تذكرة الاريب في تفسير الغريب/ الامام ابي الفرج ابن الجوزي · Al-Anbiyaa · Ayə 46

تذكرة الاريب في تفسير الغريب/ الامام ابي الفرج ابن الجوزي

(ت 597 هـ)

Surə
Al-Anbiyaa
Ayə
46 / 112
Kitabın dili
Ərəb dili
وَلَئِن مَّسَّتۡهُمۡ نَفۡحَةٞ مِّنۡ عَذَابِ رَبِّكَ لَيَقُولُنَّ يَٰوَيۡلَنَآ إِنَّا كُنَّا ظَٰلِمِينَ
Həqiqətən, əgər Rəbbinin əzabından az bir şey onlara toxunsa, onlar mütləq: “Vay halımıza! Biz, doğrudan da, zalım olmuşuq (Allaha şərik qoşmaqla, küfr etməklə özümüz özümüzə zülm etmişik)” – deyəcəklər.
Vala'in massat-hum nafhatun min ’azaabi rabbika layaquulunna yaa vaylanaa 'innaa kunnaa zaalimiina
وان كان يعني الظلامة مثقال حبة
Yuxarı qayıt