Kautamaan Al-Qur’an

Setélan bacaan

Waktu diperkirakeun tina téks anu ditembongkeun. Pencét puter nalika siap.

Ngitung otomatis

فَضَائِلُ الْقُرْآنِ الْكَرِيمِ

أَنَّ أَهْلَ الْقُرْآنِ هُمْ أَهْلُ اللَّهِ.

أَنَّ ثَوَابَ تِلَاوَةِ الْقُرْآنِ أَعْظَمُ مِنْ أَنْفَسِ أَمْوَالِ الدُّنْيَا.

أَنَّ كُلَّ حَرْفٍ فِيهِ بِعَشْرِ حَسَنَاتٍ.

أَنَّهُ يُورِثُ الْإِنْسَانَ الرَّاحَةَ وَالذِّكْرَ الْحَسَنَ فِي السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ.

أَنَّ كُلَّ آيَةٍ يَحْفَظُهَا الْمُسْلِمُ يَرْفَعُهُ اللَّهُ بِهَا دَرَجَةً فِي الْجَنَّةِ.

أَنَّ الْمَاهِرَ بِالْقُرْآنِ يَقْرِنُهُ اللَّهُ تَعَالَى بِأَفْضَلِ الْمَلَائِكَةِ.

أَنَّ أَفْضَلَ النَّاسِ هُوَ مَنْ يَتَعَلَّمُ الْقُرْآنَ وَيُعَلِّمُهُ.

أَنَّ اللَّهَ تَعَالَى لَا يُعَذِّبُ إِنْسَانًا حَفِظَ الْقُرْآنَ وَعَمِلَ بِهِ.

أَنَّهُ يَأْتِي شَفِيعًا لِأَصْحَابِهِ الَّذِينَ كَانُوا يَعْمَلُونَ بِهِ فِي الدُّنْيَا.

أَنَّ صَاحِبَ الْقُرْآنِ رَفَعَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى مَرَاتِبِ الْعُلَمَاءِ.

أَنَّ صَاحِبَ الْقُرْآنِ يُكْرِمُهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَلَيْهِ وَعَلَى وَالِدَيْهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ بِأَنْوَاعٍ عَظِيمَةٍ مِنَ التَّكْرِيمِ.

أَنَّ الْقُرْآنَ هُوَ مِنْ أَعْظَمِ الْقُرُبَاتِ الَّتِي يُتَقَرَّبُ بِهَا إِلَى اللَّهِ وَأَحَبِّهَا إِلَيْهِ.

أَنَّ الْخَلْقَ كُلَّهُمْ يُكْتَبُونَ فِي كُلِّ لَيْلَةٍ مِنَ الْغَافِلِينَ إِلَّا مَنْ قَرَأَ الْقُرْآنَ.

أَنَّ الْبَيْتَ الَّذِي يُقْرَأُ فِيهِ الْقُرْآنُ تَحْصُلُ فِيهِ الْخَيْرَاتُ وَالْبَرَكَاتُ وَيَحْفَظُ اللَّهُ تَعَالَى أَهْلَ هَذَا الْبَيْتِ مِنْ كُلِّ سُوءٍ.

Kautamaan Al-Qur’an

Jalma-jalma Al-Qur’an téh jalma-jalma anu caket ka Allah.

Ganjaran maca Al-Qur’an langkung ageung tibatan harta dunya anu pangajénna.

Unggal aksara anu dibaca tina Al-Qur’an diganjar ku sapuluh kahadéan.

Al-Qur’an ngadatangkeun katengtreman sareng sesebutan anu saé pikeun manusa di langit sareng di bumi.

Pikeun unggal ayat anu diapalkeun ku saurang Muslim, Allah ngangkat anjeunna hiji darajat di sawarga.

Allah Taala ngahijikeun jalma anu mahir maca Al-Qur’an sareng para malaikat anu pangutamana.

Jalma anu pangsaéna nyaéta anu diajar Al-Qur’an sareng ngajarkeunana.

Allah Taala henteu ngahukum jalma anu apal Al-Qur’an sareng ngalaksanakeun piwurukna.

Al-Qur’an sumping janten panganteur syafaat pikeun jalma-jalma anu ngalaksanakeun piwurukna nalika di dunya.

Nabi, mugia salawat sareng salam ti Allah ka anjeunna, ngangkat kalungguhan jalma anu raket sareng Al-Qur’an ka darajat para ulama.

Dina poé kiamat, Allah Nu Maha Mulya sareng Maha Agung ngamulyakeun jalma anu raket sareng Al-Qur’an ogé kadua kolotna ku rupa-rupa kamulyaan anu ageung.

Al-Qur’an kalebet ibadah anu pangagungna pikeun ngadeukeutkeun diri ka Allah sareng anu pangdipikacinta ku Anjeunna.

Unggal peuting, sakumna mahluk dicatet kaasup jalma-jalma anu lalawora, iwal jalma anu maca Al-Qur’an.

Imah anu dibacakeun Al-Qur’an di jerona bakal kénging kahadéan sareng berkah, sareng Allah Taala ngajaga pangeusina tina sagala kagoréngan.

آيَاتٌ تَدْعُو لِتِلَاوَةِ الْقُرْآنِ الْكَرِيمِ وَتَدَبُّرِهِ وَالتَّأَثُّرِ بِهِ

قَالَ تَعَالَى : "وَإِذَا قُرِئَ ٱلۡقُرۡءَانُ فَٱسۡتَمِعُواْ لَهُۥ وَأَنصِتُواْ لَعَلَّكُمۡ تُرۡحَمُونَ⁠". [الْأَعْرَافِ - 204].

وَقَالَ تَعَالَى : "وَنُنَزِّلُ مِنَ ٱلۡقُرۡءَانِ مَا هُوَ شِفَآءٞ وَرَحۡمَةٞ لِّلۡمُؤۡمِنِينَ وَلَا يَزِيدُ ٱلظَّٰلِمِينَ إِلَّا خَسَارٗا⁠". [الْإِسْرَاءِ - 82].

قَالَ تَعَالَى : "إِنَّ هَٰذَا ٱلۡقُرۡءَانَ يَهۡدِي لِلَّتِي هِيَ أَقۡوَمُ وَيُبَشِّرُ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ ٱلَّذِينَ يَعۡمَلُونَ ٱلصَّٰلِحَٰتِ أَنَّ لَهُمۡ أَجۡرٗا كَبِيرٗا⁠". [الْإِسْرَاءِ - 9]

وَقَالَ تَعَالَى : "كِتَٰبٌ أَنزَلۡنَٰهُ إِلَيۡكَ مُبَٰرَكٞ لِّيَدَّبَّرُوٓاْ ءَايَٰتِهِۦ وَلِيَتَذَكَّرَ أُوْلُواْ ٱلۡأَلۡبَٰبِ⁠". [ص - 29].

وَقَالَ تَعَالَى : "وَرَتِّلِ ٱلۡقُرۡءَانَ تَرۡتِيلًا⁠". [الْمُزَّمِّلِ - 4]

وَقَالَ تَعَالَى : "وَلَوۡ أَنَّ قُرۡءَانٗا سُيِّرَتۡ بِهِ ٱلۡجِبَالُ أَوۡ قُطِّعَتۡ بِهِ ٱلۡأَرۡضُ أَوۡ كُلِّمَ بِهِ ٱلۡمَوۡتَىٰۗ بَل لِّلَّهِ ٱلۡأَمۡرُ جَمِيعًاۗ أَفَلَمۡ يَاْيۡـَٔسِ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ أَن لَّوۡ يَشَآءُ ٱللَّهُ لَهَدَى ٱلنَّاسَ جَمِيعٗاۗ وَلَا يَزَالُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ تُصِيبُهُم بِمَا صَنَعُواْ قَارِعَةٌ أَوۡ تَحُلُّ قَرِيبٗا مِّن دَارِهِمۡ حَتَّىٰ يَأۡتِيَ وَعۡدُ ٱللَّهِۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يُخۡلِفُ ٱلۡمِيعَادَ⁠". [الرَّعْدِ - 31].

وَقَالَ تَعَالَى : "وَقَالَ ٱلرَّسُولُ يَٰرَبِّ إِنَّ قَوۡمِي ٱتَّخَذُواْ هَٰذَا ٱلۡقُرۡءَانَ مَهۡجُورٗا⁠". [الْفُرْقَانِ - 30].

وَقَالَ تَعَالَى : "أَفَلَا يَتَدَبَّرُونَ ٱلۡقُرۡءَانَۚ وَلَوۡ كَانَ مِنۡ عِندِ غَيۡرِ ٱللَّهِ لَوَجَدُواْ فِيهِ ٱخۡتِلَٰفٗا كَثِيرٗا⁠". [النِّسَاءِ - 82].

وَقَالَ تَعَالَى : "قُلۡ أَيُّ شَيۡءٍ أَكۡبَرُ شَهَٰدَةٗۖ قُلِ ٱللَّهُۖ شَهِيدُۢ بَيۡنِي وَبَيۡنَكُمۡۚ وَأُوحِيَ إِلَيَّ هَٰذَا ٱلۡقُرۡءَانُ لِأُنذِرَكُم بِهِۦ وَمَنۢ بَلَغَۚ أَئِنَّكُمۡ لَتَشۡهَدُونَ أَنَّ مَعَ ٱللَّهِ ءَالِهَةً أُخۡرَىٰۚ قُل لَّآ أَشۡهَدُۚ قُلۡ إِنَّمَا هُوَ إِلَٰهٞ وَٰحِدٞ وَإِنَّنِي بَرِيٓءٞ مِّمَّا تُشۡرِكُونَ⁠". [الْأَنْعَامِ - 19].

وَقَالَ تَعَالَى : "وَمَا كَانَ هَٰذَا ٱلۡقُرۡءَانُ أَن يُفۡتَرَىٰ مِن دُونِ ٱللَّهِ وَلَٰكِن تَصۡدِيقَ ٱلَّذِي بَيۡنَ يَدَيۡهِ وَتَفۡصِيلَ ٱلۡكِتَٰبِ لَا رَيۡبَ فِيهِ مِن رَّبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ⁠". [يُونُسَ - 37].

وَقَالَ تَعَالَى : "وَلَقَدۡ ءَاتَيۡنَٰكَ سَبۡعٗا مِّنَ ٱلۡمَثَانِي وَٱلۡقُرۡءَانَ ٱلۡعَظِيمَ⁠". [الْحِجْرِ - 87].

وَقَالَ تَعَالَى : "ٱلَّذِينَ جَعَلُواْ ٱلۡقُرۡءَانَ عِضِينَ⁠". [الْحِجْرِ - 91].

وَقَالَ تَعَالَى : "فَإِذَا قَرَأۡتَ ٱلۡقُرۡءَانَ فَٱسۡتَعِذۡ بِٱللَّهِ مِنَ ٱلشَّيۡطَٰنِ ٱلرَّجِيمِ⁠". [النَّحْلِ - 98].

وَقَالَ تَعَالَى : "وَلَقَدۡ صَرَّفۡنَا فِي هَٰذَا ٱلۡقُرۡءَانِ لِيَذَّكَّرُواْ وَمَا يَزِيدُهُمۡ إِلَّا نُفُورٗا⁠". [الْإِسْرَاءِ - 41].

وَقَالَ تَعَالَى : "وَجَعَلۡنَا عَلَىٰ قُلُوبِهِمۡ أَكِنَّةً أَن يَفۡقَهُوهُ وَفِيٓ ءَاذَانِهِمۡ وَقۡرٗاۚ وَإِذَا ذَكَرۡتَ رَبَّكَ فِي ٱلۡقُرۡءَانِ وَحۡدَهُۥ وَلَّوۡاْ عَلَىٰٓ أَدۡبَٰرِهِمۡ نُفُورٗا⁠". [الْإِسْرَاءِ - 46].

وَقَالَ تَعَالَى : "وَإِذَا قَرَأۡتَ ٱلۡقُرۡءَانَ جَعَلۡنَا بَيۡنَكَ وَبَيۡنَ ٱلَّذِينَ لَا يُؤۡمِنُونَ بِٱلۡأٓخِرَةِ حِجَابٗا مَّسۡتُورٗا⁠". [الْإِسْرَاءِ - 45].

وَقَالَ تَعَالَى : "قُل لَّئِنِ ٱجۡتَمَعَتِ ٱلۡإِنسُ وَٱلۡجِنُّ عَلَىٰٓ أَن يَأۡتُواْ بِمِثۡلِ هَٰذَا ٱلۡقُرۡءَانِ لَا يَأۡتُونَ بِمِثۡلِهِۦ وَلَوۡ كَانَ بَعۡضُهُمۡ لِبَعۡضٖ ظَهِيرٗا⁠". [الْإِسْرَاءِ - 88].

وَقَالَ تَعَالَى : "وَلَقَدۡ صَرَّفۡنَا فِي هَٰذَا ٱلۡقُرۡءَانِ لِلنَّاسِ مِن كُلِّ مَثَلٖۚ وَكَانَ ٱلۡإِنسَٰنُ أَكۡثَرَ شَيۡءٖ جَدَلٗا⁠". [الْكَهْفِ - 54].

وَقَالَ تَعَالَى : "طه⁠ مَآ أَنزَلۡنَا عَلَيۡكَ ٱلۡقُرۡءَانَ لِتَشۡقَىٰٓ⁠ إِلَّا تَذۡكِرَةٗ لِّمَن يَخۡشَىٰ⁠ تَنزِيلٗا مِّمَّنۡ خَلَقَ ٱلۡأَرۡضَ وَٱلسَّمَٰوَٰتِ ٱلۡعُلَى⁠ ٱلرَّحۡمَٰنُ عَلَى ٱلۡعَرۡشِ ٱسۡتَوَىٰ⁠". [طه 1-5].

وَقَالَ تَعَالَى : "إِنَّ هَٰذَا ٱلۡقُرۡءَانَ يَقُصُّ عَلَىٰ بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ أَكۡثَرَ ٱلَّذِي هُمۡ فِيهِ يَخۡتَلِفُونَ⁠ وَإِنَّهُۥ لَهُدٗى وَرَحۡمَةٞ لِّلۡمُؤۡمِنِينَ⁠". [النَّمْلِ 76-77].

وَقَالَ تَعَالَى : "إِنَّمَآ أُمِرۡتُ أَنۡ أَعۡبُدَ رَبَّ هَٰذِهِ ٱلۡبَلۡدَةِ ٱلَّذِي حَرَّمَهَا وَلَهُۥ كُلُّ شَيۡءٖۖ وَأُمِرۡتُ أَنۡ أَكُونَ مِنَ ٱلۡمُسۡلِمِينَ⁠ وَأَنۡ أَتۡلُوَاْ ٱلۡقُرۡءَانَۖ فَمَنِ ٱهۡتَدَىٰ فَإِنَّمَا يَهۡتَدِي لِنَفۡسِهِۦۖ وَمَن ضَلَّ فَقُلۡ إِنَّمَآ أَنَا۠ مِنَ ٱلۡمُنذِرِينَ⁠". [النَّمْلِ 91-92].

وَقَالَ تَعَالَى : "وَلَقَدۡ ضَرَبۡنَا لِلنَّاسِ فِي هَٰذَا ٱلۡقُرۡءَانِ مِن كُلِّ مَثَلٖۚ وَلَئِن جِئۡتَهُم بِـَٔايَةٖ لَّيَقُولَنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓاْ إِنۡ أَنتُمۡ إِلَّا مُبۡطِلُونَ⁠". [الرُّومِ - 58].

وَقَالَ تَعَالَى : "قُلۡ أُوحِيَ إِلَيَّ أَنَّهُ ٱسۡتَمَعَ نَفَرٞ مِّنَ ٱلۡجِنِّ فَقَالُوٓاْ إِنَّا سَمِعۡنَا قُرۡءَانًا عَجَبٗا⁠ يَهۡدِيٓ إِلَى ٱلرُّشۡدِ فَـَٔامَنَّا بِهِۦۖ وَلَن نُّشۡرِكَ بِرَبِّنَآ أَحَدٗا⁠". [الْجِنِّ 1-2].

وَقَالَ تَعَالَى : "وَقَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لَا تَسۡمَعُواْ لِهَٰذَا ٱلۡقُرۡءَانِ وَٱلۡغَوۡاْ فِيهِ لَعَلَّكُمۡ تَغۡلِبُونَ⁠". [فُصِّلَتْ - 26].

وَقَالَ تَعَالَى : "شَهۡرُ رَمَضَانَ ٱلَّذِيٓ أُنزِلَ فِيهِ ٱلۡقُرۡءَانُ هُدٗى لِّلنَّاسِ وَبَيِّنَٰتٖ مِّنَ ٱلۡهُدَىٰ وَٱلۡفُرۡقَانِۚ فَمَن شَهِدَ مِنكُمُ ٱلشَّهۡرَ فَلۡيَصُمۡهُۖ وَمَن كَانَ مَرِيضًا أَوۡ عَلَىٰ سَفَرٖ فَعِدَّةٞ مِّنۡ أَيَّامٍ أُخَرَۗ يُرِيدُ ٱللَّهُ بِكُمُ ٱلۡيُسۡرَ وَلَا يُرِيدُ بِكُمُ ٱلۡعُسۡرَ وَلِتُكۡمِلُواْ ٱلۡعِدَّةَ وَلِتُكَبِّرُواْ ٱللَّهَ عَلَىٰ مَا هَدَىٰكُمۡ وَلَعَلَّكُمۡ تَشۡكُرُونَ⁠". [الْبَقَرَةِ - 185].

وَقَالَ تَعَالَى : "لَوۡ أَنزَلۡنَا هَٰذَا ٱلۡقُرۡءَانَ عَلَىٰ جَبَلٖ لَّرَأَيۡتَهُۥ خَٰشِعٗا مُّتَصَدِّعٗا مِّنۡ خَشۡيَةِ ٱللَّهِۚ وَتِلۡكَ ٱلۡأَمۡثَٰلُ نَضۡرِبُهَا لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمۡ يَتَفَكَّرُونَ⁠". [الْحَشْرِ - 21].

وَقَالَ تَعَالَى : "حمٓ⁠ وَٱلۡكِتَٰبِ ٱلۡمُبِينِ⁠ إِنَّآ أَنزَلۡنَٰهُ فِي لَيۡلَةٖ مُّبَٰرَكَةٍۚ إِنَّا كُنَّا مُنذِرِينَ⁠". [الدُّخَانِ 1-3].

وَقَالَ تَعَالَى : "إِنَّآ أَنزَلۡنَٰهُ فِي لَيۡلَةِ ٱلۡقَدۡرِ⁠ وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا لَيۡلَةُ ٱلۡقَدۡرِ⁠ لَيۡلَةُ ٱلۡقَدۡرِ خَيۡرٞ مِّنۡ أَلۡفِ شَهۡرٖ⁠ تَنَزَّلُ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ وَٱلرُّوحُ فِيهَا بِإِذۡنِ رَبِّهِم مِّن كُلِّ أَمۡرٖ⁠ سَلَٰمٌ هِيَ حَتَّىٰ مَطۡلَعِ ٱلۡفَجۡرِ⁠". [الْقَدْرِ 1-5].

وَقَالَ تَعَالَى : "وَقَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لَوۡلَا نُزِّلَ عَلَيۡهِ ٱلۡقُرۡءَانُ جُمۡلَةٗ وَٰحِدَةٗۚ كَذَٰلِكَ لِنُثَبِّتَ بِهِۦ فُؤَادَكَۖ وَرَتَّلۡنَٰهُ تَرۡتِيلٗا⁠". [الْفُرْقَانِ - 32].

وَقَالَ تَعَالَى : "وَإِذۡ صَرَفۡنَآ إِلَيۡكَ نَفَرٗا مِّنَ ٱلۡجِنِّ يَسۡتَمِعُونَ ٱلۡقُرۡءَانَ فَلَمَّا حَضَرُوهُ قَالُوٓاْ أَنصِتُواْۖ فَلَمَّا قُضِيَ وَلَّوۡاْ إِلَىٰ قَوۡمِهِم مُّنذِرِينَ⁠ قَالُواْ يَٰقَوۡمَنَآ إِنَّا سَمِعۡنَا كِتَٰبًا أُنزِلَ مِنۢ بَعۡدِ مُوسَىٰ مُصَدِّقٗا لِّمَا بَيۡنَ يَدَيۡهِ يَهۡدِيٓ إِلَى ٱلۡحَقِّ وَإِلَىٰ طَرِيقٖ مُّسۡتَقِيمٖ⁠". [الْأَحْقَافِ 29-30].

وَقَالَ تَعَالَى : "وَلَقَدۡ يَسَّرۡنَا ٱلۡقُرۡءَانَ لِلذِّكۡرِ فَهَلۡ مِن مُّدَّكِرٖ⁠". [الْقَمَرِ - 17].

وَقَالَ تَعَالَى : "وَهَٰذَا ذِكۡرٞ مُّبَارَكٌ أَنزَلۡنَٰهُۚ أَفَأَنتُمۡ لَهُۥ مُنكِرُونَ⁠". [الْأَنْبِيَاءِ - 50].

وَقَالَ تَعَالَى : "وَمَا عَلَّمۡنَٰهُ ٱلشِّعۡرَ وَمَا يَنۢبَغِي لَهُۥٓۚ إِنۡ هُوَ إِلَّا ذِكۡرٞ وَقُرۡءَانٞ مُّبِينٞ⁠ لِّيُنذِرَ مَن كَانَ حَيّٗا وَيَحِقَّ ٱلۡقَوۡلُ عَلَى ٱلۡكَٰفِرِينَ⁠". [يس 69-70].

وَقَالَ تَعَالَى : "ٱللَّهُ نَزَّلَ أَحۡسَنَ ٱلۡحَدِيثِ كِتَٰبٗا مُّتَشَٰبِهٗا مَّثَانِيَ تَقۡشَعِرُّ مِنۡهُ جُلُودُ ٱلَّذِينَ يَخۡشَوۡنَ رَبَّهُمۡ ثُمَّ تَلِينُ جُلُودُهُمۡ وَقُلُوبُهُمۡ إِلَىٰ ذِكۡرِ ٱللَّهِۚ ذَٰلِكَ هُدَى ٱللَّهِ يَهۡدِي بِهِۦ مَن يَشَآءُۚ وَمَن يُضۡلِلِ ٱللَّهُ فَمَا لَهُۥ مِنۡ هَادٍ⁠". [الزُّمَرِ - 23].

وَقَالَ تَعَالَى : "وَهَٰذَا كِتَٰبٌ أَنزَلۡنَٰهُ مُبَارَكٞ مُّصَدِّقُ ٱلَّذِي بَيۡنَ يَدَيۡهِ وَلِتُنذِرَ أُمَّ ٱلۡقُرَىٰ وَمَنۡ حَوۡلَهَاۚ وَٱلَّذِينَ يُؤۡمِنُونَ بِٱلۡأٓخِرَةِ يُؤۡمِنُونَ بِهِۦۖ وَهُمۡ عَلَىٰ صَلَاتِهِمۡ يُحَافِظُونَ⁠". [الْأَنْعَامِ - 92].

وَقَالَ تَعَالَى : "وَقَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لَن نُّؤۡمِنَ بِهَٰذَا ٱلۡقُرۡءَانِ وَلَا بِٱلَّذِي بَيۡنَ يَدَيۡهِۗ وَلَوۡ تَرَىٰٓ إِذِ ٱلظَّٰلِمُونَ مَوۡقُوفُونَ عِندَ رَبِّهِمۡ يَرۡجِعُ بَعۡضُهُمۡ إِلَىٰ بَعۡضٍ ٱلۡقَوۡلَ يَقُولُ ٱلَّذِينَ ٱسۡتُضۡعِفُواْ لِلَّذِينَ ٱسۡتَكۡبَرُواْ لَوۡلَآ أَنتُمۡ لَكُنَّا مُؤۡمِنِينَ⁠". [سَبَأٍ - 31].

وَقَالَ تَعَالَى : "لَقَدۡ أَنزَلۡنَآ إِلَيۡكُمۡ كِتَٰبٗا فِيهِ ذِكۡرُكُمۡۚ أَفَلَا تَعۡقِلُونَ⁠". [الْأَنْبِيَاءِ - 10].

وَقَالَ تَعَالَى : "الٓرۚ تِلۡكَ ءَايَٰتُ ٱلۡكِتَٰبِ ٱلۡمُبِينِ⁠ إِنَّآ أَنزَلۡنَٰهُ قُرۡءَٰنًا عَرَبِيّٗا لَّعَلَّكُمۡ تَعۡقِلُونَ⁠". [يُوسُفَ 1-2].

وَقَالَ تَعَالَى : "الٓرۚ كِتَٰبٌ أُحۡكِمَتۡ ءَايَٰتُهُۥ ثُمَّ فُصِّلَتۡ مِن لَّدُنۡ حَكِيمٍ خَبِيرٍ⁠". [هُودٍ - 1].

وَقَالَ تَعَالَى : "ٱلَّذِينَ ءَاتَيۡنَٰهُمُ ٱلۡكِتَٰبَ يَتۡلُونَهُۥ حَقَّ تِلَاوَتِهِۦٓ أُوْلَٰٓئِكَ يُؤۡمِنُونَ بِهِۦۗ وَمَن يَكۡفُرۡ بِهِۦ فَأُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡخَٰسِرُونَ⁠". [الْبَقَرَةِ - 121].

Ayat-ayat anu ngajak maca Al-Quran, ngarenungkeunana sareng kapangaruhan ku éta

Allah ngandika: «Nalika Al-Quran dibaca, dangukeun sareng cicing, supados aranjeun dipaparin rahmat.» [الْأَعْرَافِ - 204]

Allah ngandika: «Kami nurunkeun tina Al-Quran naon anu jadi ubar sareng rahmat pikeun jalma-jalma anu iman, sarta éta teu nambahan ka jalma-jalma zalim iwal karugian.» [الْإِسْرَاءِ - 82]

Allah ngandika: «Saéstuna ieu Al-Quran maparin pituduh kana jalan anu paling lempeng, sarta maparin warta gumbira ka jalma-jalma anu iman sareng ngalaksanakeun amal saleh yén aranjeunna bakal meunang ganjaran anu ageung.» [الْإِسْرَاءِ - 9]

Allah ngandika: «Ieu kitab anu pinuh berkah anu Kami turunkeun ka anjeun, supados aranjeunna ngarenungkeun ayat-ayatna sareng jalma-jalma anu boga akal nyandak pangajaran.» [ص - 29]

Allah ngandika: «Sareng bacakeun Al-Quran kalayan tartil.» [الْمُزَّمِّلِ - 4]

Allah Nu Maha Luhur ngadawuh : «Upama aya bacaan anu ku lantaran éta gunung-gunung tiasa dipindahkeun, bumi tiasa dibeulah, atawa jalma-jalma anu geus maot tiasa diajak nyarita, tangtu éta téh Al-Qur’an ieu. Saéstuna sagala urusan kagungan Allah. Naha jalma-jalma anu iman can terang yén upama Allah ngersakeun, tangtu Anjeunna maparin pituduh ka sakabéh manusa? Jalma-jalma kafir bakal terus katarajang musibah ku lantaran kalakuanana, atawa musibah éta tumiba di deukeut tempat cicingna, nepi ka datang jangji Allah. Saéstuna Allah henteu mungkir jangji.» [الرَّعْدِ - 31]

Allah ngandika: «Sareng Rasul ngadawuh: Ya Gusti, saéstuna kaum abdi ngajadikeun ieu Al-Quran ditinggalkeun.» [الْفُرْقَانِ - 30]

Allah ngandika: «Naha maranéhna henteu ngarenungkeun Al-Quran? Upami asalna sanés ti Allah, tangtu maranéhna mendakan seueur pasalia di jerona.» [النِّسَاءِ - 82]

Allah ngandika: «Caritakeun: Naon anu kasaksianana paling agung? Caritakeun: Allah jadi saksi antara abdi sareng aranjeun. Al-Quran ieu diwahyukeun ka abdi supados abdi méré peringatan ku éta ka aranjeun sareng ka saha waé anu nampa Al-Quran ieu. Naha aranjeun leres-leres nyaksian yén aya sesembahan séjén bareng sareng Allah? Caritakeun: Abdi henteu nyaksian kitu. Caritakeun: Saéstuna Anjeunna ngan hiji Ilah, sarta saéstuna abdi leupas tina naon anu aranjeun sakutukeun.» [الْأَنْعَامِ - 19]

Allah ngandika: «Al-Quran ieu moal mungkin dijieun-jieun ku salian ti Allah, tapi éta negeskeun kitab-kitab anu saméméhna sareng ngajelaskeun Kitab. Teu aya karaguan yén éta ti Pangéran sakumna alam.» [يُونُسَ - 37]

Allah ngandika: «Saéstuna Kami parantos maparin ka anjeun tujuh tina anu diulang-ulang sareng Al-Quran anu agung.» [الْحِجْرِ - 87]

Allah Nu Maha Luhur ngadawuh : «Nyaéta jalma-jalma anu ngabagi-bagi Al-Qur’an jadi sababaraha bagian.» [الْحِجْرِ - 91]

Allah ngandika: «Nalika anjeun badé maca Al-Quran, nyuhunkeun panangtayungan ka Allah tina setan anu dilaknat.» [النَّحْلِ - 98]

Allah ngandika: «Kami parantos ngajentrekeun ku rupa-rupa cara dina Al-Quran ieu supados aranjeunna émut, tapi éta ngan nambahan maranéhna beuki ngajauhan.» [الْإِسْرَاءِ - 41]

Allah ngandika: «Kami parantos nempatkeun panutup dina haté maranéhna supados maranéhna henteu ngartos kana éta, sareng sumbatan dina ceulina. Nalika anjeun nyebut Pangéran anjeun nyalira dina Al-Quran, maranéhna malik ka tukang kalayan ngajauhan.» [الْإِسْرَاءِ - 46]

Allah ngandika: «Nalika anjeun maca Al-Quran, Kami ngajadikeun hiji halangan anu disumputkeun antara anjeun sareng jalma-jalma anu henteu iman ka ahirat.» [الْإِسْرَاءِ - 45]

Allah ngandika: «Caritakeun: Upama manusa sareng jin ngahiji pikeun nyieun anu sarua jeung Al-Quran ieu, maranéhna moal bisa nyieun anu sarua jeung éta, sanajan silih tulungan.» [الْإِسْرَاءِ - 88]

Allah ngandika: «Kami parantos ngajentrekeun sagala rupa conto pikeun manusa dina Al-Quran ieu, tapi manusa téh paling loba ngabantah.» [الْكَهْفِ - 54]

Allah ngandika: «طه (1) Kami henteu nurunkeun Al-Quran ieu ka anjeun supados anjeun susah (2), tapi minangka panginget pikeun jalma anu sieun (3), diturunkeun ti Anjeunna anu nyiptakeun bumi sareng langit anu luhur (4). Nu Maha Welas asih istiwa di luhur Arasy.» [طه 1-5]

Allah ngandika: «Saéstuna Al-Quran ieu nyaritakeun ka Bani Israil kalolobaan hal anu ku maranéhna dipaselisihkeun (76), sarta éta téh pituduh sareng rahmat pikeun jalma-jalma anu iman (77).» [النَّمْلِ 76-77]

Allah ngandika: «Saéstuna abdi ngan diparéntah nyembah Pangéran ieu negeri, anu geus ngajadikeunana suci, sareng kagungan-Na sagala rupa. Abdi diparéntah janten bagian ti jalma-jalma anu pasrah (91), sarta maca Al-Quran. Sing saha anu meunang pituduh, saéstuna éta keur dirina sorangan; sing saha anu sasat, caritakeun: Abdi ngan salah saurang anu méré peringatan (92).» [النَّمْلِ 91-92]

Allah ngandika: «Kami parantos masihan ka manusa dina Al-Quran ieu sagala rupa conto. Sareng lamun anjeun mawa hiji tanda ka maranéhna, tangtu jalma-jalma kafir bakal nyarios: Aranjeun téh ngan jalma-jalma anu mawa kabatilan (58).» [الرُّومِ - 58]

Allah ngandika: «Caritakeun: Geus diwahyukeun ka abdi yén sakelompok jin ngadéngékeun, tuluy maranéhna nyarios: Saéstuna kami geus ngadéngé Al-Quran anu endah (1), anu nungtun kana jalan anu leres. Ku kituna kami iman kana éta, sarta kami moal nyekutukeun saha waé sareng Pangéran kami (2).» [الْجِنِّ 1-2]

Allah ngandika: «Jalma-jalma anu kafir nyarios: Ulah dangukeun Al-Quran ieu, sarta ributkeun nalika éta dibaca, sangkan aranjeun bisa unggul.» [فُصِّلَتْ - 26]

Allah ngandika: «Bulan Ramadan nyaéta bulan anu di jerona Al-Quran diturunkeun minangka pituduh pikeun manusa, katerangan-katerangan ngeunaan pituduh sareng pembeda. Sing saha di antara aranjeun anu nyaksian éta bulan, anjeunna kudu puasa. Sing saha anu gering atanapi nuju iinditan, mangka ngagantina sajumlah anu sarua dina poé-poé anu sanés. Allah miharep kamudahan pikeun aranjeun sareng henteu miharep kasusah pikeun aranjeun, supados aranjeun nyampurnakeun bilanganna sareng ngagungkeun Allah lantaran pituduh-Na ka aranjeun, sarta supados aranjeun bersyukur.» [الْبَقَرَةِ - 185]

Allah ngandika: «Upama Kami nurunkeun Al-Quran ieu kana hiji gunung, tangtu anjeun bakal ningal éta tunduk sareng beulah-beulah ku sieun ka Allah. Kami masihan conto-conto éta ka manusa supados maranéhna mikir.» [الْحَشْرِ - 21]

Allah ngandika: «حم (1) Demi Kitab anu écés (2). Saéstuna Kami nurunkeunana dina hiji peuting anu diberkahan. Saéstuna Kami anu masihan peringatan (3).» [الدُّخَانِ 1-3]

Allah ngandika: «Saéstuna Kami nurunkeunana dina Lailatul Qadr (1). Naon anu ngajadikeun anjeun terang naon Lailatul Qadr téh? (2) Lailatul Qadr langkung saé tibatan sarébu bulan (3). Para malaikat sareng Ar-Ruh turun dina peuting éta kalayan idin Pangéran maranéhna pikeun unggal urusan (4). Peuting éta pinuh ku karapihan dugi ka mecenghulna fajar (5).» [الْقَدْرِ 1-5]

Allah ngandika: «Jalma-jalma anu kafir nyarios: Naha Al-Quran henteu diturunkeun ka anjeunna sakaligus? Kitu éta diturunkeun supaya Kami nguatkeun haté anjeun ku éta, sarta Kami macakeunana sacara tartil.» [الْفُرْقَانِ - 32]

Allah ngandika: «Nalika Kami ngarahkeun ka anjeun sakelompok jin pikeun ngadangukeun Al-Quran, nalika maranéhna hadir maranéhna nyarios: Sing jempling. Nalika réngsé, maranéhna balik ka kaomna pikeun méré peringatan (29). Maranéhna nyarios: Wahai kaum kami, saéstuna kami parantos ngadéngé Kitab anu diturunkeun sanggeus Musa, anu negeskeun kitab saméméhna, nungtun kana bebeneran sareng jalan anu lempeng (30).» [الْأَحْقَافِ 29-30]

Allah ngandika: «Saéstuna Kami parantos ngagampangkeun Al-Quran pikeun pangéling; naha aya anu daék nyandak pangéling?» [الْقَمَرِ - 17]

Allah ngandika: «Ieu téh peringatan anu diberkahan anu Kami turunkéun. Naha aranjeun mungkir kana éta?» [الْأَنْبِيَاءِ - 50]

Allah ngandika: «Kami henteu ngajarkeun puisi ka anjeunna, sarta éta henteu pantes pikeun anjeunna. Éta ngan ukur peringatan sareng Al-Quran anu écés (69), pikeun ngingetan jalma anu hirup, sarta supaya katetepan Allah lumaku ka jalma-jalma kafir (70).» [يس 69-70]

Allah ngandika: «Allah nurunkeun pangsaéna omongan, hiji Kitab anu eusina silih saluyu sarta pangajaranana dibalikan deui, anu matak ngageterkeun kulit jalma-jalma anu sieun ka Pangéranna; lajeng kulit sareng haté maranéhna lemes kana émut ka Allah. Éta téh pituduh Allah, ku éta Anjeunna nungtun saha waé anu dipikahoyong-Na. Sing saha anu disasatkeun ku Allah, moal aya anu tiasa nungtun anjeunna.» [الزُّمَرِ - 23]

Allah ngandika: «Ieu téh Kitab anu Kami turunkéun, diberkahan, negeskeun kitab anu saméméhna, sarta supados anjeun ngingetan Ummul Qura sareng jalma-jalma di sakurilingna. Jalma-jalma anu iman ka ahirat iman kana éta, sarta maranéhna ngajaga solatna.» [الْأَنْعَامِ - 92]

Allah ngandika: «Jalma-jalma anu kafir nyarios: Kami moal iman kana Al-Quran ieu atanapi kana kitab anu saméméhna. Upama anjeun ningal nalika jalma-jalma zalim diadegkeun di payuneun Pangéran maranéhna, silih balas omongan; jalma-jalma anu dianggap lemah nyarios ka jalma-jalma anu sombong: Lamun lain ku sabab aranjeun, tangtu kami geus jadi jalma-jalma anu iman.» [سَبَأٍ - 31]

Allah ngandika: «Saéstuna Kami parantos nurunkeun ka aranjeun hiji Kitab, anu di jerona aya pépéling pikeun aranjeun. Naha aranjeun henteu ngagunakeun akal?» [الْأَنْبِيَاءِ - 10]

Allah ngandika: «الر Éta téh ayat-ayat Kitab anu écés (1). Saéstuna Kami nurunkeunana minangka Al-Quran dina basa Arab supados aranjeun ngartos (2).» [يُوسُفَ 1-2]

Allah ngandika: «الر. Ieu Kitab anu ayat-ayatna disampurnakeun, lajeng dijentrekeun ti Anjeunna anu Maha Wijaksana, Maha Uninga.» [هُودٍ - 1]

Allah ngandika: «Jalma-jalma anu ku Kami dipaparin Kitab, anu macana kalayan bacaan anu sabener-benerna, maranéhna téh anu iman kana éta. Sing saha anu ingkar kana éta, maranéhna téh jalma-jalma anu rugi.» [الْبَقَرَةِ - 121]

أَحَادِيثُ تَدْعُو لِتِلَاوَةِ الْقُرْآنِ الْكَرِيمِ وَتَدَبُّرِهِ وَالتَّأَثُّرِ بِهِ

قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "إِنَّ اللَّهَ يَرْفَعُ بِهَذَا الْكِتَابِ أَقْوَامًا وَيَضَعُ بِهِ آخَرِينَ".

وَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "خَيْرُكُمْ مَنْ تَعَلَّمَ الْقُرْآنَ وَعَلَّمَهُ".

وَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "الْمُؤْمِنُ الَّذِي يَقْرَأُ الْقُرْآنَ وَيَعْمَلُ بِهِ كَالْأُتْرُجَّةِ طَعْمُهَا طَيِّبٌ وَرِيحُهَا طَيِّبٌ وَالْمُؤْمِنُ الَّذِي لَا يَقْرَأُ الْقُرْآنَ وَيَعْمَلُ بِهِ كَالتَّمْرَةِ طَعْمُهَا طَيِّبٌ وَلَا رِيحَ لَهَا وَمَثَلُ الْمُنَافِقِ الَّذِي يَقْرَأُ الْقُرْآنَ كَالرَّيْحَانَةِ رِيحُهَا طَيِّبٌ وَطَعْمُهَا مُرٌّ وَمَثَلُ الْمُنَافِقِ الَّذِي لَا يَقْرَأُ الْقُرْآنَ كَالْحَنْظَلَةِ طَعْمُهَا مُرٌّ أَوْ خَبِيثٌ وَرِيحُهَا مُرٌّ".

وَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "مَثَلُ الَّذِي يَقْرَأُ الْقُرْآنَ وَهُوَ حَافِظٌ لَهُ مَعَ السَّفَرَةِ الْكِرَامِ الْبَرَرَةِ وَمَثَلُ الَّذِي يَقْرَأُ وَهُوَ يَتَعَاهَدُهُ وَهُوَ عَلَيْهِ شَدِيدٌ فَلَهُ أَجْرَانِ".

وَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "كِتَابُ اللَّهِ ، هُوَ حَبْلُ اللَّهِ الْمَمْدُودُ مِنَ السَّمَاءِ إِلَى الْأَرْضِ".

وَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "مَنْ قَرَأَ حَرْفًا مِنْ كِتَابِ اللَّهِ، فَلَهُ بِهِ حَسَنَةٌ، وَالْحَسَنَةُ بِعَشْرِ أَمْثَالِهَا، لَا أَقُولُ الم حَرْفٌ؛ وَلَكِنْ أَلِفٌ حَرْفٌ، وَلَامٌ حَرْفٌ، وَمِيمٌ حَرْفٌ".

وَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "لَا أُلْفِيَنَّ أَحَدَكُمْ مُتَّكِئًا عَلَى أَرِيكَتِهِ يَأْتِيهِ الْأَمْرُ مِنْ أَمْرِي مِمَّا أَمَرْتُ بِهِ أَوْ نَهَيْتُ عَنْهُ ، فَيَقُولُ : مَا أَدْرِي مَا وَجَدْنَا فِي كِتَابِ اللَّهِ اتَّبَعْنَاهُ".

وَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "لَا حَسَدَ إِلَّا فِي اثْنَتَيْنِ رَجُلٌ آتَاهُ اللَّهُ مَالًا فَسُلِّطَ عَلَى هَلَكَتِهِ فِي الْحَقِّ وَرَجُلٌ آتَاهُ اللَّهُ الْحِكْمَةَ فَهُوَ يَقْضِي بِهَا وَيُعَلِّمُهَا".

وَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكَ أَنْ تَقْرَأَ أُمَّتُكَ الْقُرْآنَ عَلَى سَبْعَةِ أَحْرُفٍ فَأَيُّمَا حَرْفٍ قَرَءُوا عَلَيْهِ فَقَدْ أَصَابُوا".

وَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَجْمَعُ بَيْنَ الرَّجُلَيْنِ مِنْ قَتْلَى أُحُدٍ فِي ثَوْبٍ وَاحِدٍ ثُمَّ يَقُولُ أَيُّهُمْ أَكْثَرُ أَخْذًا لِلْقُرْآنِ فَإِذَا أُشِيرَ لَهُ إِلَى أَحَدِهِمَا قَدَّمَهُ فِي اللَّحْدِ وَقَالَ أَنَا شَهِيدٌ عَلَى هَؤُلَاءِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَأَمَرَ بِدَفْنِهِمْ فِي دِمَائِهِمْ وَلَمْ يُغَسَّلُوا وَلَمْ يُصَلَّ عَلَيْهِمْ".

وَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "تَـعَلَّمُوا الْقُرْآنَ ، وَ سَلُوا اللَّهَ بِهِ الْجَنَّةَ ، قَبْلَ أَنْ يَـتَـعَلَّمَهُ قَوْمٌ ، يَسْأَلُونَ بِهِ الدُّنْيَا ، فَإِنَّ الْقُرْآنَ يَـتَـعَلَّمُهُ ثَلَاثَةٌ : رَجُلٌ يُبَاهِي بِهِ ، وَ رَجُلٌ يَسْتَأْكِلُ بِهِ ، وَ رَجُلٌ يَقْرَؤُهُ لِلَّهِ".

وَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "لَيْسَ مِنَّا مَنْ لَمْ يَتَغَنَّ بِالْقُرْآنِ".

وَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "إِنَّ الَّذِي لَيْسَ فِي جَوْفِهِ شَيْءٌ مِنَ الْقُرْآنِ؛ كَالْبَيْتِ الْخَرِبِ".

وَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "إِنَّ لِلَّهِ أَهْلِينَ مِنَ النَّاسِ, قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ: مَنْ هُمْ ؟ قَالَ : هُمْ أَهْلُ الْقُرْآنِ ، أَهْلُ اللَّهِ وَخَاصَّتُهُ".

وَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "يُقَالُ لِصَاحِبِ الْقُرْآنِ اقْرَأْ , وَارْتَقِ , وَرَتِّلْ كَمَا كُنْتَ تُرَتِّلُ فِي الدُّنْيَا , فَإِنَّ مَنْزِلَتَكَ عِنْدَ آخِرِ آيَةٍ تَقْرَأُ بِهَا".

وَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "يَجِيءُ الْقُرْآنُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَيَقُولُ : يَا رَبِّ حَلِّهِ ، فَيُلْبَسُ تَاجَ الْكَرَامَةِ ، ثُمَّ يَقُولُ : يَا رَبِّ زِدْهُ ، فَيُلْبَسُ حُلَّةَ الْكَرَامَةِ ، ثُمَّ يَقُولُ : يَا رَبِّ ارْضَ عَنْهُ ، فَيَرْضَى عَنْهُ ، فَيُقَالُ لَهُ : اقْرَأْ وَارْقَ وَتُزَادُ بِكُلِّ آيَةٍ حَسَنَةً".

Hadits anu ngajak maca Qur'an Suci, muhasabah, sareng dipangaruhan ku éta.

Rosululloh SAW ngadawuh: "Gusti Allah ngangkat sababaraha jalma kalawan kitab ieu sarta nurunkeun batur kalawan eta".

Rosululloh SAW ngadawuh: “Sae-sae-sae pisan aranjeun nyaeta jalma anu diajar Al Qur’an jeung ngajarkeunana”.

Rosululloh SAW ngadawuh: "Sing saha jalma mu'min anu maca Al-Qur'an jeung ngamalkeunana, ibarat buah jeruk, rasana alus jeung seungitna." Jalma mu’min anu henteu maca Al Qur’an sareng ngalaksanakeunana ibarat kurma anu rasana harum tapi teu aya seungitna, sareng jalma munafik anu maca Al Qur’an ibarat kemangi. Seungitna seungit jeung rasana pait, jeung jalma munafik anu henteu maca Qur’an ibarat koko; rasana pait atawa busuk sarta bauna pait."

Rosululloh SAW ngadawuh: "Perumpamaan jalma anu maca Al-Qur'an bari ngapalkeunana nyaéta pikeun jalma anu musafir anu mulia sareng shaleh, sareng anjeunna perjanjian sareng éta, éta parah pikeun anjeunna, sareng anjeunna bakal nampi dua pahala".

Rosululloh SAW ngadawuh: “Kitab Allah teh tali Allah anu dibentangkeun ti langit ka bumi”.

Rosululloh SAW ngadawuh: "Sing saha anu maca hiji surat ti kitab Alloh, maka eta amal kahadean diganjarkeun, jeung hiji amal kahadean dilipat gandakeun sapuluh kali lipat. Kami henteu nyebutkeun naha." Hiji huruf, tapi Alif hiji huruf, Laam hiji huruf, jeung Mim hiji huruf."

Jeung Rosululloh s.a.w. ngadawuh: "Kuring teu manggihan salah sahiji anjeun reclining on dipan-Na jeung manéhna datang ka kuring kalayan paréntah tina naon anu kuring paréntah atawa kuring ngalarang, sarta anjeunna nyebutkeun: Kuring henteu weruh. Kami nuturkeun naon anu kami kapanggih dina Kitab Allah".

Rosululloh SAW ngadawuh: "Henteu aya sirikna kecuali dina dua perkara: jalma anu dipaparinkeun ku Allah harta, anu dikuatkeun pikeun ngancurkeun harta éta kalayan bener, sareng jalma anu dipasihan kakayaan ku Allah". Hikmah, Anjeunna nangtoskeun sareng ngajarkeunana."

Rosululloh SAW ngadawuh: “Satemenna Allah marentahkeun ka aranjeun supaya maca Al-Qur’an ka umat maneh dina tujuh huruf, jadi naon bae anu dibacakeun ku maranehna.” Aranjeunna leres. ”

Rosululloh shollallohu 'alaihi wasallam ngadawuh: "Rasulullah shallallahu 'alaihi wa sallam biasa ngumpulkeun dua jalma anu maehan Uhud dina hiji pakean, lajeng anjeunna bakal nyebutkeun saha di antarana anu paling loba maca Al-Qur'an? Lamun ditunjukkeun ka anjeunna salah sahiji dua, anjeunna bakal nempatkeun eta di hareup dina kubur, sarta anjeunna bakal nyaksian eta di kubur, sarta dina poe Kiamat, "Na bakal ngasaksian dina ieu kubur, sarta anjeunna bakal nyaksian, "dina Poe Kiyamat. ngadawuh: Ku kakubur ku getihna sorangan, teu dikumbah jeung teu dido’akeun.”

Rosululloh SAW ngadawuh: "Belajar Qur'an jeung ménta surga ku Alloh, samemeh hiji jalma diajar, maranéhna bakal nanya ka dunya ieu, sabab aya tilu jalma anu diajar Al Qur'an: jalma anu ngagungkeun eta, jalma anu nyokot kauntungan tina eta, jeung jalma anu maca eta karana Allah".

Rosululloh SAW ngadawuh: "Anjeunna sanes diantara urang anu henteu ngaos Qur'an".

Rosululloh SAW ngadawuh: "Sing saha anu teu boga bagian tina Al Qur'an di jerona, nya ibarat imah anu rubuh".

Rosululloh SAW ngadawuh: "Gusti kagungan kulawarga jalma". Maranéhna ngadawuh, "Ya Rasulullah, saha maranéhna?" Anjeunna ngadawuh: "Maranéhanana nyaéta Ahli Qur'an". "Umat Allah sareng jalma-jalma khusus-Na."

Rosululloh SAW ngadawuh: "Bakal didawuh ka jalma anu maca Al Qur'an: Baca, naek, jeung baca deui sakumaha anjeun biasa maca di dunya, sabab status anjeun dina ayat panungtungan anjeun baca".

Rosululloh s.a.w. ngadawuh: "Al Qur'an bakal datang dina Poé kiamat sarta ngomong: "O Gusti, jadikeun eta diidinan, sarta anjeunna bakal ngagem makuta kahormatan, lajeng Anjeunna nyebutkeun: "O Lord, tambahkeun anjeunna, sarta anjeunna nempatkeun dina garb tina martabat, lajeng anjeunna nyebutkeun: "O Gusti, jadi pleased anjeunna, sarta anjeunna geus wareg jeung anjeunna, sarta anjeunna geus wareg jeung anjeunna. kana unggal ayat.”

Tambah zikir abdi

Ngan anjeun anu tiasa ningali zikir ieu. Disimpen dina akun anjeun.

Waktos macaSiap nalika anjeun siap
0 / 0

Bacaan anu parantos réngsé bakal katingali di dieu.

Bacaan direureuhkeun

Panjelasan sareng sumber

Bagikeun zikir

WhatsApp Telegram Facebook X
Téks kanggo dibagikeun

Mimitian deui?

Ieu mupus pangitung ayeuna sareng posisi anu disimpen kanggo kategori ieu. Riwayat bacaan anu réngsé tetep disimpen.

Tina perpustakaan hadits

Hadits
This hadith has been narrated on the authority of Abu Kuraib with the same chain of transmitters.
Sahih Muslim

Reference : Sahih Muslim 2597 b In-book reference : Book 45, Hadith 107 USC-MSA web (English) reference : Book 32, Hadith 6280 (deprecated numbering scheme)

Baca hadits sareng sumberna
Narrated `Aisha: (the wife of the Prophet) Allah's Messenger (ﷺ) used to pray (at night) in Ramadan.
Sahih al-Bukhari

Reference : Sahih al-Bukhari 2011 In-book reference : Book 31, Hadith 4 USC-MSA web (English) reference : Vol. 3, Book 32, Hadith 228 (deprecated numbering scheme)

Baca hadits sareng sumberna