الوجيز/ الواحدي · Al-Anbiyaa · آیه 71

الوجيز/ الواحدي

(ت 468 هـ)

سوره
Al-Anbiyaa
آیه
71 / 112
زبان کتاب
عربی
وَنَجَّيۡنَٰهُ وَلُوطًا إِلَى ٱلۡأَرۡضِ ٱلَّتِي بَٰرَكۡنَا فِيهَا لِلۡعَٰلَمِينَ
But We delivered him and (his nephew) Lut (and directed them) to the land which We have blessed for the nations.
وَنَجَّیْنَاهُ وَلُوطَنْ اِلَ لْءَرْدِ لَّتِی بَارَکْنَا فِیهَا لِلْعَالَمِینْ
{ وأرادوا به } بإبراهيم { كيداً } مكراً في إهلاكه { فجعلناهم الأخسرين } حين لم يرتفع مرادهم في الدُّنيا، ووقعوا في العذاب في الآخرة.
{ ونجيناه } من نمروذ وقومِه { ولوطاً } ابن أخيه { إلى الأرض التي باركنا فيها للعالمين } وهي الشَّام، وذلك أنَّه خرج مهاجراً من أرض العراق إلى الشَّام.
{ ووهبنا له إسحاقَ } ولداً لصلبه { ويعقوب نافلة } ولد الولد { وكلاً جعلنا صالحين } يعني: هؤلاء الثَّلاثة.
{ وجعلناهم أئمة } يُقتدى بهم في الخير { يهدون } يدعون النَّاس إلى ديننا { بأمرنا وأوحينا إليهم فعل الخيرات } أن يفعلوا الطَّاعات، ويقيموا الصَّلاة، ويؤتوا الزَّكاة.
{ ولوطاً آتيناه حكماً } فصلاً بين الخصوم بالحقِّ { ونجيناه من القرية التي كانت تعمل الخبائث } يعني: أهلها، كانوا يأتون الذُّكران في أدبارهم.
بازگشت به بالا

از کتابخانه حدیث

حدیث
Narrated Abu Sa`id Al-Khudri: "Allah's Messenger (ﷺ) said, "A time will come upon the people, when a group of people will wage a holy war and it will be said, 'Is there amongst you anyone who has accompanied Allah's Messenger (ﷺ)?' They will say, 'Yes.' And so victory will be bestowed on them. Then a time will come upon the people when a group of people will wage a holy war, and it will be said, "Is there amongst you anynone who has accompanied the companions of Allah's Messenger (ﷺ)?' They will say, 'Yes.' And so victory will be bestowed on them. Then a time will come upon the people when a group of people will wage a holy war, and it will be said, "Is there amongst you anyone who has been in the company of the companions of the companions of Allah's Messenger (ﷺ) ?' They will say, 'Yes.' And victory will be bestowed on them."

دعاهای امروز

اللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقًّا وَارْزُقْنَا اتِّبَاعَهُ، وَأَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَارْزُقْنَا اجْتِنَابَهُ.

اللَّهُمَّ آتِ نَفْسِي تَقْوَاهَا ، وَزَكِّهَا أَنْتَ خَيْرُ مَنْ زَكَّاهَا، أَنْتَ وَلِيُّهَا وَمَوْلَاهَا.

اللَّهُمَّ رَبَّنَآ أَتۡمِمۡ لَنَا نُورَنَا وَٱغۡفِرۡ لَنَآۖ إِنَّكَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ.

اللَّهُمَّ حَبِّبْ إِلَيْنَا الْإِيمَانَ وَزَيِّنْهُ فِي قُلُوبِنَا ، وَكَرِّهِ إِلَيْنَا الْكُفْرَ وَالْفُسُوقَ وَالْعِصْيَانَ ، وَاجْعَلْنَا مِنَ الرَّاشِدِينَ.

اللَّهُمَّ مُصَرِّفَ الْقُلُوبِ صَرِّفْ قُلُوبَنَا عَلَى طَاعَتِكَ.

خدایا حق را به ما حق نشان بده و پیروی از آن را روزی ما کن؛ باطل را به ما باطل نشان بده و دوری از آن را روزی ما کن.

خدایا تقوای نفسم را به آن عطا کن و پاکیزه‌اش گردان؛ تو بهترین کسی هستی که آن را پاک می‌کند؛ تو سرپرست و مولای آنی.

خدایا پروردگارا نور ما را برایمان کامل کن و ما را بیامرز؛ همانا تو بر هر چیز توانایی.

خدایا ایمان را نزد ما محبوب گردان و آن را در دل‌هایمان بیارای؛ کفر، نافرمانی و سرپیچی را نزد ما ناخوشایند گردان و ما را از راه‌یافتگان قرار بده.

خدایا ای گرداننده دل‌ها، دل‌های ما را به سوی فرمانبرداری خود بگردان.

"لَّآ إِلَٰهَ إِلَّآ أَنتَ سُبۡحَٰنَكَ إِنِّي كُنتُ مِنَ ٱلظَّٰلِمِينَ⁠ ". [الْأَنْبِيَاءُ - 87].

هیچ معبودی جز تو نیست، تو پاک و منزهی؛ من از ستمکاران بوده‌ام. [انبیاء، ۸۷]

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الثَّبَاتَ فِي الْأَمْرِ، وَالْعَزِيمَةَ عَلَى الرُّشْدِ، وَأَسْأَلُكَ مُوجِبَاتِ رَحْمَتِكَ، وَعَزَائِمَ مَغْفِرَتِكَ، وَأَسْأَلُكَ شُكْرَ نِعْمَتِكَ، وَحُسْنَ عِبَادَتِكَ، وَأَسْأَلُكَ قَلْبًا سَلِيمًا، وَلِسَانًا صَادِقًا، وَأَسْأَلُكَ مِنْ خَيْرِ مَا تَعْلَمُ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا تَعْلَمُ، وَأَسْتَغْفِرُكَ لِمَا تَعْلَمُ، إِنَّكَ أَنْتَ عَلَّامُ الْغُيُوبِ.
خداوندا، از تو پایداری در کار و عزم بر راه درست، اسباب رحمت و موجبات آمرزشت را می‌خواهم. سپاس نعمت و نیکو پرستیدنت، دل سالم و زبان راستگو را از تو می‌خواهم. از خیری که می‌دانی می‌خواهم، از شری که می‌دانی به تو پناه می‌برم و برای آنچه می‌دانی از تو آمرزش می‌خواهم؛ تو دانای رازهای نهانی هستی.