورَةَ (الْوَاقِعَةِ وَ تَعَلَّمَهَا، لَمْ يُكْتَبْ مِنَ الْغَافِلِينَ، وَ لَمْ يَفْتَقِرْ هُوَ وَ أَهْلُ بَيْتِهِ). [سِلْسِلَةُ الْأَحَادِيثِ الضَّعِيفَةِ/291].

* (مَنْ قَرَأَ سُورَةَ (الْوَاقِعَةِ) فِي كُلِّ لَيْلَةٍ، لَمْ تُصِبْهُ فَاقَةٌ أَبَدًا). [((ضَعِيفٌ))/ضَعِيفُ الْجَامِعِ الصَّغِيرِ/5773].

الْأَحَادِيثُ الضَّعِيفَةُ الَّتِي وَرَدَتْ فِي فَضْلِ سُورَةِ الزَّلْزَلَةِ

* (إِذَا زُلْزِلَتْ تَعْدِلُ نِصْفَ الْقُرْآنِ). [((ضَعِيفٌ))/ضَعِيفُ التَّرْغِيبِ وَ التَّرْهِيبِ/889].

الْأَحَادِيثُ الضَّعِيفَةُ الَّتِي وَرَدَتْ فِي فَضْلِ سُورَةِ الشَّرْحِ وَسُــورَةِ الْفِيلِ

* (مَنْ قَرَأَ فِي الْفَجْرِ بِـ (أَلَمْ نَشْرَحْ) وَ (أَلَمْ تَرَ كَيْفَ) لَمْ يَرْمَدْ)[(((لَا أَصْلَ لَهُ)))/سِلْسِلَةُ الْأَحَادِيثِ الضَّعِيفَةِ/67].

الْأَحَادِيثُ الضَّعِيفَةُ الَّتِي وَرَدَتْ فِي فَضْلِ سُورَةِ الْقَدْرِ

* (قِرَاءَةُ (سُورَةِ إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ) عَقِبَ الْوُضُوءِ ). [سِلْسِلَةُ الْأَحَادِيثِ الضَّعِيفَةِ/68].

* (مَنْ قَرَأَ فِي إِثْرِ وُضُوئِهِ: {إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ } مَرَّةً وَاحِدَةً كَانَ مِنَ الصِّدِّيقِينَ، وَ مَنْ قَرَأَهَا مَرَّتَيْنِ كُتِبَ فِي دِيوَانِ الشُّهَدَاءِ ، وَمَنْ قَرَأَهَا ثَلَاثًا حَشَرَهُ اللَّهُ مَحْشَرَ الْأَنْبِيَاءِ). [سِلْسِلَةُ الْأَحَادِيثِ الضَّعِيفَةِ/1449].

Hedîsên qels ên ku li ser fezîletên hin sûreyan hatin gotin

Pir girîng e: Hedîsên qels li vir hatine danîn da ku neyên girtin û mirov bizane ku ew qels in.

Hedîsên qels ên ku di derbarê fezîleta Sureya Yasîn de hatin gotin

Rîwayetên ku li vir li ser fazîleta sûreya Yasîn hatine vegotin lawaz in an jî çêkirî ne.

* (Bi rastî Xwedayê Teala û Berz bi du hezar sal berî afirandina Adem (Taha) û (Yasîn) xwend. Dema melaîketan Qur’an bihîstin gotin: Xwezî bi gelî. Ev ê li ser wan dakeve û pîroz bi wan zimanên ku vê gotinê dipeyivin û xwezî bi wan honên ku ev tişt hilgirtine. 1248].

«Kî bikeve goristanê û sûreya Yasîn bixwîne, wê rojê êşa kesên li wir hatine veşartin sivik dibe û bi qasî hejmara wan ji wî re qencî tên nivîsîn.» [Hedîseke çêkirî — Silsilat al-Aḥādīth aḍ-Ḍaʿīfah 1246]

«Her tişt xwedî dilekî ye û dilê Quranê Yasîn e. Kî Yasîn bixwîne, Xwedê ji bo wî mîna deh caran xwendina Quranê dinivîse.» [Hedîseke çêkirî — Ḍaʿīf at-Targhīb wat-Tarhīb 885]

* Kî (Yasîn) ji bo ruyê Xwedê bixwîne, Xwedê wê gunehên wî yên berê bibore, îdî gava ku tu bimirî bixwîne)((Lewaz))[Lewaz El-Cemî’ El-Sagir/5785].

* (Kî di nîvê rojê de {Yasîn} bixwîne, hewcehiyên wî tê dabîn kirin) [((Lewaz))/Daîf Mişkat el-Mesabih/2118].

Hedîsên qels ên ku di derbarê fezîleta sûrê Duxan de hatine gotin

* (Kî şeva înê sûreya Duxan bixwîne, ewê efû bibe.) [((Gelek qels)). Silsilet el-Ehadith el-Daîfe/4632].

«Kî bi şev sûreya Duxan bixwîne, sibehê heftê hezar milyaket ji bo wî daxwaza lêborînê dikin.» [Hedîseke çêkirî — Ḍaʿīf at-Targhīb wat-Tarhīb 978]

* (Kî şevekê bi sûreyê Duxan nimêj bike, heftê hezar firişte lêborînê jê re dixwazin.) [Ḍaʿīf at-Targhīb wat-Tarhīb 448]

* (Kî şeva înê yan jî înê “Hem ed-Dûxan” bixwîne, Xwedê jê re di bihiştê de malek ava bike). [((Gelek qels))/qels ji bo teşwîqkirin û tirsandinê/449].

* (Kî di şevekê de sûreya Yasîn bixwîne, ewê were efûkirin. Û yê ku di şeva înê de Ed-Dûxan bixwîne, dê were efû kirin.) [Ḍaʿīf at-Targhīb wat-Tarhīb 978]

Hedîsên qels ên ku li ser fezîleta sûrê Gafir hatin gotin

«Kî êvarê hemû sûreya Duxan, destpêka sûreya Xafir ji «Ha Mîm» heta «û veger li cem Wî ye» û Ayetul Kursî bixwîne, heta sibehê tê parastin. Kî wan sibehê bixwîne, heta êvarê tê parastin.» [Hedîseke lawaz — Ḍaʿīf at-Targhīb wat-Tarhīb 390]

Hedîsên qels ên ku di derbarê fezîleta sûrê Heşrê de hatine gotin

* (Kî ku serê sibê sê caran bêje: Ez ji Şeytên lanetkirî xwe li Xwedayê bihîstyar û zana digerim û sê ayetan ji sûreya dawîn (El-Heşr) bixwîne û Xwedê bi wê heftê hezar firîşteyan daye, ku êvarê li ser wî nimêj dikin, û heke di wê rojê de bimire, ewê di wê rojê de jî bimire, ewê di wê rojê de bimire, ewê bimire. statuya). [((Lewaz))/Dayîf El-Cemî’ El-Saghir / 5732].

* (Kî ayetên dawî yên (El-Haşr) bi roj an şev bixwîne û di wê rojê an şevê de were girtin, wî bihiştê misoger e.) [Hedîseke lawaz — Ḍaʿīf al-Jāmiʿ aṣ-Ṣaghīr 5770]

* (Navê Xwedê yê herî mezin di şeş ayetên dawîya sûreya Haşr de). [Dayîf El-Cemî’ El-Sagir / 853].

* (Dema ku hûn diçin razanê, sûreya Heşr bixwîne. Heke hûn bimirin, hûn ê şehîd bimirin.) [Dayîf El-Cemî’ El-Sagir / 307].

Hedîsên qels ên ku di derbarê fezîleta Sureya Rehman de hatin gotin

* (Ji her tiştî re bûkek heye û bûka Qur'ana Kerîm e). [((Lewaz))/Zawaz El-Cemî’ El-Saghir / 4729].

Hedîsên qels ên ku li ser fezîleta sûrê Weqî’ê hatine gotin

* (Sûreyê Weqiyê hînî jinên xwe bikin, lewra ew sûreyê Xena ye). [Dayîf El-Cemî’ El-Sagir / 3730].

* (Kî sûreyê Weqîê bixwîne û fêr bibe, ew ji bêhişmendan nayê hesibandin û ew û malbata wî feqîr nabin.) [Silsilat al-Aḥādīth aḍ-Ḍaʿīfah 291]

* (Kî her şev sûrê Weqîê bixwîne, belengazî qet serê wî nayê.) [((Lewaz))/Weak el-Cami’ el-Saghir/5773].

Hedîsên qels ên ku di derbarê fezîleta sûreya Zelzele de hatine gotin

* (Gava tê hejandin, bi qasî nîvê Qur’anê ye). [((Lewaz))/Qanûna qels û tirsandin/889].

Hedîsên qels ên ku li ser fezîleta sûrê Şerh û sûreya Fîl hatine gotin.

* (Kî ayetên “Ma me rave nekir” û “Ma te çawa nedît” bixwîne, çavê xwe nagire) [Bingeha wê tune ye — Silsilat al-Aḥādīth aḍ-Ḍaʿīfah 67]

Hedîsên qels ên ku di derbarê fezîleta sûreya Qedrê de hatine gotin

* (Xwendina (sûreya bi rastî me hinartîye) piştî avdanê). [Silsilah el-Ehadith el-Daîfe/68].

«Kî piştî destnimêjê sûreya Qedrê carekê bixwîne ji rastgoan e; ger du caran bixwîne di deftera şehîdan de tê nivîsîn; ger sê caran bixwîne Xwedê wî bi pêxemberan re dicivîne.» [Silsilat al-Aḥādīth aḍ-Ḍaʿīfah 1449]

Zikrê min lê zêde bike

Tenê hûn dikarin van zikran bibînin. Di hesabê we de têne tomarkirin.

Dema xwendinêDema tu amade bî
0 / 0

Xwendinên te yên qediyayî dê li vir xuya bibin.

Xwendin rawestiyaye

Ravekirin û çavkanî

Zikrê parve bike

WhatsApp Telegram Facebook X
Nivîsa ji bo parvekirinê

Dîsa dest pê bike?

Ev hejmarên niha û cihê tomarkirî yê vê beşê paqij dike. Dîroka xwendinên qediyayî parastî dimîne.

Ji pirtûkxaneya hedîsê

Hedîs
Narrated Al-Bara: that a man asked him. "O Abu '`Umara! Did you flee on the day (of the battle) of Hunain?" He replied, "No, by Allah, the Prophet (ﷺ) did not flee but the hasty people fled and the people of the Tribe of Hawazin attacked them with arrows, while the Prophet (ﷺ) was riding his white mule and Abu Sufyan bin Al-Harith was holding its reins, and the Prophet (ﷺ) was saying, 'I am the Prophet (ﷺ) in truth, I am the son of `Abdul Muttalib.' "
Sahih al-Bukhari

Reference : Sahih al-Bukhari 2874 In-book reference : Book 56, Hadith 90 USC-MSA web (English) reference : Vol. 4, Book 52, Hadith 126 (deprecated numbering scheme)

Hedîs û çavkaniyê bixwîne