Allah’ı zikretmenin fazileti

Okuma ayarları

Süre gösterilen metne göre tahmin edilir. Hazır olduğunuzda oynatın.

Otomatik sayım

إِنَّ مِنْ أَفْضَلِ الْأَعْمَالِ الصَّالِحَةِ الْيَسِيرَةِ الَّتِي تُقَرِّبُ الْمُسْلِمَ إِلَى رَبِّهِ جَلَّ وَعَلَا الذِّكْرَ.

آيَاتٌ وَأَحَادِيثُ فِي فَضْلِ الذِّكْرِ وَالدُّعَاءِ وَالْحَثِّ عَلَيْهَا

وَرَدَ فِي فَضْلِ الذِّكْرِ وَالدُّعَاءِ وَالْحَثِّ عَلَيْهَا آيَاتٌ كَثِيرَةٌ، وَأَحَادِيثُ صَحِيحَةٌ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، نَذْكُرُ مَا تَيَسَّرَ مِنْهَا.

قَالَ تَعَالَى : "وَلَذِكۡرُ ٱللَّهِ أَكۡبَرُۗ".

وَقَالَ تَعَالَى : "وَسَبِّحُوهُ بُكۡرَةٗ وَأَصِيلًا⁠".

وَقَالَ تَعَالَى : "فَٱذۡكُرُونِيٓ أَذۡكُرۡكُمۡ وَٱشۡكُرُواْ لِي وَلَا تَكۡفُرُونِ⁠".

وَقَالَ تَعَالَى : "يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱذۡكُرُواْ ٱللَّهَ ذِكۡرٗا كَثِيرٗا⁠".

وَقَالَ تَعَالَى : "وَٱلذَّٰكِرِينَ ٱللَّهَ كَثِيرٗا وَٱلذَّٰكِرَٰتِ أَعَدَّ ٱللَّهُ لَهُم مَّغۡفِرَةٗ وَأَجۡرًا عَظِيمٗا⁠".

وَقَالَ تَعَالَى : "وَٱذۡكُر رَّبَّكَ كَثِيرٗا وَسَبِّحۡ بِٱلۡعَشِيِّ وَٱلۡإِبۡكَٰرِ⁠".

وَقَالَ تَعَالَى : "ٱلَّذِينَ يَذۡكُرُونَ ٱللَّهَ قِيَٰمٗا وَقُعُودٗا وَعَلَىٰ جُنُوبِهِمۡ".

وَقَالَ تَعَالَى : "فَإِذَا قَضَيۡتُم مَّنَٰسِكَكُمۡ فَٱذۡكُرُواْ ٱللَّهَ كَذِكۡرِكُمۡ ءَابَآءَكُمۡ أَوۡ أَشَدَّ ذِكۡرٗاۗ".

وَقَالَ تَعَالَى : "يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تُلۡهِكُمۡ أَمۡوَٰلُكُمۡ وَلَآ أَوۡلَٰدُكُمۡ عَن ذِكۡرِ ٱللَّهِۚ".

وَقَالَ تَعَالَى : "وَٱذۡكُر رَّبَّكَ فِي نَفۡسِكَ تَضَرُّعٗا وَخِيفَةٗ وَدُونَ ٱلۡجَهۡرِ مِنَ ٱلۡقَوۡلِ بِٱلۡغُدُوِّ وَٱلۡأٓصَالِ وَلَا تَكُن مِّنَ ٱلۡغَٰفِلِينَ⁠".

و قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "مَثَلُ الَّذِي يَذْكُرُ رَبَّهُ و الَّذِي لَا يَذْكُرُ رَبَّهُ مَثَلُ الْحَيِّ و الْمَيِّتِ".

و قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "أَلَا أُنَبِّئُكُمْ بِخَيْرِ أَعْمَالِكُمْ و أَزْكَاهَا عِنْدَ مَلِيكِكُمْ و أَرْفَعِهَا فِي دَرَجَاتِكُمْ و خَيْرٍ لَكُمْ مِنْ إِنْفَاقِ الذَّهَبِ و الْوَرِقِ و خَيْرٍ لَكُمْ مِنْ أَنْ تَلْقَوْا عَدُوَّكُمْ فَتَضْرِبُوا أَعْنَاقَهُمْ و يَضْرِبُوا أَعْنَاقَكُمْ؟ " قَالُوا بَلَى . قَالَ : (ذِكْرُ اللَّهِ تَعَالَى).

و قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "يَقُولُ اللَّهُ تَعَالَى : أَنَا عِنْدَ ظَنِّ عَبْدِي بِي , و أَنَا مَعَهُ إِذَا ذَكَرَنِي , فَإِنْ ذَكَرَنِي فِي نَفْسِهِ ذَكَرْتُهُ فِي نَفْسِي و إِنْ ذَكَرَنِي فِي مَلَإٍ ذَكَرْتُهُ فِي مَلَإٍ خَيْرٍ مِنْهُمْ , و إِنْ تَقَرَّبَ إِلَيَّ شِبْرًا تَقَرَّبْتُ إِلَيْهِ ذِرَاعًا و إِنْ تَقَرَّبَ إِلَيَّ ذِرَاعًا تَقَرَّبْتُ إِلَيْهِ بَاعًا و إِنْ أَتَانِي يَمْشِي أَتَيْتُهُ هَرْوَلَةً."

و قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "مَنْ قَعَدَ مَقْعَدًا لَمْ يَذْكُرِ اللَّهَ فِيهِ كَانَتْ عَلَيْهِ مِنَ اللَّهِ تِرَةٌ , و مَنِ اضْطَجَعَ مَضْجَعًا لَمْ يَذْكُرْ فِيهِ اللَّهَ كَانَتْ عَلَيْهِ تِرَةٌ".

و قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "مَا جَلَسَ قَوْمٌ مَجْلِسًا لَمْ يَذْكُرُوا اللَّهَ فِيهِ , و لَمْ يُصَلُّوا عَلَى نَبِيِّهِمْ إِلَّا كَانَ عَلَيْهِمْ تِرَةٌ فَإِنْ شَاءَ عَذَّبَهُمْ و إِنْ شَاءَ غَفَرَ لَهُمْ".

و قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "مَا مِنْ قَوْمٍ يَقُومُونَ مِنْ مَجْلِسٍ لَا يَذْكُرُونَ اللَّهَ فِيهِ إِلَّا قَامُوا عَنْ مِثْلِ جِيفَةِ حِمَارٍ و كَانَ لَهُمْ حَسْرَةً".

فَضَائِلُ الذِّكْرِ لِلْإِمَامِ ابْنِ الْقَيِّمِ الْجَوْزِيَّةِ

أَنَّهُ يَطْرُدُ الشَّيْطَانَ وَيَقْمَعُهُ وَيَكْسِرُهُ.

أَنَّهُ يُرْضِي الرَّحْمَنَ عَزَّ وَجَلَّ.

أَنَّهُ يُزِيلُ الْهَمَّ وَالْغَمَّ عَنِ الْقَلْبِ.

أَنَّهُ يَجْلِبُ لِلْقَلْبِ الْفَرَحَ وَالسُّرُورَ وَالْبَسْطَ.

أَنَّهُ يَجْلِبُ الرِّزْقَ.

أَنَّهُ يَكْسُو الذَّاكِرَ الْمَهَابَةَ وَالْحَلَاوَةَ وَالنَّضْرَةَ.

أَنَّهُ يُورِثُهُ الْمَحَبَّةَ الَّتِي هِيَ رُوحُ الْإِسْلَامِ وَقُطْبُ رَحَى الدِّينِ وَمَدَارُ السَّعَادَةِ وَالنَّجَاةِ وَقَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِكُلِّ شَيْءٍ سَبَبًا وَجَعَلَ سَبَبَ الْمَحَبَّةِ دَوَامَ الذِّكْرِ فَمَنْ أَرَادَ أَنْ يَنَالَ مَحَبَّةَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَلْيَلْهَجْ بِذِكْرِهِ فَإِنَّهُ الدَّرْسُ وَالْمُذَاكَرَةُ كَمَا أَنَّهُ بَابُ الْعِلْمِ فَالذِّكْرُ بَابُ الْمَحَبَّةِ وَشَارِعُهَا الْأَعْظَمُ وَصِرَاطُهَا الْأَقْوَمُ.

أَنَّهُ يُورِثُهُ الْمُرَاقَبَةَ حَتَّى يُدْخِلَهُ فِي بَابِ الْإِحْسَانِ فَيَعْبُدُ اللَّهَ كَأَنَّهُ يَرَاهُ وَلَا سَبِيلَ لِلْغَافِلِ عَنِ الذِّكْرِ إِلَى مَقَامِ الْإِحْسَانِ كَمَا لَا سَبِيلَ لِلْقَاعِدِ إِلَى الْوُصُولِ إِلَى الْبَيْتِ.

أَنَّهُ يُورِثُهُ الْإِنَابَةَ وَهِيَ الرُّجُوعُ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَمَتَى أَكْثَرَ الرُّجُوعَ إِلَيْهِ بِذِكْرِهِ أَوْرَثَهُ ذَلِكَ رُجُوعَهُ بِقَلْبِهِ إِلَيْهِ فِي كُلِّ أَحْوَالِهِ فَيَبْقَى اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ مَفْزَعَهُ وَمَلْجَأَهُ وَمَلَاذَهُ وَمَعَاذَهُ وَقِبْلَةَ قَلْبِهِ وَمَهْرَبَهُ عِنْدَ النَّوَازِلِ وَالْبَلَايَا.

أَنَّهُ يُورِثُ الْهَيْبَةَ لِرَبِّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَإِجْلَالَهُ لِشِدَّةِ اسْتِيلَائِهِ عَلَى قَلْبِهِ وَحُضُورِهِ مَعَ اللَّهِ تَعَالَى بِخِلَافِ الْغَافِلِ فَإِنَّ حِجَابَ الْهَيْبَةِ رَقِيقٌ فِي قَلْبِهِ.

أَنَّهُ يُورِثُهُ ذِكْرَ اللَّهِ تَعَالَى لَهُ كَمَا قَالَ تَعَالَى: (فَٱذۡكُرُونِيٓ أَذۡكُرۡكُمۡ) وَلَوْ لَمْ يَكُنْ فِي الذِّكْرِ إِلَّا هَذِهِ وَحْدَهَا لَكَفَى بِهَا فَضْلًا وَشَرَفًا وَقَالَ فِيمَا يُرْوَى عَنْ رَبِّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى . ( مَنْ ذَكَرَنِي فِي نَفْسِهِ ذَكَرْتُهُ فِي نَفْسِي وَمَنْ ذَكَرَنِي فِي مَلَإٍ ذَكَرْتُهُ فِي مَلَإٍ خَيْرٍ مِنْهُمْ) . رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ وَمُسْلِمٌ.

أَنَّهُ يَحُطُّ الْخَطَايَا وَيُذْهِبُهَا فَإِنَّهُ مِنْ أَعْظَمِ الْحَسَنَاتِ وَالْحَسَنَاتُ يُذْهِبْنَ السَّيِّئَاتِ.

أَنَّهُ يُزِيلُ الْوَحْشَةَ بَيْنَ الْعَبْدِ وَبَيْنَ رَبِّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى فَإِنَّ الْغَافِلَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَحْشَةٌ لَا تَزُولُ إِلَّا بِالذِّكْرِ.

أَنَّ الْعَبْدَ إِذَا تَعَرَّفَ إِلَى اللَّهِ تَعَالَى بِذِكْرِهِ فِي الرَّخَاءِ عَرَفَهُ فِي الشِّدَّةِ وَقَدْ جَاءَ أَثَرٌ مَعْنَاهُ أَنَّ الْعَبْدَ الْمُطِيعَ الذَّاكِرَ لِلَّهِ تَعَالَى إِذَا أَصَابَتْهُ شِدَّةٌ أَوْ سَأَلَ اللَّهَ تَعَالَى حَاجَةً قَالَتِ الْمَلَائِكَةُ يَا رَبِّ صَوْتٌ مَعْرُوفٌ مِنْ عَبْدٍ مَعْرُوفٍ وَالْغَافِلُ الْمُعْرِضُ عَنِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ إِذَا دَعَاهُ وَسَأَلَهُ قَالَتِ الْمَلَائِكَةُ يَا رَبِّ صَوْتٌ مُنْكَرٌ مِنْ عَبْدٍ مُنْكَرٍ – وَحَدِيثُ ابْنِ عَبَّاسٍ تَعَرَّفْ إِلَى اللَّهِ فِي الرَّخَاءِ يَعْرِفْكَ فِي الشِّدَّةِ – رَوَاهُ الْإِمَامُ أَحْمَدُ

أَنَّهُ يُنْجِي مِنْ عَذَابِ اللَّهِ تَعَالَى كَمَا قَالَ مُعَاذٌ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَيُرْوَى مَرْفُوعًا (مَا عَمِلَ آدَمِيٌّ عَمَلًا أَنْجَى مِنْ عَذَابِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ مِنْ ذِكْرِ اللَّهِ تَعَالَى ). رَوَاهُ أَحْمَدُ وَمَالِكٌ وَابْنُ مَاجَةَ وَالتِّرْمِذِيُّ.

أَنَّهُ سَبَبُ تَنْزِيلِ السَّكِينَةِ وَغِشْيَانِ الرَّحْمَةِ وَحُفُوفِ الْمَلَائِكَةِ بِالذَّاكِرِ كَمَا أَخْبَرَ بِهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ . – الْحَدِيثُ : ( لَا يَقْعُدُ قَوْمٌ يَذْكُرُونَ اللَّهَ إِلَّا حَفَّتْهُمُ الْمَلَائِكَةُ وَغَشِيَتْهُمُ الرَّحْمَةُ وَنَزَلَتْ عَلَيْهِمُ السَّكِينَةُ وَذَكَرَهُمُ اللَّهُ فِيمَنْ عِنْدَهُ ) رَوَاهُ مُسْلِمٌ.

أَنَّهُ سَبَبُ اشْتِغَالِ اللِّسَانِ عَنِ الْغِيبَةِ وَالنَّمِيمَةِ وَالْكَذِبِ وَالْفُحْشِ وَالْبَاطِلِ فَإِنَّ الْعَبْدَ لَا بُدَّ لَهُ مِنْ أَنْ يَتَكَلَّمَ فَإِنْ لَمْ يَتَكَلَّمْ بِذِكْرِ اللَّهِ تَعَالَى وَذِكْرِ أَوَامِرِهِ تَكَلَّمَ بِهَذِهِ الْمُحَرَّمَاتِ أَوْ بَعْضِهَا وَلَا سَبِيلَ إِلَى السَّلَامَةِ مِنْهَا الْبَتَّةَ إِلَّا بِذِكْرِ اللَّهِ تَعَالَى وَالْمُشَاهَدَةُ وَالتَّجْرِبَةُ شَاهِدَانِ بِذَلِكَ فَمَنْ عَوَّدَ لِسَانَهُ ذِكْرَ اللَّهِ صَانَ لِسَانَهُ عَنِ الْبَاطِلِ وَاللَّغْوِ وَمَنْ يَبِسَ لِسَانُهُ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ تَعَالَى تَرَطَّبَ بِكُلِّ بَاطِلٍ وَلَغْوٍ وَفُحْشٍ وَلَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ.

أَنَّهُ يُؤْمِنُ الْعَبْدَ مِنَ الْحَسْرَةِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَإِنَّ كُلَّ مَجْلِسٍ لَا يَذْكُرُ الْعَبْدُ فِيهِ رَبَّهُ تَعَالَى كَانَ عَلَيْهِ حَسْرَةً وَتِرَةً يَوْمَ الْقِيَامَةِ.

أَنَّهُ أَيْسَرُ الْعِبَادَاتِ وَهُوَ مِنْ أَجَلِّهَا وَأَفْضَلِهَا فَإِنَّ حَرَكَةَ اللِّسَانِ أَخَفُّ حَرَكَاتِ الْجَوَارِحِ وَأَيْسَرُهَا وَلَوْ تَحَرَّكَ عُضْوٌ مِنَ الْإِنْسَانِ فِي الْيَوْمِ وَاللَّيْلَةِ بِقَدْرِ حَرَكَةِ لِسَانِهِ لَشَقَّ عَلَيْهِ غَايَةَ الْمَشَقَّةِ بَلْ لَا يُمْكِنُهُ ذَلِكَ . وَفِي الْحَدِيثِ : ( كَلِمَتَانِ خَفِيفَتَانِ عَلَى اللِّسَانِ ثَقِيلَتَانِ فِي الْمِيزَانِ حَبِيبَتَانِ إِلَى الرَّحْمَنِ : سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ سُبْحَانَ اللَّهِ الْعَظِيمِ ).

أَنَّهُ غِرَاسُ الْجَنَّةِ. فِي التِّرْمِذِيِّ مِنْ حَدِيثِ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ عَنِ النَّبِيِّ قَالَ : ( مَنْ قَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ غُرِسَتْ لَهُ نَخْلَةٌ فِي الْجَنَّةِ ) قَالَ التِّرْمِذِيُّ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ، وَصَحَّحَهُ الْأَلْبَانِيُّ فِي صَحِيحِ الْجَامِعِ - 6429.

أَنَّ الْعَطَاءَ وَالْفَضْلَ الَّذِي رُتِّبَ عَلَيْهِ لَمْ يُرَتَّبْ عَلَى غَيْرِهِ مِنَ الْأَعْمَالِ فَفِي الصَّحِيحَيْنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ قَالَ : ( مَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ فِي يَوْمٍ مِائَةَ مَرَّةٍ كَانَتْ لَهُ عَدْلَ عَشْرِ رِقَابٍ وَكُتِبَتْ لَهُ مِائَةُ حَسَنَةٍ وَمُحِيَتْ عَنْهُ مِائَةُ سَيِّئَةٍ وَكَانَتْ لَهُ حِرْزًا مِنَ الشَّيْطَانِ يَوْمَهُ ذَلِكَ حَتَّى يُمْسِيَ و لَمْ يَأْتِ أَحَدٌ بِأَفْضَلَ مِمَّا جَاءَ بِهِ إِلَّا رَجُلٌ عَمِلَ أَكْثَرَ مِنْهُ وَمَنْ قَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ فِي يَوْمٍ مِائَةَ مَرَّةٍ حُطَّتْ خَطَايَاهُ وَإِنْ كَانَتْ مِثْلَ زَبَدِ الْبَحْرِ ) وَفِي صَحِيحِ مُسْلِمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ لَأَنْ أَقُولَ سُبْحَانَ اللَّهِ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ وَلَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَاللَّهُ أَكْبَرُ أَحَبُّ إِلَيَّ مِمَّا طَلَعَتْ عَلَيْهِ الشَّمْسُ ).

أَنَّ دَوَامَ ذِكْرِ الرَّبِّ تَبَارَكَ وَتَعَالَى يُوجِبُ الْأَمَانَ مِنْ نِسْيَانِهِ الَّذِي هُوَ سَبَبُ شَقَاءِ الْعَبْدِ فِي مَعَاشِهِ وَمَعَادِهِ فَإِنَّ نِسْيَانَ الرَّبِّ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى يُوجِبُ نِسْيَانَ نَفْسِهِ وَمَصَالِحِهَا قَالَ تَعَالَى : (وَلَا تَكُونُواْ كَٱلَّذِينَ نَسُواْ ٱللَّهَ فَأَنسَىٰهُمۡ أَنفُسَهُمۡۚ أُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡفَٰسِقُونَ⁠) وَإِذَا نَسِيَ الْعَبْدُ نَفْسَهُ أَعْرَضَ عَنْ مَصَالِحِهَا وَنَسِيَهَا وَاشْتَغَلَ عَنْهَا فَهَلَكَتْ وَفَسَدَتْ وَلَا بُدَّ. فَمَنْ نَسِيَ اللَّهَ تَعَالَى أَنْسَاهُ نَفْسَهُ فِي الدُّنْيَا وَنَسِيَهُ فِي الْعَذَابِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ قَالَ تَعَالَى (وَمَنۡ أَعۡرَضَ عَن ذِكۡرِي فَإِنَّ لَهُۥ مَعِيشَةٗ ضَنكٗا وَنَحۡشُرُهُۥ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ أَعۡمَىٰ⁠ قَالَ رَبِّ لِمَ حَشَرۡتَنِيٓ أَعۡمَىٰ وَقَدۡ كُنتُ بَصِيرٗا⁠ قَالَ كَذَٰلِكَ أَتَتۡكَ ءَايَٰتُنَا فَنَسِيتَهَاۖ وَكَذَٰلِكَ ٱلۡيَوۡمَ تُنسَىٰ⁠) أَيْ تُنْسَى فِي الْعَذَابِ كَمَا نَسِيتَ آيَاتِي فَلَمْ تَذْكُرْهَا وَلَمْ تَعْمَلْ بِهَا.

أَنَّ الذِّكْرَ نُورٌ لِلذَّاكِرِ فِي الدُّنْيَا وَنُورٌ لَهُ فِي قَبْرِهِ وَنُورٌ لَهُ فِي مَعَادِهِ يَسْعَى بَيْنَ يَدَيْهِ عَلَى الصِّرَاطِ فَمَا اسْتَنَارَتِ الْقُلُوبُ وَالْقُبُورُ بِمِثْلِ ذِكْرِ اللَّهِ تَعَالَى قَالَ اللَّهُ تَعَالَى : (أَوَمَن كَانَ مَيۡتٗا فَأَحۡيَيۡنَٰهُ وَجَعَلۡنَا لَهُۥ نُورٗا يَمۡشِي بِهِۦ فِي ٱلنَّاسِ كَمَن مَّثَلُهُۥ فِي ٱلظُّلُمَٰتِ لَيۡسَ بِخَارِجٖ مِّنۡهَاۚ) فَالْأَوَّلُ هُوَ الْمُؤْمِنُ اسْتَنَارَ بِالْإِيمَانِ بِاللَّهِ وَمَحَبَّتِهِ وَمَعْرِفَتِهِ وَذِكْرِهِ وَالْآخَرُ هُوَ الْغَافِلُ عَنِ اللَّهِ تَعَالَى الْمُعْرِضُ عَنْ ذِكْرِهِ وَمَحَبَّتِهِ وَالشَّأْنُ كُلُّ الشَّأْنِ وَالْفَلَاحُ كُلُّ الْفَلَاحِ فِي النُّورِ وَالشَّقَاءُ كُلُّ الشَّقَاءِ فِي فَوَاتِهِ.

أَنَّ الذِّكْرَ يَجْمَعُ الْمُتَفَرِّقَ و يُفَرِّقُ الْمُجْتَمِعَ وَيُقَرِّبُ الْبَعِيدَ وَيُبْعِدُ الْقَرِيبَ

أَنَّ فِي الْقَلْبِ قَسْوَةً لَا يُذِيبُهَا إِلَّا ذِكْرُ اللَّهِ تَعَالَى فَيَنْبَغِي لِلْعَبْدِ أَنْ يُدَاوِيَ قَسْوَةَ قَلْبِهِ بِذِكْرِ اللَّهِ تَعَالَى وَذَكَرَ حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنِ الْمُعَلَّى ابْنِ زِيَادٍ أَنَّ رَجُلًا قَالَ لِلْحَسَنِ يَا أَبَا سَعِيدٍ أَشْكُو إِلَيْكَ قَسْوَةَ قَلْبٍ قَالَ أَذِبْهُ بِالذِّكْرِ وَهَذَا لِأَنَّ الْقَلْبَ كُلَّمَا اشْتَدَّتْ بِهِ الْغَفْلَةُ اشْتَدَّتْ بِهِ الْقَسْوَةُ فَإِذَا ذَكَرَ اللَّهَ تَعَالَى ذَابَتْ تِلْكَ الْقَسْوَةُ كَمَا يَذُوبُ الرَّصَاصُ فِي النَّارِ فَمَا أُذِيبَتْ قَسْوَةُ الْقُلُوبِ بِمِثْلِ ذِكْرِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ.

أَنَّ الذِّكْرَ يُوجِبُ صَلَاةَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَمَلَائِكَتِهِ عَلَى الذَّاكِرِ وَمَنْ صَلَّى اللَّهُ تَعَالَى عَلَيْهِ وَمَلَائِكَتُهُ فَقَدْ أَفْلَحَ كُلَّ الْفَلَاحِ وَفَازَ كُلَّ الْفَوْزِ قَالَ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى : (يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱذۡكُرُواْ ٱللَّهَ ذِكۡرٗا كَثِيرٗا⁠ وَسَبِّحُوهُ بُكۡرَةٗ وَأَصِيلًا⁠ هُوَ ٱلَّذِي يُصَلِّي عَلَيۡكُمۡ وَمَلَٰٓئِكَتُهُۥ لِيُخۡرِجَكُم مِّنَ ٱلظُّلُمَٰتِ إِلَى ٱلنُّورِۚ وَكَانَ بِٱلۡمُؤۡمِنِينَ رَحِيمٗا⁠).

أَنَّ مَجَالِسَ الذِّكْرِ مَجَالِسُ الْمَلَائِكَةِ فَلَيْسَ مِنْ مَجَالِسِ الدُّنْيَا لَهُمْ مَجْلِسٌ إِلَّا مَجْلِسٌ يُذْكَرُ اللَّهُ تَعَالَى فِيهِ كَمَا أَخْرَجَا فِي الصَّحِيحَيْنِ مِنْ حَدِيثِ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ إِنَّ لِلَّهِ مَلَائِكَةً فُضُلًا عَنْ كُتَّابِ النَّاسِ يَطُوفُونَ فِي الطُّرُقِ يَلْتَمِسُونَ أَهْلَ الذِّكْرِ فَإِذَا وَجَدُوا قَوْمًا يَذْكُرُونَ اللَّهَ تَعَالَى تَنَادَوْا هَلُمُّوا إِلَى حَاجَتِكُمْ قَالَ فَيَحُفُّونَهُمْ بِأَجْنِحَتِهِمْ إِلَى السَّمَاءِ الدُّنْيَا فَيَسْأَلُهُمْ رَبُّهُمْ تَعَالَى وَهُوَ أَعْلَمُ بِهِمْ مَا يَقُولُ عِبَادِي قَالَ يَقُولُونَ يُسَبِّحُونَكَ وَيُكَبِّرُونَكَ وَيَحْمَدُونَكَ قَالَ فَيَقُولُ هَلْ رَأَوْنِي قَالَ فَيَقُولُونَ لَا وَاللَّهِ مَا رَأَوْكَ قَالَ فَيَقُولُ كَيْفَ لَوْ رَأَوْنِي قَالَ فَيَقُولُونَ لَوْ رَأَوْكَ كَانُوا أَشَدَّ لَكَ عِبَادَةً وَأَشَدَّ لَكَ تَحْمِيدًا وَتَمْجِيدًا وَأَكْثَرَ لَكَ تَسْبِيحًا قَالَ فَيَقُولُ مَا يَسْأَلُونِي قَالَ يَسْأَلُونَكَ الْجَنَّةَ قَالَ يَقُولُ وَهَلْ رَأَوْهَا قَالَ يَقُولُونَ لَا وَاللَّهِ يَا رَبِّ مَا رَأَوْهَا قَالَ فَيَقُولُ فَكَيْفَ لَوْ أَنَّهُمْ رَأَوْهَا قَالَ يَقُولُونَ لَوْ أَنَّهُمْ رَأَوْهَا كَانُوا أَشَدَّ عَلَيْهَا حِرْصًا وَأَشَدَّ لَهَا طَلَبًا وَأَعْظَمَ فِيهَا رَغْبَةً فَيَقُولُ فَمِمَّ يَتَعَوَّذُونَ قَالَ يَقُولُونَ مِنَ النَّارِ قَالَ يَقُولُ وَهَلْ رَأَوْهَا قَالَ يَقُولُونَ لَا وَاللَّهِ يَا رَبِّ مَا رَأَوْهَا قَالَ يَقُولُ فَكَيْفَ لَوْ رَأَوْهَا قَالَ يَقُولُونَ لَوْ رَأَوْهَا كَانُوا أَشَدَّ مِنْهَا فِرَارًا وَأَشَدَّ لَهَا مَخَافَةً قَالَ يَقُولُ فَأُشْهِدُكُمْ أَنِّي قَدْ غَفَرْتُ لَهُمْ فَيَقُولُ مَلَكٌ مِنَ الْمَلَائِكَةِ فِيهِمْ فُلَانٌ لَيْسَ مِنْهُمْ و إِنَّمَا جَاءَ لِحَاجَةٍ قَالَ هُمُ الْجُلَسَاءُ لَا يَشْقَى بِهِمْ جَلِيسُهُمْ ) فَهَذَا مِنْ بَرَكَتِهِمْ عَلَى نُفُوسِهِمْ وَعَلَى جَلِيسِهِمْ فَلَهُمْ نَصِيبٌ مِنْ قَوْلِهِ وَجَعَلَنِي مُبَارَكًا أَيۡنَ مَا كُنتُ فَهَكَذَا الْمُؤْمِنُ مُبَارَكٌ أَيْنَ حَلَّ وَالْفَاجِرُ مَشْؤُومٌ أَيْنَ حَلَّ فَمَجَالِسُ الذِّكْرِ مَجَالِسُ الْمَلَائِكَةِ وَمَجَالِسُ الْغَفْلَةِ مَجَالِسُ الشَّيَاطِينِ وَكُلٌّ مُضَافٌ إِلَى شَكْلِهِ وَأَشْبَاهِهِ وَكُلُّ امْرِئٍ يَصِيرُ إِلَى مَا يُنَاسِبُهُ.

أَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يُبَاهِي بِالذَّاكِرِينَ مَلَائِكَتَهُ كَمَا رَوَى مُسْلِمٌ فِي صَحِيحِهِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ خَرَجَ مُعَاوِيَةُ عَلَى حَلْقَةٍ فِي الْمَسْجِدِ فَقَالَ مَا أَجْلَسَكُمْ قَالُوا جَلَسْنَا نَذْكُرُ اللَّهَ تَعَالَى قَالَ آللَّهِ مَا أَجْلَسَكُمْ إِلَّا ذَاكَ قَالُوا وَاللَّهِ مَا أَجْلَسَنَا إِلَّا ذَاكَ قَالَ أَمَا إِنِّي لَمْ أَسْتَحْلِفْكُمْ تُهْمَةً لَكُمْ وَمَا كَانَ أَحَدٌ بِمَنْزِلَتِي مِنْ رَسُولِ اللَّهِ أَقَلَّ عَنْهُ حَدِيثًا مِنِّي وَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ خَرَجَ عَلَى حَلْقَةٍ مِنْ أَصْحَابِهِ فَقَالَ : ( مَا أَجْلَسَكُمْ قَالُوا جَلَسْنَا نَذْكُرُ اللَّهَ تَعَالَى وَنَحْمَدُهُ عَلَى مَا هَدَانَا لِلْإِسْلَامِ وَمَنَّ عَلَيْنَا بِكَ قَالَ آللَّهِ مَا أَجْلَسَكُمْ إِلَّا ذَاكَ قَالُوا وَاللَّهِ مَا أَجْلَسَنَا إِلَّا ذَاكَ قَالَ أَمَا إِنِّي لَمْ أَسْتَحْلِفْكُمْ تُهْمَةً لَكُمْ وَلَكِنَّهُ أَتَانِي جِبْرِيلُ فَأَخْبَرَنِي أَنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى يُبَاهِي بِكُمُ الْمَلَائِكَةَ ) فَهَذِهِ الْمُبَاهَاةُ مِنَ الرَّبِّ تَبَارَكَ وَتَعَالَى دَلِيلٌ عَلَى شَرَفِ الذِّكْرِ عِنْدَهُ وَمَحَبَّتِهِ لَهُ وَأَنَّ لَهُ مَزِيَّةً عَلَى غَيْرِهِ مِنَ الْأَعْمَالِ.

أَنَّ جَمِيعَ الْأَعْمَالِ إِنَّمَا شُرِعَتْ إِقَامَةً لِذِكْرِ اللَّهِ تَعَالَى وَالْمَقْصُودُ بِهَا تَحْصِيلُ ذِكْرِ اللَّهِ تَعَالَى قَالَ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى : (أَقِمِ ٱلصَّلَوٰةَ لِذِكۡرِيٓ⁠).

أَنَّ ذِكْرَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ يُسَهِّلُ الصَّعْبَ وَيُيَسِّرُ الْعَسِيرَ وَيُخَفِّفُ الْمَشَاقَّ فَمَا ذُكِرَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَلَى صَعْبٍ إِلَّا هَانَ وَلَا عَلَى عَسِيرٍ إِلَّا تَيَسَّرَ وَلَا مَشَقَّةٍ إِلَّا خَفَّتْ وَلَا شِدَّةٍ إِلَّا زَالَتْ وَلَا كُرْبَةٍ إِلَّا انْفَرَجَتْ فَذِكْرُ اللَّهِ تَعَالَى هُوَ الْفَرَجُ بَعْدَ الشِّدَّةِ وَالْيُسْرُ بَعْدَ الْعُسْرِ وَالْفَرَجُ بَعْدَ الْغَمِّ وَالْهَمِّ يُوَضِّحُهُ.

أَنَّ كَثْرَةَ ذِكْرِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ أَمَانٌ مِنَ النِّفَاقِ فَإِنَّ الْمُنَافِقِينَ قَلِيلُو الذِّكْرِ لِلَّهِ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فِي الْمُنَافِقِينَ وَلَا يَذۡكُرُونَ ٱللَّهَ إِلَّا قَلِيلٗا⁠ وَقَالَ كَعْبٌ مَنْ أَكْثَرَ ذِكْرَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ بَرِئَ مِنَ النِّفَاقِ وَلِهَذَا وَاللَّهُ أَعْلَمُ خَتَمَ اللَّهُ تَعَالَى سُورَةَ الْمُنَافِقِينَ بِقَوْلِهِ تَعَالَى : (يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تُلۡهِكُمۡ أَمۡوَٰلُكُمۡ وَلَآ أَوۡلَٰدُكُمۡ عَن ذِكۡرِ ٱللَّهِۚ وَمَن يَفۡعَلۡ ذَٰلِكَ فَأُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡخَٰسِرُونَ⁠) فَإِنَّ فِي ذَلِكَ تَحْذِيرًا مِنْ فِتْنَةِ الْمُنَافِقِينَ الَّذِينَ غَفَلُوا عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَوَقَعُوا فِي النِّفَاقِ.

En güzel amellerden biri, Müslümanı Rabbine yaklaştıran basit ameldir.

Zikrin ve duanın fazileti ve teşvikiyle ilgili ayet ve hadisler

Allah Resulü sallallahu aleyhi ve sellem'den rivayet edilen pek çok ayet ve sahih hadisler mevcut olup, mümkün olanlardan söz ediyoruz. Ondan.

Cenab-ı Hak şöyle buyurmuştur: "Ve Allah'ı anmak daha büyüktür."

Ve Cenâb-ı Hak şöyle buyurdu: "Sabah akşam O'nu tesbih et."

Ve Cenâb-ı Hak şöyle buyurdu: "Öyleyse beni anın, ben de sizi anayım, bana şükredin, fakat inkar etmeyin."

Ve Cenab-ı Hak şöyle buyurmuştur: "Ey iman edenler, Allah'ı çok anın."

Ve Cenab-ı Hak şöyle buyurmuştur: "Allah'ı çok ananlarla erkeklere de Allah, onlara mağfiret ve büyük bir mükâfat hazırlamıştır."

Ve Cenâb-ı Hak şöyle buyurdu: "Rabbini çok an, akşam ve sabah O'nu tesbih et."

Ve Cenab-ı Hak şöyle buyurmuştur: "Onlar ayakta, otururken ve yanları üzerinde Allah'ı anarlar."

Ve Cenâb-ı Hak şöyle buyurdu: "Ramazanlarınızı tamamladığınızda, babalarınızı andığınız gibi veya daha güçlü bir şekilde Allah'ı anın."

Ve Cenab-ı Hak şöyle buyurmuştur: "Ey iman edenler, ne mallarınız, ne de çocuklarınız sizi Allah'ı anmaktan alıkoymasın."

Ve Cenâb-ı Hak şöyle buyurdu: "Sabah ve öğleden sonraları yüksek sesle konuşmadan, tevazu ve korkuyla Rabbini an ve gafillerden olma."

Allah Resulü (s.a.v.) şöyle buyurmuştur: "Rabbini zikreden ile Rabbini hatırlamayanın misali, diri ile ölünün misali gibidir."

Allah Resulü (s.a.v.) şöyle buyurdu: "Amellerinizin en hayırlısını, padişahınızın katında en temizini, derecelerinizin en üstününü ve sizin için en hayırlısını size haber vereyim mi?" Altın ve gümüş harcamak, senin için düşmanınla karşılaşıp onların boyunlarını vurman ve onların da senin boyunlarını vurmasından daha hayırlıdır.” “Evet” dediler. Şöyle buyurdu: (Yüce Allah'ı anmak).

Allah Resulü (s.a.v.) şöyle buyurdu: "Cenâb-ı Hak buyuruyor ki: "Kulum Beni düşündüğünde ben varım, Beni andığında ben de onunla birlikteyim. Onu nefsim ile anarım, eğer o benden bir toplulukta zikrederse, onu onlardan daha hayırlı bir mecliste anarım, o bana bir kol mesafesi yaklaşsa ben de ona bir kol mesafesi kadar yaklaşırım. O Bana bir kol mesafesi kadar yaklaşırsa ben de ona bir kol mesafesi kadar yaklaşırım." Eğer o bana yürüyerek gelirse, ben de ona tırısla gelirim.”

Allah Resulü (s.a.v.) şöyle buyurmuştur: "Kim bir koltuğa oturur ve orada Allah'ı zikretmezse, Allah'tan ona bir sitem vardır ve kim de yatar da Allah'ın kendisine bir sıkıntı yaşattığını zikretmezse."

Allah Resulü (s.a.v.) şöyle buyurmuştur: "Bir topluluk, Allah'ı zikretmediği ve Peygamberine dua etmediği bir mecliste, üzerlerine bir yük gelmedikçe oturmamıştır." Dilerse onlara azap eder, dilerse onları bağışlar.”

Allah Resulü (s.a.v.) şöyle buyurmuştur: "Allah'ı zikretmediği bir topluluktan, eşek leşi gibi kalkması dışında kalkan yoktur. Bu onlar için bir üzüntüdür."

İmam İbn-i Kayyim el-Cevziyye'nin Zikretmenin Fazileti

Şeytanı kovar, onu bastırır ve mağlup eder.

Bu, Rahman ve Cenab-ı Hakk'ı memnun eder.

Kalpten endişe ve kederi giderir.

Kalbe neşe, mutluluk ve memnuniyet getirir.

Rızık getirir.

Zikrin üzerini vakurlukla, tatlılıkla, tazelikle kaplar.

Ona İslam'ın ruhu, din değirmeninin direği, saadet ve kurtuluşun yörüngesi olan sevgiyi miras bırakır. Allah her şeye bir sebep yaratmış ve sevginin sebebini sürekli hatırlamaktır. Kim Cenâb-ı Hakk'ın sevgisine kavuşmak isterse, zikri üzerinde tefekkür etsin; çünkü o, ilim kapısı olduğu gibi ilim ve araştırmadır; zikir de sevginin kapısı, onun en büyük caddesi ve en doğru yoludur.

Hayır kapısından girene kadar ona gözetimi miras bırakır, böylece Allah'ı görüyormuş gibi ibadet eder ve Zikretten gafil olanın bir makama ulaşması mümkün değildir. İhsan, oturanın evine ulaşmanın imkânının olmaması gibidir.

Ona, Cenab-ı Hakk'a dönüş olan tövbeyi miras bırakır, dolayısıyla O'nu anarak defalarca O'na döndüğünde, ona vasiyet etmiş olur ve bu onun kalbiyle dönüşüdür. Her durumda onun için, Cenâb-ı Hak onun sığınağı, sığınağı, sığınağı, sığınağı, kalbinin öpücüğü, musibetlerde kaçış noktasıdır. Ve felaketler.

Kalbi üzerindeki hakimiyetinin yoğunluğundan ve Cenab-ı Hakk katındaki varlığından dolayı, gafil insanın aksine, Yüce ve Celil olan Rabbine prestij ve hürmet miras bırakır. Çünkü onun kalbindeki prestij perdesi incedir.

Cenab-ı Hakk'ın şöyle buyurduğu gibi, ona Cenab-ı Hakk'ın zikrini miras bırakır: (O halde Beni anın, ben de sizi anayım.) Ve eğer zikirde yalnızca bundan başkası olmasaydı, bu yeterli olurdu. Fazileti ve şerefi vardır ve o, Aziz ve Celil olan Rabbinden rivayet edileni söylemiştir. (Kim kendi kendine Beni anarsa, Ben de onu nezdimde anarım ve kim Beni bir toplulukta anarsa, Ben onu onlardan daha hayırlı bir toplulukta anarım.) Buhari ve Müslim rivayet etmiştir.

Günahları örter, giderir. Çünkü iyiliklerin en büyüğüdür, iyilikler kötülükleri giderir.

Kul ile Aziz ve Celil olan Rabbi arasındaki yalnızlığı giderir, çünkü gafil olanın, kendisi ile Cenab-ı Hakk arasında ancak kaybolacak bir yalnızlığı vardır. Bahsederek.

Kul, refah içinde Allah'ı zikrederek tanırsa, sıkıntı içinde de O'nu tanır ve öyle bir tesir meydana gelir ki, Cenâb-ı Hakk'ı zikreden itaatkâr kul, başına bir sıkıntı geldiğinde veya Cenab-ı Hakk'tan bir ihtiyaç istediğinde, melekler: Ya Rabbi, tanınmış bir kuldan tanınmış bir ses der, gafil ise yüz çevirir. Cenab-ı Hakk'ın izniyle, O'na dua edip sorduğunda meleklerin "Ya Rabbi" demeleri, nankör bir kulun nankör sesi ve İbn Abbas'ın hadisi: O, Allah'ı tanıdı. Bollukta, darlıkta seni bilir - İmam Ahmed rivayet ediyor

Muaz -Allah ondan razı olsun-'un dediği gibi, onu Cenab-ı Hakk'ın azabından kurtarır ve Peygamber'e kadar takip edilebilen bir rivayetle rivayet edilir (Hiçbir insan, kendisini Cenab-ı Hakk'ın azabından, Cenab-ı Hakk'ın zikrinden kurtaracak bir iş yapmamıştır). Ahmed, Malik, İbn Mâce ve Tirmizî rivayet etmiştir.

Peygamber Efendimiz (s.a.v.)'in kendisine bildirdiği gibi, sükûnetin nüzulünün, rahmetin taşmasının ve zikreden kimsenin etrafını saran meleklerin sebebidir. - Hadis: (Hiçbir topluluk Allah'ı zikrederek oturmaz, ancak melekler onları kuşatır, rahmet onları sarar, üzerlerine sükunet iner ve Allah, kendisiyle beraber olanlar arasında onları anar) Müslim'den rivayet edilmiştir.

Dilin gıybetten, dedikodudan, yalandan, müstehcenlik ve yalandan uzaklaşmasının sebebi budur. Hizmetçi konuşmalıdır. Cenâb-ı Hakk'ın zikrinden ve O'nun emirlerinden bahsetmedi. Bu haramlardan veya bir kısmından bahsetmiştir ve Cenâb-ı Hakk'ı anmaktan başka hiçbir kurtuluş yolu yoktur ve müşahede ve tecrübe buna şahittir. O halde kim dilini Allah'ı anmaya alıştırırsa, dili yalandan ve boş sözden korunmuş olur. Kim de Allah'ı anmakla dilini kurutursa, o, her türlü yalanla, boş sözle ve müstehcenlikle ıslanır. Allah'tan başka güç ve kuvvet yoktur.

Kulun kıyamet günü kalp kırıklığından korunmasını sağlar, zira kulun Rabbini zikretmediği her toplantı, kıyamet günü ona üzüntü kaynağı olur. Diriliş.

İbadetlerin en kolayıdır ve en hayırlısıdır, çünkü dilin hareketi, bir uzuv hareket etse bile, uzuvların en hafif ve en kolay hareketidir. İnsanın gündüz ve gece hareketi, dilinin hareketi kadar zordur ama bunu yapması mümkün değildir. Ve hadis-i şerifte: (Dilde hafif, mizanda ağır olan iki kelime Rahman katında sevgilidir: Allah'ı tesbih ederim ve O'nun hamdiyle, Büyük Allah'ı tesbih ederim.)

Cennet bitkisidir. Tirmizî'de Ebu'z-Zübeyr'in, Cabir'den rivayet ettiği hadiste, Peygamber Efendimiz'den rivayetle şöyle buyurmuştur: (Kim, Allah'ı tesbih ederim ve O'na hamdolsun derse, onun için cennette bir hurma ağacı dikilir) buyurdu. Tirmizî hasen ve sahih bir hadistir ve Albani bunu Sahih el-Cami' - 6429'da tasdik etmiştir.

Vermek ve bunun için tahakkuk eden fazilet, başka amellere tahakkuk etmedi. İki Sahih kitapta Ebu Hureyre radıyallahu anh'dan rivayet edildiğine göre, Allah Resulü şöyle buyurmuştur: (Kim: "Allah'tan başka ilah yoktur, ortağı yoktur, mülk O'nundur, hamd O'nadır ve O her şeye kadirdir" derse) günde yüz defa buyurmuştur. On köle hakkı vardı, kendisine yüz iyilik yazıldı, yüz kötülük silindi ve bu, o gün onun için şeytandan korunmaydı. Akşam oluncaya kadar, kendisinden daha çok iş yapan ve "Kıyamet gününde Allah'ı tesbih ederim ve O'na hamd olsun" diyen kimse dışında kimse, getirdiğinden daha iyisini getiremez. Yüz defa günahları deniz köpüğü kadar olsa bile affedildi.) Ve Sahih-i Müslim'de Ebu Hureyre'den rivayetle şöyle buyurmuştur: Resûlullah şöyle buyurdu: "Çünkü Allah'ı tesbih ederim, Allah'a hamd olsun diyorum, Allah'tan başka ilah yoktur ve Allah benim için üzerine güneşin doğduğu her şeyden daha büyük, daha sevgilidir.)

Aziz ve Celil olan Rabbini sürekli zikretmek, kulun hayatında ve istikbalinde sıkıntıya sebep olan O'nu unutmaktan emin olmayı gerektirir. Yüce Rabbimizi unutmak, kendini ve menfaatlerini unutmayı zorunlu kılar. Yüce Allah şöyle buyurmuştur: (Ve Allah'ı unutan ve O'nun kendi nefislerine unutturduğu kimseler gibi olmayın. İşte onlar, haddi aşanlardır.) Ve eğer kul, kendini unutur, menfaatlerinden yüz çevirir, onu unutur ve ondan uzaklaşırsa, o zaman kaçınılmaz olarak helak olur ve bozulur. O halde kim Cenab-ı Hakk'ı unutursa, O da kendisini bu dünyada unutur ve kıyamet günü azabında da onu unutur. Cenâb-ı Hak şöyle buyurmuştur: "Kim benim zikrimden yüz çevirirse, o, gerçekten kötü bir geçimdir ve biz onu kıyamet gününde kör olarak haşredeceğiz. O, "Rabbim, ben görürken neden beni kör olarak topladın?" der. "İşte sana âyetlerimiz böyle geldi" diyecek. Ben de unuttum, bugün de unutuluyor.) Yani, sen benim ayetlerimi unuttuğun, hatırlamadığın ve uygulamadığın gibi, o da azapta unutulacaktır.

Şüphesiz zikir, zikreden için dünyada bir nur, kabirde bir nur, ahirette de bir nurdur. Yolda O'nun önünde çabalar, böylece kalpler asla aydınlanmaz. Kabirler de Cenab-ı Hakk'ın zikri gibidir. Cenâb-ı Hak buyurdu ki: (Ölü olan ve ona dirilttiğimiz ve ona, kendisi gibi insanlar arasında yürüyeceği bir nur kıldığımız kimse var mı? Karanlıklardan çıkış yolu yoktur. Birincisi, Allah'a imanla, O'nun sevgisiyle, ilmiyle ve O'nu anmakla aydınlanan mümindir; sonuncusu, Cenab-ı Hakk'tan gafil olan, O'nun zikrinden ve sevgisinden yüz çevirendir; bütün işler meseledir, her başarı nurdadır ve her musibet içindeki tüm sefalet onu kaçırdı.

Zikre, dağınıkları bir araya getirir, toplumu böler, uzaktakileri birleştirir, yakınları uzaklaştırır.

Kalpte ancak Cenab-ı Hakk'ı anmakla giderilebilecek bir katılık vardır, dolayısıyla kul, kalbindeki katılığı Cenab-ı Hakk'ı anarak iyileştirmelidir. Hammad bin Zeyd, Mualla İbn Ziyad'dan rivayetle, bir adamın Hasan'a şöyle dediğini nakletmiştir: "Ey Ebu Sa'id, kalbimin katılığından sana şikayet ediyorum." "Onu zikirle götür" buyurdu. Çünkü kalbin gafleti yoğunlaştıkça zulüm de artar. Demek ki Cenab-ı Hak anıldığında o zulüm, Kurşunun ateşte erimesi gibi erir, fakat kalplerin katılığı hiçbir zaman Cenab-ı Hakk'ın zikri gibi erimemiştir.

Zikrin zikri, Cenâb-ı Hakk'ın ve meleklerinin zikreden üzerine salât etmesini gerektirir ve Cenab-ı Hakk ve melekleri kime salât ederse, bütün muvaffakiyetler muvaffak olmuş ve hepsi galip gelmiştir. Zafer. Yüce Allah şöyle buyurmuştur: (Ey iman edenler, Allah'ı çok zikrederek anın ve sabah akşam O'nu tesbih edin. Size nimet veren O'dur. Melekleri de sizi karanlıklardan aydınlığa çıkarır ve O, mü'minlere karşı merhametlidir.)

Zikret meclisleri meleklerin meclisleridir ve bu dünyanın hiçbir meclisi, onların yönlendirdiği şekilde Cenab-ı Hakk'ın anıldığı bir meclis dışında onlar için değildir. İki Sahih'te, Ebu Salih'ten rivayet edilen, Ebu Hureyre'den rivayet edilen A'meş hadisinde, Resûlullah şöyle buyurmuştur: "Şüphesiz Allah'ın, insanların katiplerinden başka, yollarda dolaşan melekleri de vardır." Zikir ehli ararlar, Cenab-ı Hakk'ı zikreden bir kavim bulduklarında onlara şöyle seslenirler: "İhtiyacınız olana gelin." Dedi ve etraflarını sardılar. Kanatları en alt göğe doğru, Yüce Rableri onlara soracak ve onlar hakkında kullarımın ne söyleyeceğini en iyi bilen O'dur. Dedi ki: "Seni tesbih ediyorlar" diyorlar. Seni tesbih ediyorlar, hamd ediyorlar. Dedi ki: "Beni gördüler mi?" “Hayır, Vallahi seni görmediler” dedi. “Beni görseler nasıl olur?” dedi. dedi. (Eğer seni görselerdi, sana daha çok ibadet ederler, daha çok hamd ederler, seni daha çok tesbih ederler, seni daha çok tesbih ederlerdi) diyorlar. “Bana ne soruyorlar?” dedi. dedi. Senden Cenneti istiyorlar. "Peki onu gördüler mi?" dedi. “Hayır, ya Rabbi, görmediler” dedi. “Peki ya görmüş olsalardı?” dedi. Dedi ki: Eğer onu görselerdi, ona daha çok şevk duyarlardı, daha çok ararlardı ve ona daha çok arzu duyarlardı diyorlar. Sonra diyor ki: Onlar neyden sığınıyorlar? Dedi ki: "Ateşten" diyorlar. "Peki onu gördüler mi?" dedi. “Hayır, ya Rabbi, görmediler” dedi. "Peki ya görmüş olsalardı?" dedi. “Diyorlar” dedi. Eğer onu görselerdi, ondan daha çok kaçar ve ondan daha çok korkarlardı. "O halde onları bağışladığıma seni şahit tutuyorum" dedi. Sonra meleklerden biri şöyle der: Aralarında, onlardan olmayıp bir ihtiyaç için gelen filanca da vardı. "Onlar, onlarla birlikte oturanlardır. Arkadaşları onlardan sıkıntı çekmezler." Bu, onların nefislerine olan nimetlerinin bir parçasıdır. Onlarla birlikte oturanlar da O'nun, "Nerede olursam olayım beni mübarek kıldı" sözünden bir nasibi vardır. İşte böyle bir mü’min, nerede ikamet ederse etsin, bereketlenir, kâfir ise, nerede ikamet ederse, lanetlenir. Zikret meclisleri meleklerin meclisleridir, gafil meclisleri ise şeytanların meclisleridir ve her insan kendi şekline ve benzerine eklenir ve her insan kendisine yakışan olur.

Müslim'in Sahih'inde Ebu Said el-Hudri'den rivayet ettiği gibi, Cenab-ı Hak, hatırlayan melekleriyle iftihar eder: Muaviye mescidde daire şeklinde dışarı çıktı. 'Seni oturtmadık' dedi. “Biz Cenab-ı Hakk’ı zikretmek için oturduk” dediler. "Biz seni bunun dışında oturtmadık" dedi. “Vallahi biz bundan başkasıyla oturmadık” dediler. Dedi ki: "Ben sana, sana karşı bir suçlamada bulunarak yemin ettirmedim ve benim durumumda olan, Resûlullah'ın yanında benden daha az konuşan hiç kimse, onun hakkında benden daha az konuşmadı ve Resûlullah bana isyan etti." Ashabından bir grup ve o dedi ki: (Sizi ne oturttu? Onlar: Biz, Cenab-ı Hakk'ı anarak, bizi İslam'a ilettiğinden ve senin aracılığınla bize nimetler verdiğinden dolayı O'na hamd ederek oturduk, dediler.) Vallahi, biz seninle o dışında oturmadık. Vallahi biz seninle o hariç oturmadık dediler. “Size yönelik bir suçlama üzerine yemin etmenizi istemedim ama yanıma geldi” dedi. Cebrail bana, Aziz ve Yüce Allah'ın seninle meleklere karşı övündüğünü söyledi. Yüceler Yücesi Rabbin bu övünmesi onun şerefinin bir delilidir. Zikrin O'nun yanında olduğu ve O'nun ona olan sevgisinin diğer amellerden üstün olduğudur.

Bütün amellerin amacı sadece Allah'ı anmak için farz kılınmıştır ve amacı da Cenab-ı Hakk'ı anmaktır. Yüce Allah şöyle buyurdu: ( Beni anmak için namaz kılın.

Cenab-ı Hakk'ı anmak zoru kolaylaştırır, zoru kolaylaştırır, zorlukları hafifletir. Cenab-ı Hakk, zorluktan ancak kolaylıktan söz eder, zor olanı da kolaylaştırmaz. Kolaylık yoktur, kolaylaşmayan zorluk yoktur, geçmeyen zorluk yoktur, hafifletmeyen sıkıntı yoktur, dolayısıyla Cenab-ı Hakk'ı zikretmek, zorluktan sonra kolaylık ve kolaylıktır. Zorluktan ve ferahlıktan, keder ve endişeden sonra bunu anlatır.

Cenâb-ı Hakk'ı çok zikretmek, münafıklıktan bir korunmadır. Çünkü münafıklar, Cenab-ı Hakk'ı pek ender anarlar. Cenâb-ı Hak münafıklar hakkında şöyle buyurmuştur: Onlar Allah'ı çok azı dışında anarlar ve Ka'b şöyle demiştir: Kim Allah'ı çok zikrederse, o münafıklıktan uzaktır ve bu nedenle, Allah en iyisini bilir, Cenab-ı Hak, Münafıklar Suresi'ni mühürlemiştir: (Ey iman edenler, ne mallarınız, ne de çocuklarınız sizi Allah'ı anmaktan alıkoymasın. Peki bunu yapan kimdir? Kaybedenler onlardır.) Şüphesiz bunda, fitneye karşı bir uyarı vardır. Cenâb-ı Hakk'ı anmayı ihmal eden ve münafıklığa düşen münafıklar.

Zikrimi ekle

Bu zikirleri yalnızca siz görebilirsiniz. Hesabınızda saklanırlar.

Okuma süresiHazır olduğunuzda başlayın
0 / 0

Tamamlanan okumalarınız burada görünecek.

Okuma duraklatıldı

Açıklama ve kaynak

Zikri paylaş

WhatsApp Telegram Facebook X
Paylaşılacak metin

Yeniden başlansın mı?

Bu, kategorinin mevcut sayaçlarını ve kayıtlı yerini temizler. Tamamlanmış okuma geçmişiniz saklanır.

Hadis kütüphanesinden

Hadis
Narrated Ibn `Abbas: The delegates of `Abdul Qais came to Allah's Messenger (ﷺ) and said, "The pagans of the tribe of Mudar intervene between you and us therefore we cannot come to you except in the Holy months. So please order us to do something good (Religious deeds) by which we may enter Paradise (by acting on them) and we may inform our people whom we have left behind to observe it." The Prophet (ﷺ) said, "I order you to do four things and forbid you from four things: I order you to believe in Allah. Do you know what is meant by belief in Allah? It is to testify that none has the right to be worshipped except Allah, to offer prayers perfectly, to give Zakat, and to give Al-Khumus (one-fifth of the war booty) (in Allah's Cause). And I forbid you four things, (i.e., Do not drink alcoholic drinks) Ad-Dubba, An- Naqir, (pitched water skins), Az-Zuruf, Al-Muzaffat and Al--Hantam (names of utensils used for the preparation of alcoholic drinks)." (See Hadith No. 50, Vol. 1)
Sahih al-Bukhari

Reference : Sahih al-Bukhari 7556 In-book reference : Book 97, Hadith 181 USC-MSA web (English) reference : Vol. 9, Book 93, Hadith 645 (deprecated numbering scheme)

Hadisi ve kaynağını oku