تذكرة الاريب في تفسير الغريب/ الامام ابي الفرج ابن الجوزي · Al-Anbiyaa · Ayə 90

تذكرة الاريب في تفسير الغريب/ الامام ابي الفرج ابن الجوزي

(ت 597 هـ)

Surə
Al-Anbiyaa
Ayə
90 / 112
Kitabın dili
Ərəb dili
فَٱسۡتَجَبۡنَا لَهُۥ وَوَهَبۡنَا لَهُۥ يَحۡيَىٰ وَأَصۡلَحۡنَا لَهُۥ زَوۡجَهُۥٓۚ إِنَّهُمۡ كَانُواْ يُسَٰرِعُونَ فِي ٱلۡخَيۡرَٰتِ وَيَدۡعُونَنَا رَغَبٗا وَرَهَبٗاۖ وَكَانُواْ لَنَا خَٰشِعِينَ
Biz (Zəkəriyyanın) duasını qəbul buyurduq, ona Yəhyanı bəxş etdik və zövcəsini (doğmağa) qabil bir hala gətirdik. Onlar xeyirli işlər görməyə tələsər (yaxşı əməllər etməkdə bir-birini ötməyə çalışar), ümid və qorxu ilə (rəhmətimizə ümid bəsləyib əzabımızdan qorxaraq) Bizə ibadət edirdilər. Onlar Bizə müt’i idilər.
Fastacabnaa lahu vavahabnaa lahu yahyaa va'aslahnaa lahu zavcahu 'innahum kaanuu yusaari’uuna fii alxayraati vayad’uunanaa rağaban varahaban vakaanuu lanaa xaaşi’iina
واصلحنا له زوجه للولد
Yuxarı qayıt