Mga kabutihan ng pag-alaala kay Allah

Mga setting ng pagbabasa

Tinataya ang oras mula sa nakikitang teksto. Pindutin ang play kapag handa na.

Awtomatikong pagbilang

إِنَّ مِنْ أَفْضَلِ الْأَعْمَالِ الصَّالِحَةِ الْيَسِيرَةِ الَّتِي تُقَرِّبُ الْمُسْلِمَ إِلَى رَبِّهِ جَلَّ وَعَلَا الذِّكْرَ.

آيَاتٌ وَأَحَادِيثُ فِي فَضْلِ الذِّكْرِ وَالدُّعَاءِ وَالْحَثِّ عَلَيْهَا

وَرَدَ فِي فَضْلِ الذِّكْرِ وَالدُّعَاءِ وَالْحَثِّ عَلَيْهَا آيَاتٌ كَثِيرَةٌ، وَأَحَادِيثُ صَحِيحَةٌ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، نَذْكُرُ مَا تَيَسَّرَ مِنْهَا.

قَالَ تَعَالَى : "وَلَذِكۡرُ ٱللَّهِ أَكۡبَرُۗ".

وَقَالَ تَعَالَى : "وَسَبِّحُوهُ بُكۡرَةٗ وَأَصِيلًا⁠".

وَقَالَ تَعَالَى : "فَٱذۡكُرُونِيٓ أَذۡكُرۡكُمۡ وَٱشۡكُرُواْ لِي وَلَا تَكۡفُرُونِ⁠".

وَقَالَ تَعَالَى : "يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱذۡكُرُواْ ٱللَّهَ ذِكۡرٗا كَثِيرٗا⁠".

وَقَالَ تَعَالَى : "وَٱلذَّٰكِرِينَ ٱللَّهَ كَثِيرٗا وَٱلذَّٰكِرَٰتِ أَعَدَّ ٱللَّهُ لَهُم مَّغۡفِرَةٗ وَأَجۡرًا عَظِيمٗا⁠".

وَقَالَ تَعَالَى : "وَٱذۡكُر رَّبَّكَ كَثِيرٗا وَسَبِّحۡ بِٱلۡعَشِيِّ وَٱلۡإِبۡكَٰرِ⁠".

وَقَالَ تَعَالَى : "ٱلَّذِينَ يَذۡكُرُونَ ٱللَّهَ قِيَٰمٗا وَقُعُودٗا وَعَلَىٰ جُنُوبِهِمۡ".

وَقَالَ تَعَالَى : "فَإِذَا قَضَيۡتُم مَّنَٰسِكَكُمۡ فَٱذۡكُرُواْ ٱللَّهَ كَذِكۡرِكُمۡ ءَابَآءَكُمۡ أَوۡ أَشَدَّ ذِكۡرٗاۗ".

وَقَالَ تَعَالَى : "يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تُلۡهِكُمۡ أَمۡوَٰلُكُمۡ وَلَآ أَوۡلَٰدُكُمۡ عَن ذِكۡرِ ٱللَّهِۚ".

وَقَالَ تَعَالَى : "وَٱذۡكُر رَّبَّكَ فِي نَفۡسِكَ تَضَرُّعٗا وَخِيفَةٗ وَدُونَ ٱلۡجَهۡرِ مِنَ ٱلۡقَوۡلِ بِٱلۡغُدُوِّ وَٱلۡأٓصَالِ وَلَا تَكُن مِّنَ ٱلۡغَٰفِلِينَ⁠".

و قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "مَثَلُ الَّذِي يَذْكُرُ رَبَّهُ و الَّذِي لَا يَذْكُرُ رَبَّهُ مَثَلُ الْحَيِّ و الْمَيِّتِ".

و قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "أَلَا أُنَبِّئُكُمْ بِخَيْرِ أَعْمَالِكُمْ و أَزْكَاهَا عِنْدَ مَلِيكِكُمْ و أَرْفَعِهَا فِي دَرَجَاتِكُمْ و خَيْرٍ لَكُمْ مِنْ إِنْفَاقِ الذَّهَبِ و الْوَرِقِ و خَيْرٍ لَكُمْ مِنْ أَنْ تَلْقَوْا عَدُوَّكُمْ فَتَضْرِبُوا أَعْنَاقَهُمْ و يَضْرِبُوا أَعْنَاقَكُمْ؟ " قَالُوا بَلَى . قَالَ : (ذِكْرُ اللَّهِ تَعَالَى).

و قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "يَقُولُ اللَّهُ تَعَالَى : أَنَا عِنْدَ ظَنِّ عَبْدِي بِي , و أَنَا مَعَهُ إِذَا ذَكَرَنِي , فَإِنْ ذَكَرَنِي فِي نَفْسِهِ ذَكَرْتُهُ فِي نَفْسِي و إِنْ ذَكَرَنِي فِي مَلَإٍ ذَكَرْتُهُ فِي مَلَإٍ خَيْرٍ مِنْهُمْ , و إِنْ تَقَرَّبَ إِلَيَّ شِبْرًا تَقَرَّبْتُ إِلَيْهِ ذِرَاعًا و إِنْ تَقَرَّبَ إِلَيَّ ذِرَاعًا تَقَرَّبْتُ إِلَيْهِ بَاعًا و إِنْ أَتَانِي يَمْشِي أَتَيْتُهُ هَرْوَلَةً."

و قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "مَنْ قَعَدَ مَقْعَدًا لَمْ يَذْكُرِ اللَّهَ فِيهِ كَانَتْ عَلَيْهِ مِنَ اللَّهِ تِرَةٌ , و مَنِ اضْطَجَعَ مَضْجَعًا لَمْ يَذْكُرْ فِيهِ اللَّهَ كَانَتْ عَلَيْهِ تِرَةٌ".

و قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "مَا جَلَسَ قَوْمٌ مَجْلِسًا لَمْ يَذْكُرُوا اللَّهَ فِيهِ , و لَمْ يُصَلُّوا عَلَى نَبِيِّهِمْ إِلَّا كَانَ عَلَيْهِمْ تِرَةٌ فَإِنْ شَاءَ عَذَّبَهُمْ و إِنْ شَاءَ غَفَرَ لَهُمْ".

و قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "مَا مِنْ قَوْمٍ يَقُومُونَ مِنْ مَجْلِسٍ لَا يَذْكُرُونَ اللَّهَ فِيهِ إِلَّا قَامُوا عَنْ مِثْلِ جِيفَةِ حِمَارٍ و كَانَ لَهُمْ حَسْرَةً".

فَضَائِلُ الذِّكْرِ لِلْإِمَامِ ابْنِ الْقَيِّمِ الْجَوْزِيَّةِ

أَنَّهُ يَطْرُدُ الشَّيْطَانَ وَيَقْمَعُهُ وَيَكْسِرُهُ.

أَنَّهُ يُرْضِي الرَّحْمَنَ عَزَّ وَجَلَّ.

أَنَّهُ يُزِيلُ الْهَمَّ وَالْغَمَّ عَنِ الْقَلْبِ.

أَنَّهُ يَجْلِبُ لِلْقَلْبِ الْفَرَحَ وَالسُّرُورَ وَالْبَسْطَ.

أَنَّهُ يَجْلِبُ الرِّزْقَ.

أَنَّهُ يَكْسُو الذَّاكِرَ الْمَهَابَةَ وَالْحَلَاوَةَ وَالنَّضْرَةَ.

أَنَّهُ يُورِثُهُ الْمَحَبَّةَ الَّتِي هِيَ رُوحُ الْإِسْلَامِ وَقُطْبُ رَحَى الدِّينِ وَمَدَارُ السَّعَادَةِ وَالنَّجَاةِ وَقَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِكُلِّ شَيْءٍ سَبَبًا وَجَعَلَ سَبَبَ الْمَحَبَّةِ دَوَامَ الذِّكْرِ فَمَنْ أَرَادَ أَنْ يَنَالَ مَحَبَّةَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَلْيَلْهَجْ بِذِكْرِهِ فَإِنَّهُ الدَّرْسُ وَالْمُذَاكَرَةُ كَمَا أَنَّهُ بَابُ الْعِلْمِ فَالذِّكْرُ بَابُ الْمَحَبَّةِ وَشَارِعُهَا الْأَعْظَمُ وَصِرَاطُهَا الْأَقْوَمُ.

أَنَّهُ يُورِثُهُ الْمُرَاقَبَةَ حَتَّى يُدْخِلَهُ فِي بَابِ الْإِحْسَانِ فَيَعْبُدُ اللَّهَ كَأَنَّهُ يَرَاهُ وَلَا سَبِيلَ لِلْغَافِلِ عَنِ الذِّكْرِ إِلَى مَقَامِ الْإِحْسَانِ كَمَا لَا سَبِيلَ لِلْقَاعِدِ إِلَى الْوُصُولِ إِلَى الْبَيْتِ.

أَنَّهُ يُورِثُهُ الْإِنَابَةَ وَهِيَ الرُّجُوعُ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَمَتَى أَكْثَرَ الرُّجُوعَ إِلَيْهِ بِذِكْرِهِ أَوْرَثَهُ ذَلِكَ رُجُوعَهُ بِقَلْبِهِ إِلَيْهِ فِي كُلِّ أَحْوَالِهِ فَيَبْقَى اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ مَفْزَعَهُ وَمَلْجَأَهُ وَمَلَاذَهُ وَمَعَاذَهُ وَقِبْلَةَ قَلْبِهِ وَمَهْرَبَهُ عِنْدَ النَّوَازِلِ وَالْبَلَايَا.

أَنَّهُ يُورِثُ الْهَيْبَةَ لِرَبِّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَإِجْلَالَهُ لِشِدَّةِ اسْتِيلَائِهِ عَلَى قَلْبِهِ وَحُضُورِهِ مَعَ اللَّهِ تَعَالَى بِخِلَافِ الْغَافِلِ فَإِنَّ حِجَابَ الْهَيْبَةِ رَقِيقٌ فِي قَلْبِهِ.

أَنَّهُ يُورِثُهُ ذِكْرَ اللَّهِ تَعَالَى لَهُ كَمَا قَالَ تَعَالَى: (فَٱذۡكُرُونِيٓ أَذۡكُرۡكُمۡ) وَلَوْ لَمْ يَكُنْ فِي الذِّكْرِ إِلَّا هَذِهِ وَحْدَهَا لَكَفَى بِهَا فَضْلًا وَشَرَفًا وَقَالَ فِيمَا يُرْوَى عَنْ رَبِّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى . ( مَنْ ذَكَرَنِي فِي نَفْسِهِ ذَكَرْتُهُ فِي نَفْسِي وَمَنْ ذَكَرَنِي فِي مَلَإٍ ذَكَرْتُهُ فِي مَلَإٍ خَيْرٍ مِنْهُمْ) . رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ وَمُسْلِمٌ.

أَنَّهُ يَحُطُّ الْخَطَايَا وَيُذْهِبُهَا فَإِنَّهُ مِنْ أَعْظَمِ الْحَسَنَاتِ وَالْحَسَنَاتُ يُذْهِبْنَ السَّيِّئَاتِ.

أَنَّهُ يُزِيلُ الْوَحْشَةَ بَيْنَ الْعَبْدِ وَبَيْنَ رَبِّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى فَإِنَّ الْغَافِلَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَحْشَةٌ لَا تَزُولُ إِلَّا بِالذِّكْرِ.

أَنَّ الْعَبْدَ إِذَا تَعَرَّفَ إِلَى اللَّهِ تَعَالَى بِذِكْرِهِ فِي الرَّخَاءِ عَرَفَهُ فِي الشِّدَّةِ وَقَدْ جَاءَ أَثَرٌ مَعْنَاهُ أَنَّ الْعَبْدَ الْمُطِيعَ الذَّاكِرَ لِلَّهِ تَعَالَى إِذَا أَصَابَتْهُ شِدَّةٌ أَوْ سَأَلَ اللَّهَ تَعَالَى حَاجَةً قَالَتِ الْمَلَائِكَةُ يَا رَبِّ صَوْتٌ مَعْرُوفٌ مِنْ عَبْدٍ مَعْرُوفٍ وَالْغَافِلُ الْمُعْرِضُ عَنِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ إِذَا دَعَاهُ وَسَأَلَهُ قَالَتِ الْمَلَائِكَةُ يَا رَبِّ صَوْتٌ مُنْكَرٌ مِنْ عَبْدٍ مُنْكَرٍ – وَحَدِيثُ ابْنِ عَبَّاسٍ تَعَرَّفْ إِلَى اللَّهِ فِي الرَّخَاءِ يَعْرِفْكَ فِي الشِّدَّةِ – رَوَاهُ الْإِمَامُ أَحْمَدُ

أَنَّهُ يُنْجِي مِنْ عَذَابِ اللَّهِ تَعَالَى كَمَا قَالَ مُعَاذٌ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَيُرْوَى مَرْفُوعًا (مَا عَمِلَ آدَمِيٌّ عَمَلًا أَنْجَى مِنْ عَذَابِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ مِنْ ذِكْرِ اللَّهِ تَعَالَى ). رَوَاهُ أَحْمَدُ وَمَالِكٌ وَابْنُ مَاجَةَ وَالتِّرْمِذِيُّ.

أَنَّهُ سَبَبُ تَنْزِيلِ السَّكِينَةِ وَغِشْيَانِ الرَّحْمَةِ وَحُفُوفِ الْمَلَائِكَةِ بِالذَّاكِرِ كَمَا أَخْبَرَ بِهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ . – الْحَدِيثُ : ( لَا يَقْعُدُ قَوْمٌ يَذْكُرُونَ اللَّهَ إِلَّا حَفَّتْهُمُ الْمَلَائِكَةُ وَغَشِيَتْهُمُ الرَّحْمَةُ وَنَزَلَتْ عَلَيْهِمُ السَّكِينَةُ وَذَكَرَهُمُ اللَّهُ فِيمَنْ عِنْدَهُ ) رَوَاهُ مُسْلِمٌ.

أَنَّهُ سَبَبُ اشْتِغَالِ اللِّسَانِ عَنِ الْغِيبَةِ وَالنَّمِيمَةِ وَالْكَذِبِ وَالْفُحْشِ وَالْبَاطِلِ فَإِنَّ الْعَبْدَ لَا بُدَّ لَهُ مِنْ أَنْ يَتَكَلَّمَ فَإِنْ لَمْ يَتَكَلَّمْ بِذِكْرِ اللَّهِ تَعَالَى وَذِكْرِ أَوَامِرِهِ تَكَلَّمَ بِهَذِهِ الْمُحَرَّمَاتِ أَوْ بَعْضِهَا وَلَا سَبِيلَ إِلَى السَّلَامَةِ مِنْهَا الْبَتَّةَ إِلَّا بِذِكْرِ اللَّهِ تَعَالَى وَالْمُشَاهَدَةُ وَالتَّجْرِبَةُ شَاهِدَانِ بِذَلِكَ فَمَنْ عَوَّدَ لِسَانَهُ ذِكْرَ اللَّهِ صَانَ لِسَانَهُ عَنِ الْبَاطِلِ وَاللَّغْوِ وَمَنْ يَبِسَ لِسَانُهُ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ تَعَالَى تَرَطَّبَ بِكُلِّ بَاطِلٍ وَلَغْوٍ وَفُحْشٍ وَلَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ.

أَنَّهُ يُؤْمِنُ الْعَبْدَ مِنَ الْحَسْرَةِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَإِنَّ كُلَّ مَجْلِسٍ لَا يَذْكُرُ الْعَبْدُ فِيهِ رَبَّهُ تَعَالَى كَانَ عَلَيْهِ حَسْرَةً وَتِرَةً يَوْمَ الْقِيَامَةِ.

أَنَّهُ أَيْسَرُ الْعِبَادَاتِ وَهُوَ مِنْ أَجَلِّهَا وَأَفْضَلِهَا فَإِنَّ حَرَكَةَ اللِّسَانِ أَخَفُّ حَرَكَاتِ الْجَوَارِحِ وَأَيْسَرُهَا وَلَوْ تَحَرَّكَ عُضْوٌ مِنَ الْإِنْسَانِ فِي الْيَوْمِ وَاللَّيْلَةِ بِقَدْرِ حَرَكَةِ لِسَانِهِ لَشَقَّ عَلَيْهِ غَايَةَ الْمَشَقَّةِ بَلْ لَا يُمْكِنُهُ ذَلِكَ . وَفِي الْحَدِيثِ : ( كَلِمَتَانِ خَفِيفَتَانِ عَلَى اللِّسَانِ ثَقِيلَتَانِ فِي الْمِيزَانِ حَبِيبَتَانِ إِلَى الرَّحْمَنِ : سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ سُبْحَانَ اللَّهِ الْعَظِيمِ ).

أَنَّهُ غِرَاسُ الْجَنَّةِ. فِي التِّرْمِذِيِّ مِنْ حَدِيثِ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ عَنِ النَّبِيِّ قَالَ : ( مَنْ قَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ غُرِسَتْ لَهُ نَخْلَةٌ فِي الْجَنَّةِ ) قَالَ التِّرْمِذِيُّ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ، وَصَحَّحَهُ الْأَلْبَانِيُّ فِي صَحِيحِ الْجَامِعِ - 6429.

أَنَّ الْعَطَاءَ وَالْفَضْلَ الَّذِي رُتِّبَ عَلَيْهِ لَمْ يُرَتَّبْ عَلَى غَيْرِهِ مِنَ الْأَعْمَالِ فَفِي الصَّحِيحَيْنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ قَالَ : ( مَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ فِي يَوْمٍ مِائَةَ مَرَّةٍ كَانَتْ لَهُ عَدْلَ عَشْرِ رِقَابٍ وَكُتِبَتْ لَهُ مِائَةُ حَسَنَةٍ وَمُحِيَتْ عَنْهُ مِائَةُ سَيِّئَةٍ وَكَانَتْ لَهُ حِرْزًا مِنَ الشَّيْطَانِ يَوْمَهُ ذَلِكَ حَتَّى يُمْسِيَ و لَمْ يَأْتِ أَحَدٌ بِأَفْضَلَ مِمَّا جَاءَ بِهِ إِلَّا رَجُلٌ عَمِلَ أَكْثَرَ مِنْهُ وَمَنْ قَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ فِي يَوْمٍ مِائَةَ مَرَّةٍ حُطَّتْ خَطَايَاهُ وَإِنْ كَانَتْ مِثْلَ زَبَدِ الْبَحْرِ ) وَفِي صَحِيحِ مُسْلِمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ لَأَنْ أَقُولَ سُبْحَانَ اللَّهِ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ وَلَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَاللَّهُ أَكْبَرُ أَحَبُّ إِلَيَّ مِمَّا طَلَعَتْ عَلَيْهِ الشَّمْسُ ).

أَنَّ دَوَامَ ذِكْرِ الرَّبِّ تَبَارَكَ وَتَعَالَى يُوجِبُ الْأَمَانَ مِنْ نِسْيَانِهِ الَّذِي هُوَ سَبَبُ شَقَاءِ الْعَبْدِ فِي مَعَاشِهِ وَمَعَادِهِ فَإِنَّ نِسْيَانَ الرَّبِّ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى يُوجِبُ نِسْيَانَ نَفْسِهِ وَمَصَالِحِهَا قَالَ تَعَالَى : (وَلَا تَكُونُواْ كَٱلَّذِينَ نَسُواْ ٱللَّهَ فَأَنسَىٰهُمۡ أَنفُسَهُمۡۚ أُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡفَٰسِقُونَ⁠) وَإِذَا نَسِيَ الْعَبْدُ نَفْسَهُ أَعْرَضَ عَنْ مَصَالِحِهَا وَنَسِيَهَا وَاشْتَغَلَ عَنْهَا فَهَلَكَتْ وَفَسَدَتْ وَلَا بُدَّ. فَمَنْ نَسِيَ اللَّهَ تَعَالَى أَنْسَاهُ نَفْسَهُ فِي الدُّنْيَا وَنَسِيَهُ فِي الْعَذَابِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ قَالَ تَعَالَى (وَمَنۡ أَعۡرَضَ عَن ذِكۡرِي فَإِنَّ لَهُۥ مَعِيشَةٗ ضَنكٗا وَنَحۡشُرُهُۥ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ أَعۡمَىٰ⁠ قَالَ رَبِّ لِمَ حَشَرۡتَنِيٓ أَعۡمَىٰ وَقَدۡ كُنتُ بَصِيرٗا⁠ قَالَ كَذَٰلِكَ أَتَتۡكَ ءَايَٰتُنَا فَنَسِيتَهَاۖ وَكَذَٰلِكَ ٱلۡيَوۡمَ تُنسَىٰ⁠) أَيْ تُنْسَى فِي الْعَذَابِ كَمَا نَسِيتَ آيَاتِي فَلَمْ تَذْكُرْهَا وَلَمْ تَعْمَلْ بِهَا.

أَنَّ الذِّكْرَ نُورٌ لِلذَّاكِرِ فِي الدُّنْيَا وَنُورٌ لَهُ فِي قَبْرِهِ وَنُورٌ لَهُ فِي مَعَادِهِ يَسْعَى بَيْنَ يَدَيْهِ عَلَى الصِّرَاطِ فَمَا اسْتَنَارَتِ الْقُلُوبُ وَالْقُبُورُ بِمِثْلِ ذِكْرِ اللَّهِ تَعَالَى قَالَ اللَّهُ تَعَالَى : (أَوَمَن كَانَ مَيۡتٗا فَأَحۡيَيۡنَٰهُ وَجَعَلۡنَا لَهُۥ نُورٗا يَمۡشِي بِهِۦ فِي ٱلنَّاسِ كَمَن مَّثَلُهُۥ فِي ٱلظُّلُمَٰتِ لَيۡسَ بِخَارِجٖ مِّنۡهَاۚ) فَالْأَوَّلُ هُوَ الْمُؤْمِنُ اسْتَنَارَ بِالْإِيمَانِ بِاللَّهِ وَمَحَبَّتِهِ وَمَعْرِفَتِهِ وَذِكْرِهِ وَالْآخَرُ هُوَ الْغَافِلُ عَنِ اللَّهِ تَعَالَى الْمُعْرِضُ عَنْ ذِكْرِهِ وَمَحَبَّتِهِ وَالشَّأْنُ كُلُّ الشَّأْنِ وَالْفَلَاحُ كُلُّ الْفَلَاحِ فِي النُّورِ وَالشَّقَاءُ كُلُّ الشَّقَاءِ فِي فَوَاتِهِ.

أَنَّ الذِّكْرَ يَجْمَعُ الْمُتَفَرِّقَ و يُفَرِّقُ الْمُجْتَمِعَ وَيُقَرِّبُ الْبَعِيدَ وَيُبْعِدُ الْقَرِيبَ

أَنَّ فِي الْقَلْبِ قَسْوَةً لَا يُذِيبُهَا إِلَّا ذِكْرُ اللَّهِ تَعَالَى فَيَنْبَغِي لِلْعَبْدِ أَنْ يُدَاوِيَ قَسْوَةَ قَلْبِهِ بِذِكْرِ اللَّهِ تَعَالَى وَذَكَرَ حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنِ الْمُعَلَّى ابْنِ زِيَادٍ أَنَّ رَجُلًا قَالَ لِلْحَسَنِ يَا أَبَا سَعِيدٍ أَشْكُو إِلَيْكَ قَسْوَةَ قَلْبٍ قَالَ أَذِبْهُ بِالذِّكْرِ وَهَذَا لِأَنَّ الْقَلْبَ كُلَّمَا اشْتَدَّتْ بِهِ الْغَفْلَةُ اشْتَدَّتْ بِهِ الْقَسْوَةُ فَإِذَا ذَكَرَ اللَّهَ تَعَالَى ذَابَتْ تِلْكَ الْقَسْوَةُ كَمَا يَذُوبُ الرَّصَاصُ فِي النَّارِ فَمَا أُذِيبَتْ قَسْوَةُ الْقُلُوبِ بِمِثْلِ ذِكْرِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ.

أَنَّ الذِّكْرَ يُوجِبُ صَلَاةَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَمَلَائِكَتِهِ عَلَى الذَّاكِرِ وَمَنْ صَلَّى اللَّهُ تَعَالَى عَلَيْهِ وَمَلَائِكَتُهُ فَقَدْ أَفْلَحَ كُلَّ الْفَلَاحِ وَفَازَ كُلَّ الْفَوْزِ قَالَ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى : (يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱذۡكُرُواْ ٱللَّهَ ذِكۡرٗا كَثِيرٗا⁠ وَسَبِّحُوهُ بُكۡرَةٗ وَأَصِيلًا⁠ هُوَ ٱلَّذِي يُصَلِّي عَلَيۡكُمۡ وَمَلَٰٓئِكَتُهُۥ لِيُخۡرِجَكُم مِّنَ ٱلظُّلُمَٰتِ إِلَى ٱلنُّورِۚ وَكَانَ بِٱلۡمُؤۡمِنِينَ رَحِيمٗا⁠).

أَنَّ مَجَالِسَ الذِّكْرِ مَجَالِسُ الْمَلَائِكَةِ فَلَيْسَ مِنْ مَجَالِسِ الدُّنْيَا لَهُمْ مَجْلِسٌ إِلَّا مَجْلِسٌ يُذْكَرُ اللَّهُ تَعَالَى فِيهِ كَمَا أَخْرَجَا فِي الصَّحِيحَيْنِ مِنْ حَدِيثِ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ إِنَّ لِلَّهِ مَلَائِكَةً فُضُلًا عَنْ كُتَّابِ النَّاسِ يَطُوفُونَ فِي الطُّرُقِ يَلْتَمِسُونَ أَهْلَ الذِّكْرِ فَإِذَا وَجَدُوا قَوْمًا يَذْكُرُونَ اللَّهَ تَعَالَى تَنَادَوْا هَلُمُّوا إِلَى حَاجَتِكُمْ قَالَ فَيَحُفُّونَهُمْ بِأَجْنِحَتِهِمْ إِلَى السَّمَاءِ الدُّنْيَا فَيَسْأَلُهُمْ رَبُّهُمْ تَعَالَى وَهُوَ أَعْلَمُ بِهِمْ مَا يَقُولُ عِبَادِي قَالَ يَقُولُونَ يُسَبِّحُونَكَ وَيُكَبِّرُونَكَ وَيَحْمَدُونَكَ قَالَ فَيَقُولُ هَلْ رَأَوْنِي قَالَ فَيَقُولُونَ لَا وَاللَّهِ مَا رَأَوْكَ قَالَ فَيَقُولُ كَيْفَ لَوْ رَأَوْنِي قَالَ فَيَقُولُونَ لَوْ رَأَوْكَ كَانُوا أَشَدَّ لَكَ عِبَادَةً وَأَشَدَّ لَكَ تَحْمِيدًا وَتَمْجِيدًا وَأَكْثَرَ لَكَ تَسْبِيحًا قَالَ فَيَقُولُ مَا يَسْأَلُونِي قَالَ يَسْأَلُونَكَ الْجَنَّةَ قَالَ يَقُولُ وَهَلْ رَأَوْهَا قَالَ يَقُولُونَ لَا وَاللَّهِ يَا رَبِّ مَا رَأَوْهَا قَالَ فَيَقُولُ فَكَيْفَ لَوْ أَنَّهُمْ رَأَوْهَا قَالَ يَقُولُونَ لَوْ أَنَّهُمْ رَأَوْهَا كَانُوا أَشَدَّ عَلَيْهَا حِرْصًا وَأَشَدَّ لَهَا طَلَبًا وَأَعْظَمَ فِيهَا رَغْبَةً فَيَقُولُ فَمِمَّ يَتَعَوَّذُونَ قَالَ يَقُولُونَ مِنَ النَّارِ قَالَ يَقُولُ وَهَلْ رَأَوْهَا قَالَ يَقُولُونَ لَا وَاللَّهِ يَا رَبِّ مَا رَأَوْهَا قَالَ يَقُولُ فَكَيْفَ لَوْ رَأَوْهَا قَالَ يَقُولُونَ لَوْ رَأَوْهَا كَانُوا أَشَدَّ مِنْهَا فِرَارًا وَأَشَدَّ لَهَا مَخَافَةً قَالَ يَقُولُ فَأُشْهِدُكُمْ أَنِّي قَدْ غَفَرْتُ لَهُمْ فَيَقُولُ مَلَكٌ مِنَ الْمَلَائِكَةِ فِيهِمْ فُلَانٌ لَيْسَ مِنْهُمْ و إِنَّمَا جَاءَ لِحَاجَةٍ قَالَ هُمُ الْجُلَسَاءُ لَا يَشْقَى بِهِمْ جَلِيسُهُمْ ) فَهَذَا مِنْ بَرَكَتِهِمْ عَلَى نُفُوسِهِمْ وَعَلَى جَلِيسِهِمْ فَلَهُمْ نَصِيبٌ مِنْ قَوْلِهِ وَجَعَلَنِي مُبَارَكًا أَيۡنَ مَا كُنتُ فَهَكَذَا الْمُؤْمِنُ مُبَارَكٌ أَيْنَ حَلَّ وَالْفَاجِرُ مَشْؤُومٌ أَيْنَ حَلَّ فَمَجَالِسُ الذِّكْرِ مَجَالِسُ الْمَلَائِكَةِ وَمَجَالِسُ الْغَفْلَةِ مَجَالِسُ الشَّيَاطِينِ وَكُلٌّ مُضَافٌ إِلَى شَكْلِهِ وَأَشْبَاهِهِ وَكُلُّ امْرِئٍ يَصِيرُ إِلَى مَا يُنَاسِبُهُ.

أَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يُبَاهِي بِالذَّاكِرِينَ مَلَائِكَتَهُ كَمَا رَوَى مُسْلِمٌ فِي صَحِيحِهِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ خَرَجَ مُعَاوِيَةُ عَلَى حَلْقَةٍ فِي الْمَسْجِدِ فَقَالَ مَا أَجْلَسَكُمْ قَالُوا جَلَسْنَا نَذْكُرُ اللَّهَ تَعَالَى قَالَ آللَّهِ مَا أَجْلَسَكُمْ إِلَّا ذَاكَ قَالُوا وَاللَّهِ مَا أَجْلَسَنَا إِلَّا ذَاكَ قَالَ أَمَا إِنِّي لَمْ أَسْتَحْلِفْكُمْ تُهْمَةً لَكُمْ وَمَا كَانَ أَحَدٌ بِمَنْزِلَتِي مِنْ رَسُولِ اللَّهِ أَقَلَّ عَنْهُ حَدِيثًا مِنِّي وَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ خَرَجَ عَلَى حَلْقَةٍ مِنْ أَصْحَابِهِ فَقَالَ : ( مَا أَجْلَسَكُمْ قَالُوا جَلَسْنَا نَذْكُرُ اللَّهَ تَعَالَى وَنَحْمَدُهُ عَلَى مَا هَدَانَا لِلْإِسْلَامِ وَمَنَّ عَلَيْنَا بِكَ قَالَ آللَّهِ مَا أَجْلَسَكُمْ إِلَّا ذَاكَ قَالُوا وَاللَّهِ مَا أَجْلَسَنَا إِلَّا ذَاكَ قَالَ أَمَا إِنِّي لَمْ أَسْتَحْلِفْكُمْ تُهْمَةً لَكُمْ وَلَكِنَّهُ أَتَانِي جِبْرِيلُ فَأَخْبَرَنِي أَنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى يُبَاهِي بِكُمُ الْمَلَائِكَةَ ) فَهَذِهِ الْمُبَاهَاةُ مِنَ الرَّبِّ تَبَارَكَ وَتَعَالَى دَلِيلٌ عَلَى شَرَفِ الذِّكْرِ عِنْدَهُ وَمَحَبَّتِهِ لَهُ وَأَنَّ لَهُ مَزِيَّةً عَلَى غَيْرِهِ مِنَ الْأَعْمَالِ.

أَنَّ جَمِيعَ الْأَعْمَالِ إِنَّمَا شُرِعَتْ إِقَامَةً لِذِكْرِ اللَّهِ تَعَالَى وَالْمَقْصُودُ بِهَا تَحْصِيلُ ذِكْرِ اللَّهِ تَعَالَى قَالَ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى : (أَقِمِ ٱلصَّلَوٰةَ لِذِكۡرِيٓ⁠).

أَنَّ ذِكْرَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ يُسَهِّلُ الصَّعْبَ وَيُيَسِّرُ الْعَسِيرَ وَيُخَفِّفُ الْمَشَاقَّ فَمَا ذُكِرَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَلَى صَعْبٍ إِلَّا هَانَ وَلَا عَلَى عَسِيرٍ إِلَّا تَيَسَّرَ وَلَا مَشَقَّةٍ إِلَّا خَفَّتْ وَلَا شِدَّةٍ إِلَّا زَالَتْ وَلَا كُرْبَةٍ إِلَّا انْفَرَجَتْ فَذِكْرُ اللَّهِ تَعَالَى هُوَ الْفَرَجُ بَعْدَ الشِّدَّةِ وَالْيُسْرُ بَعْدَ الْعُسْرِ وَالْفَرَجُ بَعْدَ الْغَمِّ وَالْهَمِّ يُوَضِّحُهُ.

أَنَّ كَثْرَةَ ذِكْرِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ أَمَانٌ مِنَ النِّفَاقِ فَإِنَّ الْمُنَافِقِينَ قَلِيلُو الذِّكْرِ لِلَّهِ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فِي الْمُنَافِقِينَ وَلَا يَذۡكُرُونَ ٱللَّهَ إِلَّا قَلِيلٗا⁠ وَقَالَ كَعْبٌ مَنْ أَكْثَرَ ذِكْرَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ بَرِئَ مِنَ النِّفَاقِ وَلِهَذَا وَاللَّهُ أَعْلَمُ خَتَمَ اللَّهُ تَعَالَى سُورَةَ الْمُنَافِقِينَ بِقَوْلِهِ تَعَالَى : (يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تُلۡهِكُمۡ أَمۡوَٰلُكُمۡ وَلَآ أَوۡلَٰدُكُمۡ عَن ذِكۡرِ ٱللَّهِۚ وَمَن يَفۡعَلۡ ذَٰلِكَ فَأُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡخَٰسِرُونَ⁠) فَإِنَّ فِي ذَلِكَ تَحْذِيرًا مِنْ فِتْنَةِ الْمُنَافِقِينَ الَّذِينَ غَفَلُوا عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَوَقَعُوا فِي النِّفَاقِ.

Ang isa sa pinakamabuting kabutihan ay ang mga simpleng gawaing naglalapit sa Muslim sa kanyang Panginoon, luwalhati sa Kanya.

Mga talata at hadith tungkol sa kabutihan ng pag-alaala at pagsusumamo at paghihimok sa kanila

Mayroong maraming mga talata at tunay na mga hadith na isinalaysay sa awtoridad ng Sugo ng Diyos, pagpalain siya ng Diyos at bigyan siya ng kapayapaan, at binanggit namin kung ano ang posible. Mula sa kanya.

Sinabi ng Makapangyarihang Diyos: "At ang pag-alaala sa Diyos ay higit na dakila."

At sinabi ng Diyos na Makapangyarihan sa lahat: "At luwalhatiin Siya sa umaga at gabi."

At sinabi ng Diyos na Makapangyarihan sa lahat: "Kaya alalahanin mo Ako, at aalalahanin Ko kayo, at magpasalamat sa Akin, ngunit huwag kang maniwala."

At sinabi ng Makapangyarihang Diyos: "O kayong mga naniwala, alalahanin ninyo ang Allah nang madalas."

At ang Makapangyarihang Diyos ay nagsabi: "At ang mga yaong higit na nag-aalala kay Allah, at ang mga lalaki, para sa kanila ang Allah ay naghanda ng kapatawaran at isang malaking gantimpala."

At sinabi ng Diyos na Makapangyarihan sa lahat: "At alalahanin ang iyong Panginoon nang madalas, at luwalhatiin Siya sa gabi at maagang umaga."

At sinabi ng Diyos na Makapangyarihan sa lahat: "Yaong mga naaalala ang Diyos, nakatayo at nakaupo at sa kanilang mga tagiliran."

At sinabi ng Diyos na Makapangyarihan sa lahat: "Kaya kapag natapos mo na ang iyong mga ritwal, alalahanin ang Diyos tulad ng pag-alala mo sa iyong mga ama, o sa mas malakas na paraan."

At sinabi ng Diyos na Makapangyarihan sa lahat: "O kayong mga naniwala, huwag ninyong hayaan na ang inyong kayamanan o ang inyong mga anak ay makagambala sa inyo sa pag-alaala sa Diyos."

At sinabi ng Diyos na Makapangyarihan sa lahat: "At alalahanin ang iyong Panginoon sa iyong sarili, nang may pagpapakumbaba at takot, at nang hindi nagsasalita ng malakas sa umaga at hapon, at huwag kang maging walang pag-iintindi."

Ang Mensahero ng Diyos, nawa'y pagpalain siya ng Diyos at bigyan siya ng kapayapaan, ay nagsabi: "Ang talinghaga ng taong umaalaala sa kanyang Panginoon at ang hindi nakaalaala sa kanyang Panginoon ay ang talinghaga ng buhay at patay."

Ang Mensahero ng Diyos, nawa'y pagpalain siya ng Diyos at bigyan siya ng kapayapaan, ay nagsabi: "Hindi ko ba sasabihin sa iyo ang pinakamahusay sa iyong mga gawa, ang pinakamalinis sa paningin ng iyong Hari, ang pinakamataas sa iyong mga hanay, at ang pinakamabuti para sa iyo?" Sa paggastos ng ginto at pilak, at ito ay mas mabuti para sa iyo kaysa sa pagsalubong sa iyong kaaway at hampasin ang kanilang mga leeg at hampasin nila ang iyong mga leeg.” Sabi nila, "Oo." Sinabi niya: (Pag-alaala sa Diyos na Makapangyarihan sa lahat).

Ang Mensahero ng Diyos, nawa'y pagpalain siya ng Diyos at bigyan siya ng kapayapaan, ay nagsabi: "Ang Makapangyarihang Diyos ay nagsabi: Ako ay kapag ang Aking lingkod ay nag-iisip sa Akin, at Ako ay kasama niya kapag siya ay nagbanggit sa Akin. Naaalala Ko siya sa aking kaluluwa, at kung siya ay banggitin ako sa isang pagtitipon, Naaalala Ko siya sa isang mas mahusay na pagtitipon kaysa sa kanila, at kung siya ay lalapit sa akin kahit isang haba ng isang bisig, Ako ay lalapit sa kanya sa kahabaan ng isang bisig, Ako ay lalapit sa kanya sa kahabaan ng isang bisig. sa kanya sa mahabang panahon, at kung siya ay lalapit sa Akin na naglalakad, Ako ay lalapit sa kanya nang mabilis.”

Ang Mensahero ng Diyos, nawa'y pagpalain siya ng Diyos at bigyan siya ng kapayapaan, ay nagsabi: "Sinuman ang maupo sa isang upuan at hindi naaalala ang Diyos doon, magkakaroon ng kadustaan ​​mula sa Diyos para sa kanya, at sinuman ang humiga at hindi Niya binanggit na ang Diyos ay nagkaroon ng panahon ng problema sa kanya."

Ang Mensahero ng Diyos, nawa'y pagpalain siya ng Diyos at bigyan siya ng kapayapaan, ay nagsabi: "Ang isang tao ay hindi kailanman nakaupo sa isang pagtitipon kung saan hindi nila binanggit ang Diyos at hindi nanalangin para sa kanilang Propeta maliban na may pasanin sa kanila." Kung Kanyang ibig, Kanyang parurusahan sila, at kung Kanyang ibig, Kanyang patatawarin sila."

Ang Mensahero ng Diyos, nawa'y pagpalain siya ng Diyos at bigyan siya ng kapayapaan, ay nagsabi: "Walang mga tao na bumangon mula sa isang pagtitipon kung saan hindi nila naaalala ang Diyos maliban na sila ay bumangon tulad ng bangkay ng isang asno. "Ito ay isang kalungkutan para sa kanila."

Ang mga Birtud ng Pag-alaala ni Imam Ibn al-Qayyim al-Jawziyyah

Itinaboy nito si Satanas, sinusupil siya, at tinatalo siya.

Ito ay nakalulugod sa Pinakamaawain, ang Makapangyarihan.

Inaalis nito ang pag-aalala at kalungkutan sa puso.

Nagdudulot ito ng saya, kaligayahan at kasiyahan sa puso.

Nagdadala ito ng kabuhayan.

Sinasaklaw nito ang pag-alaala na may kataimtiman, tamis, at kasariwaan.

Ipinamana niya sa kanya ang pag-ibig, na siyang diwa ng Islam, ang poste ng gilingan ng relihiyon, at ang orbit ng kaligayahan at kaligtasan. Ginawa ng Diyos ang lahat ng dahilan at ginawa Ang dahilan ng pag-ibig ay palagiang pag-alala. Sinuman ang nagnanais na makamit ang pag-ibig ng Diyos na Makapangyarihan sa lahat, hayaan siyang magnilay-nilay sa kanyang pag-alaala, sapagkat ito ay pag-aaral at pag-aaral dahil Ito ang pintuan sa kaalaman, kaya ang pag-alaala ay ang pintuan sa pag-ibig, ang pinakadakilang lansangan nito, at ang pinaka-matuwid na landas nito.

Ipinamana niya sa kanya ang pangangasiwa hanggang sa siya ay makapasok sa pintuan ng kabutihan, kaya't siya ay sumasamba sa Diyos na para bang siya ay nakikita niya, at walang paraan para sa sinumang walang pakialam sa Alaala na maabot ang isang posisyon. Ang Ihsan ay tulad ng isang taong nakaupo na walang paraan upang makarating sa bahay.

Ito ay nagpapamana sa kanya ng pagsisisi, na siyang pagbabalik sa Diyos na Makapangyarihan, kaya kapag siya ay paulit-ulit na bumalik sa Kanya sa pamamagitan ng pag-alala sa Kanya, siya ay ipinamana sa kanya, at iyon ay ang kanyang pagbabalik kasama ang kanyang puso. Sa kanya sa lahat ng kanyang kalagayan, at ang Diyos na Makapangyarihan sa lahat ay nananatiling kanyang kanlungan, kanyang kanlungan, kanyang kanlungan, kanyang kanlungan, ang halik ng kanyang puso, at kanyang pagtakas sa panahon ng mga kalamidad. At ang mga kalamidad.

Ipinamana niya ang prestihiyo at paggalang sa kanyang Panginoon, ang Makapangyarihan at Maharlika, dahil sa tindi ng kontrol nito sa kanyang puso at sa kanyang presensya sa Diyos na Makapangyarihan sa lahat, hindi katulad ng taong walang pakialam, sapagkat siya Ang tabing ng prestihiyo ay manipis sa kanyang puso.

Ipinamana niya sa kanya ang pag-alaala ng Diyos na Makapangyarihan sa kanya, gaya ng sinabi ng Diyos na Makapangyarihan sa lahat: (Kaya alalahanin mo Ako, at aalalahanin Ko kayo.) At kung wala sa pag-alaala maliban dito lamang, ito ay sapat na. Ito ay may kabutihan at karangalan, at sinabi niya kung ano ang isinalaysay mula sa kanyang Panginoon, Pinagpala at Kataas-taasan. (Sinuman ang magbanggit sa Akin sa kanyang sarili, aalalahanin Ko siya sa Aking Sarili, at sinuman ang maalaala Ako sa isang pagtitipon, aalalahanin Ko siya sa isang mas mabuting pagtitipon kaysa kanila.) Isinalaysay ni Al-Bukhari at Muslim.

Ito ay nag-aalis ng mga kasalanan at nag-aalis ng mga ito, sapagkat ito ay isa sa mga pinakadakilang mabubuting gawa, at ang mabubuting gawa ay nag-aalis ng mga masasamang gawa.

Inaalis nito ang kalungkutan sa pagitan ng alipin at ng kanyang Panginoon, Pinagpala at Kataas-taasan, sapagkat ang taong walang pakialam ay may kalungkutan sa pagitan niya at ng Diyos na Makapangyarihan na mawawala lamang. Sa pagbanggit.

Kung makikilala ng alipin ang Diyos na Makapangyarihan sa lahat sa pamamagitan ng pagbanggit sa Kanya sa kasaganaan, makikilala Niya Siya sa kahirapan, at ang isang epekto ay dumating na nangangahulugan na ang masunurin na lingkod na naaalala ang Diyos na Makapangyarihan sa lahat, kapag ang kapighatian ay dumating sa kanya o humingi siya sa Diyos na Makapangyarihan sa lahat para sa isang pangangailangan, ang mga anghel ay nagsasabi, O Panginoon, ang isang kilalang tinig mula sa isang kilalang alipin, ay tumatalikod sa kanya. Sa awtoridad ng Diyos na Makapangyarihan sa lahat, kapag Siya ay tumawag sa Kanya at nagtanong sa Kanya, ang mga anghel ay nagsabi, "O Panginoon," isang hindi nagpapasalamat na tinig mula sa isang hindi nagpapasalamat na alipin - at ang hadith ni Ibn Abbas: Nakilala niya ang Diyos. Sa kasaganaan, kilala ka Niya sa hirap - Isinalaysay ni Imam Ahmad

Ito ay nagliligtas sa kanya mula sa kaparusahan ng Diyos na Makapangyarihan, tulad ng sinabi ni Muadh, nawa'y kalugdan siya ng Diyos, at ito ay isinalaysay na may isang kadena ng paghahatid na matunton sa Propeta (Walang tao ang nakagawa ng anumang gawain na nagligtas sa kanya mula sa parusa ng Diyos na Makapangyarihan sa lahat. Mula sa pag-alaala sa Diyos na Makapangyarihan sa lahat). Isinalaysay ni Ahmad, Malik, Ibn Majah, at Al-Tirmidhi.

Ito ang dahilan para sa paghahayag ng katahimikan, ang pag-uumapaw ng awa, at ang mga anghel na nakapalibot sa isa na nakaalala, tulad ng sinabi sa kanya ng Propeta, nawa'y pagpalain siya ng Diyos at bigyan siya ng kapayapaan. - Hadith: (Walang mga tao na nakaupo sa pag-alala sa Diyos maliban na ang mga anghel ay pinalibutan sila, at ang awa ay bumabalot sa kanila, at ang katahimikan ay bumaba sa kanila, at ang Diyos ay naaalala sila sa mga kasama niya) na isinalaysay ni Muslim.

Ito ang dahilan ng pagkagambala ng dila sa paninirang-puri, tsismis, pagsisinungaling, kahalayan, at kasinungalingan. Dapat magsalita ang lingkod. Hindi siya nagsalita tungkol sa pag-alaala sa Diyos na Makapangyarihan sa lahat o sa Kanyang mga utos. Binanggit niya ang mga ipinagbabawal na bagay na ito o ang ilan sa mga ito, at walang ganap na paraan upang maging ligtas mula sa mga ito maliban sa pag-alaala sa Diyos na Makapangyarihan sa lahat, at ang pagmamasid at karanasan ay nagpapatotoo diyan. Kaya't sinuman ang nakasanayan ng kanyang dila sa pag-alala sa Diyos, ang kanyang dila ay mapangangalagaan mula sa kasinungalingan at walang kabuluhang salita. At sinumang natuyo ang kanyang dila sa pag-alaala sa Diyos na Makapangyarihan sa lahat, siya ay nabasa ng lahat ng kasinungalingan, walang kabuluhang pananalita, at kahalayan. Walang kapangyarihan o lakas maliban sa Diyos.

Ito ay magpoprotekta sa alipin mula sa kabagabagan ng puso sa Araw ng Muling Pagkabuhay, sapagkat ang bawat pagtitipon kung saan ang alipin ay hindi naaalala ang kanyang Panginoong Makapangyarihan sa lahat ay magiging mapagkukunan ng kalungkutan para sa kanya sa Araw ng Muling Pagkabuhay. Muling Pagkabuhay.

Ito ang pinakamadali sa mga gawaing pagsamba, at ito ay kabilang sa mga ito at ang pinakamabuti, sapagkat ang paggalaw ng dila ay ang pinakamagaan at pinakamadali sa mga galaw ng mga paa, kahit na ang isa sa mga paa ay gumagalaw. Ang galaw ng isang tao sa araw at gabi ay kasing hirap ng paggalaw ng kanyang dila, ngunit hindi niya ito magagawa. At sa hadith: (Dalawang salita na magaan sa dila at mabigat sa timbangan ay mahal sa Kataas-taasan: Luwalhati sa Diyos at sa Kanyang papuri, Luwalhati sa Diyos na Dakila.)

Ito ang halaman ng Paraiso. Sa Al-Tirmidhi, mula sa hadith ni Abu Al-Zubayr, sa awtoridad ni Jabir, sa awtoridad ng Propeta, sinabi niya: (Sinuman ang magsabi, Luwalhati sa Diyos at sa Kanyang papuri, isang puno ng palma ang itatanim para sa kanya sa Paraiso) Sinabi niya. Ang Al-Tirmidhi ay isang hasan at tunay na hadith, at pinatotohanan ito ni Al-Albani sa Sahih Al-Jami’ - 6429.

Ang pagbibigay at ang birtud na naipon para dito ay hindi naipon sa iba pang mga gawa. Sa dalawang aklat na Sahih ay isinalaysay sa awtoridad ni Abu Hurairah, kaluguran nawa siya ng Diyos, na ang Sugo ng Diyos ay nagsabi: (Sinuman ang nagsabi: Walang diyos maliban sa Diyos na nag-iisa, walang katambal, sa Kanya ang pagmamay-ari, at sa Kanya ang papuri, at Siya ang may kapangyarihan sa lahat ng bagay) nang isang daang beses sa isang araw. Siya ay may mga karapatan ng sampung alipin, isang daang mabubuting gawa ang naitala para sa kanya, isang daang masasamang gawa ang nabura sa kanya, at ito ay isang proteksyon para sa kanya mula kay Satanas sa araw na iyon. Iyon ay hanggang sa dumating ang gabi, at walang sinumang nagdadala ng anumang mas mabuti kaysa sa kanyang dinala maliban sa isang tao na higit na gumawa kaysa sa kanya at siya na nagsabi, Luwalhati sa Diyos at papuri sa Kanya sa Araw ng Paghuhukom. Isang daang beses, ang kanyang mga kasalanan ay pinatawad, kahit na ang mga ito ay parang bula ng dagat.) At sa Sahih Muslim, sa kapamahalaan ni Abu Hurairah, sinabi niya: Ang Sugo ng Diyos ay nagsabi, "Dahil sinabi ko ang Luwalhati sa Diyos, papuri sa Diyos, walang Diyos maliban sa Diyos, at ang Diyos ay higit na dakila, higit na minamahal sa akin kaysa anumang bagay na sinisikatan ng araw.)

Ang patuloy na pag-alala sa Panginoon, Mapalad at Kataas-taasan, ay nangangailangan ng kaligtasan mula sa pagkalimot sa Kanya, na siyang dahilan ng paghihirap ng alipin sa kanyang buhay at kinabukasan. Ang paglimot sa Panginoon, Luwalhati sa Kanya, ang Kataas-taasan, ay kinakailangan na kalimutan ang sarili at ang mga interes nito. Ang Makapangyarihan ay nagsabi: (At huwag kayong tumulad sa mga nakalimot sa Diyos, at Kanyang ginawa ang kanilang mga kaluluwa na makalimot. Yaong Sila ang mga lumalabag.) At kung ang alipin ay nakalimot sa kanyang sarili, tumalikod sa kanyang mga kapakanan, nakalimutan ito, at nalilihis mula rito, kung gayon ito ay hindi maiiwasang mapahamak at maging tiwali. Kaya't sinuman ang nakalimot sa Diyos na Makapangyarihan, gagawin Niya ang kanyang sarili na makakalimutin sa mundong ito at makakalimutan siya sa pagdurusa sa Araw ng Muling Pagkabuhay. Sinabi ng Diyos na Makapangyarihan sa lahat, "At sinuman ang tumalikod sa Aking pag-alaala - tunay na isang kahabag-habag na pamumuhay, at titipunin Namin siyang bulag sa Araw ng Muling Pagkabuhay. Siya ay magsasabi, "Aking Panginoon, bakit Mo ako tinipon na bulag habang ako ay nakakakita?" Siya ay magsasabi, "Sa gayon ang Aming mga tanda ay dumating sa iyo." Kaya't nakalimutan Ko ito, at gayon pa man sa ngayon ay nakalimutan na ito.) Ibig sabihin, ito ay malilimutan sa pagdurusa tulad ng paglimot mo sa Aking mga talata at hindi mo naalala o kumilos ayon sa mga ito.

Tunay na ang pag-alaala ay isang liwanag para sa tagapagpaalaala sa mundong ito, isang liwanag para sa kanya sa kanyang libingan, at isang liwanag para sa kanya sa kanyang oras na darating. Siya ay nagsusumikap sa harap niya sa landas, kaya ang mga puso ay hindi kailanman naliliwanagan. At ang mga libingan ay katulad ng pag-alaala sa Diyos na Makapangyarihan sa lahat. Ang Makapangyarihang Diyos ay nagsabi: (Siya ba ay namatay at binigyan Namin siya ng buhay at ginawa para sa kanya ng isang liwanag kung saan siya ay lumalakad sa gitna ng mga tao tulad ng isang katulad niya sa Walang paraan sa labas ng kadiliman. Ang una ay ang mananampalataya na naliwanagan sa pamamagitan ng pananampalataya sa Diyos, ang Kanyang pagmamahal, kaalaman, at pag-alaala sa Kanya, at ang huli ay Siya na walang pakialam sa Diyos na Makapangyarihan sa lahat, at lahat ng bagay ay tumalikod sa Kanyang pag-ibig, at lahat ng bagay ay tumalikod sa Kanyang pag-ibig at ang lahat ng tagumpay ay nasa liwanag, at ang lahat ng paghihirap ay ang lahat ng paghihirap sa Kanyang napalampas ito.

Pinagsasama-sama ng pag-alaala ang mga nagkalat, hinahati ang pamayanan, pinagsasama-sama ang malayo, at itinataboy ang malapit.

May katigasan sa puso na maiibsan lamang sa pamamagitan ng pag-alala sa Diyos na Makapangyarihan, kaya't ang alipin ay dapat gumaling sa katigasan ng kanyang puso sa pamamagitan ng pag-alala sa Diyos na Makapangyarihan. Binanggit ni Hammad bin Zayd sa awtoridad ni Al-Mu'alla Ibn Ziyad na sinabi ng isang lalaki kay Al-Hasan, "O Abu Sa'id, inirereklamo ko sa iyo ang katigasan ng aking puso." Sinabi niya, “Dalhin mo siya nang may alaala.” Ito ay dahil sa lalong tumitindi ang kawalang-ingat ng puso, lalong tumitindi ang kalupitan nito. Kaya't kapag ang Diyos na Makapangyarihan ay naaalala, ang kalupitan na iyon ay natutunaw gaya ng Lead na natutunaw sa apoy, ngunit ang katigasan ng mga puso ay hindi kailanman natunaw gaya ng pag-alala sa Diyos na Makapangyarihan.

Ang pag-alaala ay nangangailangan ng mga pagpapala ng Diyos na Makapangyarihan sa lahat at ng Kanyang mga anghel sa tagapagpaalaala, at sinumang pagpalain ng Makapangyarihang Diyos at ng Kanyang mga anghel sa kanya, lahat ng tagumpay ay nagtagumpay at lahat ay nanalo. Tagumpay. Ang Makapangyarihang Diyos ay nagsabi: (O kayong mga naniwala, alalahanin ninyo si Allah nang sagana sa pag-alaala, at luwalhatiin Siya sa umaga at gabi. Siya ang nagpapala sa inyo. At ang Kanyang mga anghel upang ilabas kayo mula sa kadiliman tungo sa liwanag, at Siya ay maawain sa mga mananampalataya.)

Ang mga pagtitipon ng alaala ay ang mga pagtitipon ng mga anghel, at wala sa mga kapulungan ng mundong ito ang para sa kanila maliban sa isang pagtitipon kung saan ang Diyos na Makapangyarihan ay inaalala, tulad ng kanilang itinuro sa kanila. Sa dalawang Sahih, mula sa hadith ng Al-A'mash, sa awtoridad ni Abu Salih, sa awtoridad ni Abu Hurairah, ang Sugo ng Diyos ay nagsabi, "Katotohanan, ang Diyos ay may mga anghel bilang karagdagan sa mga eskriba ng mga tao, na gumagala sa mga kalsada." Hinahanap nila ang mga taong may alaala, at kapag nakatagpo sila ng isang tao na nakaalala sa Diyos na Makapangyarihan sa lahat, sila ay tumawag sa kanila: "Halika sa kung ano ang kailangan mo." Sabi niya, at pinalibutan sila. Sa kanilang mga pakpak hanggang sa pinakamababang langit, tatanungin sila ng kanilang Panginoong Makapangyarihan sa lahat, at Siya ang higit na nakakaalam tungkol sa kanila kung ano ang sinasabi ng Aking mga lingkod. Sinabi niya, “Sinasabi nila, ‘Luwalhatiin Ka.’” At niluluwalhati ka nila at pinupuri ka. Sabi niya, Sabi niya, “Nakita ba nila ako?” Sinabi niya, "Hindi, sa pamamagitan ng Diyos, hindi ka nila nakita." Sabi niya, “Paano kung nakita nila ako?” Sabi niya. Sinasabi nila, "Kung nakita ka nila, mas sasambahin ka sana nila, lalo kang pinupuri, niluluwalhati ka, at lalo kang niluluwalhati." Sinabi niya, "Ano ang itatanong nila sa akin?" Sabi niya. Humihingi sila sa iyo ng Paraiso. Sinabi niya, “At nakita ba nila ito?” Sinabi niya, "Hindi, sa pamamagitan ng Diyos, O Panginoon, hindi nila ito nakita." Sinabi niya, "Paano kung nakita nila ito?" Sinabi niya: Sinabi nila na kung nakita nila ito, mas nanabik sila para dito, higit na hinahangad ito, at may higit na pagnanais para dito. Pagkatapos ay sinabi Niya: Mula sa ano sila naghahanap ng kanlungan? Siya ay nagsabi: Sila ay nagsabi, "Mula sa Apoy." Sinabi niya, “At nakita ba nila ito?” Sinabi niya, "Hindi, sa pamamagitan ng Diyos, O Panginoon, hindi nila ito nakita." Sinabi niya, "Paano kung nakita nila ito?" Sabi niya, “Sabi nila.” Kung nakita nila siya, mas tumakas sila kaysa sa kanya at mas natatakot sila sa kanya. Sinabi niya, “Kaya tinawag kita bilang saksi na pinatawad ko na sila.” Pagkatapos ay sinabi ng isa sa mga anghel: Sa gitna nila ay may ganito-at-ganoon na hindi kabilang sa kanila, ngunit dumating para sa isang pangangailangan. Sinabi niya, "Sila ang nakaupong kasama nila. Ang kanilang mga kasamahan ay hindi mahihirapan sa kanila." Ito ay bahagi ng kanilang pagpapala sa kanilang mga kaluluwa. At sa mga nakaupong kasama nila, magkakaroon sila ng bahagi ng Kanyang kasabihan, "At ginawa Niya akong pinagpala saanman ako naroroon." Kaya, ang gayong mananampalataya ay pinagpala saanman siya naninirahan, at ang masama ay isinumpa saanman siya naninirahan. Ang mga pagtitipon ng alaala ay ang mga pagtitipon ng mga anghel, at ang mga pagtitipon ng kawalang-ingat ay ang mga pagtitipon ng mga demonyo, at ang bawat tao ay idinagdag sa kanyang anyo at pagkakahawig, at bawat tao ay nagiging nababagay sa kanya.

Ipinagmamalaki ng Diyos na Makapangyarihan sa lahat ang Kanyang mga anghel na nakaaalaala, gaya ng isinalaysay ng Muslim sa kanyang Sahih sa awtoridad ni Abu Saeed Al-Khudri, na nagsabi: Si Muawiyah ay lumabas sa isang bilog sa The mosque. Sinabi niya, "Hindi ka namin pinaupo." Sinabi nila, "Naupo kami upang alalahanin ang Diyos na Makapangyarihan sa lahat." Sinabi niya, "Hindi ka namin pinaupo maliban doon." Sinabi nila, "Sa pamamagitan ng Diyos, hindi kami naupo kasama ng sinuman maliban doon." Sinabi niya, "Hindi kita pinasumpa sa paratang laban sa iyo, at walang sinuman sa katayuan ko kasama ng Mensahero ng Diyos ang mas kakaunti ang pagsasalita tungkol sa kanya kaysa sa akin, at ang Mensahero ng Diyos ay naghimagsik laban sa akin." Isang pangkat ng kanyang mga kasamahan at siya ay nagsabi: (Ano ang nagpaupo sa iyo? Sila ay nagsabi: Kami ay nakaupo sa pag-alala sa Diyos na Makapangyarihan sa lahat at nagpupuri sa Kanya para sa kung ano ang Kanyang pinatnubayan sa amin sa Islam at sa pagkakaloob sa amin ng mga pagpapala sa pamamagitan mo.) Siya ay nagsabi Sa pamamagitan ng Diyos, kami ay hindi umupo kasama mo maliban doon. Sinabi nila, Sa pamamagitan ng Diyos, hindi kami umupo kasama mo maliban doon. Sinabi niya, "Hindi ko hiniling sa iyo na manumpa sa paratang laban sa iyo, ngunit siya ay lumapit sa akin." Sinabi sa akin ni Gabriel na ipinagmamalaki ka ng Diyos, Pinagpala at Kataas-taasan, sa mga anghel. Ang pagyayabang na ito mula sa Panginoon, Pinagpala at Kataas-taasan, ay katibayan ng kanyang karangalan. Ang pag-alaala ay nasa Kanya at ang Kanyang pagmamahal dito at ito ay may kalamangan sa iba pang mga gawa.

Ang lahat ng mga gawa ay inireseta lamang upang maitatag ang pag-alaala sa Diyos na Makapangyarihan sa lahat, at ang kanilang layunin ay upang matamo ang pag-alaala sa Diyos na Makapangyarihan sa lahat. Ang Makapangyarihan ay nagsabi: ( Magtatag ng panalangin bilang pag-alaala sa Akin.

Ang pag-alala sa Diyos na Makapangyarihan sa lahat ay nagpapadali sa mahirap, nagpapadali sa mahirap, at nagpapagaan sa mga paghihirap. Ang Diyos na Makapangyarihan sa lahat at Maharlika ay hindi nagbanggit ng anumang mahirap maliban sa madali, at hindi rin nito ginagawang madali para sa isang bagay na mahirap. Walang ginhawa, walang hirap na hindi lumuwag, walang hirap na hindi nawawala, at walang hirap na hindi nagpapagaan, kaya't ang pag-alala sa Diyos na Makapangyarihan ay kaginhawahan pagkatapos ng hirap at ginhawa. Pagkatapos ng hirap at ginhawa, pagkatapos ng kalungkutan at pag-aalala, ipinaliwanag niya ito.

Ang madalas na pag-alala sa Diyos na Makapangyarihan sa lahat ay isang proteksyon mula sa pagkukunwari, dahil ang mga mapagkunwari ay bihirang maalala ang Diyos na Makapangyarihan sa lahat. Ang Makapangyarihang Diyos ay nagsabi tungkol sa mga mapagkunwari, Naaalala nila ang Diyos maliban sa kaunti, at si Ka’b ay nagsabi: Sinuman ang higit na nakakaalaala sa Diyos na Makapangyarihan sa lahat ay malaya sa pagpapaimbabaw, at sa kadahilanang ito, at ang Diyos ang higit na nakaaalam, tinatakan ng Diyos na Makapangyarihan sa lahat ang mga Mapagkunwari ng Surah, ayon sa kasabihan ng Makapangyarihan sa lahat: (O kayong naniwala, huwag ninyong alalahanin ang inyong kayamanan o ang inyong mga anak? sila na ang mga talunan.) Katotohanan, doon ay isang babala laban sa tukso ng mga mapagkunwari na nagpabaya sa pag-alaala sa Diyos na Makapangyarihan at nahulog sa pagkukunwari.

Idagdag ang dhikr ko

Ikaw lang ang makakakita sa mga azkar na ito. Naka-save ang mga ito sa iyong account.

Oras ng pagbabasaHanda kapag handa ka na
0 / 0

Lalabas dito ang mga natapos mong pagbabasa.

Nakahinto ang pagbabasa

Paliwanag at sanggunian

Ibahagi ang dhikr

WhatsApp Telegram Facebook X
Tekstong ibabahagi

Magsimula muli?

Buburahin nito ang mga kasalukuyang counter at naka-save na lugar para sa kategoryang ito. Mananatiling naka-save ang kasaysayan ng mga natapos mong pagbabasa.

Mula sa aklatan ng Hadith

Hadith
Sahl b. Sa'd reported (this hadith through another chain of transmitters) and he said (these words): " In a big bowl of stone, and when Allah's Messenger (ﷺ) had taken the food, she drenched the dates and served (this) especially to him."
Sahih Muslim

Reference : Sahih Muslim 2006 c In-book reference : Book 36, Hadith 109 USC-MSA web (English) reference : Book 23, Hadith 4980 (deprecated numbering scheme)

Basahin ang Hadith at sanggunian
Narrated `Abdullah: That the Prophet (ﷺ) said to him, "Recite the Qur'an to me." `Abdullah said, "Shall I recite (the Qur'an) to you while it has been revealed to you?" He said, "I like to hear it from others."
Sahih al-Bukhari

Reference : Sahih al-Bukhari 5049 In-book reference : Book 66, Hadith 73 USC-MSA web (English) reference : Vol. 6, Book 61, Hadith 569 (deprecated numbering scheme)

Basahin ang Hadith at sanggunian