الكشاف/ الزمخشري · Al-Anbiyaa · آیه 88

الكشاف/ الزمخشري

(ت 538 هـ)

سوره
Al-Anbiyaa
آیه
88 / 112
زبان کتاب
عربی
فَٱسۡتَجَبۡنَا لَهُۥ وَنَجَّيۡنَٰهُ مِنَ ٱلۡغَمِّۚ وَكَذَٰلِكَ نُـۨجِي ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
So We listened to him: and delivered him from distress: and thus do We deliver those who have faith.
فَسْتَجَبْنَا لَهُو وَنَجَّیْنَاهُ مِنَ لْغَمِّ وَکَذَالِکَ نُنْجِ لْمُؤْمِنِینْ
{ نُنَجّى } «وننجي» «ونجي» والنون لا تدغم في الجيم، ومن تمحل لصحته فجعله فعل وقال نجى النجاء المؤمنين - فأرسل الياء وأسنده إلى مصدره ونصب المؤمنين بالنجاء - فمتعسف بارد التعسف.
بازگشت به بالا

از کتابخانه حدیث

حدیث
Abu Qatada reported: The Messenger of Allah (ﷺ) led us in prayer and recited in the first two rak'ahs of the noon and afternoon prayers Surat al-Fitiha and two (other) surahs. And he would sometimes recite loud enough for us the verses. He would prolong the first rak'ah more than the second. And he acted similarly in the morning prayer.
Sahih Muslim

Reference : Sahih Muslim 451 a In-book reference : Book 4, Hadith 174 USC-MSA web (English) reference : Book 4, Hadith 908 (deprecated numbering scheme)

خواندن حدیث و منبع آن
Narrated Abu Huraira: The Prophet (ﷺ) said, "Whoever does not give up forged speech and evil actions, Allah is not in need of his leaving his food and drink (i.e. Allah will not accept his fasting.)"

دعاهای امروز

اللَّهُمَّ أَحْيِنَا مُسْلِمِينَ ، وَتَوَفَّنَا مُسْلِمِينَ ، وَأَلْحِقْنَا بِالصَّالِحِينَ.

اللَّهُمَّ أَبْرِمْ لِهَذِهِ الْأُمَّةِ أَمْرَ رُشْدٍ ، يُعَزُّ فِيهِ أَهْلُ طَاعَتِكَ ، وَيُذَلُّ فِيهِ أَهْلُ مَعْصِيَتِكَ ، وَيُؤْمَرُ فِيهِ بِالْمَعْرُوفِ ، وَيُنْهَى فِيهِ عَنِ الْمُنْكَرِ.

اللَّهُمَّ صَلِّ وَسَلِّمْ وَبَارِكْ عَلَى عَبْدِكَ وَرَسُولِكَ مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِهِ وَصَحْبِهِ أَجْمَعِينَ.

خدایا ما را مسلمان زنده بدار، مسلمان بمیران و به شایستگان ملحق کن.

خدایا برای این امت کاری بر پایه رشد و درستی فراهم کن که در آن فرمانبرداران تو عزیز و نافرمانان تو خوار باشند و در آن به نیکی فرمان داده و از بدی بازداشته شود.

خدایا بر بنده و فرستاده‌ات محمد و همه خاندان و یاران او درود و سلام و برکت بفرست.

اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْعَجْزِ وَالْكَسَلِ، وَالْجُبْنِ وَالْبُخْلِ، وَالْهَرَمِ وَعَذَابِ الْقَبْرِ، اللَّهُمَّ آتِ نَفْسِي تَقْوَاهَا وَزَكِّهَا أَنْتَ خَيْرُ مَنْ زَكَّاهَا، أَنْتَ وَلِيُّهَا وَمَوْلَاهَا، اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ عِلْمٍ لَا يَنْفَعُ، وَمِنْ قَلْبٍ لَا يَخْشَعُ، وَمِنْ نَفْسٍ لَا تَشْبَعُ، وَمِنْ دَعْوَةٍ لَا يُسْتَجَابُ لَهَا.
خداوندا، از ناتوانی و تنبلی، ترس و بخل، پیری و عذاب قبر به تو پناه می‌برم. خداوندا، تقوای جانم را به آن عطا کن و پاکش ساز؛ تو بهترین پاک‌کننده آنی و تو سرپرست و مولای آنی. خداوندا، از دانشی که سود نمی‌دهد، دلی که خاشع نمی‌شود، نفسی که سیر نمی‌گردد و دعایی که اجابت نمی‌شود به تو پناه می‌برم.

"إِنَّمَآ أَشۡكُواْ بَثِّي وَحُزۡنِيٓ إِلَى ٱللَّهِ". [يُوسُفَ - 86].

من اندوه و غم خود را تنها به الله شکایت می‌کنم. [یوسف، ۸۶]