تفسير مجاهد / مجاهد بن جبر المخزومي · Al-Anbiyaa · آیه 71
تفسير مجاهد / مجاهد بن جبر المخزومي
(ت 104 هـ)
وَنَجَّيۡنَٰهُ وَلُوطًا إِلَى ٱلۡأَرۡضِ ٱلَّتِي بَٰرَكۡنَا فِيهَا لِلۡعَٰلَمِينَ
(ت 104 هـ)
از کتابخانه حدیث
دعاهای امروزاللَّهُمَّ أَحْسِنْ عَاقِبَتَنَا فِي الْأُمُورِ كُلِّهَا ، وَأَجِرْنَا مِنْ خِزْيِ الدُّنْيَا وَعَذَابِ الْآخِرَةِ.
اللَّهُمَّ رَبَّنَا ٱصۡرِفۡ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَۖ إِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًا.
اللَّهُمَّ رَبَّنَآ إِنَّنَآ ءَامَنَّا فَٱغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَا وَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْجَنَّةَ ، وَأَسْتَجِيرُ بِكَ مِنَ النَّارِ.
اللَّهُمَّ رَبَّنَا وَءَاتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلَىٰ رُسُلِكَ وَلَا تُخۡزِنَا يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۖ إِنَّكَ لَا تُخۡلِفُ ٱلۡمِيعَادَ.
خدایا سرانجام ما را در همه کارها نیکو گردان و ما را از خواری دنیا و عذاب آخرت پناه بده.
خدایا پروردگارا عذاب دوزخ را از ما دور کن؛ همانا عذاب آن پایدار است.
خدایا پروردگارا ما ایمان آوردیم؛ پس گناهانمان را بیامرز و ما را از عذاب آتش نگاه دار.
خدایا بهشت را از تو می‌خواهم و از آتش به تو پناه می‌برم.
خدایا پروردگارا آنچه را به وسیله پیامبرانت به ما وعده داده‌ای به ما عطا کن و در روز قیامت رسوایمان مکن؛ همانا تو خلاف وعده نمی‌کنی.
"وَسِعَ رَبُّنَا كُلَّ شَيۡءٍ عِلۡمًاۚ عَلَى ٱللَّهِ تَوَكَّلۡنَاۚ رَبَّنَا ٱفۡتَحۡ بَيۡنَنَا وَبَيۡنَ قَوۡمِنَا بِٱلۡحَقِّ وَأَنتَ خَيۡرُ ٱلۡفَٰتِحِينَ". [الْأَعْرَافِ - 89].
دانش پروردگار ما همه چیز را فرا گرفته است؛ بر الله توکل کردیم. پروردگارا میان ما و قوم ما به حق داوری کن و تو بهترین داورانی. [اعراف، ۸۹]
"رَّبِّ زِدۡنِي عِلۡمٗا ". [طه - 114].
پروردگارا دانش مرا افزون کن. [طه، ۱۱۴]
اذکار روزانه شما، بدون انترنت و رایگان.
Android iPhone iPad
أَنا عبد الرحمن، قال: نا إِبراهيم، قال: نا آدم، قال: ثنا ورقاءُ عن ابن أَبي نجيح، عن مجاهد في قوله: { وَلَقَدْ آتَيْنَآ إِبْرَاهِيمَ رُشْدَهُ مِن قَبْلُ } [الآية: 51]. يقول: هديناه صغيراً.
أَنا عبد الرحمن، قال: نا إِبراهيم، قال: نا آدم، قال: ثنا ورقاءُ عن ابن أَبي نجيح، عن مجاهد: { مَا هَـٰذِهِ ٱلتَّمَاثِيلُ } [الآية: 52]. يعني: الأَصنام.
أَنا عبد الرحمن، قال: نا إِبراهيم، قال: نا آدم، قال: نا ورقاءُ عن ابن أَبي نجيح، عن مجاهد: { وَتَٱللَّهِ لأَكِيدَنَّ أَصْنَامَكُمْ } [الآية: 57]. قال: هذا قول إِبراهيم حين استتبعه / 46و / قومه إِلى عيدهم فقال لهم:{ إِنِّي سَقِيمٌ } [الصافات: 89] فسمع وعيده لأَصنامهم رجل منهم استأخر، وهو الذي قال: { سَمِعْنَا فَتًى يَذْكُرُهُمْ يُقَالُ لَهُ إِبْرَاهِيمُ } [الآية: 60].
أَنا عبد الرحمن، قال: نا إِبراهيم، قال: نا آدم، قال: نا ورقاءُ عن ابن أَبي نجيح، عن مجاهد: { فَجَعَلَهُمْ جُذَاذاً } [الآية: 58]. يعني: كالصريم.
أَنا عبد الرحمن، قال: نا إِبراهيم، قال: نا آدم، قال: ثنا ورقاءُ عن ابن أَبي نجيح، عن مجاهد: { فَعَلَهُ كَبِيرُهُمْ هَـٰذَا } [الآية: 63]. قال: جعل إِبراهيم، عليه السلام، الفأْس التي أَهلك بها أَصنامهم مسندة إِلى صدر كبيرهم، الذي تركه ولم يكسره.
أَنا عبد الرحمن، قال: نا إِبراهيم، قال: نا آدم، قال: نا ورقاءُ عن ابن أَبي نجيح، عن مجاهد: { نَافِلَةً } [الآية: 72]. قال: عطية.