تيسير التفسير/ اطفيش · Al-Anbiyaa · آیه 6
تيسير التفسير/ اطفيش
(ت 1332 هـ)
مَآ ءَامَنَتۡ قَبۡلَهُم مِّن قَرۡيَةٍ أَهۡلَكۡنَٰهَآۖ أَفَهُمۡ يُؤۡمِنُونَ
(ت 1332 هـ)
از کتابخانه حدیث
دعاهای امروز"رَبَّنَا ٱغۡفِرۡ لِي وَلِوَٰلِدَيَّ وَلِلۡمُؤۡمِنِينَ يَوۡمَ يَقُومُ ٱلۡحِسَابُ ". [إِبْرَاهِيمُ - 41].
پروردگارا روزی که حساب برپا می‌شود، مرا و پدر و مادرم و مؤمنان را بیامرز. [ابراهیم، ۴۱]
اللَّهُمَّ أَحْسِنْ عَاقِبَتَنَا فِي الْأُمُورِ كُلِّهَا ، وَأَجِرْنَا مِنْ خِزْيِ الدُّنْيَا وَعَذَابِ الْآخِرَةِ.
اللَّهُمَّ رَبَّنَا ٱصۡرِفۡ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَۖ إِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًا.
اللَّهُمَّ رَبَّنَآ إِنَّنَآ ءَامَنَّا فَٱغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَا وَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْجَنَّةَ ، وَأَسْتَجِيرُ بِكَ مِنَ النَّارِ.
اللَّهُمَّ رَبَّنَا وَءَاتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلَىٰ رُسُلِكَ وَلَا تُخۡزِنَا يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۖ إِنَّكَ لَا تُخۡلِفُ ٱلۡمِيعَادَ.
خدایا سرانجام ما را در همه کارها نیکو گردان و ما را از خواری دنیا و عذاب آخرت پناه بده.
خدایا پروردگارا عذاب دوزخ را از ما دور کن؛ همانا عذاب آن پایدار است.
خدایا پروردگارا ما ایمان آوردیم؛ پس گناهانمان را بیامرز و ما را از عذاب آتش نگاه دار.
خدایا بهشت را از تو می‌خواهم و از آتش به تو پناه می‌برم.
خدایا پروردگارا آنچه را به وسیله پیامبرانت به ما وعده داده‌ای به ما عطا کن و در روز قیامت رسوایمان مکن؛ همانا تو خلاف وعده نمی‌کنی.
اذکار روزانه شما، بدون انترنت و رایگان.
Android iPhone iPad
وإن قُلنا المراد بالقرية أهلها وضعاً لغوياً، أو تسمية للحال باسم المحل، فلا حذف، لكن يعارضه أهلكناها إذ لم يقل: أهلكناهم، فيحتاج الى رد الضمير الى القرية، لا على معناها، بل على معنى الأهل بطريق الاستخدام، وهو خلاف الأصل مع ما فيه هنا عن الاضطراب، وما تقدم أولى، ويليه أن إهلاك القرية كناية عن إهلاك أهلها.
{ أفهم يؤمنون } أهم شاكرون نعمة النجاة من الاستئصال. فهم يؤمنون أو آمن قبلهم لم يؤمنوا، فهم يؤمنون لو أعطوا ما اقترحوا لم يؤمنوا، كما لم يمن قبلهم من اقترحوا، أو الهمزة مما بعد الفاء، فيكون العطف على ما آمنت، والاستفهام على كل حال إنكار.