تفسير القرآن / ابن عربي · Al-Anbiyaa · آیه 28

تفسير القرآن / ابن عربي

(ت 638 هـ)

سوره
Al-Anbiyaa
آیه
28 / 112
زبان کتاب
عربی
يَعۡلَمُ مَا بَيۡنَ أَيۡدِيهِمۡ وَمَا خَلۡفَهُمۡ وَلَا يَشۡفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ٱرۡتَضَىٰ وَهُم مِّنۡ خَشۡيَتِهِۦ مُشۡفِقُونَ
He knows what is before them, and what is behind them, and they offer no intercession except for those who are acceptable, and they stand in awe and reverence of His (Glory).
یَعْلَمُ مَا بَیْنَ اَیْدِیهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلَا یَشْفَعُونَ اِلَّا لِمَنِ رْتَدَا وَهُمْ مِنْ خَشْیَتِهِی مُشْفِقُونْ
والعدل الذي قامت به السموات والأرض هو ظل الوحدة في عالم الكثرة، ولو لم يوجد هيئة وحدانية في المركبات كاعتدال المزاج لما وجدت، ولو زالت تلك الهيئة لفسدت في الحال { فسبحان الله } أي: نزّه للفيض على الكل بربوبيته للعرش الذي ينزل منه الفيض على جميع الموجودات عما تصفونه من إمكان التعدّد.
{ يعلم ما بين أيديهم } أي: ما تقدّمهم من العلم الكليّ الثابت في أمّ الكتاب المشتمل على جميع علوم الذوات المجرّدة من أهل الجبروت والملكوت { وما خلفهم } من علوم الكائنات والحوادث الجزئية الثابتة في السماء الدنيا، فكيف يخرج عن علمهم إحاطة علمه ويسبق فعلهم أمره وقولهم قوله { ولا يشفعون إلا لمن } علمه أهلاً للشفاعة بقبوله لصفاء استعداده ومناسبة نفسه للنور الملكوتي { وهم } في الخشية من سبحات وجهه والخشوع والإشفاق والانقهار تحت أنوار عظمته.
{ أو لم ير } المحجوبون عن الحق { أنّ السموات والأرض كانتا } مرتوقتين من هيولى واحدة ومادة جسمانية { ففتقناهما } بتباين الصور، أو أن سموات الأرواح وأرض الجسد كانا مرتوقتين في صورة نطفة واحدة ففتقناهما بتباين الأعضاء والأرواح.
{ وجعلنا } أي: خلقنا من النطفة كل حيوان { وجعلنا } في أرض الجسد { رواسي } العظام كراهة أن تضطرب وتجيء وتذهب وتختلف بهم فلا تقوم بهم وتستقل { وجعلنا فيها فجاجاً } مجاري، طرقاً للحواس وجميع القوى { لعلهم يهتدون } بتلك الحواس والطرق إلى آيات الله فيعرفوه.
{ وجعلنا } سماء العقل { سقفاً } مرتفعاً فوقهم { محفوظاً } من التغير والسهو والخطأ { وهم } عن حججها وبراهينها { معرضون }.
بازگشت به بالا

از کتابخانه حدیث

حدیث
Abdullah reported: I was walking along with Allah's Apostle (ﷺ) in a field of Medina. The rest of the hadith is the same, but there is a slight variation of wording.
Sahih Muslim

Reference : Sahih Muslim 2794 b In-book reference : Book 52, Hadith 16 USC-MSA web (English) reference : Book 39, Hadith 6713 (deprecated numbering scheme)

خواندن حدیث و منبع آن
A hadith like this has been narrated on the authority of Abu Huraira (Allah be pleased with him).

دعاهای امروز

اللَّهُمَّ رَبِّ أَوۡزِعۡنِيٓ أَنۡ أَشۡكُرَ نِعۡمَتَكَ ٱلَّتِيٓ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ وَعَلَىٰ وَٰلِدَيَّ وَأَنۡ أَعۡمَلَ صَٰلِحٗا تَرۡضَىٰهُ وَأَدۡخِلۡنِي بِرَحۡمَتِكَ فِي عِبَادِكَ ٱلصَّٰلِحِينَ.

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْعَفْوَ وَالْعَافِيَةَ وَالْمُعَافَاةَ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ.

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْهُدَى ، وَالتُّقَى ، وَالْعَفَافَ وَالْغِنَى.

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ عِلْماً نَافِعًا ، وَرِزْقاً طَيِّباً ، وَعَمَلاً مُتَقَبَّلاً.

اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ، وَاهْدِنِي وَارْزُقْنِي ، وَعَافِنِي ، أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ ضِيقِ الْمَقَامِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ.

خدایا پروردگارا به من توفیق بده نعمتی را که بر من و پدر و مادرم ارزانی داشتی سپاس گویم و کار شایسته‌ای انجام دهم که آن را می‌پسندی و مرا به رحمت خود در میان بندگان شایسته‌ات داخل کن.

خدایا از تو گذشت، عافیت و سلامت در دنیا و آخرت می‌خواهم.

خدایا از تو هدایت، تقوا، پاکدامنی و بی‌نیازی می‌خواهم.

خدایا از تو دانش سودمند، روزی پاک و عمل پذیرفته‌شده می‌خواهم.

خدایا مرا بیامرز، هدایتم کن، روزی و عافیت بده. از تنگی جایگاه در روز قیامت به الله پناه می‌برم.

"رَبَّنَا مَا خَلَقۡتَ هَٰذَا بَٰطِلٗا سُبۡحَٰنَكَ فَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ⁠ رَبَّنَآ إِنَّكَ مَن تُدۡخِلِ ٱلنَّارَ فَقَدۡ أَخۡزَيۡتَهُۥۖ وَمَا لِلظَّٰلِمِينَ مِنۡ أَنصَارٖ⁠ رَّبَّنَآ إِنَّنَا سَمِعۡنَا مُنَادِيٗا يُنَادِي لِلۡإِيمَٰنِ أَنۡ ءَامِنُواْ بِرَبِّكُمۡ فَـَٔامَنَّاۚ رَبَّنَا فَٱغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَا وَكَفِّرۡ عَنَّا سَيِّـَٔاتِنَا وَتَوَفَّنَا مَعَ ٱلۡأَبۡرَارِ⁠ رَبَّنَا وَءَاتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلَىٰ رُسُلِكَ وَلَا تُخۡزِنَا يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۖ إِنَّكَ لَا تُخۡلِفُ ٱلۡمِيعَادَ⁠ ". [آلُ عِمْرَانَ - 191-194].

پروردگارا این را بیهوده نیافریده‌ای؛ تو پاکی، پس ما را از عذاب آتش نگاه دار. پروردگارا هر کس را به آتش درآوری رسوایش کرده‌ای و ستمکاران یاورانی ندارند. پروردگارا ما ندادهنده‌ای را شنیدیم که به ایمان فرا می‌خواند که به پروردگار خود ایمان آورید، پس ایمان آوردیم. پروردگارا گناهان ما را بیامرز، بدی‌هایمان را از ما بزدای و ما را با نیکان بمیران. پروردگارا آنچه را به وسیله پیامبرانت به ما وعده داده‌ای به ما عطا کن و در روز قیامت رسوایمان مکن؛ همانا تو خلاف وعده نمی‌کنی. [آل عمران، ۱۹۱–۱۹۴]

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنَ الْخَيْرِ كُلِّهِ عَاجِلِهِ وَآجِلِهِ مَا عَلِمْتُ مِنْهُ وَمَا لَمْ أَعْلَمْ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنَ الشَّرِّ كُلِّهِ عَاجِلِهِ وَآجِلِهِ مَا عَلِمْتُ مِنْهُ وَمَا لَمْ أَعْلَمْ، اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنْ خَيْرِ مَا سَأَلَكَ عَبْدُكَ وَنَبِيُّكَ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا عَاذَ بِهِ عَبْدُكَ وَنَبِيُّكَ، اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْجَنَّةَ وَمَا قَرَّبَ إِلَيْهَا مِنْ قَوْلٍ أَوْ عَمَلٍ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنَ النَّارِ وَمَا قَرَّبَ إِلَيْهَا مِنْ قَوْلٍ أَوْ عَمَلٍ وَأَسْأَلُكَ أَنْ تَجْعَلَ كُلَّ قَضَاءٍ قَضَيْتَهُ لِي خَيْرًا.
خداوندا، همه خیرهای زودرس و دیررس، آنچه می‌دانم و آنچه نمی‌دانم، از تو می‌خواهم؛ و از همه شرهای زودرس و دیررس، آنچه می‌دانم و آنچه نمی‌دانم، به تو پناه می‌برم. خداوندا، از بهترین چیزی که بنده و پیامبرت از تو خواست می‌خواهم و از بدی آنچه بنده و پیامبرت از آن پناه برد به تو پناه می‌برم. خداوندا، بهشت و هر گفتار یا کرداری که به آن نزدیک کند از تو می‌خواهم و از آتش و هر گفتار یا کرداری که به آن نزدیک کند پناه می‌برم و از تو می‌خواهم هر تقدیری را که برایم مقدر کرده‌ای خیر قرار دهی.