Ruqyeya şerî ji Quran û Sunnah

Mîhengên xwendinê

کات لەسەر بنەمای دەقی پیشاندراو خەمڵێنراوە. کاتێک ئامادەیت پەخش بکە.

ژماردنی خۆکار

الرُّقْيَةُ الشَّرْعِيَّةُ كَامِلَةٌ مِنَ الْقُرْآنِ وَالسُّنَّةِ

الرُّقْيَةُ الشَّرْعِيَّةُ أَسْبَابٌ شَرْعِيَّةٌ لِلْعِلَاجِ وَالِاسْتِشْفَاءِ وَالشِّفَاءُ مِنَ اللَّهِ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى وَلَا يَمْلِكُ أَحَدٌ مِنَ الْخَلْقِ ضَرًّا وَلَا نَفْعًا ، وَلِذَلِكَ يَجِبُ اللُّجُوءُ إِلَى اللَّهِ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى دُونَ سَائِرِ الْخَلْقِ.

إِرْشَادَاتٌ عَامَّةٌ يَجِبُ أَنْ تُرَاعَى عِنْدَ الرُّقْيَةِ الشَّرْعِيَّةِ

* أَنْ لَا يَعْتَقِدَ الرَّاقِي أَنَّ الرُّقْيَةَ تُؤَثِّرُ بِذَاتِهَا بَلْ بِذَاتِ اللَّهِ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى.

* كَوْنُ الرَّاقِي وَالْمَرْقِيِّ عَلَى طَهَارَةٍ تَامَّةٍ.

* اسْتِقْبَالُ الرَّاقِي الْقِبْلَةَ.

* لُزُومُ تَدَبُّرِ الرَّاقِي وَالْمَرْقِيِّ لِنُصُوصِ الرُّقْيَةِ، فَلَا يَقُولُهَا الرَّاقِي دُونَ تَفَكُّرٍ بِمَعَانِيهَا، وَلَا يَسْتَمِعُهَا الْمَرْقِيُّ إِلَّا وَقَدِ اجْتَهَدَ فِي تَدَبُّرِهَا، وَاسْتَحْضَرَ كِلَاهُمَا الْخُشُوعَ فِي أَثْنَاءِ الرُّقْيَةِ بِتَعَلُّقِ الْقَلْبِ بِعَظِيمِ قُدْرَةِ اللَّهِ -تَعَالَى- وَحُسْنِ الِاسْتِعَانَةِ بِهِ سُبْحَانَهُ.

* بِإِمْكَانِ الرَّاقِي الِاقْتِصَارُ فِي الرُّقْيَةِ عَلَى الْآيَاتِ الْقُرْآنِيَّةِ أَوِ التَّعَوُّذَاتِ النَّبَوِيَّةِ، لَكِنَّ الْأَكْمَلَ فِي ذَلِكَ أَنْ يَجْمَعَ بَيْنَهَا.

* بِإِمْكَانِ الرَّاقِي أَنْ يَخْتَارَ مَا يُنَاسِبُ حَسْبَمَا يَتَّسِعُ لَهُ وَلِلْمَرْقِيِّ الْوَقْتُ، كَمَا أَنَّ لَهُ الِاخْتِصَارَ فِي الرُّقْيَةِ، بِحَيْثُ يَخْتَارُ مِنْهَا مَا يُنَاسِبُ حَالَ الْمَرْقِيِّ، وَلِلرَّاقِي كَذَلِكَ قِرَاءَةُ الرُّقْيَةِ عَلَى مَرَاحِلَ، بِحَيْثُ يَسْتَرِيحُ الْمَرِيضُ بَيْنَهَا.

* النَّفْثُ - وَهُوَ نَفْخٌ لَطِيفٌ مَعَ بَعْضِ رِيقٍ - فِي أَثْنَاءِ الْقِرَاءَةِ وَبَعْدَهَا، وَلَا بَأْسَ بِتَرْكِهِ.

* اسْتِحْسَانُ وَضْعِ الْيَدِ فِي أَثْنَاءِ الْقِرَاءَةِ عَلَى النَّاصِيَةِ أَوْ عَلَى مَوْضِعِ الْأَلَمِ، مَعَ مُلَاحَظَةِ عَدَمِ جَوَازِ مَسِّ النِّسَاءِ مِنْ غَيْرِ الْمَحَارِمِ.

* إِنْ لَاحَظَ الرَّاقِي تَأَثُّرَ الْمَرِيضِ بِبَعْضِ الْآيَاتِ فِي أَثْنَاءِ الرُّقْيَةِ، فَلَا بَأْسَ بِتَكْرَارِهَا ثَلَاثًا، أَوْ خَمْسًا، أَوْ سَبْعَ مِرَارٍ، حَسْبَ الْحَاجَةِ وَمُلَاحَظَةِ دَرَجَةِ الِاسْتِجَابَةِ.

* أَنْ يَنْوِيَ الرَّاقِي بِرُقْيَتِهِ نَفْعَ أَخِيهِ، وَمَحَبَّةَ أَنْ يَشْفِيَهُ اللَّهُ وَيُخَفِّفَ عَنْهُ، وَكَذَلِكَ تَوَخِّي هِدَايَتِهِ، بَلْ إِنْ تَيَقَّنَ الرَّاقِي وُجُودَ جِنِّيٍّ مُتَلَبِّسٍ، حَرَصَ عِنْدَئِذٍ عَلَى تَخْلِيصِ الْمَرْقِيِّ مِنْ ذَلِكَ التَّلَبُّسِ، مَعَ حِرْصِهِ كَذَلِكَ عَلَى دَعْوَةِ ذَلِكَ الْجِنِّيِّ إِلَى التَّقْوَى وَالِاسْتِقَامَةِ، وَهَذَا مَطْلَبٌ مُهِمٌّ جِدًّا يَنْبَغِي لِلرَّاقِي مُلَاحَظَتُهُ؛ ذَلِكَ أَنَّ هَمَّ الْمُسْلِمِ الْأَعْظَمَ الدَّعْوَةُ إِلَى اللَّهِ -تَعَالَى- لِقَوْلِ الْمَوْلَى - عَزَّ وَجَلَّ -: ﴿ قُلۡ هَٰذِهِۦ سَبِيلِيٓ أَدۡعُوٓاْ إِلَى ٱللَّهِۚ عَلَىٰ بَصِيرَةٍ أَنَا۠ وَمَنِ ٱتَّبَعَنِيۖ ﴾ [يُوسُفَ: 108]، فَالْمُسْلِمُ دَاعِيَةٌ فِي الْمَقَامِ الْأَوَّلِ؛ فَحَرِيٌّ بِهِ أَنْ يُبَاشِرَ رُقْيَتَهُ وَهُوَ يَحْمِلُ فِي صَدْرِهِ هَاتَيْنِ النِّيَّتَيْنِ (الشِّفَاءَ، وَمَحَبَّةَ الْهِدَايَةِ)، وَلِيَتَنَبَّهِ الرَّاقِي إِلَى أَنَّهُ لَا يَنْبَغِي لَهُ أَنْ يَسْعَى إِلَى أَذِيَّةِ الْجِنِّيِّ ابْتِدَاءً، إِلَّا إِذَا اسْتَعْصَتْ عَلَيْهِ سُبُلُ هِدَايَتِهِ، فَكَمْ مِنْ جِنِّيٍّ مُتَلَبِّسٍ تَابَ وَأَنَابَ عَلَى يَدِ رَاقٍ، بَلْ كَمْ مِنْ شَيْطَانٍ مَارِدٍ أَسْلَمَ عَلَى يَدَيْهِ، فَكَتَبَ اللَّهُ -تَعَالَى- شِفَاءً لِلْمَرِيضِ وَهِدَايَةً لِلْجِنِّيِّ.

* مُرَاعَاةُ لَفْظِ الرُّقْيَةِ الْمُنَاسِبِ لِلْمَقَامِ عِنْدَ الْقِرَاءَةِ فَيَقُولُ: (أَرْقِي نَفْسِي)، (أَرْقِيكَ) أَوْ (أَرْقِيكِ)، أَوْ (أَرْقِيكُمْ)، وَذَلِكَ بِحَسَبِ الْحَالِ.

* قَدْ تَسْتَمِرُّ الرُّقْيَةُ لِمُدَّةِ أُسْبُوعٍ كَامِلٍ، وَرُبَّمَا كَانَتْ أَقَلَّ مِنْ ذَلِكَ، أَوْ أَكْثَرَ، وَذَلِكَ بِحَسَبِ حَالِ الْمَرِيضِ وَمَدَى اسْتِجَابَتِهِ لِلْعِلَاجِ، حَتَّى يَتِمَّ الشِّفَاءُ بِإِذْنِ اللَّهِ.

* إِذَا جَزَمَ الرَّاقِي بِأَنَّ الْمَرْقِيَّ يُعَانِي مِنْ سِحْرٍ - وَالْعِيَاذُ بِاللَّهِ - فَإِنَّهُ مِنَ الْمُهِمِّ لِلْغَايَةِ أَنْ يُرَكِّزَ فِي رُقْيَتِهِ عَلَى الْآيَاتِ الَّتِي ذُكِرَ فِيهَا السِّحْرُ، مَعَ تَكْرَارِ قِرَاءَتِهَا عَلَى الْمَسْحُورِ، وَبِخَاصَّةِ الْمُعَوِّذَتَيْنِ، فَفِي ذَلِكَ تَأْثِيرٌ بَالِغٌ عَلَى فَكِّ السِّحْرِ، وَدَفْعِ الْأَذَى، بِإِذْنِ اللَّهِ.

* إِنَّ لِلرَّاقِي الْقِرَاءَةَ جَهْرًا أَوْ سِرًّا، وَالْجَهْرُ أَوْلَى، وَذَلِكَ بِصَوْتٍ مُعْتَدِلٍ يَتَمَكَّنُ مَعَهُ الْمَرْقِيُّ مِنْ سَمَاعِهِ؛ فَيَزْدَادُ بِذَلِكَ تَأَثُّرُهُ بِالرُّقْيَةِ وَانْتِفَاعُهُ بِهَا.

Ruqiyeya qanûnî ji Qur'an û Sunnetê temam e.

Ruqyeya qanûnî ji Xwedayê Te’ala re rêyeke qanûnî ya dermankirin, saxkirin û qencbûnê ye û mafê tu kesî ji afirandêran tune ye ku zirarê bide û feyde bike, lewma divê serî li Xwedayê Te’ala bidin ne ku afirînên mayî.

Telîmatên giştî yên ku divê di dema kirina ruqya qanûnî de li ber çavan bê girtin

* Kesê ku ruqyeyê dike, divê bawer neke ku ruqye bi serê xwe bandorê dike, belkî li ser eslê Xwedayê Te’ala ye.

* Kesê ku tê bilindkirin û bilindkirin divê bi tevahî pak be.

* Mîrza li ber Qiblayê ye.

* Pêwîst e kesê ruqiyeyê li metnên ruqiyeyê bifikire. Kesê ku ruqyeyê dike bila bêyî ku li maneya wan bifikire nebêje û yê ruqyeyê jî heta ku hewil nedaye bila guh nede wan. Di hizirkirina wê de, wan herduyan jî di dema ruqyeyê de bi dilnizmî bi hêza mezin a Xwedayê Teala ve girêdabûn û bi xêra alîkarîya Wî ve girêdayî bûn. Rûmet jê re be.

* Kesê ku ruqiyeyê dike, dikare rûqiya xwe bi ayetên Qur’anê yan jî bi ayetên pêxemberî ve bisînor bike, lê ya temamtir ew e ku wan bi hev re bihêle.

* Kesê ku rûqyeyê dike, dikare li gorî dema xwe ya ku li gorî xwe û yê rûqyeyê bijare û mafê wî ye ku di ruqyeyê de jî kurt be, lewra hin ji wan li gorî rewşa kesê rûqye gunca ne û kesê rûqyeyê jî dikare rûqê di navbera wan de bixwîne, da ku nexweş di qonaxê de rihet bibe.

* Di dema xwendinê û piştî xwendinê de bi nermî lêdana bi nermî -ku bi hindek salixdanê ve nerm e- û dev jê berde zerar nîne.

* Di dema xwendinê de tê tewsiyekirin ku destê xwe li ser lingê pêşiyê an jî cihê ku êş dixwîne bê danîn, dema ku bê mahrem dest danîna li jinan rewa nabe.

* Heger îbadetkar di ruqyeyê de mêze bike ku nexweş di hin ayetan de bandor bûye, li gorî hewcedarî û dîtina dereceya bersivdayînê sê, pênc an heft caran dubarekirina wan zerer nîne.

* Yê ku rûqyeyê dide, bi ruqyeya xwe nîyet dike ku feydeyê bide birayê xwe û dixwaze ku Xwedê wî qenc bike û barê wî sivik bike, û ji bo rêberîyê jî bixwaze. Bextewar ji hebûna cinekî di çalakiyê de piştrast bû, û wî hingê xwest ku bextê ji wê tevliheviyê xilas bike, hem jî hişyar bû ku wî kesî vexwîne. Yê ku li teqwa û durustiyê digere û ev pêdiviyek pir girîng e ku divê kesên sofî li ber çavan bigirin. Ji ber ku derdê herî mezin ê misilman bangawaziya Xwedayê Te’ala ye, wekî Rebbê Te’ala dibêje: “Bêje: “Rîya min ev e, ez gazî Xwedê dikim û yên ku li pey min hatine, çavê xwe zelal in” [Yusuf: 108], lewra misilman di serî de gazîkar e; Çêtir e ku ew di dilê xwe de van her du niyetan (şifakirin û hezkirina rêberiyê) dest pê bike û ruqye jî bala xwe bide serê cinan, heta ku rê û rêbaza rêberiya wî ji wî re zehmet nebe, ji bo ku ew pêşî li zerarê nede cinan. Çend cin di meriyetê de ne? Poşman bû û bi destê Raqî berê xwe da Raqî. Bi rastî çend şeytanên serhildêr bi destên wî xilas bûn, lewra Xwedayê mezin ji bo nexweşan derman û ji bo cinan jî rêberî kir.

* Di dema xwendinê de guh bidin peyva rûqyeyê ku li gorî meqamê wê ye û dibêje: (Ez bi xwe ruqyeme), (Ez ji te ruqîyeme) yan (Ez te ruqîyeme) yan (Ez te ruqîyeme te), yan jî (Ez te ruqîyeme te), û ew jî li gorî rewşê ye.

*Rûqye dibe ku hefteyek tije bidome, yan ji wê kêmtir be, yan jî zêdetir be, li gor rewşa nexweş û bi qasî ruqyeyê. Bersiva wî ya ji bo dermankirinê, heta ku başbûn temam bibe, bi îzna Xwedê.

* Heger ruqye tesdîq bike ku ruqye bi sêhrbazê ye - Xwedê nehêle - wê demê pir girîng e ku ew rûqya xwe li ser van ayetan bisekine: Di wan ayetan de sêrbaz hatiye gotin, bi xwendina wê ya dubare li ser kesê efsûnî, nemaze her du kesên efsûnkar, bandorek mezin li şikandina sihrê dike. Û bi îzna Xwedê ziyanê ji xwe dûr bike.

* Yê ku bilind dike dikare bi dengekî bilind an jî bi dizî bixwîne, lê bi dengekî bilind çêtir e, û ew bi dengekî nerm tê kirin, da ku kesê bilindker bikaribe wî bibihîze; Ev yek bandora wî ya li ser ruqiyeyê û feyda wî ji wê zêde dike.

الرُّقْيَةُ الشَّرْعِيَّةُ مِنَ الْقُرْآنِ الْكَرِيمِ

* بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ⁠ ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ⁠ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ⁠ مَٰلِكِ يَوۡمِ ٱلدِّينِ⁠ إِيَّاكَ نَعۡبُدُ وَإِيَّاكَ نَسۡتَعِينُ⁠ ٱهۡدِنَا ٱلصِّرَٰطَ ٱلۡمُسۡتَقِيمَ⁠ صِرَٰطَ ٱلَّذِينَ أَنۡعَمۡتَ عَلَيۡهِمۡ غَيۡرِ ٱلۡمَغۡضُوبِ عَلَيۡهِمۡ وَلَا ٱلضَّآلِّينَ⁠ [الْفَاتِحَةِ: 1-7]

* الٓمٓ⁠ ذَٰلِكَ ٱلۡكِتَٰبُ لَا رَيۡبَۛ فِيهِۛ هُدٗى لِّلۡمُتَّقِينَ⁠ ٱلَّذِينَ يُؤۡمِنُونَ بِٱلۡغَيۡبِ وَيُقِيمُونَ ٱلصَّلَوٰةَ وَمِمَّا رَزَقۡنَٰهُمۡ يُنفِقُونَ⁠ وَٱلَّذِينَ يُؤۡمِنُونَ بِمَآ أُنزِلَ إِلَيۡكَ وَمَآ أُنزِلَ مِن قَبۡلِكَ وَبِٱلۡأٓخِرَةِ هُمۡ يُوقِنُونَ⁠ أُوْلَٰٓئِكَ عَلَىٰ هُدٗى مِّن رَّبِّهِمۡۖ وَأُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡمُفۡلِحُونَ⁠ [الْبَقَرَةِ: 1-5]

* ٱللَّهُ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ٱلۡحَيُّ ٱلۡقَيُّومُۚ لَا تَأۡخُذُهُۥ سِنَةٞ وَلَا نَوۡمٞۚ لَّهُۥ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَمَا فِي ٱلۡأَرۡضِۗ مَن ذَا ٱلَّذِي يَشۡفَعُ عِندَهُۥٓ إِلَّا بِإِذۡنِهِۦۚ يَعۡلَمُ مَا بَيۡنَ أَيۡدِيهِمۡ وَمَا خَلۡفَهُمۡۖ وَلَا يُحِيطُونَ بِشَيۡءٖ مِّنۡ عِلۡمِهِۦٓ إِلَّا بِمَا شَآءَۚ وَسِعَ كُرۡسِيُّهُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَۖ وَلَا يَـُٔودُهُۥ حِفۡظُهُمَاۚ وَهُوَ ٱلۡعَلِيُّ ٱلۡعَظِيمُ⁠ [آيَةُ الْكُرْسِيِّ - الْبَقَرَةِ 255]

* لِّلَّهِ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَمَا فِي ٱلۡأَرۡضِۗ وَإِن تُبۡدُواْ مَا فِيٓ أَنفُسِكُمۡ أَوۡ تُخۡفُوهُ يُحَاسِبۡكُم بِهِ ٱللَّهُۖ فَيَغۡفِرُ لِمَن يَشَآءُ وَيُعَذِّبُ مَن يَشَآءُۗ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٌ⁠ ءَامَنَ ٱلرَّسُولُ بِمَآ أُنزِلَ إِلَيۡهِ مِن رَّبِّهِۦ وَٱلۡمُؤۡمِنُونَۚ كُلٌّ ءَامَنَ بِٱللَّهِ وَمَلَٰٓئِكَتِهِۦ وَكُتُبِهِۦ وَرُسُلِهِۦ لَا نُفَرِّقُ بَيۡنَ أَحَدٖ مِّن رُّسُلِهِۦۚ وَقَالُواْ سَمِعۡنَا وَأَطَعۡنَاۖ غُفۡرَانَكَ رَبَّنَا وَإِلَيۡكَ ٱلۡمَصِيرُ⁠ لَا يُكَلِّفُ ٱللَّهُ نَفۡسًا إِلَّا وُسۡعَهَاۚ لَهَا مَا كَسَبَتۡ وَعَلَيۡهَا مَا ٱكۡتَسَبَتۡۗ رَبَّنَا لَا تُؤَاخِذۡنَآ إِن نَّسِينَآ أَوۡ أَخۡطَأۡنَاۚ رَبَّنَا وَلَا تَحۡمِلۡ عَلَيۡنَآ إِصۡرٗا كَمَا حَمَلۡتَهُۥ عَلَى ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِنَاۚ رَبَّنَا وَلَا تُحَمِّلۡنَا مَا لَا طَاقَةَ لَنَا بِهِۦۖ وَٱعۡفُ عَنَّا وَٱغۡفِرۡ لَنَا وَٱرۡحَمۡنَآۚ أَنتَ مَوۡلَىٰنَا فَٱنصُرۡنَا عَلَى ٱلۡقَوۡمِ ٱلۡكَٰفِرِينَ⁠[الْبَقَرَةِ: 284-286]

* قُلۡ يَٰٓأَيُّهَا ٱلۡكَٰفِرُونَ⁠ لَآ أَعۡبُدُ مَا تَعۡبُدُونَ⁠ وَلَآ أَنتُمۡ عَٰبِدُونَ مَآ أَعۡبُدُ⁠ وَلَآ أَنَا۠ عَابِدٞ مَّا عَبَدتُّمۡ⁠ وَلَآ أَنتُمۡ عَٰبِدُونَ مَآ أَعۡبُدُ⁠ لَكُمۡ دِينُكُمۡ وَلِيَ دِينِ⁠ [الْكَافِرُونَ]

* قُلۡ هُوَ ٱللَّهُ أَحَدٌ⁠ ٱللَّهُ ٱلصَّمَدُ⁠ لَمۡ يَلِدۡ وَلَمۡ يُولَدۡ⁠ وَلَمۡ يَكُن لَّهُۥ كُفُوًا أَحَدُۢ⁠[الْإِخْلَاصِ]

* قُلۡ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلۡفَلَقِ⁠ مِن شَرِّ مَا خَلَقَ⁠ وَمِن شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ⁠ وَمِن شَرِّ ٱلنَّفَّٰثَٰتِ فِي ٱلۡعُقَدِ⁠ وَمِن شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ⁠ [الْفَلَقِ]

* قُلۡ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلنَّاسِ⁠ مَلِكِ ٱلنَّاسِ⁠ إِلَٰهِ ٱلنَّاسِ⁠ مِن شَرِّ ٱلۡوَسۡوَاسِ ٱلۡخَنَّاسِ⁠ ٱلَّذِي يُوَسۡوِسُ فِي صُدُورِ ٱلنَّاسِ⁠ مِنَ ٱلۡجِنَّةِ وَٱلنَّاسِ⁠ [النَّاسِ]

Ruqya şer'î ji Qur'ana Pîroz

* Bi navê Allah, yê pir bi rehm û dilovan ﴿1﴾ Pesn ji Allah re ye, Perwerdigarê cîhanan. ﴿2﴾ yê pir bi rehm û dilovan ﴿3﴾ Xwediyê roja hesab û cezayê ye. ﴿4﴾ Em tenê te diperizin û tenê ji te alîkariyê dixwazin. ﴿5﴾ Me ber bi riya rast ve hîdayet bike. ﴿6﴾ Riya yên ku Te ni‘met li wan kir, ne yên ku xezeb li wan hatiye û ne jî yên ku ji rê derketine. ﴿7﴾. [الْفَاتِحَةِ: 1-7]

* الم ﴿1﴾ Ew Kitêb e, ku tu guman tê de tune ye; ew hîdayet e ji bo yên xwedî teqwayê. ﴿2﴾ Ew ên ku bi tiştên nedîtî bawer dikin, nimêjê bi cih tînin û ji wê rizqê ku me dane wan xerc dikin. ﴿3﴾ Û ew ên ku bi tiştên ji te re hatine daxistin û ji berî te hatine daxistin bawer dikin, û bi axiretê bi yaqin bawer dikin. ﴿4﴾ Ew li ser hîdayetê ji Perwerdigarê xwe ne û ew in yên serketî. ﴿5﴾. [الْبَقَرَةِ: 1-5]

* Allah e; ji Wî pê ve tu îlah tune, Ew Zindî ye, الْقَيُّومُ Ne hênijîn ne jî xew Wî digire. Tiştê di ezmanan û di erdê de ye hemû ji Wî re ye. Kî ye ku bê destûra Wî li cem Wî şefaat bike? Ew dizane çi li pêş û çi li pişt wan e. Ew nikarin tiştekî ji zanîna Wî fêm bikin, ji bilî ya ku Ew bixwaze. Kursiyê Wî ezmanan û erdê di xwe de dihewîne. Parastina wan her duyan ji Wî re giran nabe, û Ew yê Bilind û yê Mezin e.. [آيَةُ الْكُرْسِيِّ - الْبَقَرَةِ 255]

* Her tiştê ku di ezmanan û erdê de ye ji Allah re ye. Heke hûn tiştê di hundirê xwe de eşkere bikin an veşêrin, Allah dê ji we hesabê wê bike. Ew kî bixwaze dibexşe û kî bixwaze ezab dide. Allah li ser her tiştî qadir e. ﴿284﴾ Şandî bi ya ku ji Perwerdigarê wî jê re hatiye daxistin bawer kir, û bawermendan jî. Hemû bi Allah, melaîketên Wî, pirtûkên Wî û şandiyên Wî bawer kirin. Em di navbera tu yek ji şandiyên Wî de ciyawaziyê nakin. Wan got: Me bihîst û îtaet kir. Perwerdigarê me, em lêborîna Te dixwazin û vegera me ber bi Te ve ye. ﴿285﴾ Allah tu kesî ji hêza wî zêdetir bar nake. Tiştê ku wî bi dest xistiye ji bo wî ye, û tiştê ku wî bi dest xistiye li dijî wî ye. Perwerdigarê me, heke em ji bîr bikin an xeletiyê bikin, me berpirsiyar neke. Perwerdigarê me, bareke giran li me bar neke, wekî ku te li yên berî me bar kir. Perwerdigarê me, tiştê ku hêza me ji bo hilgirtina wî tune ye li me bar neke. Me bibore, me bibexşe û rehmê li me bike. Tu Mevlayê me yî; li dijî gelê kafiran alîkariya me bike. ﴿286﴾. [الْبَقَرَةِ: 284-286]

* Bibêje: Ey bêbawer! ﴿1﴾ Ez ji tiştên ku hûn îbadeta wan dikin re îbadet nakim. ﴿2﴾ Hûn jî ji yê ku ez îbadeta wî dikim re îbadet nakin. ﴿3﴾ وَلَا أَنَا عَابِدٌ مَّا عَبَدتُّمْ ﴿4﴾ Hûn jî ji yê ku ez îbadeta wî dikim re îbadet nakin. ﴿5﴾ Dînê we ji we re ye û dînê min jî ji min re ye. ﴿6﴾. [الْكَافِرُونَ]

* Bêje: Ew Allah Yek e. ﴿1﴾ Allah Es-Semed e. ﴿2﴾ Wî nezandiye û ew nehatiye zayîn, ﴿3﴾ û tu kesî hevta wî nebûye. ﴿4﴾. [الْإِخْلَاصِ]

* Bêje: Ez penahê dibim ber Perwerdigarê sibehê, ﴿1﴾ ji şerê tiştên ku wî afirandine, ﴿2﴾ ji şerê tariyê dema ku dikeve, ﴿3﴾ ji şerê yên ku li girêkan pif dikin ﴿4﴾ û ji şerê hesûdî dema ku hesûdiyê dike. ﴿5﴾. [الْفَلَقِ]

* Bêje: Ez penahê dibim ber Perwerdigarê mirovan, ﴿1﴾ Padîşahê mirovan, ﴿2﴾ Îlahê mirovan; ﴿3﴾ ji şerê veswesekarê ku xwe vedikişîne, ﴿4﴾ yê ku di sîngên mirovan de vesweseyê dike, ﴿5﴾ ji cin û mirovan. ﴿6﴾. [النَّاسِ]

الرُّقْيَةُ الشَّرْعِيَّةُ مِنَ السُّنَّةِ النَّبَوِيَّةِ

* أَعُوذُ بِاللَّهِ الْعَظِيمِ، وَبِوَجْهِهِ الْكَرِيمِ، وَسُلْطَانِهِ الْقَدِيمِ، مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ.

* أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، مِنْ هَمْزِهِ وَنَفْخِهِ وَنَفْثِهِ.

* أَعُوذُ بِكَلِمَاتِ اللَّهِ التَّامَّةِ ، مِنْ كُلِّ شَيْطَانٍ وَهَامَّةٍ ، وَمِنْ كُلِّ عَيْنٍ لَامَّةٍ.

* أَعُوذُ بِكَلِمَاتِ اللَّهِ التَّامَّاتِ مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ.

* بِسْمِ اللَّهِ أَرْقِيكَ، مِنْ كُلِّ شَيْءٍ يُؤْذِيكَ، مِنْ شَرِّ كُلِّ نَفْسٍ أَوْ عَيْنِ حَاسِدٍ، اللَّهُ يَشْفِيكَ، بِسْمِ اللَّهِ أَرْقِيكَ.

* بِسْمِ اللَّهِ (ثَلَاثًا)، أَعُوذُ بِاللَّهِ وَقُدْرَتِهِ مِنْ شَرِّ مَا أَجِدُ وَأُحَاذِرُ (سَبْعَ مَرَّاتٍ).

* أَسْأَلُ اللَّهَ الْعَظِيمَ رَبَّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ، أَنْ يُعَافِيَكَ وَيَشْفِيَكَ.

* اللَّهُمَّ رَبَّ النَّاسِ، أَذْهِبِ الْبَأْسَ، وَاشْفِ، أَنْتَ الشَّافِي لَا شِفَاءَ إِلَّا شِفَاؤُكَ، شِفَاءً لَا يُغَادِرُ سَقَمًا.

* اللَّهُمَّ اشْفِ عَبْدَكَ، وَصَدِّقْ رَسُولَكَ.

* اللَّهُمَّ بَارِكْ عَلَيْهِ، وَأَذْهِبْ عَنْهُ حَرَّ الْعَيْنِ وَبَرْدَهَا وَوَصَبَهَا.

* اللَّهُمَّ إِنَّا نَسْأَلُكَ مِنْ خَيْرِ مَا سَأَلَكَ مِنْهُ نَبِيُّكَ مُحَمَّدٌ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَنَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا اسْتَعَاذَ مِنْهُ نَبِيُّكَ مُحَمَّدٌ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنْتَ الْمُسْتَعَانُ، وَعَلَيْكَ الْبَلَاغُ، وَلَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ.

* لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ الْعَظِيمُ الْحَلِيمُ، لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ رَبُّ الْعَرْشِ الْكَرِيمِ، لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَرَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ.

* رَبَّنَا اللَّهُ الَّذِي فِي السَّمَاءِ، تَقَدَّسَ اسْمُكَ، أَمْرُكَ فِي السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ، كَمَا رَحْمَتُكَ فِي السَّمَاءِ فَاجْعَلْ رَحْمَتَكَ فِي الْأَرْضِ، اغْفِرْ لَنَا حُوبَنَا وَخَطَايَانَا، أَنْتَ رَبُّ الطَّيِّبِينَ، أَنْزِلْ رَحْمَةً مِنْ رَحْمَتِكَ، وَشِفَاءً مِنْ شِفَائِكَ عَلَى هَذَا الْوَجَعِ، فَيَبْرَأَ. (ثَلَاثَ مَرَّاتٍ).

* أَعُوذُ بِوَجْهِ اللَّهِ الْكَرِيمِ، وَبِكَلِمَاتِ اللَّهِ التَّامَّاتِ، اللَّاتِي لَا يُجَاوِزُهُنَّ بَرٌّ وَلَا فَاجِرٌ، مِنْ شَرِّ مَا يَنْزِلُ مِنَ السَّمَاءِ وَشَرِّ مَا يَعْرُجُ فِيهَا، وَشَرِّ مَا ذَرَأَ فِي الْأَرْضِ وَشَرِّ مَا يَخْرُجُ مِنْهَا، وَمِنْ فِتَنِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ، وَمِنْ طَوَارِقِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ، إِلَّا طَارِقًا يَطْرُقُ بِخَيْرٍ يَا رَحْمَنُ .

* بِسْـمِ اللَّهِ الَّذِي لَا يَضُـرُّ مَعَ اسْمِـهِ شَيْءٌ فِي الْأَرْضِ وَلَا فِي السَّمَـاءِ وَهُـوَ السَّمِـيعُ الْعَلِـيمُ. (ثَلَاثَ مَرَّاتٍ).

* أَعُوذُ بِكَلِمَاتِ اللَّهِ التَّامَّةِ مِنْ غَضَبِهِ وَعِقَابِهِ ، وَشَرِّ عِبَادِهِ ، وَمِنْ هَمَزَاتِ الشَّيَاطِينِ ، وَأَنْ يَحْضُرُونِ.

* بِسْمِ اللَّهِ الْعَظِيمِ ، أَعُوذُ بِاللَّهِ الْكَبِيرِ مِنْ شَرِّ كُلِّ عِرْقٍ نَعَّارٍ ، وَمِنْ شَرِّ حَرِّ النَّارِ.

* بِسْمِ اللَّهِ تُرْبَةُ أَرْضِنَا، بِرِيقَةِ بَعْضِنَا، يُشْفَى سَقِيمُنَا، بِإِذْنِ رَبِّنَا.

* اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِأَنَّ لَكَ الْحَمْدَ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ، الْمَنَّانُ يَا بَدِيعَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ، يَا ذَا الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ، يَا حَيُّ يَا قَيُّومُ.

* اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِأَنِّي أَشْهَدُ أَنَّكَ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ، الْأَحَدُ، الصَّمَدُ، الَّذِي لَمْ يَلِدْ، وَلَمْ يُولَدْ، وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُوًا أَحَدٌ.

* أَسْأَلُ اللَّهَ الْعَظِيمَ رَبَّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ، أَنْ يُعَافِيَكَ وَيَشْفِيَكَ. (سَبْعَ مَرَّاتٍ).

* اللَّهُمَّ بَرِّدْ قَلْبِي بِالثَّلْجِ وَالْبَرَدِ وَالْمَاءِ الْبَارِدِ ، اللَّهُمَّ نَقِّ قَلْبِي مِنَ الْخَطَايَا كَمَا نَقَّيْتَ الثَّوْبَ الْأَبْيَضَ مِنَ الدَّنَسِ.

* اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِوَجْهِكَ الْكَرِيمِ وَكَلِمَاتِكَ التَّامَّةِ مِنْ شَرِّ مَا أَنْتَ آخِذٌ بِنَاصِيَتِهِ، اللَّهُمَّ أَنْتَ تَكْشِفُ الْمَغْرَمَ وَالْمَأْثَمَ، اللَّهُمَّ لَا يُهْزَمُ جُنْدُكَ، وَلَا يُخْلَفُ وَعْدُكَ، وَلَا يَنْفَعُ ذَا الْجَدِّ مِنْكَ الْجَدُّ، سُبْحَانَكَ وَبِحَمْدِكَ.

* بِاسْمِ اللَّهِ يُبْرِيكَ، وَمِنْ كُلِّ دَاءٍ يَشْفِيكَ، وَمِنْ شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ، وَشَرِّ كُلِّ ذِي عَيْنٍ.

* اللَّهُمَّ اشْفِ عَبْدَكَ يَنْكَأُ لَكَ عَدُوًّا ، أَوْ يَمْشِي لَكَ إِلَى صَلَاةٍ.

* اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِ مُحَمَّدٍ كَمَا صَلَّيْتَ عَلَى إِبْرَاهِيمَ وَعَلَى آلِ إِبْرَاهِيمَ إِنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ، اللَّهُمَّ بَارِكْ عَلَى مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِ مُحَمَّدٍ كَمَا بَارَكْتَ عَلَى إِبْرَاهِيمَ وَعَلَى آلِ إِبْرَاهِيمَ فِي الْعَالَمِينَ إِنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ.

Ruqîyeya qanûnî ji Sunneta Pêxember

* Ez ji Şeytanê lanet li Xwedayê Teala, rûyê wî yê dilovan û desthilatdariya wî ya herheyî digerim.

* Ez ji şeytanê lanetkirî, ji pistîn, bafûn û tifkirina wî li Xwedê digerim.

* Ez li gotinên Xwedê yên bêkêmasî, ji her şeytan û cenawir û ji her çavê xerab digerim.

* Ez li gotinên Xwedê yên bêkêmasî ji xerabiya tiştên ku Wî afirandiye, xwe digirim.

* Bi navê Xwedê, ji her tiştê ku zirarê dide we, ji xerabiya her canî û çavê çavnebar ji we re ruqiye dikim. Xwedê şîfa bide we, bi navê Xwedê ez ji we re ruqyeyê dikim.

* Bi navê Xwedê (sê caran) ez ji xirabiya tiştên ku ez dibînim, xwe li Xwedê û hêza wî digerim û (heft caran) hişyar dikim.

* Ez ji Xwedayê Te’ala Rebbê Arşê Te’ala daxwaz dikim ku selametî û şîfayê bide we.

* Ya Xwedê, Rebbê mirovan, derdê ji holê rake û sax bike. Tu dermanker î. Ji xeynî şîfaya te tu çare tune ye, şîfa ku tu nexweşî li pey xwe namîne.

* Ya Xwedê, evdê xwe qenc bike, û rastiya qasidê xwe bêje.

* Ya Xwedê, wî bihêle û germî, serma û hêrsa çavan jê rake.

* Ya Xwedê, em qenciya ku Pêxemberê te Muhemmed ji te xwestiye, ji te dixwazin û ji wê xerabiya ku Pêxemberê te Muhammed aleyhiss lê silavên Xuda lê be, ji Xwedayê silav û silavên Xuda lê spartiye, em xwe ji te diparêzin û tu yî ku jê re arîkarî tê kirin û ji Xwedê pê ve tu hêz û hêz li ser te nîn e.

* Ji Xweda pê ve tu Xwedayê mezin û xwedêgiravî tine ye, ji Xweda pê ve tu Xweda tune ye, Xwedayê erşê mezin, ji Xweda pê ve tu Xweda, Xwedayê asîmanan û Xwedayê asîmanan.

* Rebbê me Xwedayê ku li ezmanan e, navê te pîroz be, emrê te li erd û asîmanan, çawa ku min li ezmanan rehmê li te kir, li erdê jî rehma xwe bike, li me bibexşîne. Êşa me û gunehên me. Tu Rebbê qenciyan î. Ji dilovaniya xwe rehmetek û ji şîfaya xwe dermanek li ser vê êşê bişîne û ew ê sax bibe. (Sê caran).

* Ez xwe dispêrim Rûyê Xwedê yê qedirbilind û gotinên Xwedê yên kamil, yên ku ne rast û ne jî bêexlaq nikarin ji ser wan derbas bibin, ji xerabiya tiştên ku ji ezmên dadikevin û ji xerabiya tiştên ku wî li ser rûyê erdê belav kirine û ji xerabiya tiştên ku jê dertên, ji xeynî şev û roj û ceribandên şev û roj, ji bo yê ku direve. Baş derbas dibe Ey Rehîm.

* Bi navê Xwedayê ku bi navê wî li erd û ezmanan tu tişt nayên xerakirin û ew bihist û zana ye. (Sê caran).

* Ez ji xezeb û ezabê wî, ji xerabiya bendeyên Wî, ji teşqela şeytan û ji hebûna wan, xwe li gotinên Xwedê yên kamil digerim.

* Bi navê Xwedayê Te’ala, ez ji xirabîya her nijada agirî û ji xirabîya germa agirî, xwe li Xwedayê mezin digerim.

* Bi navê Xwedê, axa welatê me, salixdana hinekan, nexweşên me bi izna Rebbê me sax bibin.

* Ya Xwedê, ez ji Te daxwaz dikim ku pesnê te be, ji te pê ve tu xweda tune ye Xêrxwaz, ey Afirînerê erd û asîmanan, ey Xwedayê mezinahî û namûsê, ey bijî ey herheyî.

* Ya Xwedê, ez ji te dipirsim ku ez şahidiyê bikim ku tu Xwedê yî, ji Te pê ve tu xweda tune ye, Yê herheyî, yê ku ne bûyî, ne ji dayik bû û ne jî bû. Ji kesî re bes e.

* Ez ji Xwedayê Te’ala Rebbê Arşê Te’ala daxwaz dikim ku selametî û şîfayê bide we. (Heft caran).

* Ya Xwedê, dilê min bi qeşa, befir û ava sar hênik bike. Ya Xwedê, dilê min ji gunehan paqij bike çawa ku te cilê spî ji qirêjiyê paqij kir.

* Ya Xwedê, ez li rûyê Te yê birûmet û gotinên Te yên bêkêmasî ji xerabiya ku Tu bi quncikê wê digirî, xwe digirim. Ya Xwedê, tu deyn û gunehan eşkere dikî. Ya Xwedê, eskerê te têk naçe, soza te naqede, xîret û xîreta te ji te fêde nake, rûmet û hemd ji te re be.

* Bi navê Xwedê, ew we pîroz dike û ji her nexweşî û ji xerabiya çavnebar gava çavnebariyê dike û ji xirabiya her çavan sax dike.

* Ya Xwedê, ew xulamê xwe qenc bike, yê ku te wekî dijminê xwe xirab dike, yan jî ji bo ku tu nimêjê bike dimeşe.

* Ya Xwedê, çawa ku te pîrozî Îbrahîm û malbata Îbrahîm kir, li Muhemmed û malbata Muhammed pîroz be. Tu Pesn û Birûmet î. Ya Xweda, li Muhemmed û ehlê Muhemmed pîroz be, çawa ku te li dinyayan li Îbrahîm û malbata Îbrahîm pîroz kir. Tu Pesn û Birûmet î.

Zikrê min lê zêde bike

Tenê hûn dikarin van zikran bibînin. Di hesabê we de têne tomarkirin.

Dema xwendinêDema tu amade bî
0 / 0

Xwendinên te yên qediyayî dê li vir xuya bibin.

Xwendin rawestiyaye

Ravekirin û çavkanî

Zikrê parve bike

WhatsApp Telegram Facebook X
Nivîsa ji bo parvekirinê

Dîsa dest pê bike?

Ev hejmarên niha û cihê tomarkirî yê vê beşê paqij dike. Dîroka xwendinên qediyayî parastî dimîne.

Ji pirtûkxaneya hedîsê

Hedîs
Abu Sa'id al-Khudri (Allah her pleased with him) reported that at the Battle of Hanain Allah's Messenger (ﷺ) sent an army to Autas and encountered the enemy and fought with them. Having overcome them and taken them captives, the Companions of Allah's Messenger (may peace te upon him) seemed to refrain from having intercourse with captive women because of their husbands being polytheists. Then Allah, Most High, sent down regarding that: " And women already married, except those whom your right hands possess (iv. 24)" (i. e. they were lawful for them when their 'Idda period came to an end).
Sahih Muslim

Reference : Sahih Muslim 1456 a In-book reference : Book 17, Hadith 41 USC-MSA web (English) reference : Book 8, Hadith 3432 (deprecated numbering scheme)

Hedîs û çavkaniyê bixwîne