تفسير عبد الرزاق الصنعاني مصور /همام الصنعاني · Al-Anbiyaa · Ayə 87

تفسير عبد الرزاق الصنعاني مصور /همام الصنعاني

(ت 211 هـ)

Surə
Al-Anbiyaa
Ayə
87 / 112
Kitabın dili
Ərəb dili
وَذَا ٱلنُّونِ إِذ ذَّهَبَ مُغَٰضِبٗا فَظَنَّ أَن لَّن نَّقۡدِرَ عَلَيۡهِ فَنَادَىٰ فِي ٱلظُّلُمَٰتِ أَن لَّآ إِلَٰهَ إِلَّآ أَنتَ سُبۡحَٰنَكَ إِنِّي كُنتُ مِنَ ٱلظَّٰلِمِينَ
Zün-Nunu (balıq sahibi Yunisi) da xatırla! Bir zaman o (küfr etməkdə həddi aşmış ümmətinə qarşı) qəzəblənərək çıxıb getmiş və (Bizə xoş gəlməyən bu səbirsizliyinə görə) onu möhnətə düçar etməyəcəyimizi (gücümüz, yaxud hokmümüzün ona yetməyəcəyini) güman etmişdi. Amma sonra qaranlıqlar içində (balığın qarnında; gecənin, yaxud dənizin zülmətində): “(Pərvərdigara!) Səndən başqa heç bir tanrı yoxdur. Sən paksan, müqəddəssən! Mən isə, həqiqətən, zalımlardan olmuşam (əmrinə qarşı çıxaraq özümə zülm eləmişəm)”,-deyib dua etmişdi.
Vazaa annuuni 'iz zahaba muğaadiban fazanna 'an lan naqdira ’alayhi fanaadaa fii azzulumaati 'an laa 'ilaaha 'illaa 'anta subhaanaka 'innii kuntu mina azzaalimiina
1883- حدّثنا عبد الرزاق، قال: أنبأنا معمر، عن قتادة، والكلبي: { فَظَنَّ أَن لَّن نَّقْدِرَ عَلَيْهِ }: [الآية: 87]، قالا: ظنّ أن لن يقضي عَلَيْه العقوبة.
1884- حدّثنا عبد الرزاق، قال: أنبأنا معمر، عن قتادة، في قوله تعالى: { فَنَادَىٰ فِي ٱلظُّلُمَاتِ }: [الآية: 87]، قال: ظلمة بطن الحوت وظلمة البحر، وظلمة اللَّيْلِ.
Yuxarı qayıt