سُبْحَانَ اللَّهِ ، وَالْحَمْدُ لِلَّهِ ، وَلَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ ، وَاللَّهُ أَكْبَرُ ، اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ، اللَّهُمَّ ارْحَمْنِي ، اللَّهُمَّ ارْزُقْنِي.
الله پاک دی، ټوله ستاينه د الله ده، له الله پرته بل معبود نشته، او الله تر ټولو لوی دی. اې الله! ما وبښه. اې الله! پر ما رحم وکړه. اې الله! ما ته روزي راکړه.
خَيْرُ الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ
د دنيا او آخرت خير
تشریح او سرچینه
جَاءَ أَعْرَابِيٌّ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ، فَقَالَ : يَا رَسُولَ اللَّهِ ، عَلِّمْنِي خَيْرًا ، فَأَخَذَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِيَدِهِ ، فَقَالَ : " قُلْ سُبْحَانَ اللَّهِ ، وَالْحَمْدُ لِلَّهِ ، وَلَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ ، وَاللَّهُ أَكْبَرُ " ، قَالَ : فَعَقَدَ الْأَعْرَابِيُّ عَلَى يَدِهِ وَمَضَى فَتَفَكَّرَ ، ثُمَّ رَجَعَ فَتَبَسَّمَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ، قَالَ : تَفَكَّرَ الْبَائِسُ فَجَاءَ ، فَقَالَ : يَا رَسُولَ اللَّهِ ، سُبْحَانَ اللَّهِ ، وَالْحَمْدُ لِلَّهِ ، وَلَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ ، وَاللَّهُ أَكْبَرُ هَذَا لِلَّهِ فَمَا لِي ؟ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : يَا أَعْرَابِيُّ ، " إِذَا قُلْتَ : سُبْحَانَ اللَّهِ ، قَالَ اللَّهُ : صَدَقْتَ ، وَإِذَا قُلْتَ : الْحَمْدُ لِلَّهِ ، قَالَ اللَّهُ : صَدَقْتَ ، وَإِذَا قُلْتَ : لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ ، قَالَ اللَّهُ : صَدَقْتَ ، وَإِذَا قُلْتَ : اللَّهُ أَكْبَرُ ، قَالَ اللَّهُ : صَدَقْتَ ، وَإِذَا قُلْتَ : اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ، قَالَ اللَّهُ : قَدْ فَعَلْتُ ، وَإِذَا قُلْتَ : اللَّهُمَّ ارْحَمْنِي ، قَالَ اللَّهُ : فَعَلْتُ ، وَإِذَا قُلْتَ : اللَّهُمَّ ارْزُقْنِي ، قَالَ اللَّهُ : قَدْ فَعَلْتُ " ، قَالَ : فَعَقَدَ الْأَعْرَابِيُّ عَلَى سَبْعٍ فِي يَدِهِ ثُمَّ وَلَّى .
یو اعرابی رسول الله صلی الله علیه وسلم ته راغی او ورته ویې ویل: ای د خدای رسوله ماته ښه درس راکړه. نو رسول الله صلى الله عليه وسلم لاس ونيو او ويې فرمايل: ووايه د الله سبحانه وتعالى او ستاينه دې د الله وي او له الله پرته بل معبود نشته او خداى ډېر لوى دى. بیا رسول الله صلی الله علیه وسلم وخندل او ویې ویل: بدبخته سړی فکر وکړ او راغی او ویې ویل: ای د خدای رسوله، پاک دی خدای دی، حمد او ثنا د خدای لپاره دی او هیڅ خدای نشته. پرته له الله، او الله لوی دی. دا د الله لپاره دی، نو زما څه دی؟ بیا رسول الله صلی الله علیه وسلم ورته وفرمایل: اې بدویانو که ووایې: سبحان الله، خدای وايي: سمه یې، او که ووایې: الحمد لله، خدای وايي: رښتیا دې وویل، او کله چې دې وویل: له خدای پرته بل معبود نشته، نو خدای وویل: رښتیا دې وویل، او که دې وویل: خدای دې لوی وي، او که دې وویل: خدای دې لوی وي، که دې وویل: خدای دې لوی وي؛ نو خدای وايي: رښتیا دې وایاست. ما ته بښنه وکړه، خدای وویل: ما دا وکړل، او کله چې تا وویل: ای خدایه، په ما رحم وکړه، خدای وویل: ما وکړل، او کله چې تا وویل: ای خدایه ما ته رزق راکړه، خدای وویل: ما دا وکړل. نو ما وکړل، هغه وویل: اعرابي اوه په لاس کې نیولي وو او بیا روان شو.
