خواطر محمد متولي الشعراوي · Al-Anbiyaa · آیه 8

خواطر محمد متولي الشعراوي

(ت 1419 هـ)

سوره
Al-Anbiyaa
آیه
8 / 112
زبان کتاب
عربی
وَمَا جَعَلۡنَٰهُمۡ جَسَدٗا لَّا يَأۡكُلُونَ ٱلطَّعَامَ وَمَا كَانُواْ خَٰلِدِينَ
Nor did We give them bodies that ate no food, nor were they exempt from death.
وَمَا جَعَلْنَاهُمْ جَسَدَ لَّا یَءْکُلُونَ طَّعَامَ وَمَا کَانُو خَالِدِینْ
{ جَعَلْنَاهُمْ.. } [الأنبياء: 8] أي: الرسل { جَسَداً.. } [الأنبياء: 8] يعني: شيئاً مصبوباً جامداً لا يأكل ولا يشرب ولا يتحرك، إنما هم بشر يأكلون ويشربون كأيّ بشر، ويمشون في الأسواق، ويعيشون حياة البشر العادية { وَمَا كَانُواْ خَالِدِينَ } [الأنبياء: 8] فليس الخلود من صفة البشر وقد تابعوا الرسل، وعَلِموا عنهم هذه الحقيقة، وقال تعالى:{ إِنَّكَ مَيِّتٌ وَإِنَّهُمْ مَّيِّتُونَ } [الزمر: 30]. ثم يقول الحق تبارك وتعالى: { ثُمَّ صَدَقْنَاهُمُ ٱلْوَعْدَ... }.
بازگشت به بالا

از کتابخانه حدیث

حدیث
Rafi' b. Khadij reported that he said: Allah's Messenger, we are going to encounter the enemy tomorrow. and we do not have large knives with us. The rest of the hadith is the same, but no mention is made of this:" The people hastened and they boiled (flesh) in the earthen pots. He (the Holy Prophet), cammanded and these were turned over and the narrator narrated the whole event.
Sahih Muslim

Reference : Sahih Muslim 1968 e In-book reference : Book 35, Hadith 33 USC-MSA web (English) reference : Book 22, Hadith 4849 (deprecated numbering scheme)

خواندن حدیث و منبع آن
Narrated Abu Huraira: The Prophet (ﷺ) said, "Whoever manumits his share of a jointly possessed slave, it is essential for him to manumit the slave completely if he has sufficient money. Otherwise he should look for some work for the slave (to earn what would enable him to emancipate himself), without overburdening him with work."

دعاهای امروز
اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِرِضَاكَ مِنْ سَخَطِكَ، وَبِمُعَافَاتِكَ مِنْ عُقُوبَتِكَ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْكَ، لَا أُحْصِي ثَنَاءً عَلَيْكَ، أَنْتَ كَمَا أَثْنَيْتَ عَلَى نَفْسِكَ.
خداوندا، به خشنودی تو از خشمت و به عافیت تو از کیفرت پناه می‌برم و از تو به تو پناه می‌برم. ستایشت را به شمار نمی‌توانم آورد؛ تو چنان هستی که خود را ستوده‌ای.

اللَّهُمَّ أَحْيِنَا مُسْلِمِينَ ، وَتَوَفَّنَا مُسْلِمِينَ ، وَأَلْحِقْنَا بِالصَّالِحِينَ.

اللَّهُمَّ أَبْرِمْ لِهَذِهِ الْأُمَّةِ أَمْرَ رُشْدٍ ، يُعَزُّ فِيهِ أَهْلُ طَاعَتِكَ ، وَيُذَلُّ فِيهِ أَهْلُ مَعْصِيَتِكَ ، وَيُؤْمَرُ فِيهِ بِالْمَعْرُوفِ ، وَيُنْهَى فِيهِ عَنِ الْمُنْكَرِ.

اللَّهُمَّ صَلِّ وَسَلِّمْ وَبَارِكْ عَلَى عَبْدِكَ وَرَسُولِكَ مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِهِ وَصَحْبِهِ أَجْمَعِينَ.

خدایا ما را مسلمان زنده بدار، مسلمان بمیران و به شایستگان ملحق کن.

خدایا برای این امت کاری بر پایه رشد و درستی فراهم کن که در آن فرمانبرداران تو عزیز و نافرمانان تو خوار باشند و در آن به نیکی فرمان داده و از بدی بازداشته شود.

خدایا بر بنده و فرستاده‌ات محمد و همه خاندان و یاران او درود و سلام و برکت بفرست.

"إِنِّي تَوَكَّلۡتُ عَلَى ٱللَّهِ رَبِّي وَرَبِّكُمۚ مَّا مِن دَآبَّةٍ إِلَّا هُوَ ءَاخِذُۢ بِنَاصِيَتِهَآۚ إِنَّ رَبِّي عَلَىٰ صِرَٰطٖ مُّسۡتَقِيمٖ⁠". [هُودٍ - 56].

من بر الله، پروردگار خود و پروردگار شما توکل کردم؛ هیچ جنبنده‌ای نیست مگر آنکه اختیارش در دست اوست؛ بی‌گمان پروردگار من بر راه راست است. [هود، ۵۶]