تفسير القرآن/ ابن عبد السلام · Al-Anbiyaa · Ajet 90

تفسير القرآن/ ابن عبد السلام

(ت 660 هـ)

Sura
Al-Anbiyaa
Ajet
90 / 112
Jezik knjige
Arapski
فَٱسۡتَجَبۡنَا لَهُۥ وَوَهَبۡنَا لَهُۥ يَحۡيَىٰ وَأَصۡلَحۡنَا لَهُۥ زَوۡجَهُۥٓۚ إِنَّهُمۡ كَانُواْ يُسَٰرِعُونَ فِي ٱلۡخَيۡرَٰتِ وَيَدۡعُونَنَا رَغَبٗا وَرَهَبٗاۖ وَكَانُواْ لَنَا خَٰشِعِينَ
odazvasmo i, izlije~iv{i mu `enu, Jahjaa mu poklonismo. Oni su se trudili da {to vi{e dobra u~Ine i molili su Nam se u nadi i strahu, i bili su prema Nama ponizni.
Fastadžabnaa lahu vavahabnaa lahu jahjaa va'aslahnaa lahu zaudžahu 'innahum kaanuu jusaari’uuna fii alhajraati vajad’uunanaa ragaban varahaban vakaanuu lanaa haaši’iina
{ وَأَصْلَحْنَا لَهُ زَوْجَهُ } كانت عاقراً فصارت ولوداً فولدت له وهو ابن اثنتين وسبعين سنة وهي قريبة من سنه، أو كان في لسانها طول فَحَسَّنا خلقها { يُسَارِعُونَ } يبادرون بالأعمال الصالحة، { رَغَباً } في ثوابنا { وَرَهَباً } من عقابنا أو رغباً في الطاعات ورهباً من المعاصي، أو رهباً بظهور الأكف ورغباً ببطونها، أو طمعاً وخوفاً { خَاشِعِينَ } متواضعين، أو راغبين راهبين، أو وضع اليمنى على اليسرى والنظر إلى موضع السجود في الصلاة.
Povratak na vrh