Zikir sonten
Panjelasan sareng sumber
الصيغة المعروضة ثابتة عن أنس رضي الله عنه في صحيح البخاري (٦٣٦٩)، وفيه: «وضَلَع الدَّين وغَلَبة الرجال». ومعنى ضَلَع الدَّين: ثِقله وشدته. وورد في البخاري أيضًا (٢٨٩٣) بتقديم البخل على الجبن. وفي رواية أبي داود (١٥٥٥) الصيغة الأخرى: «اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْهَمِّ وَالْحَزَنِ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنَ الْعَجْزِ وَالْكَسَلِ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنَ الْجُبْنِ وَالْبُخْلِ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ غَلَبَةِ الدَّيْنِ، وَقَهْرِ الرِّجَالِ.»؛ وهي ضمن قصة أبي أمامة، وقد ضعّف الألباني هذه الرواية. ورواية البخاري لا تخصّ الدعاء بالصباح أو المساء.
- صحيح البخاري · 6369
- صحيح البخاري · 2893
- سنن أبي داود · 1555
Lafaz anu dipidangkeun kabuktian ti Anas radhiyallahu anhu dina Sahih Bukhari (6369), di jerona aya: «beuratna utang jeung kakawasaan jalma-jalma». Harti beuratna utang nyaéta kabeurat jeung kasusahna. Dina Bukhari ogé (2893) aya kalafazan anu ngadulukeun bakhil tibatan sieun. Dina riwayat Abu Dawud (1555) aya rumusan séjén: «Ya Allah, abdi nyuhunkeun panyalindungan ka Anjeun tina hariwang jeung kasedih, tina teu mampuh jeung kedul, tina sieun jeung bakhil, sarta tina éléh ku utang jeung tekenan jalma-jalma.» Éta aya dina carita Abu Umamah, sarta Al-Albani nganilai riwayat ieu lemah. Riwayat Bukhari henteu ngahususkeun doa pikeun isuk atawa sore.
- صحيح البخاري · 6369
- صحيح البخاري · 2893
- سنن أبي داود · 1555