روح المعاني/ الالوسي · Al-Anbiyaa · آیه 41
روح المعاني/ الالوسي
(ت 1270 هـ)
وَلَقَدِ ٱسۡتُهۡزِئَ بِرُسُلٖ مِّن قَبۡلِكَ فَحَاقَ بِٱلَّذِينَ سَخِرُواْ مِنۡهُم مَّا كَانُواْ بِهِۦ يَسۡتَهۡزِءُونَ
(ت 1270 هـ)
از کتابخانه حدیث
دعاهای امروزاللَّهُمَّ أَحْسِنْ عَاقِبَتَنَا فِي الْأُمُورِ كُلِّهَا ، وَأَجِرْنَا مِنْ خِزْيِ الدُّنْيَا وَعَذَابِ الْآخِرَةِ.
اللَّهُمَّ رَبَّنَا ٱصۡرِفۡ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَۖ إِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًا.
اللَّهُمَّ رَبَّنَآ إِنَّنَآ ءَامَنَّا فَٱغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَا وَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْجَنَّةَ ، وَأَسْتَجِيرُ بِكَ مِنَ النَّارِ.
اللَّهُمَّ رَبَّنَا وَءَاتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلَىٰ رُسُلِكَ وَلَا تُخۡزِنَا يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۖ إِنَّكَ لَا تُخۡلِفُ ٱلۡمِيعَادَ.
خدایا سرانجام ما را در همه کارها نیکو گردان و ما را از خواری دنیا و عذاب آخرت پناه بده.
خدایا پروردگارا عذاب دوزخ را از ما دور کن؛ همانا عذاب آن پایدار است.
خدایا پروردگارا ما ایمان آوردیم؛ پس گناهانمان را بیامرز و ما را از عذاب آتش نگاه دار.
خدایا بهشت را از تو می‌خواهم و از آتش به تو پناه می‌برم.
خدایا پروردگارا آنچه را به وسیله پیامبرانت به ما وعده داده‌ای به ما عطا کن و در روز قیامت رسوایمان مکن؛ همانا تو خلاف وعده نمی‌کنی.
"رَبِّ هَبۡ لِي مِن لَّدُنكَ ذُرِّيَّةٗ طَيِّبَةًۖ إِنَّكَ سَمِيعُ ٱلدُّعَآءِ ". [آلُ عِمْرَانَ - 38].
پروردگارا از جانب خود فرزندانی پاک به من ببخش؛ بی‌گمان تو شنونده دعایی. [آل عمران، ۳۸]
اذکار روزانه شما، بدون انترنت و رایگان.
Android iPhone iPad
وقوله تعالى: { بِٱلَّذِينَ سَخِرُواْ مِنْهُمْ } أي من أولئك الرسل عليهم السلام متعلق بحاق. وتقديمه على فاعله الذي هو قوله تعالى: { مَا كَانُواْ بِهِ يَسْتَهْزِءونَ } للمسارعة إلى بيان لحوق الشر بهم. و { مَا } إما موصولة مفيدة للتهويل والضمير المجرور عائد عليها والجار متعلق بالفعل بعده وتقديمه لرعاية الفواصل أي فأحاط بهم الذي كانوا يستهزئون به حيث أهلكوا لأجله. وإما مصدرية فالضمير راجع إلى جنس الرسول المدلول عليه بالجمع كما قالوا. ولعل إيثار الإفراد على الجمع للتنبيه على أنه يحيق بهم جزاء استهزائهم بكل واحد منهم عليهم السلام لاجزاء استهزائهم بكلهم من حيث هو [كل] فقط أي فنزل بهم جزاء استهزائهم على وضع السبب موضع المسبب إيذاناً بكمال الملابسة بينهما أو عين استهزائهم إن أريد بذلك العذاب الأخروي بناءً على ظهور الأعمال في النشأة الأخروية بصور مناسبة لها في الحسن والقبح.