د حج او عمرې اذکار

د لوستلو امستنې

وخت د ښودل شوي متن له مخې اټکل کېږي. چمتو چې شئ، پيل کېکاږئ.

اتومات شمېرنه

قَدْ رَبَطَ اللَّهُ تَعَالَى بَيْنَ الْحَجِّ وَالذِّكْرِ فَجَعَلَهُ مِنْ أَهَمِّ مَقَاصِدِ الرُّكْنِ الْخَامِسِ مِنْ أَرْكَانِ الدِّينِ، قَالَ تَعَالَى :

"وَٱذۡكُرُواْ ٱللَّهَ فِيٓ أَيَّامٖ مَّعۡدُودَٰتٖۚ". [سُورَةُ الْبَقَرَةِ - الْآيَةُ 203]

وَقَالَ تَعَالَى :

"وَأَذِّن فِي ٱلنَّاسِ بِٱلۡحَجِّ يَأۡتُوكَ رِجَالٗا وَعَلَىٰ كُلِّ ضَامِرٖ يَأۡتِينَ مِن كُلِّ فَجٍّ عَمِيقٖ⁠ لِّيَشۡهَدُواْ مَنَٰفِعَ لَهُمۡ وَيَذۡكُرُواْ ٱسۡمَ ٱللَّهِ فِيٓ أَيَّامٖ مَّعۡلُومَٰتٍ عَلَىٰ مَا رَزَقَهُم مِّنۢ بَهِيمَةِ ٱلۡأَنۡعَٰمِۖ". [سُورَةُ الْحَجِّ - الْآيَةُ 28]

فَجَعَلَ مِنْ أَهَمِّ مَقَاصِدِ الْحَجِّ أَنْ يَقُومَ الْعَبْدُ بِذِكْرِ اللَّهِ وَشُكْرِهِ.

وَأَكَّدَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ارْتِبَاطَ الْحَجِّ بِذِكْرِ اللَّهِ فَقَالَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ:

" إِنَّمَا جُعِلَ الطَّوَافُ بِالْبَيْتِ وَبَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ وَرَمْيُ الْجِمَارِ لِإِقَامَةِ ذِكْرِ اللَّهِ". [رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَالتِّرْمِذِيُّ]

وَهَكَذَا يَتَجَلَّى شَأْنُ الذِّكْرِ فِي الْحَجِّ، وَيَسْتَبِينُ عِظَمُ مَنْزِلَتِهِ وَرَفِيعُ مَكَانَتِهِ. وَفِيمَا يَلِي الْأَدْعِيَةُ النَّبَوِيَّةُ وَالْأَذْكَارُ الْوَارِدَةُ فِي مَحَطَّاتِ الْحَجِّ وَمَوَاقِيتِهِ الزَّمَانِيَّةِ وَالْمَكَانِيَّةِ وَالْعُمْرَةِ وَالزِّيَارَةِ فَاحْفَظْهَا لِيَكُونَ حَجُّكَ مَبْرُورًا وَسَعْيُكَ مَشْكُورًا.

الله تعالی حج له ذکر سره تړلی او هغه يې د دين د پنځم رکن له تر ټولو مهمو موخو څخه ګرځولی دی. الله تعالی فرمايي:

«او الله په څو ټاکلو ورځو کې ياد کړئ.» [سورة البقرة، آيت 203]

او الله تعالی فرمايي:

«او خلکو ته د حج اعلان وکړه؛ هغوی به پلي او په هره نرۍ اوښه سپاره تاته راځي، له هرې لرې لارې به راځي (27)، څو خپلې ګټې وويني او په ټاکلو ورځو کې د الله نوم د هغو څارويو پر سر ياد کړي چې هغه دوی ته روزي کړي دي.» [سورة الحج، آيت 28]

نو هغه د حج له مهمو موخو څخه دا ګرځولي چې بنده د الله ذکر او شکر ادا کړي.

نبي ﷺ د حج او د الله د ذکر تر منځ اړيکه ټينګه کړه او ويې فرمايل:

«د بيت الله طواف، د صفا او مروه تر منځ سعي او د جمراتو ويشتل د الله د ذکر د قائمولو لپاره ټاکل شوي دي.» [ابو داود او ترمذي روايت کړی]

په دې توګه په حج کې د ذکر اهميت، سترتيا او لوړ مقام څرګندېږي. لاندې په حج کې د هغه په پړاوونو، وختونو او ځايونو، او همدارنګه په عمره او زيارت کې راغلې نبوي دعاوې او اذکار دي؛ دا زده کړئ، څو ستاسو حج مبرور او هڅه مو قبوله شي.

الذِّكْرُ عِنْدَ الْإِحْرَامِ
"سُبْحَانَ اللَّهِ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ وَاللَّهُ أَكْبَرُ"

دُعَاءُ التَّلْبِيَةِ فِي الْحَجِّ وَالْعُمْرَةِ
"لَبَّيْكَ اللَّهُمَّ لَبَّيْكَ، لَبَّيْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ لَبَّيْكَ إِنَّ الْحَمْدَ، وَالنِّعْمَةَ، لَكَ وَالْمُلْكَ، لَا شَرِيكَ لَكَ".  [الْبُخَارِيُّ (2/ 170)، وَمُسْلِمٌ (1184)]

الدُّعَاءُ عِنْدَ رُؤْيَةِ الْكَعْبَةِ
"اللَّهُمَّ أَنْتَ السَّلَامُ وَمِنْكَ السَّلَامُ، فَحَيِّنَا رَبَّنَا بِالسَّلَامِ". [أَبِي شَيْبَةَ 7/ 102، وَالْبَيْهَقِيُّ 5/ 73]

الدُّعَاءُ عِنْدَ اسْتِلَامِ الْحَجَرِ الْأَسْوَدِ
"بِاسْمِ اللَّهِ وَاللَّهُ أَكْبَرُ". [الطَّبَرَانِيُّ (862)، (863)، وَالْبَيْهَقِيُّ (5/ 79)]
"لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَاللَّهُ أَكْبَرُ، اللَّهُمَّ تَصْدِيقًا بِكِتَابِكَ، وَسُنَّةِ نَبِيِّكَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ". [الطَّبَرَانِيُّ (865)]

الدُّعَاءُ بَيْنَ الرُّكْنِ الْيَمَانِيِّ وَالْحَجَرِ الْأَسْوَدِ
"رَبَّنَآ ءَاتِنَا فِي ٱلدُّنۡيَا حَسَنَةٗ وَفِي ٱلۡأٓخِرَةِ حَسَنَةٗ وَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ". [أَبُو دَاوُدَ 2/179 وَأَحْمَدُ 3/411]

الدُّعَاءُ فِي الطَّوَافِ
"اللَّهُمَّ رَبَّنَآ ءَاتِنَا فِي ٱلدُّنۡيَا حَسَنَةٗ وَفِي ٱلۡأٓخِرَةِ حَسَنَةٗ وَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ". [الطَّبَرَانِيُّ (857)، وَالْبَيْهَقِيُّ (5/ 84)]
"لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ، لَا شَرِيكَ لَهُ، لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ، بِيَدِهِ الْخَيْرُ، وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ".

الدُّعَاءُ بَعْدَ رَكْعَتَيِ الطَّوَافِ
اللَّهُمَّ اعْصِمْنِي بِدِينِكَ، وَطَاعَةِ رَسُولِكَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ.
اللَّهُمَّ جَنِّبْنِي حُدُودَكَ.
اللَّهُمَّ اجْعَلْنِي مِمَّنْ يُحِبُّكَ، وَيُحِبُّ مَلَائِكَتَكَ، وَرُسُلَكَ، وَعِبَادَكَ الصَّالِحِينَ اللَّهُمَّ حَبِّبْنِي إِلَيْكَ، وَإِلَى مَلَائِكَتِكَ، وَرُسُلِكَ، وَعِبَادَكَ الصَّالِحِينَ.
اللَّهُمَّ آتِنِي مِنْ خَيْرِ مَا تُؤْتِي عِبَادَكَ الصَّالِحِينَ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ.
اللَّهُمَّ يَسِّرْنِي لِلْيُسْرَى، وَجَنِّبْنِي الْعُسْرَى، وَاغْفِرْ.

الدُّعَاءُ عِنْدَ صُعُودِ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ
عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ خَرَجَ مِنَ الْمَسْجِدِ يُرِيدُ الصَّفَا، يَقُولُ: "نَبْدَأُ بِمَا بَدَأَ بِهِ" فَبَدَأَ بِالصَّفَا، وَقَرَأَ: {إِنَّ ٱلصَّفَا وَٱلۡمَرۡوَةَ مِن شَعَآئِرِ ٱللَّهِۖ} وَكَانَ إِذَا وَقَفَ عَلَى الصَّفَا يُكَبِّرُ ثَلَاثًا، وَيَقُولُ:
"لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ، لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ، لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ، أَنْجَزَ وَعْدَهُ، وَنَصَرَ عَبْدَهُ، وَهَزَمَ الْأَحْزَابَ وَحْدَهُ".
ثُمَّ أَعَادَ هَذَا الْكَلَامَ. [مُسْلِمٌ (1218)، وَأَحْمَدُ (3/ 320، 321)]

الدُّعَاءُ عَلَى الصَّفَا
"اللَّهُمَّ إِنَّكَ قُلْتَ: {اِدْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ} وَإِنَّكَ لَا تُخْلِفُ الْمِيعَادَ، وَإِنِّي أَسْأَلُكَ كَمَا هَدَيْتَنِي إِلَى الْإِسْلَامِ أَلَا تَنْزِعَهُ مِنِّي حَتَّى تَتَوَفَّانِي، وَأَنَا مُسْلِمٌ".
"اللَّهُمَّ اعْصِمْنَا بِدِينِكَ، وَطَوَاعِيَتِكَ، وَطَوَاعِيَةِ رَسُولِكَ، وَجَنِّبْنَا حُدُودَكَ".
"اللَّهُمَّ اجْعَلْنَا نُحِبُّكَ، وَنُحِبُّ مَلَائِكَتَكَ، وَأَنْبِيَاءَكَ، وَرُسَلَكَ، وَنُحِبُّ عِبَادَكَ الصَّالِحِينَ".
"اللَّهُمَّ حَبِّبْنَا إِلَيْكَ وَإِلَى مَلَائِكَتِكَ، وَإِلَى أَنْبِيَائِكَ، وَرُسُلِكَ، وَإِلَى عِبَادِكَ الصَّالِحِينَ".
"اللَّهُمَّ يَسِّرْنَا لِلْيُسْرَى، وَجَنِّبْنَا الْعُسْرَى، وَاغْفِرْ لَنَا فِي الْآخِرَةِ". [الْبَيْهَقِيُّ (5/ 94)]

الدُّعَاءُ فِي السَّعْيِ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ
"رَبِّ اغْفِرْ وَارْحَمْ إِنَّكَ أَنْتَ الْأَعَزُّ الْأَكْرَمُ". [الطَّبَرَانِيُّ (870)، وَالْبَيْهَقِيُّ (5/ 95)]

الدُّعَاءُ بِعَرَفَاتٍ
"لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ، لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ، وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ". [التِّرْمِذِيُّ (3579)، وَالطَّبَرَانِيُّ (784)]

دُعَاءُ السَّلَفِ الصَّالِحِ فِي عَرَفَاتٍ
"لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ، لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ، وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ".
"اللَّهُمَّ اهْدِنَا بِالْهُدَى، وَزَيِّنَّا بِالتَّقْوَى، وَاغْفِرْ لَنَا فِي الْآخِرَةِ وَالْأُولَى".
"ثُمَّ يَخْفِضُ صَوْتَهُ، ثُمَّ يَقُولُ: اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنْ فَضْلِكَ وَعَطَائِكَ رِزْقًا طَيِّبًا مُبَارَكًا".
"اللَّهُمَّ إِنَّكَ أَمَرْتَ بِالدُّعَاءِ، وَقَضَيْتَ عَلَى نَفْسِكَ بِالِاسْتِجَابَةِ، وَأَنْتَ لَا تُخْلِفُ وَعْدَكَ، وَلَا تَكْذِبُ عَهْدَكَ، اللَّهُمَّ مَا أَحْبَبْتَ مِنْ خَيْرٍ فَحَبِّبْهُ إِلَيْنَا، وَيَسِّرْهُ لَنَا، وَمَا كَرِهْتَ مِنْ شَيْءٍ فَكَرِّهْهُ إِلَيْنَا وَجَنِّبْنَاهُ، وَلَا تَنْزِعْ عَنَّا الْإِسْلَامَ بَعْدَ إِذْ أَعْطَيْتَنَا".

الدُّعَاءُ عِنْدَ رَمْيِ جَمْرَةِ الْعَقَبَةِ عِنْدَ كُلِّ حَصَاةٍ
"اللَّهُ أَكْبَرُ، اللَّهُ أَكْبَرُ، اللَّهُ أَكْبَرُ".
"اللَّهُمَّ اجْعَلْهُ حَجًّا مَبْرُورًا وَذَنْبًا مَغْفُورًا". [الطَّبَرَانِيُّ (881)، وَالْبَيْهَقِيُّ (5/ 129)]

الذِّكْرُ عِنْدَ ذَبْحِ الْأَضَاحِيِّ
بِسْمِ اللَّهِ , اللَّهُمَّ تَقَبَّلْ مِنْ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَمِنْ أُمَّةِ مُحَمَّدٍ

دُعَاءُ الرُّجُوعِ مِنَ الْحَجِّ أَوِ الْعُمْرَةِ
"اللَّهُ أَكْبَرُ، اللَّهُ أَكْبَرُ، اللَّهُ أَكْبَرُ".
"لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ، لَهُ الْمُلْكُ، وَلَهُ الْحَمْدُ، وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ، آيِبُونَ، تَائِبُونَ، عَابِدُونَ، سَاجِدُونَ".
"اللَّهُمَّ اجْعَلْهُ حَجًّا مَبْرُورًا وَسَعْيًا مَشْكُورًا وَذَنْبًا مَغْفُورًا".

د احرام د ننوتلو په وخت کې ذکر

"سُبْحَانَ اللهِ وَبِحَمْدِهِ، او الله ډېر لوى دى."

د حج او عمرې پر مهال تلبیه ویل

"ای خدایه ستا په خدمت کې، ته هیڅ شریک نلري، په حقیقت کې ستاینه او برکت ستا دی او پاچاهي ده، ته هیڅ شریک نلري." [بخاري (2/170) او مسلم (1184)]

د کعبې د لیدلو دعا

"اې خدایه، ته سوله یې او سوله له تا څخه راځي، نو زموږ پروردګاره پر موږ سلام واچوه." [ابو شیبه 7/102، او بیهقی 5/73]

د تور ډبرې د ترلاسه کولو په وخت کې دعا

"د خدای په نوم او خدای لوی دی." [الطبرانی (۸۶۲)، (۸۶۳) او بیهقی (۵/۷۹)]

"له خدای پرته بل معبود نشته، او خدای لوی دی، ای خدایه، ستا د کتاب او ستا د پیغمبر صلی الله علیه وسلم د سنتو سره سم، د الله تعالی په فضل او د هغه مبارک دین دی." [الطبرانی (۸۶۵)]

د یمن د کونج او تور ډبرې تر منځ دعا

"زموږ پروردګاره، موږ ته په دنیا کې خیر راکړه او په آخرت کې هم، او موږ د اور له عذابه وساته." [ابوداود 2/179 او احمد 3/411]

د طواف پر مهال دعا

"اې خدایه زمونږ ربه مونږ ته په دنیا کې نیکي راکړه او په آخرت کې هم نیکي راکړه او د دوزخ له عذابه مو وساته. [الطبرانی (۸۵۷) او بیهقی (۵/۸۴)]

"له خدای پرته بل معبود نشته، شریک نشته، د هغه لپاره پاچاهي ده او د هغه لپاره ستاینه ده، د هغه په ​​لاس کې خیر دی او هغه په ​​هر څه قادر دی."

د طواف له دوو رکعتونو وروسته دعا

ای خدایه ما په خپل دین او د خپل رسول په اطاعت سره وساته.

اوه خدایه، ما خپل حدود پریږده.

ای خدایه ما د هغو کسانو له جملې څخه وګرځوه چې ستا سره مینه لري، ستا پرښتې، ستا رسولان او ستا نیک بندګان. اوه خدایه، ما له تا، ستا پرښتو او ستا د رسولانو سره مینه وکړه. او ستا نیک بندګان.

ای خدایه ما ته هغه څه راکړه چې ته یې په دنیا او آخرت کې خپلو نیکو بندګانو ته راکوي.

ای خدایه ما ته آسانه کړه، سختي راته وساته او بښنه مې وکړه.

صفا او مروه ته د پورته کیدو دعا

له جابر بن عبدالله رضي الله عنهما څخه روایت دی چې ما له رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه واورېدل چې کله له مسجد څخه ووتل او صفا ته روان شو او ویې ویل: موږ له هغه څه پیل کوو چې هغه یې پیل کړی دی. نو په صفا سره يې پيل وکړ او دا يې ووايه: (الصفا او مروه د خداى له نښو څخه دي) او کله چې به په صفا باندې ولاړ نو درې ځله به يې "الله اکبر" ويل او ويل به يې:

"له خدای پرته بل معبود نشته، هیڅ شریک نه لري، د هغه لپاره پاچاهي ده او د هغه لپاره ستاینه ده، او هغه په ​​هر څه قادر دی، د خدای پرته بل معبود نشته، هغه خپله ژمنه پوره کړه، د خپل بنده ملاتړ یې وکړ او یوازې یې ګوندونه مات کړل."

بیا یې دا خبرې تکرار کړې. [مسلم (۱۲۱۸) او احمد (۳/۳۲۰، ۳۲۱)]

په صفا باندې دعا

ای خدایه تا وویل: {ما ته ووایه زه به ځواب درکړم} او ته خپله وعده نه ماتوې او زه له تا څخه سوال کوم لکه څنګه چې تا ما ته اسلام ته لارښوونه کړې ده چې له هغه څخه انحراف ونه کړي. له ما څخه تر مرګه پورې زه مسلمان یم.»

"اې خدايه مونږ په خپل دين، خپل اطاعت او د خپل رسول په اطاعت سره وساته او د خپل حد نه مو وساته."

"اې خدایه، موږ ته ستا، ستا پرښتو، ستا انبياء، ستا پېغمبران او ستا د صالحو بندګانو سره مينه راکړه."

"اې خدایه، موږ ته ستا، ستا پرښتو، ستا انبياء، ستا پېغمبران او ستا د صالحو بندګانو سره مينه راکړه."

"اې خدایه، موږ ته کارونه اسانه کړه، سختۍ مو وساته او په آخرت کې مو بخښنه وکړه." [البیهقی (۵/۹۴)]

د صفا او مروه تر منځ په سفر کې دعا

"زما ربه، بښنه وکړه او رحم وکړه، بېشكه ته ډېر غالب، ډېر سخي يې." [الطبرانی (۸۷۰) او بیهقی (۵/۹۵)]

د عرفات دعا

"له خدای پرته بل معبود نشته، هیڅ شریک نشته، د هغه لپاره پاچاهي ده او د هغه لپاره ستاینه ده او هغه په ​​هر څه قادر دی." [ترمذي (3579) او طبرانی (784)]

په عرفات کې د نیکو پیشو دعا

"له خدای پرته بل معبود نشته، هیڅ شریک نشته، د هغه لپاره پاچاهي ده او د هغه لپاره ستاینه ده او هغه په ​​هر څه قادر دی."

"اې خدایه موږ ته هدایت راکړه، موږ ته په تقوا سره زیور راکړه او موږ ته په آخرت او لومړیو کې بښنه وکړه."

"بیا یې خپل غږ ټیټ کړ او ویې ویل: ای خدایه زه ستا په فضل ستا څخه غواړم او تاته ښه او برکتناکه روزي درکړم."

"اې خدایه تا د دعا حکم کړی دی او تا خپل ځان ته د ځواب ویلو امر کړی دی، ته له خپلې وعدې نه سرغړونه کوي او له خپل عهد څخه نه انکار کوي، هر څه چې مو خوښ وي هغه موږ ته محبوب او اسان کړه، او له کوم څه څخه چې مو کرکه وي هغه موږ ته بد کړه او له هغه څخه مو ډډه وکړه او له هغه وروسته مو له اسلام څخه مه محروموه.

د جمرات عقبه په هر کنکري د سنګسار کولو دعا

"خدای لوی دی، خدای لوی دی، خدای لوی دی."

"ای خدایه دا حج د قبول وړ او د ګناهونو بخښونکی وګرځوه." [الطبرانی (881) او بیهقی (5/129)]

ذکر د قربانۍ څاروي د ذبح کولو په وخت کې ویل کیږي

د خدای په نامه، ای خدایه په محمد او د محمد د کورنۍ او د محمد له امت څخه درود قبول کړه

د حج یا عمرې څخه د راستنیدو دعا

"خدای لوی دی، خدای لوی دی، خدای لوی دی."

"له الله پرته بل معبود نشته، د هغه سره هیڅ شریک نشته، د هغه لپاره بادشاهي ده، او د هغه لپاره ستاینه ده، او هغه په ​​هر څه قادر دی، دوی توبه کوي، عبادت کوي او سجده کوي."

"ای خدایه دا حج د قبول وړ، شکر ادا کولو او د ګناهونو بخښونکی وګرځوه."

خپل ذکر ورزیات کړئ

دا اذکار یوازې تاسو لیدلی شئ. ستاسو په حساب کې خوندي کېږي.

د لوستلو وختچمتو دی
0 / 0

ستاسو بشپړ شوي لوستل به دلته ښکاره شي.

لوستل موقتي درېدلي

تشریح او سرچینه

ذکر شریک کړئ

WhatsApp Telegram Facebook X
د شریکولو متن

بیا پیل کړئ؟

دا د دې برخې اوسني شمېرونکي او خوندي شوی ځای پاکوي. ستاسو د بشپړو شویو لوستلو تاریخچه ساتل کېږي.

د حدیثونو له کتابتون څخه

حدیث
Abu Sa'id Khudri reported that some persons amongst the Companions of Allah's Messenger (ﷺ) set out on a journey and they happened to pass by a tribe from the tribes of Arabia. They demanded hospitality from the members of that tribe, but they did not extend any hospitality to them. They said to them: Is there any incantator amongst you, at the chief of the tribe has bgen stung by a scorpion? A person amongst us said: 'Yes. So he came to him and he practised incan- tation with the help of Sura al-Fatiha and the person became all right. He was given a flock of sheep (as recompense), but he refused to accept that, saying: I shall make a mention of it to Allah's Apostle (ﷺ), and if he approves of it. then I shall accept it. So we came to Allah's Apostle (ﷺ) and made a mention of that to him and he (that person) said: Allah's Messenger by Allah, I did not practice incantation but with the help of Sura al-Fatiha of the Holy Book. He (the Holy Prophet) smiled and said: How did you come to know that it can be used (as incactation)? - and then said: Take out of that and allocate a share for me along with your share.