تفسير القرآن العظيم/ ابن كثير · Az-Zumar · آیه 9
تفسير القرآن العظيم/ ابن كثير
(ت 774 هـ)
(ت 774 هـ)
"رَبِّ إِنِّي ظَلَمۡتُ نَفۡسِي فَٱغۡفِرۡ لِي". [الْقَصَصِ - 16].
"رَبِّ بِمَآ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ فَلَنۡ أَكُونَ ظَهِيرٗا لِّلۡمُجۡرِمِينَ١٧". [الْقَصَصِ - 17].
"رَبِّ إِنِّي لِمَآ أَنزَلۡتَ إِلَيَّ مِنۡ خَيۡرٖ فَقِيرٞ٢٤". [الْقَصَصِ - 24].
"رَبِّ ٱشۡرَحۡ لِي صَدۡرِي٢٥ وَيَسِّرۡ لِيٓ أَمۡرِي٢٦ وَٱحۡلُلۡ عُقۡدَةٗ مِّن لِّسَانِي٢٧ يَفۡقَهُواْ قَوۡلِي٢٨". [طه - 25-28].
پروردگارا من بر خود ستم کردم، پس مرا بیامرز. [قصص، ۱۶]
پروردگارا به پاس نعمتی که به من دادی، هرگز پشتیبان مجرمان نخواهم بود. [قصص، ۱۷]
پروردگارا من به هر خیری که برایم نازل کنی نیازمندم. [قصص، ۲۴]
پروردگارا سینهام را گشاده کن (۲۵)، کارم را برایم آسان گردان (۲۶) و گره از زبانم بگشا (۲۷) تا سخنم را بفهمند (۲۸). [طه، ۲۵–۲۸]
"رَبَّنَا مَا خَلَقۡتَ هَٰذَا بَٰطِلٗا سُبۡحَٰنَكَ فَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ١٩١ رَبَّنَآ إِنَّكَ مَن تُدۡخِلِ ٱلنَّارَ فَقَدۡ أَخۡزَيۡتَهُۥۖ وَمَا لِلظَّٰلِمِينَ مِنۡ أَنصَارٖ١٩٢ رَّبَّنَآ إِنَّنَا سَمِعۡنَا مُنَادِيٗا يُنَادِي لِلۡإِيمَٰنِ أَنۡ ءَامِنُواْ بِرَبِّكُمۡ فَـَٔامَنَّاۚ رَبَّنَا فَٱغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَا وَكَفِّرۡ عَنَّا سَيِّـَٔاتِنَا وَتَوَفَّنَا مَعَ ٱلۡأَبۡرَارِ١٩٣ رَبَّنَا وَءَاتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلَىٰ رُسُلِكَ وَلَا تُخۡزِنَا يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۖ إِنَّكَ لَا تُخۡلِفُ ٱلۡمِيعَادَ١٩٤ ". [آلُ عِمْرَانَ - 191-194].
پروردگارا این را بیهوده نیافریدهای؛ تو پاکی، پس ما را از عذاب آتش نگاه دار. پروردگارا هر کس را به آتش درآوری رسوایش کردهای و ستمکاران یاورانی ندارند. پروردگارا ما ندادهندهای را شنیدیم که به ایمان فرا میخواند که به پروردگار خود ایمان آورید، پس ایمان آوردیم. پروردگارا گناهان ما را بیامرز، بدیهایمان را از ما بزدای و ما را با نیکان بمیران. پروردگارا آنچه را به وسیله پیامبرانت به ما وعده دادهای به ما عطا کن و در روز قیامت رسوایمان مکن؛ همانا تو خلاف وعده نمیکنی. [آل عمران، ۱۹۱–۱۹۴]
اذکار روزانه شما، بدون انترنت و رایگان.
Android · iPhone · iPad
وقال الإمام أحمد كتب إليّ الربيع بن نافع حدثنا الهيثم بن حميد عن زيد بن واقد عن سليمان بن موسى عن كثير بن مرة عن تميم الداري رضي الله عنه قال قال رسول الله صلى الله عليه وسلم " من قرأ بمئة آية في ليلة، كتب له قنوت ليلة " وكذا رواه النسائي في اليوم والليلة عن إبراهيم بن يعقوب عن عبد الله بن يوسف والربيع بن نافع، كلاهما عن الهيثم بن حميد به. وقوله تعالى { قُلْ هَلْ يَسْتَوِى ٱلَّذِينَ يَعْلَمُونَ وَٱلَّذِينَ لاَ يَعْلَمُونَ } أي هل يستوي هذا والذي قبله ممن جعل لله أنداداً ليضل عن سبيله { إِنَّمَا يَتَذَكَّرُ أُوْلُواْ ٱلأَلْبَـٰبِ } أي إنما يعلم الفرق بين هذا وهذا من له لب، وهو العقل، والله أعلم.