الكشاف/ الزمخشري · Al-Anbiyaa · آیه 10

الكشاف/ الزمخشري

(ت 538 هـ)

سوره
Al-Anbiyaa
آیه
10 / 112
زبان کتاب
عربی
لَقَدۡ أَنزَلۡنَآ إِلَيۡكُمۡ كِتَٰبٗا فِيهِ ذِكۡرُكُمۡۚ أَفَلَا تَعۡقِلُونَ
We have revealed for you (O men!) a book in which is a Message for you: will ye not then understand?
لَقَدْ اَنْزَلْنَا اِلَیْکُمْ کِتَابَنْ فِیهِ ذِکْرُکُمْ اَفَلَا تَعْقِلُونْ
{ ذِكْرُكُمْ } شرفكم وصيتكم، كما قال{ وَإِنَّهُ لَذِكْرٌ لَّكَ وَلِقَوْمِكَ } الزخرف 44 أو موعظتكم. أو فيه مكارم الأخلاق التي كنتم تطلبون بها الثناء أو حسن الذكر كحسن الجوار، والوفاء بالعهد، وصدق الحديث، وأداء الأمانة، والسخاء وما أشبه ذلك
بازگشت به بالا

از کتابخانه حدیث

حدیث
Narrated Sa`id bin Jubair: I asked Ibn `Abbas about Surat Al-Tauba, and he said, "Surat Al-Tauba? It is exposure (of all the evils of the infidels and the hypocrites). And it continued revealing (that the oft-repeated expression): '...and of them ...and of them.' till they started thinking that none would be left unmentioned therein." I said, "What about) Surat Al-Anfal?" He replied, "Surat Al-Anfal was revealed in connection with the Badr Battle." I said, "(What about) Surat Al-Hashr?" He replied, "It was revealed in connection with Bani an-Nadir."

دعاهای امروز
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنَ الْخَيْرِ كُلِّهِ عَاجِلِهِ وَآجِلِهِ مَا عَلِمْتُ مِنْهُ وَمَا لَمْ أَعْلَمْ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنَ الشَّرِّ كُلِّهِ عَاجِلِهِ وَآجِلِهِ مَا عَلِمْتُ مِنْهُ وَمَا لَمْ أَعْلَمْ، اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنْ خَيْرِ مَا سَأَلَكَ عَبْدُكَ وَنَبِيُّكَ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا عَاذَ بِهِ عَبْدُكَ وَنَبِيُّكَ، اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْجَنَّةَ وَمَا قَرَّبَ إِلَيْهَا مِنْ قَوْلٍ أَوْ عَمَلٍ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنَ النَّارِ وَمَا قَرَّبَ إِلَيْهَا مِنْ قَوْلٍ أَوْ عَمَلٍ وَأَسْأَلُكَ أَنْ تَجْعَلَ كُلَّ قَضَاءٍ قَضَيْتَهُ لِي خَيْرًا.
خداوندا، همه خیرهای زودرس و دیررس، آنچه می‌دانم و آنچه نمی‌دانم، از تو می‌خواهم؛ و از همه شرهای زودرس و دیررس، آنچه می‌دانم و آنچه نمی‌دانم، به تو پناه می‌برم. خداوندا، از بهترین چیزی که بنده و پیامبرت از تو خواست می‌خواهم و از بدی آنچه بنده و پیامبرت از آن پناه برد به تو پناه می‌برم. خداوندا، بهشت و هر گفتار یا کرداری که به آن نزدیک کند از تو می‌خواهم و از آتش و هر گفتار یا کرداری که به آن نزدیک کند پناه می‌برم و از تو می‌خواهم هر تقدیری را که برایم مقدر کرده‌ای خیر قرار دهی.

اللَّهُمَّ رَبِّ أَوۡزِعۡنِيٓ أَنۡ أَشۡكُرَ نِعۡمَتَكَ ٱلَّتِيٓ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ وَعَلَىٰ وَٰلِدَيَّ وَأَنۡ أَعۡمَلَ صَٰلِحٗا تَرۡضَىٰهُ وَأَدۡخِلۡنِي بِرَحۡمَتِكَ فِي عِبَادِكَ ٱلصَّٰلِحِينَ.

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْعَفْوَ وَالْعَافِيَةَ وَالْمُعَافَاةَ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ.

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْهُدَى ، وَالتُّقَى ، وَالْعَفَافَ وَالْغِنَى.

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ عِلْماً نَافِعًا ، وَرِزْقاً طَيِّباً ، وَعَمَلاً مُتَقَبَّلاً.

اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ، وَاهْدِنِي وَارْزُقْنِي ، وَعَافِنِي ، أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ ضِيقِ الْمَقَامِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ.

خدایا پروردگارا به من توفیق بده نعمتی را که بر من و پدر و مادرم ارزانی داشتی سپاس گویم و کار شایسته‌ای انجام دهم که آن را می‌پسندی و مرا به رحمت خود در میان بندگان شایسته‌ات داخل کن.

خدایا از تو گذشت، عافیت و سلامت در دنیا و آخرت می‌خواهم.

خدایا از تو هدایت، تقوا، پاکدامنی و بی‌نیازی می‌خواهم.

خدایا از تو دانش سودمند، روزی پاک و عمل پذیرفته‌شده می‌خواهم.

خدایا مرا بیامرز، هدایتم کن، روزی و عافیت بده. از تنگی جایگاه در روز قیامت به الله پناه می‌برم.

"رَّبِّ زِدۡنِي عِلۡمٗا⁠ ". [طه - 114].

پروردگارا دانش مرا افزون کن. [طه، ۱۱۴]