Kautamaan zikir

Setélan bacaan

Waktu diperkirakeun tina téks anu ditembongkeun. Pencét puter nalika siap.

Ngitung otomatis

إِنَّ مِنْ أَفْضَلِ الْأَعْمَالِ الصَّالِحَةِ الْيَسِيرَةِ الَّتِي تُقَرِّبُ الْمُسْلِمَ إِلَى رَبِّهِ جَلَّ وَعَلَا الذِّكْرَ.

آيَاتٌ وَأَحَادِيثُ فِي فَضْلِ الذِّكْرِ وَالدُّعَاءِ وَالْحَثِّ عَلَيْهَا

وَرَدَ فِي فَضْلِ الذِّكْرِ وَالدُّعَاءِ وَالْحَثِّ عَلَيْهَا آيَاتٌ كَثِيرَةٌ، وَأَحَادِيثُ صَحِيحَةٌ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، نَذْكُرُ مَا تَيَسَّرَ مِنْهَا.

قَالَ تَعَالَى : "وَلَذِكۡرُ ٱللَّهِ أَكۡبَرُۗ".

وَقَالَ تَعَالَى : "وَسَبِّحُوهُ بُكۡرَةٗ وَأَصِيلًا⁠".

وَقَالَ تَعَالَى : "فَٱذۡكُرُونِيٓ أَذۡكُرۡكُمۡ وَٱشۡكُرُواْ لِي وَلَا تَكۡفُرُونِ⁠".

وَقَالَ تَعَالَى : "يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱذۡكُرُواْ ٱللَّهَ ذِكۡرٗا كَثِيرٗا⁠".

وَقَالَ تَعَالَى : "وَٱلذَّٰكِرِينَ ٱللَّهَ كَثِيرٗا وَٱلذَّٰكِرَٰتِ أَعَدَّ ٱللَّهُ لَهُم مَّغۡفِرَةٗ وَأَجۡرًا عَظِيمٗا⁠".

وَقَالَ تَعَالَى : "وَٱذۡكُر رَّبَّكَ كَثِيرٗا وَسَبِّحۡ بِٱلۡعَشِيِّ وَٱلۡإِبۡكَٰرِ⁠".

وَقَالَ تَعَالَى : "ٱلَّذِينَ يَذۡكُرُونَ ٱللَّهَ قِيَٰمٗا وَقُعُودٗا وَعَلَىٰ جُنُوبِهِمۡ".

وَقَالَ تَعَالَى : "فَإِذَا قَضَيۡتُم مَّنَٰسِكَكُمۡ فَٱذۡكُرُواْ ٱللَّهَ كَذِكۡرِكُمۡ ءَابَآءَكُمۡ أَوۡ أَشَدَّ ذِكۡرٗاۗ".

وَقَالَ تَعَالَى : "يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تُلۡهِكُمۡ أَمۡوَٰلُكُمۡ وَلَآ أَوۡلَٰدُكُمۡ عَن ذِكۡرِ ٱللَّهِۚ".

وَقَالَ تَعَالَى : "وَٱذۡكُر رَّبَّكَ فِي نَفۡسِكَ تَضَرُّعٗا وَخِيفَةٗ وَدُونَ ٱلۡجَهۡرِ مِنَ ٱلۡقَوۡلِ بِٱلۡغُدُوِّ وَٱلۡأٓصَالِ وَلَا تَكُن مِّنَ ٱلۡغَٰفِلِينَ⁠".

و قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "مَثَلُ الَّذِي يَذْكُرُ رَبَّهُ و الَّذِي لَا يَذْكُرُ رَبَّهُ مَثَلُ الْحَيِّ و الْمَيِّتِ".

و قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "أَلَا أُنَبِّئُكُمْ بِخَيْرِ أَعْمَالِكُمْ و أَزْكَاهَا عِنْدَ مَلِيكِكُمْ و أَرْفَعِهَا فِي دَرَجَاتِكُمْ و خَيْرٍ لَكُمْ مِنْ إِنْفَاقِ الذَّهَبِ و الْوَرِقِ و خَيْرٍ لَكُمْ مِنْ أَنْ تَلْقَوْا عَدُوَّكُمْ فَتَضْرِبُوا أَعْنَاقَهُمْ و يَضْرِبُوا أَعْنَاقَكُمْ؟ " قَالُوا بَلَى . قَالَ : (ذِكْرُ اللَّهِ تَعَالَى).

و قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "يَقُولُ اللَّهُ تَعَالَى : أَنَا عِنْدَ ظَنِّ عَبْدِي بِي , و أَنَا مَعَهُ إِذَا ذَكَرَنِي , فَإِنْ ذَكَرَنِي فِي نَفْسِهِ ذَكَرْتُهُ فِي نَفْسِي و إِنْ ذَكَرَنِي فِي مَلَإٍ ذَكَرْتُهُ فِي مَلَإٍ خَيْرٍ مِنْهُمْ , و إِنْ تَقَرَّبَ إِلَيَّ شِبْرًا تَقَرَّبْتُ إِلَيْهِ ذِرَاعًا و إِنْ تَقَرَّبَ إِلَيَّ ذِرَاعًا تَقَرَّبْتُ إِلَيْهِ بَاعًا و إِنْ أَتَانِي يَمْشِي أَتَيْتُهُ هَرْوَلَةً."

و قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "مَنْ قَعَدَ مَقْعَدًا لَمْ يَذْكُرِ اللَّهَ فِيهِ كَانَتْ عَلَيْهِ مِنَ اللَّهِ تِرَةٌ , و مَنِ اضْطَجَعَ مَضْجَعًا لَمْ يَذْكُرْ فِيهِ اللَّهَ كَانَتْ عَلَيْهِ تِرَةٌ".

و قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "مَا جَلَسَ قَوْمٌ مَجْلِسًا لَمْ يَذْكُرُوا اللَّهَ فِيهِ , و لَمْ يُصَلُّوا عَلَى نَبِيِّهِمْ إِلَّا كَانَ عَلَيْهِمْ تِرَةٌ فَإِنْ شَاءَ عَذَّبَهُمْ و إِنْ شَاءَ غَفَرَ لَهُمْ".

و قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "مَا مِنْ قَوْمٍ يَقُومُونَ مِنْ مَجْلِسٍ لَا يَذْكُرُونَ اللَّهَ فِيهِ إِلَّا قَامُوا عَنْ مِثْلِ جِيفَةِ حِمَارٍ و كَانَ لَهُمْ حَسْرَةً".

فَضَائِلُ الذِّكْرِ لِلْإِمَامِ ابْنِ الْقَيِّمِ الْجَوْزِيَّةِ

أَنَّهُ يَطْرُدُ الشَّيْطَانَ وَيَقْمَعُهُ وَيَكْسِرُهُ.

أَنَّهُ يُرْضِي الرَّحْمَنَ عَزَّ وَجَلَّ.

أَنَّهُ يُزِيلُ الْهَمَّ وَالْغَمَّ عَنِ الْقَلْبِ.

أَنَّهُ يَجْلِبُ لِلْقَلْبِ الْفَرَحَ وَالسُّرُورَ وَالْبَسْطَ.

أَنَّهُ يَجْلِبُ الرِّزْقَ.

أَنَّهُ يَكْسُو الذَّاكِرَ الْمَهَابَةَ وَالْحَلَاوَةَ وَالنَّضْرَةَ.

أَنَّهُ يُورِثُهُ الْمَحَبَّةَ الَّتِي هِيَ رُوحُ الْإِسْلَامِ وَقُطْبُ رَحَى الدِّينِ وَمَدَارُ السَّعَادَةِ وَالنَّجَاةِ وَقَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِكُلِّ شَيْءٍ سَبَبًا وَجَعَلَ سَبَبَ الْمَحَبَّةِ دَوَامَ الذِّكْرِ فَمَنْ أَرَادَ أَنْ يَنَالَ مَحَبَّةَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَلْيَلْهَجْ بِذِكْرِهِ فَإِنَّهُ الدَّرْسُ وَالْمُذَاكَرَةُ كَمَا أَنَّهُ بَابُ الْعِلْمِ فَالذِّكْرُ بَابُ الْمَحَبَّةِ وَشَارِعُهَا الْأَعْظَمُ وَصِرَاطُهَا الْأَقْوَمُ.

أَنَّهُ يُورِثُهُ الْمُرَاقَبَةَ حَتَّى يُدْخِلَهُ فِي بَابِ الْإِحْسَانِ فَيَعْبُدُ اللَّهَ كَأَنَّهُ يَرَاهُ وَلَا سَبِيلَ لِلْغَافِلِ عَنِ الذِّكْرِ إِلَى مَقَامِ الْإِحْسَانِ كَمَا لَا سَبِيلَ لِلْقَاعِدِ إِلَى الْوُصُولِ إِلَى الْبَيْتِ.

أَنَّهُ يُورِثُهُ الْإِنَابَةَ وَهِيَ الرُّجُوعُ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَمَتَى أَكْثَرَ الرُّجُوعَ إِلَيْهِ بِذِكْرِهِ أَوْرَثَهُ ذَلِكَ رُجُوعَهُ بِقَلْبِهِ إِلَيْهِ فِي كُلِّ أَحْوَالِهِ فَيَبْقَى اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ مَفْزَعَهُ وَمَلْجَأَهُ وَمَلَاذَهُ وَمَعَاذَهُ وَقِبْلَةَ قَلْبِهِ وَمَهْرَبَهُ عِنْدَ النَّوَازِلِ وَالْبَلَايَا.

أَنَّهُ يُورِثُ الْهَيْبَةَ لِرَبِّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَإِجْلَالَهُ لِشِدَّةِ اسْتِيلَائِهِ عَلَى قَلْبِهِ وَحُضُورِهِ مَعَ اللَّهِ تَعَالَى بِخِلَافِ الْغَافِلِ فَإِنَّ حِجَابَ الْهَيْبَةِ رَقِيقٌ فِي قَلْبِهِ.

أَنَّهُ يُورِثُهُ ذِكْرَ اللَّهِ تَعَالَى لَهُ كَمَا قَالَ تَعَالَى: (فَٱذۡكُرُونِيٓ أَذۡكُرۡكُمۡ) وَلَوْ لَمْ يَكُنْ فِي الذِّكْرِ إِلَّا هَذِهِ وَحْدَهَا لَكَفَى بِهَا فَضْلًا وَشَرَفًا وَقَالَ فِيمَا يُرْوَى عَنْ رَبِّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى . ( مَنْ ذَكَرَنِي فِي نَفْسِهِ ذَكَرْتُهُ فِي نَفْسِي وَمَنْ ذَكَرَنِي فِي مَلَإٍ ذَكَرْتُهُ فِي مَلَإٍ خَيْرٍ مِنْهُمْ) . رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ وَمُسْلِمٌ.

أَنَّهُ يَحُطُّ الْخَطَايَا وَيُذْهِبُهَا فَإِنَّهُ مِنْ أَعْظَمِ الْحَسَنَاتِ وَالْحَسَنَاتُ يُذْهِبْنَ السَّيِّئَاتِ.

أَنَّهُ يُزِيلُ الْوَحْشَةَ بَيْنَ الْعَبْدِ وَبَيْنَ رَبِّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى فَإِنَّ الْغَافِلَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَحْشَةٌ لَا تَزُولُ إِلَّا بِالذِّكْرِ.

أَنَّ الْعَبْدَ إِذَا تَعَرَّفَ إِلَى اللَّهِ تَعَالَى بِذِكْرِهِ فِي الرَّخَاءِ عَرَفَهُ فِي الشِّدَّةِ وَقَدْ جَاءَ أَثَرٌ مَعْنَاهُ أَنَّ الْعَبْدَ الْمُطِيعَ الذَّاكِرَ لِلَّهِ تَعَالَى إِذَا أَصَابَتْهُ شِدَّةٌ أَوْ سَأَلَ اللَّهَ تَعَالَى حَاجَةً قَالَتِ الْمَلَائِكَةُ يَا رَبِّ صَوْتٌ مَعْرُوفٌ مِنْ عَبْدٍ مَعْرُوفٍ وَالْغَافِلُ الْمُعْرِضُ عَنِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ إِذَا دَعَاهُ وَسَأَلَهُ قَالَتِ الْمَلَائِكَةُ يَا رَبِّ صَوْتٌ مُنْكَرٌ مِنْ عَبْدٍ مُنْكَرٍ – وَحَدِيثُ ابْنِ عَبَّاسٍ تَعَرَّفْ إِلَى اللَّهِ فِي الرَّخَاءِ يَعْرِفْكَ فِي الشِّدَّةِ – رَوَاهُ الْإِمَامُ أَحْمَدُ

أَنَّهُ يُنْجِي مِنْ عَذَابِ اللَّهِ تَعَالَى كَمَا قَالَ مُعَاذٌ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَيُرْوَى مَرْفُوعًا (مَا عَمِلَ آدَمِيٌّ عَمَلًا أَنْجَى مِنْ عَذَابِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ مِنْ ذِكْرِ اللَّهِ تَعَالَى ). رَوَاهُ أَحْمَدُ وَمَالِكٌ وَابْنُ مَاجَةَ وَالتِّرْمِذِيُّ.

أَنَّهُ سَبَبُ تَنْزِيلِ السَّكِينَةِ وَغِشْيَانِ الرَّحْمَةِ وَحُفُوفِ الْمَلَائِكَةِ بِالذَّاكِرِ كَمَا أَخْبَرَ بِهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ . – الْحَدِيثُ : ( لَا يَقْعُدُ قَوْمٌ يَذْكُرُونَ اللَّهَ إِلَّا حَفَّتْهُمُ الْمَلَائِكَةُ وَغَشِيَتْهُمُ الرَّحْمَةُ وَنَزَلَتْ عَلَيْهِمُ السَّكِينَةُ وَذَكَرَهُمُ اللَّهُ فِيمَنْ عِنْدَهُ ) رَوَاهُ مُسْلِمٌ.

أَنَّهُ سَبَبُ اشْتِغَالِ اللِّسَانِ عَنِ الْغِيبَةِ وَالنَّمِيمَةِ وَالْكَذِبِ وَالْفُحْشِ وَالْبَاطِلِ فَإِنَّ الْعَبْدَ لَا بُدَّ لَهُ مِنْ أَنْ يَتَكَلَّمَ فَإِنْ لَمْ يَتَكَلَّمْ بِذِكْرِ اللَّهِ تَعَالَى وَذِكْرِ أَوَامِرِهِ تَكَلَّمَ بِهَذِهِ الْمُحَرَّمَاتِ أَوْ بَعْضِهَا وَلَا سَبِيلَ إِلَى السَّلَامَةِ مِنْهَا الْبَتَّةَ إِلَّا بِذِكْرِ اللَّهِ تَعَالَى وَالْمُشَاهَدَةُ وَالتَّجْرِبَةُ شَاهِدَانِ بِذَلِكَ فَمَنْ عَوَّدَ لِسَانَهُ ذِكْرَ اللَّهِ صَانَ لِسَانَهُ عَنِ الْبَاطِلِ وَاللَّغْوِ وَمَنْ يَبِسَ لِسَانُهُ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ تَعَالَى تَرَطَّبَ بِكُلِّ بَاطِلٍ وَلَغْوٍ وَفُحْشٍ وَلَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ.

أَنَّهُ يُؤْمِنُ الْعَبْدَ مِنَ الْحَسْرَةِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَإِنَّ كُلَّ مَجْلِسٍ لَا يَذْكُرُ الْعَبْدُ فِيهِ رَبَّهُ تَعَالَى كَانَ عَلَيْهِ حَسْرَةً وَتِرَةً يَوْمَ الْقِيَامَةِ.

أَنَّهُ أَيْسَرُ الْعِبَادَاتِ وَهُوَ مِنْ أَجَلِّهَا وَأَفْضَلِهَا فَإِنَّ حَرَكَةَ اللِّسَانِ أَخَفُّ حَرَكَاتِ الْجَوَارِحِ وَأَيْسَرُهَا وَلَوْ تَحَرَّكَ عُضْوٌ مِنَ الْإِنْسَانِ فِي الْيَوْمِ وَاللَّيْلَةِ بِقَدْرِ حَرَكَةِ لِسَانِهِ لَشَقَّ عَلَيْهِ غَايَةَ الْمَشَقَّةِ بَلْ لَا يُمْكِنُهُ ذَلِكَ . وَفِي الْحَدِيثِ : ( كَلِمَتَانِ خَفِيفَتَانِ عَلَى اللِّسَانِ ثَقِيلَتَانِ فِي الْمِيزَانِ حَبِيبَتَانِ إِلَى الرَّحْمَنِ : سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ سُبْحَانَ اللَّهِ الْعَظِيمِ ).

أَنَّهُ غِرَاسُ الْجَنَّةِ. فِي التِّرْمِذِيِّ مِنْ حَدِيثِ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ عَنِ النَّبِيِّ قَالَ : ( مَنْ قَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ غُرِسَتْ لَهُ نَخْلَةٌ فِي الْجَنَّةِ ) قَالَ التِّرْمِذِيُّ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ، وَصَحَّحَهُ الْأَلْبَانِيُّ فِي صَحِيحِ الْجَامِعِ - 6429.

أَنَّ الْعَطَاءَ وَالْفَضْلَ الَّذِي رُتِّبَ عَلَيْهِ لَمْ يُرَتَّبْ عَلَى غَيْرِهِ مِنَ الْأَعْمَالِ فَفِي الصَّحِيحَيْنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ قَالَ : ( مَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ فِي يَوْمٍ مِائَةَ مَرَّةٍ كَانَتْ لَهُ عَدْلَ عَشْرِ رِقَابٍ وَكُتِبَتْ لَهُ مِائَةُ حَسَنَةٍ وَمُحِيَتْ عَنْهُ مِائَةُ سَيِّئَةٍ وَكَانَتْ لَهُ حِرْزًا مِنَ الشَّيْطَانِ يَوْمَهُ ذَلِكَ حَتَّى يُمْسِيَ و لَمْ يَأْتِ أَحَدٌ بِأَفْضَلَ مِمَّا جَاءَ بِهِ إِلَّا رَجُلٌ عَمِلَ أَكْثَرَ مِنْهُ وَمَنْ قَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ فِي يَوْمٍ مِائَةَ مَرَّةٍ حُطَّتْ خَطَايَاهُ وَإِنْ كَانَتْ مِثْلَ زَبَدِ الْبَحْرِ ) وَفِي صَحِيحِ مُسْلِمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ لَأَنْ أَقُولَ سُبْحَانَ اللَّهِ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ وَلَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَاللَّهُ أَكْبَرُ أَحَبُّ إِلَيَّ مِمَّا طَلَعَتْ عَلَيْهِ الشَّمْسُ ).

أَنَّ دَوَامَ ذِكْرِ الرَّبِّ تَبَارَكَ وَتَعَالَى يُوجِبُ الْأَمَانَ مِنْ نِسْيَانِهِ الَّذِي هُوَ سَبَبُ شَقَاءِ الْعَبْدِ فِي مَعَاشِهِ وَمَعَادِهِ فَإِنَّ نِسْيَانَ الرَّبِّ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى يُوجِبُ نِسْيَانَ نَفْسِهِ وَمَصَالِحِهَا قَالَ تَعَالَى : (وَلَا تَكُونُواْ كَٱلَّذِينَ نَسُواْ ٱللَّهَ فَأَنسَىٰهُمۡ أَنفُسَهُمۡۚ أُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡفَٰسِقُونَ⁠) وَإِذَا نَسِيَ الْعَبْدُ نَفْسَهُ أَعْرَضَ عَنْ مَصَالِحِهَا وَنَسِيَهَا وَاشْتَغَلَ عَنْهَا فَهَلَكَتْ وَفَسَدَتْ وَلَا بُدَّ. فَمَنْ نَسِيَ اللَّهَ تَعَالَى أَنْسَاهُ نَفْسَهُ فِي الدُّنْيَا وَنَسِيَهُ فِي الْعَذَابِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ قَالَ تَعَالَى (وَمَنۡ أَعۡرَضَ عَن ذِكۡرِي فَإِنَّ لَهُۥ مَعِيشَةٗ ضَنكٗا وَنَحۡشُرُهُۥ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ أَعۡمَىٰ⁠ قَالَ رَبِّ لِمَ حَشَرۡتَنِيٓ أَعۡمَىٰ وَقَدۡ كُنتُ بَصِيرٗا⁠ قَالَ كَذَٰلِكَ أَتَتۡكَ ءَايَٰتُنَا فَنَسِيتَهَاۖ وَكَذَٰلِكَ ٱلۡيَوۡمَ تُنسَىٰ⁠) أَيْ تُنْسَى فِي الْعَذَابِ كَمَا نَسِيتَ آيَاتِي فَلَمْ تَذْكُرْهَا وَلَمْ تَعْمَلْ بِهَا.

أَنَّ الذِّكْرَ نُورٌ لِلذَّاكِرِ فِي الدُّنْيَا وَنُورٌ لَهُ فِي قَبْرِهِ وَنُورٌ لَهُ فِي مَعَادِهِ يَسْعَى بَيْنَ يَدَيْهِ عَلَى الصِّرَاطِ فَمَا اسْتَنَارَتِ الْقُلُوبُ وَالْقُبُورُ بِمِثْلِ ذِكْرِ اللَّهِ تَعَالَى قَالَ اللَّهُ تَعَالَى : (أَوَمَن كَانَ مَيۡتٗا فَأَحۡيَيۡنَٰهُ وَجَعَلۡنَا لَهُۥ نُورٗا يَمۡشِي بِهِۦ فِي ٱلنَّاسِ كَمَن مَّثَلُهُۥ فِي ٱلظُّلُمَٰتِ لَيۡسَ بِخَارِجٖ مِّنۡهَاۚ) فَالْأَوَّلُ هُوَ الْمُؤْمِنُ اسْتَنَارَ بِالْإِيمَانِ بِاللَّهِ وَمَحَبَّتِهِ وَمَعْرِفَتِهِ وَذِكْرِهِ وَالْآخَرُ هُوَ الْغَافِلُ عَنِ اللَّهِ تَعَالَى الْمُعْرِضُ عَنْ ذِكْرِهِ وَمَحَبَّتِهِ وَالشَّأْنُ كُلُّ الشَّأْنِ وَالْفَلَاحُ كُلُّ الْفَلَاحِ فِي النُّورِ وَالشَّقَاءُ كُلُّ الشَّقَاءِ فِي فَوَاتِهِ.

أَنَّ الذِّكْرَ يَجْمَعُ الْمُتَفَرِّقَ و يُفَرِّقُ الْمُجْتَمِعَ وَيُقَرِّبُ الْبَعِيدَ وَيُبْعِدُ الْقَرِيبَ

أَنَّ فِي الْقَلْبِ قَسْوَةً لَا يُذِيبُهَا إِلَّا ذِكْرُ اللَّهِ تَعَالَى فَيَنْبَغِي لِلْعَبْدِ أَنْ يُدَاوِيَ قَسْوَةَ قَلْبِهِ بِذِكْرِ اللَّهِ تَعَالَى وَذَكَرَ حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنِ الْمُعَلَّى ابْنِ زِيَادٍ أَنَّ رَجُلًا قَالَ لِلْحَسَنِ يَا أَبَا سَعِيدٍ أَشْكُو إِلَيْكَ قَسْوَةَ قَلْبٍ قَالَ أَذِبْهُ بِالذِّكْرِ وَهَذَا لِأَنَّ الْقَلْبَ كُلَّمَا اشْتَدَّتْ بِهِ الْغَفْلَةُ اشْتَدَّتْ بِهِ الْقَسْوَةُ فَإِذَا ذَكَرَ اللَّهَ تَعَالَى ذَابَتْ تِلْكَ الْقَسْوَةُ كَمَا يَذُوبُ الرَّصَاصُ فِي النَّارِ فَمَا أُذِيبَتْ قَسْوَةُ الْقُلُوبِ بِمِثْلِ ذِكْرِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ.

أَنَّ الذِّكْرَ يُوجِبُ صَلَاةَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَمَلَائِكَتِهِ عَلَى الذَّاكِرِ وَمَنْ صَلَّى اللَّهُ تَعَالَى عَلَيْهِ وَمَلَائِكَتُهُ فَقَدْ أَفْلَحَ كُلَّ الْفَلَاحِ وَفَازَ كُلَّ الْفَوْزِ قَالَ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى : (يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱذۡكُرُواْ ٱللَّهَ ذِكۡرٗا كَثِيرٗا⁠ وَسَبِّحُوهُ بُكۡرَةٗ وَأَصِيلًا⁠ هُوَ ٱلَّذِي يُصَلِّي عَلَيۡكُمۡ وَمَلَٰٓئِكَتُهُۥ لِيُخۡرِجَكُم مِّنَ ٱلظُّلُمَٰتِ إِلَى ٱلنُّورِۚ وَكَانَ بِٱلۡمُؤۡمِنِينَ رَحِيمٗا⁠).

أَنَّ مَجَالِسَ الذِّكْرِ مَجَالِسُ الْمَلَائِكَةِ فَلَيْسَ مِنْ مَجَالِسِ الدُّنْيَا لَهُمْ مَجْلِسٌ إِلَّا مَجْلِسٌ يُذْكَرُ اللَّهُ تَعَالَى فِيهِ كَمَا أَخْرَجَا فِي الصَّحِيحَيْنِ مِنْ حَدِيثِ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ إِنَّ لِلَّهِ مَلَائِكَةً فُضُلًا عَنْ كُتَّابِ النَّاسِ يَطُوفُونَ فِي الطُّرُقِ يَلْتَمِسُونَ أَهْلَ الذِّكْرِ فَإِذَا وَجَدُوا قَوْمًا يَذْكُرُونَ اللَّهَ تَعَالَى تَنَادَوْا هَلُمُّوا إِلَى حَاجَتِكُمْ قَالَ فَيَحُفُّونَهُمْ بِأَجْنِحَتِهِمْ إِلَى السَّمَاءِ الدُّنْيَا فَيَسْأَلُهُمْ رَبُّهُمْ تَعَالَى وَهُوَ أَعْلَمُ بِهِمْ مَا يَقُولُ عِبَادِي قَالَ يَقُولُونَ يُسَبِّحُونَكَ وَيُكَبِّرُونَكَ وَيَحْمَدُونَكَ قَالَ فَيَقُولُ هَلْ رَأَوْنِي قَالَ فَيَقُولُونَ لَا وَاللَّهِ مَا رَأَوْكَ قَالَ فَيَقُولُ كَيْفَ لَوْ رَأَوْنِي قَالَ فَيَقُولُونَ لَوْ رَأَوْكَ كَانُوا أَشَدَّ لَكَ عِبَادَةً وَأَشَدَّ لَكَ تَحْمِيدًا وَتَمْجِيدًا وَأَكْثَرَ لَكَ تَسْبِيحًا قَالَ فَيَقُولُ مَا يَسْأَلُونِي قَالَ يَسْأَلُونَكَ الْجَنَّةَ قَالَ يَقُولُ وَهَلْ رَأَوْهَا قَالَ يَقُولُونَ لَا وَاللَّهِ يَا رَبِّ مَا رَأَوْهَا قَالَ فَيَقُولُ فَكَيْفَ لَوْ أَنَّهُمْ رَأَوْهَا قَالَ يَقُولُونَ لَوْ أَنَّهُمْ رَأَوْهَا كَانُوا أَشَدَّ عَلَيْهَا حِرْصًا وَأَشَدَّ لَهَا طَلَبًا وَأَعْظَمَ فِيهَا رَغْبَةً فَيَقُولُ فَمِمَّ يَتَعَوَّذُونَ قَالَ يَقُولُونَ مِنَ النَّارِ قَالَ يَقُولُ وَهَلْ رَأَوْهَا قَالَ يَقُولُونَ لَا وَاللَّهِ يَا رَبِّ مَا رَأَوْهَا قَالَ يَقُولُ فَكَيْفَ لَوْ رَأَوْهَا قَالَ يَقُولُونَ لَوْ رَأَوْهَا كَانُوا أَشَدَّ مِنْهَا فِرَارًا وَأَشَدَّ لَهَا مَخَافَةً قَالَ يَقُولُ فَأُشْهِدُكُمْ أَنِّي قَدْ غَفَرْتُ لَهُمْ فَيَقُولُ مَلَكٌ مِنَ الْمَلَائِكَةِ فِيهِمْ فُلَانٌ لَيْسَ مِنْهُمْ و إِنَّمَا جَاءَ لِحَاجَةٍ قَالَ هُمُ الْجُلَسَاءُ لَا يَشْقَى بِهِمْ جَلِيسُهُمْ ) فَهَذَا مِنْ بَرَكَتِهِمْ عَلَى نُفُوسِهِمْ وَعَلَى جَلِيسِهِمْ فَلَهُمْ نَصِيبٌ مِنْ قَوْلِهِ وَجَعَلَنِي مُبَارَكًا أَيۡنَ مَا كُنتُ فَهَكَذَا الْمُؤْمِنُ مُبَارَكٌ أَيْنَ حَلَّ وَالْفَاجِرُ مَشْؤُومٌ أَيْنَ حَلَّ فَمَجَالِسُ الذِّكْرِ مَجَالِسُ الْمَلَائِكَةِ وَمَجَالِسُ الْغَفْلَةِ مَجَالِسُ الشَّيَاطِينِ وَكُلٌّ مُضَافٌ إِلَى شَكْلِهِ وَأَشْبَاهِهِ وَكُلُّ امْرِئٍ يَصِيرُ إِلَى مَا يُنَاسِبُهُ.

أَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يُبَاهِي بِالذَّاكِرِينَ مَلَائِكَتَهُ كَمَا رَوَى مُسْلِمٌ فِي صَحِيحِهِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ خَرَجَ مُعَاوِيَةُ عَلَى حَلْقَةٍ فِي الْمَسْجِدِ فَقَالَ مَا أَجْلَسَكُمْ قَالُوا جَلَسْنَا نَذْكُرُ اللَّهَ تَعَالَى قَالَ آللَّهِ مَا أَجْلَسَكُمْ إِلَّا ذَاكَ قَالُوا وَاللَّهِ مَا أَجْلَسَنَا إِلَّا ذَاكَ قَالَ أَمَا إِنِّي لَمْ أَسْتَحْلِفْكُمْ تُهْمَةً لَكُمْ وَمَا كَانَ أَحَدٌ بِمَنْزِلَتِي مِنْ رَسُولِ اللَّهِ أَقَلَّ عَنْهُ حَدِيثًا مِنِّي وَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ خَرَجَ عَلَى حَلْقَةٍ مِنْ أَصْحَابِهِ فَقَالَ : ( مَا أَجْلَسَكُمْ قَالُوا جَلَسْنَا نَذْكُرُ اللَّهَ تَعَالَى وَنَحْمَدُهُ عَلَى مَا هَدَانَا لِلْإِسْلَامِ وَمَنَّ عَلَيْنَا بِكَ قَالَ آللَّهِ مَا أَجْلَسَكُمْ إِلَّا ذَاكَ قَالُوا وَاللَّهِ مَا أَجْلَسَنَا إِلَّا ذَاكَ قَالَ أَمَا إِنِّي لَمْ أَسْتَحْلِفْكُمْ تُهْمَةً لَكُمْ وَلَكِنَّهُ أَتَانِي جِبْرِيلُ فَأَخْبَرَنِي أَنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى يُبَاهِي بِكُمُ الْمَلَائِكَةَ ) فَهَذِهِ الْمُبَاهَاةُ مِنَ الرَّبِّ تَبَارَكَ وَتَعَالَى دَلِيلٌ عَلَى شَرَفِ الذِّكْرِ عِنْدَهُ وَمَحَبَّتِهِ لَهُ وَأَنَّ لَهُ مَزِيَّةً عَلَى غَيْرِهِ مِنَ الْأَعْمَالِ.

أَنَّ جَمِيعَ الْأَعْمَالِ إِنَّمَا شُرِعَتْ إِقَامَةً لِذِكْرِ اللَّهِ تَعَالَى وَالْمَقْصُودُ بِهَا تَحْصِيلُ ذِكْرِ اللَّهِ تَعَالَى قَالَ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى : (أَقِمِ ٱلصَّلَوٰةَ لِذِكۡرِيٓ⁠).

أَنَّ ذِكْرَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ يُسَهِّلُ الصَّعْبَ وَيُيَسِّرُ الْعَسِيرَ وَيُخَفِّفُ الْمَشَاقَّ فَمَا ذُكِرَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَلَى صَعْبٍ إِلَّا هَانَ وَلَا عَلَى عَسِيرٍ إِلَّا تَيَسَّرَ وَلَا مَشَقَّةٍ إِلَّا خَفَّتْ وَلَا شِدَّةٍ إِلَّا زَالَتْ وَلَا كُرْبَةٍ إِلَّا انْفَرَجَتْ فَذِكْرُ اللَّهِ تَعَالَى هُوَ الْفَرَجُ بَعْدَ الشِّدَّةِ وَالْيُسْرُ بَعْدَ الْعُسْرِ وَالْفَرَجُ بَعْدَ الْغَمِّ وَالْهَمِّ يُوَضِّحُهُ.

أَنَّ كَثْرَةَ ذِكْرِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ أَمَانٌ مِنَ النِّفَاقِ فَإِنَّ الْمُنَافِقِينَ قَلِيلُو الذِّكْرِ لِلَّهِ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فِي الْمُنَافِقِينَ وَلَا يَذۡكُرُونَ ٱللَّهَ إِلَّا قَلِيلٗا⁠ وَقَالَ كَعْبٌ مَنْ أَكْثَرَ ذِكْرَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ بَرِئَ مِنَ النِّفَاقِ وَلِهَذَا وَاللَّهُ أَعْلَمُ خَتَمَ اللَّهُ تَعَالَى سُورَةَ الْمُنَافِقِينَ بِقَوْلِهِ تَعَالَى : (يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تُلۡهِكُمۡ أَمۡوَٰلُكُمۡ وَلَآ أَوۡلَٰدُكُمۡ عَن ذِكۡرِ ٱللَّهِۚ وَمَن يَفۡعَلۡ ذَٰلِكَ فَأُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡخَٰسِرُونَ⁠) فَإِنَّ فِي ذَلِكَ تَحْذِيرًا مِنْ فِتْنَةِ الْمُنَافِقِينَ الَّذِينَ غَفَلُوا عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَوَقَعُوا فِي النِّفَاقِ.

Salah sahiji amal soleh anu panghadé-hadéna nyaéta amal saderhana anu ngadeukeutkeun umat Islam ka Pangéranna, Maha Suci Anjeunna.

Ayat sareng hadits ngeunaan kautamaan dzikir sareng do'a sareng ngadesek aranjeunna

Aya seueur ayat sareng hadits shahih anu diriwayatkeun ku utusan Rosululloh saw. Ti manehna.

Allah SWT ngadawuh: "Jeung dzikir ka Allah leuwih gede".

Jeung Alloh SWT ngadawuh: "Jeung muji Mantenna isuk jeung sore."

Jeung Alloh SWT ngadawuh: "Maka sing inget ka Kami, sarta Kami bakal inget ka anjeun, sarta bersyukur ka Kami, tapi ulah kafir".

Jeung Alloh Ta'ala ngadawuh: "Hei jalma-jalma anu iman, sok inget ka Allah".

Jeung Alloh Ta’ala ngadawuh: “Jeung jalma-jalma anu loba inget ka Alloh jeung ka lalaki-lalaki, Allah geus nyiarkeun panghampura jeung ganjaran anu gede pikeun maranehna.”

Jeung Alloh Ta'ala ngadawuh: "Jeung sok inget ka Pangeran anjeun, jeung ngagungkeun Anjeunna dina soré jeung isuk mimiti".

Jeung Allah SWT ngadawuh: "Jalma anu inget ka Allah, nangtung jeung diuk na di sisi maranéhanana."

Jeung Alloh Ta'ala ngadawuh: "Jadi lamun anjeun geus rengse ritual anjeun, inget Allah sakumaha anjeun inget ka bapa anjeun, atawa dina cara kuat".

Jeung Alloh Ta'ala ngadawuh: "Hei jalma-jalma anu iman, ulah ngantep harta banda anjeun sareng anak-anak anjeun ngalalaworakeun anjeun tina dzikir ka Allah".

Jeung Alloh SWT ngadawuh: "Jeung inget ka Pangeran anjeun dina diri anjeun, kalawan humility jeung sieun, jeung ulah diomongkeun louds dina isuk-isuk jeung sore, sarta ulah jadi jalma anu teu malire".

Rosululloh SAW ngadawuh: “Perumpamaan jalma anu inget ka Pangéranna jeung jalma anu henteu inget ka Pangéranna, nya éta perumpamaan jalma anu hirup jeung anu maot”.

Rosululloh SAW ngadawuh: "Naha Kami moal ngabéjaan ka anjeun ngeunaan amal-amal anjeun anu pangsae-saena, anu paling suci dina paningal Raja anjeun, anu pangluhurna dina pangkat anjeun, sareng anu pangsaéna pikeun anjeun?" Ngabalanjakeun emas jeung pérak, sarta leuwih hadé pikeun anjeun ti batan nepungan musuh anjeun sarta neunggeul beuheung maranéhanana sarta maranéhanana neunggeul beuheung anjeun." Ceuk maranehna, "Enya." Ngadawuh: (Déling ka Alloh SWT).

Rosululloh s.a.w. ngadawuh: "Gusti Allah Ta'ala ngadawuh: Kami nalika hamba Kami mikir ka Kami, sareng Kami sareng anjeunna nalika anjeunna nyebut Kami. Kuring inget ka anjeunna dina jiwa Kami, sareng upami anjeunna nyebut kuring dina majelis, kuring émut anjeunna dina majelis anu langkung saé tibatan aranjeunna, sareng upami anjeunna ngadeukeutan ka Kami sanajan saleungeun panjangna, kuring ngadeukeutan anjeunna ku panjang panangan, kuring caket ka anjeunna ku panjang leungeun, kuring ngadeukeutan anjeunna ku panangan. lila-lila, jeung upama manéhna datang ka Kami kalawan leumpang, Kami datang ka manéhna kalawan tartib.”

Rosululloh SAW ngadawuh: "Sing saha anu linggih dina korsi jeung teu inget ka Alloh di dinya, bakal dihina ku Allah pikeun manehna, jeung sing saha anu baring jeung teu nyebutkeun yen Allah ngalaman mangsa kasusah jeung manehna".

Rosululloh SAW ngadawuh: “Teu kungsi aya hiji kaum anu calik dina hiji majelis anu henteu ngadeuheus ka Allah jeung henteu ngado’a ka Nabi maranéhanana kajaba aya kabeungbeuratan pikeun maranéhanana”. Upami Mantenna kersa, Anjeunna bakal ngahukum aranjeunna, sareng upami Anjeunna kersa, Anjeunna bakal ngahampura aranjeunna."

Rosululloh SAW ngadawuh: "Henteu aya hiji jalma anu bangkit tina majelis anu teu inget ka Allah, iwal ti naekna lir bangkai kalde.

Kautamaan Dzikir karya Imam Ibnul Qayyim al-Jawziyyah

Éta ngusir Sétan, ngusir anjeunna, sareng ngéléhkeun anjeunna.

Nyenangkeun Nu Maha Welas, Nu Maha Kawasa.

Ngaleungitkeun kahariwang sareng kasedih tina haté.

Ieu mawa kabagjaan, kabagjaan jeung contentment kana haté.

Nyangking rezeki.

Ieu ngawengku zikir kalawan solemnity, amis, jeung freshness.

Anjeunna wasiat ka anjeunna cinta, anu mangrupa ruh Islam, tihang gilinding agama, jeung orbit kabagjaan tur kasalametan. Allah geus nyieun alesan pikeun sagalana jeung ngajadikeun Alesan pikeun cinta nyaeta zikir konstan. Sing saha jalma anu hayang ngahontal kaasih Allah SWT, hayu anjeunna muhasabah kana dzikir-Na, sabab eta teh diajar jeung diajar salaku eta teh gerbang kana elmu, jadi dzikir teh lawang ka cinta, jalan panggedena na, sarta jalan pang luhurna.

Manéhna wasiat ka manéhna pangawasan nepi ka manéhna asup kana panto kahadéan, mangka manéhna ibadah ka Allah saolah-olah manéhna nempo manéhna, jeung teu aya jalan pikeun jalma anu lalai tina dzikir pikeun ngahontal hiji posisi. Ihsan téh kawas jalma diuk teu boga jalan nepi ka imah.

Eta wasiat ka manehna tobat, nyaeta balik deui ka Allah swt, jadi lamun manehna sababaraha kali balik deui ka Anjeunna ku dzikir ka Anjeunna, bequeaths ka manehna, sarta éta téh balik kalawan haténa. Ka anjeunna dina sagala kaayaanana, sareng Allah SWT tetep panyumputan-Na, pangungsian-Na, pangungsian-Na, pangungsian-Na, cium haténa, jeung pangungsianana dina mangsa musibah. Jeung musibah.

Manéhna maparin gengsi jeung takwa ka Pangéran-Na, Nu Maha Kawasa tur Maha Agung, ku lantaran kuatna kakawasaanana kana haténa jeung ayana ka Alloh swt, béda jeung jalma nu lalai, sabab manéhna Jilbab pamor téh ipis dina haténa.

Manéhna wasiat ka manéhna dzikir ka Alloh Ta’ala, sakumaha Alloh Ta’ala ngadawuh: (Maka sing inget ka Kami, sarta Kami bakal inget ka anjeun.) Jeung lamun teu aya dina dzikir iwal ieu wungkul, éta bakal cukup. Éta ngagaduhan kahadéan sareng kahormatan, sareng anjeunna nyarioskeun naon anu diriwayatkeun ti Pangéranna anu Maha Suci sareng Maha Agung. (Sing saha anu nyebut Kami ka dirina sorangan, Kami bakal inget ka manehna dina diri Kami, jeung sing saha anu inget ka Kami dina hiji majelis, Kami bakal inget manehna dina majelis anu leuwih hade ti maraneh.) Diriwayatkeun ku Al-Bukhari jeung Muslim.

Éta ngaleungitkeun dosa-dosa sareng ngaleungitkeun dosa-dosa, sabab éta mangrupikeun salah sahiji amal kahadéan anu paling hébat, sareng amal kahadéan ngaleungitkeun kajahatan.

Ngaleungitkeun kasepian antara hamba sareng Pangéranna, Nu Maha Suci sareng Nu Maha Suci, margi jalma anu lalai ngagaduhan kasepian antara anjeunna sareng Gusti Nu Maha Suci anu ngan ukur bakal ilang. Ku nyebut.

Upama si hamba nyaho ka Alloh ta’ala ku nyebut-nyebut-Na dina kamakmuran, Anjeunna bakal mikawanoh-Na dina kasusah, sarta geus datang hiji pangaruh anu hartina hamba anu ta’at anu inget ka Allah Allah SWT, nalika kasangsaraan ditimpa manéhna atawa manéhna ménta Allah ta’ala pikeun kaperluan, malaikat ngomong, Ya Allah, hiji sora well-dipikawanoh ti hiji hamba nu geus dipikawanoh, sarta anjeunna malik. Dina wewenang Allah SWT, nalika Anjeunna nelepon ka Anjeunna jeung nanya ka Anjeunna, malaikat ngomong, "Ya Gusti," sora nu teu ngahatur nuhun ti hamba nu teu bersyukur - jeung hadits Ibnu Abbas: Anjeunna dipikawanoh Allah. Dina kamakmuran, Anjeunna terang anjeun dina kasusah - Riwayat Imam Ahmad

Ieu nyalametkeun anjeunna tina siksa Allah Ta'ala, sakumaha Muadh, mugia Allah ridho anjeunna, sarta eta diriwayatkan kalawan ranté transmisi bisa dilacak ka Nabi (Teu aya hiji jalma anu geus ngalakukeun sagala pagawean anu nyalametkeun manehna tina siksa Allah swt. Tina dzikir ka Allah swt). Diriwayatkeun ku Ahmad, Malik, Ibnu Majah, jeung At-Tirmidzi.

Eta sababna turunna katenangan, limpahan rahmat, jeung malaikat ngurilingan nu inget, sakumaha dawuhan Nabi saw. - Hadits: (Teu aya hiji jalma anu diuk inget ka Allah kajaba ku para malaikat anu ngurilingan maranehna, tur katutupan ku rahmat, jeung katenangan turun ka maranehna, jeung Allah inget ka maranehna diantara jalma-jalma anu marengan manehna) diriwayatkeun Muslim.

Éta sababna létah dijauhkeun tina gogorowokan, gosip, bohong, jijik, sareng bohong. Abdi kedah nyarios. Anjeunna henteu nyarios dzikir ka Allah SWT atanapi parentah-Na. Anjeunna nyarioskeun hal-hal anu dilarang ieu atanapi sabagian di antarana, sareng teu aya deui jalan pikeun aman tina aranjeunna kecuali dina dzikir ka Allah SWT, sareng panilitian sareng pangalaman nyaksian éta. Maka sing saha jalma anu ngabiasakeun létah kana dzikir ka Alloh, maka létahna bakal ditangtayungan tina omongan bohong jeung omongan anu teu aya gunana. Jeung sing saha nu layu basana dina dzikir ka Alloh swt, manéhna jadi baseuh ku sagala bohong, omongan sia-sia, jeung kotor. Teu aya kakuatan sareng kakuatan iwal ti Allah.

Bakal ngajaga hamba tina deg-degan dina poé kiamat, sabab satiap kumpulna anu teu inget ka Pangéranna, bakal jadi sumber kasedih pikeun manéhna dina poé kiamat. Kabangkitan.

Nya eta amal ibadah anu panggampangna, nyaeta diantarana jeung anu panghadena, sabab obahna lisan teh panghampangna jeung panggampangna tina gerak anggota awak, sanajan salah sahiji anggota awak gerak. Gerak hiji jalma dina waktu beurang jeung peuting, sarua susahna saperti obahna basa, tapi teu mungkin. Jeung dina hadits: (Dua kalimah anu hampang dina lisan jeung beurat dina timbangan anu dipikacinta ku Nu Maha Asih: Maha Suci Alloh jeung kalawan puji-Na, Maha Suci Alloh nu Agung.)

Ieu tutuwuhan Paradise. Dina Al-Tirmidzi, tina hadits Abu Az-Zubayr, dina pangawasa Jabir, kana wewenang Nabi, anjeunna ngadawuh: (Sing saha nu nyebutkeun, Maha Suci Allah jeung puji-Na, tangkal korma bakal dipelak pikeun manéhna di surga) ngadawuh. Al-Tirmidzi mangrupikeun hadits hasan sareng shahih, sareng Al-Albani ngasahkeun dina Shahih Al-Jami' - 6429.

Pasihan sareng kahadéan anu ditambihan pikeun éta henteu dicumponan kana amal anu sanés. Dina dua kitab Shahih dicaritakeun ti Abu Hurairah r.a, yen Rosululloh SAW ngadawuh: (Sing saha anu ngadawuh: Teu aya sesembahan anging Allah wungkul, teu aya sekutu-sekutuna, Anjeunna kagungan kakawasaan, jeung ka Anjeunna kagungan pujian, sarta Anjeunna Maha Kawasa kana sagala perkara) saratus kali dina sapoe. Anjeunna kagungan hak sapuluh budak, kacatet saratus amal kahadean, dipupus saratus kalakuan goreng ti manehna, jeung eta teh jadi panyalindungan pikeun manehna tina syaitan dina poe eta. Nyaéta nepi ka soré, sarta teu aya anu mawa anu leuwih hadé ti batan anu dibawana, kajaba jalma anu leuwih loba pagawéan ti manéhna jeung anu ngadawuh, Maha Suci Alloh jeung puji ka Anjeunna dina poé kiamat. Saratus kali, dosana dihampura, sanajan sakumaha buih sagara.) Jeung dina Shahih Muslim, ti Abu Hurairah, anjeunna ngadawuh: Rosululloh saw ngadawuh, "Kusabab kuring ngucapkeun Maha Suci Allah, puji ka Allah, teu aya Pangeran iwal Allah, jeung Allah leuwih agung, leuwih dipikacinta ku kuring ti naon-naon anu panonpoé terbit.)

Pangéling-ngéling ka Pangéran nu Maha Suci tur Maha Agung, merlukeun kasalametan tina mopohokeun ka Anjeunna, nu jadi cukang lantaran kasangsaraan hamba dina kahirupan jeung mangsa nu bakal datang. Poho ka Gusti, Maha Suci ka Anjeunna, Nu Maha Agung, ngajadikeun perlu poho diri jeung kapentingan na. Nu Maha Kawasa ngadawuh: (Jeung ulah kawas jalma-jalma anu mopohokeun ka Allah, sarta Anjeunna ngajadikeun jiwa-jiwa maranéhanana mopohokeun. Jelema-jelema eta teh jalma-jalma anu fasik.) Jeung upama eta hamba teh poho ka dirina, ngajauhan kana kapentinganana, poho kana eta, jeung dijauhkeun tina eta, tangtu bakal binasa jeung jadi ruksak. Maka sing saha anu mopohokeun ka Alloh Ta’ala, maka Anjeunna bakal mopohokeun dirina di dunya sarta bakal mopohokeun kana siksaan dina poé kiamat. Allah SWT ngadawuh, "Jeung sing saha anu ingkar tina dzikir Kaula, saenyana hirupna sangsara, sarta Kami bakal ngumpulkeun manehna dina poe kiamat lolong, manehna bakal ngadawuh, "Nun Gusti, naha Gusti ngumpulkeun abdi lolong bari abdi ningali?" Anjeunna bakal ngadawuh, "Ku kituna tanda-tanda Kami geus datang ka anjeun". Ku kituna Kami poho deui, malah jadi poe ieu poho.) Nyaeta, eta bakal poho dina siksaan sakumaha anjeun poho kana ayat-ayat Kami jeung teu inget kana eta jeung teu ngalaksanakeun eta.

Satemenna dzikir teh mangrupa cahaya pikeun jalma-jalma anu nginget-nginget di dunya, cahaya pikeun manehna di alam kuburna, jeung cahaya pikeun manehna dina mangsa nu bakal datang. Anjeunna narékahan sateuacan anjeunna dina jalan, ku kituna manah henteu pernah terang. Jeung kuburan teh ibarat dzikir ka Alloh SWT. Allah SWT ngadawuh: (Naha jalma anu geus maot jeung Kami ngahirupkeun manéhna sarta ngajadikeun pikeun manéhna cahaya anu ku manéhna leumpang di antara jalma-jalma saperti manéhna dina teu aya jalan kaluar tina gelap. Anu kahiji nyaéta jalma mukmin anu dicaangkeun ku iman ka Allah, kanyamanan, pangaweruh, jeung dzikir ka Anjeunna, jeung ahir nyaéta Anjeunna anu lalai ka Alloh swt, jeung sagala hal anu ngajauhan asih-Na, jeung sagala hal anu ngajauhan asih-Na, jeung sagala zikir. sareng sadaya kasuksesan aya dina terang, sareng sadaya kasangsaraan sadayana kasangsaraan ku Anjeunna sono.

Dzikir teh ngahijikeun anu paburencay, ngabagi umat, ngahijikeun anu jauh, jeung ngusir anu deukeut.

Aya karasa dina haté anu ngan bisa diréngsékeun ku dzikir ka Alloh SWT, jadi hamba kudu nyageurkeun karasa haténa ku dzikir ka Alloh SWT. Hammad bin Zayd nyebatkeun kana wewenang Al-Mu'alla Ibnu Ziyad yén hiji lalaki nyarios ka Al-Hasan, "O Abu Sa'id, kuring ngadu'a ka anjeun ngeunaan karasa hate kuring". Anjeunna ngadawuh, "Bawa anjeunna kalawan dzikir." Hal ieu sabab beuki teu maliré haté urang, beuki cruelties eta intensifies. Janten nalika diinget-inget ka Gusti Nu Maha Suci, eta kakejaman lebur sapertos Timah lebur dina seuneu, tapi karasa hate teu acan lebur sapertos dzikir ka Gusti Nu Maha Suci.

dzikir teh ngabutuhkeun ni’mat Alloh ta’ala jeung para malaikat-Na ka jalma-jalma anu nginget-nginget, jeung sing saha anu diberkahan ku Allah ta’ala jeung malaikat-Na ka manehna, sakabeh kajayaan geus junun jeung sakabehna meunang. meunangna. Allah SWT ngadawuh: (He jalma-jalma anu iman, sing inget ka Allah dina dzikir, jeung ngagungkeun Anjeunna isuk-isuk jeung sore. Anjeunna anu ngaberkahan ka anjeun. Jeung malaikat-Na pikeun ngaluarkeun anjeun tina poek kana caang, jeung Anjeunna welas asih ka jalma-jalma nu iman.)

Majelis dzikir teh majelisna malaikat, jeung taya sahijieun majelis di dunya ieu pikeun maranehna iwal hiji kumpulan anu diingetkeun ka Allah SWT, sakumaha anu dipiwarang ku maranehna. Dina dua Shahih, tina hadits Al-A’mash, ti Abu Shalih, ti Abu Hurairah, Rosululloh ngadawuh, “Saéstuna Allah mibanda malaikat salian ti ahli-ahli kitab jalma, anu ngarayap di jalan”. Maranehna neangan jalma-jalma anu dzikir, sarta lamun maranehna manggihan hiji jalma anu inget ka Allah SWT, maranehna ngagero ka maranehna: “Hayu ka anu dipikabutuh”. Cenah, sarta aranjeunna ngurilingan aranjeunna. Kalawan jangjangna nepi ka langit nu panghandapna, Gusti Nu Maha Kawasa bakal nanya ka maranehna, jeung Anjeunna nu leuwih uninga ngeunaan maranehna naon anu diomongkeun ku hamba-hamba Kami. Saur anjeunna, "Maranéhanana ngomong, 'Muliakeun Anjeun.'" Jeung maranéhna muji anjeun jeung muji Anjeun. Saur anjeunna, "Naha aranjeunna ningali kuring?" Saur anjeunna, "Henteu, demi Allah, aranjeunna henteu ningali anjeun." Saur anjeunna, "Kumaha upami aranjeunna ningali kuring?" Cenah. Ceuk maranehna, "Lamun maranehna geus ningali anjeun, tangtu bakal leuwih nyembah ka anjeun, leuwih muji ka anjeun, leuwih muji ka anjeun, sarta leuwih muji ka anjeun." Saur anjeunna, "Naon anu aranjeunna naroskeun ka kuring?" Cenah. Aranjeunna naroskeun ka anjeun pikeun Paradise. Saur anjeunna, "Na naha aranjeunna ningali éta?" Saur anjeunna, "Henteu, demi Allah, Gusti, aranjeunna henteu acan ningali." Saur anjeunna, "Jadi kumaha upami aranjeunna ningali?" Anjeunna ngadawuh: "Aranjeunna nyarios yén upami aranjeunna ningali éta, aranjeunna bakal langkung resep kana éta, langkung milarian éta, sareng langkung ageung kahayangna." Lajeng Anjeunna ngadawuh: Ti naon maranéhna neangan ngungsi? Anjeunna ngadawuh: Maranehna ngomong, "Ti Naraka". Saur anjeunna, "Na naha aranjeunna ningali éta?" Saur anjeunna, "Henteu, demi Allah, Gusti, aranjeunna henteu acan ningali." Saur anjeunna, "Jadi kumaha upami aranjeunna ningali éta?" Saur anjeunna, "Aranjeunna nyarios." Upami aranjeunna ningali anjeunna, aranjeunna bakal langkung ngungsi tibatan anjeunna sareng langkung sieun ka anjeunna. Anjeunna ngadawuh, "Ku kituna kuring nelepon maneh jadi saksi yen Kami geus ngahampura aranjeunna." Lajeng salah sahiji malaikat nyebutkeun: Di antara maranéhanana aya fulan anu lain salah sahijina, tapi datang pikeun kaperluan. Anjeunna ngadawuh, "Maranéhanana anu linggih jeung maranéhna. Babaturanana moal kaganggu ku maranéhna." Ieu bagian tina berkah maranéhna kana jiwa maranéhanana. Jeung ka jalma-jalma anu linggih jeung maranehna, maranehna bakal meunang bagian tina pidawuh-Na, "Jeung Anjeunna geus ngajadikeun kuring rahayu dimana wae kuring aya." Ku kituna, jalma mukmin sapertos ieu diberkahan dimana waé anjeunna cicing, sareng jalma-jalma jahat dilaknat dimana waé anjeunna cicing. Majelis dzikir nyaéta majelis malaikat, sareng majelis lalai nyaéta majelis sétan, sareng unggal jalma ditambah kana wujud sareng rupana, sareng unggal jalma Anjeunna janten anu cocog pikeun anjeunna.

Allah SWT mikareueus ka para malaikat-Na anu inget, sakumaha anu diriwayatkeun ku Muslim dina kitab Shahih-Na ti Abu Said Al-Khudri, anu ngadawuh: Muawiyah kaluar ngurilingan di Masjid. Saur anjeunna, "Kami henteu acan ngémutan anjeun." Ceuk maranehna, "Kami geus linggih pikeun inget ka Allah Nu Maha Kawasa." Saur anjeunna, "Kami henteu ngajantenkeun anjeun kecuali anu éta." Ceuk maranehna, "Demi Allah, simkuring teu acan calik sareng salian ti eta." Saur anjeunna, "Kuring henteu ngajantenkeun anjeun sumpah pikeun tuduhan ngalawan anjeun, sareng teu aya jalma anu aya dina posisi kuring sareng Rosululloh anu kirang nyarios perkawis anjeunna tibatan kuring, sareng Rosululloh murtad ka kuring." Sagolongan sahabatna sarta anjeunna ngadawuh: (Naon anu ngajadikeun anjeun linggih? Maranehna ngadawuh: Kami diuk nginget-nginget ka Allah swt sarta muji ka Anjeunna pikeun naon anu Anjeunna geus pituduh kami Islam jeung for bestowing kaberkahan ka kami ngaliwatan anjeun.) Anjeunna ngadawuh Demi Allah, kami geus teu diuk jeung anjeun kajaba hiji. Maranehna ngadawuh, “Demi Allah, simkuring teu acan linggih sareng anjeun iwal ti nu hiji. Saur anjeunna, "Kuring henteu naroskeun anjeun sumpah dina tuduhan ngalawan anjeun, tapi anjeunna sumping ka kuring." Jibril nyarios ka kuring yén Gusti, Nu Maha Suci sareng Nu Maha Agung, ngagungkeun anjeun ka para malaikat. Ieu boasting ti Gusti, Rahayu jeung Nu Maha Agung, mangrupakeun bukti ngahargaan-Na. dzikir teh ku Anjeunna jeung kanyaah-Na ka eta jeung eta boga kaunggulan tina amal sejenna.

Sadaya amal mung disyari'atkeun pikeun netepkeun dzikir ka Alloh SWT, sarta tujuanana pikeun ngahontal dzikir ka Alloh SWT. Nu Maha Kawasa ngadawuh: (Adegkeun solat pikeun ngéling ka Kami.

Dzikir ka Alloh SWT ngajadikeun susah gampang, ngajadikeun susah gampang, jeung meringankan kasusah. Gusti Nu Maha Suci teu nyebatkeun naon-naon nu susah kajaba kalawan gampang, jeung teu ngagampangkeun kana hiji perkara nu susah. Teu aya gampangna, teu aya kasusah anu henteu gampang, teu aya kasusah anu teu leungit, sareng teu aya kanyeri anu henteu ngagampangkeun, janten émut ka Gusti anu Maha Suci mangrupikeun kalemahan saatos kasusah sareng gampang. Sanggeus kasusah jeung kahampangan, sanggeus kasedih jeung salempang, anjeunna ngajelaskeun eta.

Seringna dzikir ka Alloh SWT teh mangrupakeun panyalindungan tina sifat munafik, sabab jalma munafik jarang inget ka Alloh SWT. Allah SWT ngadawuh ngeunaan jalma munafik, Maranehna inget ka Allah iwal saeutik, jeung Ka’b ngadawuh: “Sing saha jalma anu paling inget ka Allah Ta’ala téh leupas tina munafik, jeung ku sabab kitu, jeung Allah Maha uninga, Allah Ta’ala nyegel Surah jalma Munafik, nurutkeun pidawuh Alloh: (He jalma anu iman, jeung ulah ngalikeun harta anjeun ti Allah anjeun? jalma-jalma anu rugi.) Saéstuna dina éta téh aya pépéling tina godaan jalma-jalma munafik anu ngalalaworakeun dzikir ka Alloh Ta’ala sarta murag kana munafik.

Tambah zikir abdi

Ngan anjeun anu tiasa ningali zikir ieu. Disimpen dina akun anjeun.

Waktos macaSiap nalika anjeun siap
0 / 0

Bacaan anu parantos réngsé bakal katingali di dieu.

Bacaan direureuhkeun

Panjelasan sareng sumber

Bagikeun zikir

WhatsApp Telegram Facebook X
Téks kanggo dibagikeun

Mimitian deui?

Ieu mupus pangitung ayeuna sareng posisi anu disimpen kanggo kategori ieu. Riwayat bacaan anu réngsé tetep disimpen.

Tina perpustakaan hadits

Hadits
This hadith has been narrated on the authority of Abu Huraira that he (the Messenger of Allah) observed: Three are the persons with whom Allah would neither speak (on the Day of Resurrection) nor would He look at them, and there would be a painful chastisement for them, a person who took an oath on the goods of a Muslim in the afternoon and then broke it. The rest of the hadith is the same as narrated by A'mash.
Sahih Muslim

Reference : Sahih Muslim 108 c In-book reference : Book 1, Hadith 205 USC-MSA web (English) reference : Book 1, Hadith 198 (deprecated numbering scheme)

Baca hadits sareng sumberna