Allohni zikr qilishning fazilati

O‘qish sozlamalari

Vaqt ko‘rsatilgan matndan hisoblanadi. Tayyor bo‘lganda ijroni bosing.

Avtomatik sanash

إِنَّ مِنْ أَفْضَلِ الْأَعْمَالِ الصَّالِحَةِ الْيَسِيرَةِ الَّتِي تُقَرِّبُ الْمُسْلِمَ إِلَى رَبِّهِ جَلَّ وَعَلَا الذِّكْرَ.

آيَاتٌ وَأَحَادِيثُ فِي فَضْلِ الذِّكْرِ وَالدُّعَاءِ وَالْحَثِّ عَلَيْهَا

وَرَدَ فِي فَضْلِ الذِّكْرِ وَالدُّعَاءِ وَالْحَثِّ عَلَيْهَا آيَاتٌ كَثِيرَةٌ، وَأَحَادِيثُ صَحِيحَةٌ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، نَذْكُرُ مَا تَيَسَّرَ مِنْهَا.

قَالَ تَعَالَى : "وَلَذِكۡرُ ٱللَّهِ أَكۡبَرُۗ".

وَقَالَ تَعَالَى : "وَسَبِّحُوهُ بُكۡرَةٗ وَأَصِيلًا⁠".

وَقَالَ تَعَالَى : "فَٱذۡكُرُونِيٓ أَذۡكُرۡكُمۡ وَٱشۡكُرُواْ لِي وَلَا تَكۡفُرُونِ⁠".

وَقَالَ تَعَالَى : "يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱذۡكُرُواْ ٱللَّهَ ذِكۡرٗا كَثِيرٗا⁠".

وَقَالَ تَعَالَى : "وَٱلذَّٰكِرِينَ ٱللَّهَ كَثِيرٗا وَٱلذَّٰكِرَٰتِ أَعَدَّ ٱللَّهُ لَهُم مَّغۡفِرَةٗ وَأَجۡرًا عَظِيمٗا⁠".

وَقَالَ تَعَالَى : "وَٱذۡكُر رَّبَّكَ كَثِيرٗا وَسَبِّحۡ بِٱلۡعَشِيِّ وَٱلۡإِبۡكَٰرِ⁠".

وَقَالَ تَعَالَى : "ٱلَّذِينَ يَذۡكُرُونَ ٱللَّهَ قِيَٰمٗا وَقُعُودٗا وَعَلَىٰ جُنُوبِهِمۡ".

وَقَالَ تَعَالَى : "فَإِذَا قَضَيۡتُم مَّنَٰسِكَكُمۡ فَٱذۡكُرُواْ ٱللَّهَ كَذِكۡرِكُمۡ ءَابَآءَكُمۡ أَوۡ أَشَدَّ ذِكۡرٗاۗ".

وَقَالَ تَعَالَى : "يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تُلۡهِكُمۡ أَمۡوَٰلُكُمۡ وَلَآ أَوۡلَٰدُكُمۡ عَن ذِكۡرِ ٱللَّهِۚ".

وَقَالَ تَعَالَى : "وَٱذۡكُر رَّبَّكَ فِي نَفۡسِكَ تَضَرُّعٗا وَخِيفَةٗ وَدُونَ ٱلۡجَهۡرِ مِنَ ٱلۡقَوۡلِ بِٱلۡغُدُوِّ وَٱلۡأٓصَالِ وَلَا تَكُن مِّنَ ٱلۡغَٰفِلِينَ⁠".

و قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "مَثَلُ الَّذِي يَذْكُرُ رَبَّهُ و الَّذِي لَا يَذْكُرُ رَبَّهُ مَثَلُ الْحَيِّ و الْمَيِّتِ".

و قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "أَلَا أُنَبِّئُكُمْ بِخَيْرِ أَعْمَالِكُمْ و أَزْكَاهَا عِنْدَ مَلِيكِكُمْ و أَرْفَعِهَا فِي دَرَجَاتِكُمْ و خَيْرٍ لَكُمْ مِنْ إِنْفَاقِ الذَّهَبِ و الْوَرِقِ و خَيْرٍ لَكُمْ مِنْ أَنْ تَلْقَوْا عَدُوَّكُمْ فَتَضْرِبُوا أَعْنَاقَهُمْ و يَضْرِبُوا أَعْنَاقَكُمْ؟ " قَالُوا بَلَى . قَالَ : (ذِكْرُ اللَّهِ تَعَالَى).

و قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "يَقُولُ اللَّهُ تَعَالَى : أَنَا عِنْدَ ظَنِّ عَبْدِي بِي , و أَنَا مَعَهُ إِذَا ذَكَرَنِي , فَإِنْ ذَكَرَنِي فِي نَفْسِهِ ذَكَرْتُهُ فِي نَفْسِي و إِنْ ذَكَرَنِي فِي مَلَإٍ ذَكَرْتُهُ فِي مَلَإٍ خَيْرٍ مِنْهُمْ , و إِنْ تَقَرَّبَ إِلَيَّ شِبْرًا تَقَرَّبْتُ إِلَيْهِ ذِرَاعًا و إِنْ تَقَرَّبَ إِلَيَّ ذِرَاعًا تَقَرَّبْتُ إِلَيْهِ بَاعًا و إِنْ أَتَانِي يَمْشِي أَتَيْتُهُ هَرْوَلَةً."

و قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "مَنْ قَعَدَ مَقْعَدًا لَمْ يَذْكُرِ اللَّهَ فِيهِ كَانَتْ عَلَيْهِ مِنَ اللَّهِ تِرَةٌ , و مَنِ اضْطَجَعَ مَضْجَعًا لَمْ يَذْكُرْ فِيهِ اللَّهَ كَانَتْ عَلَيْهِ تِرَةٌ".

و قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "مَا جَلَسَ قَوْمٌ مَجْلِسًا لَمْ يَذْكُرُوا اللَّهَ فِيهِ , و لَمْ يُصَلُّوا عَلَى نَبِيِّهِمْ إِلَّا كَانَ عَلَيْهِمْ تِرَةٌ فَإِنْ شَاءَ عَذَّبَهُمْ و إِنْ شَاءَ غَفَرَ لَهُمْ".

و قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "مَا مِنْ قَوْمٍ يَقُومُونَ مِنْ مَجْلِسٍ لَا يَذْكُرُونَ اللَّهَ فِيهِ إِلَّا قَامُوا عَنْ مِثْلِ جِيفَةِ حِمَارٍ و كَانَ لَهُمْ حَسْرَةً".

فَضَائِلُ الذِّكْرِ لِلْإِمَامِ ابْنِ الْقَيِّمِ الْجَوْزِيَّةِ

أَنَّهُ يَطْرُدُ الشَّيْطَانَ وَيَقْمَعُهُ وَيَكْسِرُهُ.

أَنَّهُ يُرْضِي الرَّحْمَنَ عَزَّ وَجَلَّ.

أَنَّهُ يُزِيلُ الْهَمَّ وَالْغَمَّ عَنِ الْقَلْبِ.

أَنَّهُ يَجْلِبُ لِلْقَلْبِ الْفَرَحَ وَالسُّرُورَ وَالْبَسْطَ.

أَنَّهُ يَجْلِبُ الرِّزْقَ.

أَنَّهُ يَكْسُو الذَّاكِرَ الْمَهَابَةَ وَالْحَلَاوَةَ وَالنَّضْرَةَ.

أَنَّهُ يُورِثُهُ الْمَحَبَّةَ الَّتِي هِيَ رُوحُ الْإِسْلَامِ وَقُطْبُ رَحَى الدِّينِ وَمَدَارُ السَّعَادَةِ وَالنَّجَاةِ وَقَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِكُلِّ شَيْءٍ سَبَبًا وَجَعَلَ سَبَبَ الْمَحَبَّةِ دَوَامَ الذِّكْرِ فَمَنْ أَرَادَ أَنْ يَنَالَ مَحَبَّةَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَلْيَلْهَجْ بِذِكْرِهِ فَإِنَّهُ الدَّرْسُ وَالْمُذَاكَرَةُ كَمَا أَنَّهُ بَابُ الْعِلْمِ فَالذِّكْرُ بَابُ الْمَحَبَّةِ وَشَارِعُهَا الْأَعْظَمُ وَصِرَاطُهَا الْأَقْوَمُ.

أَنَّهُ يُورِثُهُ الْمُرَاقَبَةَ حَتَّى يُدْخِلَهُ فِي بَابِ الْإِحْسَانِ فَيَعْبُدُ اللَّهَ كَأَنَّهُ يَرَاهُ وَلَا سَبِيلَ لِلْغَافِلِ عَنِ الذِّكْرِ إِلَى مَقَامِ الْإِحْسَانِ كَمَا لَا سَبِيلَ لِلْقَاعِدِ إِلَى الْوُصُولِ إِلَى الْبَيْتِ.

أَنَّهُ يُورِثُهُ الْإِنَابَةَ وَهِيَ الرُّجُوعُ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَمَتَى أَكْثَرَ الرُّجُوعَ إِلَيْهِ بِذِكْرِهِ أَوْرَثَهُ ذَلِكَ رُجُوعَهُ بِقَلْبِهِ إِلَيْهِ فِي كُلِّ أَحْوَالِهِ فَيَبْقَى اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ مَفْزَعَهُ وَمَلْجَأَهُ وَمَلَاذَهُ وَمَعَاذَهُ وَقِبْلَةَ قَلْبِهِ وَمَهْرَبَهُ عِنْدَ النَّوَازِلِ وَالْبَلَايَا.

أَنَّهُ يُورِثُ الْهَيْبَةَ لِرَبِّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَإِجْلَالَهُ لِشِدَّةِ اسْتِيلَائِهِ عَلَى قَلْبِهِ وَحُضُورِهِ مَعَ اللَّهِ تَعَالَى بِخِلَافِ الْغَافِلِ فَإِنَّ حِجَابَ الْهَيْبَةِ رَقِيقٌ فِي قَلْبِهِ.

أَنَّهُ يُورِثُهُ ذِكْرَ اللَّهِ تَعَالَى لَهُ كَمَا قَالَ تَعَالَى: (فَٱذۡكُرُونِيٓ أَذۡكُرۡكُمۡ) وَلَوْ لَمْ يَكُنْ فِي الذِّكْرِ إِلَّا هَذِهِ وَحْدَهَا لَكَفَى بِهَا فَضْلًا وَشَرَفًا وَقَالَ فِيمَا يُرْوَى عَنْ رَبِّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى . ( مَنْ ذَكَرَنِي فِي نَفْسِهِ ذَكَرْتُهُ فِي نَفْسِي وَمَنْ ذَكَرَنِي فِي مَلَإٍ ذَكَرْتُهُ فِي مَلَإٍ خَيْرٍ مِنْهُمْ) . رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ وَمُسْلِمٌ.

أَنَّهُ يَحُطُّ الْخَطَايَا وَيُذْهِبُهَا فَإِنَّهُ مِنْ أَعْظَمِ الْحَسَنَاتِ وَالْحَسَنَاتُ يُذْهِبْنَ السَّيِّئَاتِ.

أَنَّهُ يُزِيلُ الْوَحْشَةَ بَيْنَ الْعَبْدِ وَبَيْنَ رَبِّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى فَإِنَّ الْغَافِلَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَحْشَةٌ لَا تَزُولُ إِلَّا بِالذِّكْرِ.

أَنَّ الْعَبْدَ إِذَا تَعَرَّفَ إِلَى اللَّهِ تَعَالَى بِذِكْرِهِ فِي الرَّخَاءِ عَرَفَهُ فِي الشِّدَّةِ وَقَدْ جَاءَ أَثَرٌ مَعْنَاهُ أَنَّ الْعَبْدَ الْمُطِيعَ الذَّاكِرَ لِلَّهِ تَعَالَى إِذَا أَصَابَتْهُ شِدَّةٌ أَوْ سَأَلَ اللَّهَ تَعَالَى حَاجَةً قَالَتِ الْمَلَائِكَةُ يَا رَبِّ صَوْتٌ مَعْرُوفٌ مِنْ عَبْدٍ مَعْرُوفٍ وَالْغَافِلُ الْمُعْرِضُ عَنِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ إِذَا دَعَاهُ وَسَأَلَهُ قَالَتِ الْمَلَائِكَةُ يَا رَبِّ صَوْتٌ مُنْكَرٌ مِنْ عَبْدٍ مُنْكَرٍ – وَحَدِيثُ ابْنِ عَبَّاسٍ تَعَرَّفْ إِلَى اللَّهِ فِي الرَّخَاءِ يَعْرِفْكَ فِي الشِّدَّةِ – رَوَاهُ الْإِمَامُ أَحْمَدُ

أَنَّهُ يُنْجِي مِنْ عَذَابِ اللَّهِ تَعَالَى كَمَا قَالَ مُعَاذٌ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَيُرْوَى مَرْفُوعًا (مَا عَمِلَ آدَمِيٌّ عَمَلًا أَنْجَى مِنْ عَذَابِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ مِنْ ذِكْرِ اللَّهِ تَعَالَى ). رَوَاهُ أَحْمَدُ وَمَالِكٌ وَابْنُ مَاجَةَ وَالتِّرْمِذِيُّ.

أَنَّهُ سَبَبُ تَنْزِيلِ السَّكِينَةِ وَغِشْيَانِ الرَّحْمَةِ وَحُفُوفِ الْمَلَائِكَةِ بِالذَّاكِرِ كَمَا أَخْبَرَ بِهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ . – الْحَدِيثُ : ( لَا يَقْعُدُ قَوْمٌ يَذْكُرُونَ اللَّهَ إِلَّا حَفَّتْهُمُ الْمَلَائِكَةُ وَغَشِيَتْهُمُ الرَّحْمَةُ وَنَزَلَتْ عَلَيْهِمُ السَّكِينَةُ وَذَكَرَهُمُ اللَّهُ فِيمَنْ عِنْدَهُ ) رَوَاهُ مُسْلِمٌ.

أَنَّهُ سَبَبُ اشْتِغَالِ اللِّسَانِ عَنِ الْغِيبَةِ وَالنَّمِيمَةِ وَالْكَذِبِ وَالْفُحْشِ وَالْبَاطِلِ فَإِنَّ الْعَبْدَ لَا بُدَّ لَهُ مِنْ أَنْ يَتَكَلَّمَ فَإِنْ لَمْ يَتَكَلَّمْ بِذِكْرِ اللَّهِ تَعَالَى وَذِكْرِ أَوَامِرِهِ تَكَلَّمَ بِهَذِهِ الْمُحَرَّمَاتِ أَوْ بَعْضِهَا وَلَا سَبِيلَ إِلَى السَّلَامَةِ مِنْهَا الْبَتَّةَ إِلَّا بِذِكْرِ اللَّهِ تَعَالَى وَالْمُشَاهَدَةُ وَالتَّجْرِبَةُ شَاهِدَانِ بِذَلِكَ فَمَنْ عَوَّدَ لِسَانَهُ ذِكْرَ اللَّهِ صَانَ لِسَانَهُ عَنِ الْبَاطِلِ وَاللَّغْوِ وَمَنْ يَبِسَ لِسَانُهُ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ تَعَالَى تَرَطَّبَ بِكُلِّ بَاطِلٍ وَلَغْوٍ وَفُحْشٍ وَلَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ.

أَنَّهُ يُؤْمِنُ الْعَبْدَ مِنَ الْحَسْرَةِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَإِنَّ كُلَّ مَجْلِسٍ لَا يَذْكُرُ الْعَبْدُ فِيهِ رَبَّهُ تَعَالَى كَانَ عَلَيْهِ حَسْرَةً وَتِرَةً يَوْمَ الْقِيَامَةِ.

أَنَّهُ أَيْسَرُ الْعِبَادَاتِ وَهُوَ مِنْ أَجَلِّهَا وَأَفْضَلِهَا فَإِنَّ حَرَكَةَ اللِّسَانِ أَخَفُّ حَرَكَاتِ الْجَوَارِحِ وَأَيْسَرُهَا وَلَوْ تَحَرَّكَ عُضْوٌ مِنَ الْإِنْسَانِ فِي الْيَوْمِ وَاللَّيْلَةِ بِقَدْرِ حَرَكَةِ لِسَانِهِ لَشَقَّ عَلَيْهِ غَايَةَ الْمَشَقَّةِ بَلْ لَا يُمْكِنُهُ ذَلِكَ . وَفِي الْحَدِيثِ : ( كَلِمَتَانِ خَفِيفَتَانِ عَلَى اللِّسَانِ ثَقِيلَتَانِ فِي الْمِيزَانِ حَبِيبَتَانِ إِلَى الرَّحْمَنِ : سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ سُبْحَانَ اللَّهِ الْعَظِيمِ ).

أَنَّهُ غِرَاسُ الْجَنَّةِ. فِي التِّرْمِذِيِّ مِنْ حَدِيثِ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ عَنِ النَّبِيِّ قَالَ : ( مَنْ قَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ غُرِسَتْ لَهُ نَخْلَةٌ فِي الْجَنَّةِ ) قَالَ التِّرْمِذِيُّ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ، وَصَحَّحَهُ الْأَلْبَانِيُّ فِي صَحِيحِ الْجَامِعِ - 6429.

أَنَّ الْعَطَاءَ وَالْفَضْلَ الَّذِي رُتِّبَ عَلَيْهِ لَمْ يُرَتَّبْ عَلَى غَيْرِهِ مِنَ الْأَعْمَالِ فَفِي الصَّحِيحَيْنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ قَالَ : ( مَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ فِي يَوْمٍ مِائَةَ مَرَّةٍ كَانَتْ لَهُ عَدْلَ عَشْرِ رِقَابٍ وَكُتِبَتْ لَهُ مِائَةُ حَسَنَةٍ وَمُحِيَتْ عَنْهُ مِائَةُ سَيِّئَةٍ وَكَانَتْ لَهُ حِرْزًا مِنَ الشَّيْطَانِ يَوْمَهُ ذَلِكَ حَتَّى يُمْسِيَ و لَمْ يَأْتِ أَحَدٌ بِأَفْضَلَ مِمَّا جَاءَ بِهِ إِلَّا رَجُلٌ عَمِلَ أَكْثَرَ مِنْهُ وَمَنْ قَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ فِي يَوْمٍ مِائَةَ مَرَّةٍ حُطَّتْ خَطَايَاهُ وَإِنْ كَانَتْ مِثْلَ زَبَدِ الْبَحْرِ ) وَفِي صَحِيحِ مُسْلِمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ لَأَنْ أَقُولَ سُبْحَانَ اللَّهِ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ وَلَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَاللَّهُ أَكْبَرُ أَحَبُّ إِلَيَّ مِمَّا طَلَعَتْ عَلَيْهِ الشَّمْسُ ).

أَنَّ دَوَامَ ذِكْرِ الرَّبِّ تَبَارَكَ وَتَعَالَى يُوجِبُ الْأَمَانَ مِنْ نِسْيَانِهِ الَّذِي هُوَ سَبَبُ شَقَاءِ الْعَبْدِ فِي مَعَاشِهِ وَمَعَادِهِ فَإِنَّ نِسْيَانَ الرَّبِّ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى يُوجِبُ نِسْيَانَ نَفْسِهِ وَمَصَالِحِهَا قَالَ تَعَالَى : (وَلَا تَكُونُواْ كَٱلَّذِينَ نَسُواْ ٱللَّهَ فَأَنسَىٰهُمۡ أَنفُسَهُمۡۚ أُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡفَٰسِقُونَ⁠) وَإِذَا نَسِيَ الْعَبْدُ نَفْسَهُ أَعْرَضَ عَنْ مَصَالِحِهَا وَنَسِيَهَا وَاشْتَغَلَ عَنْهَا فَهَلَكَتْ وَفَسَدَتْ وَلَا بُدَّ. فَمَنْ نَسِيَ اللَّهَ تَعَالَى أَنْسَاهُ نَفْسَهُ فِي الدُّنْيَا وَنَسِيَهُ فِي الْعَذَابِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ قَالَ تَعَالَى (وَمَنۡ أَعۡرَضَ عَن ذِكۡرِي فَإِنَّ لَهُۥ مَعِيشَةٗ ضَنكٗا وَنَحۡشُرُهُۥ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ أَعۡمَىٰ⁠ قَالَ رَبِّ لِمَ حَشَرۡتَنِيٓ أَعۡمَىٰ وَقَدۡ كُنتُ بَصِيرٗا⁠ قَالَ كَذَٰلِكَ أَتَتۡكَ ءَايَٰتُنَا فَنَسِيتَهَاۖ وَكَذَٰلِكَ ٱلۡيَوۡمَ تُنسَىٰ⁠) أَيْ تُنْسَى فِي الْعَذَابِ كَمَا نَسِيتَ آيَاتِي فَلَمْ تَذْكُرْهَا وَلَمْ تَعْمَلْ بِهَا.

أَنَّ الذِّكْرَ نُورٌ لِلذَّاكِرِ فِي الدُّنْيَا وَنُورٌ لَهُ فِي قَبْرِهِ وَنُورٌ لَهُ فِي مَعَادِهِ يَسْعَى بَيْنَ يَدَيْهِ عَلَى الصِّرَاطِ فَمَا اسْتَنَارَتِ الْقُلُوبُ وَالْقُبُورُ بِمِثْلِ ذِكْرِ اللَّهِ تَعَالَى قَالَ اللَّهُ تَعَالَى : (أَوَمَن كَانَ مَيۡتٗا فَأَحۡيَيۡنَٰهُ وَجَعَلۡنَا لَهُۥ نُورٗا يَمۡشِي بِهِۦ فِي ٱلنَّاسِ كَمَن مَّثَلُهُۥ فِي ٱلظُّلُمَٰتِ لَيۡسَ بِخَارِجٖ مِّنۡهَاۚ) فَالْأَوَّلُ هُوَ الْمُؤْمِنُ اسْتَنَارَ بِالْإِيمَانِ بِاللَّهِ وَمَحَبَّتِهِ وَمَعْرِفَتِهِ وَذِكْرِهِ وَالْآخَرُ هُوَ الْغَافِلُ عَنِ اللَّهِ تَعَالَى الْمُعْرِضُ عَنْ ذِكْرِهِ وَمَحَبَّتِهِ وَالشَّأْنُ كُلُّ الشَّأْنِ وَالْفَلَاحُ كُلُّ الْفَلَاحِ فِي النُّورِ وَالشَّقَاءُ كُلُّ الشَّقَاءِ فِي فَوَاتِهِ.

أَنَّ الذِّكْرَ يَجْمَعُ الْمُتَفَرِّقَ و يُفَرِّقُ الْمُجْتَمِعَ وَيُقَرِّبُ الْبَعِيدَ وَيُبْعِدُ الْقَرِيبَ

أَنَّ فِي الْقَلْبِ قَسْوَةً لَا يُذِيبُهَا إِلَّا ذِكْرُ اللَّهِ تَعَالَى فَيَنْبَغِي لِلْعَبْدِ أَنْ يُدَاوِيَ قَسْوَةَ قَلْبِهِ بِذِكْرِ اللَّهِ تَعَالَى وَذَكَرَ حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنِ الْمُعَلَّى ابْنِ زِيَادٍ أَنَّ رَجُلًا قَالَ لِلْحَسَنِ يَا أَبَا سَعِيدٍ أَشْكُو إِلَيْكَ قَسْوَةَ قَلْبٍ قَالَ أَذِبْهُ بِالذِّكْرِ وَهَذَا لِأَنَّ الْقَلْبَ كُلَّمَا اشْتَدَّتْ بِهِ الْغَفْلَةُ اشْتَدَّتْ بِهِ الْقَسْوَةُ فَإِذَا ذَكَرَ اللَّهَ تَعَالَى ذَابَتْ تِلْكَ الْقَسْوَةُ كَمَا يَذُوبُ الرَّصَاصُ فِي النَّارِ فَمَا أُذِيبَتْ قَسْوَةُ الْقُلُوبِ بِمِثْلِ ذِكْرِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ.

أَنَّ الذِّكْرَ يُوجِبُ صَلَاةَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَمَلَائِكَتِهِ عَلَى الذَّاكِرِ وَمَنْ صَلَّى اللَّهُ تَعَالَى عَلَيْهِ وَمَلَائِكَتُهُ فَقَدْ أَفْلَحَ كُلَّ الْفَلَاحِ وَفَازَ كُلَّ الْفَوْزِ قَالَ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى : (يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱذۡكُرُواْ ٱللَّهَ ذِكۡرٗا كَثِيرٗا⁠ وَسَبِّحُوهُ بُكۡرَةٗ وَأَصِيلًا⁠ هُوَ ٱلَّذِي يُصَلِّي عَلَيۡكُمۡ وَمَلَٰٓئِكَتُهُۥ لِيُخۡرِجَكُم مِّنَ ٱلظُّلُمَٰتِ إِلَى ٱلنُّورِۚ وَكَانَ بِٱلۡمُؤۡمِنِينَ رَحِيمٗا⁠).

أَنَّ مَجَالِسَ الذِّكْرِ مَجَالِسُ الْمَلَائِكَةِ فَلَيْسَ مِنْ مَجَالِسِ الدُّنْيَا لَهُمْ مَجْلِسٌ إِلَّا مَجْلِسٌ يُذْكَرُ اللَّهُ تَعَالَى فِيهِ كَمَا أَخْرَجَا فِي الصَّحِيحَيْنِ مِنْ حَدِيثِ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ إِنَّ لِلَّهِ مَلَائِكَةً فُضُلًا عَنْ كُتَّابِ النَّاسِ يَطُوفُونَ فِي الطُّرُقِ يَلْتَمِسُونَ أَهْلَ الذِّكْرِ فَإِذَا وَجَدُوا قَوْمًا يَذْكُرُونَ اللَّهَ تَعَالَى تَنَادَوْا هَلُمُّوا إِلَى حَاجَتِكُمْ قَالَ فَيَحُفُّونَهُمْ بِأَجْنِحَتِهِمْ إِلَى السَّمَاءِ الدُّنْيَا فَيَسْأَلُهُمْ رَبُّهُمْ تَعَالَى وَهُوَ أَعْلَمُ بِهِمْ مَا يَقُولُ عِبَادِي قَالَ يَقُولُونَ يُسَبِّحُونَكَ وَيُكَبِّرُونَكَ وَيَحْمَدُونَكَ قَالَ فَيَقُولُ هَلْ رَأَوْنِي قَالَ فَيَقُولُونَ لَا وَاللَّهِ مَا رَأَوْكَ قَالَ فَيَقُولُ كَيْفَ لَوْ رَأَوْنِي قَالَ فَيَقُولُونَ لَوْ رَأَوْكَ كَانُوا أَشَدَّ لَكَ عِبَادَةً وَأَشَدَّ لَكَ تَحْمِيدًا وَتَمْجِيدًا وَأَكْثَرَ لَكَ تَسْبِيحًا قَالَ فَيَقُولُ مَا يَسْأَلُونِي قَالَ يَسْأَلُونَكَ الْجَنَّةَ قَالَ يَقُولُ وَهَلْ رَأَوْهَا قَالَ يَقُولُونَ لَا وَاللَّهِ يَا رَبِّ مَا رَأَوْهَا قَالَ فَيَقُولُ فَكَيْفَ لَوْ أَنَّهُمْ رَأَوْهَا قَالَ يَقُولُونَ لَوْ أَنَّهُمْ رَأَوْهَا كَانُوا أَشَدَّ عَلَيْهَا حِرْصًا وَأَشَدَّ لَهَا طَلَبًا وَأَعْظَمَ فِيهَا رَغْبَةً فَيَقُولُ فَمِمَّ يَتَعَوَّذُونَ قَالَ يَقُولُونَ مِنَ النَّارِ قَالَ يَقُولُ وَهَلْ رَأَوْهَا قَالَ يَقُولُونَ لَا وَاللَّهِ يَا رَبِّ مَا رَأَوْهَا قَالَ يَقُولُ فَكَيْفَ لَوْ رَأَوْهَا قَالَ يَقُولُونَ لَوْ رَأَوْهَا كَانُوا أَشَدَّ مِنْهَا فِرَارًا وَأَشَدَّ لَهَا مَخَافَةً قَالَ يَقُولُ فَأُشْهِدُكُمْ أَنِّي قَدْ غَفَرْتُ لَهُمْ فَيَقُولُ مَلَكٌ مِنَ الْمَلَائِكَةِ فِيهِمْ فُلَانٌ لَيْسَ مِنْهُمْ و إِنَّمَا جَاءَ لِحَاجَةٍ قَالَ هُمُ الْجُلَسَاءُ لَا يَشْقَى بِهِمْ جَلِيسُهُمْ ) فَهَذَا مِنْ بَرَكَتِهِمْ عَلَى نُفُوسِهِمْ وَعَلَى جَلِيسِهِمْ فَلَهُمْ نَصِيبٌ مِنْ قَوْلِهِ وَجَعَلَنِي مُبَارَكًا أَيۡنَ مَا كُنتُ فَهَكَذَا الْمُؤْمِنُ مُبَارَكٌ أَيْنَ حَلَّ وَالْفَاجِرُ مَشْؤُومٌ أَيْنَ حَلَّ فَمَجَالِسُ الذِّكْرِ مَجَالِسُ الْمَلَائِكَةِ وَمَجَالِسُ الْغَفْلَةِ مَجَالِسُ الشَّيَاطِينِ وَكُلٌّ مُضَافٌ إِلَى شَكْلِهِ وَأَشْبَاهِهِ وَكُلُّ امْرِئٍ يَصِيرُ إِلَى مَا يُنَاسِبُهُ.

أَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يُبَاهِي بِالذَّاكِرِينَ مَلَائِكَتَهُ كَمَا رَوَى مُسْلِمٌ فِي صَحِيحِهِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ خَرَجَ مُعَاوِيَةُ عَلَى حَلْقَةٍ فِي الْمَسْجِدِ فَقَالَ مَا أَجْلَسَكُمْ قَالُوا جَلَسْنَا نَذْكُرُ اللَّهَ تَعَالَى قَالَ آللَّهِ مَا أَجْلَسَكُمْ إِلَّا ذَاكَ قَالُوا وَاللَّهِ مَا أَجْلَسَنَا إِلَّا ذَاكَ قَالَ أَمَا إِنِّي لَمْ أَسْتَحْلِفْكُمْ تُهْمَةً لَكُمْ وَمَا كَانَ أَحَدٌ بِمَنْزِلَتِي مِنْ رَسُولِ اللَّهِ أَقَلَّ عَنْهُ حَدِيثًا مِنِّي وَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ خَرَجَ عَلَى حَلْقَةٍ مِنْ أَصْحَابِهِ فَقَالَ : ( مَا أَجْلَسَكُمْ قَالُوا جَلَسْنَا نَذْكُرُ اللَّهَ تَعَالَى وَنَحْمَدُهُ عَلَى مَا هَدَانَا لِلْإِسْلَامِ وَمَنَّ عَلَيْنَا بِكَ قَالَ آللَّهِ مَا أَجْلَسَكُمْ إِلَّا ذَاكَ قَالُوا وَاللَّهِ مَا أَجْلَسَنَا إِلَّا ذَاكَ قَالَ أَمَا إِنِّي لَمْ أَسْتَحْلِفْكُمْ تُهْمَةً لَكُمْ وَلَكِنَّهُ أَتَانِي جِبْرِيلُ فَأَخْبَرَنِي أَنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى يُبَاهِي بِكُمُ الْمَلَائِكَةَ ) فَهَذِهِ الْمُبَاهَاةُ مِنَ الرَّبِّ تَبَارَكَ وَتَعَالَى دَلِيلٌ عَلَى شَرَفِ الذِّكْرِ عِنْدَهُ وَمَحَبَّتِهِ لَهُ وَأَنَّ لَهُ مَزِيَّةً عَلَى غَيْرِهِ مِنَ الْأَعْمَالِ.

أَنَّ جَمِيعَ الْأَعْمَالِ إِنَّمَا شُرِعَتْ إِقَامَةً لِذِكْرِ اللَّهِ تَعَالَى وَالْمَقْصُودُ بِهَا تَحْصِيلُ ذِكْرِ اللَّهِ تَعَالَى قَالَ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى : (أَقِمِ ٱلصَّلَوٰةَ لِذِكۡرِيٓ⁠).

أَنَّ ذِكْرَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ يُسَهِّلُ الصَّعْبَ وَيُيَسِّرُ الْعَسِيرَ وَيُخَفِّفُ الْمَشَاقَّ فَمَا ذُكِرَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَلَى صَعْبٍ إِلَّا هَانَ وَلَا عَلَى عَسِيرٍ إِلَّا تَيَسَّرَ وَلَا مَشَقَّةٍ إِلَّا خَفَّتْ وَلَا شِدَّةٍ إِلَّا زَالَتْ وَلَا كُرْبَةٍ إِلَّا انْفَرَجَتْ فَذِكْرُ اللَّهِ تَعَالَى هُوَ الْفَرَجُ بَعْدَ الشِّدَّةِ وَالْيُسْرُ بَعْدَ الْعُسْرِ وَالْفَرَجُ بَعْدَ الْغَمِّ وَالْهَمِّ يُوَضِّحُهُ.

أَنَّ كَثْرَةَ ذِكْرِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ أَمَانٌ مِنَ النِّفَاقِ فَإِنَّ الْمُنَافِقِينَ قَلِيلُو الذِّكْرِ لِلَّهِ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فِي الْمُنَافِقِينَ وَلَا يَذۡكُرُونَ ٱللَّهَ إِلَّا قَلِيلٗا⁠ وَقَالَ كَعْبٌ مَنْ أَكْثَرَ ذِكْرَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ بَرِئَ مِنَ النِّفَاقِ وَلِهَذَا وَاللَّهُ أَعْلَمُ خَتَمَ اللَّهُ تَعَالَى سُورَةَ الْمُنَافِقِينَ بِقَوْلِهِ تَعَالَى : (يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تُلۡهِكُمۡ أَمۡوَٰلُكُمۡ وَلَآ أَوۡلَٰدُكُمۡ عَن ذِكۡرِ ٱللَّهِۚ وَمَن يَفۡعَلۡ ذَٰلِكَ فَأُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡخَٰسِرُونَ⁠) فَإِنَّ فِي ذَلِكَ تَحْذِيرًا مِنْ فِتْنَةِ الْمُنَافِقِينَ الَّذِينَ غَفَلُوا عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَوَقَعُوا فِي النِّفَاقِ.

Eng yaxshi yaxshi amallardan biri musulmonni Robbisiga yaqinlashtiradigan sodda amallardir, u pokdir.

Zikr va duoning fazilati haqida oyat va hadislar va ularga davat

Rasululloh sollallohu alayhi vasallamdan rivoyat qilingan juda ko‘p oyatlar va sahih hadislar mavjud bo‘lib, mumkin bo‘lganini zikr qilamiz. Undan.

Alloh taolo: “Allohni zikr qilish esa buyukroqdir”, dedi.

Va Alloh taolo: “Va ertalab va kechqurun Unga tasbih ayting”, dedi.

Va Alloh taolo: “Bas, Meni eslang, Men ham sizlarni eslayman va Menga shukr qiling, lekin kufr keltirmang”, dedi.

Alloh taolo: “Ey iymon keltirganlar, Allohni ko‘p zikr qilinglar”, dedi.

Alloh taolo: “Allohni ko‘p zikr qiluvchilar va erkaklar uchun Alloh mag‘firat va ulug‘ ajr tayyorlab qo‘ygandir”, dedi.

Alloh taolo: “Robbingni ko‘p zikr et va kechu tongda Uni tasbeh ayt”, dedi.

Alloh taolo: “Ular tik turgan holda ham, o‘tirgan holda ham, yonboshlagan holda ham Allohni zikr qiluvchilardir”, dedi.

Alloh taolo dedi: “Bas, amallaringizni tugatganingizdan keyin, ota-bobolaringizni eslaganingizdek yoki kuchliroq tarzda Allohni zikr qiling”.

Alloh taolo: “Ey mo‘minlar, mollaringiz ham, farzandlaringiz ham sizni Allohning zikridan chalg‘itmasin”, dedi.

Alloh taolo dedi: “Va Robbingni ichingda xokisorlik va qo‘rquv bilan, ertalab va tushdan keyin baland ovozda gapirmasdan zikr et va g‘ofillardan bo‘lma”.

Rasululloh sollallohu alayhi vasallam aytdilar: “Robbini zikr qiluvchining va Parvardigorini zikr qilmaydiganning misoli tirik va o‘lik misolidir”.

Rasululloh sollallohu alayhi vasallam: “Sizlarga amallaringizning eng yaxshisi, Podshohingiz nazdida eng pokiza, darajalaringiz eng oliy va sizlar uchun eng yaxshisi haqida xabar beraymi?” dedilar. Oltin-kumushni xarajat qilish, dushmaningga duch kelib, ularning bo‘yniga urish, ular esa sizning bo‘yningizga urishdan ko‘ra siz uchun yaxshiroqdir”. Ular: «Ha», deyishdi. U aytdi: (Alloh taoloning zikri).

Rasululloh sollallohu alayhi vasallam aytdilar: “Alloh taolo aytadi: “Bandam Meni oʻylasa, Men boʻlaman, Meni zikr qilsa, men ham u bilan birga boʻlaman, uni qalbim bilan eslayman, agar meni majlisda zikr qilsa, men uni ulardan yaxshiroqroq majlisda eslayman, agar u menga bir qoʻlgacha yaqinlashsa, bir qoʻlgacha yaqinlashsa, men”. qo'l uzunligida men unga uzoqroq yaqinlashaman va agar u Mening oldimga yurib kelsa, men uning oldiga yugurib boraman."

Rasululloh sollallohu alayhi vasallam aytdilar: “Kimki o‘rindiqda o‘tirsa-yu, u yerda Allohni zikr qilmasa, unga Alloh taolodan malomat bo‘lur va kim yotsa-yu, Alloh taolo u bilan bir muddat musibat bo‘lganini zikr qilmasa”.

Rasululloh sollallohu alayhi vasallam aytdilar: “Bir qavm Allohni zikr qilmagan va Payg‘ambari uchun duo qilmagan majlisda o‘tirgani yo‘q, faqat o‘zlariga og‘ir yuk bo‘lgandir”. Agar xohlasa, ularni azoblaydi, agar xohlasa, mag‘firat qiladi”.

Rasululloh sollallohu alayhi vasallam aytdilar: «Allohni zikr qilmaydigan bir yig‘indan turuvchi qavm yo‘qki, faqat eshakning jasadiday tursalar: «Bu ularga g‘amdir».

Imom Ibn al-Qayyim al-Javziyaning zikrning fazilatlari

Shaytonni quvib chiqaradi, uni bostiradi va mag'lub qiladi.

Bu Rahmon va aziz zotni rozi qiladi.

Bu yurakdan tashvish va qayg'uni olib tashlaydi.

Qalbga shodlik, baxt va mamnunlik olib keladi.

U rizq olib keladi.

U zikrni tantanavorlik, shirinlik va tazelik bilan qamrab oladi.

Unga islom ruhi, din tegirmonining qutbi, saodat va najot orbitasi bo‘lgan muhabbatni vasiyat qiladi. Alloh taolo hamma narsaga sabab qilib qo'ygan va muhabbat sababini doimiy zikr qilgan. Kim Alloh taoloning muhabbatiga erishmoqchi bo‘lsa, uning zikri ustida tafakkur qilsin, chunki u ilm eshigi bo‘lganidek o‘rganish va o‘rganishdir, shuning uchun zikr ishq eshigi, uning eng ulug‘ ko‘chasi va eng to‘g‘ri yo‘lidir.

Unga yaxshilik eshigidan kirguniga qadar nazoratni vasiyat qiladi, shuning uchun Allohga xuddi Uni ko‘rgandek ibodat qiladi, zikrdan g‘ofil bo‘lganning mavqega yetishiga yo‘l yo‘qdir. Ehson ham xuddi o‘tirgan odamning uyiga yetib bora olmaganidek.

Unga tavba qilishni vasiyat qiladi, bu esa Alloh taoloning huzuriga qaytishdir, shuning uchun u qayta-qayta Uni zikr qilib huzuriga qaytsa, unga vasiyat qiladi va bu uning qalbi bilan qaytishidir. Har qanday sharoitda unga va Alloh taolo uning panohi, panohi, panohi, panohi, qalbining o'pishi va ofatlar paytida uning qochib qutulishi bo'lib qoladi. Va falokatlar.

Qalbi ustidan hukmronlik qilishning shiddatliligi va Alloh taolo huzuridagi huzuri tufayli g‘aflatdan farqli o‘laroq, uning qalbida obro‘-e’tibor pardasi yupqa bo‘lganligi uchun o‘zining aziz va ulug‘ zotiga hurmat va ehtiromni vasiyat qiladi.

Alloh taolo aytganidek, unga Alloh taoloni zikr qilishni vasiyat qiladi: (Bas, Meni zikr qilinglar, Men ham sizlarni eslayman.) Va agar zikrda bundan boshqa narsa bo‘lmasa, kifoya qiladi. Unda fazilat va sharaf bor va u zot Parvardigori tomonidan rivoyat qilingan narsani aytdilar. (Kim Meni o‘ziga zikr qilsa, Men uni O‘zimda eslayman, kimki meni majlisda zikr qilsa, Men ham uni ulardan yaxshiroqroq majlisda eslayman.) Imom Buxoriy va Muslim rivoyati.

Gunohlarni ketkazadi va ularni ketkazadi, chunki u eng katta yaxshiliklardan biridir, yaxshilik esa yomonliklarni ketkazadi.

U banda bilan Robbisi aziz va aziz o'rtasidagi yolg'izlikni ketkazadi, chunki g'ofilning u bilan Alloh taolo o'rtasida yolg'izlik borki, u faqat o'tib ketadi. Ta'kidlash orqali.

Agar banda Alloh taoloni farovonlikda zikr qilish bilan tanisa, uni qiyinchilikda ham taniydi va shunday ta’sir bo‘ldiki, Alloh taoloni zikr qiladigan itoatli banda boshiga musibat yetganda yoki Alloh taolodan bir hojat so‘rasa, farishtalar: “Ey Robbim, u mashhur ovozdan yuz o‘girgan, u yuz o‘girgan bir bandadir”, deydilar. Alloh taoloning guvohlik berishicha, U zot duo qilib, Undan so‘rasa, farishtalar: “Ey Robbim”, deydilar, noshukur bandaning noshukur ovozi – va Ibn Abbosning hadisi: U Allohni tanidi. Rivojlanishda sizni qiyinchilikda taniydi – Imom Ahmad rivoyati

U Muoz roziyallohu anhu aytganidek, uni Alloh taoloning azobidan qutqaradi va Payg‘ambarimiz (sollallohu alayhi va sallam)gacha bo‘lgan rivoyat zanjiri bilan rivoyat qilinadi (Hech bir inson uni Alloh taoloning azobidan qutqaradigan ish qilmagan. Alloh taoloni zikr qilishdan). Ahmad, Molik, Ibn Moja va Termiziy rivoyat qilishgan.

Nabiy sollallohu alayhi vasallam aytganlaridek, eslovchini osoyishtalik nozil bo‘lishiga, rahmatning to‘lib-toshishiga va farishtalarning o‘rab olishiga sababdir. - Hadis: (Hech bir inson Allohni zikr qilib o‘tirmaydi, magar ularni farishtalar o‘rab oladi, ularni rahmat o‘rab oladi, ularga xotirjamlik tushadi va Alloh ularni o‘zi bilan birga bo‘lganlar qatorida eslaydi) Muslim rivoyati.

Tilning g'iybat, g'iybat, yolg'on, fahsh va yolg'ondan chalg'itishiga sababdir. Xizmatchi gapirishi kerak. U zot Alloh taoloning zikri va Uning amrlari haqida gapirmadi. Bu harom narsalar yoki ularning ba'zilari haqida gapirdi va ulardan omon qolish uchun faqat Alloh taoloni zikr qilishdan boshqa hech qanday yo'l yo'q va kuzatish va tajriba bunga guvohlik beradi. Bas, kim tilini Allohni zikr qilishga odatlantirsa, uning tili botil va behuda gaplardan saqlanur. Kim Alloh taoloni zikr qilish uchun tilini quritsa, u har qanday yolg‘on, behuda gap va fahsh so‘zlarga nam bo‘ladi. Allohdan boshqa hech qanday kuch va kuch yo'q.

Bu bandani qiyomat kunida qalb ezilishidan asraydi, chunki banda o‘z Parvardigorini eslamaydigan har bir yig‘in qiyomatda uning g‘amiga sabab bo‘ladi. Tirilish.

Bu ibodatlarning eng osoni bo‘lib, ular orasida va eng yaxshisidir, chunki tilning harakati a’zolardan biri qimirlasa ham, a’zolar harakatining eng yengili va eng osonidir. Kishining kechayu kunduz harakati tilining harakati kabi qiyin, lekin buning iloji yo‘q. Hadisi sharifda esa: (Tilga yengil, taroziga og‘ir bo‘lgan ikki so‘z Rahmonga azizdir: Alloh taologa pok va hamdu sanolar bo‘lsin.

Bu jannat o'simlikidir. Termiziyda Abu Zubayr, Jobir roziyallohu anhudan, Rasululloh sollallohu alayhi vasallamdan rivoyat qilgan hadisda: (Kimki Alloh taologa va unga hamd ila desa, unga jannatda xurmo daraxti ekiladi), dedilar. At-Termiziy hasan va sahih hadis bo‘lib, Alboniy uni “Sahih al-Jomi’”da (6429) sahih qilgan.

Sadaqa va unga to'plangan fazilat boshqa amallarga qo'shilmaydi. Ikki “Sahih” kitobida Abu Hurayra roziyallohu anhudan rivoyat qilinadi: “Rasululloh sollallohu alayhi vasallam: (Kimki: “La iloh yo'q, sherigi yo'q Allohdan o'zga iloh yo'q, hukmronlik Unikidir, hamd Unikidir va U har bir narsaga qodirdir” desa, bir kunda yuz marta. Uning o‘nta bandalik haqqi bor edi, unga yuzta yaxshilik yozildi, yuzta yomonlik undan o‘chirildi va o‘sha kuni unga shaytondan himoya bo‘ldi. Toki oqshom bo'lgunicha, o'zidan ko'ra ko'proq ish qilgan va qiyomat kunida Alloh taologa hamdu sanolar bo'lsin, degan kishidan boshqa hech kim u keltirgan narsadan yaxshiroq narsani keltira olmaydi. Uning gunohlari dengiz ko‘pikiga o‘xshab bo‘lsa ham yuz marta kechirildi.) Va Muslimda Abu Hurayra roziyallohu anhudan rivoyat qiladilar: “Rasululloh sollallohu alayhi vasallam aytdilar: “Chunki men Alloh taologa tasbeh bo‘lsin, Allohga hamdlar bo‘lsin, Allohdan o‘zga iloh yo‘q va Alloh menga quyosh chiqadigan hamma narsadan ham ulug‘roq, suyukliroqdir”, deganim uchun.

Muborak va Taolo Parvardigorni doimiy zikr qilish, Uni unutishdan omonlikni talab qiladi, bu bandaning hayoti va kelajagidagi baxtsizliklariga sabab bo'ladi. Parvardigorni unutish, Undan pok bo'lsin, o'zini va uning manfaatlarini unutishni talab qiladi. Alloh taolo aytdi: (Va Allohni unutgan va ularning nafslariga unutdirgan kimsalarga o‘xshamang. Ana o‘shalar zolimlardir.) Va agar banda o‘zini unutib, manfaatidan yuz o‘girib, uni unutib, undan chalg‘isa, albatta halok bo‘ladi va buziladi. Bas, kim Alloh taoloni unutsa, u bu dunyoda o‘zini unutib qo‘yadi va qiyomat kunida uni azobda unutib qo‘yadi. Alloh taolo: “Kim Mening zikrimdan yuz oʻgirsa, bas, u badbaxt hayotdir va Biz uni qiyomat kunida koʻr holida toʻplaymiz va u: “Ey Robbim, nega meni koʻr holida toʻplading?” der. U: «Senga oyatlarimiz mana shunday keldi», der. Shunday qilib, men uni unutdim, bugun ham unutildi.) Ya'ni, sizlar Mening oyatlarimni unutganingiz va ularni eslamaganingiz va ularga amal qilmaganingiz kabi azobda ham unutiladi.

Darhaqiqat, zikr zikr qiluvchiga bu dunyoda nur, qabrida nur, oxiratda esa nurdir. U yo'lda uning oldida harakat qiladi, shuning uchun qalblar hech qachon munavvar bo'lmaydi. Qabrlar esa Alloh taoloning zikri kabidir. Alloh taolo marhamat qildi: (O'lgan kimsa, Biz uni tiriltirib, odamlar orasida yuradigan nur qilib qo'ydikmiki, u unga o'xshagan zotga o'xshab, zulmatlardan chiqish yo'q. Birinchisi, Allohga iymoni, sevgisi, ilmi va zikri bilan nurlangan mo'mindir. ishlar hamma narsadir va barcha muvaffaqiyatlar nurda va barcha baxtsizliklar hamma baxtsizlikdir, chunki U uni sog'indi.

Xotira tarqoqlarni birlashtiradi, jamiyatni ajratadi, uzoqni yaqinlashtiradi, yaqinni uzoqlashtiradi.

Qalbda qattiqlik borki, uni faqat Alloh taoloni zikr qilish bilan bartaraf etsa bo‘ladi, shuning uchun banda qalbidagi qattiqlikni Alloh taoloni zikr qilish bilan davolasin. Hammod ibn Zayd Muallo ibn Ziyoddan rivoyat qiladilar: “Bir kishi Hasanga: “Ey Abu Said, qalbimning qattiqligidan senga shikoyat qilaman”, dedi. U zot: «Uni zikr qilib olinglar», dedilar. Chunki qalbning g'aflati kuchaygan sari shafqatsizlik kuchayadi. Xullas, Alloh taolo zikr qilinganida o‘sha shafqatsizlik Qo‘rg‘oshin olovda erigandek erib ketadi, lekin qalblarning qattiqligi hech qachon Alloh taoloning zikridek erib ketmagan.

Zikr qilish zikr qiluvchiga Alloh taoloning va Uning farishtalarining marhamatini taqozo qiladi va Alloh taolo kimni va farishtalarini marhamat qilsa, barcha muvaffaqiyatlar muvaffaqiyatli bo‘lgan va barchasi g‘olib bo‘lgandir. G'alaba. Alloh taolo dedi: (Ey iymon keltirganlar, Allohni ko‘p zikr qilinglar va uni ertayu kech tasbeh aytinglar. U zot sizlarga baraka beradi. Va farishtalari sizlarni zulmatlardan nurga chiqarish uchundir. U mo‘minlarga rahmlidir.)

Zikr majlislari farishtalarning majlislaridir va bu dunyoning hech bir majlisi ular uchun emas, faqat ular ko‘rsatganlaridek, Alloh taolo zikr qilinadigan jamoatdir. Ikki “Sahih”da “Al-A’mash”, Abu Solih, Abu Hurayra rivoyat qilgan hadisda, Rasululloh sollallohu alayhi vasallam: “Albatta, Alloh taoloning odamlarning ulamolaridan tashqari yo‘llarda aylanib yuradigan farishtalari ham bor”, dedilar. Ular zikr ahlini izlaydilar va qachonki Alloh taoloni zikr qiluvchi qavmni topsalar, ularga: «Ehtiyojingga kelinglar», deb nido qiladilar. U aytdi va ular ularni o'rab olishdi. Qanotlarini eng past osmonga qo'yib, Robbilari ulardan so'raydi va U bandalarim nima deyishini ular haqida yaxshi bilguvchidir. U zot: “Ular: “Seni tasbeh ayt” deydilar”, dedilar. U: «Ular meni ko'rganmi?» - dedi. U: «Yo‘q, xudoga qasamki, ular seni ko‘rmadilar», dedi. U: «Agar ular meni ko'rsalar, qanday bo'lardi?» dedi. dedi u. Ular: “Agar seni ko‘rganlarida, ko‘proq sajda qilar, ko‘proq hamd aytar, seni ko‘proq ulug‘lagan va ulug‘lagan bo‘lur edilar”, deyishadi. U: «Mendan nima so'rayaptilar?» dedi. dedi u. Ular sendan jannatni so'raydilar. U: "Ular buni ko'rganmi?" U: “Yo‘q, Xudoga qasamki, ular buni ko‘rmaganlar”, dedi. U: «Agar ular buni ko'rgan bo'lsalar, qanday qilib?» dedilar. U zot: «Agar uni ko‘rganlarida, unga ishtiyoqi ko‘proq bo‘lardi, izlanar edilar va unga ishtiyoqi ko‘proq bo‘lar edi, deyishadi», dedilar. Keyin: «Ular nimadan panoh so'raydilar? U aytdi: Ular: «Do'zaxdan», deyishadi. U: "Ular buni ko'rganmi?" U: “Yo‘q, Xudoga qasamki, ular buni ko‘rmaganlar”, dedi. U: «Agar ular buni ko'rgan bo'lsalar-chi?» dedi. U: «Aytishadi», dedi. Agar ular uni ko'rganlarida edi, undan ko'ra ko'proq qochib, undan ko'proq qo'rqishardi. U: «Shunday ekan, men ularni kechirganimga sizni guvohlik beraman», dedi. Shunda farishtalardan biri aytadi: Ularning ichida falonchi ham bor edi, u ulardan emas, balki muhtojlik uchun kelgan edi. U zot: "Ular bilan birga o'tiradiganlardir. Ulardan hamrohlari g'amgin bo'lmas", dedilar. Bu ularning qalblariga bergan ne'matlarining bir qismidir. Ular bilan birga o‘tirganlarga esa: “Qayerda bo‘lsam ham, meni barakali qildi”, degan so‘zidan nasiba bordir. Shunday qilib, bunday mo‘min qayerda yashamasin, baraka topadi, xudosizlar esa qayerda bo‘lmasin, la’natlanadi. Zikr majlislari farishtalarning majlisidir, g‘aflat majlislari esa shaytonlarning majlisidir va har bir inson o‘z surati va qiyofasiga qo‘shiladi va har bir inson o‘ziga yarashgan bo‘ladi.

Alloh taolo O'zining farishtalari bilan faxrlanadiki, Muslim o'zining "Sahih"ida Abu Said al-Xudriydan rivoyat qilganidek, Muoviya masjidda aylanib chiqdi. U: “Biz sizni o‘tirmadik”, dedi. Ular: «Biz Alloh taoloni zikr qilish uchun o‘tirdik», dedilar. U zot: «Biz seni o‘shadan boshqa o‘tirmadik», dedi. Ular: «Allohga qasamki, biz bundan boshqa hech kim bilan o‘tirganimiz yo‘q», dedilar. U zot: “Men seni o‘zingga ayblab qasam ichishga majburlaganim yo‘q, mening Rasulullohning huzuridagi mavqeimdagi hech kim u haqda mendan kam gapirmagan va Rasululloh menga qarshi isyon ko‘targanlar”, dedilar. Bir guruh sahobalari va u zot dedilar: (Sizni o‘tirishga nima majbur qildi? Ular: Biz Alloh taoloni zikr qilib, bizni Islomga hidoyat qilgani va sen orqali bizga ne’matlar ato etgani uchun hamd aytib o‘tirdik.) Allohga qasamki, biz sen bilan o‘sha kishidan boshqa o‘tirganimiz yo‘q, dedilar. Ular: “Allohga qasamki, biz siz bilan o‘tirganimizdan boshqasi yo‘q”, dedilar. U: «Men sendan o'zingni ayblashingni so'ramadim, lekin u mening oldimga keldi», dedi. Jabroil alayhissalom aytdilarki, Alloh taolo farishtalarga siz haqingizda maqtanadi. Muborak va Taolo Rabbiyning bu maqtanishi Uning ulug'vorligidan dalolat beradi. Zikr Uning huzurida va unga bo'lgan muhabbati va boshqa amallardan afzalligi borligidir.

Barcha amallar faqat Alloh taoloning zikrini barpo etish uchun farz qilingan va ularning maqsadi Alloh taoloning zikriga erishishdir. Alloh taolo dedi: (Meni zikr qilib namozni toʻkis ado etinglar.

Alloh taoloni zikr qilish qiyinni oson qiladi, qiyinni oson qiladi va mashaqqatni engillashtiradi. Alloh azza va jalla osonlikdan boshqa qiyin narsani zikr qilmaydi va qiyin narsani oson qilmaydi. Osonlik yo'q, oson bo'lmagan mashaqqat yo'q, o'tmaydigan mashaqqat yo'q, yengillamaydigan mashaqqat yo'q, shuning uchun Alloh taoloni zikr qilish qiyinchilik va yengillikdan keyin yengillikdir. Qiyinchilik va yengillikdan keyin, qayg'u va tashvishdan keyin buni tushuntiradi.

Alloh taoloni tez-tez zikr qilish ikkiyuzlamachilikdan himoyadir, chunki munofiqlar Alloh taoloni kamdan-kam zikr qiladilar. Alloh taolo munofiqlar haqida: «Ular Allohni ozlaridan boshqasini eslaydilar», dedi va Ka'b aytdi: «Kim Alloh taoloni ko'proq zikr qilsa, u riyodan pokdir va shuning uchun ham Alloh yaxshi biluvchidir, Alloh taolo «Munofiqlar» surasini Munofiqlar surasini muhrlab qo'ygandir. Ana o'shalar ziyon ko'rguvchilardir.) Darhaqiqat, bunda Alloh taoloni zikr qilishni unutib, munofiqlikka tushgan munofiqlarning fitnasidan ogohlantiruvchi bordir.

O‘z zikrimni qo‘shish

Bu zikrlarni faqat siz ko‘ra olasiz. Ular hisobingizda saqlanadi.

O‘qish vaqtiBoshlashga tayyor
0 / 0

Tugallangan o‘qishlaringiz shu yerda ko‘rsatiladi.

O‘qish to‘xtatib turildi

Izoh va manba

Zikrni ulashish

WhatsApp Telegram Facebook X
Ulashiladigan matn

Qaytadan boshlansinmi?

Bu ushbu bo‘limdagi joriy hisoblagichlar va saqlangan joyni tozalaydi. Tugallangan o‘qishlar tarixi saqlanadi.

Hadislar kutubxonasidan

Hadis
Anas added: The ring of the Prophet (ﷺ) was in his hand, and after him, in Abu Bakr's hand, and then in `Umar's hand after Abu Bakr. When `Uthman was the Caliph, once he was sitting at the well of Aris. He removed the ring from his hand and while he was trifling with it, dropped into the well. We kept on going to the well with `Uthman for three days looking for the ring, and finally the well was drained, but the ring was not found.
Sahih al-Bukhari

Reference : Sahih al-Bukhari 5879 In-book reference : Book 77, Hadith 96 USC-MSA web (English) reference : Vol. 7, Book 72, Hadith 767 (deprecated numbering scheme)

Hadis va manbasini o‘qish