تفسير القرآن/ علي بن ابراهيم القمي · Al-Anbiyaa · آیه 4

تفسير القرآن/ علي بن ابراهيم القمي

(ت القرن 4 هـ)

سوره
Al-Anbiyaa
آیه
4 / 112
زبان کتاب
عربی
قَالَ رَبِّي يَعۡلَمُ ٱلۡقَوۡلَ فِي ٱلسَّمَآءِ وَٱلۡأَرۡضِۖ وَهُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلۡعَلِيمُ
Say: "My Lord knoweth (every) word (spoken) in the heavens and on earth: He is the One that heareth and knoweth (all things)."
قَالَ رَبِّی یَعْلَمُ لْقَوْلَ فِ سَّمَاءِ وَلْاَرْدِ وَهُوَ سَّمِیعُ لْعَلِیمْ
قال: قل لهم يا محمد { ربي يعلم القول في السماء والأرض } يعني ما يقال في السماء والأرض.
بازگشت به بالا

از کتابخانه حدیث

حدیث
Narrated Abu Huraira: The Prophet (ﷺ) said, "The recitation of Psalms (David's Qur'an) was made light and easy for David that he used to have his ridding animal be saddled while he would finish the recitation before the servant had saddled it."
Ibn 'Abbas (Allah be pleased with them) reported Allah's Messenger (ﷺ) as saying: Give the shares to those who are entitled to them, and what is left from those wno are entitled to it goes to the nearest male heir.

دعاهای امروز
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الثَّبَاتَ فِي الْأَمْرِ، وَالْعَزِيمَةَ عَلَى الرُّشْدِ، وَأَسْأَلُكَ مُوجِبَاتِ رَحْمَتِكَ، وَعَزَائِمَ مَغْفِرَتِكَ، وَأَسْأَلُكَ شُكْرَ نِعْمَتِكَ، وَحُسْنَ عِبَادَتِكَ، وَأَسْأَلُكَ قَلْبًا سَلِيمًا، وَلِسَانًا صَادِقًا، وَأَسْأَلُكَ مِنْ خَيْرِ مَا تَعْلَمُ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا تَعْلَمُ، وَأَسْتَغْفِرُكَ لِمَا تَعْلَمُ، إِنَّكَ أَنْتَ عَلَّامُ الْغُيُوبِ.
خداوندا، از تو پایداری در کار و عزم بر راه درست، اسباب رحمت و موجبات آمرزشت را می‌خواهم. سپاس نعمت و نیکو پرستیدنت، دل سالم و زبان راستگو را از تو می‌خواهم. از خیری که می‌دانی می‌خواهم، از شری که می‌دانی به تو پناه می‌برم و برای آنچه می‌دانی از تو آمرزش می‌خواهم؛ تو دانای رازهای نهانی هستی.

"رَبَّنَا لَا تَجۡعَلۡنَا مَعَ ٱلۡقَوۡمِ ٱلظَّٰلِمِينَ⁠ ". [الْأَعْرَافُ - 47].

پروردگارا ما را با گروه ستمکاران قرار مده. [اعراف، ۴۷]

"رَبِّ إِنِّي ظَلَمۡتُ نَفۡسِي فَٱغۡفِرۡ لِي". [الْقَصَصِ - 16].

"رَبِّ بِمَآ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ فَلَنۡ أَكُونَ ظَهِيرٗا لِّلۡمُجۡرِمِينَ⁠". [الْقَصَصِ - 17].

"رَبِّ إِنِّي لِمَآ أَنزَلۡتَ إِلَيَّ مِنۡ خَيۡرٖ فَقِيرٞ⁠". [الْقَصَصِ - 24].

"رَبِّ ٱشۡرَحۡ لِي صَدۡرِي⁠ وَيَسِّرۡ لِيٓ أَمۡرِي⁠ وَٱحۡلُلۡ عُقۡدَةٗ مِّن لِّسَانِي⁠ يَفۡقَهُواْ قَوۡلِي⁠". [طه - 25-28].

پروردگارا من بر خود ستم کردم، پس مرا بیامرز. [قصص، ۱۶]

پروردگارا به پاس نعمتی که به من دادی، هرگز پشتیبان مجرمان نخواهم بود. [قصص، ۱۷]

پروردگارا من به هر خیری که برایم نازل کنی نیازمندم. [قصص، ۲۴]

پروردگارا سینه‌ام را گشاده کن (۲۵)، کارم را برایم آسان گردان (۲۶) و گره از زبانم بگشا (۲۷) تا سخنم را بفهمند (۲۸). [طه، ۲۵–۲۸]